اخبار

دیگربان: علی مطهری از شنود تلفن همراه تمام نمایندگان مجلس ایران توسط نهاد‌های امنیتی جمهوری اسلامی خبر داد.

به گزارش خبرگزاری فارس٬ آقای مطهری این مطلب روز دوشنبه (۱۸ آذر) در جمع گروهی از دانشجویان مازندران مطرح کرده است.

وی این مطلب را در پاسخ به پرسشی درباره هویت عوامل نصب دستگاه‌های شنود در دفتر کار خود بیان کرده و گفته وزارت اطلاعات نام عاملان این اقدام را در اختیار وی گذاشته است.

مطهری اضافه کرده «دفتر نمایندگان مجلس محل رفت و آمد بسیاری از سیاسیون است و در دفتر کار من نیز سیاسیون زیادی رفت و آمد دارند» که همین مسئله باعث نصب دستگاه شنود شده بود.

این نماینده مجلس اضافه کرده که نهاد‌های امنیتی به فعالیت‌های دفتر وی «حساس» شده و دو بار قصد نصب دستگاه شنود در این دفتر را داشته‌اند.

علی مطهری هیچ اشاره‌ای به نهاد نصب کننده این دستگاه شنود نکرده و نگفته به طور مشخص چه نهاد‌ها و سازمان‌هایی در جمهوری اسلامی تلفن همراه نمایندگان را شنود می‌کنند.

مهم‌ترین گزاره‌های سخنرانی مطهری:

● آمریکا ارتباطش را با ما قطع کرد ولی طولانی شدن این قطع ارتباط به نظر من درست نبود.

● آمارهایی که دولت در گزارش ۱۰۰ روزه مطرح کرد از طرف کسی در اختیار روحانی قرار گرفت که احمدی‌نژاد این فرد را منصوب کرده بود.

● احمدی‌نژاد بی‌انضباطی مالی داشت که بودجه‌ها را جابه‌جا می‌کرد ولی در جاده‌سازی و مسکن مهر کارهایی داشت و باید انصاف را رعایت کنیم.

● محبوس کردن میرحسین موسوی و مهدی کروبی در مدت سه سال بدون محاکمه را نمی‌پسندم و آثار خوبی برای نظام ندارد.

● یکی از این افراد حال خوبی ندارد و اگر از بین برود برای نظام هزینه دارد و اگر لازم است این افراد محاکمه شوند.

● {میرحسین موسوی٬ مهدی کروبی و محمود احمدی‌نژاد} مسببان قضیه ۸۸ هستند و باید به طور علنی محاکمه شوند.

● اهل سنت نیز باید یک مسجد داشته باشند٬ اجتماع و نماز جمعه داشته باشند.

● در تهران کلیسا وجود دارد و باید یک مسجد نیز به نام اهل تسنن باشد ولی باید مراقب افکار وهابیت باشیم.

● باید حذف و یا ادامه شعار مرگ بر آمریکا را برعهده مردم بگذاریم٬ به مردم نمی‌توانیم دستور بدهیم که علیه آمریکا شعار بدهند.

● در فتنه ۸۸ نباید از بسیج برای کنترل آشوب استفاده می‌شد، مدیران بحران در به کارگیری از بسیج در فتنه ۸۸ اشتباه کردند.

دیگربان: دولت حسن روحانی بودجه نهاد‌های نظامی٬ امنیتی و انتظامی سپاه٬ ارتش٬ وزارت اطلاعات و پلیس در سال ۱۳۹۳ را داد.

خبرگزاری مهر روز دوشنبه (۱۸ آذر) گزارش کرده که در لایحه پیشنهادی دولت بودجه سپاه ۴۴ هزار و ۵۶۶ میلیارد و ۶۸۶ میلیون ریال پیش‌بینی شده است.

بودجه سپاه براساس قانون بودجه سال ۱۳۹۲ رقمی معادل ۳۶ هزار و ۸۹۶ میلیارد و ۵۲۳ میلیون ریال بود.

براساس این گزارش بودجه وزارت اطلاعات نیز در لایحه پیشنهادی ۱۳ هزار و ۶۷۴ میلیارد و ۲۷۰ میلیون ریال تعیین شده است.

بودجه این وزارتخانه در سال ۹۲ رقمی معادل ۱۱ هزار و ۳۸۱ میلیارد و ۶۳ میلیون ریال بود.

خبرگزاری مهر همچنین از افزایش بودجه ارتش به میزان ۵۱ هزار و ۸۵ میلیارد و ۵۸۴ میلیون ریال در بودجه پیشنهادی سال ۹۳ خبر داده است.

این پیشنهاد در شرایطی در بودجه سال آینده ارائه شده که ارتش امسال ۳۴ هزار و ۴۴۶ میلیارد و ۱۶۴ میلیون ریال بودجه داشت.

