اخبار

دیگربان: حسن روحانی با انتقاد از فضای امنیتی دانشگاه‌ها و سکوت دانشگاهیان٬ منتقدان داخلی توافقنامه «‌ژنو» را گروهی «معدود» و «بی‌سواد» نامید که «از جایی خاص تغذیه می‌شوند.»

به گزارش خبرگزاری‌ها٬ آقای روحانی این مطلب را روز سه‌شنبه (۱۵ بهمن) در اجلاس روسای دانشگاه‌ها و مدیران پارک‌های علم و فناوری بیان کرده است.

وی در این اجلاس از دانشجویان و استادان خواست سکوت خود را شکسته و درباره مسائل مهم جامعه ایران سحن بگویند.

روحانی از استادان دانشگاه پرسیده چرا درباره توافقنامه «ژنو» سکوت اختیار کرده‌اند و اظهار‌نظر نمی‌کنند.

رئیس جمهوری ایران خطاب به دانشگاهیان گفته به فکر ISI و امتیاز نباشند و این «شرک‌ها» را کنار بگذارند و با مردم «همراه» شوند.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با انتقاد از فضای امنیتی دانشگا‌ها و نهاد‌های آموزشی گفته که «باید اجازه داد فضای باز ایجاد شود.»

رئیس شورای عالی امنیت ملی بی‌آنکه به نام فرد یا جریانی اشاره کند افزوده «یک عده شده‌اند متولی و همه مردم از نظر آن‌ها شده‌اند مشکوک و همه مورد تردید و مورد شک هستند.»

روحانی خطاب به این افراد و جریان‌ها گفته «شما چکاره هستید که خود را متولی همه چیز می‌دانید؟ آیا تنها با یک شعار یا چهره، آدم متولی می‌شود؟ بگذارید محیط باز ایجاد شود.»

وی از منتقدان وزارت علوم نیز خواسته اجازه بدهند وزیر علوم کار خود را انجام دهد.

این سخنان رئیس جمهوری ایران یکی از صریح‌ترین و تند‌ترین مواضع وی پس از آغاز به کار دولت یازدهم به شمار می‌رود.

دولت حسن روحانی در شش ماه اخیر از سوی محافظه‌کاران تندرو با فشار‌ها و حملات قابل توجهی روبرو بود و در برابر این حملات واکنش صریحی از خود نشان نداده بود.

رادیوفردا: سازمان القاعده دوشنبه ۱۴ بهمن اعلام کرد که گروه دولت اسلامی عراق و شام موسوم به داعش، با این سازمان، هیچ ارتباطی ندارد.

این اعلام در حالی صورت گرفته که تاکنون داعش، به عنوان شاخه القاعده در سوریه و عراق به شمار می‌آمد.

اکنون یک ماه پس از نبرد داعش با مخالفان مسلح بشار اسد رئیس جمهوری سوریه، اعلام سازمان القاعده نشان می‌دهد که گروه النصره، شاخه رسمی این سازمان در سوریه است.

از حدود یک ماه پیش، گروه داعش با دیگر گروه‌های اسلامگرای حاضر در سوریه و همچنین ارتش آزاد سوریه که از سوی غرب حمایت می‌شود، در حال نبرد است. ائتلاف ملی اپوزیسیون سوریه با اعلام حمایت از این نبرد، داعش را «گروه تروریستی مرتبط با نظام اسد» توصیف کرده است.

این نبرد که از خونبار‌ترین نبردهای سوریه از سه سال پیش است، جبهه مخالفان اسد را تضعیف کرده است.

دیده‌بان حقوق بشر سوریه اعلام کرده است که از آغاز سال جاری میلادی تاکنون، در جنگ میان گروه داعش و گروه‌های مسلح مخالف اسد، دستکم ۲۳۰۰ نفر کشته شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه در پیام فرماندهی القاعده که بر روی سایت‌های جهادی منتشر شده است، اعلام شده که «گروه دولت اسلامی عراق و شام شاخه‌ای از القاعده نیست».

این پیام افزوده است: «القاعده هیچ ارتباطی با این گروه ندارد، در جریان تاسیس آن نبوده، برای آن فرمانی صادر نکرده و مشورتی هم میان دو گروه صورت نگرقته است.»

در این پیام آمده است: «القاعده به هواداران خود دستور داده که از همکاری با گروه دولت اسلامی عراق و شام دست بکشند. هیچ ارتباطی تشکیلاتی با این گروه ندارد و این گروه خود مسئول رفتارهای خود است.»

گروه داعش، اندیشه تندروی القاعده را به عنوان پایه فکری خود انتخاب کرده است. این گروه در سوریه و غرب عراق فعال است و هدف خود را برپایی امارتی اسلامی اعلام کرده است.

با وجود بیانیه سازمان القاعده، اما هنوز مشخص نیست که اختلاف میان گروه داعش و القاعده از چه زمانی آغاز شده است.

داعش پیش از اینکه این نام را به خود بگیرد، تنها در عراق با نام «دولت اسلامی عراق» فعال بود. از حدود یک سال پیش، این گروه تشکیل شاخه سوریه را اعلام کرد و خود را «گروه دولت اسلامی عراق و شام» نامید.

گروه النصره اما پیش از آن در سوریه فعال بود و علیه نظام بشار اسد می‌جنگید. این گروه به خاطر ارتباطش با القاعده، از سوی آمریکا، به عنوان گروهی تروریستی شناسایی شد.

ابتدا داعش و النصره با یکدیگر همکاری می‌کردند اما بنا بر آنچه که خبرگزاری رویترز گزارش داده است، ماه آوریل گذشته، ابوبکر البغدادی رهبر داعش، تلاش کرد تا گروه النصره را تحت فرماندهی خود در آورد. این اقدام منجر به اختلاف میان دو گروه شد.

یکی از فرماندهان گروه النصره، به خبرگزاری رویترز گفته است: «پیام فرماندهی القاعده نشان می‌دهد که دیگر هیچ‌گاه نمی‌توانیم در برابر داعش بی‌طرف باشیم. ما اکنون با این گروه در جنگ هستیم و آن را نابود خواهیم کرد.»

با این وجود، گروه دولت اسلامی عراق و شام، اکنون گروهی نیرومند است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. این گروه روز یکشنبه با حمله به پایگاه‌های گردان التوحید، یکی از گروه‌های مسلح مخالف اسد، ۴۰۰ تن را که این گردان در زندانی در شمال سوریه به اسارت گرفته بود، آزاد کرد.

دیده‌بان حقوق بشر سوریه هم گزارش داده است که داعش، چاه گاز کونیکو در استان دیر الزور را تصرف کرده است. این چاه برای چند هفته، در تصرف گروه نصرت بود. درآمد این چاه گاز در صورت فروش فراورده‌های خود، هر هفته صد‌ها هزار دلار است.

هم‌اکنون در استان الانبار در غرب عراق، نیروهای ارتش عراق و افراد مسلح عشایر سنی مذهب، با نیروهای داعش در حال جنگ هستند.

این گروه از روش‌های بسیار خشونت آمیزی استفاده می‌کند. چند روز پیش فیلیمی ویدیویی منتشر شد که داعش در حال بریدن سر شخصی هستند که گمان می‌رود از شیعیان هوادار نظام اسد باشد.

دیگربان: یاد کرد سعید راد از بهروز وثوقی و محمدعلی فردین در مراسم افتتاحیه سی و دومین جشنواره فیلم «فجر»٬ خشم محمدجعفر منتظری٬ رئیس دیوان عدالت اداری را برانگیخت.

