اخبار

دویچه‌وله: حضور نظامی روسیه در سوریه در روزهای اخیر به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. روسیه و ایران در حال آماده کردن طرحی برای آینده سوریه هستند. طرحی که بر تقسیم سوریه به مناطق نفوذ میان جبهه‌ها و گروه‌های درگیر استوار است.
ولید معلم، وزیر خارجه سوریه در گفت‌وگو با رهبران روسیه در مسکو

ولید معلم، وزیر خارجه سوریه در گفت‌وگو با رهبران روسیه در مسکو

از روزهای نخست ماه سپتامبر تا کنون خبرها درباره افرایش فعالیت نظامی روسیه در سوریه افزایش یافته است. خبرهایی درباره ارسال تجهیزات جنگی تازه روسی به سوریه مانند تحویل جنگنده‌های مدرن میگ ۳۱ به ارتش بشار اسد، انتقال یک پایگاه سیار کنترل پروازهای هوایی به فرودگاهی در جنوب لاذقیه، انتقال صدها نظامی روس و ایجاد اقامت‌گاه‌های پیش‌ساخته برای آنها در لاذقیه و طرطوس.

برخی منابع عربی حتی خبر داده‌اند که کارشناسان روسیه کنترل فرودگاهی در جنوب لاذقیه در غرب سوریه را به دست گرفته‌اند. روزنامه «الحیات» چاپ بیروت روز چهارشنبه (۹ سپتامبر) نوشت روسیه علاوه بر اعزام افسران عالی‌رتبه،‌ به زودی تعدادی خلبان نیز به سوریه اعزام خواهد کرد تا هدایت جنگنده‌های پیشرفته میگ ۳۱ و هواپیماهای جاسوسی را بر عهده بگیرند.

به نوشته این روزنامه لبنانی واحدهایی از سربازان روس نیز به زودی وارد سوریه می‌شوند تا مسئولیت فرماندهی جنگ در برابر مخالفان بشار اسد به ویژه در مناطق پیرامون لاذقیه را بر عهده بگیرند. منایع آمریکا حتی پا را فراتر گذاشته و می‌گویند نیروهای نظامی روسیه با هواپیما و کشتی‌های جنگی به‌طور مستقیم در جنگ داخلی سوریه درگیر شده‌اند.

پاسخ الکساندر پسکوف، سخنگوی ولادیمیر پوتین به همه این خبرها انکار کامل است. او می‌گوید حتی نمی‌تواند ارسال کمک‌های نظامی به بشار اسد را تایید نماید،‌ چه رسد به شایعات مربوط به اعزام نیروی زمینی به سوریه. ماریا زاخارووا ، سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه البته مانند سخنگوی پوتین این گزارش‌ها را انکار نمی‌کند، اما آن‌ها را کم‌اهمیت می‌داند؛ چیزی در حد “ارسال تجهیزات فنی” به سوریه با هدف “مبارزه علیه تروریسم”.

اما به‌رغم انکار مسکو، شواهد در این باره که روسیه حضور نظامی خود در سوریه را به طرز چشم‌گیری افزایش داده روز به روز بیشتر می‌شوند. تصاویر منتشر شده از مناطق درگیری در سوریه نشان می‌دهند که نفربرهای مدرن روسی از نوع BTR-82A در مناطق عملیاتی جنگ حضور دارند. هم‌چنین شبه‌نطامیان مخالف اسد تصاویری از هواپیماهای بدون سرنشین را منتشر کرده‌اند که شباهت بسیار به پهپادهای روسی “پچلا” (Ptschela) دارند.

به‌نظر می‌رسد که مسکو هم‌چنین واحد نظامی زمینی به سوریه اعزام کرده است. به گزارش “اشپیگل آنلاین”، در شبکه‌های اجتماعی یادداشت‌ها و تصاویر نظامیان روس منتشر شده که در ماه اوت به سوریه اعزام شده‌اند. در میان این نظامیان، ملوانان روس از پایگاه دریایی ارتش روسیه در سواستوپول نیز حضور دارند. یک سرباز روس به نام “آناتولی گ.” در سایت «vk.com» نوشته که او به سوریه اعزام شده است. او از نفرات تیپ ۸۱۰ نیروی دریایی روسیه در سواستوپول است.

این اطلاعات با شواهد موجود در باره انتقال واحدهای نظامی روسیه از طریق تنگه بسفر به سوریه مطابقت دارند. از واحدهای نظامی موسوم به “نیکلای فیلچنکوف” هنگام عبور از تنگه بسفر عکس‌برداری شده‌ است. در این تصاویر شمار زیادی از کامیون‌های نظامی بر عرشه کشتی قابل تشخیص هستند و می‌توان تعلق این خودروهای نظامی به تیپ ۸۱۰ نیروی دریایی روسیه را شناسایی کرد.

به‌نظر می‌رسد که ماموریت روسیه در سوریه بسیار فراتر از کمک‌های نظامی و فنی روس‌ها به رژیم بشار اسد است. تصاویر زیادی “ماکسیم م.” سرباز روس و جزو نفرات تیپ ۸۱۰ را در خاک سوریه نشان می‌دهند. لوی‌یف،‌ یک وبلاگ‌نویس روس از گفته‌های همسر یک نظامی روس نقل کرده که شوهرش ماموریت پیدا کرده که از یک پایگاه هوایی در سوریه پشتیبانی کند و یا فردی را همراهی کند. همسر این خانم به او گفته که موضوع بر سر “یک ماموریت جنگی” است.

شواهدی که دولت آمریکا دارد

دولت آمریکا هنوز به‌طور رسمی درباره جزئیات تحرکات تازه نظامی روسیه در سوریه اظهارنظر نکرده است، اما در پشت صحنه برخی نمایندگان دولت آمریکا از وجود شواهدی دال بر دخالت نظامی مستقیم روسیه در جنگ داخلی سوریه خبر می‌دهند.
ناو هواپیمابر روسی کوزنیتسف در بندر طرطوس

ناو هواپیمابر روسی کوزنیتسف در بندر طرطوس

خبرگزاری رویترز به نقل از مقام‌های آمریکا نوشته است، در روزهای اخیر دست‌کم سه هواپیمای نظامی در فرودگاه لاذقیه فرود آمده‌اند. دو فروند از این هواپیماها آنتونوف۱۲۴ و دیگری مسافری بوده است. علاوه بر این گزارش‌هایی از لنگر گرفتن دو کشتی نظامی روسیه در ساحل سوریه منتشر شده است.

یک نماینده دولت آمریکا به خبرگزاری فرانسه گفته است، همه شواهد نشان می‌دهند که روسیه در نظر دارد این فرودگاه را به عنوان مرکزی برای عملیات‌های هوایی آماده سازد.

