اخبار

اطلاعات نت: تلک الدار الاخره نجعلها للذین لایریدون علوا فی الارض و لا فسادا و العاقبه للمتقین (سوره قصص-آیه ۸۳)

پیش از آنکه مستبد امروز ایران، علی خامنه‌ای، کارنامه تاریک خود را به ننگ کشتار آبان ۹۸ نیز بیالاید، مدتی بود عده‌ای که به نام اصلاح‌طلبند و به صفت منفعت‌طلب، بر طبل توخالی و رسوای “بهبود تدریجی امور بدون تغییر اساسی ساختار حاکم” می‌کوبیدند و می‌کوشیدند باز خلق خدا را بفریبند و از نمد صندوق آرا کلاه بقای در قدرت برای خود بدوزند. و عجبا که هنوز خون شهیدان این کشتار بر خاک وطن نیارمیده، همچنان در علن و خفا متمسک به این استدلال سیاه می‌شوند. بعضیشان هنوز به شعبده این حقه غرّه‌اند و بعضی دیگرشان جهت رضایت استبداد در تنور خیمه‌شب‌بازی انتخابات آتی می‌دمند تا به گمان خود بقایشان را در سپهر سیاسی کشور تضمین کنند. این منفعت‌جویان و عافیت‌طلبان را باید به خود وانهاد که الغریق یتشبث بکل حشیش.

به خاک و خون کشیده شدن بسیاری از هموطنان در آبان‌ماه نتیجه محتوم حکمرانی مستبدانه و ناکارامد و فاسدی است که خود علت ایجاد و در عین حال محصول نظارت استصوابی همه-جا-حاضر استبداد ولایت فقیه است. امتداد این استصواب استبدادی تنها محدود به رؤسای قوای سه‌گانه نیست بلکه دستگاه عریض و طویل امنیتی مستبد امروز ایران، قلع‌وقمع شورای نگهبان را در تمام اجزای بدنه مدیریتی و اجرایی کشور از طریق گزینش و حراست و … تکمیل می‌کند و اینچنین می‌شود که اکثر پست‌های مهم مدیریتی دستگاه‌های اجرایی و قضایی و انتظامی و نظامی نه به دلیل شایستگی بلکه به واسطه سرسپردگی به قدرت غصب می‌شوند.

سال‌هاست که تمامی ارکان حکومت با درجات مختلف از غربال ناصواب نظارت استصوابی می‌گذرد و طبیعتا و نتیجتا شایسته‌سالاری در این نظام محلی از اعراب ندارد. طرفه‌تر اینکه مستبد حاکم حتی با وجود این قلع‌وقمع باز نه به مجلس، نه به دولت و نه به بدنه مدیریتی اعتماد ندارد و به لطایف‌الحیل همین مجلس و دولت را مرعوب و مقهور و فرمان‌بر خود ساخته و نهادها و شوراها و بنگاه‌های عریض‌وطویل موازی پدید آورده است که بالکل از دایره نفوذ دولت و مجلس خارج‌اند. این نهادها و بنگاه‌ها مزید بر دولت مستأصل و معطل، مشغول بلع و غارت و حیف‌ومیل منابع ملی مطابق منویات ولی فقیه‌اند و اینچنین است که هر روز کشور را با بحرانی جدیدتر و وسیع‌تر دست به گریبان می‌کنند که کسی یارای حل و تسکین آنها را ندارد.

دولتی که نام امید را یدک می‌کشد بهای خاصه‌خرجی و سیاست خارجی دشمن‌تراشانه و خودخواهانه مستبد حاکم را از جیب مردم بیرون می‌کشد و این اتفاق عجیب نیست. چگونه دولت برآمده از نظارت استصوابی می‌تواند به خاطرش خطور کند که در برابر هوا و هوس و اشت‌های سیری‌ناپذیر دم و دستگاه استبداد (که عرض و طولش در تاریخ این سرزمین بی‌سابقه است) بایستد و از مستبد بخواهد که از ثروتی که از سفره مردم به غارت برده و در بنیادها و ستادها و آستان‌هایش انباشته خرج خاصه‌خرجی خود کند؟ حاشا و کلا که دولتی برآمده از استصواب جرأت چنین کاری کند.

امید اصلاح امور از سیاست‌ورزی عافیت‌اندیش صندوق‌محور در ساختار سیاسی ایران توهمی بیش نیست. به مراتب بدتر از آنچه که در سه دوره انتخابات اخیر مردم را از آن می‌ترساندند در زمان دولت روحانی و مجلس دهم بر سر مردم آمد و هنوز عده‌ای شرم نمی‌کنند که بگویند اگر فلانی آمده بود چنین و چنان شده بود. بر فرض که رئیسی، رییس جمهور بود و حداد عادل رئیس مجلس. چقدر دولت فرضی رئیسی و مجلس حداد عادل می‌توانست این بحران معیشتی فراگیر را تشدید کند؟ چقدر می‌توانست زندان‌ها را پرتر کند؟ چند نفر به این چندصد کشته فتاده به هامون می‌توانست بی‌فزاید؟ چقدر می‌توانست این تحریم‌های ظالمانه را فراگیرتر کند و چقدر و چقدر و چقدر؟

عددسازان و تحلیل‌بافان و فرافکنان هرچه کنند البته نمی‌توانند صورت مسئله را عوض کنند. مسئله‌ها جان‌های ازدسترفته و زندگی‌های تباه‌شده و مادران و پدران داغ فرزند دیده و فرزندان یتیم‌شده و نانآوران فقیر شرمگین خانواده هستند که تنها به دلیل تداوم سلطه مطلق ولایت فقیه و شبه‌سلطنت شخص علی خامنه‌ای چنین بیداد زمان را به دوش می‌کشند. و عجبا که هنوز کسانی این ملت را از ترس مرگ به خودکشی فرامی‌خوانند.

آیا بیست و دو سال آزمودن و آزمودن و آزمودن و صدباره به سد سدید استبداد خوردن، مدعیان اصلاح را بس نیست تا از اضغاث احلام “استفاده از فضاهای حداقلی‌ای که استبداد نبسته است” بیدار شوند؟ بس است مگر آنکه خود را به خواب زده باشند. بس است اگر بخواهند بفهمند که خسارت و خسران بقای استبداد آنقدر عظیم است که هر بهبود جزئی فرضی را به محاق می‌برد. بس است اگر بخواهند که ببینند مستبد امروز ایران بازی انتخابات را به مضحکه انتصابات بدل کرده است و از آنچه از صندوق این سیاه‌بازی در می‌آورد به جهان سکه مجعول مشروعیت می‌فروشد.

و اگر نخواهند “من جرّب المجرب حلت به الندامه”. در ساعتی سیل خروشان مردم می‌آید و در خواب ماندگان و خود-به-خواب-زنندگان را در غفلتشان می‌رباید.

اینجا لازم است که به یک سؤال مقدر و اکنون دیگر کلیشه شده و تهی جواب دهم. برخلاف آنچه که برخی می‌گویند تحریم انتخابات انفعال نیست، شرکت در انتخابات مجلسی نمایشی-فرمایشی که چنین عقیم و افلیج شده انفعال کامل است. شرکت در انتخابات بدون هیچ برنامه و اراده‌ای برای مهار استبداد تسلیم محض است. شرکت در انتخاباتی که به استبداد حاکم، بی مزد و منت مشروعیت و لاجرم طول عمر می‌بخشد تا شیره جان تتمه سرمایه اجتماعی این ملت را ببلعد مُعِدّ سوریه‌ای شدن این مرزوبوم کهن است. شرکت در انتخابات اسفندماه سال ۱۳۹۸ طعنه به خون صدها شهید و هزاران زندانی است که بسیاری‌شان به امید فردایی بهتر به فهرست به‌اصطلاح امید و دولت حسن روحانی رأی دادند اما در آبانماه سال ۱۳۹۸ در خون خود غلتیدند.