سعید راد شامگاه جمعه (۱۱ بهمن) در این مراسم طی سخنانی از «سیاسیون» درخواست کرد تا «این بخشندگی را داشته باشند» که وی «جرات» کند از فردین و وثوقی یادی کند.

اظهارات آقای راد با تشویق حاضران در این مراسم مواجه و خشم یک مقام قضایی را برانگیخته است. (فیلم)

آقای منتظری روز شنبه (۱۲ بهمن) در واکنش به این موضوع بی‌آنکه نامی از فردین و وثوقی ببرد٬ آن‌ها را «افراد فاسد قبل از انقلاب» معرفی کرده و اقدام راد را «وقیحانه» توصیف کرده است.

وی افزوده این افراد «قبل از انقلاب فسادشان عالم سینما را گرفته و بعد از انقلاب نیز عده‌ای از آن‌ها فرار کرده و خارج از کشور زیر پرچم سلطنت‌طلبان با افراد فاسد فراری عکس گرفته‌اند.»

رئیس دیوان عدالت اداری پرسیده «چرا باید در نظام جمهوری اسلامی و در روز افتتاحیه فیلم فجر از چنین افرادی تجلیل کرد؟ آیا این بود آنچه امام به دنبال آن بود؟»

منتظری در ادامه هشدار داد که «حزب‌الله اجازه نخواهد داد این افراد از فضای معنوی نظام این‌گونه استفاده کنند.»

این مقام قضایی ادامه داده «بازشدن فضا به این معنی نیست که افراد فاسد اهداف شیطانی خود را وارد نظام کنند.»

دیگربان: احمد علم‌الهدی٬ امام جمعه مشهد با انتقاد از برگزاری جشنواره‌های فیلم و موسیقی در «دهه فجر» گفته ریشه دین در جامعه ایران زده شده است.

به گزارش ایسنا٬ آقای علم‌الهدی در خطبه‌های نماز جمعه مشهد از فیلم و موسیقی به عنوان دو عامل قطع ریشه‌های «فرهنگ» و «دین» در ایران نام برده است

این روحانی محافظه‌کار افزود که «دهه فجر را نباید با جشنواره موسیقی و فیلم به نسل جوان معرفی کرد» و به جای این برنامه‌ها باید جشنواره قرآنی در سراسر کشور برگزار کرد.

وی همچنین افزوده جامعه کنونی ایرانی از نظر فرهنگ {اسلامی} بد‌تر از اوایل انقلاب سال ۱۳۵۷ شده و ماهواره‌ها بنیاد خانواده را به «آتش» کشیده‌اند.

علم‌الهدی اظهار کرده جوانان و نوجوانان معتقدند فیلم‌های ایرانی «کیفیت» ندارد و به همین خاطر برنامه‌های ماهواره را تماشا می‌کنند.

امام جمعه مشهد در بخش دیگری از سخنان خود برنامه‌های ماهواره‌ای را عامل بسیاری از متارکه‌ها معرفی کرده است.

روحانیون حاکم بر ایران در سال‌های اخیر بار‌ها اعلام کرده‌اند که نسبت به تغییر سبک زندگی مردم ایران و فاصله گرفتن آن‌ها از «سبک زندگی اسلامی» نگران هستند.

محمدنوری زاد: به نام خدایی که راه گشود
رفتن یا نرفتن، مسئله این است!
سلام به محضررهبرگرامی
حضرت آیت الله خامنه ای
سالروزبرآمدن جمهوری اسلامی است و من هدیه ای آورده ام برای این روزهای تلخ جناب شما ازجنس لبخند، ازجنس شادمانی، ازجنس امید وشوق وسرفرازی، ازجنس نور، ازجنس هرچه که شما اراده فرمایید. اصلاً ازجنس چیزهایی که ازدسترس همه ی ثروتمندان و همه ی سرشناسان وهمه ی دشمنانی که شما به هربهانه از آنها یاد می فرمایید خارج است ومن آن را مخصوص جناب شما با زرورقی ازغیرت مندی ومردانگی وعیاری کادوپیچ کرده ام تا به محضِ یک عنایتِ مختصرویک رخصتِ مختصرترتقدیمتان کنم.

راستی این روزها به چه متمایلید آقا؟ چه آرزوهایی درسرمی پرورانید؟ دوست ندارید دستی ازغیب که نه، ازآستین همین مردم ماتم زده برآید وشما را ازمتن هراس ها وزخم ها وآسیب ها وتلخکامی ها برهاند وبراریکه ای ازدلهای مردمان بنشاند؟ اطمینان دارم که خواهید فرمود بلی من بویژه این روزها به یک چنین آرزویی متمایلم وخواهان عملی شدنِ آنم.
وحتی ای بسا هیجان زده فریاد برآورید: آهای ای محمد نوری زاد، بگوببینم مگر می شود ناگهان ازنگرانی های استخوان سوزاین روزها تهی گشت وهمزمان درهای بسته ی دلِ مردمان را وا گشود وبه کانونی ازرضایتِ آنان راه یافت ودرهمانجا خانه کرد ومرتب ازبرکات ذکرها وسپاس ها وشگفتی های شان ارتزاق کرد؟ که می گویم: بله آقا، چرا که نشود. من متن یک معامله را پیش روی جناب شما وا می گشایم. نیک بنگرید: طبقِ این معامله وقرارداد، شما چیزی می پردازید ومردم، همین هایی را که گفته آمد تقدیم شما می کنند.

می بینید چه معامله ی خیرخواهانه ومنصفانه وهوشمندانه ونیکفرجامانه ای ست؟ طرف قرارداد با این که می بیند آسیب دیده وعمرش هدررفته وفرزندانش به پیریِ زودرس دچارشده اند، بازهمچنان جانب جناب شما را می گیرد ومعرکه ای ازنیکفرجامی را برای شما تدارک می بیند. با امضای این قرارداد، شما صادقانه می پذیرید که دراین بیست و چند سالِ رهبری، آن نبوده اید که باید می بودید. همین ودیگرهیچ.

فکرنمی کنم قراردادی به این خوشایندی درعمرتان با کسی وکسانی بسته باشید. که چه؟ که شما با آن که وظیفه ی معهود خود را بجای نیاورده اید وبرسرِطرفِ قرارداد سیلابی ازخسارت وآسیب جاری فرموده اید اما همو- طرف قرارداد – شما را برمی گیرد وغبارپریشانی ازجمال شما می زداید ودست نازنین شما را می گیرد ومی برد کجا؟ وسط دلش! ودرآنجا شما را برتختی که ملاتِ پایه هایش محبت ومهراست می نشاند. حالا شاید خود شما اصراربفرمایید که: من می خواهم یک به یک آسیب ها وخسارت های دورانِ رهبری ام درمتن قرارداد آورده شود. که این نیزپیشنهاد خوبی است. چرا؟