سخنگوی کاخ سفید هفته گذشته گفته بود، ما از گزارش‌هایی پیرامون انتقال نیروهای نظامی از سوی روسیه و به‌کارگیری احتمالی هواپیما در سوریه آگاه هستیم و با دقت این خبرها را دنبال می‌کنیم.

نقشه پنهان روسیه

موضوع مورد بحث ظاهراً شهر ساحلی لاذقیه در غرب سوریه است. در جنوب لاذقیه فرودگاهی است به نام “باسل الاسد” که در کنترل نیروهای اسد است. این فرودگاه هم کاربری نظامی و هم غیرنظامی دارد. براساس گزارش رسانه‌های آمریکایی روسیه اخیرا کانتینرهای قابل‌ سکونت برای اسکان صدها نفر به این فرودگاه حمل کرده است. روسیه هم‌چنین یک پایگاه کنترل پروازها و ترافیک هوایی و در این فرودگاه مستقر کرده‌ است. علاوه بر این از کشورهای همسایه سوریه برای تمام ماه سپتامبر مجوز عبور هواپیما درخواست شده است.

ظاهرا روسیه درصدد است به رژیم اسد کمک کند تا لاذقیه را در کنترل خود نگاه دارد. از هفته‌های اخیر ائتلافی از شورشیان مخالف اسد پیشروی به سوی لاذقیه را شروع کرده‌اند. رهبری این ائتلاف را گروه “جبهه نصرت” بر عهده دارد؛ گروهی که با شبکه القاعده در ارتباط است.

افزایش حضور نظامی روسیه در سوریه، به آینده‌ی این کشور جنگ‌زده نظر دارد؛ آینده‌ای که گویا دیگر در آن از سوریه یکپارچه خبری نخواهد بود. به نوشته اشپیگل آنلاین، روسیه و ایران در حال آماده کردن طرحی برای آینده سوریه هستند. جزئیات این طرح هنوز مشخص نیست، اما براساس زمزمه‌هایی که میان دیپلمات‌های خارجی در جریان است، به‌نظر می‌رسد این طرح بر تقسیم سوریه به مناطق نفوذ میان جبهه‌ها و گروه‌های درگیر استوار باشد.

بنابر گزارش‌ها در آنچه روسیه و ایران برای آینده سوریه طراحی کرده‌اند، منطقه ساحلی میان لاذقیه و طرطوس نقش کلیدی بازی می‌کند. روسیه می‌خواهد این منطقه را به عنوان پلی برای ارتباط با جهان خارج در کنترل رژیم اسد نگاه دارد. بخش بزرگی از بیابان‌های مرکزی سوریه نیز سهم مخالفان اسد خواهد بود. شمال سوریه به استثنای حلب، می‌تواند در کنترلِ هنوز تعریف‌نشده بین‌المللی قرار گیرد.

محاسبه پوتین و اسد بر روی بحران پناهجویان

روسیه دور تازه عملیات خود در سوریه را با لفاظی درباره مبارزه با تروریسم آغاز کرد. پوتین هفته گذشته گفت با باراک اوباما تلفنی گفت‌وگو کرده و به او پیشنهاد داده که برای مقابله با تروریسم و افراط‌گرایی، یک ائتلاف جهانی تشکیل شود. رئیس جمهور روسیه هم‌چنین گفت، بشار اسد با برگزاری انتخابات زودهنگام پارلمانی، تماس و مذاکره با “مخالفان سالم” و شریک‌کردن آن‌ها در قدرت موافق است.

اما سیاست غرب در مورد سوریه تاکنون این بوده که برای یک آغاز تازه و واقعی در سوریه، اسد باید از قدرت کنار برود. به گزارش اشپیگل آنلاین، دیپلمات‌های اروپایی به این نتیجه رسیده‌اند که کرملین روی این موضوع حساب باز کرده که مواضع اروپا در اثر بحران پناهجویان متزلزل خواهد شد و اروپاییان در برابر خطر داعش، دیر یا زود از خواست کناره‌گیری اسد دست خواهند کشید.

خود بشار اسد نیز چنین تصوری دارد. او تاکنون برای کاستن از بحران پناهجویان نه تنها به هیچ اقدامی دست نزده،‌ بلکه برعکس با بمباران هر روزه و بی‌امان مناطقی که در کنترل نیروهای او قرار ندارد، مردم را به فرار از خانه و کاشانه خود و جستن پناه در خارج از سوریه زیر فشار قرار می‌دهد.

این روزها رسانه‌های نزدیک به کرملین با توجه به بحران پناهجویان در اروپا فریاد “پایان مغرب‌زمین” را سرمی‌دهند. روزنامه “کامسامولسکایا پراودا” در سلسله مقالاتی از “سقوط آلمان” خبر داده است. این روزنامه در زمان موجودیت اتحاد جماهیر شوروی و تسلط حزب کمونیست بر ارکان قدرت در این کشور، ارگان جوانان حزب کمونیست بود. اکنون در خدمت رویاهای پوتین برای احیای اتحاد شوری فروپاشیده در قالب “اتحادیه ارواسیا” است.

پوتین در عین‌حال بحران پناهجویان را برای مطرح کردن خواست تازه‌ای از اتحادیه اروپا مستمسک قرار داده است. او از کشورهای عضو اتحادیه اروپا می‌خواهد که خود را از سایه و نفوذ ایالات متحده آمریکا رها سازند. او می‌گوید این تنها آمریکا بود که خاورمیانه را بی‌ثبات کرده و حالا اروپایی‌ها باید هزینه آن را بپردازند.

پیام پوتین به آمریکا نیز چنین است: «شما بهتر است در مبارزه با تروریسم با اسد همراه شوید؛ اسد موثرترین نیرو در جنگ علیه داعش است.» در پیام پوتین هیچ اشاره‌ای به این واقعیت نمی‌شود که رژیم اسد سال‌هاست که به‌طور خشونت‌آمیزی علیه نیروهای میانه‌رو و لیبرال می‌جنگند، آنهم با سلاح‌های روسی.

نگرانی ناتو و آلمان

افزایش حضور نظامی روس‌ها در سوریه نگرانی ایالات متحده، آلمان و ناتو را برانگیخته است. ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو روز چهارشنبه (۹ سپتامبر) در پراگ گفت: «گزارش‌ها درباره افزایش حضور نظامی روسیه در سوریه مرا نگران کرده است.» به اعتقاد دبیرکل ناتو، تحرکات روسیه به حل و فصل بحران سوریه کمکی نخواهد کرد.
شناورهای روسی در بندر طرطوس سوریه

شناورهای روسی در بندر طرطوس سوریه

لورن فابیوس، وزیر امور خارجه فرانسه نیز گفت، افزایش حضور نظامی روس‌ها در سوریه جستجو برای یافتن راه‌حلی سیاسی در این کشور را مشکل و پیچیده خواهد کرد.

