اخبار

دویچه‌وله: معاون وزیر بهداشت گزارش‌های منتشر شده درباره افزایش چشمگیر ابتلا به سرطان در ایران را نادرست خواند. رئیس هیئت مدیره انجمن علمی جراحان گفت سونامی سرطان یک واقعیت است و نمی‌توان آن را کتمان کرد.

محمداسماعیل اکبری، رئیس مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی خرداد ماه امسال به خبرگزاری ایلنا گفته بود، روند افزایش ابتلا به سرطان در ایران با هیچ کشور دیگری قابل مقایسه نیست.

حدود یک ماه پیش رضا ملک‌زاده، معاون تحقیقات و فن آوری وزارت بهداشت با اشاره به “اخبار و گزارش‌های متعددی مبنی بر اینکه سونامی سرطان در کشور در حال رخ دادن است” ادعا کرد که آمار موجود درستی این گزارش‌ها را تائید نمی‌کند.

رئیس هیئت مدیره انجمن علمی جراحان عمومی ایران شنبه، ۲۹ شهریور در واکنش به سخنان معاون وزیر بهداشت می‌گوید نه تنها آمار ابتلا به سرطان در کشور بالا رفته که سن مبتلایان نیز کاهش پیدا کرده است.

علت پنهان‌کاری مسئولان

به گزارش خبرگزاری مهر، بهزاد رحمانی گفت: «اما اینکه چرا گفته شده که سونامی سرطان در کشور نداریم، می‌تواند ناشی از مواضع سیاسی و اجتماعی باشد. در هر صورت، گفتن آمار سرطان در کشور، سیاه‌نمایی نیست بلکه واقع‌نمایی است.»
به گفته پزشکان متخصص سن ابتلا به بیماری سرطان در ایران کاهش یافته است

به گفته پزشکان متخصص سن ابتلا به بیماری سرطان در ایران کاهش یافته است

به گفته‌ی رحمانی در ایران مراکز معتبری برای ارائه آمار دقیق از ابتلا به سرطان وجود ندارد اما تجربه روزمره پزشکان و متخصصان اظهارات او را تائید می‌کند.

رئیس هیئت مدیره انجمن علمی جراحان، خوشایند نبودن دلایل افزایش موارد ابتلا به سرطان در کشور، مانند آلودگی بنزین تولید شده در پتروشیمی‌ها را یکی دیگر از علت‌های احتمالی تکذیب افزایش ابتلا به سرطان عنوان می‌کند.

کاظم ندافی، رئیس مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت سال گذشته به افزایش مرگ و میر ناشی از آلودگی‌ها هوا اشاره کرد و شماری از کارشناسان این آلودگی را از عوامل افزایش سرطان اعلام کردند.

آرش جنابیان، فوق تخصص سرطان‌شناسی، و عضو کمیته علمی انجمن خون و سرطان ایران آبان ماه گذشته با بیان این که “فرم‌های تهاجمی‌تر سرطان نسبت به قبل بیشتر دیده می‌شوند” به خبرگزاری مهر گفت؛ سن ابتلا به انواع سرطان‌ها نیز “به طور معناداری در حال کاهش است.”

نقش ضعف سیستم ایمنی بدن

برخی از کارشناسان افزایش سرطان در کشورهایی که روند صنعتی شدن را با شتاب طی می‌کنند پدیده‌ای آشنا ارزیابی می‌کنند و ایران را یکی از این کشورها می‌دانند.

معاون تحقیقات وزارت بهداشت در حالی که سونامی سرطان در ایران را کتمان می‌کند می‌گوید: «مطابق برآوردهای صورت گرفته در ۲۰ سال آینده باید منتظر افزایش ۸۰ درصدی رشد سرطان در کشورهای در حال توسعه باشیم، کشور ما هم جزو همین کشورهاست.»

رئیس هیئت مدیره انجمن علمی جراحان عمومی ایران آلودگی آزبست در لنت ترمزهای غیر استاندارد را از دیگر دلایل افزایش موارد ابتلا به سرطان می‌داند.