هم به این دلیل که دوطرفِ معامله – حداقل پیش وجدان خودشان – اقناع می شوند، وهم بخاطراین که این قرارداد بصورت یک سند تاریخی برای آیندگان باقی می ماند تا همان آیندگان بدانند تا قیام قیامت باید ازجناب شما به نیکی یاد کنند و نسل اندرنسل وامدارشجاعت وهوشمندی وحرّیت وکیخسروگونگی شما باشند. پس من با اجازه ی جناب شما نه همه بل تعدادی ازآن موارد را درمتن قرارداد می گنجانم وبسرعت می رویم سروقتِ امضای آن. به محضِ امضای قرارداد، مردم شما را برسردست می گیرند ومی برند آنجایی که گفتم ملاتِ پایه های تختش محبت ومهراست. پیشنهاد می کنم ذهن مبارک تان رااصلاً درگیراین مواردی که من برمی شمرم نفرمایید وبه تلخی هایش نیزاعتنا نکنید ومستقیم به غوغای بعد ازامضای قرارداد بیندیشید وهمان تخت مهرومحبتی که جایش کجاست؟ براریکه ی دل ها:

یک: شما دراین بیست وچند سال رهبری نشان داده اید که به راحتی فریب می خورید وبه راحتی اشتباه می کنید وبه راحتی برانجام خطاهای خود اصرارمی ورزید. وحال آن که قراربوده شما آگاه باشید وهوشمند باشید وقانونگرا. نه این که مدام به دام رنگینِ دسیسه گران بیفتید وخود نیزبه همین صفت متّصف شوید. یا قراربوده اگریک زمانی خطایی مرتکب شدید بدون شرم وبدون فوت وقت، روی درروی مردم بایستید وبه خطاهای خود اعتراف کنید وازمردم پوزش بخواهید. نه این که نخست خطا را به گردن دیگران بیندازید وسپس خود به انتقاد ازآن بپردازید.

دو: شما ویاران همراهتان درسالهای نخستِ بعد ازانقلاب، با فریاد های الله اکبردرمجلس، آقای بنی صدررا بخاطراین که کفایت سیاسی اش کامل نیست ازجایگاه ریاست جمهوری کنارگذاردید. خوب، چه ایرادی دارد؟ تصمیمی بوده که شما درآن زمان اتخاذ فرمودید وحتماً نیزبرای آن تصمیم ادلّه های متقنی فراهم آورده بودید. پرسش این که آیا خداوکیلی میزانِ دانش وفهم وآگاهیِ شما نه تنها دروادیِ سیاست، بل درحوزه های اقتصادی وامنیتی واطلاعاتی ونظامی واجتماعی وفرهنگی وبین المللی نیزازکفایتِ مکفی برخورداربوده است وهست؟ اگربفرمایید بلی، باید برای این بلی دلیل درست بیاورید. مثلاً بفرمایید این تصمیمات من دراین جاها ودراین موارد باعث شده که کشورازاین نقطه ی سفلی به این نقطه علیا نقل مکان کند.

واگرنه، قبول می فرمایید که کفایت های همه جانبه ی شما برای رهبریِ این مردم کافی نبوده ونیست، دراین صورت خودِ جناب شما کتاب قانون اساسی واسلامی را وابگشایید تا همه بدانیم قانون درباره ی رهبری که کفایت های همه جانبه اش ناکافی ومعکوس است، چه می گوید؟ ما برای این که جانب انصاف را رعایت کرده باشیم وازاین سندِ قرارداد چراغی بربیفروزیم برای آیندگانمان، آن را به استدلال می آراییم ودرآن به اشاره یِ چند مورد از ناکافی بودنِ کفایت های جناب شما بسنده می کنیم.

سه: شما دراین سالهای رهبری، دست برهرچه که نهاده اید، ازهمانجا مفسده ها برآمده است. فرهنگ؟ واویلا. امنیت؟ عجبا. اقتصاد ورشد وآرامش وآبادانی؟ ای بدا. دریک مثال، به غوغای ” تهاجم فرهنگی” وداستان”عوام وخواصِ” شما اشاره می کنم که شما سال ها هرچه دراین دو وادی بیشترمتمرکزشدید جامعه را به مفسده های بیشتری مبتلا فرمودید.

چهار: به راحتی فریب روسها را خوردید وبا ریسمان آنها به اعماق هسته ای فروشدید تا مگربا دستیابی به بمب اتمی دست به گلوی اسراییل وآمریکا ببرید واسم خود را با شجاعت بیامیزید ومدال آن را برگردن تاریخِ این مرزوبوم بیاویزید. روسها شما را بر زانوی خود نشاندند و پولهای مردم را با امضای شما برداشتند وبردند وآشغال های هسته ای خود را برای سرگرم شدن شما پیش روی شما فرش کردند وبرای شما فرصتی فراهم آوردند تا هرچه می خواهید شعاربدهید ورجزبخوانید وبرای آمریکا واسراییل خط ونشان بکشید وهمزمان به همان مدال شجاعت بیندیشید.
شما هرگزندانستید واکنون نیزنمی دانید که: به موازات نفرتی که شما برسراسراییل می باریدید ومی بارید، کارگزارانِ نفوذیِ اسراییل درهیبت سرداران سپاه واحمدی نژاد وجناب شریعتمداریِ کیهان، خواسته های اسراییل را ازامضاها وفریادهای شما برمی کشیدند وهنوزنیزبرمی کشند.

پنج: شما برای این که هست ونیستِ جامعه پیش پای جناب شما فرش شود، به ترساندنِ همگان حریص شدید. همگان را ترساندید وزبان مردم را به لکنت انداختید. جوری که ازمجلس شورای اسلامی اصطبلی پرداختید که درآن، صورت های انسانی، به مضحکه های حیوانی مشغولند. من البته جناب علی مطهری را ازاین اصطبل گند زده بیرون می کشم. مجلسی که دریک قلم، خون ستاربهشتی وصدها وصدها خون دیگررا دید وانکارشان کرد. ویا مجلسی که شلتاق های ویرانگراحمدی نژاد را دید وطبق خواسته ی شما راه بررواج حماقت های او گشود. مجلسی که جرأتِ نُطُق کشیدن ندارد تا شما را به هزاررفتارنادرستتان هشداردهد.

شش: شما چهره ی دستگاه قضایی را به حیاط خلوت خواسته های خود بدل فرموده اید وهیچگاه اجازه نفرموده اید دراین دستگاه، یک خودیِ خاطی تأدیب شود ومجازات ببیند. به اشاره ی جناب شما لشگری ازخاطیانِ خودی ازمهلکه های قضایی بدرجسته اند وطلبکارانه به بُهت مردمان خندیده اند. یک قلم بگویم؟ جلال الدین فارسیِ قاتل. بازبگویم؟ همه ی زندانیان واعدامیان سیاسی درهمه ی سالهای پس ازانقلاب. که اغلبشان بی طیِّ مسیرِدرستِ قضایی به تیغ جفای این
دستگاه – که خود مرعوب وزارت اطلاعات وسپاه است – زخمی شدند. که یا کشتندشان یا به زندان های بی دلیل گرفتارشان کردند.

بیش ازبیست وهشت سال پاکمردی چون مهندس عباس امیرانتظام بنا به فرمان جناب شما درزندان های مخوف شما آسیب دید وجناب شما بموازات آسیب های توفنده ای که برجسم وجان اوجاری می شد مست قدرت وامنیت وآرامش بودید. واصلاً نیزبه این اعتنا نبستید که جنابتان رهبراسلامی وشیعیِ این مردم است. که درهرکجای جهان اگربی عدالتی وبی قانونی وخاصه خواری جاری است، درکانون وحیطه ی رهبریِ شما نباید چنین باشد.