فرانک والتر اشتان‌مایر،‌ وزیر امور خارجه آلمان نیز درباره مداخله نظامی روس‌ها در سوریه هشدار داد و از مسکو خواست که از مداخله نظامی در سوریه پرهیز کند. وزیر خارجه آلمان گفت، توافق هسته‌ای با ایران و نیز ابتکار جدید سازمان ملل در مورد سوریه نقطه آغازی برای یافتن یک راه‌حل سیاسی در بحران سوریه هستند.

اشتان‌مایر در عین‌حال تاکید کرد: «این غیرممکن است که شرکای مهم که ما به آنها نیاز داریم، اساس را بر بازی با کارت نظامی قرار دهند.» اشاره وزیر خارجه آلمان به فرانسه و بریتانیا بود که در نظر دارند در حملات هوایی در سوریه شرکت کنند.

پیشتر جان کری،‌ وزیر امور خارجه ایالات متخده آمریکا گفته بود که اگر گزارش‌ها پیرامون توسعه فعالیت‌های نظامی روسیه در سوریه صحت داشته باشد٬ این مساله موجب گسترده‌تر شدن دامنه جنگ در این کشور خواهد شد. به اعتقاد وزیر خارحه آمریکا، در این صورت احتمال مقابله روسیه با ائتلاف نظامی تحت رهبری آمریکا که مشغول بمباران مواضع دولت اسلامی در سوریه است٬ افزایش خواهد یافت.

شکست نیروهای اسد در ادلب

افزایش حضور نیروهای روسیه ظاهرا هنوز اثرات خود را در تقویت نیروهای اسد نشان نداده است. آخرین گزارش‌ها حاکی است که نظامیان وابسته به اسد آخرین پایگاه خود در استان ادلب در شمال سوریه را از دست داده‌اند. بنابر گزارش تلویزیون دولتی سوریه، فرودگاه نظامی “ابو الظهور” در استان ادلب به دست شورشیان افتاده است.

پایگاه “ابو الظهور” در طول دو سال گذشته در محاصره شورشیان مخالف اسد بود و نیروهای اسد روز گذشته ناگزیر به تخلیه این پایگاه و واگذاری آن به مخالفان شدند. در وبسایت‌های خبری و شبکه‌های مجازی تصاویری منتشر شده که شورشیان را در کنار ردیف هواپیماهای نظامی ارتش دولتی سوریه در پایگاه ابوالظهور نشان می‌دهند. گفته می‌شود مناطق تخلیه شده به تصرف نیروهای جبهه النصره درآمده است.

استان ادلب از زمان تشدید بحران سوریه و آغاز جنگ داخلی در این کشور مرکز شدیدترین درگیری‌ها و یکی از میدان‌های اصلی نبرد میان شورشیان مسلح و واحدهای وفادار به بشار اسد بود. دیده‌بان حقوق بشر سوریه که مرکز آن در لندن است می‌گوید نیروهای دولتی اکنون دیگر به‌طور کامل از استان ادلب عقب‌نشینی کرده‌اند.

بی‌بی‌سی: یک دختر جوان سوری می‌خواهد خودش را به سوئد برساند و درخواست پناهندگی کند. جیمز رینولدز، خبرنگار بی‌بی‌سی، از ترکیه او را دنبال کرده است.

اسمش نور عمار است، بیست ساله. می‌گوید “دیگر نمی‌خواهم سوری باشم. همه کار برای مردم سوریه سخت است. به همین خاطر تصمیم گرفتم بروم. باید بروم. چاره‌ای ندارم.”

نور و مادرش – اسلام – سه سال پیش از دیرالزور سوریه راه افتادند. پدر خانواده که مانده بود کمی بعد کشته شد. نور و مادرش خودشان را به ترکیه رساندند.

دو سال در ترکیه زندگی آسوده‌ای داشتند. نور در یک مرکز کاشت مو کار گرفت، و بعد در تلویزیون دولتی ترکیه مشغول شد. زبان ترکی یاد گرفت، اسب سواری می‌کرد، تابستان موهایش را زرد می‌کرد.

با این همه دلش یک زندگی جدید می‌خواست، دور از این منطقه. تصمیم گرفت خودش را به گوتنبرگ در سوئد برساند که برادرش و خانواده‌اش زندگی می‌کنند. می‌خواست آن‌جا که رسید درخواست پناهندگی بدهد.

“پزشک و شیطان”
Image caption دو هفته طول کشید تا نور به گوتنبرگ برود

نور تصمیم گرفت مسیری را که روز به روز مهاجران بیشتری به آن گام می‌گذارند برود: از سواحل ترکیه به اروپای شمالی

از استانبول تا گوتنبرگ از راه آب و خشکی روی‌هم ۲۵۰۰ مایل (۴۰۲۰ کیلومتر) است. سوری‌ها یک گروه فیس‌بوکی دارند که در آن درباره مسیرها و هزینه‌ها به هم راهنمایی می‌کنند. آن‌طور که آن‌جا آمده، مسیر استانبول-گوتنبرگ با خرج قاچاقچی حدود ۳۰۰۰ یورو (۲۲۰۰ پوند یا ۳۷۸۰ دلار) هزینه دارد.

صبح زود پانزدهم اوت، مادر نور او را به فرودگاه استانبول برد که با هواپیما تا شهر ساحلی ترکیه ببرد. دم سوار شدن نور، مادرش دلهره گرفت.

“دستم رو گرفت گفت نرو، بمون.”

“گفتم مامان دیوانه شدی؟”

“گریه‌ام گرفت. توی راه هم مدام یاد چهره‌اش می‌افتادم.”

به شهر ساحلی ازمیر که رسید سراغ پنج دوست دیگرش رفت (یکی‌شان را “دکتر” صدا می‌کردند، یکی را “شیطان”). نفری ۱۲۰۰ دلار بابت یک مسیر ده مایلی با قایق تا جزیره یونانی آگاتونیزی به قاچاقچی‌ها دادند.

نور داستان را این‌طور تعریف می‌کند: “۴۸ نفر توی قایق بودیم، سه ساعت روی دریا. خیلی سخت بود. قاچاقچی‌ها به یکی از سرنشین‌ها یاد داده بودند قایق را هدایت کند. اما نمی‌دانست چه کار باید بکند و قایق وسط دریا خراب شد. خیلی پیش می‌آید که فکر می‌کنم دارم می‌میرم – به خصوص در دریا.”