باری! انتخابات آتی رسواتر از آن است که دوگانه دروغین انتخاب بین بد و بدتر در آن بخش عمده‌ای از جامعه را مسحور شعبده خود کند. بیانیه صریح، شجاعانه و قاطعانه میرحسین موسوی و تفسیر روشنگرانه فرزند شیخ اصلاحات از توصیه اخیر ایشان، نیز تزویر لاف زدن از حق ملت از یک سو و خضوع در برابر اصحاب قدرت و لکنت در برابر جنایت از سوی دیگر را بیش از پیش برای منفعت‌طلبان جریان اصلاح‌طلب دشوار و ای بسا ناممکن کرده است. سختتر شدن ریاورزی و سالوسی در شرایط امروز ایران اتفاق مبارکی است که باید آن را به فال نیک گرفت. زمان و زمانه نشان خواهد داد که چه به سرعت خط سبز اصلاح‌طلبی راستین از دورنگی منفعت‌طلبی جدا می‌شود و هرچه مرزها شفاف‌تر اراده‌ها برای تغییر سرنوشت مقدر مصمم‌تر. امید دارم که بعضی از نیکدلانی که حب جاه و تعلق خاطر به قدرت ندارند بلکه به تحلیل غلط دچارند زودتر به اشتباه تحلیلی خود پی برند و از افتادن در دام شرکت در این انتخابات رسوا برهند.

هرچند سرد بودن بساط انتخابات حکومت ولایت فقیه محرز است اما اینکه این امر استبداد را وادارد که عقب نشیند و به انتخابات آزاد تن دهد نیز سودای خام و آرزوی محال است. انتخابات پیش رو بایستی با تمام توان، از سوی تمامی نیروهای دمکراسی‌خواه، از هر طیف و گرایش کنشگرانه تحریم شود بدین معنی که فعالین سیاسی، مدنی، صنفی، فرهنگی و … باید از هر فرصتی برای بیان و اعلام اعتراض بهره جویند. فراگیر شدن کنش اعتراضی است که می‌تواند در نهایت هیمنه سیاست النصر بالرعب را بشکند و مستبد امروز ایران، علی خامنه‌ای، را مجبور کند که تن به انتخابات آزاد دهد. شکستن هیمنه کاذب استبداد همانا پایان استبداد است. با فروریختن اقتدار پوشالین سیاست وحشت‌افکنی، انشاءالله بدون خشونت و کمترین هزینه، برگزاری رفراندوم تغییر قانون اساسی، الغاء حکومت ولایت فقیه و برقراری جمهوری دمکراتیک سکولار (به معنی جدایی نهاد دین از نهاد حکومت) چندان دور از دسترس نخواهد بود.

آمین!

والعاقبته للمتقین
ابوالفضل قدیانی
آذرماه ۱۳۹۸

ایران وایر: «من واقعا نمی‌دانم رضا آن لحظه مشخص، لحظه‌ای که گلوله‌ای قلبش را هدف گرفت، در اعتراضات شرکت داشت یا در حال گذر و نظاره بوده است اما این را یقینا می‌دانم که رضا عاشق آزادی بود و دراین‌باره و نارضایتی از وضعیت موجود بارها پیش‌تر صحبت کرده بود. با کشتن رضا، یک عاشق آزادی را کشتند. درست هدف گرفته‌ بودند، برای کشتن آزادی باید به قلبش شلیک کرد.»

این روایت درباره «بهمن (رضا) جعفری» یکی از جان‌باخته‌های شیراز است، روایت یکی از دوستان او که به‌شرط محفوظ ماندن هویتش با ما گفتگو می‌کرد. هنوز مشخص نیست چه تعداد از معترضان در جریان سرکوب اعتراضات شیراز جان‌باخته‌اند. نام تعدادی از جان‌باخته‌ها منتشر شده است و نام بسیاری هنوز مانده است منتشر شود. بهمن روز یکشنبه ۲۶ آبان در چهارراه زندان عادل‌آباد که محل تجمع بخشی از معترضان بود از روبرو هدف گلوله نیروهای امنیتی قرار گرفت و ساعتی بعد در آمبولانس جان باخت.

بهمن جعفری، ۲۸ ساله که در خانواده رضا صدایش می‌کردند تکنسین کامپیوتر بود و ساکن منطقه فرگاز در شیراز. بهمن یکی از بی‌شمار جوانانی بود که درگیر بیکاری و نداشتن هیچ چشم‌اندازی از آینده هستند: «رضا نتوانست متناسب با رشته تحصیلی کار پیدا کند و از بیکاری هم عاصی بود. مدتی بود در یک تعمیرگاه صاف‌کاری اتومبیل همان نزدیک‌های منطقه‌ محل زندگی‌اش، کارگری می‌کرد. پدر بهمن، رحمت جعفری، کارمند شرکت نفت بود و همه سال‌های جنگ را در آبادان گذراند. یکی از عموهای بهمن، اسفندیار، از جانبازان ۸۰ درصدی جنگ و سال‌هاست ساکن آسایشگاه جانبازان است. یکی دیگر از عموهای بهمن که او نام خود را از ایشان به یادگار دارد هم سال ۱۳۶۸ اعدام شد. این عموی بهمن در آبادان سال‌های جنگ در کمیته مردمی خدمت می‌کرد، اما ناگاه او را بازداشت کردند و مدتی بعد هم به دلایل غیرسیاسی اعدامش کردند.»

بهمن جعفری صبح یکشنبه حوالی ساعت ۱۰ صبح از خانه بیرون رفت. گویا قرار بوده به سرکار بود، اما ساعت ۱۱:۳۰ صبح یکشنبه ۲۶ آبان با خانواده بهمن تماس می‌گیرند و می‌گویند او نزدیک چهارراه زندان تصادف کرده است و به درمانگاهی همان نزدیکی منتقل شده است. چهارراه زندان خیلی به خانه بهمن نزدیک است و پدر و مادر او خیلی زود خود را به آنجا می‌رسانند و می‌بینند بهمن گلوله خورده و حالش بسیار وخیم است:‌ «گلوله کمی بالاتر از قلبش خورده بود. بهمن را با توجه به فقدان امکانات در آن درمانگاه، سوار آمبولانس کرده تا به بیمارستان مرکزی شیراز برسانند، اما او قبل از رسیدن به بیمارستان در همان آمبولانس جان ‌می‌بازد.»