هفت: شورای نگهبان ومجلس خبرگان را آنچنان سطحی وآشکاربه طنزگاهِ متملقانِ ووابستگانِ خود بدل فرموده اید که هیچ نماینده وعضوی جرأت نکند یا نخواهد که برخسارت های جاریِ جناب شما انگشت نهد وبقای شما را درمسند رهبری به مخاطره اندازد یا به چالش بکشد.

هشت: ستاد اجرایی فرمان امام را که قراربوده بساطش چند ماهه برچیده شود، ویا تشکیلات عریض وطویل آستان قدس و برخی دستگاههای با نام وبی نام دیگررا به اسم خزانه ی شخصی خود سند زده اید وهرگزاجازه نداده اید نماینده ای ازیک دستگاه دولتی حتی بدانها چپ بنگرد وحساب وکتابی ازآنان طلب کند.

نه: با مسئولیت شخصی خود وبدون ارجاع به افکارعمومی، بشکلی گسترده درامورداخلی کشورهایی چون افغانستان وعراق وسوریه ولبنان وفلسطین دخالت کرده اید ودراین راه هم خسارت های جبران ناپذیری به آبرو وبه داشته های کشوروارد آورده اید وهم پولهای کلان مردم را بی اجازه ی مردم به این کشورها بخشوده اید واحتمالاً همچنان نیزمی بخشید.

ده: کاری کرده اید که بجزخودتان هیچ رییس جمهوری ازآسیب ومفسده درامان نمانده باشد. مگرمی شود ازبنی صدرتا هاشمی تا خاتمی همه وهمه ناجوربوده باشند ویک احمدی نژاد همان باشد که شما خواهانِ آنید؟

یازده: احمدی نژاد را ازانبان بیت مکرم خود برکشیدید وبدو میدان دادید تا همچویک بی پروای بی چاک ودهان هاشمی یا هرکه را که درمدارنفرت شماست بخاک اندازد وذلیل کند وخود نیزمثل یک خادم و خدمتکار دربرابرشما دست به سینه بایستد وخواسته های شما را بی مزاحمتِ قانون اجابت کند ودقیقاً آن باشد که شما می خواهید. وآنگاه که همان فرد بی چاک ودهان به سمت خود شما خیزبرداشت، همین شمای رهبرفرزانه، برای افشا نشدن مفسده های فرزندان وخویشان واطرافیان تان برای اوفضا پرداختید وراه های بسته را به روی او واگشودید.

دوازده: اگردرکارنامه ی رهبری شما جزفضاحت هسته ای هیچ نباشد، عدم کفایت شما دربایستگی های رهبری قطعی ومحرزاست. این را نه یک دشمنِ خونیِ شما، که دوست شما – محمد نوری زاد – می گوید.

سیزده: جامعه ای که آراسته اید، یک جامعه ی هردمبیل وترسیده ودزد ودزد زده ومعتاد وبیکاروپریشان وگیج ومنگ وتحقیرشده وغارت شده هم درعرصه های داخلی وهم درمجامع بین المللی ست. با دزدانی عربده کش که قبه های سرداری شان را خود جناب شما بردوششان چسبانده اید وهمزمان موانع راهشان را دربلعیدن وبالا کشیدن اموال مردم به دستوری وامریه ای برچیده اید.

چهارده: روحانیت ومراجع را به چند شاخه شقه شقه فرموده اید والبته خیلی ها را نیزذلیل خواسته های خود کرده اید. اینان را یا نمک گیرشان ساخته اید یا ترسانده اید یا رانده اید. راستی آقا جان، مگرنه این که شجاعت، یک ضرورت حتمی دربساط مرجعیت است؟ چرا اکثریت قریب به اتفاق مراجع ما شجاع نیستند وازجناب شما والبته ازشعبون بی مخ های دستگاه شما بشدت درهراس اند ونگران این هستند که به فرجام آقایان شریعتمداری ومنتظری وصانعی دچارشوند؟

پانزده: قبول می فرمایید که اسلام را ذلیل فرموده اید آقاجان. تا پیش ازانقلاب شیعه وسنی درکنارهم می زیستند ودرهیچ کجای جهان این دو را مشاجره ای ومجادله ای درمیان نبود. با ظهورجمهوری اسلامی ایران والبته با مدیریت مجدانه ی جناب شما دراین سالهای رهبری، وبا توهین ها وکجروی ها وفروکاستنِ شأنِ هموطنان سنی مان ازیکسوی، وبا سردادن فریادهای منافقانه ی وحدت از دیگرسوی ، به ظهورغده ی سرطانی ای توفیق یافته اید به اسم طالبان والقاعده که درگلوی مبارک جناب شما وسایرمسلمانان جهان جا خوش کرده جوری که نه پایین می رود ونه برمی آید وازهمانجا به خراش اندازی ونابودیِ چیزکی به اسم مسلمانی وآبروی مسلمانان مشغول است. بله آقا، ما به مقدسات آنان توهین کردیم وهیچ شان انگاشتیم وآنان با جلیقه های انتحاری برای ما آغوش گشودند.

شانزده: من گاه به این می اندیشیدم که مشکل شما نداشتن شناخت ازجهان مدرن است. که دراین جهان، داستان مذهب وگرایشات دینی داستانی حاشیه ای وفردی ودرونی است وکلاًدرآن جوامع، حساسیت های دینی ازصورت جامعه کوچیده وبه درون افراد پناه برده وهرگزنیزفرصتی برای ظهورنمی یابند. مدت هاست که دانسته ام جناب شما نه تنها ازجهان مدرن، که شناختی نیزازجامعه ی خویش ندارید. شما خدا وکیلی چقدرکردستان را خوزستان را بلوچستان را وهمین تهران را می شناسید؟

شما که خوش سخن اید، تلاش کنید یک دقیقه – آری یک دقیقه – بدون شعاروبدون بکاربردن واژگان کلیشه ای درباره ی مردم ایران صحبت کنید. به امرجناب شما اقلیت های اعتقادی هرگزفرصتی برای برآمدن واستخدام وقرارگرفتن درجایگاه های بایسته ی کشورشان را که نداشته اند، به مختصربهانه ای نیز دستگیرشده اند ودرزندان یا اعدام یا بی دلیل درحبس مانده اند. به محض قرارگرفتن دریک محفل سنی یا زرتشتی یا یهودی شما اما به وادی شعارگریزمی زنید وهیچ نیزبه این نمی اندیشید که اگربشود بریک حباب پوک خانه ساخت به تربیت ناشی ازشعارنیزمی توان دل بست.

هفده: شما سرمایه های نقدی وانسانیِ کشوررا یا تباه فرموده اید یا از ریخت انداخته اید آقا. جامعه ای پرداخته اید بی نخبه وانبوه ازمداحان. جامعه ی بی نخبه ومداح محور، مطلوب ترین فضا وفرصت را برای رفتارهای ناجورحکومتی فراخ کرده است. جامعه ی بی نخبه ومداح محورِامروزما، درست همان است که شما خواسته اید ومی خواهید. چرا که دریک ساختاردرست وپسندیده وقانونی، آقا مجتبای شما فرصت جولان نمی یابد وسپاه واطلاعات فرش زیرپای شما نمی شوند. سخن ازاطلاعات شد، شما خبردارید آیا چرا آقای روحانی وهمکاران او را هنوزکه هنوزاست به وزارت اطلاعات راه نداده اند؟

هجده: این مختصرنشان می دهد که شما به حوزه ی عمومیِ “حق الناس” پای نهاده اید ودرهمان حوزه به برداشت های خصوصی مشغولید. این ورود نابجا اگرازیک رهبرویک رییس جمهورِخدا ناباور روی بدهد، شاید پذیرفتنی ترباشد تا شما که خود را مغزاسلام ناب می دانید واحتمالاً که نه قطعاً خود را نایب امام زمان می دانید ومطمئناً نیزبه سرای باقی ایمان دارید وراجع به حق الناس ومطالبات اخرویِ آن ساعت ها سخن گفته اید ومیلیون ها مخاطب خود را به رعایت آن تشویق وترغیب وتحکم فرموده اید.