اما قایق‌شان به یونان رسید. پنج دوست خسته با قایق‌های یونانی به جزیره ساموس و از آن‌جا به آتن رفتند. بعد زمینی خودشان را به مرز مقدونیه رساندند. در طول راه هتل‌ها به آنها جا نمی‌دادند.

نور می‌گوید: “دو-سه شب در خیابان می‌خوابیدیم. خیلی بد بود. هیچ‌کس سوری‌ها را آدم حساب نمی‌کند – انگار مرض لاعلاجی داریم.”

از مقدونیه سوار اتوبوس شدند و به شهر پره‌سه‌وو در مرز صربستان رفتند. شهر پر از تازه‌واردهایی مثل خودشان بود.

نور تعریف می‌کند: “خیلی خسته بودیم. مریض شده بودیم، همه‌مان.”

او تصمیم می‌گیرد به جمعیت پناه‌جویانی که منتظر برگه عبور مقدونیه‌ای هستند، نپیوندد. می‌خواست هر طور شده تا سوئد جایی جلویش را نگیرند و انگشت‌نگاری‌اش نکنند.
Image copyright
Image caption نور و دوستانش در صربستان

در تئوری، هرکس باید در اولین کشوری که نامش را ثبت می‌کند بماند و درخواست پناهندگی بدهد. این قانون البته همیشه اجرا نمی‌شود، اما بسیارند پناه‌جویانی که حاضر نیستند خطر کنند و هرچه بتوانند می‌کنند که انگشت‌نگاری نشوند.

“مثل رؤیا”

از پره‌سه‌وو، نور و دوستان‌اش، باز با اتوبوس به بلگراد، پایتخت صربستان، رفتند و در یک محله فقیرنشین جایی برای ماندن پیدا کردند.

شبی که فردایش قرار بود به سمت مجارستان راه بیافتند با او صحبت کردم. مجارستان دروازه شرقی منطقه شنگن است. از آن به بعد مرزی وجود ندارد. پای تلفن گفت: “اگر به سلامت رد شویم عالی خواهد بود، اما اگر اثر انگشت بگیرند فاجعه است.”

سپیده‌دم روز بعد صدها مهاجر و پناه‌جو روی خط آهن راه افتادند، تا جایی که پلیس مجارستان جلوی‌ این قبیل افراد را می‌گیرد و نام‌شان را ثبت می‌کند. اما نور و دوستان‌اش نمی‌خواستند دیده شوند. سیصد یورو به راننده‌ای دادند که آنها را تا ده مایلی مرز مجارستان ببرد.

می‌گفت: “راستش خیلی می‌ترسم. اگر به سلامت رد بشویم، تمام است.”

آن‌ها وسایل‌شان را برداشتند و شبانه راه افتادند. چند ساعت بعد نزدیکی کوره‌راهی متروک از مرز گذشتند. بیشترشان مریض بودند.

با وجود این‌که وارد منطقه بدون مرز اتحادیه اروپا شده بودند همچنان نگران بودند. آپارتمانی پیدا کردند. نور که تب کرده بود همان‌جا افتاد. کمی بعد پلیس سراغ‌شان آمد و نفری ۵۰ یورو رشوه خواست که دستگیرشان نکند. نور دو روز اول مریض‌تر و هراسان‌تر از آن بود که تماسی بگیرد.

بهتر که شد خودش را به وین رساند.

دوستان‌اش (از جمله “شیطان”) به سمت آلمان رفتند. وقتی رسیدند برایش از غذای درست‌حسابی که بعد از مدت‌ها داشتند می‌خوردند عکس فرستادند.

نور هنوز یک گام با مقصد نهایی‌اش یعنی گوتنبورگ فاصله داشت. حتی در این مرحله که در قلب اروپا بود می‌ترسید وقتی سوار قطار است پلیس بیاید. تا از آخرین مرز رد نمی‌شد خیالش آسوده نمی‌شد.

مرز آخر یعنی مرز دانمارک و سوئد، که جایی است وسط تنگه اوره‌سوند. تقریبا هیچ علامت و نشانی ندارد. قطار روی پلی که بین دو کشور است می‌رفت که یک دانش‌آموز هجده ساله سوئدی به نام گوستاو که روبرویش نشسته بود موبایلش را نگاه کرد و گفت: “اپراتور سوئدی شد. یعنی وارد سوئد شدیم.”

نور لبخندی زد و گفت: “بالاخره! انگار خواب می‌بینم. تمام راه از پنجره بیرون را نگاه می‌کردم و فکر می‌کردم کجایم؟ بیدارم؟ رسیده‌ام سوئد؟”

“یک پناه‌جوی سوری”
Image copyright
Image caption نور در گونتبرگ برای درخواست پناهندگی وارد اداره پلیس می‌شود

روی واتس‌اپ پیامی برای مادرش فرستاد که رسیده. چند لحظه بعد مادرش زنگ زد. می‌خواست مطمئن شود.

نور تعریف می‌کند که “مادرم باور نمی‌کرد سوئدم. گفت “مطمئنی سوئدی؟”

ساعت شش و بیست دقیقه بعد از ظهر، دو هفته و سیزده ساعت بعد از شروع سفر در فرودگاه استانبول قطار به ایستگاه اصلی گوتنبرگ رسید.

حالا می‌توانست در کشوری که می‌خواست درخواست پناهندگی کند. می‌خواست چند کلمه اول درخواستش را دقیق و درست بگوید. برادرش برایش پیامکی فرستاد که دقیقا به پلیس چه بگوید.

همان‌طور که پیاده به سمت نزدیک‌ترین اداره پلیس می‌رفت آن چند کلمه را با خودش تکرار می‌کرد. بالاخره رسید. زنگ را زد و رفت تو.

“سلام. من یک پناهجوی سوری‌ام. می‌خواهم از کشور سوئد درخواست پناهندگی کنم.”

عصرایران: دکتر خالد الاسعد باستان شناس بزرگ سوریه را می توان معروف ترین و مهمترین شخصیت علمی و فرهنگی اعدام شده توسط داعش دانست.
داعش یک باستان شناس معروف و بزرگ را اعدام کرد.

به گزارش عصر ایران به نقل از خبرگزاری ها، دکتر خالد الاسعد باستان شناس بزرگ سوریه را می توان معروف ترین و مهمترین شخصیت علمی و فرهنگی اعدام شده توسط داعش دانست.
داعش تاکنون دهها هزار نفر را در عراق و سوریه به اتهامات ودلایل مختلف اعدام کرده است.

داعش این باستان شناس بزرگ را در منطقه تاریخی باستانی پالمیرا (تدمر) سربرید و سپس جنازه او را از یک فلزی در خیابان آویزان کرد.
در کنار جنازه او کاغذ نوشته ای از اتهاماتش نیز نصب شده است.