رحمانی می‌گوید سیستم ایمنی بدن بسیاری از سرطان‌ها را کنترل و دفع می‌کند و هنگامی که این سیستم ضعیف می‌شود، موارد ابتلا به سرطان افزایش می‌یابد.

رحمانی استرس را از مهمترین عوامل تضعیف سیستم ایمنی بدن می‌خواند و می‌افزاید: «متاسفانه استرس بسیار بالا در جامعه دیده می‌شود. علاوه بر آن، استفاده زیاد از افزودنی‌ها و نگهدارنده‌ها در مواد غذایی و همچنین آلودگی هوا، دست به دست هم داده‌اند و آمار ابتلا به سرطان در کشورمان را بالا برده‌اند.»

مهرنیوز: مخزن 960 میلیون مترمکعبی سد “لار” یکی از 5 سد تامین کننده آب شرب تهران فقط 30 میلیون مترمکعب آب دارد و از این میزان، تنها 18 میلیون مترمکعب قابلیت استحصال و استفاده دارد.

به گزارش خبرنگار مهر، وضعیت وخیم و سیمای خشک سد آبی لار لمس چهره واقعیت خشکسالی و کم‌آبی در کشور است. در این زمینه وزارت نیرو اعلام کرد: سال گذشته در زمان مشابه آب موجود در سد حدود 66 میلیون متر مکعب بود، اما هم‌ اکنون این رقم 30 میلیون مترمکعب است و تا باقی ماندن 12 میلیون متر مکعب آب در سد می‌توان از حجم آن بهره‌برداری کرد.

سد لار بخشی از سامانه تامین آب شرق استان تهران است که این سامانه حدود 35 درصد آب شرب شهر تهران را تامین می‌کند. بخش عمده آب این سد از رودخانه سفید آب تامین می‌شود که این رودخانه هم‌ اکنون تقریبا خشک شده و تنها باریکه‌ای از آب باقی‌ مانده است.

حجم ورودی آب به مخزن حدود 5 مترمکعب در ثانیه است اما از طرف دیگر 6 مترمکعب در ثانیه از این سد برداشت شده و به تهران منتقل می‌شود. با این روند، از حدود یک هفته آینده برداشت از سد لار به 3 مترمکعب در ثانیه کاهش می‌یابد.

مدیر دفتر بهره‌برداری و نگهداری از تاسیسات‌ آبی و برق‌آبی آب منطقه‌ای تهران در حاشیه بازدید مسئولان ارشد آبی کشور از سد لار، با بیان اینکه از حجم 960 میلیون مترمکعبی مخزن سد لار 860 میلیون مترمکعب حجم مفید است گفت: 100 میلیون مترمکعب از حجم مخزن، حجم غیرمفید و مرده سد محسوب می‌شود که طبق اصول بهره‌برداری از سدها، نباید از این حجم مرده استفاده کرد؛ اما با توجه به وضعیت خشکسالی ما مجبور به استفاده از این حجم هستیم.

محمد شهریاری با بیان اینکه بیشترین حجم ذخیره‌شده در سد لار ‌در سال 1371، حدود 430 میلیون مترمکعب بوده است افزود: سال گذشته در زمان مشابه آب موجود در سد حدود 66 میلیون متر مکعب بود اما هم‌اکنون این رقم 30 میلیون مترمکعب است و تا باقی ماندن 12 میلیون متر مکعب آب در سد می‌توان از حجم آن بهره‌برداری کرد.

وی افزود:‌ تراز آب در زمان حاضر 8 متر پایین‌تر از تونل ارسال ثقلی آب به سد لتیان و تصفیه‌ خانه 5 سوهانک قرار گرفته است، لذا ناگزیریم آب را با پمپاژ به سوی تهران منتقل کنیم.

شهریاری با تاکید بر اینکه حجم موجود در سد لار ناچیز و تقریبا سد خشک شده است گفت: با توجه به شرایط منطقه‌ای سد لار، بارش‌های جوی این سد در ابتدای سال آبی آینده به‌ صورت برف است و در کوتاه‌ مدت نمی‌توان از آن استفاده کرد.