گفته شده است برخی از جان‌باختگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ نه در زمان شرکت در اعتراضات که در زمان نظاره آن و یا صرفا عبور ناگزیر از محل اعتراضات جان‌باخته‌اند. مشخص نیست این گزاره چقدر در مورد هر جان‌باخته‌ای صادق است: «بهمن آن‌طور که صاحب‌کارش به خانواده گفته است قرار بوده به محل کارش برود. آن‌ها در منطقه فرگاز شیراز می‌نشینند و آن روز خیلی از مغازه‌ها و کارگاه‌ها در مناطقی از شیراز، ازجمله نزدیک فرگاز که شاهد اعتراضات بود، بسته بودند. من واقعا نمی‌دانم رضا آن لحظه مشخص در اعتراضات شرکت داشت یا در حال گذر و نظاره بوده است اما این را یقینا می‌دانم که رضا عاشق آزادی بود و دراین‌باره و به‌کلی درباره نارضایتی خودش از وضعیت موجود بارها پیش‌تر صحبت کرده بود و می‌کرد. با کشتن رضا، یک عاشق آزادی را کشتند. درست هدف گرفته‌ بودند، برای کشتن آزادی باید به قلبش شلیک کرد.»

پیکر بهمن همان روز به پزشک قانونی منتقل می‌شود تا پس از اعلام علت مرگ و صدور گواهی فوت تحویل خانواده شود:‌ «خانواده می‌روند پزشک قانونی برای تحویل گرفتن پیکر بهمن؛ اما پیکر بهمن را تحویل ندادند و نگذاشتند کسی دیگر از اعضای خانواده هم پیکرش را ببیند. گفتند اینجا تجمع نکنید بروید هر وقت کار پزشک قانونی با این پیکر تمام شد خودمان خبرتان می‌کنیم بیایید تحویلش بگیرید.»

از روز دوشنبه دوندگی خانواده بهمن و مراجعات آن‌ها برای تحویل گرفتن پیکر او شروع می‌شود. اما هر روز تنها پاسخی که می‌گیرند این است که بروید خودمان خبرت می‌کنیم. درنهایت، ۵ روز پس از جان‌باختن بهمن، روز جمعه اول آذر از فرمانداری شیراز به منزل آن‌ها زنگ می‌زنند و از پدر بهمن می‌خواهند شخصا برای گرفتن نامه تحویل پیکر بهمن به آنجا مراجعه کند: «آنجا نامه تحویل پیکر را تحویل رحمت، پدر بهمن دادند و البته برای دادن همان نامه از او خواسته بودند برگه‌ای را امضا کند اما خوب پدر بهمن اصلا حال خوبی نداشته است و نمی‌داند چه چیز را امضا می‌کند و درواقع بدون خواندن برگه آن را امضا کرده بود. به آقای جعفری تنها گفته بودند این یک تعهدنامه است. بی‌گناهان را می‌کشند و بعد بابت پس دادن جنازه کشته‌شده تعهد هم می‌گیرند.»

خانواده بهمن روز جمعه پیکر او را تحویل می‌گیرند اما خانواده اجازه ندارد در اعلامیه ترحیم به علت مرگ او اشاره‌ای بکند، مکلف هم می‌شوند هر جا هم پرسیدند بگویند بهمن در اثر سانحه جان‌باخته است و علاوه بر همه این‌ها مقامات امنیتی اجازه نمی‌دهند پیکر بهمن در دارالرحمه شیراز به خاک سپرده شود. تلاش سه‌روزه خانواده برای تغییر رای مقامات امنیتی شیراز در این مورد بی‌نتیجه می‌ماند. درنهایت اجازه داده می‌شود پیکر بهمن در دارالرحمه دیگری در حدود ۴۰ کیلومتری شیراز، دارالرحمه شهرک کُشَن، به خاک سپرده شود: «پیکر بهمن پس از سه روز بلاتکلیفی روز دوشنبه با حضور خانواده و ماموران امنیتی که نمی‌دانم برای چه آنجا بودند، در دارالرحمه کُشَن به خاک سپرده شد.»

خانواده بهمن جعفری از بختیاری‌های ایذه هستند که تا شروع جنگ همه ساکن آبادان بودند، بعد از شروع جنگ و ضرورت تخلیه آبادان در همان ابتدای جنگ، خانواده آن‌ها هم آواره سایر شهرهای کشور می‌شوند و ازجمله بخشی از خانواده در شیراز ساکن می‌شوند. اما این سکونت درازمدت خارج از خاندان موجب نمی‌شود برخی رسوم سنتی به فراموشی سپرده شود: «یکی از رسوم خاک‌سپاری ازدست‌رفتگان در میان بخش عمده‌ای از جنوبی‌های ایران، تاب دادن عزیز ازدست‌رفته داخل خانه است. تاب دادن یعنی گرداندن مرده برای آخرین خداحافظی از خانه‌اش. خانواده می‌خواستند پیکر بهمن، کوچک‌ترین فرزند خانواده را برای تاب دادن به خانه بیاورند، اما علی‌رغم اینکه آمبولانس حامل جنازه بهمن تا دم در خانه هم آمد، ماموران امنیتی اجازه پیاده کردن جنازه و بردن آن به داخل خانه و انجام این رسم را ندادند و خانواده ناچار شدند بهمن را مستقیم به دارالرحمه کُشن ببرند.»

علاوه بر همه این‌ها ماموران روز خاک‌سپاری و پیش از انجام مراسم، آقا رحمت، پدر بهمن را بار دیگر احضار می‌کنند. از او می‌خواهند اجازه ندهند برای مرگ بهمن چنان صدای شیون و زاری بلند شود: «داخل سردخانه و زمان شستن پیکر بهمن برای خاک‌سپاری هم ماموران امنیتی حضور داشتند تا خانواده یا حاضران از پیکر بهمن عکس و فیلم نگیرند. روی سروصدا کردن هم حساسیت داشتند. نباید صدای شیون و زاری کسی بلند می‌شد، نه پدرش، نه مادرش و نه برادرش و نه خواهرانش.»

ماموران امنیتی و قضایی شیراز برخلاف آنچه در تهران و البرز در دو روز گذشته انجام شد، هنوز در شیراز با خانواده بهمن محمودی دیداری انجام نداده‌اند و هنوز مشخص نیست بهمن جز افرادی است که قرار است به خانواده او پیشنهاد شهید شناخته شدن بهمن و دیه گرفتن داده شود یا نه: «مادر بهجت، مادر بهمن، هنوز در شوک است و تا حالا یک قطره اشک هم نریخته است. فکر نمی‌کنم چنین پیشنهادی را قبول کنند. مادر بهجت فقط می‌گوید می‌خواهد بداند چه کسی با پسر او چنین کاری کرده است. می‌گوید می‌خواهد بداند قاتل بچه‌اش کیست.»

این دوست بهمن می‌گوید او «بچه آرام و خوبی بود و کشتنش شوک زیادی به همه وارد کرده است.» خانواده در فکر برگزاری مراسم چهلم در مسجد هستند هرچند هنوز جایی را نگرفته‌اند و هماهنگی خاصی انجام نشده است اما بیش از آن می‌خواهند مساله جان‌باختن بهمن را پیگیری کنند و امیدوارند کسی پیدا شود تا بدانند چه رخ داده است شاید دلشان کمی آرام شود: «در برگه فوت نوشته‌اند برخورد جسم سخت. برخورد جسم سخت یعنی چه؟ به بهمن به‌قصد کشت شلیک کردند و او را به‌عمد کشتند.»

رادیوفردا: پروانه سلحشوری، نماینده تهران در مجلس، روز دوشبه ۱۸ آذر در نطقی جنجالی در مجلس گفت که «گسست اجتماعی، بی‌اعتمادی اجتماعی، نبود سرمایه اجتماعی، شکاف طبقاتی، شکاف جنسیتی، از معلول‌های حکمرانی غیرمطلوب کشور است.»