داعش: اعدام باستان شناس بزرگ سوریه به دلیل سفر به ایران

در این کاغذ نوشته، اتهامات این باستان شناس به این صورت نوشته شده است:
مرتد خالد محمد الاسعد حامی حکومت مسیحی.
5 اتهام این باستان شناس از نظر داعش به این صورت بیان شده است:
1- نمایندگی سوریه در کنفرانس های کفرآمیز
2- مدیر بت های تدمر (پالمیرا)
3- سفر به ایران و حضور در جشن های پیروزی انقلاب (امام) خمینی
4- ارتباط با سرهنگ عیسی رئیس بخش فلسطین (از فرماندهان ارشد سوریه)
5- ارتباط با سرهنگ حسام سکر در کاخ ریاست جمهوری سوریه

سفر این باستان شناس به ایران نیز مربوط به بهمن ماه گذشته بود.

دکتر خالد الاسعد یکی از بزرگترین باستان شناسان جهان عرب به شمار می رفت و برای سال های طولانی با هیات های باستان شناسی آمریکا، فرانسه و آلمان در حفاری ها و فعالیت های باستان شناسی منطقه پالمیرا (تدمر) سوریه همکاری کرده بود.

این باستان شناس 82 ساله 50 سال از عمر خود را صرف فعالیت های باستان شناسی و فرهنگی کرده بود.

گروه مسلح داعش هم اکنون نصف خاک سوریه و یک سوم خاک عراق را در تصرف خود دارد.
منطقه باستانی تدمر یا پالمیرا یکی از مناطق باستانی تاریخی سوریه که قدمت آن به دوره رومیان باز می گردد.

بی‌بی‌سی: همزمان با برقراری آتش‌بس موقت در چند نقطه از سوریه و در آستانه سفر وزیر خارجه ایران، دمشق زیر آتش سنگین نیروهای مخالف دولت قرار گرفته است.

روز چهارشنبه، ٢١ مرداد (١٢ اوت)، خبرگزاری دولتی سوریه – سانا – گزارش کرد که “تروریست‌ها با خمپاره و موشک شهر دمشق را هدف قرار دادند که به چند محله اصابت کرد و تلفات غیرنظامی برجای گذاشت.” منابع دولتی سوریه مخالفان حکومت را “تروریست” می‌نامند.

این خبرگزاری به نقل از فرماندهی پلیس پایتخت گزارش کرده است که در اثر این آتشباری، یازده نفر کشته و چهل و شش نفر دیگر زخمی شدند که اکثر آنان زن و کودک بوده‌اند. مرکز نظارت بر حقوق بشر سوریه مستقر در لندن نیز آتشباری به سوی دمشق را تایید کرده و گفته بود که در اثر آن، بیست نفر زخمی شده‌اند که وضعیت بعضی از آنها وخیم است.

پایتخت سوریه گاه به گاه هدف حملات موشکی و خمپاره مخالفان مسلح قرار می گیرد که مناطق اطراف شهر را در تصرف دارند. هنوز هیچ گروهی مسئولیت حملات موشکی صبح چهارشنبه را برعهده نگرفته است.

جنگ داخلی سوریه با تظاهرات اعتراضی و درخواست اصلاحات سیاسی در مارس سال ٢٠١١ آغاز شد. دولت برای جلوگیری از ادامه تظاهرات به واحدهای نظامی متوسل شد.

در واکنش به این تحول، گروهی از نظامیان سوری با ترک خدمت، تشکیلات موسوم به ارتش ملی سوریه را با هدف اعلام شده حفاظت از حق مردم برای تظاهرات تشکیل دادند که به درگیری با نیروهای دولتی و بروز جنگ داخلی منجر شد. این جنگ تاکنون ادامه داشته و به کشته شدن بیش از دویست و چهل هزار نفر و آوارگی چند میلیون تن دیگر از شهروندان در داخل و خارج سوریه منجر شده است.
ظریف در لبنان با مقامات آن کشور دیدار کرد و قرار است به دمشق سفر کند

با ادامه جنگ داخلی، گروه‌های مسلح گوناگون ضد دولتی نیز در صحنه ظاهر شدند که مهمترین آنها، گروه داعش بوده که مناطق وسیعی از خاک سوریه و همچنین عراق را در تصرف دارد. بین گروه‌های مخالف نیز گاه درگیری‌هایی روی می‌دهد.

از زمان آغاز زمامداری حافظ اسد، پدر رئیس جمهوری کنونی در دهه ١٩٦٠ قدرت سیاسی و مقامات ارشد دولتی در اختیار پیروان آئین علوی بوده است اما اکثر جمعیت سوریه مسلمان سنی هستند که دولت را به تبعیض علیه خود متهم می‌کنند. داعش و برخی دیگر از گروه‌های اسلامگرای مخالف حکومت سوریه از تشکل‌های بنیادگرای سنی هستند و گزارش‌هایی از اقدامات خشونت‌آمیز آنان علیه پیروان سایر ادیان و مذاهب منتشر شده است.

آتشباری روز چهارشنبه به سوی پایتخت در حالی گزارش می‌شود که قرار است محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، برای ملاقات با مقامات سوریه وارد این کشور شود. روز گذشته، آقای ظریف برای گفتگو با مقامات لبنانی و رهبران گروه حزب الله لبنان به بیروت رفت. مقامات جمهوری اسلامی اخیرا گفته‌اند که طرح صلحی را برای پایان دادن به جنگ داخلی سوریه تهیه کرده‌اند اما در نظر ندارند محتوای آن را در اختیار رسانه‌ها قرار دهند.
دمشق گهگاه زیر آتشباری مخالفان حکومت قرار می‌گیرد

در جریان جنگ داخلی سوریه، اکثر کشورهای عرب و کشورهای غربی خواستار کناره‌گیری بشار اسد، رئیس جمهوری بوده‌اند اما ایران و روسیه همواره بر ادامه زمامداری او تاکید کرده‌اند. حکومت سوریه هیچ راه حلی را بدون ادامه زمامداری بشار اسد نمی پذیرد در حالیکه گروه های مخالف “معتدل” تاکید داشته اند که به خانواده اسد اطمینانی ندارند و کناره‌گیری بشار اسد شرط اصلی آنان برای مصالحه است.

گروه حزب‌الله لبنان، که یک تشکل شیعی تحت حمایت جمهوری اسلامی ایران است، به طور مستقیم در جنگ داخلی سوریه مشارکت دارد اما مقامات ایرانی همواره اتهام حضور نظامی در سوریه را تکذیب کرده و گفته‌اند که از سوریه تنها حمایت سیاسی می‌کنند و کمک بشردوستانه به این کشور می‌دهند.

