اخبار

رادیوفردا: پایگاه اطلاع‌رسانی «خانه‌موزه هاشمی رفسنجانی» روز چهارشنبه تایید کرد که فاطمه هاشمی با مجتبی خامنه‌ای، فرزند رهبر جمهوری اسلامی، دیدار کرده ولی «نقل‌قول‌ها و موضوعات مورد اشاره» در برخی خبرها را تکذیب کرده است.

این پایگاه در کانال تلگرامی خود نوشته است: «در پی انتشار خبری در فضای مجازی مبنی بر دیدار فاطمه هاشمی رفسنجانی با حجت‌الاسلام والمسلمین مجتبی خامنه‌ای، یک منبع موثق برای تنویر افکار عمومی اعلام کرد: ضمن تایید اصل دیدار، نکته مهم قابل ذکر این‌که، بیشتر نقل قول‌ها و موضوعات مورد اشاره در خبر، خلاف واقع و کذب است».

پیشتر سایت «پیک‌نت» خبر داده بود که این دیدار «دو ساعت» طول کشیده و موضوع گفتگوها هم «اوضاع کشور» بوده است.

این سایت مدعی شده که «در پایان گزارش فاطمه هاشمی، مجتبی خامنه‌ای گفته است: من همه این‌ها را می‌دانم، ولی کاره‌ای نیستم و مدتی است از تصمیم‌گیری‌ها کنار گذاشته شده‌ام و در حال حاضر فقط یک مدرس حوزه‌ام. برو این‌ها را به پدرم بگو».

بر اساس این گزارش، «فاطمه هاشمی هم گفته است: ما دسترسی به پدرت نداریم».

پیک‌نت افزوده است: «در پایان این دیدار، مجتبی خامنه‌ای گفته است که من فکر کردم آمدی برای موضوع (دستگیری و بازداشت) فائزه!»

فائزه هاشمی، دختر رئیس‌جمهوری پیشین ایران، روز پنجم مهر به اتهام آنچه که «تحریک اغتشاشگران به اعتراضات خیابانی» خوانده شده، در «شرق تهران» بازداشت شد.

رادیوفرانسه: صحنه ای از تظاهرات جوانان و نوجوانان در ایران. AP
روزنامۀ لیبراسیون، چاپ پاریس، علاوه بر سرمقاله، عنوان و عکس اصلی روی جلد خود، چند گزارش را نیز به ایران اختصاص داده است از جمله مقاله ای به قلم فرهاد خسروخاور، جامعه‌شناس، با عنوان “از نافرمانی تا انقلاب”.

لیبراسیون در سرمقالۀ خود نوشته است که رویدادهای جاری ایران از مرحلۀ اعتراض عبور کرده و تظاهرکنندگانی که به خیابان ها سرازیر می‌شوند و خواستار پایان یافتن رژیم روحانیون هستند بیش از پیش وارد یک پویش خودبخودی انقلاب شده‌اند. لیبراسیون سپس تصریح کرده است که خود رژیم جمهوری اسلامی ایران نیز متوجه این پویش و دگردیسی شده و از جمله نشانه‌های آن خشونت و سرکوب شدید حکومت برای مقابله با تظاهرکنندگان و همچنین صدها قربانی این خشونت است.

فرهاد خسروخاور نیز در مقالۀ خود با دوره بندی خیزش جاری ایران نوشته است که اعتراض های سراسری این کشور از هفتۀ گذشته و با پیوستن بازار سنتی و کارگران به اعتصابات وارد مرحلۀ نوینی شده است. خسروخاور گفته است که از این پس سیاست مستقیماً در آنچه وی “خیابان خشمگین” علیه حکومت “مرگ سالار” می نامد رقم می خورد.

به گفتۀ فرهاد خسروخاور از این پس هیچ گفتگو و در نتیجه سازشی میان حکومت و مردم امکانپذیر نیست. حکومت اسلامی که طی دهه ها تمام گروه های میانجی جامعۀ مدنی را نابود کرده به دلیل مدیریت مرگبار اعتراض‌ها، نامدارایی و رفتارها و اقدام‌های خشونت آمیزش در قبال جامعه اکنون نمی داند که طرف او که بتواند جامعۀ معترض را نمایندگی کند، کیست. فرهاد خسروخاور سپس افزوده است که مطالبات مردم بیش از پیش رادیکالیزه شده و رژیم اسلامی معتقد است که هرگونه سازشی از جانب آن، از سوی جامعۀ معترض نوعی نشانۀ ضعف تلقی خواهد شد که حاصلش جز رادیکالیزاسیون بیشتر اعتراض‌ها و مطالبات نیست.