او افزود که «جمهوریت نظام به سمت تمرکزگرایی پیش رفته است. استبداد سرکش تام و تمام در هر یک از بخش‌ها و قدرت‌نمایی نهادهای موازی.»

این نطق پروانه سلحشوری، نماینده تهران در مجلس با واکنش برخی نمایندگان مواجه شد.

در جریان این نطق، حسینعلی حاجی دلیگانی و علیرضا سلیمی و کمی بعد عبدالله سامری از مجمع نمایندگان خوزستان با فریاد خواهان خاموش شدن میکروفون این نماینده مجلس شدند.

به هنگام ترک صحن مجلس از سوی خانم سلحشوری نیز نصرالله پژمانفر، نماینده مشهد، به سوی او رفته و فریاد زده است: «نمی‌شود هر کسی هر غلطی دلش خواست انجام بدهد».

پروانه سلحشوری که پیش از این اعلام کرده بود در انتخابات آینده کاندیدا نمی‌شود، در نطق خود که روز دوشنبه در مجلس ایراد کرد، از وجود ساختارهای موازی در کشور انتقاد کرده و گفت: «حاکمیت دوگانه از مسئولیت‌پذیری فرار می‌کند».

حاکمیت دوگانه توصیفی است که تحلیل‌گران سیاسی برای توصیف ساختار سیاسی ایران به کار می‌برند و به وجود دو ساختار سیاسی دولت مستقر و دولت تحت کنترل رهبر جمهوری اسلامی اشاره دارد.

او همچنین با اشاره تلویحی به نهادهای تحت نظر آیت‌الله خامنه‌ای گفت: «ما در ساختارها، دوگانه ارگان‌ها و حتی چندگانه‌هایی داریم که همه حکم می‌رانند؛ چند دولت؟ چند اطلاعات؟ چند نهاد موازی؟ و نهایتاً حاکمیت دوگانه که از مسئولیت‌پذیری فرار می‌کند و با بازی ” کی بود کی بود من نبودم” مملکت را اداره می‌کند».

«جمهوریت نظام به سمت تمرکز گرائی رفته است. #استبداد سرکش تام و تمام در هر یک از بخش‌ها و قدرت نمائی نهادهای موازی.»

خلاصه نطق امروز #پروانه_سلحشوری pic.twitter.com/AjxCi34i16

— حسین رزاق (@hoseinrazzagh) December 9, 2019

این نماینده مجلس همچنین با اشاره به اعتراض‌های آبان ۹۸، گفت: « تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران کشور نمی‌دانند در بستر اجتماعی چه می‌گذرد».

به گفته خانم سلحشوری، اگر مدیران حکومت ایران از وضعیت جامعه اطلاع داشتند، «فقر و نداری و ناله‌های مردم را می‌دیدند و سیاست‌های کلان را اینگونه اعمال نمی‌کردند».

او همچنین معترضان را جوانانی توصیف کرد که «دنبال اشتغال و یک زندگی مطلوب انسانی و اجتماعی هستند».

این نماینده مجلس وضعیت فعلی حکومت ایران را «حکمرانی غیرمطلوب» دانسته و از «شوریدگی و خشم» اجتماعی، ظهور یک «طبقه نوساخته و برساخته» که به طور مداوم از حکومت امتیاز می‌گیرند ، به عنوان دیگر مشکلات جامعه ایران نام برده است.

این نماینده مجلس همچنین از «گسست اجتماعی، بی اعتمادی اجتماعی، نبود سرمایه اجتماعی، شکاف طبقاتی و شکاف جنسیتی» به عنوان پیامدهای «حکمرانی غیرمطلوب» نام برده است.

پروانه سلحشوری همچنین با اشاره تلویحی به کسانی که در اعتراض‌های آبان ۹۸ کشته شده‌‌اند، گفته است به عنوان نماینده مردم نمی‌توانم «کشته شدن جوانان میهنم» را برتابم.

این نماینده مجلس پیش از این با انتقاد از نحوه برخورد حکومت با معترضان آبان ۹۸ در توئیتی نوشت که « «مردم صدای اعتراضشان را رساندند اما با گلوله و بازداشت، جواب کوچک و بزرگ را دادند».

مردم صدای اعتراضشان را رساندند اما با گلوله و بازداشت، جواب کوچک و بزرگ را دادند. عده‌ای تخریب‌گر در کنار مردمی که فقط به وضع معیشت خویش معترض بودند، قرار داده شدند.
قلع و قمع مردم، با جنگ‌جهانی و کربلای۴ مقایسه شد. به نام دین، دستور ذبح و شکنجه مردم در سیمای غیرملی صادر شد. https://t.co/xZSGZnx0Es

— Parvaneh Salahshouri پروانه سلحشوری (@P_Salahshouri) November 29, 2019

مواضع پروانه سلحشوری در روزهای گذشته با انتقادهای گسترده‌ای از سوی برخی رسانه‌های نزدیک به سپاه مواجه شده است.

پروانه سلحشوری روز ۱۶ آذر امسال اعلام کرد که به دلیل اعتراضات آبان ماه و ساختارهای محدودکننده اقتدار مجلس در انتخابات نامزد نخواهد شد.

او از «ساختارهای محدود کننده اقتدار مجلس، نادیده گرفتن نظر و خواست مردم، رویه نامناسب نظارت استصوابی و اتفاقات پائیز ۹۸» به عنوان دلایل تصمیم خود برای عدم حضور در انتخابات پیش روی مجلس ایران نام برد.

رادیوفردا: وزیر دفاع آمریکا می‌گوید اعتراضات اخیر در ایران نشان‌دهنده تحت فشار قرار گرفتن فزاینده جمهوری اسلامی است.

مارک اسپر روز ۱۶ آذر به شبکه تلویزیونی فاکس‌نیوز گفت که این حوادث نشان می‌دهد جمهوری اسلامی «تحت فشار فزاینده» است و ما باید آماده هر گونه پیشامدی باشیم.

وی توضیح بیشتری درباره این پیشامدها نداد ولی جان رود، نفر سوم وزارت دفاع آمریکا، روز ۱۳ آذر گفته بود که «شواهدی حاکی از احتمال وقوع اقدامات تعرضی ایران می‌بینیم که به دلایل روشن وارد جزئیات آن نمی‌شوم».

آقای رود افزود: «ما به حکومت ایران در مورد پیامدهای هر گونه اقدام بالقوه تعرضی پیام صریح و قاطعی داده‌ایم».

مارک اسپر وزیر دفاع آمریکا در بخش دیگری از اظهاراتش، تلاش مردم ایران برای کسب «رفاه و آزادی» را مثبت ارزیابی کرد و گفت که این موضوع «خوبی» است.

اشاره او به اعتراضات خیابانی در ایران است که هفته آخر آبان‌ماه سراسر کشور را در بر گرفت. این اعتراض‌ها که در واکنش به افزایش سه برابری قیمت بنزین آزاد آغاز شد به سرعت رنگ و بوی ضدحکومتی گرفت.

این اعتراض‌ها با سرکوب شدید نیروهای امنیتی و انتظامی روبرو شد که در جریان آن، به گفتته سازمان عفو بین‌الملل، دستکم ۲۰۸ نفر کشته شدند.