همچنین، از صبح چهارشنبه در سه نقطه از خاک سوریه بین نیروهای دولتی و شبه نظامیان اعزامی حزب‌الله لبنان با چند گروه مسلح مخالف دولتآتش بس چهل و هشت ساعته برقرار شده است. دو طرف گفته‌اند که این آتش بس را در شهر زبدانی، واقع در نزدیکی مرز لبنان و شهرک های فوآ و کفریا در استان ادلب در شمال غرب سوریه مراعات خواهند کرد.

بی‌بی‌سی: گروه‌ اسلام‌گرای تندروی احرار شام می‌گوید که با هیاتی از ایران گفتگوهایی داشته است.

بنا به بیانیه‌ای که احرار شام منتشر کرده گفتگوها درباره شهر زبدانی، در شرق سوریه و نزدیک مرز با لبنان، بوده، اما متوقف شده است.

در روزهای اخیر نیروهای وفادار به بشار اسد با همراهی حزب الله لبنان به زبدانی حمله کرده‌اند و این شهر صحنه درگیری‌های شدیدی بوده است.

در حدود چهار سالی که از آغاز جنگ داخلی سوریه می‌گذرد چنین گفتگویی میان یک گروه سنی تندرو و ایران، مهمترین حامی منطقه‌ای بشار اسد، بسیار کم‌سابقه است.

احرار شام در بیانیه خود گفته این گروه با “عزم ایران برای خالی کردن زبدانی” از غیرنظامیان و شبه‌نظامیان مخالفت کرده است.

طرف ایرانی خبر گفتگو با احرار شام را تایید یا رد نکرده است.

احرار شام بخشی از گروه جبهه اسلامی است که ائتلافی از هفت گروه اسلام‌گرا به شمار می‌رود. این گروه با گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) اختلاف نظر دارد و ظن آن می‌رود که رهبر سابق آن به دست داعش کشته شده باشد.

رادیوفردا: خبرگزاری بلومبرگ از قول یک مقام‌ بین‌المللی و یک محقق امور خاورمیانه می‌گوید برآوردها و تحقیقات آن‌ها نشان می‌دهد، تهران سالیانه ۶ میلیارد دلار هزینه حکومت اسد می‌کند و در مورادی این کمک مبلغی تا ۱۵ میلیارد دلار را در بر گرفته است.

نویسنده شبکه خبری بلومبرگ در گزارشی در ۱۹ خرداد ماه به گفته‌های استفان ده‌میستورا، نماینده ملل متحد در امور سوریه، اشاره کرده است که بنا بر برآورد نمایندگی، «ایران سالیانه ۶ میلیارد دلار خرج حکومت بشار اسد می‌کند».

ندیم شهادی، تحلیلگری در موسسه چتم‌هاوس، و مدیر مطالعات شرق مدیترانه در دانشگاه تافتس، به بلومبرگ گفته است تحقیقات او نشان می‌دهد تهران در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ مبلغی بین ۱۴ تا ۱۵ میلیارد دلار به حکومت اسد کمک کرده است.

به گفته آقای شهادی این کمک‌ها، در زمینه نظامی و اقتصادی بوده و تحت شرایط بسته ناشی از تحریم‌ها علیه سیستم بانکی و مالی این کشور، انجام شده است.

این چندمین بار است که گزارشی در مورد کمک‌های ایران به حکومت بشار اسد منتشر می‌شود. کشورهای مخالف حکومت اسد، که بارها از نقش ایران در دفاع از دمشق انتقاد کرده‌اند، مانند ایالات متحده نیز از کمک مالی ایران به دمشق سخن گفته‌اند. اما برآوردی رسمی از کل این کمک‌ها ارائه نشده است.

بنا بر گزارشی ایران در سال گذشته تسهیلات اعتباری سه میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلاری برای خرید محصولات نفتی برای دولت بشار اسد باز کرد؛ تهران یک میلیارد دلار تسهیلات اعتباری (وام) برای خرید محصولات غیرنفتی از سوریه نیز باز کرده بود. [بیشتر بخوانید]

مقام‌های رسمی در دمشق و تهران، خود گاهی از گشایش خطوط اعتباری جدید یا کمک‌های ایران به سوریه حرف زده‌اند.

در اردیبهشت ماه گذشته گزارشی در مورد توافق اولیه مقام‌های دو کشور برای باز کردن یک خط اعتباری یک میلیارد دلاری برای دمشق منتشر شد.

در آن زمان رئیس بانک مرکزی سوریه، در گفت‌وگوی تلفنی با شبکه خبری بلومبرگ گفت این دومین خط اعتباری یک میلیارد دلاری ایران برای کمک به اقتصاد سوریه از سال ۲۰۱۳ است.

در آن سال بانک توسعه صادرات ایران، خود، خبر اختصاص اعتباری یک‌ میلیارد دلاری را به سوریه منتشر کرده بود.

کمک‌ها به حکومت اسد، به طور عمده، در زمانی انجام شده که تهران تحت تحریم‌های شدیدی قرار داشته که وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، در سال ۱۳۹۲، آنها را «شدیدترین مجازات‌ها در تاریخ» توصیف کرده بود.

تهران همواره بر حمایت خود از حکومت بشار اسد تاکید کرده است.

در تازه‌ترین نمونه‌ از این حمایت‌های رسمی، حسین امیرعبداللهیان، معاون عربی و آفریقایی وزارت خارجه، ۱۹ خرداد ماه، در گفت‌وگو با خبرنگاران در تهران گفت هیچ تغییری در سیاست حمایت ایران از سوریه به وجود نیامده است.

این گفته‌های تازه زمانی مطرح شده که بنا بر گزارش‌ها، طی هفته‌های گذشته نیروهای عمدتا افراطی و اسلام‌گرا مانند حکومت خودخوانده اسلامی، دست به پیشرفت‌های تازه‌ای زده‌اند و حکومت مرکزی سوریه بخش‌های بیشتری از مناطق تحت کنترل خود را از دست داده است.

جنگ داخلی سوریه که تلاش‌های بین‌المللی برای پیدا کردن راه‌حلی سیاسی برای آن، تا کنون نتیجه‌ای نداشته است، بیش از ۲۰۰ هزار قربانی برجای گذاشته و نیمی از مردم آن کشور را آواره کرده است.

دویچه‌وله: “دولت اسلامی” قدرت و جاذیه اولیه خود را از دست داده است. در سوریه گروه‌های رقیب داعش با دریافت سلاح و تجهیزات نظامی موقعیت خود را تقویت می‌کنند. داعش تنها در قلمروی زیر کنترل خود قدرت مانور و عمل دارد. تحلیلی از رویترز:

خبرگزاری رویترز در تحلیلی کوتاه نوشته است، نشانه‌های زیادی حاکی از آن است که گسترش قلمرو حاکمیت گروه “دولت اسلامی” در عراق و سوریه به نهایت خود رسیده و این گروه دیگر چیزی برای افزودن بر متصرفات این گروه ندارد.

