اخبار

رادیوفردا: امیرحسین قاضی‌زاده، دبیر هیئت رئيسه مجلس ایران، خبر داد که برخی نمایندگان حامی دولت حسن روحانی پیشنهاد داده بودند که رئيس‌ جمهور ایران به عنوان «قائم مقام اجرایی رهبر» منصوب شود، ولی این پیشنهاد رد شده است.

آقای قاضی‌زاده این اظهارات را روز جمعه، ۱۰ آبان، در گفت‌وگو با برنامه تلویزیونی دست‌خط مطرح کرده است.

عده‌ای در مجلس به دنبال ایجاد «قائم مقام اجرایی» برای رهبری بودند

دکتر قاضی زاده هاشمی: طرفداران #دولت در مجلس به دنبال ایجاد «قائم مقام اجرایی» برای رهبری بودند که با آن مخالفت کردیم pic.twitter.com/qfkVbAUvDo

— Mersad news (@mersadnews_ir) November 2, 2019

به گفته این نماینده عضو جبهه پایداری، این پیشنهاد چند ماه پیش مطرح شده و نمایندگان پیشنهاددهنده می‌گفتند «حالا که کار کشور به مشکل خورده»، رهبر جمهوری اسلامی یک «قائم مقام اجرایی» منصوب کند و «مسئولیت‌ها را به قائم اجرایی بدهد».

به گفته آقای قاضی‌زاده، این پیشنهاد با مخالفت علی لاریجانی، رئيس‌ مجلس ایران، مواجه شده است.

این نماینده مجلس گفته است چون دولت نمی‌توانست کارش را انجام دهد، حامیان دولت این پیشنهاد را مطرح کرده بودند.

در ماه‌های گذشته، حسن روحانی، رئيس‌ جمهور، هم چند بار با اشاره به شرایط اداره کشور در دوران جنگ ایران و عراق، خواستار تشکیل شورایی مانند «شورای عالی پشتیبانی جنگ» شده بود.

او گفته بود در آن دوران «مجلس شورای اسلامی و قوه قضاییه» در تصمیم‌گیری آن شورا دخالت نداشتند.

آیت‌الله خامنه‌ای در خرداد سال ۹۷ دستور تشکیل «شورای عالی هماهنگی قوای اقتصادی» را با حضور سران سه قوه اجرایی، مقننه و قضاییه داد.

اشارات حسن روحانی به نحوه فعالیت «شورای عالی پشتیبانی جنگ» نشان می‌دهد او از مکانیسم و فعالیت شورای هماهنگی اقتصادی راضی نیست و اختیارات بیشتری می‌خواهد.

علاوه بر این، پیشنهاد تشکیل یک نهاد اجرایی برای اداره امور کشور در مجلس خبرگان هم مطرح شده بود.

مرداد امسال عزت‌الله ضرغامی، رئيس سابق صداوسیما، خبر داد که برخی اعضای مجلس خبرگان پیشنهاد داده بودند که نهادهای زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی مانند بنیاد مستضعفان و جانبازان و ستاد اجرایی فرمان امام، «کارهای اقتصادی دولت را بر عهده بگیرند».

به گفته ضرغامی، رهبر جمهوری اسلامی با این پیشنهاد مخالفت کرده است.

آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار ۱۵ شهریور پارسال با اعضای مجلس خبرگان به طور تلویحی به این موضوع اشاره کرده و گفت: «ایجاد تشکیلات و کار موازی با دولت نیز به صلاح و موفق نخواهد بود.»

منابع: برنامه تلویزیونی دست‌خط، رادیوفردا/ ر. ح./ ف. دو.