نیروی انتظامی نیز براساس لایحه پیشنهادی دولت بودجه‌ای معادل ۴۵ هزار و ۱۶۴ میلیارد و ۴۸۴ میلیون ریال در سال ۹۳ در صورت تائید نهایی مجلس خواهد داشت.

این نهاد انتظامی سال ۹۲ رقمی معادل ۳۶ هزار و ۹۲۰ میلیارد و ۸۶۴ میلیون ریال در اختیار داشت.

براساس این گزارش بودجه وزارت امور خارجه نیز در این لایحه ۶۰ درصد افزایش یافته است.

خودنویس: اسنودن باز هم افشاگری کرد. او می‌گوید آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا ۵۰ هزار کامپیوتر را در جهان هک و آن ها را به بدافزار آلوده کرده است.

در آخرین ادعای [1] ادوارد اسنودن، کارمند پیمانی آژانس امنیت ملی آمریکا که پس از افشاگری‌ها به طور موقت به روسیه پناهنده شده است نقشه‌ای منتشر شده که نقشه عملیات NSA به شمار می‌رود.

این نقشه نشان می‌دهد که آژانس امنیت ملی آلودگی‌های کامپیوتری را چگونه در سطح جهان پراکنده است. تیم هکری جدا از عملیات پراکنده در جهان، در این حملات جاسوسی‌های پیشرفته‌ای در شرکت مخابرات بلژیک انجام داده است. این عملیات CNE ‌نام دارد و شامل جاگذاری سلول دارای امکان تخریب است به طوری که با فشردن تنها یک دکمه فعال می‌شود.

هک، در سازمان امنیت ملی آمریکا روشی ارزان قیمت برای دستیابی به اطلاعاتی محسوب می‌شود که در حالت‌های دیگر به سختی قابل دسترس است. برای مثال در برزیل و ونزوئلا طی پروژه CNE اطلاعات بسیاری به دست آمده است.

کلمه: چکیده :پزشک بهداری زندان اوین که بدن مجروح ستار بهشتی را معاینه و گزارش کرده بود بازداشت و به بند امنیتی 209 زندان اوین منتقل شد….

پزشک بهداری زندان اوین که بدن مجروح ستار بهشتی را معاینه و گزارش کرده بود، بازداشت و به بند امنیتی ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.

به گزارش خبرنگار کلمه، دکتر رضا حیدرپور پزشک بهداری زندان اوین در روز انتقال ستار بهشتی به عنوان پزشک کشیک در بهداری زندان اوین حضور داشت. طبق مقررات هر زندانی جدید که وارد بندهای عمومی زندان اوین می‌شود در ابتدای ورود به بهداری زندان اعزام و پس از معاینه برای وی پرونده پزشکی تشکیل می‌شود.

ستار بهشتی به هنگام ورود به زندان اوین طبق معمول به بهداری اعزام و بوسیله دکتر حیدرپور مورد معاینه قرار می‌گیرد و گزارش آثار ضرب و شتم و شکنجه هائی که روی بدن وی بوده بوسیله این پزشک در پرونده وی درج می‌گردد.

پس از تهیه این گزارش دیگر به دکتر حیدرپور اجازه داده نشد بیماران بند ۳۵۰ را ویزیت کند و وی را به بند زندانیان مالی منتقل کردند و هفته گذشته نیز بوسیله ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شده است. وی اکنون به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده.

هفته گذشته گزارش شد که یک منبع آگاه به پرونده ستار بهشتی، وبلاگ نویسی که در سال ۱۳۹۱ جان خود را در بازداشتگاه از دست داد گفته که یکسال پس از این واقعه، خانواده وی مطلع شده است که در یک گزارش پزشک قانونی خونریزی ریه، کبد، کلیه و مخچه، در زمان بازداشت ستار بهشتی مطرح شده است. به گفته این منبع این گزارش پزشکی قانونی که در پرونده وجود دارد، جای تردیدی باقی نمی گذارد که مرگ این وب لاگ نویس بر اساس خونریزی داخلی و مغزی بوده است.

مهرماه سال گذشته پزشکی قانونی در گزارشی مدعی شده بود که مرگ ستار بهشتی بر اثر استرس بوده است. حال آنکه همان زمان ابوالفضل عابدینی زندانی سیاسی محبوس در بند ۳۵۰ که ستار را دیده بود و به عنوان شاهد نزد بازپرس ویژه پرونده حاضر شده بود بارها به تبعید تهدید شد و تحت بازجویی قرار گرفت. تهدیدی که نهایتا عملی شد و وی در تابستان سال جاری به زندان اهواز تبعید شد.