رادیوفردا: حکم اعدام غلامحسین خالدی، محیط‌بان منطقه حفاظت‌شده دنا در کهگیلویه و بویراحمد برای سومین بار در دادگاه تایید شده است. به گزارش خبرگزاری های ایران این محیط بان به اتهام قتل یک شکارچی به نام “محمد پایه‌گذار” به اعدام محکوم شده و در زندان مرکزی شهر یاسوج زندانی است.

دیوانعالی کشور این حکم را چند بار نقض کرده اما دادگاه کیفری استان آن رابرای سومین بار تاکید کرده است. به گفته این محیط بان، وکلای او باردیگر به این حکم اعتراض خواهند کرد.

غلامحسین محسنی اژه ای، سخنگوی قوه قضائیه روز دوشنبه درباره این حکم گفت ضابطانِ عام و خاص دستگاه قضایی حق دارند طبق قانون از سلاح استفاده کنند اما اگر اقدام آن ها برخلاف قوانین باشد موضوع قابل پیگیرد است.

دانشجوآنلاين: با ساخت سد کمال خان در ولایت نیمروز افغانستان و رسیدن سهم آب هامون به حدود یک دهم ورودی طبیعی آن، آغاز مرگ هامون کلید خورد.
همچنین سدهای دیگری مانند “سد کجکی” در ولایت هلمند و “سد بغرا” در قندهار ساخته شده و برداشت های بی حساب دیگر هم در طول رودخانه، به دلیل افزایش جمعیت و افزایش سطح زیر کشت در افغانستان صورت می گیرد که مجموع این عامل ها، رمق هیرمند را کشیده است.
با این وضع، انداختن گناه خشک شدن هامون به گردن تغییرات اقلیمی و خشکسالی های چند سال اخیر چنان که معمولا عادت مقام های رسمی کشور است.ساده سازی مساله، گریز زدن از واقعیت ضعف دستگاه دیپلماسی در احقاق حق ایران، و انکار آسیب های ناشی از سد سازی است. در این میان، محمد باقر صدوق معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست، از معدود مقام های رسمی است که به گوشه ای از واقعیت اشاره می کند: «…در حالی که آب هیرمند در پشت مرزهای ایران به وسیله ی تلمبه و کانال های آب به زمین های کشاورزی بخصوص کشتزارهای خشخاش می ریزد، مقامات افغانستان معتقداند این که تالاب در مرزهای ایران خشکیده، مشکل ایران است.

خودنویس: وقتی دکتر عیسی کلانتری، وزیر اسبق کشاورزی و دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه از بودجه‌ای ۵ میلیارد دلاری برای احیای این دریاچه سخن می‌گوید، اولش خوشحال می‌شوم، اما بعدش به شدت می‌ترسم و نگران می‌شود. وقتی دکتر کلانتری کمک «جایکا» را با فضله موش مقایسه می‌کند و می‌گوید «یک میلیون دلار ژاپن مانند فضله موشی می‌‌ماند که در یک دیگ برنج افتاده است»* بیشتر نگران می‌شوم؛ چون می‌دانم جمهوری اسلامی ده‌ها میلیارد دلار خرج نابودی دریاچه ارومیه کرده و هیچ‌کس حساب و کتابی پس نداده است، اما ژاپنی‌ها بابت هر دلار اعطایی، منتظر بررسی و نتیجه‌اند و پاسخ می‌طلبند؛ چیزی که دکتر عیسی کلانتری و بسیاری از وزرای کشور با آن بیگانه‌اند… جمهوری اسلامی در طول دو دهه ۷۰ و ۸۰، میلیاردها دلار خرج کرد تا سطح آب دریاچه ارومیه پایین بیاید. بسیاری از مالکان نگران بالا آمدن سطح آب دریاچه بودند و نمی‌خواستند آب شور از ارزش زمین‌های‌شان بکاهد. طرح‌هایی داده شد تا سطح آب پایین بیاید…در همان دولت سازندگی.