سایت «کلمه» نزدیک به میرحسین موسوی تعداد کشته‌شدگان را ۳۶۶ نفر اعلام کرده است این در حالی است که برایان هو، نماینده ویژه آمریکا در امور ایران، گفته احتمال می‌رود بیش از هزار نفر در این اعتراض‌ها کشته شده‌اند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، روز ۱۴ آذر در سخنانی گفت: «ایالات متحده همواره در کنار مردم ایران و خواسته آنان برای آزادی خواهد ایستاد. مردمی که با آنها به درستی رفتار نمی‌شود، پول‌هایشان برای تسلیحات و دیگر کارها تلف می شود. مردم ایران در سراسر کشور تظاهرات می‌کنند و از وضعیت خود خشنود نیستند».

مقام‌های جمهوری اسلامی ایران که به رغم گذشت سه هفته حاضر نشده‌اند آمار کشته‌شدگان، مجروحان و بازداشت‌شدگان را اعلام کند، گزارش‌های منابع مستقل در این زمینه را رد کرده‌اند.

مارک اسپر در بخش دیگری از اظهاراتش، اعزام ۱۴ هزار نیروی نظامی دیگر آمریکا به خلیج فارس برای مقابله با تحرکات احتمالی ایران در تنگه هرمز را نیز رد کرد.

وزیر دفاع آمریکا گزارش‌ها در این زمینه در رسانه‌ها را «نادرست» خواند و گفت که نمی‌دانم این خبر از کجا آمده است.

ایران پیش‌تر تهدید کرده بود در صورت توقف صادرات نفت خود به دلیل تحریم‌های آمریکا، اجازه نخواهد داد دیگران نیز اقدام به این کار کنند.

آقای اسپر در پاسخ به پرسشی درباره اینکه آیا شواهدی دال بر ارسال موشک از طرف ایران به عراق دیده است، گفت «به دلایل امنیتی» در خصوص این موضوع اظهارنظر نمی‌کند ولی گزارش‌هایی مبنی بر اصابت راکت‌ به مقر نیروهای آمریکایی در عراق وجود دارد.

اطلاعات: اطلاعیهء آقای میرحسین موسوی، به دلیل زبان انتقادی صریح و روشن، هدف گرفتن مستقیم «ولی فقیه» و در بند بودن نویسنده‌ء آن، نشانه‌ای است از شجاعت فردی و پای‌بندی نویسنده به اعتقادات خود و نیز نشانه‌ء آن که آقای موسوی نیز تا حد زیادی از جنبش سبز، اصلاحات در درون ساختار حکومت اسلامی و «ولی فقیه» برگذشته و اگر به این اطلاعیه پای‌بند باشد دیگر مبلغ مستقیم و غیرمستقیم شرکت در انتخابات به سود روحانی و نسخه‌های مشابه آن نخواهد بود؛ و اگر چنین باشد این اطلاعیه پیامی است جدی برای کسانی که هنوز به اصلاحات در درون ساختار جمهوری اسلامی و جنبش سبز فکر می‌کنند. اما:

1 ـ یک سان ‌انگاری ددمنشی حکومت اسلامی در روزهای اخیر، و در گذشته نیز، با کشتار میدان ژاله در این اطلاعیه، نه فقط از منظر شمار کشته ‌شدگان، (که حتا یک بار تیراندازی به مردم معترض نیز جنایت است)، که بعلاوه از منظر تفاوت بسیار این دو موقعیت، تفاوت ساختاری ارتش شاه با نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی، تفاوت شیوه برخورد دو نظام استبدادی با معترضان، تفاوت ماهوی و ساختاری دو نظام سلطنتی و اسلامی و… مقایسه‌ای ناروا و کژدیسه کردن تاریخ است. کارنامهء جمهوری اسلامی در کشتار جمعی مردمان به آبان ماه امسال محدود نیست. نتایج کشتار میدان ژاله نیز، برخلاف بیانیه‌ی آقای موسوی، با نتایج کشتار مردم در روزهای اخیر یکی نیست.

2ـ شبیه‌ سازی‌هائی از این دست شاید پیامی را «ساده» کند اما تفاوت‌های ماهوی، ساختاری، تاریخی و… دو نظام و دو موقعیت متفاوت را پوشانده و به نتیجه‌ گیری ‌های نادرست منحر می‌شود به ویژه به هنگامی که سخن از دو نظام و دو موقعیت کاملا متفاوت در میان است.

3ـ نویسندهء اطلاعیه، خود، در کشتارهای جمعی 60 و 67 در قدرت بوده است. کارنامه گذشته هر سیاست ‌مداری بر حال و آیندهء او سایه انداخته و از معیارهای سنجش موضع‌ گیری‌ های او است. مسئولیت‌ پذیری از رکن‌های اصلی اعتقاد به دموکراسی و نشانهء احترام به ارزش‌های انسانی است و مسئولیت ناپذیری از نشانه‌های اصلی خوی استبدادی و بی‌صداقتی. جنبش سبز، که آقای موسوی رهبر اصلی آن بود، به تاریخ پیوسته است. اکثریت جامعه ایرانی از جنبش سبز برگذشته و امید به اصلاحات در درون ساختار حکومتی را به خاک سپرده است. دی ماه 96 و روزهای اخیر مهر تائیدی است بر این برگذشتن. این درست که بخشی از لایه‌های ثروتمند و بخشی از لایه‌های میان ‌درآمدِ برخوردار از رانت‌های نفتی هنوز هم از اصلاحات در درون ساختار مسلط سخن گفته و در اعتراض‌های مردمی اخیر حضور نداشتند اما بخش مهمی از لایه‌های میان ‌درآمد، حامیان سابق اصلاحات حکومتی و جنبش سبز، در سال‌های اخیر نابود و به اردوی کم‌درآمدها رانده شده‌اند، بخش مهمی سرخورده و بخشی از آنان به اعتراض‌هائی پیوسته اند که خواست اصلی آن گذر از نظام مسلط است.

4ـ آقایان موسوی و خاتمی و کروبی و دیگر چهره‌ها و نهادهای سیاسی اصلاح طلب حکومتی و جنبش سبز و دنبالهء تبلیغاتی آن‌ها در رسانه‌ها فارسی زبان خارج از کشور، و نیز هنربندان و سلبریتی ‌های رانتی که با تبلیغات مستقیم و غیرمستقیم از روحانی و فهرست قاتلان امید خاتمی حمایت کردند، مسئولیت کارنامهء نامزد مطلوب خود را بر عهده دارند. کارنامهء دولت روحانی نیز میخ دیگری است بر تابوت اصلاح‌طلبی حکومتی.

5ـ تحقق خواست آقای موسوی در این اطلاعیه «معرفی آمرین و مباشرین این کشتار و محاکمه علنی آنها»، جز با سرنگونی جمهوری اسلامی ممکن نیست چرا که همهء دولتمردان جمهوری اسلامی، از رهبر و فرماندهان سپاه و رؤسای نهادهای امنیتی و پلیسی تا رئیس جمهور و رؤسای قوهء قضائیه و مجلس و… به صراحت و روشن و واضح، گرچه با بیان‌های گوناگون، از کشتار مردم معترض حمایت کردند. «آمرین و مباشران» این کشتار، و کشتارهای قبلی، همهء دولتمردان سیاسی و نظامی و امنیتی و… نظام اسلامی هستند و محاکمهء آن‌ها، که خواستی به حق است، جز با سرنگونی این نظام ممکن نیست.