برخورد با شاهدان پرونده ها سابقه ی دیرینه تری نیز دارد. یکی از معروف ترین برخوردها با شاهدان رفتارهای غیر قانونی، دکتر رامین پوراندرجانی است، پزشک وظیفه کهریزک که کشته‌شدگان این بازداشتگاه را پیش از مرگ معاینه کرده بود. این پزشک ۲۶ ساله بعد از تعطیلی کهریزک، در ۱۹ آبان ۱۳۸۸ به طرز مشکوکی در محل خدمت خود درگذشت.

مقامات رسمی کشور ابتدا علت مرگ او را سکته قلبی، سپس خودکشی و در ‌‌نهایت هم پزشکی قانونی علت مرگ این پزشک جوان را مسمومیت اعلام کرد. جسد رامین پوراندرجانی بدون اجازه کالبدشکافی به خانواده، توسط نیروی انتظامی دفن شد.

نزدیکان رامین پوراندرجانی می‌گویند که او پیش از مرگ جزئیاتی از نحوه شکنجه بازداشت‌شدگان کهریزک را افشا کرده بود. به گفته آن‌ها این پزشک جوان به عنوان شاهد در جلسه‌ای با حضور برخی از نمایندگان عضو کمیته ویژه رسیدگی به وضعیت آسیب‌دیدگان حوادث پس از انتخابات که از سوی مجلس ایران تشکیل شده بود شرکت کرده بود.

به نظر می رسد تحت فشار قرار دادن پزشکان و شاهدان یکی از راه هایی است که مقام های امنیتی برای فرار از بحران ها دست به دامان آن می شوند. دستگاههای اطلاعاتی و قضایی به جای برخورد با شکنجه کنندگان و مسئولین قتل ستار بهشتی، برخورد با افرادی که آن جنایت را افشا کردند در دستور کار قرار داده‌اند که بازداشت دکتر حیدرپور یکی از آنهاست.

به گزارش کلمه، اینک بازداشت دکتر رضا حیدرپور موجی از نگرانی در سایر پزشکان زندان اوین بوجود آورده است که در صورتی که گزارش واقعی وضعیت زندانیان دیگری که تحت آزار و شکنجه قرار گرفته‌اند را در پرونده پزشکی آن‌ها درج کنند سرنوشت مشابهی در انتظار آنهاست.

به گفته زندانیان سیاسی رضا حیدرپور جز پزشکان حاضر در زندان اوین بوده است که حتی با وجود شرایط امنیتی و سخت در بهداری زندان اوین سوگندنامه خود را فراموش نکرده و با وجود کارشکنی‌ها از طرف برخی از پرسنل بهداری اوین به وضعیت زندانیان بیمار رسیدگی می‌کرد و پیگیر درمان آن‌ها بود.

بی‌بی‌سی: آیت الله علی خامنه ای، رهبر ایران، در اواخر اردیبهشت ماه سال ۸۸ و پیش از برگزاری انتخابات دور دهم ریاست جمهوری، به استان کردستان سفر کرد

گزارش‌های جدید از اسناد فاش شده توسط ادوارد اسنودن نشان می‌دهد سازمان امنیت ملی آمریکا (ان.اس.ای) در سال ۱۳۸۸ سفر آیت الله علی خامنه‌ای، رهبر ایران به استان کردستان را از طریق ماهواره و ادوات جاسوسی پیشرفته ‘با دقت تجسس و رصد’ کرده است.

روزنامه‌های معتبر نیویورک‌تایمز و گاردین هر دو روز شنبه (دوم نوامبر – یازدهم آبان) در بخشی از گزارش‌های مفصل خود درباره تازه‌ افشا شده‌های سازمان ان.اس.ای، به این پروژه جاسوسی پیشرفته اشاره کرده‌اند.

بر اساس این گزارش‌ها، در بهار سال ۸۸ و هنگامی که خبر سفر آیت الله خامنه‌ای به استان کردستان در غرب ایران علنی می‌شود، سازمان امنیت ملی آمریکا به سرعت یک پروژه جاسوسی هوایی و ماهواره‌ای با نام دِرِدنوت (Dreadnought) را به اجرا می‌گذارد.

در این ماموریت فوق پیشرفته، سازمان اِن.اس.اِی با همکاری سازمان اطلاعات جفرافیایی و نقشه آمریکا (اِن.جی.اِی) که بخشی از نهاد دفاعی آمریکا محسوب می‌شود و مرکز ارتباطات رسمی بریتانیا (آژانس شنود دولت بریتانیا)، برنامه‌ای را ترتیب می‌دهد تا علاوه بر رصد نقطه به نقطه سفر رهبر ایران، به مکالمات راداری و سخنرانی‌های آیت الله خامنه‌ای هم از طریق ماهواره‌های جاسوسی خود دسترسی پیدا کند.