به ازای ساخت هر سد، صدها شغل واقعی و کاذب ایجاد می‌شود، اما سود ماجرا به جیب تعدادی انگشت‌شمار می‌رسد. باید بررسی کرد که ساخت سدهایی به روی رودخانه‌هایی که آب‌شان به دریاچه ارومیه می‌ریخت، چقدر هزینه واقعی در برداشته و چه میزان از بودجه اختصاص یافته عملا هرز رفته و صرف دزدی شده است؟

آقای دکتر کلانتری می‌توانند به بررسی اثرات جاده میان‌گذر شهید كلانتری(جاده‌ای به نام برادر‌شان) بر اكوسیستم دریاچه ارومیه بپردازند و ببینند کشیدن جاده و عملا تقسیم دریاچه چه اثراتی گذاشته است؟

آقای دکتر کلانتری می‌توانند بررسی کنند که سیاست‌های دوران سازندگی چه آسیبی بر محیط زیست این مملکت وارد آورده است. بررسی کنند که اگر این همه سد ساخته نمی‌شد، چگونه عده‌ای می‌توانستند با بیشتر شدن زمین‌های اطراف دریاچه پول‌دارتر شوند؟

آقای دکتر کلانتری می‌توانند بررسی کنند که اگر این همه سد بی‌خود ساخته نمی‌شد، وضعیت زیست‌محیطی دریاچه این‌چنین روزگاری را تجربه نمی‌کرد. به عبارت دیگر، هیات وزیران «با عرضه» دوران سازندگی چگونه با تایید ساخت این همه سد، چنین بلایی را بر سر آبزیان و جانداران اطراف دریاچه آورده است؟

دریاچه ارومیه با پول پرآب نمی‌شود. وقتی شعور نیست، پول خرج نان درآوردن عده‌ای معدود می‌شود و چه بسا، فلان تاجر اهل مرند، پول بیشتری برای خرید «زین اسب» پیدا می‌کند.

دریاچه‌ها و سفره‌های بی‌آب زیرزمینی را پول پر نمی‌کند؛ خواست و نیت برای رفع تشنگی آیندگان و شعور و بهره‌وری از راه‌های منطقی استفاده از سطوح آبگیر باران پر می‌کند. خواست عمومی برای نجات کشور از شر نابود کنندگانش دوای درد است. موریانه‌ها را باید فراری داد و ریشه‌شان را خشکاند، وگرنه مملکتی که در آن «آب‌دزدک» قدر می‌بیند و وزیر بی‌مسوولیت و غیر پاسخ‌گو بر صدر می‌نشیند، تنها نیاز به فاتحه‌خوان دارد.

تا شهروندان ایرانی مسوولیت نپذیرند و به داد محیط زیست و منابع طبیعی نرسند، آش همین است و کاسه همین…با این تفاوت که در بسیاری از نقاط، آبی نمانده که بتوان آشی با آن پخت.

وقتی دکتر کلانتری یک میلیون دلار «جایکا» را فضله می‌خواند، یادش می‌رود که ژاپنی‌ها با همین «فضله»ها قدرت یافته‌اند و میلیاردهای ما، ما را به روزگار فعلی انداخته است…

ــــ

* سخنان اخیر دکتر کلانتری در باره احیای دریاچه ارومیه.

رادیوفردا: وزیر نفت ایران با تایید «بد و نامناسب» بودن بنزین تولیدشده در پتروشیمی‌های کشور تاکید کرد که «در حال حاضر بنزین پتروشیمی به هیچ عنوان در هیچ منطقه‌ای توزیع نمی‌شود».

این در حالی است که نهادهایی مانند شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران همواره تاکید داشته‌اند که کیفیت بنزین تولید پتروشیمی‌ها «مطابق استانداردهای پالایشگاهی» است.

بیژن زنگنه، وزیر نفت، روز جمعه، دوم خرداد، در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، تصریح کرد که «بنزین پتروشیمی در همه جای کشور توزیع می‌شد».

با وجود بیان این سخنان، آقای زنگنه درباره سرطان‌زا بودن بنزین تولیدشده در پتروشیمی‌های ایران توضیحی نداده است.