نوزده: امروزیکی ازحق الناس هایی که شما ازحقوق حتمیِ مردم برداشته اید وهمچنان نیزبه برداشتن های خود اصرارمی ورزید، حق انتخاب است. شما مردم را ازحق انتخابشان بازداشته اید. شما آنان را درهربزنگاهِ انتخاب، با دوزوکلک های امنیتی به بن بست هایی می کشانید که بناچارهمانی را انتخاب کنند که شما بدو متمایلید.

بیست: شما مردم را به انتخاب خودتان مجبورفرموده اید. واین، یک نقضِ غرضِ آشکاربا رهبریت اسلامی شماست. اگرقرآن فرموده: لااکراه فی الدین، این اکراه درپذیرش اجباریِ یک رهبر، به مراتب سهمگین ترونافذترازپذیرش اجباری دین است. لااکراه فی الدین یعنی آقای خامنه ای شما اجازه ندارید هم خود را وهم جمهوری اسلامی برمردم تحمیل کنید وازآنان بخواهید که همه ی مقدرات خود ونسل های خودرا به شما تفویض کنند. وحال آنکه شما سال هاست به همین کارِتحمیلی مشغولید ومردم را ازانتخاب آگاهانه وآزاد ومستقلشان بازداشته اید ومحرومشان فرموده اید.

بیست ویک: شما تا کنون هیچگاه، هیچگاه، هیچگاه درقبال مسئولیت های متعددی که برهمه ی آنها احاطه بسته اید، پاسخگونبوده اید. هیچگاه درهیچ مناظره ای شرکت نجسته اید وبه پرسش های صریح کسی ونماینده ای پاسخ نگفته اید. واین، یعنی چنگ بردن به همان “حق الناس”. همین تباه سازی های حق الناسی ست که می گویم شما را کفایتی برای رهبری نگذارده است.

بیست ودو: یکی ازبزرگترین حق الناس هایی که شما آن را بخاک انداخته اید وهمچنان اسلام اسلام نیزمی فرمایید، گریزازقانون است. این شما بوده وهستید که بسیج وبسیجی را تا قلچماقانی فحاش وهتاک وتخریبگرتنزل داده اید. جوری که به هرفرموده ویا حتی به هرنافرموده ی جناب شما مثل صاعقه برسرمنتقدان ومعترضان ومراجع مغایر فرود می آیند وبساطشان بهم می ریزند تا به آنان بفهمانند دراینجا چه کسی برسرکاراست وچه می گوید وچه می خواهد. شما هرگزبه قانون مقید نبوده اید وهماره خود را فراترازقانون دانسته اید. یک پرسش قانونی: راستی چرا گردشِ مالیِ بیت مکرم شما وهرآنچه را که شما وکارگزاران مستقیم وخویشاوندان شما ازپول مردم برمی دارید وبرمی دارند، مشخص وآشکارنیست وهیچگاه حسابرسی نمی شود؟

واما امضای قرارداد:

به محض امضای این قرارداد، شما داوطلبانه وآبرومندانه وبی سروصدا – همچون کیخسرو- به اسم استراحت وعبادت ازرهبری کنارمی روید وعرصه را برای انتخاب همه جانبه ی مردم وا می گشایید. مردم درقبال این رفتارشما چه می کنند؟ شما را به درون پرمهرخود راه می دهند وشما را برهمان تختی می نشانند که ملات پایه هایش ازمحبت ومهراست. وگرنه….. نه، اصلاً دلم نمی خواهد به این “وگرنه” بپردازم وآینده ی عنقریب شما را واشکافی کنم. اجازه بدهید مثبت اندیشی را برگزینیم وهمان پایان خوش وآن تختی را برای شما آرزوکنیم که ملات پایه هایش ازمحبت ومهراست.

با احترام وادب
محمد نوری زاد
یازدهم بهمن ماه سال نود ودو – تهران

دیگربان: محمدتقی مصباح یزدی٬ رئیس موسسه «امام خمینی» می‌گوید برخی با «فرافکنی» مسئولیت خود در بروز خطا و لغزش را نمی‌پذیرند و «مقصر را بیگانگان و دشمنان» جلوه می‌دهند.

به گزارش خبرگزاری فارس٬ آقای مصباح یزدی این اظهارات را روز پنج‌شنبه (۱۰ بهمن ماه) در دیدار با استادان دانشگاه آزاد ساوه بیان کرده است.

مصباح گفته «اشتباه کسانی که در جامه مسئولیت زمام‌داری را بر عهده دارند موجب نابودی هویت و کیان آنجامعه می‌شود.»

وی با اشاره به «جبران‌ناپذیر» بودن برخی اشتباهات٬ از اینکه «برخی از افراد در هنگام لغزش و خطا فرافکنی کرده و مسئولیت را قبول نمی‌کنند» انتقاد کرده است.

اظهارات وی در شرایطی مطرح شده که روحانیت به عنوان صنفی که بیش از ۳۰ سال است قدرت را در ایران در دست دارد و حاضر نیست مسئولیت عملکرد خود را بر عهده بگیرد.

مصباح در ادامه اضافه کرده افرادی که مسئولیت خطاهای خود را نمی‌پذیرند «در برخی مواقع وقتی مشکلی روی می‌دهد مقصر را بیگانگان و دشمنان می‌دانند و حاضر نیستند که بپذیرند خطایی مرتکب شده‌اند.»

علی خامنه‌ای٬ رهبر جمهوری اسلامی مصداق این اظهارات مصباح یزدی است که همواره مسئولیت مشکلات داخلی را به گردن دشمنان می‌اندازد.

آقای خامنه‌ای حتی در ماجرای قتل‌های زنجیره‌ای نیز با وجود اعتراف وزارت اطلاعات به دست داشتن افراد زیرمجموعه‌اش در آن قتل‌ها گفت که نمی‌تواند باور کند دست خارجی در این جنایات در کار نباشد.

اظهاراتی که به گفته تحلیل‌گران سیاسی نقطه آغاز انحراف در به سرانجام رسیدن پرونده قتل‌های زنجیره‌ای در ایران شد.

مصباح در ادامه گفته است: «بروز خطا‌ها و اشتباهات منجر به ایجاد شرایطی می‌شود که جبران آن گاهی غیرممکن است…چرا که وقتی انسان پس از انحراف به خود می‌آید و چشمانش را باز می‌کند که دیگر راه بازگشتی برای وی وجود ندارد.»

بی‌بی‌سی: توصیه عزیزالله خوشوقت به سعید جلیلی و همراهانش این بود که مذاکرات هسته ای باید “برد-باخت” باشد و نه “برد-برد”

روح‌الله قرهی مدیر “حوزه علمیه امام مهدی” اخیرا گفته عزیزالله خوشوقت “مورد عنایت ویژه امام زمان”‌ بوده، دانشمندان هسته‌ای را “راهنمایی” می‌کرده و نقش “پدر معنوی صنعت هسته‌ای” ایران را داشته است.