هر چند داعش اخیرا شهر پالمیرا در مرکز سوریه را به تصرف خود درآورد، اما “هاله‌ی شکست‌ناپذیری” آن ماه‌ها پیش در شکست آنها در تصرف شهر کوبانی در شمال سوریه از بین رفت.

اکنون این کردهای شمال سوریه هستند که به سوی قلمروی حاکمیت “دولت اسلامی” در حال پیشروی‌اند و مسیر اصلی منتهی به شهر رقه، پایتخت غیررسمی “دولت اسلامی” را آزاد کرده‌اند.

در عراق نیز پیشروی نیرو‌های وابسته به گروه “دولت اسلامی” پس از تصرف مناطق سنی‌نشین و آماده‌شدن شبه‌نظامیان شیعه به تهاجم متقابل علیه آنها، کند شده است. اما تبلیغاتچی‌های داعش مشغول بزرگنمایی پیروزی‌های اخیرشان در تصرف پالمیرا در سوریه و شهر رمادی در عراق هستند. این محاسبه استراتژیک داعش که این دو پیروزی را برای به راه‌انداختن حمله‌ای دیگر مبنا قرار دهند، محل تردید است.

در سوریه گروه‌های سنی رقیب، رهبری گروه “دولت اسلامی” در مبارزه علیه رژیم بشار اسد را روز به روز بیشتر به چالش می‌کشند. این گروه‌های سنی رقیب طیف وسیعی را از جبهه نصرت گرفته تا ملی‌گرایان سکولار شامل می‌شود. این گروه‌ها ادعا نمایندگی انحصاری دینی از سوی “دولت اسلامی” را رد می‌کنند.

بیشتر بخوانید: مجموعه مطالب در باره “دولت اسلامی”

در اوایل ظهور “دولت اسلامی”، زمانی که این گروه در حال پیشروی در عراق بود، برای مدتی چنین به‌نظر می‌رسید که دیگر گروه‌های مسلح سوری در حال از دست دادن اهمیت و اعتبار خود هستند. زیرا “دولت اسلامی” سلاح‌ها و تجهیزاتی را از ارتش عراق به غنیمت گرفته بود که دیگر گروه‌های رقیب فاقد آن بودند.

اما گروه‌های رقیب اکنون از سوی دولت عربستان سعودی و احتمالا حتی ترکیه، سلاح و تجهیزات دریافت می‌کنند. افراد مسلح این گروه‌ها در هفته‌های اخیر به موفقیت‌های چشم‌گیری در برابر نیروهای وفادار به رژیم بشار اسد به دست آورده‌ و وجهه خود را در میان مردم بالا برده‌اند، در حالی که شبه‌نظامیان داعش اغلب با موانع فزاینده روبرو می‌شوند.

موقعیت “دولت اسلامی” در عراق

در عراق نیز وضعیت “دولت اسلامی” بدتر شده است. هرچند شبه‌نظامیان این گروه تروریستی پیشروی ارتش عراق در مناطق غرب این کشور را بدون زحمت زیاد دفع کردند، اما این هدفی که داعش برای خود تعیین کرده، بسیار دور از دسترس است.

شهر سامرا توسط داعش تصرف و حرم حسن عسکری، یکی از امامان شیعه را در این شهر تخریب کردند. این اقدام منجر به افزایش شمار داوطلبان شیعه شده که توسط افسران سپاه پاسداران ایران برای جنگ علیه داعش آموزش داده شده و هدایت می‌شوند.

حتی در میان اهل سنت عراق نیز داعش با مخالفت و مقاومت روبروست. علت آن رفتار تند و بی‌رحمانه نمایندگان “دولت اسلامی” و به راه انداختن اعدام‌های دسته‌جمعی و آزار و شکنجه و ایجاد وحشت در میان مردم است.

در منطقه سنی‌نشین دره فرات، صدها نفر از ریش‌سفیدان و سران قبایل توسط داعش به قتل رسیده‌اند. برای بسیاری از ناظران قابل ‌تامل است که بسیاری از سنی‌ها آماده رفتن سلطه شیعیان “نامحبوب” هستند تا زیر فرمان شبه‌نظامیان “غیرقابل‌پیش‌بینی” دولت اسلامی قرار نگیرند.

مایکل نایتس یکی از کارشناسان “موسسه واشنگتن” به خبرگزاری رویترز گفته است، داعش الان در وضعیتی است که تنها در قلمروی زیر کنترل خود قدرت مانور و عمل دارد و دیگر آن نفوذ و جاذبه سابق را از دست داده است.

اما یکی از شبه‌نظامیان “دولت اسلامی” که خبرگزاری رویترز تلفنی با او گفت‌وگو کرده روایت کاملا دیگری از موقعیت “دولت اسلامی” دارد. او می‌گوید: «تصرف پالمیرا خیلی مهم بود تا نشان دهد که “دولت اسلامی” همچنان قوی‌ترین و جذاب‌ترین گروه مخالف در سوریه است.»

این عضو داعش ادعا کرده که افراد جدیدی به این گروه خواهند پیوست زیرا آنها دریافته‌اند که “دولت اسلامی” از حقانیت برخوردار است و به همه وعد‌ه‌های خود عمل کرده و عزت آنها را به آنها بازمی‌گرداند.

عصرایران: افراد اعدام شده از ایران و افغانستان در جنگ سوریه در صف نیروهای دولتی در حال جنگ با داعش بودند.
داعش تعدادی از شهروندان ایرانی را در سوریه اعدام کرد.

به گزارش عصرایران به نقل از خبرگزاری ها، داعش در منطقه باستانی تدمر (پالمیرا) شماری از اسرای در اختیار خود را در مراسم علنی اعدام کرد. این اسرا از کشورهای ایران، افغانستان و افرادی از اعضای ارتش و گروه های نظامی حامی دولت سوریه بودند.

افراد اعدام شده از ایران و افغانستان در جنگ سوریه در صف نیروهای دولتی در حال جنگ با داعش بودند.

هنوز مقامات وزارت خارجه ایران و سوریه درباره این خبر واکنشی نشان نداده اند.

محوطه آمفی تئاتر شهر تاریخی پالمیرا (تدمیر) سوریه محل اعدام علنی چند ایرانی به دست داعش
داعش هنوز پالمیرا را تخریب نکرده است (+عکس)

سازمان دیده بان حقوق بشر سوریه اعلام کرد: گروه مسلح دولت اسلامی (داعش) روز چهارشنبه 20 مرد را با حضور شماری از اهالی در میدان آمفی تئاتر شهر باستانی را با شلیک گلوله اعدام کرد. اتهام این افراد، شیعه یا مسیحی بودن و جنگ در صف ارتش سوریه بود.