ایران وایر: رشد اقتصادی ایران در سال ۱۳۷۴ مثبت ۲.۳ درصد بود اما در سال ۱۳۹۸، آن طور که «صندوق بین‌المللی پول» برآورد کرده، به منفی ۹.۵ درصد سقوط کرده است

شاخص فلاکت یا ناراحتی اقتصادی خیلی‌ها را یاد مناظره‌های انتخاباتی سال ۱۳۸۸ می‌اندازد. زمانی که محسن رضایی، هنوز به عنوان پای ثابت همه انتخابات معروف نبود. او به صورت عجیب و غریبی در موقعیت یک اقتصاددان وارد عرصه انتخابات شده بود. یادم نمی‌آید، کسی هم از او نپرسید کی و کجا اقتصاد خوانده و چگونه از درون او، یک فرمانده پرحاشیه زمان جنگ، یک اقتصادخوانده آشنا به عدد و رقم درآمده است.

محسن رضایی شاید اولین کسی است که در عرصه عمومی از شاخص فلاکت صحبت کرد. او روز دوشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۸ در آخرین مناظره انتخاباتی با محمود احمدی‌نژاد نموداری را نشان داد و گفت «این شاخص از تابستان سال ۸۵ تا پاییز سال ۸۷ با شیب زیادی افزایش یافته است.»

معلوم نیست چه کسی نمودار فلاکت را دست محسن رضایی داده بود، اما هر که بود هم دانش اقتصادی داشت و هم تاریخ مبارزات انتخاباتی در آمریکا را مطالعه کرده بود.

جیمی کارتر در سال ۱۹۷۶ ایالات متحده آمریکا، اشارات فراوانی به شاخص فلاکت داشت که ظاهرا در آن زمان به حدود ۱۴ درصد رسیده بود. بعدها در زمان خود کارتر این شاخص از ۲۰ درصد هم گذشت و البته او در انتخابات ۱۹۸۰ را که بعد از انقلاب ایران برگزار می‌شد به رقیب خود باخت و ریاست جمهوری را به رونالد ریگان واگذار کرد.

حرف محسن رضایی در آن زمان البته بیراه نبود، نمودارها نشان می‌داد که این شاخص رو به افزایش است و حتی به رقم ۳۶ رسیده است. اما نه این رقم و نه حتی شیب افزایش آن در دولت اول احمدی‌نژاد، نه در تاریخ اقتصاد ایران بی‌سابقه بود و نه نسبت به آنچه قرار بود در سال‌های آینده اتفاق بیفتد، به چشم می‌آمد.

شاخص فلاکت چیست؟

شاخص فلاکت یک نشانگر اقتصادی است که در دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط اقتصاددان آرتور اکان، مشاور اقتصادی لیندون جانسون رئیس‌جمهوری آمریکا، ساخته شد. او خیلی ساده دو عدد نرخ بیکاری و نرخ تورم را با هم جمع کرد و نتیجه آن را شاخص فلاکت نامید. این شاخص در واقع نشان می‌داد حجم آسیب‌ها و باری که تورم و بیکاری به جامعه تحمیل می‌کند، روی هم چقدر است.

پس از او برخی اقتصاددانان دیگر تغییراتی در نحوه محاسبه این شاخص ایجاد کردند. مثلا در سال ۱۹۹۹ رابرت بارو اقتصاددان در هاروارد نرخ رشد اقتصادی را هم وارد محاسبه کرد. او معتقد بود فشار بیکاری و تورم در شرایط رونق یا رکود اقتصادی متفاوت است. مثلا تحمل تورم ۳۰ درصدی و نرخ بیکاری ۱۲ درصدی، در زمان رونق اقتصادی آسان‌تر از زمانی است که نرخ رشد اقتصادی هم منفی است. روی این حساب او تصمیم گرفت نرخ رشد اقتصادی را از حاصل جمع تورم و بیکاری کم کند.

بعد از آن هم اقتصاددانان دیگری، از شاخص‌هایی مانند نرخ بهره بانکی، شاخص رشد قیمت مسکن و… در محاسبات خود استفاده کردند.

تغییرات شاخص فلاکت در ایران

نمودار شاخص فلاکت در ایران نیز مانند بسیاری از نمودارهای دیگر پرنوسان است. در طول ۳۰ سال گذشته شاخص فلاکت هیچگاه کمتر ۲۱ درصد نبوده، در عین حال دست کم در پنج سال، ۱۳۷۳، ۱۳۷۴، ۱۳۹۲، ۱۳۹۷ و البته امسال،  این شاخص مرز ۴۰ درصد را هم رد کرده است.