بر همین اساس، مجریان این طرح جاسوسی موفق می‌شوند تا مکالمات نیروهای حفاظت و همراه رهبر ایران را شنود کنند که در آن مکالمه‌ای برای یافتن یک جرثقیل جهت جابجایی یک دستگاه آمبولانس و یک دستگاه خودروی آتش نشانی وجود داشته و همچنین گفتگوهای خلبانان و پرسنل پروازی به هنگام فرود و فراز گرفتن هواپیما و هلی‌کوپتر کاروان حامل رهبر ایران را شنود کرده‌اند.

در گزارش روزنامه‌های گاردین و نیویورک‌تایمز، همچنین به شنود هوایی سخنرانی آیت الله خامنه‌ای در یک ورزشگاه هنگامی که او برای مردم کردستان سخنرانی می‌کرده اشاره شده‌ است.

این گزارش‌ها می‌افزایند، هدف از این پروژه جاسوسی پیشرفته، پیش از آن که دستیابی به سخنرانی‌ها و برنامه سفر آیت‌الله خامنه‌ای بوده باشد، بیشتر به منظور تهیه “کدها اثرانگشت‌های ارتباطاتی و صوتی” و بررسی امکان گستردن یک تور شنودی بر فراز ایران برای استفاده در ‘مواقع بحرانی’ بوده است.

بر این اساس، “اثرانگشت‌های ارتباطاتی و صوتی” عنوان شده در این پروژه به سازمان های اطلاعاتی آمریکا اجازه خواهد داد تا بتوانند با استفاده از نرم‌افزارهای رهگیر و سیستم‌های شناسایی صوتی، علاوه بر تشخیص کدهای امنیتی و اصالت صوتی ارتباطات رهبر ایران، مکالمات ماهواره‌ای و راداری را رصد کنند و در مواقع “بحرانی” به سخنان رهبر این کشور و مکالمات او (برای مثال درباره برنامه هسته‌ای تهران) دسترسی پیدا کرده و صحت و سقم آنها را نیز بررسی کنند.

ایران هنوز واکنشی به این گزارش‌ها نشان نداده است اما سازمان ان.اس.ای آمریکا در هفته‌های اخیر زیر موج جدیدی از انتقادات به علت افشای جاسوسی از رهبران کشورهای دوست و نزدیک آمریکا و همچنین شهروندان چند کشور اروپایی قرار گرفته است.

در گزارشهای جدید روزنامه‌های گاردین و نیویورک‌تایمز به ابعاد دیگری از وسعت برنامه‌های تجسسی سازمان ان.اس.ای پرداخته‌اند و به واسطه آن گزارشگران درباره استراتژی سازمان‌های امنیتی و اطلاعاتی آمریکا برای “تسلط، ضبط و تجسس از تمامی ارتباطات جهان” گمانه‌زنی کرده‌اند.

بی‌بی‌سی: دو روز پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۱۹۸۰ ناگهان خبری خوشحال کننده رسانه‌های آمریکایی را تسخیر کرد: گروگان‌های آمریکایی در ایران به زودی آزاد می‌شوند.

خبری سخت خوش‌حال کننده که در صورت صحت، بسیار به نفع دولت دموکرات وقت و نامزدی دور دوم رئیس جمهور جیمی کارتر بود. البته “در صورت صحت”. آنچنان که بعدها آشکار شد، خبر به کل بی‌اساس و ساخته و پرداخته رسانه‌های جمهوری‌خواه بود.

تمام نظرسنجی‌های روزهای گذشته نشان از آن داشت که رقابت نامزدهای جمهوری‌خواهان و دموکراتها، یعنی رونالد ریگان و جیمی کارتر بسیار نزدیک است و همه چیز می‌تواند به کوشش‌های رسانه‌ای در لحظات آخر بستگی داشته باشند.

پاشنه‌ آشیل دولت کارتر در آن ایام، در بند ماندن گروگان‌های آمریکایی در ایران بود اما با تمام حملات و یادآوری‌های جمهوری‌خواهان، این مساله موقعیت پایینی در فهرست علاقه‌مندی‌های رای‌دهندگان (در مقایسه با مسائل معیشتی مهمی همچون تورم و بیکاری) داشت.

رسانه‌های جمهوری‌خواه با ساختن چنان خبری که ظاهرا به نفع دموکراتها بود مساله‌ی گروگانها را «برجسته» کردند و آن را از رده پنجم فهرست علاقه‌مندی‌های رای‌دهندگان آمریکایی به رتبه اول ارتقاء دادند.