6ـ اگر آقای موسوی به شرط اصلی تحقق خواست خود اندیشیده و آن را پذیرفته باشد می‌توان گفت که او نیز خواهان گذر از نظام اسلامی است. این خواست و زبان و لحن این بیانه پیامی است روشن به کسانی که هنوز به رویای جنبش سبز دل بسته‌اند؛ پیامی که با مُهر رهبر جنبش سبز بر سپری شدن و به تاریخ‌سپاری این جنبش و ناممکن بودن اصلاحات در چارچوب اسلامی گواهی می‌دهد.

دویچه‌وله: پس از حمله به پایگاه هوایی بلد در عراق، یک مقام ارشد وزارت امورخارجه آمریكا احتمال دست داشتن ایران دراین حمله را مطرح کرد. او همزمان تأکید کرد که واشنگتن در انتظار شواهد بیشتری است.

دیوید شنکر، دستیار وزیر خارجه آمریکا در امور خاورنزدیک می‌گوید ایران احتمالأ در حمله به پایگاه هوایی بلد در عراق دست داشته است.

پایگاه هوایی بلد که مقر استقرار نیروهای ارتش آمریكایی و پیمانكاران آمریكایی است، پنجشنبه (۱۴ آذر) هدف قرار گرفت. به نقل از مقامات ارتش عراق دو راكت كاتیوشا در داخل این پایگاه هوایی فرود آمدند. پایگاه بلد حدود ۸۰ کیلومتری شمال بغداد واقع شده است.
حمله روز پنج‌شنبه تلفات یا خسارات جانی نداشته و هنوز هیچ گروهی مسئولیت آن را بر عهده نگرفته است.

دیوید شنکر به خبرنگاران گفته است که آمریکا در انتظار شواهد بیشتری است، اما اگر حوادث اخیر را در نظر بگیریم “احتمالاً ایران پشت این حمله بوده است.”

دو روز پیش از حمله به پایگاه بلد، پایگاه هوایی عین الاسد در استان انبار در غرب عراق هم هدف حمله قرار گرفته بود. این پایگاه نیز محل استقرار نیروهای آمریکایی است. سه‌شنبه (۱۲ آذر) پنج راکت در این پایگاه فرود آمد که به گفته مقامات عراقی تلفاتی نداشته است.

دیوید شکنر افزایش این حملات را “نگرانی بزرگ” آمریکا خواند و گفت که ایران در پنج تا شش ماه گذشته، پرخاشگرتر شده است.
او به خبرنگاران گفت: «ایرانی‌ها اغلب هنگامی که احساس فشار می‌کنند دست به اقدامات تهاجمی می‌زنند.»

خروج آمریکا از توافق اتمی با ایران خارج شده و با اجرای دوباره تحریم‌های خود علیه جمهوری اسلامی، تصمیم دارد صادرات نفت ایران را به صفر رساند. تهران در پاسخ به این اقدامات، تعهدات خود رد برجام را کاهش داده است.

تحلیلگران هشدار می‌دهند که افزایش فشار بر تهران می‌تواند جمهوری اسلامی را پرخاشگرتر کند. حملات پراکنده به تانکرهای نفت‌کش و همچنین حمله پهپادها به تأسیسات نفتی عربستان موجب افزایش تنش در منطقه شده است. در حالیکه آمریکا و متحدان این کشور ایران را مسئول این حملات می‌دانند، تهران هرگونه دخالت در این حملات را رد می‌کند.

رادیوفرانسه: دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، سرکوب «خشن» تظاهرکنندگان در ایران را محکوم کرد و از گستردگی دستگیری‌ها در این کشور ابراز نگرانی نمود. اندکی پیش از او «برایان هوک» نمایندۀ ویژۀ آمریکا برای ایران اعلام کرده بود که به نظر می‌رسد در سرکوب تظاهرات اخیر در جمهوری اسلامی ایران بیش از ١٠٠٠ نفر کشته شده باشند. مقامات ایران، نزدیک به سه هفته پس از آغاز این رویدادها، هیچ آمار کلی و دقیقی از شمار کشته شدگان، زخمی‌ها و افراد دستگیر شده ارائه نکرده‌اند. رئیس جمهوری آمریکا با اشاره به اسناد تازه‌ای که هر روز در این باره بدست می‌آید در سخنان خود، سرکوب مردم را «سهمگین و دهشتناک» توصیف کرد.

دونالد ترامپ که با سفیران کشورهای عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد در کاخ سفید دیدار می‌کرد، با اشاره به مقامات جمهوری اسلامی ایران گفت «آنها افراد بسیاری را می‌کشند و هزارها نفر از شهروندان خود را در سرکوبی دهشتناک دستگیر کرده‌اند».

رئیس جمهوری آمریکا که از اعضای شورای امنیت می‌خواست برای رویاروئی با تهدیداتی که جهان را در مخاطره قرار می‌دهد اقدام کنند، به وضعیت ایران اشاره کرد و گفت مقامات جمهوری اسلامی اینترنت را قطع کردند تا مردم و جهان از آنچه می‌گذشت آگاه نشوند. وی از همین رو «رسانه‌ها را به انتشار اخبار و تهیۀ گزارش در این زمینه» فرا خواند و افزود «ایالات متحده همواره در کنار مردم آزادی خواه ایران خواهد بود».

پیش از سخنان رئیس جمهوری آمریکا، «برایان هوک» با اشاره به فراخوان مایک پمپئو که از ایرانیان خواسته بود اطلاعات، اسناد، ویدئوها و عکس‌های مربوط به سرکوب‌ها را در اختیار دولت آمریکا بگذارد، گفته بود وزارت امور خارجۀ این کشور تا آن هنگام پیام در این زمینه دریافت کرده است.

برایان هوک در کنفرانس مطبوعاتی خود گفت «به یقین می‌دانیم که صدها و صدها نفر در این سرکوب‌ها کشته شده‌اند» و به نظر می‌رسد که شمار کشته شدگان از آغاز رویدادهای اخیر تا کنون به بیش از ١٠٠٠ نفر برسد. این آمار بر پایۀ پیام‌ها و اسنادی که وزارت امور خارجۀ آمریکا دریافت کرده و نیز نتایج تحقیقات سازمان‌های بین‌المللی بدست آمده و از همین رو نمایندۀ ویژۀ آمریکا برای ایران تاکید کرد که «در بارۀ این ارقام یقین کامل وجود ندارد، زیرا رژیم ایران از انتشار آزادانۀ اطلاعات جلوگیری می‌کند».

بگفتۀ برایان هوک، در سرکوب‌های دو هفتۀ پیش در ایران، «هزاران هزار نفر زخمی شده و حداقل ٧٠٠٠ تن نیز دستگیر و بازداشت شده‌اند».

نمایندۀ ویژۀ دولت آمریکا برای ایران با اشاره به سرکوب تظاهرکنندگان در ماهشهر در روز ١٦ نوامبر، گفت بر اساس اسناد و ویدئوهای دریافت شده، نفرات سپاه پاسداران «بدون هشدار بروی تظاهرکنندگان شلیک کرده» و سپس آنها را «در حال فرار» هدف قرار داده‌اند. بگفتۀ او نیروهای امنیتی و سپاه «تظاهرکنندگان را که از محل گریخته بودند محاصره کرده و با تیربار سنگینِ مستقر بر خودروهای نظامی آنان را هدف رگبار گلوله قرار داده‌اند». او با اتکا به ویدئوهای دریافت شده گفت «در میان [صدای] رگبار تیر، فریاد قربانیان شنیده می‌شود».