اولی و دومی مربوط به بحران بزرگ تورمی در دولت دوم هاشمی رفسنجانی است؛ بحرانی که باعث شکل‌گیری اعتراض‌های خیابانی و سرکوب آنها شد.

دومی در آخرین سال دولت احمدی‌نژاد رخ داد. و دو سال آخری همزمان با همین روزهای دشواری است که بر ایران می‌گذرد.

برای اینکه بدانیم شاخص فلاکت ۴۰ درصدی چقدر است، کافی است بدانیم در سال ۲۰۱۹ فقط ۳ اقتصاد بحران‌زده، از جمله ایران شاخص بالای ۴۰ درصد و تنها ۸ کشور شاخص بالای ۳۰ درصد داشته‌اند.

با این همه، به نظر می‌رسد رکورددار شاخص فلاکت، دولت دوم هاشمی رفسنجانی بوده است. اما اگر رشد و رکود اقتصادی را هم در محاسبات بیاوریم، خواهیم دید که رکورد سال ۱۳۷۴ در سال ۱۳۹۸ شکسته شده و شاخص فلاکت رکورد ۵۷ درصد را رد کرده و به حوالی مرز غم‌انگیز ۶۰ درصد نزدیک شده است. رشد اقتصادی ایران در سال ۱۳۷۴ مثبت ۲.۳ درصد بود اما در سال ۱۳۹۸، آن طور که «صندوق بین‌المللی پول» برآورد کرده، به منفی ۹.۵ درصد سقوط کرده و خیلی چیزها، از جمله شاخص فلاکت را که نشان دهنده عمق بحران اقتصادی و اجتماعی است، به شکل قابل ملاحظه‌ای پایین کشیده است.

دویچه‌وله: آسوشیتدپرس از سفر فرمانده نیروی قدس سپاه به بغداد یک روز پس از شروع اعتراضات در عراق خبر داده است. به گزارش این خبرگزاری به نقل از دو مقام امنیتی عراقی، قاسم سلیمانی گفته “ما در ایران می‌دانیم چه رفتاری با معترضان کنیم”.

خبرگزاری آسوشیتدپرس در گزارشی که چهارشنبه ۳۰ اکتبر منتشر کرده نوشته است که قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران، یک روز پس از آغاز اعتراضات ضد دولتی در عراق با پروازی شبانه خود را به بغداد و سپس با هلیکوپتر به “منطقه سبز” پایتخت رساند. منطقه سبز بغداد محدوده‌ای است که مراکز دولتی و ادارات مهم حکومت و سفارتخانه‌ها و نیروهای نظامی چندملیتی باقیمانده در عراق در آنجا قرار دارند.

برای مقامات امنیتی عراق که در جلسه‌ای امنیتی به نمایندگی از عادل عبدالمهدی، نخست وزیر این کشور، شرکت کرده بودند، دیدن سلیمانی غیرمنتظره بود.

دو مقام ارشد امنیتی عراقی که در جلسه دیدار با سلیمانی حضور داشته‌اند و نخواسته‌اند نامشان فاش شود به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفته‌اند که قاسم سلیمانی با اشاره به نمونه سرکوب اعتراضات در ایران، راه و روش سرکوب اعتراضات را به  مقامات امنیتی عراق معرفی کرده است. او گفته است: «ما در ایران می‌دانیم چه رفتاری با معترضان بکنیم. این اتفاق در ایران افتاد و ما توانستیم آن را کنترل کنیم.»

به نوشته آسوشیتدپرس، سفر سلیمانی به عراق که به عنوان طراح دستگاه امنیتی این کشور شناخته شده نشانگر نگرانی ایران از جنبش اعتراضی عراق است که پایتخت و شهرهای مهم شیعی این کشور را فرا گرفته و در آن از جمله خواست جلوگیری از نفوذ و دخالت‌های ایران در امور داخلی این کشور مطرح شده است.