به گفتۀ فرهاد خسروخاور، با این حال و برغم سرکوب سیاه حکومت اسلامی، جنبش جاری ادامه خواهد یافت زیرا، احساس زیستن در جامعه ای بدون حال و آینده و در عین حال سرکوب کمترین نشانه‌ای از مخالفت قانونی باعث شده که خیابان به تنها مکان بیان اعتراض‌های جوانان و غیرجوانان بدل شود.

به گفتۀ فرهاد خسروخاور رژیم اسلامی برای جوانانی که دائماً سرکوب می‌کند پیام‌آور هیچ امیدی نیست. از این پس راه‌های گفتگو و سازش مسدود شده‌اند و خشونت رژیم اسلامی (مثل ماری که دم خود را می گزد) به ضد آن بدل شده است. رژیم هر چه بیشتر سرکوب کند، بیشتر جامعه را به عصیان وامی دارد و همزمان کوچکترین روزنه های سازش با یک حکومت منفور را مسدود می‌سازد. به گفتۀ فرهاد خسروخاور رژیم اسلامی می پندارد که می تواند سناریوی سوریه را در ایران پیاده کند، اما، اگر اعتراض‌ها چند هفتۀ دیگر ادامه یابند آثار فرسودگی در میان نیروهای سرکوب تدریجاً آشکار خواهند شد و پدیداری این آثار پایان رژیم مرگ سالار فقها در ایران را اعلام خواهد کرد.

رادیوفردا: محسن رنانی، اقتصاددان سرشناس و استاد دانشگاه، در واکنش به اعتراضات سراسری و سرکوب اعتراضات نوشت: «حکومت جلوی سیل ایستاده است و به آن شلیک می‌کند. بیچاره گمان می‌کند سیل را می‌شود با شلیک متوقف کرد. روشنفکران هم پشت سر سیل ایستاده‌‌اند و فریاد می‌زنند آآی سیل از این طرف برو، آآی سیل از آن طرف نرو. زهی خیال باطل»!

آقای رنانی در این یادداشت که امروز در کانال تلگرامش منتشر کرد، هم چنین جمهوری اسلامی را حکومتی توصیف کرد که «چند دهه به‌جای ساختن و کاشتن و سبز کردن و امید دادن و افق گشودن و غنی‌سازی خاک ایران و جامعه ایران، آن را شخم زد و تخلیه کرد و هر آدم و حیوان و کوه و معدن و دریاچه و گیاهِ ارزشمند و آرام‌کننده و امیدبخش و استحکام دهنده‌ای بود را قطع کرد و بُرد و خورد و گزینش کرد و تحقیر کرد و تخریب کرد و فراری داد».

این استاد دانشگاه در پایان یادداشت خود خطاب به حکومت و روشنفکران نوشته است: «حکومت روزگار درازی فریب داد و تبعیض کرد و قانون را لجن زد و مردم را ندید، ما هم پی‌در‌پی سکوت کردیم و منفعت‌طلبی کردیم و چشمان‌مان را بر آن همه تبعیض و تنگی و حماقت بستیم. و اکنون این نسل، که آینده ایران مال اوست و حق اوست، دارد همه ما را و همه آن‌چیزی که رنگ و بوی ما را دارد، استفراغ می‌کند. آن هم چه استفراغِ عمیق و مبارکی».

رادیوفردا: دکتر سید هاشم موسوی
در پی هجوم نیروهای یگان ویژه و لباس‌شخصی به داخل یک بیمارستان در گرگان، دکتر هاشم موسوی، مدیر این بیمارستان که خود در این حمله آسیب دیده بود، شرح واقعه را منتشر کرد.

مدیر بیمارستان در این نامه که خطاب به سازمان نظام پزشکی استان گلستان نوشته و روز دوشنبه ۳۰ آبان منتشر شده، از هجوم۳۰ تا ۴۰ مأمور گارد ویژه و لباس‌‌شخصی به این مرکز درمانی در شامگاه ۲۶ آبان خبر داده که ادعا کرده‌ بودند به‌دنبال معترضانی آمده‌اند که وارد بیمارستان شده‌اند.