برایان هوک گفت «رویدادهائی که با اعتراضات اخیر در ایران شاهد آن بودیم، گسترده‌ ترین بحران سیاسی رژیمِ این کشور در چهل سال گذشته»، یعنی از هنگام وقوع انقلاب اسلامی در ایران محسوب می‌شود.

دویچه‌وله: میشل باچلت، کمیسر عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر روز جمعه ۱۵ آذر (۶ دسامبر) از سرکوب خشن معترضان به افزایش بهای بنزین در ایران بشدت انتقاد کرد.

میشل باچلت، کمیسر عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر روز جمعه ۱۵ آذر (۶ دسامبر) در ژنو از سرکوب خشن معترضان به افزایش بهای بنزین در ایران به شدت انتقاد کرد.

به گفته باچلت بیش از هفت هزار نفر بازداشت شده‌اند و گزارش‌هایی از بدرفتاری برای گرفتن اعترافات اجباری بدست سازمان ملل رسیده است. دفتر حقوق بشر سازمان ملل قتل حداقل ۲۰۸ نفر را که در میان ‌آن‌ها ۱۲ کودک وجود دارند، تایید کرده است.

کمیسرعالی حقوق بشر سازمان ملل می‌گوید حکومت ایران آمار و ارقام قربانیان را که توسط نهادهای حقوق بشری اعلام شده، قبول ندارد اما خود ایران نیز تاکنون از ارائه آمار دقیق تلفات یا دستگیری‌ها در سرتاسر کشور خودداری کرده است.

در بیانیه میشل باچلت آمده است: «تجزیه و تحلیل ویدئو‌های منتشر شده از اعتراضات نشان می‌دهند که برخی از ماموران امنیتی از پشت به سوی افراد غیر مسلح که در حال فرار بوده‌اند مستقیما شلیک کرده‌اند. برخی دیگر به صورت و یا اعضای مهم بدن تیراندازی کرده‌اند.»

باچلت با تاکید گفت: «به عبارت دیگر قصد آن‌ها کشتار معترضان بوده است.»

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل با اشاره به این که نیروهای امنیت ایران معترضان را “مستقیماً” هدف قرار داده‌اند، گفته است، چنین رفتاری “نقض جدی حقوق بشر است”.

کمیسر عالی سازمان ملل متحد از دولت جمهوری اسلامی ایران خواست افراد بازداشت شده را سریعا آزاد کرده و مسئولین نقض حقوق بشر را به پای میز محاکمه بکشاند.

کمیسر عالی حقوق بشر هم‌چنین به “گزارش‌های بسیاری مبنی بر بدرفتاری با افراد دستگیر شده” اشاره کرده که هدف آنها از جمله اخذ “اعترافات اجباری” از بازداشت‌شدگان است.

اعتراض‌های ایرانیان در آخرین روزهای آبان‌ماه که در بیش از ۷۰۰ شهر و نقطه ایران برگزار شد، به خونین‌ترین شکل ممکن از سوی نیروهای انتظامی و امنیتی جمهوری اسلامی سرکوب شد. این اعتراض‌ها در پی اعلام ناگهانی سه‌برابر شدن قیمت بنزین در ایران رخ داد.

طبق برآوردهای عفو بین‌الملل دست‌کم ۲۰۸ نفر در این اعتراض‌ها جان خود را از دست داده‌اند. مقا‌م‌های آمریکا روز گذشته (پنجشنبه ۵ دسامبر) اعلام کردند بنابر گزارش‌هایی که به دست آنها رسیده، بیش از یکهزار نفر از شهروندان ایران در اعتراضات آبان‌ماه کشته شده‌اند. برایان هوک، مسئول امور ایران در وزارت خارجه آمریکا گفت، چند هزار ایرانی زخمی شده و دستکم هفت هزار معترض دستگیر شده‌اند. در میان ‌کشته‌ها ۱۲ کودک دیده می‌شوند.

رادیوفردا: نماینده ویژه ایالات متحده در امور ایران می‌گوید نیروهای امنیتی و انتظامی جمهوری اسلامی از زمان آغاز اعتراض‌ها به افزایش قیمت بنزین، بیش از هزار نفر از معترضان را کشته‌اند.

برایان هوک روز پنجشنبه ۱۴ آذر به خبرنگاران در وزارت خارجه آمریکا گفت: «با بیرون حقایق از داخل ایران، این طور بر می‌آید که رژیم از زمان آغاز اعتراض‌ها بیش از هزار نفر از شهروندانش را به قتل رسانده است».

وی گفت یکی از ویدئوها از این اعتراض‌ها نشان می‌دهد که بیش از صدنفر تیر خورده و کشته شدند.

نماینده ویژه آمریکا افزود که «هزاران ایرانی‌» نیز مجروح و دستکم هفت هزار نفر بازداشت شده‌اند.

شورای امنیت کشور بامداد ۲۴ آبان تصمیم شورای هماهنگی سران سه قوه برای افزایش قیمت بنزین آزاد به سه برابر را به‌طور ناگهانی اعلام کرد که این امر به بروز اعتراض‌ها در بیش از ۲۰۰ شهر کشور انجامید.

این اعتراضات که حکومت جمهوری اسلامی را هدف قرار داده بود، با دخالت نیروهای امنیتی به سرعت به خشونت کشیده شد تا جایی که عفو بین‌الملل می‌گوید دست‌کم ۲۰۸ نفر کشته شده‌اند ولی به گفته این سازمان، رقم واقعی بیش از این تعداد است.

برآورد سایت «کلمه» نزدیک به میرحسین موسوی می‌گوید که دستکم ۳۶۶ نفر در این اعتراض‌ها کشته شده‌اند.

این خونین‌ترین اعتراض‌ها در ایران طی دستکم ۴۰ سال گذشته است.

برایان هوک در بخش دیگری از اظهاراتش، رفتار رژیم ایران با شهروندانش را «نفرت‌انگیز و غیرقابل قبول» خواند و گفت که این کشور در میانه «بدترین بحران سیاسی قرار دارد که رژیم [جمهوری اسلامی] در ۴۰ سال گذشته با آن روبرو بوده است».

وی گفت وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا تصاویر و ویدئوهایی از ۳۲ هزار نفر در ایران دریافت کرده و این اطلاعات به علاوه گزارش‌های دریافتی از گروه‌های خارج از کشور، مبنای آمار ارائه شده درباره تعداد کشته‌شدگان است.

نماینده ویژه آمریکا افزود: وزارت خارجه ویدئویی دریافت کرده که نشان می‌دهد نیروهای سپاه پاسداران یک‌صد نفر از معترضان را پس از تعقیب و به رگبار بستن آنها به قتل رسانده است.

به گفته آقای هوک، «اجساد کشته‌شدگان سپس در کامیون‌ها ریخته و منتقل شده‌اند. اجساد هم تنها به خانواده‌هایی تحویل شده که تعهد داده‌اند مراسم ختم برای آنها نگیرند».

وی از جامعه جهانی خواست برای فشار وارد آوردن به رژیم ایران برای شنیدن خواسته‌های معترضان در کنار ایالات متحده بایستند.