نیروهای امنیتی راه پلی را که به منطقه سبز بغداد منتهی می‌شود بسته‌اند درحالیکه معترضان در حال تجمع هستند

ریشه اعتراضات در عراق و لبنان نارضایتی از بیکاری و فساد و اوضاع نابسامان اقتصادی است و آماج حمله معترضان نخبگان سیاسی این کشورها هستند. اما حین این اعتراضات موضوع ایران نیز مطرح شده که هم از دولت‌های این کشورها و هم از گروه‌های مسلح قدرتمند این دو کشور حمایت می‌کند.

این سخنان سلیمانی در آغاز اکتبر بوده، زمانی که اعتراضات در بغداد و چندین شهر عراق علیه بیکاری، قطع برق و کمبود آب شروع شد و سپس  خیابانهای شهرهای لبنان نیز با اعتراضاتی مشابه روبرو شدند. در هر دو کشور شرکت‌کنندگان در تظاهرات به دولت و سیاستمداران و گروه‌های مرتبط با ایران اعتراض می‌کردند. اعتراضات نفوذ منطقه‌ای ایران را که هم اکنون با تحریم‌های شدید آمریکا روبروست مورد تهدید قرار می‌دهد.

روز پس از دیدار سلیمانی از بغداد زد و خورد میان معترضان و نیروهای امنیتی در عراق خشونت‌بارتر شد و شمار کشته شدگان از ۱۰۰ نفر گذشت. تک‌تیراندازان ناشناس هدفمندانه سر و سینه تظاهرکنندگان را هدف گلوله قرار می‌دادند. در عرض کمتر از یک هفته نزدیک به ۱۵۰ معترض کشته شدند.

در هفته اخیر که بار دیگر اعتراضات شدت گرفت مردانی با لباس سیاه و چهره های پوشیده در حالیکه سربازان عراقی هم در صحنه حضور داشتند در برابر معترضان قرار گرفتند و به سمت آنان گاز اشک‌آور پرتاب کردند. ساکنان منطقه گفته‌اند که نمی‌دانند این افراد که بوده‌اند، برخی گمان می‌کنند که این افراد ایرانی بوده‌اند.

هشام الهاشمی، تحلیگر مسائل امنیتی عراق، به آسوشیتدپرس گفت: «ایران از این تظاهرات می‌ترسد چون این کشور بیشترین سود را از طریق احزابی که در دولت ‌و پارلمان هستند می‌برد. ایران مایل نیست این منافع را از دست بدهد. برای همن هم تلاش کرده که از طریق احزابش اعتراضات را به روشی خیلی ایرانی فرو بنشاند.»

اما این تلاش تا کنون موفقیت‌آمیز نبوده است.

معترضان در عراق جمعه گذشته اعتراضات‌شان را از سر گرفتند، در میدان تحریر بغداد تجمع کردند و با نیروهای امنیتی درگیر شدند. سعی کردند از پل مرتبط با منطقه سبز عبور کنند که توسط ماموران امننیتی مسدود شده بود. در جنوب عراق معترضان به دفاتر احزاب سیاسی و شبه‌نظامیان مورد حمایت دولت عراق و مرتبط با ایران حمله کردند.

عراق دومین کشور بزرگ تولیدکننده نفت عضو سازمان اوپک است. معترضان عراقی شاکی‌اند از اینکه شبه‌نظامیان شیعی مرتبط با ایران امپراتوری اقتصادی ساخته‌اند، کنترل پروژه‌های بازسازی دولتی را به دست گرفته‌اند و فعالیت‌های اقتصادی غیرقانونی می‌کنند.