آقای موسوی در این نامه تأکید می‌کند: «برخی از نیروها واقعاً در حالت روحی و روانی خاصی به نظر می‌رسیدند که چنان تهاجمی و آتش‌به‌اختیار بودند که اگر کسی را ببینند، باتوم به سرش فرود آورند و حتی خود فرماندهان به‌سختی آن‌ها را کنترل می‌کردند».

این پزشک مدیر بیمارستان توضیح بیشتری در این باره نداده، اما پیشتر برخی کاربران شبکه‌های اجتماعی نیز به «غیرطبیعی‌بودن حال برخی مأموران سرکوب» اشاره کرده بودند.

به‌نوشته دکتر موسوی، در میانه «درگیری و کتک‌کاری مأموران» تلاش او برای راضی‌کردن آن‌ها به خروج از بیمارستان و یا عدم استفاده از تجهیزات سرکوب بی‌نتیجه می‌ماند.

مدیر بیمارستان نوشته است: «در این زمان بسیاری از کارمندان و همراهان بیمار و حتی خود بیماران وحشت‌زده به اورژانس ریخته و ازدحام کرده بودند».

در ادامه این روند، هاشم موسوی از حمله مأموران به نگهبانان باخبر می‌شود و این‌که «یکی را با خود برده‌اند. فوری به خیابان دویدم تا شاید با توضیح، او را آزاد کنم».

چنان‌که مدیر بیمارستان موسوی گرگان نوشته است، نهایتاً حال خود او به‌دلیل گاز اشک‌آور به هم می‌خورد و به‌دلیل مشکل قبلی و حادشدن وضعیتش او را به سی‌سی‌یو منتقل می‌کنند.

دکتر هاشم موسوی پزشکی که روز‌ ۲۶ آبان ۱۴۰۱ در #گرگان در محل کار مورد ضرب و شتم نیروهای سرکوبگر قرار گرفته بود شرح واقعه رو مکتوب کرده. لطفاً این مستندات رو برای کادر درمان (مخصوصاً کادر درمان خارج از کشور ‌برای ترجمه و انعکاس) بفرستید تا از جزییاتش اطلاع داشته باشند. #مهسا_امینی pic.twitter.com/8AvrN57mxE

— مملکته (@mamlekate) November 21, 2022

هاشم موسوی در پایان نامه خود تأکید کرده است که «بی‌رحمی، خشونت و بی‌احترامی در برخوردهای با ما و مردم بی‌شک عواقب و عوارض سنگینی خواهد داشت که تا فرداها ادامه پیدا خواهد کرد».

از واکنش سازمان نظام پزشکی و نهادهای مسئول به این واقعه هنوز گزارشی منتشر نشده است.

این در حالی است که ۲۵ آبان نیز ویدئویی منتشر شد از یک پزشک به‌نام عدالت‌طلب در صومعه‌سرا که با صورتی آسیب‌دیده مضروب‌شدنش به‌دست مأموران در داخل مطب را تلفنی شرح می‌دهد.

#صومعه‌سرا گیلان به مطب ی پزشک حمله کردند بنام دکتر عدالت طلب، تو جنگ های جهانی هم کسی با دکترها کاری نداشت.سازمان حقوق بشر بنظرم فقط ی اسم اگر الان به داد مردم ایران نرسید، کی میخواین حمایت کنید؟
این فیلمو به تمام زبان ها ترجمه کنید و از اکانتها میخوام انتشار بدن#مهسا_امینی pic.twitter.com/0tFIdG07na

— توکالی (@ToukAlii) November 17, 2022

در جریان اعتراضات سراسری «زن زندگی آزادی» که از ۲۶ شهریور در پی اعلام خبر کشته‌شدن مهسا امینی شکل گرفت تا کنون گزارش‌ها و تصاویر بسیاری منتشر شده که نشان می‌دهد مأموران حکومتی در سرکوب اعتراضات هیچ حد و حدودی از قوانین داخلی و نیز قوانین حقوق‌بشری را رعایت نمی‌کنند تا جایی که در میان کشته‌شدگان اعتراضات تا کنون نام بیش از ۴۰ چهل کودک نیز ثبت شده است.

اخبارروز: آتش شاکرمی به اظهارات شادی امین که از جمله در سایت اخبار روز منتشر شده و ادعا کرده نیکا جزو خانواده ی ال‌جی‌بی‌تی بوده، پاسخ داده است. متن این پاسخ که در اینستاگرام خانم شاکرمی منتشر شده به شرح زیر است:

یکم
نیکا زنده نیست.