ترفندی که ظاهرا فریبنده‌ی آن باعث شد رسانه‌های رقیب (دموکرات)، بعضا بیش از طراحانش به آن دامن بزنند و باعث شوند با پس‌زمینه‌ای که در ذهن مردم داشت، فقط در طی دو روز به مساله‌ اصلی رای‌دهندگان تبدیل شود.

البته وقتی معلوم شد خبر واقعیت ندارد عملا چیزی تغییر نکرد و وضع گروگان‌ها همان بود که قبلا، اما آن امید-توجه-ناامیدی باعث خشم و رویگردانی بسیاری از رای‌دهندگانِ بالقوه به رئیس جمهور کارتری شد که اکنون در ذهن عده‌ بیشتری از رای‌دهندگان محکوم به اهمال و بی‌عرضگی در این زمینه می‌شد.

نتیجه: پیروزی قاطع و باورنکردنی ریگان در همه ایالت‌ها بجز شش ایالت و حومه‌ کلمبیا.

آنچه آمد، یک نمونه روشن از تکنیک «برجسته سازی» توسط رسانه‌ها است که حتی به کتابهای درسی نظریه‌های علوم ارتباطات و ژورنالیسم راه پیدا کرده است ( به عنوان نمونه نگاه کنید به “نظریه‌های ارتباطات”، تالیف ورنر جی سورین و جمیز دبلیو تانکارد، ترجمه علیرضا دهقان، فصل دوازدهم).

با برجسته‌سازی می‌توان افکار عمومی را متوجه موضوعی خاص کرد، و با آوردن آن در مرکز توجه، به اهداف و منافعی خاص دست یافت.

اهداف و منافعی که همچون ماجرای فوق می‌تواند به ظاهر خلاف منافع برجسته‌سازان باشد و به همین خاطر به سرعت و بدون زحمت توسط رسانه‌های مخالف پوشش داده شود، اما در نهایت سود آن عاید همان طراحان شود.

ماجرای ضرب و شتم و توهین‌های آزارنده نسبت به فرزندان موسوی و رهنورد که اخیرا رخ داد به گمان من می‌تواند از همین دست باشد.

پیش از هر چیز باید توجه داشت که محال می‌نماید مامورانی خودسر یا خارج از کنترل (چه اداری و چه روانی) از سوی نهادهای امنیتی برای رفت و آمد و کنترل نزدیک رهبران جنبش سبز به کار گرفته شوند.

این امری‌ست تکنیکی و ارتباطی با شرافت، ادب و شرم ندارد: وقتی مساله‌ای، مساله‌ اول امنیت ملی یک کشور (یا در واقع حاکمیت) قلمداد می‌شود طبیعی است که زبده‌ترین و گوش‌بفرمان‌ترین ماموران شناخته شده و امین برای تماس نزدیک با آن برگزیده می‌شوند.

گزارش نرگس موسوی هم تایید می‌کند که مامورانی که “بی‌شرمی و کتک‌کاری” راه انداخته‌اند تازه وارد نبوده‌اند. چنین مامورانی ممکن است به راحتی آدم بکشند اما “کاملا بفرمان”.

چنین ماموران بفرمانی، آنجا که مافوق صلاح بداند در مقابل همین رفتار از سوی دیگران نیز می‌توانند لبخند بزنند (فراموش نکنیم آنها ماهیتا اطلاعاتی/امنیتی هستند نه پلیس و ارتشی) چه رسد به آنکه ناخواسته آن را انجام دهند.

با این فرض از ذهن دور نیست که “طراحانی” تعمدا خواسته باشند سر و صدای حبس موسوی و رهنورد و ضرب و شتم و بی حرمتی نسبت به دخترانشان در حضور آنها (که مساله اخیر سخت موضوع را عاطفی می‌کند و در مرکز توجه قرار می‌دهد) برجسته شود و بر موج رسانه‌ای سوار شود.

مرور چند مولفه از ماجرای کذا این امر را باورپذیرتر می‌کند: بازدید بدنی در موقع خروج از ملاقات، آن هم ملاقاتی که در حضور ماموران بوده، معنایی ندارد؛ درآوردن و بازدید لباس زیر (آن طور که دختران موسوی به صراحت می‌گویند) فقط بعضا برای مجرمانی که برای گذراندن دوره حبس به زندان می‌روند و امثال آنها معنی دارد و نه برای ملاقات کنندگانی که در یک روز عید مذهبی به دیدار پدرومادرشان در خانه پدری رفته‌اند؛ در صورت درگیری کتک‌کاری معنایی ندارد و ماموران می‌توانند با شوکر، دستبند و به خصوص یاری خواستن از سایر ماموران متهمان و مهاجمان را دستگیر کنند و مهمتر از همه اینکه اصولا گذاشتن “رد” سیلی و دندان بر روی بدن دیگران (آنهم دیگران که چند دقیقه دیگر قرار است خود را به خانه برسانند و پشتیبانی وسیع رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی را برخوردارند) کار ماموری امنیتی کارکشته نیست، مگر آنکه تعمدی در کار باشد.