علی العراقی، یکی از معترضان که ۳۵ سال سن دارد و اهل نصیریه واقع در جنوب عراق است و شاهد درگیری‌های خونین میان نیروهای امنیتی و معترضان بوده، می‌گوید: «تمامی احزاب و فراکسیون‌ها فاسدند و این به ایران ربط دارد، چون این کشور از آنها استفاده می‌کند تا سعی کنند نظام و قوانین شرعی ایران را به عراق صادر کنند. اما مردم مخالف این امر هستند. برای همین می‌بینید که علیه ایران قیام کرده‌اند.»

تظاهرات ضد دولتی علیه فساد و افزایش مالیات در بیروت؛ ۲۴ اکتبر

شامگاه سه‌شنبه ۲۹ اکتبر نیز مردانی که لباس سیاه بر تن داشتند و چهره‌شان را پوشانده بودند به سمت معترضان در کربلا آتش گشودند. دستکم ۱۸ نفر به قتل رسیدند و صدها نفر زخمی شدند. تحلیلگران معتقدند این حمله می‌تواند به نقطه عطفی در جنبش اعتراضی عراق تبدیل شود. در بغداد معترضان پرچم ایران را سوزاندند. روزهای پیش از آن نیز شعار “ایران برو بیرون” در تظاهرات شنیده می‌شد.

در لبنان صدها هزار نفر به خیابان‌ها آمدند و خواستار استعفای دولتی شدند که طرفداران ایران در آن حاکم هستند. با این همه، هم در لبنان‌ و هم در عراق شعارها بیش از هر چیز علیه نابسامانی‌های اقتصادی و سیاسی در داخل کشور است.

ایهام کامل، مسئول بخش خاورمیانه و آفریقای شمالی در گروه اوراسیا می‌گوید: «اعتراضات در عراق و لبنان در درجه نخست به سیاست‌های محلی و سیاستمداران فاسد است که نتوانسته‌اند کاری برای مردم بکنند.»

به گفته این تحلیلگر، مردم عراق و لبنان از ناتوانی سیاستمداران‌شان خشمگین هستند، ونیز از اینکه ایران توانسته در این کشورها نفوذش را گسترش دهد اما متحدان ایران در این کشورها را کسی سرزنش نمی‌کند.

ایران تا مدتها درباره اعتراضات عراق و لبنان سکوت کرده بود تا اینکه علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، آمریکا و کشورهای منطقه را به برپایی “آشوب” در عراق و لبنان متهم کرد.

خامنه‌ای چهارشنبه هشتم ‌آبان (۳۰ اکتبر) در دانشکده افسری ارتش گفت، کشورهای خارجی با “پشتوانه پول برخی کشورهای مرتجع منطقه” قصد دارند که امنیت در عراق و لبنان را از بین ببرند. او در ادامه گفت که این کشورها برای ایران نیز “از این فکرها کرده بودند که خوشبختانه مردم به موقع در میدان حضور پیدا کردند و خنثی شد”. رهبر جمهوری اسلامی از مردم عراق و لبنان خواست، خواسته‌های خود را در “چارچوب قانون” پیگیری کنند.

عباس موسوی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران نیز از کشته شدن معترضان در عراق ابراز تاسف کرد و گفت که دولت ایران مطمئن است که دولت عراق، ملت و روحانیان این کشور بر مشکلات فایق می‌آیند.

رادیوفردا: موسسه «دابل‌تینک» که در شهر واشینگتن فعالیت می‌کند، گزارشی درباره شبکه خانوادگی آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، منتشر کرده است.

این شبکه خانوادگی موسسات دانشگاهی، رسانه‌ای و تحقیقاتی متعددی را در اختیار دارد که در گزارش موسسه دابل‌تینک به برخی از آنها اشاره شده است. در گزارش پیش‌رو برخی از بخش‌های گزارش موسسه «دابل‌تینک» آمده است که ارتباط بیشتری با دفتر رهبر یا شخص او دارند. رادیو فردا در برخی از بخش‌ها در صورت لزوم اطلاعاتی را به این گزارش افزوده است.