و این یعنی که نمی تواند با زبان خودش حقیقت را بگوید.

پس وظیفه ما، در جایگاه خانواده ی اوست که حقیقت را بیان کنیم.

دوم:
“او یک نوجوان بود!”

یک نوجوان شانزده ساله.
و یک نوجوان هنوز در ابتدای تجربه های زیستی و کشف هویت جنسی اش است.

از شما خانم امین سوال میکنم:
چگونه است که وقتی کسی در سنی زیر ۱۸ سال کشته می شود به عنوان یک کودک از او یاد می شود و به عنوان یک کودکِ کشته شده ثبت می شود اما وقتی پای زندگی جنسی اش به میان میاید با او در جایگاه یک کودک برخورد نمی شود؟

از شما که کار حقوقی می کنید و به حقوق انسانی و بین المللی آگاهید می پرسم.

آیا می شود روی دوستی دو نوجوان ِ پانزده و شانزده ساله، یکی در آلمان و دیگری در ایران، با قطعیت نظر داد. رابطه ای منهای رابطه ی تنانه؟.
سوم
نیکا زنده نیست‌.
اما خانواده اش زنده هستند.
لازم نبود شما با خانواده اش تماس بگیرید و در اینمورد سوال کنید تا شفاف سازی شود؟
قطعن میدانید مصادره کردن نیکا برای شما می تواند علاوه بر عواقب اجتماعی، عواقب حقوقی هم داشته باشد.

هرگونه افشاگری درمورد زندگی خصوصی یک فرد پس از مرگ او به لحاظ اخلاقی و حقوقی نادرست است.

و درمورد نیکا علاوه بر زنده نبودن اش، زیر سن قانونی هم‌ بوده.

افشاگری، آنهم نه افشای حقیقت که انتشار چیزی که حقیقت ندارد نه تنها بی مسئولیتی که بی قانونی و تجاوز به حریم فرد و خانواده ی اوست.

کار شما مصادره ی نیکا برای اهداف شخصی و مطرح کردن خودتان در مجامع بین المللی ست.

چهارم
ما، خانواده ی نیکا، انسان‌ها را همان‌طور که خودشان را هویت یابی جنسی می‌کنند به رسمیت می‌شناسیم و حق برابری و آزادی برای تمام اقلیت‌های جنسی قائلیم.
با احترام به جامعه کوییر، با قطعیت اعلام می کنیم که گرایش جنسی نیکا دگرجنسگرا بوده.

و اینرا هم اضافه می کنیم که گرایش جنسی نیکا فقط و فقط به خودش مربوط می شود و حتا به ما که افراد خانواده ی او هستیم مربوط نمی شود.
تمام ابعاد زندگی او نزد ما حرمت دارد.

و اینرا فقط درجهت بیان حقیقت و شفاف سازی اعلام می کنیم.

دویچه‌وله: چهل روز از حوادث زندان لاکان رشت می‌گذرد و همچنان ابعاد این فاجعه روشن نیست. یکی از نزدیکان خانواده مهرگان زحمتکش که در این زندان کشته شد، در گفت‌وگوی اختصاصی با دویچه‌وله فارسی جزئیات بیشتری از واقعه را بیان می‌کند.

مهرگان زحمتکش قرار بود ۲۸ مهرماه امسال تولد سی سالگی خود را جشن بگیرد، اما با شلیک “سه گلوله جنگی” ماموران زندان لاکان رشت، شمع زندگی‌اش برای همیشه خاموش شد.

یکشنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۱ در بحبوحه خیزش سراسری مردم ایران، گزارش‌هایی مبنی بر درگیری و آتش‌سوزی در زندان لاکان رشت در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. برخی خانواده‌ها نگران از وضعیت سلامتی فرزندانشان مقابل ورودی این زندان تجمع کردند. نیروهای امنیتی برای جلوگیری از حضور بیشتر خانواده‌ها و معترضان راه‌های ارتباطی به این زندان را مسدود کردند.

یک منبع نزدیک به خانواده مهرگان زحمتکش در گفت‌و‌گو با دویچه‌وله فارسی از آخرین ساعات زندگی مهرگان و حوادثی که در زندان رخ داد می‌گوید.

سری پر شور از سودای آزادی

«مهرگان تقریبا هرروز با خانواده تماس می‌گرفت. در یکی از آخرین تماس‌هایش گفته بود می‌گن داره انقلاب می‌شه. من الان باید بیرون می‌بودم.»