این روحانی نزدیک به جبهه پایداری، در گفتگو با خبرگزاری رسا کلیک افزوده است: “دانشمندان هسته‌ای محضر آیت‌الله خوشوقت می‌رسیدند و برخی مواقع می‌گفتند به مشکلی برخوردیم ایشان مطالبی را به آنها می‌فرمودند و گاهی می‌فرمودند شما مشکلی ندارید بروید و فلان کار را انجام دهید.”

این نخستین بار نیست که از نفوذ عزیزالله خوشوقت، روحانی صاحب نفوذی که در اسفند سال پیش از دنیا رفت، در برنامه هسته ای ایران سخن گفته می شود.

در اواسط دی ماه ۱۳۹۱ فاطمه کاشانی، همسر مصطفی احمدی روشن، یکی از متخصصان هسته ای ایران که ترور شد نیز، به نقل جمله ای از او پرداخت که نشان دهنده نوع نگاه این روحانی نسبت به فعالیت های حساس اتمی ایران بود.

همسر آقای احمدی روشن، به خبرگزاری تسنیم نزدیک به سپاه پاسداران گفت: “[همسرم] یک بار پیش آیت‌الله خوشوقت رفته بودند و از ایشان پرسیده بودند که ‘ظهور چقدر نزدیک است’؛ آقای خوشوقت فرموده بودند: این بستگی به این دارد که شما در نطنز چه کار می‌کنید.”

این نقل قول ظاهرا حکایت از آن داشت که این روحانی، که هوادارانش او را “مورد عنایت ویژه امام زمان” می‌دانند، به نوعی سرنوشت فعالیت های حساس هسته‌ای ایران را در آنچه “جنگ آخرالزمان” خوانده می‌شود موثر می دانسته است.

بانفوذترین گروه از پیروان آقای خوشوقت، در قالب “جبهه پایداری” ، تشکل حامی سعید جلیلی در انتخابات ریاست جمهوری اخیر، فعالیت می کنند. تشکلی که کامران باقری لنکرانی از اعضای شورای مرکزی آن، اندکی پیش از درگذشت عزیزالله خوشوقت فاش کرده بود که کلیه مصوباتش باید برای اجرا، به “تایید” شورایی فقهی متشکل از آقایان خوشوقت و مصباح یزدی می رسیده است.

در هفته های اخیر، کلیک تندترین انتقادات به مذاکرات هسته ای دولت حسن روحانی، از جانب منسوبان به همین جبهه منتشر شده اند. سه هفته پیش، محمود نبویان از نمایندگان عضو جبهه پایداری، در انتقاد از سیاست هسته ای دولت روحانی تا آنجا پیش رفت که گفت: “ما به دنبال بمب اتم نیستیم اما برای اینکه اسرائیل را سرجایش بنشانیم لازم است.”

خبرگزاری نسیم، نزدیک به سپاه پاسداران، پیش از انتخابات ریاست جمهوری اخیر کلیک ویدیویی کوتاه را منتشر کرد که مربوط به توصیه های آقای خوشوقت به سعید جلیلی و همراهانش قبل از یکی از نوبت های مذاکره با گروه ۱+۵ بود. وی تصریح داشت که مذاکرات هسته ای باید “برد-باخت باشد” و می افزاید: “شما ببرید، آنها ببازند؛ برد-برد، نه”.

مخالفت با مذکرات هسته ای “برد-برد”، یکی از مضامین ثابت انتقادات اعضای جبهه پایداری به تیم مذاکره کننده دولت حسن روحانی است و روح الله قرهی هم، در اظهارات اخیر خود تاکید کرد که “چیزی به نام برد ‌ـ ‌برد نداریم.”
“هدایت” هسته ای؟

به نظر می رسد که مریدان عزیزالله خوشوقت، توصیه‌های او را ناشی از نوعی ارتباط با عالم غیب می دانند و بر همین مبنا، اجرای این توصیه ها را نوعی تکلیف الهی می دانند.

به عنوان نمونه ای از تاثیرگذاری وسیع این توصیه ها، می توان به تجربه بهار ۱۳۸۹ اشاره کرد که پیش بینی او در مورد وقوع قریب الوقوع “عذاب” (زلزله) در تهران، منجر به تصمیم گیری هایی عجیب در سطح مریدانش شد.

یکی از این مریدان محمود احمدی نژاد بود که گفت “یکی از علمای تهران” از او خواسته‌ نسبت به خطر زلزله هشدار بدهد و از مردم بخواهد تهران را ترک کنند. وی بر همین مبنا در اظهار نظری دیگر تاکید کرد که “اقلا ۵ میلیون نفر باید از تهران بیرون بروند” و افزود: “بنده به وقتش از مردم خواهش خواهم کرد تا تهران را ترک کنند”.

آن زمان، برخی سایت های محافظه کار اعلام کردند که روحانی مورد استناد رئیس جمهور وقت، آقای خوشوقت بوده که پیش از آن نیز در پی انتخابات ریاست جمهوری١٣٧۶، بروز خشکسالی در کشور را مجازات رأی دادن به محمد خاتمی دانسته بود. انتخاباتی که مدتی پس از آن، آقای خوشوقت به صدور فتوای مجازات برخی از قربانیان “قتل های زنجیره ای” متهم شد.

در اشاره ای دیگر به هشدارهای این روحانی، کاظم صدیقی امام جمعه موقت تهران، در خطبه های نماز جمعه خود گفت یکی از “اولیاى الهى” به مردم توصیه کرده که “توبه عمومی کنند” وگرنه به خاطر گناهان خود و از جمله بی حجابی، دچار زلزله می شوند.

در همان موقع، یک سایت نزدیک به روحانیون سنتی قم، شیعه آنلاین، نوشت که پس از اعلام خبر احتمال وقوع زلزله در تهران، “تعدادی از طلاب و مریدان آیت الله خوشوقت مقدمات لازم برای خروج از تهران، همچون تهیه منزل در شهرهای دیگر به ویژه قم را آغاز کرده اند.”

کاظم صدیقی سال پیش نیز در اظهار نظری جداگانه راجع به عزیزالله خوشوقت، به بیان نقل قولی خبرساز از رهبر جمهوری اسلامی ایران پرداخت که هرگز تکذیب نشد.

وی گفت: “زمانی حضرت آقا فرمودند تنها به علم و اراده خودتان تکیه نکنید، طوفان‌ها زیاد است و این طوفان‌ها گاهی اوقات سخت می‌شود و در این طوفان‌ها نمی‌توانید خود را حفظ کنید و باید در این اوقات خودتان را به کسی و یا جایی وصل کنید که شما را حفظ کند. بعد بنده به حضرت آقا گفتم از چه کسی استفاده کنیم؟ رهبر معظم انقلاب در پاسخ گفتند در طوفان ها خود را به آیت الله خوشوقت وصل کنید.”

در کلیک فایلی صوتی که از پس از درگذشت عزیزالله خوشوقت، از سخنرانی آیت الله خامنه ای در منزل وی منتشر شده، رهبر جمهوری اسلامی ابراز امیدواری کرده که “برکات آقای خوشوقت استمرار داشته باشد”. وی توضیح داده است: “بعد از رها شدن از قید مادی و مادیت، ارواح بندگان خوب خدا توانایی‌های بیشتری دارند؛ دعا می‌کنند، دستگیری می‌کنند، هدایت می‌کنند.”