خانواده مهدوی‌کنی

هدی حسینی خامنه‌ای، دختر رهبر جمهوری اسلامی، عروس محمدباقر باقری‌کنی و همسر مصباح‌الهدی باقری کنی است. محمدباقر باقری‌کنی که با حکم رهبر جمهوری اسلامی به عنوان هیئت امنای دانشگاه امام صادق منصوب شده است، در حال حاضر ۹۳ ساله است و قادر به مدیریت اجرایی نیست و صادق لاریجانی، نفر اول هیئت امنای دانشگاه امام صادق محسوب می‌شود. با این حال خانواده او و همچنین خانواده برادرش محمدرضا مهدوی‌کنی که چهار سال پیش درگذشت، نقش مهمی در مدیریت این دانشگاه دارند.

بر اساس گزارش موسسه «دابل‌تنیک»، مصباح‌الهدی مهدوی‌کنی، داماد رهبر جمهوری اسلامی، عضو دفتر نشر است. احتمالاً منظور این موسسه، دفتر نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای باشد که توسط مسعود خامنه‌ای، پسر رهبر جمهوری اسلامی، اداره می‌شود. در این گزارش از مصباح‌الهدی مهدوی‌کنی به عنوان عضو دانشکده مدیریت دانشگاه امام صادق یاد شده است. البته مصباح‌الهدی مهدوی‌‌کنی در حدفاصل سال‌های ۸۵ تا ۸۸ معاون طرح و برنامه دانشگاه امام صادق بود و در حال حاضر استاد گروه مدیریت بازرگانی در دانشکده معارف اسلامی و مدیریت است.

یک عضو مهم دیگر این خانواده، سید مصطفی میرلوحی است. مصطفی میرلوحی داماد محمدرضا مهدوی‌کنی است. او با حکم رهبر جمهوری اسلامی به عنوان هیئت امنای دانشگاه امام صادق منصوب شده ولی منصب مهم‌ترش، ریاست هیئت مدیره جامعه الصادق است. جامعه الصادق که شبکه اقتصادی این خانواده را تشکیل می‌دهد، شرکت‌هایی چون فولاد خزر و نخیران را در کنترل خود دارد. او چهره اصلی در مدیریت مدارس وابسته به دانشگاه امام صادق است. تولید پارچه جامعه و مطهری هم، دو برند مشهور دیگر هستند که به این شبکه تعلق دارند. او همچنین عضو بنیاد بین‌المللی غدیر است.

در گزارش موسسه «دابل‌تینک» به سمت آقای میرلوحی در موسسه آموزش عالی طلوع مهر قم هم اشاره شده است. این موسسه توسط علی لاریجانی، علی‌اکبر ولایتی و محمد نهاوندیان، رضا فرجی‌دانا (وزیر سابق علوم در دولت روحانی) و مصطفی میرلوحی تاسیس شد ولی در حال حاضر به طور عمده در کنترل مصطفی پورمحمدی است که بعد از مرگ مهدوی‌کنی به عنوان دبیر جامعه روحانیت مبارز انتخاب شد. آقای میرلوحی در قم دارای موسسه «رهجویان امام هادی» است که در زمینه روایات و احادیث شیعه کار می‌کند.

اما یک رابطه میرلوحی با دفتر رهبر که در گزارش موسسه «دابل‌تینک» به آن اشاره دقیق نشده،‌ مربوط به عروس آقای میرلوحی است. فرید میرلوحی، پسر آقای میرلوحی با دختر علیرضا پناهیان ازدواج کرده است و خطبه عقد آنها هم توسط خامنه‌ای خوانده شده است. علیرضا پناهیان، واعظ مشهور و جنجال‌انگیز، از جمله سخنرانان دفتر رهبر جمهوری اسلامی محسوب می‌شود. یک ماموریت دیگر او مربوط به کنترل سخنرانی‌ها در حضور رهبر است. به عنوان نمونه اگر دانشجویی بخواهد در حضور رهبر ایران سخنرانی کند، علیرضا پناهیان قبل از جلسه متن سخنرانی را کنترل می‌کند. در یکی از جلسات او گفته بود محتوای سخنرانی باید طوری باشد که «آقا خوشش بیاید». این عبارت در سال‌های اخیر بارها به عنوان توصیف رویکرد دفتر رهبر یا نوع نگاه رهبر به انتقادات استفاده شده است.