پیش از این هم معاون وزیر نفت و هم سازمان حفاظت محیط زیست ایران تایید کرده بودند که بنزین تولیدشده در پتروشیمی‌های ایران که به بنزین پتروشیمی مشهور است سرطان‌زا بوده‌ است.

عباس کاظمی، معاون وزیر نفت ایران، روز دوشنبه، ۱۵ اردیبهشت، با تأکید بر آلاینده بودن بنزین پتروشیمی‌ها، یکی از دلایل افزایش سرطان در کلان‌شهرهای ایران را عرضه بنزین پتروشیمی‌ها عنوان کرد و گفت: «هم‌اکنون کل بنزین عرضه و توزیع شده در جایگاه‌های تهران و کرج پاک و دارای کمترین میزان بنزن است.»

اما او نیز درباره زمان توقف توزیع بنزین سرطان‌زا در دیگر شهرهای ایران توضیحی نداده بود.

سازمان حفاظت محیط زیست ایران نیز در اردیبهشت سال جاری اعلام کرد که «صنایع پتروشیمی، حلال‌های بنزن، اولئون و زایلن تولید می‌کنند که این ترکیبات بعضا خواص احتراقی (نظیر عدد اکتان) بهتری نسبت به بنزین تولیدی پالایشگاه‌ها دارند، اما سرطان‌زایی آنها اثبات شده است. لذا در هیچ نقطه‌ای از دنیا از حلال‌های تولیدی پتروشیمی به دلیل سرطان‌زایی آن به عنوان سوخت استفاده نمی‌کنند».

بیژن زنگنه، وزیر نفت ایران، نیز پیش از این در روز ششم اسفند سال گذشته «آلاینده و خارج از استاندارد» بودن بنزین پتروشیمی‌ها را تأیید کرده و گفته بود که «قطعاً در تهران دیگر این نوع بنزین توزیع نخواهد شد».

اذعان وزیر نفت به آلاینده بودن بنزین پتروشیمی‌ها و اذعان معاون او به سرطان‌زا بودن این بنزین در حالی است که دولت محمود احمدی‌نژاد همواره گزارش‌ رسانه‌ها درباره بی‌کیفیت بودن بنزین تولید داخل را رد می‌کرد و مدعی بود که تولید بنزین در داخل کشور بر اساس استانداردهای اروپایی است.

نهادهایی مانند شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران نیز همواره تاکید داشته‌اند که کیفیت بنزین تولید پتروشیمی‌ها «مطابق استانداردهای پالایشگاهی» است.

ایران تا سال ۸۸ چهل درصد از بنزین مصرفی خود را از خارج تامین می‌کرد، اما به خاطر تحریم‌های غرب در مورد بنزین، مجبور شد کمبود ظرفیت پالایشگاهی تولید بنزین را از طریق تولید این سوخت در مجتمع‌های پتروشیمی و با افزودن سرب یا کاتالیست‌های شیمیایی و بعضاً خطرناک مانند «ام‌تی‌بی‌ای» جبران کند.

«ام‌تی‌بی‌ای» ماده‌ای سمی و به شدت سرطان‌زاست و استفاده از آن در دنیا برای تولید بنزین ممنوع است.

روز: درحالی که هنوز شهروندان در حال و هوای عید به سر می برند، و همزمان با اصرار اصولگرایان به افزایش جمعیت کشور، هشدارهای پیاپی و متعددی درباره “بحران آب” در کشور از سوی نهادهای رسمی و حتی چهره های سیاسی معتبر منتشر می شود.

این بحران تا حدی جدی به نظر می رسد که پای محمد خاتمی را هم به میان کشیده و موجب شده تا او او نیز در اولین سخنان خود در سال ۹۳، به جای تاکید بر آزادی زندانیان سیاسی و رفع حصر، بر “بحران آب” تاکید کند.