به نظر می آید برنامه هسته ای ایران، از جمله فعالیت هایی است که نگاه گروهی از محافظه کاران به آن، هنوز تحت تاثیر هدایت های روحانیونی چون عزیزالله خوشوقت قرار دارد. تلقی این روحانی به عنوان “پدر معنوی صنعت هسته ای ایران”، احتمالا ناشی از اهمیت چنین هدایت هایی است.

هرچند مدیر حوزه علمیه امام مهدی، در اظهارت اخیر خود مشخص نکرده که “راهنمایی” های آقای خوشوقت در مورد برنامه هسته ای ایران مشخصا از چه نوعی بوده اند، به نظر نمی رسد که رهنمودهای مورد اشاره وی، تناسبی با سیاست های اعلام شده جمهوری اسلامی در مورد این برنامه داشته باشند.

رهنمودهایی که ظاهرا، هدف فعالیت های هسته ای ایران را تحمیل وضعیت “برد – باخت” به غرب دانسته و این فعالیت ها را، زمینه ساز “ظهور” تلقی می کرده اند.

دیگربان: احسان شمسی کوشکی، مدیر اخلاق پزشکی سازمان نظام پزشکی از «بی‌اعتنایی» بیمارستان‌های ایران نسبت به اجرای دستورات اسلام برای بیماران محتضر {در آستانه مرگ} انتقاد کرد.

آقای شمسی کوشکی این مطلب را روز یک‌شنبه (ششم بهمن) در گفتگو با خبرگزاری «حوزه» بیان کرده است.

وی گفته در «بیمارستان‌های ما دستورات اسلامی برای بیمار محتضر رعایت نمی‌شود، به طوری که تخت بیمار محتضر رو به قبله قرار گیرد.»

این مقام مسئول همچنین افزوده «متاسفانه هنوز ادبیات روز اخلاق پزشکی در ایران به خوبی بومی نشده و این ضعف سیستم نظریه‌پردازی ماست.»

شمسی کوشکی از حوزه‌های علمیه خواسته مسائل دینی و معنوی مربوط به بیماران را از متون دینی استخراج و نهادینه کنند.

۱۰ آبان سال ۱۳۹۰ نیز مینو اصلانی٬ مسئول بسیج جامعه زنان گفته بود لباس‌هایی که بیماران زن در اتاق جراحی می‌پوشند، مورد قبول نبوده و در شأن و تراز جمهوری اسلامی نیست.

خودنویس: محمدعلی گرامی می‌گوید از مصطفی خمینی شنیده: «آقام عقیده‌اش این است که آدم باید خودش شاه شود». وی ادامه داد: خمینی گفت با کسرویون درگیر نشوید اما بازرگان را بکوبید.

محمدعلی گرامی مرجع تقلید شیعه ساکن قم، در مصاحبه‌ای با یکی از خبرگزاری‌های داخلی، با نقل خاطره‌ای از روح‌الله خمینی، گفت: «ما خدمت ایشان در خیابان آذر کوچه حکیم که روضه بود، رفتیم. خدا رحمت کند حاج آقا مصطفی به من می‌گفت که آقام عقیده‌اش این است که آدم باید خودش شاه شود. در خاطرات من هم این هست. منظورش این بود که تا حکومت را نگیریم، کار درست نمی‌شود».

وی هم‌چنین اظهار کرد که خمینی در مقطع پس از درگذشت حسین طباطبایی بروجردی (یکی از روحانیون که به مدت ۱۵ سال تنها مرجع تقلید شیعیان بود) درباره مهدی بازرگان (بعدها نخست وزیر دولت موقت) گفت که وی باید کوبیده شود.

گرامی در این باره با ذکر مقدمه‌ای توضیح داد: «گاهی هم به صورت مکتوب و اینترنتی از طریق سایت ما سوالاتی می‌کنند که شرعی است ولی وقوع خارجی ندارد یا کم است که دشمنان همین سوالات را دست می‌گیرند و می‌گویند این‌ها بی‌کارند و راجع به این مسائل صحبت می‌کنند. مثلا راجع به مساله غریزه جنسی بین زن و شوهر در ماه رمضان سوال غیرمتعارفی بود که ما هم جواب دادیم. به خاطر این‌که ما جواب این مسائل را دادیم، دشمنان هم دست گرفتند که در قم نشسته‌اند و همه حواس‌شان در این مسائل است».

گرامی گفت که مهدی بازرگان هم همین عقاید را درباره روحانیت داشت و ادامه داد: «آن وقت‌ها در همان ایام (یعنی بعد از فوت آقای بروجردی و اوایل شروع مبارزات) ایشان در کوی دانشگاه تهران، در جلسه‌ای که انجمن اسلامی دانشجویان گرفته بودند و از ایشان هم برای سخن‌رانی دعوت کرده بودند، باز از این گوشه‌زدن‌ها و نیش‌زدن‌ها داشت و بعضی روزنامه‌ها هم این مطالب را منتشر کردند. من به امام خمینی دو مطلب را گفتم: یکی این‌که کسرویون خیلی فعالیت می‌کنند و نمونه‌هایی گفتم و یکی هم این که بازرگان اخیرا چنین صحبت‌هایی کرده. ایشان راجع به کسرویون گفتند که فعلا با این‌ها درگیر نشوید ولی درباره آقای بازرگان گفتند بازرگان باید کوبیده شود (با همین تعبیر) ظاهرا ایشان هم گزارشات بسیاری راجع به حمله بازرگان به جامعه روحانیت داشت و بر همین اساس ناگهان تند برخورد کرد و گفت باید کوبیده شود».

وی درباره تندخویی روح‌الله خمینی نیز گفت: «اصلا یکی از علما که آدم‌ بزرگی بودند و همه به عدالت قبول‌شان دارند، به من گله می‌کرد و می‌گفت آقای خمینی خیلی تند است. بسیار متدین و آدم اهل معرفت و اهل عدالت بود، این تعبیر را کرد اما منظورش این بود که با روش ایشان موافق نبودند. مکرر این طیف را داشتیم».

محمدعلی گرامی درباره حسینعلی منتظری قائم مقام مخلوع رهبری در دوران خمینی گفت: «آقای منتظری هم ذاتا انسان بسیار وارسته‌ای بود و هم کارهایی که کرد، برای هواخواهی مردم بود، منتها نمی‌دانم چه جور شد که وسائط کار، کار را خراب کردند».

وی ادامه داد: «مرحوم منتظری به من می‌گفت فلان کس را به خاطر گران‌فروشی، آن‌قدر زده بودند که آثار شلاق‌ها بر بدنش بود. چه کسی این کار را کرده بود؟ رییس کمیته آن زمان. از این شکایات پیش ایشان زیاد می‌آمد و ایشان را تحریک می‌کرد. من خودم یک وقت به ایشان گفتم که آقای منتظری! شما چرا این حرف‌ها را می‌زنی؟ صبر کن، بالاخره شما که قائم‌مقام هستی، یک روزی رهبر می‌شوی، آن موقع افکارت را پیاده کنید. ایشان به من گفتند که یعنی می‌گویی اسم من قائم‌مقام باشد و بنشینم این‌قدر ظلم را ببینم و سکوت کنم؟»

انتخاب: از روز اول و حتي پيش از انقلاب ، ما تندرو داشتيم . بعد از انقلاب تندروهاي زيادي از چپ و راست داشتيم . اين تندروها هميشه مزاحم بودند. البته منافعي هم داشتند . بالاخره نمي شود گفت كه همه كارهايشان مزاحمت است؛ ولي جريان عادي كشور را به هم مي ريختند . من فكر مي كنم كه تندروها بايد يك مقدار خودشان را تعديل كنند .بالاخره سليقه هاي اشخاص را نمي توانيم تحميل كنيم .هر كس سليقه اي دارد و حتماً براي خودشان ادله اي هم دارند

آیت الله هاشمی رفسنجانی رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام در پنجمین بخش از گفت و گو با پایگاه خبری «انتخاب» ، ابراز امیدواری می کند که جریان اعتدال بتواند در سالهای آتی ، در سراسر کشور قوی باشد.