نماینده ویژه آمریکا در امور ایران تاکید کرد که «این رژیم هوادارانش را از دست داده و تنها متکی به تعدادی از روحانیون است. اتکای اصلی‌اش تنها به قوه قهریه است».

پیشتر مایک پومپئو، وزیر خارجه ایالات متحده گفته بود که ۲۰ هزار پیام، ویدئو و عکس درباره آزار و اذیت حکومت ایران در جریان اعتراض‌ها دریافت کرده‌ایم.

مقام‌های جمهوری اسلامی ایران به رغم گذشت دو هفته از اعتراض‌ها هنوز حاضر نشده‌اند آماری درباره تعداد کشته‌شدگان، مجروحان و بازداشتی‌ها ارائه کنند و آمار منابع مستقل در این زمینه را رد کرده‌اند.

آیت‌الله علی خامنه‌ای رهبر ایران در اولین واکنش خود، اعتراض‌ها را «کار اشرار، کینه‌ورزان و انسان‌های ناباب» دانسته بود. ولی روز ۱۳ آذر در پاسخ به گزارش‌ شورای عالی امنیت ملی گفته بود که به برخی خانواده «دیه» پرداخت و از آنها «دلجویی» شود.

حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی، نیز دستور داده که هیاتی برای بررسی نحوه «جبران خسارات شهروندانی که در حوادث هفته پایانی آبان‌ماه دچار آسیب شده‌اند»، تشکیل شود.

برخی از خانواده‌های کشته‌شدگان از جمله خانواده پویا بختیاری این اقدام را رد کرده و گفته‌اند که ارزش خون فرزندشان «بیش از میلیاردها» دیه است.

اعتراض‌های ایران واکنش مقامات ایالات متحده را نیز به دنبال داشته است که از آن جمله دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، هشدار داده که جهان نظاره‌گر آن است.

آقای ترامپ تاکید کرد که خبرنگاران و روزنامه‌نگاران باید بتوانند «به ایران بروند و ببینند که چه خبر است».‎

بر اساس گزارش خبرگزاری‌های بین‌المللی و سایت رادیو فردا/ ک.ر

بی‌بی‌سی: یک منبع آگاه به شرط فاش نشدن هویتش به بی‌بی‌سی فارسی اطلاع داده است که وزارت اطلاعات ایران در اوایل هفته جاری بیش از ١٠ عضو بسیج را بازداشت کرده است.

اعضای بسیج شبانه در خانه‌های خود در جنوب غرب استان تهران بازداشت شده‌اند.

منبع آگاه به بی‌بی‌سی فارسی گفت افراد بازداشتی در سرکوب اعتراضات اخیر نقش داشته‌اند و شنیده‌ها حاکی از آن است که بازداشتشان در همین رابطه است.

یک ساعت پس از انتشار خبر بی‌بی‌سی فارسی، خبرگزاری فارس به نقل از مقام‌های قضایی و امنیتی این خبر را تکذیب کرد. خبرگزاری فارس نوشت که “از چهار مرجع قوه قضائیه، وزارت اطلاعات، نیروی انتظامی و سازمان اطلاعات سپاه پیگیری لازم را به عمل آورد که هر چهار مرجع این خبر را تکذیب کردند.” فارس گفت سازمان بسیج مستضعفین هم این خبر را تکذیب کرده است.

وزارت اطلاعات ایران نیز متعاقبا با انتشار بیانیه ای خبر بازداشت این گروه از بسیجیان را تکذیب کرد.

اعتراضات گسترده به افزایش ناگهانی قیمت بنزین با سرکوب کم‌سابقه‌ای روبرو شده و بنا به برآوردهای عفو بین‌الملل بیش از ۲۰۰ نفر کشته‌ شده‌اند.

معمولا در برخورد با اعتراضات در ایران از نیروهای شبه‌نظامی بسیج در کنار نیروهای رسمی انتظامی و امنیتی استفاده می‌شوند.
چه کسی مسئول سرکوب اعتراض‌های اخیر است؟

خشونت اعتراضات آبان ماه کم‌سابقه بود.

محمود واعظی، رئیس دفتر حسن روحانی درباره برخورد با معترضان گفته است: “این موضوع تنها کار دولت نیست و همه قوا هم در جمع شدن این مشکل تلاش کردند، هم نیروی انتظامی، هم سپاه و هم قوه قضائیه همه با هم تلاش کردند و به محض کامل شدن اطلاعات ارائه خواهد شد.”

آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر ایران، گفته است که آتش زدن بانک‌ها و اقداماتی نظیر آن کار “اشرار” است. گروه‌های حقوق بشری چنین توصیفی را به “چراغ سبز” برای سخت‌گیری علیه معترضان تعبیر کرده‌اند.

در ویدئوهای متعددی که از اعتراضات منتشرشده ماموران انتظامی و نظامی در لباس‌های رسمی و در حال تیراندازی به سوی معترضان دیده می‌شوند.

در چند مورد از این ویدئوها، از جمله در شادگان و گرگان، به ماموران حمله شده، در برخی موارد هم معترضان به سوی آنها سنگ پرت می‌کنند یا چوب و امثال آن به دست دارند، اما در بسیاری از موارد هم معترضانی که هدف گلوله قرار می‌گیرند هیچ سلاح گرم یا سردی ندارند.

این در حالی است که گروه‌های حقوق بشری می‌گویند نیروهای امنیتی در برخورد با تجمعات خشونت آمیز به غیر از “شرایط دفاع مشروع و محافظت از افراد در مقابل خطر فوری مرگ یا جراحت خطرناک” نباید به اسلحه گرم متوسل شوند.

در شب گران شدن بنزین عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور ایران، با استاندارها در تماس بود و مطابق اعلام حسن روحانی، رئیس جمهور، گرانی بنزین تصمیم شورای سران سه قوه بوده و اجرای آن به شورای امنیت کشور، به ریاست وزیر کشور واگذار شد.

در یک مورد ویدئویی از فرماندار شهر قدس منتشر شده که می‌گوید دستور داده در صورت ورود معترضان به فرمانداری به آنها شلیک شود.

مقام‌های مختلف اجرایی، قضایی، امنیتی و نظامی در ایران، از جمله فرماندهان سپاه، دادستان‌ها و همچنین وزیران بر برخورد با “ناامنی” و کسانی که در “تخریب” نقش داشتند تاکید کرده‌اند.

البته چند روز پس از فروکش کردن اعتراضات آیت‌الله خامنه‌ای گفت با متهمان وقایع اخیر به ترتیبی برخورد شود که “به رافت اسلامی نزدیکتر است”.
نقش بسیج در خشونت‌های سیاسی چیست؟

سازمان بسیج مستضعفین، یکی نیروی شبه‌نظامی وابسته به سپاه پاسداران است.

فرماندهان بسیج عضو رسمی سپاه هستند اما این سازمان اعضای داوطلب از میان شهروندان دارد که در محیط‌های مختلف، مانند دانشگاه، کارخانه و ادارات حضور دارند.

در مواردی از بسیجی‌ها برای مقابله با تجمع‌های اعتراضی استفاده می‌‎شود.

گفته می‌شود که گاهی نیروهای بسیج در مقایسه با سربازان و نیروهای کادری نیروی انتظامی خشونت بیشتری به کار می‌برند.

اعضای بسیج در مواردی نیز همچون حمله به سفارتخانه‌های کشورهای خارجی در تهران حضور داشته‌اند.