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده مهرگان زحمتکش، مهرگان در یکی از آخرین تماس‌هایش گفته بود: می‌گن داره انقلاب می‌شه. من الان باید بیرون می‌بودم

این منبع نزدیک به خانواده زحمتکش که نخواست نامش فاش شود، افزود: «به خانواده گفته بود دو بند از زندان را خالی کرده‌اند و معترضان بازداشتی را در آنجا نگه می‌دارند. تعریف کرده بود که دلم می‌سوزد. همه کسانی که در این بند هستند کم سن و سال‌اند. حتی بعضی به سن قانونی نرسیده‌اند و ماموران زندان آن‌ها را خیلی اذیت می‌کنند.»

این جوان سی‌ساله با یک حکم کوتاه‌مدت در بند ۴ زندان لاکان رشت محبوس شده بود و قرار بود به زودی آزاد شود.

فرد نزدیک به خانواده اضافه می‌کند که از صبح روز ۱۷ مهرماه که هنوز خبری از درگیری و اتفاقات زندان نبود، “نیروهای یگان ویژه” به آنجا رفته‌اند.

«خانواده با چند نفر دیگر از زندانیان و خانواده‌هایشان صحبت کرده‌اند و بر اساس گفته‌های آنان ماموران زندان در حال آزار و اذیت معترضان بازداشتی بوده‌اند، به طوری که صدای داد و فریاد از راهروی اصلی زندان به گوش می‌رسیده و سایر زندانیان در حمایت از معترضان بازداشتی شروع به اعتراض و داد و فریاد می‌کنند. در همین زمان نیروهای یگان ویژه به زندانیان هجوم برده و در فضای بسته زندان گاز اشک‌آور پرتاب می‌کنند. گفته شده، تعدادی بر اثر خفگی جانشان را از دست داده‌اند. این وضعیت زندانیان را مجبور به آتش زدن پتوهایشان می‌کند.»

به گفته این منبع، با شدت گرفتن آتش، دود و ازدحام جمعیت، ماموران مجبور به باز کردن در بندها شده و خود به سمت محلی که ”زیر هشت” نامیده می‌شد فرار می‌کنند. مهرگان با تعدادی دیگر از زندانیان از بند بیرون آمده و از راهروی اصلی به فضای باز زندان رسیده و به سمت در ورودی زندان می‌دوند، اما در همین زمان ماموران زندان از بالای دیوار به آنان شلیک می‌کنند.

علت مرگ مهرگان زحمتکش در جواز دفن او “اصابت پرتابه فلزی شتابدار” عنوان شده است

منبع نزدیک به خانواده مهرگان زحمتکش می‌گوید: «تا جایی که من می‌دانم دست‌کم ۱۲ نفر آنجا کشته شده‌اند. مهرگان سه تیر خورده بود؛ همه از پشت سر. یکی به ران چپ، یکی به طحال و کلیه و دیگری به مچ پایش اصابت کرده بود.»

فرد نزدیک به خانواده زحمتکش پرده از جنایتی هولناک برمی‌دارد: «تیراندازی حدود ساعت ۳ تا ۴ بعدازظهر ۱۷ مهرماه رخ داده، اما ساعت یک و نیم شب به بعد آنان را از زندان خارج می‌کنند؛ یعنی جنازه‌هایشان را بیرون می‌برند، در حالی که از شدت خونریزی جانشان را از دست داده بودند. در گواهی فوت تعدادی از آنان علت مرگ شوک ناشی از خونریزی عنوان شده است.»

یک راننده آمبولانس حاضر در صحنه به خانواده زندانیان گفته بود که آنان ”پنج ساعت” پشت درهای زندان لاکان رشت منتظر مانده بودند تا بتوانند وارد شوند، اما رئیس زندان گفته بود تا من اجازه ندهم هیچکس حق ورود به زندان را ندارد.

خانواده زحمتکش بعد از گذشت دو روز با تماسی تلفنی از بیمارستان برای شناسایی و تحویل پیکر فرزندشان با خبر می‌شوند. مراجعه خانواده به بیمارستان‌های شهر در تمام این دو روز برای پیدا کردن مهرگان بی‌نتیجه بوده، در صورتی که پیکر او در سردخانه “بیمارستان پورسینای رشت” بوده است.
به گفته منبع نزدیک به خانواده زحمتکش: «خانواده در مراجعه برای انجام مراحل قانونی تحویل پیکر، لیستی شامل نام ۱۲ نفر دیگر که آن‌ها هم همان شب با تیر جنگی در زندان کشته شده بودند را دیده. ردیف نهم مهرگان بود. البته در شناسنامه نام او حسن بود، اما از کودکی مهرگان صدایش می‌زدند.»