از سوی دیگر باید در نظر داشت که “وزارت‌خانه” جایی‌ست با تشریفات و بروکراسی اداری که به راحتی نه آدمهای آن و نه ساختارش قابل تغییر نیست. به خصوص وزاتخانه‌ امنیتی اطلاعات جایی‌ست که هر تغییری در آن –اگر عملی باشد- به سختی و کندی صورت می‌گیرد.

حتی محمود احمدی‌نژاد نیز، با حرکات عجولانه و ساختارشکنش و حمایت بی‌سابقه تقریبا همه‌ ارکان حکومت از او (دست کم در چهار سال اول ریاستش بر دولت) نتوانست تغییر چندانی در این وزارتخانه بدهد.

آنچه بود اینکه در طول هشت سال و به آرامی این وزارتخانه نیز، همچون دیگر نهادهای تحت نظارت مستقیم رهبری، به دست تندروترین نیروها افتاد. بدیهی است که روحانی و وزیر انتخابی‌اش برای وزارت اطلاعات (که تازه طبق قواعد نانوشته باید مورد تایید رهبر نیز باشد) در این مدت چندماهه نتوانسته باشند تغییری در ساختار و آرایش نیروهای این وزارت‌خانه داده باشند.

به عبارت دیگر مسئولیت این “وزارت‌خانه” قانونا با رئیس جمهور و وزیرش است در حالیکه عملا گوش به فرمان جای دیگری است.

با این اوصاف کاملا محتمل است که نیروهایی در وزارت اطلاعات که تحت فرمان بخش‌های تندرو و ضد اصلاحات/اعتدال هستند، برنامه‌ای برای برجسته‌سازی حصر موسوی و رهنورد و حرمت‌شکنی شرم‌آور و احساسات برانگیز از خانواده‌ او داشته باشند.

فشارها بر دولت و رئیس‌جمهور، به عنوان مسئولان و پاسخگویان “قانونی” آن اعمال غیرقانونی بالا گرفته است و بخشی از نیروهای حامی دولت و اصلاحات به یکباره به پرسشگران و منتقدان جدی و پرخاشگر آنها تبدیل شده‌اند، در حالیکه مسئولان و آمران واقعی آن حصرها و حبس‌ها و توهین‌ها و شکنجه‌ها کسانی دیگرند که اتفاقا از این تفرقه و درگیری بین نیروهای معتدل، معترض و اصلاح‌طلب سود می‌برند.

کسانی که در مقابل جبهه اصلاحات و اعتدال قرار دارند و به وضوح موفقیت‌های سریع و پی در پی دولت جدید، اصلاح‌طلبان و حامیان جنبش سبز (که الزاما بر یکدیگر انطباق ندارند اما اشتراک عمل و منافع بسیاری دارند) را در عرصه‌های گوناگون جهانی و داخلی به زیان خود می‌بینند.

شاید رد دست و دندان‌های زندانبانان بر بدن دختران رهبر جنبش سبز بیهوده و به سادگی سیاه و برجسته نشده است.

تابناک: بیلبوردهای سازمان تحت مدیریت این جوان 33 ساله، این روزها در اوج خبرها و حاشیه ها قرادارد.
به گزارش مجله مهر هفته ای که گذشت، هفته «اوج» بود. سازمانی غیردولتی و خبرساز که به واسطه بیلبوردهای نصب شده در معابر مختلف شهر تهران، روی بورس اخبار قرار گرفت. «سازمان هنری- رسانه ای اوج» که بیلبوردهای خبرساز «صداقت امریکایی» را به آن نسبت می دهند، با رئیس جوانش پرحاشیه ترین خبرهای هفته اخیر را به خود اختصاص داد. حاشیه هایی که با واکنش های متعددی روبه رو شد و حتی پس از جمع آوری این بیلبوردها در عصر جمعه هم این واکنش ها ادامه یافت.

اما این سازمان توسط چه کسانی اداره می شود و چه فعالیت هایی در گذشته انجام داده است؟

حاشیه های یک «اوج»

«سازمان هنری رسانه‌ای اوج تشکل مردم نهاد و تخصصی مردمی است که توسط NGO‌ها تشکیل شده است که هزینه آن و اعتبارات تولیدات خود را با حمایت همه دستگاه‌های دولتی و غیر دولتی تامین می‌کند و مسئولیتی برای پشتیبانی شدن از هیچ نهادی ندارد.سازمان‌هایی در وزارت کشور ثبت می‌شوند سازمان‌هایی هستند که بخش اعظم آن‌ها تشکل‌های سیاسی است. این سازمان به عنوان یک تشکل مردم نهاد با رزمه بین المللی که دو سال از عمر آن می‌گذرد. مجموعه ای است که با کنار هم قرار گرفتن موسسات فعال در حوزه هنر و رسانه شکل گرفته است. این موسسه شبیه به یک اتحادیه است و کار آن حمایت از اشخاصی است که در این حوزه کار می‌کنند.» این، اظهارات مدیرعامل سازمان اوج درباره سازمان تحت مدیریتش است.