هویت دقیق اسرای ایرانی و تعداد آنها مشخص نشده است.

30 هزار خارجی از 100 کشور در داعش

30 هزار نفر از 100 کشور عضو داعش هستند.

به گزارش عصرایران به نقل از شبکه اسکای نیوز عربی، براساس گزارش منتشر شده از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد حدود 30 هزار جنگجوی خارجی در داعش فعالیت می کنند. این افراد از 100 کشور جهان از جمله کشورهای به دور از فعالیت های گروه های تروریستی مانند شیلی، فنلاند و جزایر مالدیو هستند.

شورای امنیت سازمان ملل متحد قرار است روز جمعه گزارشی را درباره جنگجویان تروریست خارجی را بررسی کند.

این نخستین گزارش در نوع خود است که درباره موضوع جنگجویان تروریست خارجی در سازمان ملل مطرح می شود.

این تروریست های خارجی در کشورهایی مانند افغانستان، سوریه، عراق و لیبی حضور دارند

دیگربان: تیپ «فاطمیون» متشکل از افغان‌های «مدافع حرم» با «افزایش» نیرو و توان عملیاتی به لشکر ارتقا یافت.

این تیپ از سوی نیروی «قدس» سپاه پاسداران برای جنگ با مخالفان بشار اسد راه‌اندازی شده و تاکنون ۲۰۰ عضو آن در درگیری‌های سوریه کشته شده‌اند.

علیرضا توسلی (ابوحامد) فرمانده افغان این «تیپ» اسفندماه سال گذشته نیز در درگیری‌های سوریه کشته و پیکر وی در مشهد به خاک سپرده شد.

گزارش شده که جمهوری اسلامی با پرداخت پول و اجازه اقامت به خانواده بعضی از اعضای این تیپ آنها را تشویق به حضور در سوریه می‌کند.

مقام‌های ایران نیز در مقابل این گزارش‌ها را رد کرده و می‌گویند اعضای این نیروی نظامی از افغان‌های داوطلب تشکیل شده و سپاه نیز از آنها حمایت نمی‌کند.

بی‌بی‌سی: محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران در گفت‌وگو با مجله آلمانی اشپیگل حمایت ایران از سوریه را برای دولت این کشور حیاتی خوانده و درباره تنش با عربستان هم گفته است که دولت ایران در برابر “اظهارات توهین‌آمیز علنی و خصوصی” سعودی‌ها خویشتنداری کرده است.

آقای ظریف در این مصاحبه گفت که ایران از دولت قانونی سوریه حمایت می‌کند و اگر این حمایت نبود “اکنون داعش در دمشق حکومت می‌کرد”.

او هدف ایران را یافتن راه حل سیاسی برای بحران سوریه عنوان کرد و از کسانی که برای “پایان دادن به خونریزی‌ها در سوریه پیش‌شرط تعیین می‌کنند” انتقاد کرد.

به نظر می‌آید که اشاره آقای ظریف به شرط کنار رفتن بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه از قدرت باشد که از سوی بعضی دولت‌های عربی و غربی و برخی مخالفان سوری برای آغاز مذاکرات صلح مطرح شده است.
توهم تغییر رژیم در ایران

وزیر امور خارجه ایران همچنین همکاری با آمریکا در نبرد با شبه نظامیان موسوم به دولت اسلامی (داعش) را رد کرد و گفت ایران شاهد “آمادگی جدی” آمریکایی‌ها برای برخورد با داعش نیست.

او گفت در مذاکرات هسته‌ای هم درباره “جدیت و صداقت” مذاکره‌کنندگان غربی به ویژه آمریکا نگران است و افزود “سطح بی‌اعتمادی بسیار گسترده و دوجانبه است”.

او توافق هسته‌ای را محکی خواند که نشان خواهد داد آمریکایی‌ها تا چه حد آماده‌اند “توهم تغییر رژیم در ایران و خصومت و ستیزه‌جویی علیه مردم و انقلاب ایران” را کنار بگذارند.

حدود یک ماه و نیم دیگر (آخر ماه ژوئن) مهلت تعیین شده برای رسیدن به توافق جامع هسته‌ای با ایران به پایان می‌رسد. دو طرف در حال مذاکره برای تهیه پیش‌نویس توافق نهایی هستند و آن طور که آقای ظریف گفته این مرحله به سختی پیش می‌رود.
عربستان، ‘رگباری از اظهارات توهین‌آمیز’
وزیر خارجه ایران از حملات عربستان به یمن و کشته شدن غیرنظامیان انتقاد کرده کرده است

خبرنگار اشپیگل در این مصاحبه از آقای ظریف درباره رابطه با عربستان و وعده حسن روحانی، رئیس جمهور ایران برای بهبود روابط با عربستان بعد از به قدرت رسیدنش سوال کرده است.

وزیر خارجه ایران در پاسخ گفته است که ایران “رگباری از اظهارات توهین‌آمیز” از طرف سعودی‌ها دریافت کرده که از پاسخ دادن به آن خودداری کرده است.

او گفت این اظهارات به صورت علنی و خصوصی مطرح شده اما دولت ایران “خویشتنداری قابل توجهی از خود نشان داده تا به این اظهارات و اقدامات واکنش نشان ندهد”.

در پی افزایش تنش میان دو کشور بر سر بحران یمن و مسائل دیگر، رهبر ایران هم با لحنی تند عربستان را به “جنایت و نسل‌کشی” متهم کرد و مقام‌های ایران از “سقوط آل سعود” سخن گفتند.

هر چند آقای ظریف در اوج تنش‌ها با عربستان انتصاب وزیر خارجه جدید این کشور را تبریک گفت که این اقدام انتقادهایی را در داخل ایران به همراه داشت.
‘پروپاگاندای سیاسی’

در پایان مصاحبه، از آقای ظریف درباره واکنش‌های انتقادی به اظهارت اخیرش سوال شده که گفته بود “در ایران کسی را به دلیل عقیده‌اش زندانی نمی‌کنند.”

وزیر خارجه ایران در پاسخ به این سوال از این که سخنانش “خارج از موضوع و بد برداشت شده” ابراز تاسف کرده است.

او در دفاع از وضعیت حقوق بشر در ایران از احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران انتقاد کرده و او را به درگیر شدن در “پروپاگاندای سیاسی علیه دولت به جای در نظر گرفتن واقعیت‌ها” متهم کرده است.

هر چند آقای ظریف اذعان کرده است که سابقه حقوق بشری ایران “بی‌نقص” نیست.