ماموران امنیتی درخواست خانواده برای دفن فرزندشان در مقبره خانوادگی در “گورستان تازه‌آباد رشت” را رد کرده و می‌گویند تنها جایی که اجازه دارید فرزندتان را دفن کنید “بهشت رضوان” است.

مزار مهرگان زحمتکش در قطعه‌ ۱۵ باغ رضوان رشت
منبع آگاه نزدیک به خانواده زحمتکش اضافه می‌کند: «می‌خواستند او را در قطعه کرونایی‌ها دفن کنند که با اعتراض و پافشاری شدید خانواده، گفتند یک قطعه را انتخاب کنید. مهرگان در قطعه‌ ۱۵ باغ رضوان رشت، جایی که دیگر کشته‌شدگان اعتراضات آنجا دفن شدند به خاک سپرده شد.»

پدری بیمار در سوگ جوان از دست رفته

پدر مهرگان زحمتکش که سابقه حضور در “جنگ ایران و عراق” را هم دارد، به بیماری سرطان مبتلاست و حالا با داغ فرزند جوانش در شرایط به مراتب بدتری به سر می‌برد.

فرد نزدیک به خانواده زحمتکش می‌گوید، بیماری پدر مهرگان تازه تا حدودی تحت کنترل درآمده بود که: «دوباره در بیمارستان بستری شد و تقریبا بیش از نیمی از کبدش از کار افتاده است و به تازگی از بیمارستان مرخص شده، اما اصلا حال و روز خوشی ندارد. مادرش از شدت داغ فرزند جوانش هذیان می‌گوید و حالت عادی ندارد. کمرشان شکسته و شرایط خوبی ندارند.»

تهدید به سکوت و تشویق به “شکایت از اغتشاشگران”

یکی از آشنایان خانواده زحمتکش که به برخی نهادهای امنیتی وابستگی دارد، اعضای خانواده را “دوستانه” نصیحت کرده که دست از اطلاع‌رسانی در مورد آنچه بر سر مهرگان آمده بردارند، وگرنه به جرم “ارتباط با رسانه‌های معاند” برای آنان پرونده گشوده می‌شود.

به گفته این فرد: «مسئولان سازمان زندان‌ها به خانه برخی کشته‌شدگان رفته و از آنان خواسته‌اند تا با هزینه سازمان از اغتشاشگران شکایت کنند تا خون فرزندشان پایمال نشود.»

منبع نزدیک به خانواده زحمتکش می‌گوید، مهرزاد بهروز، میلان درخشان، عارف آشوری، مهران رجبی، سعید انوشه‌نیا، مرتضی شعبانی، مصطفی یگانه و فرشاد نادریان هشت نفری هستند که به همراه مهرگان زحمتکش در “لیست ۱۲ نفره” کشته‌شدگان حوادث زندان لاکان رشت قرار داشته‌اند.

به گفته او: «اینکه حکومت ادعا می‌کند این‌ها قصد فرار داشتند ادعایی دروغ است. اکثر این بچه‌ها با احکام بسیار کوتاه‌مدت و جزیی در زندان بودند. حتی حکم آزادی سعید انوشه‌نیا برای ۲۴ مهر در دست مادرش بود.»

این منبع آگاه ادامه می‌دهد: «با گذشت چهل روز هنوز اطلاعات دقیق‌تر و بیشتری در دست نیست و ما هر چه متوجه شدیم بر اساس حرف‌هایی بود که از زندانی‌ها، راننده آمبولانس، پرستار، خانواده‌های دیگر و مامورانی که شاید دلشان به حال بازماندگان سوخته بود، شنیدیم.»

خانواده‌های قربانیان حوادث زندان لاکان رشت هنوز موفق نشده‌اند شکایتی در این مورد به ثبت برسانند، اما قصد ثبت یک شکایت جمعی را دارند: «دادستانی هنوز نام یک نفر را هم در این حوادث اعلام نکرده و مسئولان به خیال خودشان فکر می‌کنند این ماجرا را خفه کرده‌اند. چند خانواده به همراه خانواده مهرگان قصد پیگیری و شکایت رسمی را دارند. البته در تلاش برای پیدا کردن وکیلی هستند که از پس چنین پرونده‌ای بر بیاید.»