«احسان محمدحسنی»  جوان 33 ساله ای که حالا مدیریت سازمان اوج را هم به مجموعه تجربیات مدیریتی اش افزوده است. او «معاون هنری» پیشین بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس است. چندی هم به عنوان معاونت اطلاع رسانی و تبلیغات این بنیاد فعالیت کرده و سابقه ریاست «فرهنگسرای پایداری» را هم در کارنامه خود دارد.

احسان محمدحسنی در این عکس با کت و شلوار سفید، نشسته در میان محمدرضا شریفی نیا و نادرطالب زاده مشخص است

اجرای برنامه هایی همچون «شب آفتابی» که روایتی تئاترگونه و مستند از صدراسلام تا زمان معاصر داشته، در کنار تولید مستندهایی همچون «روح الله» که بارها و در مناسبت های مختلف از صداوسیما پخش شده است، از جمله فعالیت هایی است که نام محمدحسنی در میان پدیدآورندگان ان به چشم می خورد.

سازمان اوج، البته یک برنامه خبرساز دیگر هم با عنوان «شب شاعر» دارد که همین چند وقتت پیش در تجلیل از «محمدحسین جعفریان» نویسنده، شاعر و روزنامه نگار برگزار شده بود و در کانون توجه رسانه های فرهنگی- هنری قرار گرفت.

از آن بیلبورد تا این بیلبورد

در میان فعالیت های سازمان اوج، چند فعالیت به عنوان شاخص درنظر گرفته شده است . غیر از «شب شاعر» فعالیت هایی همچون «جایزه گفتمان انقلاب اسلامی»، تولید محصولان تلویزیونی از قبیل فیلم داستانی، مستند، مسابقه و نماهنگ از جمله فعالیت هایی است که برای انجام توسط این موسسه تعریف شده است. در کنار این فعالیت ها، عنوانی به نام «موج سازی تبلیغاتی» هم درنظر گرفته شده است. مسئولان اوج، این بخش را این گونه تعریف کرده اند:«تولید محصولات گرافیکی برای فضاسازی و ایجاد موج‌های تبلیغاتی در زمره‌ی پروژه‌های جاری در خانه‌ی طرح و گرافیک سازمان قرار می‌گیرد. بنرهای در ابعاد بزرگ که در نقاط مختلف شهر مثل میدان ولی‌عصر و خیابان ستارخان نصب شده است، و نیز مجموعه پوسترهای «جنگ، کار تا پیروزی» نمونه‌هایی از این پروژه‌ها هستند.»

بیلبورد بزرگ میدان ولیعصر(عج) هم کار سازمان اوج است

ویژگی همه بیلبوردهای طراحی شده توسط این سازمان،  گرافیک متفاوت آن و پرداختن به موضوع از زاویه ای متفاوت است. این ویژگی ها دربیلبوردهای «جنگ کار تا پیروزی» نمود بیشتری داشت و  در بیلبوردهای «صداقت امریکایی» حاشیه سازی را چاشنی خود کرده بود. بیلبوردهایی که با نمادسازی های خبرساز از دوطرف ایرانی و امریکایی پشت میز مذاکره، واکنش های چهره های مختلف، از اعضای شورای شهر و روابط عمومی سازمان زیباسازی شهرداری تهران تا  برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی را به همراه داشت. واکنش های متفاوت و موافق و مخالفی که در نهایت به جمع آوری این بیلبوردها از معابر تهران ختم شد.

با این حال، ماجرای نصب و جمع آوری این بیلبوردهای خبرساز، چند روزی فضای رسانه ای  و شبکه های اجتماعی مجازی را به خود معطوف کرد. اتفاقی که البته اولین مورد از این دست اتفاق ها نبوده و قطعا اخرین مورد آن هم نبوده است.

بی‌بی‌سی: ۱۴ مرزبان نیروی انتظامی ایران در یک درگیری مسلحانه در مرزهای شهرستان سراوان در جنوب شرقی استان سیستان و بلوچستان کشته شده‌اند.

یکی از اعضای شورای تامین امنیت سیستان و بلوچستان به خبرگزاری جمهوری اسلامی، ایرنا، گفته است که در این درگیری ۵ مرزبان نیروی انتظامی هم مجروح شدند.