دو هفته قبل حمید چیت چیان در نشست شورای مدیران آب وزارت نیرو، در سخنانی هشدار آمیز از بحران آب در کشور خبر داده و آنطور که فارس نوشته، گفته بود: “با توجه به وضعیت نابسامان منابع آبی و بارش ها در کشور، باید با تخصیص اعتباری ویژه، ۱۰ تا ۱۵ درصد بارش ناشی از بارورسازی ابرها حاصل شود. باید با جابه جایی اعتبارها یا اخذ یک مجوز ویژه و یا با استفاده از اعتبار خشکسالی، بارورسازی ابرها از سر گرفته شود و ساختار اجرایی در شرکت منابع آب ایران برای این کار دیده شود. ارتفاع آب از تراز ایمنی موردنیاز در شمار قابل توجهی از سدها پایین آمده است و بنابراین باید نامه ای خدمت رییس جمهوری تهیه و اعلام خطر شود. پایین آمدن آب از سطح ایمنی در پایداری سدها اشکال ایجاد می کند و مشکلاتی را برای پایین دست سدها به وجود می آورد و باید اعتباری برای این کار تخصیص یابد. ایران جزو کشورهایی است که تامین آب آن از گذشته متکی بر منابع آب زیرزمینی بوده است و با توجه به تغییر اقلیم، بالا رفتن درجه حرارت و تبخیر اتکا بر ذخیره آب سطحی کاهش می یابد. در زمان کنونی میزان قابل توجهی از بارش ها در مناطق مختلف ایران ازطریق گسل ها از سرزمین ما خارج می شود زیرا گسل ها هم آب را به کشور آورده و هم آب را خارج می کنند”.

سخنان او اما خطاب به شهروندان نبود. او با مدیران آبی در کشور گفت و گو می کرد تا اینکه روز گذشته شهروندان تهرانی مخاطب مستقیم مدیران آب شدند و آنطور که مهر گزارش داده، خسرو ارتقایی مدیرعامل شرکت آب منطقه ای تهران با هشدار نسبت به افت شدید ذخیره آب در سدهای لار و لتیان گفته است: “سد لتیان در حال حاضر تنها ۲۰ میلیون متر مکعب آب دارد. این میزان در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته یک سوم است”.

او افزوده است:”هم اکنون در شرق تهران و از مجموع سدهای لتیان و لار فقط ۳۵ میلیون متر مکعب آب قابل برداشت است. اگر مردم استان صرفه جویی را جدی نگیرند با مشکل مواجه خواهیم شد. میانگین مصرف آب در شهر تهران روزانه ۳ میلیون متر مکعب است. در سامانه غرب شامل سدهای امیرکبیر و طالقان وضع کمی بهتر و در مجموع ۱۲۰ میلیون متر مکعب آب قابل برداشت است. اگر مردم در مصرف آب صرفه جویی جدی نکنند مجبور خواهیم بود فشار آب را کاهش دهیم. همچنین قطع آب مشترکان پُرمصرف در دستور کار قرار دارد. به دستور استاندار تهران قطع آب مشترکان دولتی پُرمصرف نیز در دستور کار است و تبعیضی میان مشترکان دولتی و غیردولتی وجود نخواهد داشت”.

محمد باقر قالیباف، شهردار تهران نیز روز گذشته در یک مراسم دولتی گفته است: “بی آبی امسال شهر تهران موضوعی جدی است و به طور حتم ما می توانیم با ۲۰ درصد صرفه جویی در مصرف آب از قطعی آن و حفر چاههای بی رویه جلوگیری کنیم. ما نمی گوییم که باید کم مصرف کنیم بلکه باید از امکاناتی که خداوند برای ما مهیا کرده به خوبی استفاده کنیم و اسراف نداشته باشیم”.

به نوشته مهر، قالیباف در پاسخ به این پرسش که شهرداری تهران چه اقداماتی در راستای اقتصاد مقاوتی در پیش خواهد گرفت نیزگفته است: “این کار نیازمند فرهنگ سازی است و باید دانست که ما در کشورمان زیاد اسراف می کنیم به طوری که بیش از ۲.۵ برابر دنیا سرانه مصرف آب داریم. بنده فکر نمی کنم هیچ کشوری به اندازه کشور ما در حوزه انرژی مصرف داشته باشد”.