صدای آمریکا: مهاباد

ویدیوهای منتشر شده در شبکه‌‌های اجتماعی نشان می‌دهد که نیروی‌های نظامی جمهوری اسلامی روز یکشنبه وارد شهر کردنشین مهاباد در استان آذربایجان غربی‌ شده‌‌اند اما برخی گزارش‌های منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی می‌گوید که با وجود این «هزاران نفر» از مردم مهاباد دوبارە بە خیابان آمدند و شروع به سنگرسازی کردند.

مهاباد از جمله شهرهایی است که اعتراضات ضدحکومتی در هفته‌های گذشته در آن به شدت جریان داشته است.

یکی از تصاویر منتشر شده نشان می‌دهد که یک هلی‌کوپتر بر فراز مهاباد در حال پرواز است.

https://ir.voanews.com/a/6842264.html

امید برین، خبرنگار، نیز روز یکشنبه در توئيتر از ورود خودروها و نیروهای نظامی به مهاباد خبر داد. او نوشت که به دنبال حضور دوباره مردم معترض در خیابان‌های مهاباد «نیروهای سرکوب بیشتری به مهاباد اعزام شدەاند. خبرها حاکی از تیراندازی و زخمی شدن تعداد زیادی از معترضان در طرف شیلان است.»

https://ir.voanews.com/a/6842353.html

او اما بعد با انتشار ویدیوی دیگر نوشت که «بعد از شکستن حکومت نظامی» مردم مهاباد دوبارە بە خیابان آمدند و دوبارە شروع به سنگرسازی کردند.

فوری؛
بعد از شکستن حکومت نظامی، هزاران نفر از مردم مهاباد دوبارە بە خیابان آمدە و دوبارە شروع به سنگرسازی کردند. #مهسا_امینی#مهاباد#زن_زندگی_آزادی pic.twitter.com/3EPGbrbmBI

— Omid Barin | امید برین (@barin_omid) November 20, 2022

حساب کاربری «کولبر نیوز» نیز در روز یکشنبه ویدیوهایی از ادامه حضور مردم معترض در خیابانها منتشر کرد. در برخی از ویدیوها دیده می‌شود که آنها در حال آوردن بشکه‌هایی به سطح خیابان هستند و پشت بلوک‌هایی که در مسیر راه قرار داده شده منتظر ایستاده‌اند.

کولبر نیوز نوشت که مردم معترض «شعار می دهند مرگ بر دیکتاتور. این آخرین کلامە هدف کل نظام» است.

#مهاباد
مردم کماکان در خیابانها هستند، گارد ویژە را احاطه کردەاند و شعار می دهند مرگ بر دیکتاتور. این آخرین کلامە هدف کل نظامە.
در بعضی از شبکەهای اجتماعی پخش شدە کە گویا نیروهای گاردە ویژە از درگیری اجتناب کردە و بە مردم اعلام کردەاند کە با مردم هستند، ولی دور از واقعیت است. pic.twitter.com/ecG7ELFthG

— Kolbarnews | کولبر نیوز (@Kolbarnews) November 20, 2022

اعتراضات سراسری در ایران پس از مرگ مهسا امینی که از سقز به تهران رفته بود و هنگام بازداشت در «گشت ارشاد» جانش را از دست داد، در شهرهای مختلف ایران جریان داشته است. در جریان این اعتراضات شماری از نیروهای حکومتی در شهرهای مختلف از جمله تهران، اصفهان، مشهد، صحنه، و… کشته شده‌اند و به گفته «سازمان حقوق بشر ایران» تاکنون بیش از ۳۷۸ معترض نیز در جریان سرکوب‌های حکومت کشته شده‌اند.

منبع اصلی این تصویر را پیدا نکردم آنرا در چند ده جا با سرچ گوگل پیدا کردم ولی هیچ کدام منبع اصلی گزارش نشده بود
در بیشتر جستجو ها نوشته شده بود از مهاباد است به همین دلیل هم من نام این تصویر را دلاوران مهاباد گذاشتم در مقابل در تویتر تصویر از ترس را در نیروهای حکومتی مشاهده کردم و از این دو تصویر تویتی پست کردم تا خاطره‌ای ماندگار داشته باشم از این روزهای پر هیجان و اضطراب
تویت را در زیر می بینید