خانواده خرازی

اولین چهره مهم در این خانواده، محسن خرازی است. او که عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم است، دو پسر و یک دختر دارد. مهم‌ترین ارتباط خانواده خرازی با خانواده خامنه‌ای هم به یک ازدواج مربوط است. مسعود خامنه‌ای، پسر رهبر جمهوری اسلامی با سوسن خرازی، دختر محسن خرازی ازدواج کرده است. مسعود خامنه‌ای در حال حاضر مسئول دفتر نشر آثار خامنه‌ای است که یک مجموعه عظیم رسانه‌ای و انتشاراتی را با چند شرکت و رسانه زیرمجموعه اداره می‌کند.

محمدباقر خرازی، پسر محسن خرازی هم یک چهره جنجالی است که سال ۱۳۹۲ قصد داشت کاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری شود و دولت حزب‌الله را تشکیل دهد. او در حال حاضر به فعالیت‌های مذهبی مشغول است.

دیگر پسر محسن خرازی، صادق خرازی است؛ او مشاور محمدجواد ظریف، وزیر امورخارجه ایران و دبیرکل حزب ندای ایرانیان است. نوع ارتباطات صادق خرازی با خامنه‌ای هم جالب توجه است. آقای خرازی در حوزه خرید و فروش آثار خطی به ویژه قرآن‌های خطی و اشیاء عتیقه هم شهرت دارد و تصاویری از او و خامنه‌ای در حال مرور نسخ قرآن منتشر شده است. او در مصاحبه‌ای گفته که بیش از ۵۰۰ نسخه قرآن نفیس دارد و در دورانی که سفیر ایران در فرانسه بوده هم به خرید نسخ خطی مشغول بوده است.

بخشی از فعالیت‌های او در این حوزه در بنیاد «عظام هنر» پیگیری می‌شود. شریک او در این بنیاد، عباس ایروانی است که در حال حاضر پرونده فساد اقتصادی‌اش در حال رسیدگی است. صادق خرازی همچنین تمام سخنرانی‌های خامنه‌ای درباره سیاست‌خارجی را در یک مجموعه ۱۰ جلدی گردآوری کرده و به گفته خودش رهبر جمهوری اسلامی به پاداش این کار، یک عبا به او هدیه داده است. از سوی دیگر، پسر صادق خرازی، داماد محمدرضا خاتمی است و این ازدواج هم سبب نزدیکی او به خانواده خاتمی شده است. او در دولت محمد خاتمی مدتی به عنوان مشاور رئيس‌جمهوری کار می‌کرد. نفر دیگری که باید در این خانواده به آن اشاره کرد، کمال خرازی، برادر محسن خرازی است. کمال خرازی در حال حاضر با حکم خامنه‌ای به عنوان رئيس شورای روابط خارجی منصوب شده است.

خانواده حدادعادل

غلامعلی حدادعادل، مشاور عالی رهبر جمهوری اسلامی را می‌توان مشهورترین چهره خانواده‌های وابسته به خانواده رهبر دانست. دختر او زهرا حدادعادل با مجتبی خامنه‌ای، فرزند رهبر ایران ازدواج کرده است. برخی تحلیلگران از مجتبی خامنه‌ای به عنوان جانشین احتمالی پدرش نام برده‌اند. حتی اگر این ارزیابی زودهنگام باشد، گزارش‌های متعددی درباره نقش و نفوذ بالای مجتبی خامنه‌ای در مناسبات سیاسی ایران منتشر شده است.