بحران کم آبی اما منحصر به تهران نیست و استان یزد نیز شدیدا در معرض بی آبی قرار دارد. از همین رو، محمد خاتمی رئیس دولت اصلاحات در سفر به این استان، در سخنانی که “بهارنیوز” آن را بازتاب داده، گفته است: “یزد مثل خیلی از مناطق کویری کشور دچار مشکلات فراوانی بخصوص مشکل آب است. گرچه در این سالها بخصوص با همت نماینده اردکان شاهد پیشرفت های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی بوده ایم که هم چهره اردکان را تغییر داده و هم زیربناهای زندگی را در آن تقویت کرده است، ولی هنوز هم مشکلات فراوانی وجود دارد”.

گفتنیست، در دی ماه گذشته بحران آب و برداشت از ذخایر آبی در منطقه یزد، منجر به درگییری های شدیدی بین مردم یزد و اردکان شد تا حدی که شورای تاین استان مجبور شد بری جلوگیری از افزایش تنش، نیروهای یگان ویژه را به این منطقه اعزام کند.

درگیری ها در حدی بود که یک تن جان خود را از دست داد و به نظر می رسد با حجم خشکسالی و کم بارانی در سال جدید، این بحران ها تشدید شود.

علاوه بر تهران و یزد، وضع آب در ارومیه نیز بحرانی ست به طوری که حسن عباس‌نژاد مدیرکل حفاظت از محیط زیست استان آذربایجان غربی، از کاهش ۴۰ درصدی ارتفاع دریاچه ارومیه نسبت به مدت مشابه سال گذشته خبر داده است.

او به ایسنا گفته است: “با کاهش میزان بارندگی و افزایش دمای هوا، دریاچه ارومیه در حال طی کردن سیر قهقهرایی خود است. در ماه‌های آینده «شعاع تاثیرگذاری منفی خشکی» دریاچه ارومیه، در جوامع محلی افزایش پیدا می‌کند”.

دریاچه ارومیه که تا چند سال پیش، بزرگ‌ترین دریاچه داخلی ایران و دومین دریاچه آب شور جهان بوده، هم‌اکنون بخش زیادی از مساحت و آب‌های خود را از دست داده است. اختصاص منابع آبی منطقه به کشاورزی، کاهش بارندگی و گرم شدن هوا، از اصلی‌ترین دلایل خشک شدن تدریجی این دریاچه به شمار می‌آیند.

در آخرین مورد از هشدار‌ها نسبت به شرایط دریاچه ارومیه، مزدک میررمضانی، کار‌شناس ارشد کشاورزی و محیط زیست به خبرگزاری تسنیم گفته که وضعیت این دریاچه “بسیار بحرانی است و به زودی تبدیل به شوره‌زار می‌شود.”

این در حالی است که پرویز کردوانی، جغرافی‌دان ایرانی معتقد است که دریاچه ارومیه «سرطان پیش‌رونده» گرفته و باید هرچه زود‌تر آن را خشکاند

رادیوفردا: يک شکارچی که سال ۱۳۹۰، پس از شکار يک ماده خرس در منطقه سَميرُمِ اصفهان، شکم دو توله وی را نيزپاره کرده بود روز سه شنبه در پارک ملی دنا در استان کهکيلويه و بويراحمد دستگير شد.

به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی –ايرنا- جمشيد عبدی‌پور فرمانده يگان حفاظت محيط زيست کهکيلويه وبويراحمد گفت: اين شکارچی متخلف برای شکار به پارک ملی دنا آمده بود که پس از تعقيب و گريز، محيط بانانِ اين پارک، او را قبل از اقدام به شکار دستگير کردند.

شکارچی خرس های سميرم ،يک اسحله جنگی و ۳۰ گلوله به همراه داشته و به گفتۀ فرمانده يگان حفاظت محيط زيست کهکيلويه و بويراحمد، يک شکارچی متخلف نيز او را همراهی می‌کرده که متواری شده است.

تابستان سال ۱۳۹۰ تصاويری از طريق تلفن های همراه و اينترنت منتشر شدند که نشان می داد دو شکارچی يک خرس قهوه‌ای ماده را در مقابل توله‌هايش کشته‌اند و پس از آن شکم توله خرس‌ها را هم پاره کرده‌اند.