این دوتا تصویر رو اگه کنار هم نگاه کنی دیگه نیازی به هیچ تجزیه و تحلیلی برای دانستن اینکه کجای #انقلاب_۱۴۰۱ هستیم کفایت میکند
تصویر چپ آخرزمانی است و این مفلوکین منتظر ظهورند تصویر سمت راست جوانانی که شور زندگی دارند و فارق از هر دگمی مصمم هستند این ظهور را برای آنها تسریع کنند pic.twitter.com/1LsTukem0i

— Hasanagha (@Hasanagha) November 19, 2022

رادیوفردا: صدرا محقق، روزنامه‌نگار داخل ایران، در یک رشته توئیت مشاهدات میدانی خود از اعتراضات روز ۲۴ آبان در تهران، حضور معترضان و زنان بدون حجاب در خیابان‌ها و نیز تعطیلی مغازه‌ها را روایت و وضعیت جاری در کشور را فراتر از روایت‌های رسمی عنوان کرده است.

او بر اساس پیاده‌روی سه ساعته خود در مرکز شهر تهران از محدوده خیابان فاطمی تا جمهوری و چهارراه استانبول و بازار گزارش داده که روز ۲۴ آبان در همه این مسیرها، «تقریباً اکثریت مطلق مغازه‌ها بسته بود».

او افزوده است: در «خیابان فردوسی، باب همایون و ناصرخسرو … بین ۵۰ تا ۶۰ درصد مغازه‌ها تعطیل بودند».

View this post on Instagram

A post shared by Sadraa Mohaqeq (@sadramohaqeq)

بر اساس مشاهدات این روزنامه‌نگار، «پیاده‌روهای مرکز شهر هم ملموس‌تر از روزهای قبل شلوغ بود» و شمار زنان و دختران بدون روسری و حجاب اجباری نیز «بیشتر از همیشه» به نظر می‌رسید.

صدرا محقق خطاب به افرادی که «معترضان را فقط تعدادی محدود یا مثلا دهه هشتادی‌‌ها» می‌دانند، نوشته است: «به‌نظرم منابع خبری و ذهنیت‌تان درباره اعتراضات و حال و آینده‌اش را عوض کنید، چون با چنین پیش‌فرض‌هایی شناخت و تحلیل‌تان از ماجرا اگر نه قطعا، به احتمال زیاد اشتباه ا‌ست».

او در این گزارش میدانی به حضور پرتعداد ماموران لباس شخصی و گارد ویژه در همه چهارراه‌ها و تقاطع‌های مسیر پیداه‌روی خود و تیراندازی «بی‌هدف» آن‌ها به همه عابرین پیاده در پیاده‌روها اشاره کرده است.

سخنان بسیار مهم سید پویان حسین پور ،۹ آبانماه ،مزار شهدای گمنام بهشت زهرا
کاش فیلم کامل او به سمع و نظر مسئولان تراز اول برسد تا بدانند تشریح واقعی صحنه اینست ،نه حرف آنانیکه که می‌گویند شهر امن و امان است ،خاطر مبارک آسوده …. pic.twitter.com/SvHTKRCPHo

— قربانعلی صلواتیان (@salavatianghali) November 15, 2022

گزارش میدانی این روزنامه‌نگار در شرایطی در حساب کاربری وی در توئیتر منتشر شده است که رسانه‌های رسمی روایت وارونه‌ای از تعداد معترضان و چگونگی اعتراضات منتشر می‌کنند.

پس از بازداشت دو روزنامه‌نگار زن که مرگ و خاکسپاری مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد را گزارش کرده بودند، گزارش اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در رسانه‌های مستقل‌تر نیز مشاهده نمی‌شود.

گزارش صدرا محقق که نشان‌دهنده فراگیری اعتراضات مردمی است، هنگامی معنادار می‌شود که به سخنرانی اخیر پویان حسین‌پور، معاون سازمان «سراج»، مبنی بر اعتراضات گسترده شبانه در کوچه‌های تهران پیوند زده شود.

او در جمع شماری از نیروهای بسیج گفته که در برخی کوچه‌های شهر تهران، از همه طبقات هر سی خانه فرضی موجود در کوچه، به ماموران امنیتی و لباس شخصی، «سنگ» پرتاب می‌شود.

پویان حسین‌پور در این سخنرانی به صراحت به «نترسیدن و مقاومت» مردم مقابل ماموران امنیتی در جریان اعتراضات پس از مرگ مهسا امینی اذعان کرده است.