یکی از چهره‌های مشهور خانواده حدادعادل، فریدالدین حدادعادل است که به نوشته موسسه «دابل‌تینک» در روزنامه «تهران تایمز»، روزنامه «جام جم»، خبرگزاری مهر و سایت «امیدگستر» نقش دارد. با این حال به نظر می‌رسد این بخش اندکی از فعالیت‌های فریدحدادعادل باشد. او در شبکه ۳ تلویزیون حکومت ایران عضو «شورای اندیشه‌ورزی» است که نقشی شبیه اتاق فکر را بازی می‌کند و در اداره مدارس و موسسات وابسته به خانواده حدادعادل هم نقش مهمی دارد. فریدالدین حدادعادل که عضو شورای مرکزی جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی (وابسته به طیف علیرضا زاکانی) است، در مناظره‌های انتخاباتی ریاست‌جمهوری سال ۹۶ در کنار ابراهیم رئيسی حضور داشت که نشان‌دهنده ارتباط و نفوذ او در ستاد انتخاباتی رئيسی بود.

خانواده خامنه‌ای

تاکنون گزارش‌های متعددی درباره خانواده رهبر جمهوری اسلامی و فرزندان او منتشر شده است. در گزارش موسسه «دابل‌تینک» هم به تفصیل به این خانواده پرداخته شده است که برخی نکات آن قابل توجه هستند.

این موسسه در گزارش خود تصویری از منصوره خجسته باقرزاده، همسر علی خامنه‌ای، منتشر کرده است. تصویر منتشر شده که اندکی دستکاری شده است، بیشتر به لاله افتخاری، نماینده پیشین مجلس ایران در مصاحبه‌ای با وب‌سایت خبرآنلاین، شباهت دارد. از همسر رهبر جمهوری اسلامی تاکنون تصویری در رسانه‌ها منتشر نشده است. در خانواده خجسته باقرزاده چند چهره به چشم می‌خورد. حسن خجسته که برادر همسر علی خامنه‌ای است. او در حدفاصل سال‌های ۱۳۷۷ تا ۱۳۹۳ جزو معاونان صداوسیما بود و در حال حاضر در دانشگاه صداوسیما به تدریس مشغول است.

کمیل خجسته، فرزند حسن خجسته، نیز مدیرعامل موسسه «تبیان» است. این موسسه عظیم رسانه‌ای وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی است که از نهادهای زیرمجموعه رهبر جمهوری اسلامی محسوب می‌شود. بر اساس برخی گزارش‌ها دیگر فرزند حسن خجسته، محمد نام دارد و مدیر وب‌سایت خامنه‌ای است. فرشاد مهدی‌پور، داماد حسن خجسته، نیز مدیرمسئول روزنامه «صبح‌نو» است.

در گزارش موسسه «دابل‌تینک» از یک برادر دیگر همسر رهبر ایران، به اسم محمد خجسته باقرزاده نام برده شده است. در این گزارش از محمدخجسته به عنوان عضو هیئت مدیره برخی شرکت‌های وابسته به هلال احمر نام برده شده است. در این گزارش همچنین از محمدسعید احدیان، مدیر روزنامه خراسان، به عنوان اقوام همسر محمد خجسته نام برده شده است. آقای احدیان که در سال‌های اخیر در رسانه‌های اصولگرا بیشتر دیده شده، در دوره توافق هسته‌ای از مدافعان سرسخت برجام بود و در واقع بخشی از دفتر رهبر جمهوری اسلامی که موافق این توافق بودند را نمایندگی می‌کرد.

در گزارش موسسه «دابل‌تینک» همچنین به کنترل شبکه خانوادگی وابسته به خامنه‌ای بر موسسات «ایران» و «همشهری» اشاره شده است که این اطلاعات نادرست است. موسسه ایران وابسته به دولت و موسسه همشهری وابسته به شهرداری تهران است و متاثر از تغییرات سیاسی در ایران مدیران آن تغییر می‌کنند و در حال حاضر، شبکه خانوادگی وابسته به‌ خامنه‌ای نفوذ خاصی در این موسسات ندارند. از همین زاویه اطلاعات گزارش این موسسه درباره تسلط شبکه خانوادگی وابسته به خامنه‌ای بر موسسات سینمایی فارابی نیز نادرست است.