○ انتخاب پرسید: در مورد انتخابات ايران؛ با توجه به انشقاقي كه در انتخابات گذشته بين اصولگرايان پيش آمد و شكافي كه اخيراً ايجاد شد ؛ آيا امكان تثبيت جريان اعتدال متشكل از اصلاح طلبان و اصولگرايان ميانه رو در آرايش سياسي را جدي ارزيابي مي كنيد يا خير؟

●بستگي به وضع آينده دولت دارد . اگر دولت آن گونه كه تا بحال انجام داده ، خوب از عهده كارهايش بر بيايد و بتواند همه اهدافي را كه در تبليغات و وعده ها آمده ؛ اجرايي كند ، فكر مي كنم اين جريان از لحاظ نيروهاي مردمي در سراسر كشور قوي باشد.

○ انتخاب: قبول دارید که تندروهاي دو جناح نمي خواهند جريان اعتدال شكل بگيرد. و این جریان در قالب یک گفتمان ملی، تبیین شود؟ در واقع دو جریان تندرو مایلند “اعتدال” را ذیل خود تعریف کرده و از آن به عنوان جاده صاف کن استفاده کنند.

● بالاخره از روز اول و حتي پيش از انقلاب ، ما تندرو داشتيم . بعد از انقلاب تندروهاي زيادي از چپ و راست داشتيم . اين تندروها هميشه مزاحم بودند. البته منافعي هم داشتند . بالاخره نمي شود گفت كه همه كارهايشان مزاحمت است؛ ولي جريان عادي كشور را به هم مي ريختند . من فكر مي كنم كه تندروها بايد يك مقدار خودشان را تعديل كنند .بالاخره سليقه هاي اشخاص را نمي توانيم تحميل كنيم .هر كس سليقه اي دارد و حتماً براي خودشان ادله اي هم دارند . اميدوارم كه كم كم حسن تعادل بين همه جناح ها باشد و در اين دعواها سر منافع ملي و منافع عمومي و مردم كلاه نرود.

○ انتخاب:‌ حضرتعالي بزرگان جريان اعتدال مثل آقاي ناطق را به حضور در انتخابات آتي مجلس توصيه مي كنيد ؟

● راجع به انتخابات آينده اصلاً فكر نكردم كه چگونه خواهد بود و چطور مي شود . از خودشان بپرسيد (با خنده)

آیت الله هاشمی رفسنجانی در ادامه مصاحبه با «انتخاب»، در مورد «ملاک حال فعلی افراد است» این جمله مشهور امام (ره) و برخی سوءاستفاده ها از آن، سخن می گوید.

○ انتخاب: این سال ها همواره بحثي در فضای سیاسی کشور، در مورد این سخن حضرت امام(ره) وجود دارد كه « ملاك حال فعلي افراد است » از اين سخن حضرت امام در سال هاي اخير از ناحيه چهره هايي كه نه تنها سابقه اي در انقلاب نداشتند بلكه با انديشه ها و سخنان حضرت امام (ره) مخالفت مي كردند؛ بارها و بارها براي مقابله و هتك شخصيت هاي اصيل و برجسته انقلاب استفاده شده . آنطور که از سابقون انقلاب شنیده ام، شأن نزول اين فرمايش حضرت امام چنين بود كه برخي از انقلابيون در استفاده از پاره اي افراد كه سابقه اي در انقلاب نداشتند ؛ مخالفت مي ورزديدند . حضرت امام از باب رافت اسلامي و ضرورت استفاده از همه كساني كه توانايي ارائه خدماتي به كشور داشتند ؛ چنين فرمودند. حضرتعالی به عنوان یکی از افرادی که در آن مقطع حساس، رابطه بسیار نزدیکی با حضرت امام (ره) داشتید، در این مورد توضیح دهید.

● بله، سوء‌استفاده كه مي‌شود.هم اين طرف و هم آن طرف ؛همة كلمات امام(ره) را به ميل خودشان تفسير مي‌كنند. سخنان امام(ره) موقعي بود كه يك دفعه‌ اين نگاه اوج گرفته بود كه همة نيروهايي را كه در زمان شاه ‌كار مي‌كردنديا با انقلاب همراهي نمي كردند ؛ از كار بركنار كنند و خيلي كارهاي تند ديگر. ايشان آن تذكر را در آنجا دادند و گفتند : اگر اينها آدم‌هاي قابل استفاده و مفيدي هستند و الان ديگر آن حالت را ندارند ؛ از آنها استفاده شود. البته گناهاني هست كه بخشيده نمي‌شود مثلاً دين كه به عهده‌شان هست و بايد اين را بپردازند، مال مردم يا دولت را كه خوردند بايد بپردازند. كارهايي هم هست كه مجازات‌هايي دارد. آنها بحث ديني است و اصول زيادي هم دارند.

○ انتخاب:‌ شان نزولش را هم شما بفرمایید

بله، اشاره درستی کردید. شأن نزول آن جمله اين بود كه در حذف نيروهاي كاردان سابق افراط نكنند كه اين يك مسأله بود. الان كه بحث مي‌كنند ؛ هر كسي به ميل خودش استفاده مي‌كند. مثلاً به سليقه فلان جريان فلان كس الان مسير خوبي ندارد و در گذشته هم افتخاراتي داشت. مي‌گويند افتخارات گذشته جدا، ولي الان خوب نيست. اين مي‌تواند در جايي درست باشد ؛يعني كسي قبلاً خيلي خدمات داشته و خوب بوده و خدوم بوده و الان نيست، بله اين مي‌تواند درست باشد. ولي با تحليل آنها؛ براي خودشان و با سليقه آنهاست و مي‌گويند هركس با ما نيست، الان حالش خوب نيست كه اگر اين باشد؛ حرف بي‌ربطي است. هر كسي با سليقه خودش و با تفكّر خودش و با قانون و ملاك‌هاي عمومي موجود؛ فكر و عمل مي كند. لذا نبايد اين گونه بحث كرد. البته كل مسأله درست است. يعني اگر بخواهيم در موردكسي قضاوت كنيم ؛ بايد وضع فعلي‌اش را در نظر بگيريم . افتخارات گذشته به جاي خود است و نمي‌خواهيم آنها را فراموش كنيم.به نظرم امام (ره) اولين بار در فرمان هشت ماده اي خود و براي رسيدگي به صلاحيت كارمندان و متصديان امور ؛ از اشكال تراشي هاي جاهلانه تندروها گله و تاكيد كده اند كه افراد مفيد و موثر با بهانه هاي واهي كنار گذاشته نشوند.

فكر مي كنم «غمض عين از بعضي از لغزش هاي زمان رژيم پهلوي» را آوردند و گفتند:«ميزان حال فعلي اشخاص است.»