وی درباره هویت طرف درگیر با مرزبانان نیروی انتظامی توضیحی نداده و گفته است که در این مورد هنوز نمی توان اظهار نظر قطعی کرد.

دیگر خبرگزاری‌های ایران تعداد کشته شدگان را ۱۷ نفر اعلام کرده و از ربوده شدن ۶ تا ۸ سرباز مرزبانی نیز خبر داده‌اند. مهر گزارش داده است که ربوده شدگان به خاک پاکستان منتقل شده‌اند.

استان سیستان و بلوچستان با دو کشور افغانستان و پاکستان هم مرز است و از سال‌ها قبل صحنه درگیری مسلحانه قاچاقچیان مواد مخدر و نیروهای انتظامی ایران بوده است.

طی چند سال اخیر، نقاط مختلف این استان همچنین شاهد مواردی از بمب گذاری، حملات مسلحانه، ترور مقامات محلی و گروگانگیری بوده که برخی از آنها ظاهرا با انگیزه های سیاسی صورت گرفته است.

یک سال پیش (۱۲ آبان، دوم نوامبر) در شهر زاهدان، مرکز استان سیستان و بلوچستان چهارنفر در پی تیراندازی دو موتور سوار زخمی شدند.

در آن زمان، یک مقام محلی انتظامی گفت “دو موتور سوار با لباس محلی به سوی عابرانی که از مراسم “عید غدیر” باز می گشتند، تیراندازی کردند.

بمب‌گذاری در مراسم عزاداری تاسوعا در چابهار در سال ۱۳۸۹به کشته شدن ۳۹ نفر منجر شد. یک سال پیش هم سه نفر از اعضای گروه جندالله در ارتباط با این بمب‌گذاری اعدام شدند. آخرین عملیات عمده این گروه، همین بمب‌گذاری بود.

جندالله خود را مدافع حقوق شهروندان سیستان و بلوچستان معرفی می‌کند. ایران و برخی کشورهای دیگر، از جمله ایالات متحده، جندالله را گروهی تروریستی می‌دانند.

عبدالمالک ریگی، رهبر جندالله در سال ١٣٨٨ بازداشت و در سال ١٣٨٩ اعدام شد.

مجتبی واحدی: حدود بیست و چهار ساعت پس از افشای رفتار وحشیانه مأموران وزارت اطلاعات با دو تن از فرزندان میرحسین موسوی، وزارت اطلاعات بیانیه ای – اینجا – صادر کرد. مایلم چهار نکته در مورد این بیانیه بنویسم.

یک – این بیانیه به همه ابهامات در خصوص عوامل خشونت با خانم ها نرگس و زهرا موسوی پایان داد. طی بیست و چهار ساعت گذشته گروهی از حامیان دولت روحانی تلاش کردند با انتساب موضوع به قوه قضائیه، دولت روحانی را فاقد هرگونه مسئولیت در این مورد معرفی نمایند.این درحالی است که بیانیه وزارت اطلاعات با صراحت از مسئولیت آن وزارت خانه در برگزاری ملاقات زهرا و نرگس با والدین خودسخن گفته است . به عبارت دیگر برگزار کننده ملاقات و مسئول حوادثی که در ملاقات به وقوع پیوسته ، وزارت اطلاعات بوده است

دو – بیانیه وزارت اطلاعات نشان می دهد که هیچیک از مسئولان آن دستگاه ، نه صدای هزاران طرفدار و رأی دهنده به روحانی را شنیده اند که بارها شعار « روحانی یادت باشه / موسوی باید باشه» را فریاد کشیدند ونه فریاد شجاعانه خبرنگاری را که درنخستین کنفرانس خبری روحانی ، همین شعار را سرداد. ظاهرا همکاران اطلاعاتی آقای روحانی ، نه تنها این شعار را نشنیده اند بلکه به خیل کودکانه خویش ، اصرار به حذف نام میرحسین موسوی دارند. در اطلاعیه وزارت اطلاعات ، بدون آنکه نامی از میر حسین برده شود زهرا و نرگس موسوی، فرزندان خانم رهنورد نامیده شده اند.

سه – بیانیه وزارت اطلاعات در اقدامی صد در صد فریب کارانه ،از تحقیق برای کشف قصور احتمالی مأموران اطلاعاتی درحادثه روز پنجشنبه خبر داده است در حالی که در بخش های مختلف همین اطلاعیه با شفافیت کامل ، گناه حوادث روز عید غدیر به عهده فرزندان موسوی قرار داده شده و آنها به وارونه نشان دادن حقایق متهم گردیده اند. وزارت اطلاعات با این ادعا که « پس از اتمام ملاقات، یکی از دختران ایشان دست به اقدامی خلاف ضابطه و مقررات زد و در واکنش به تذکر مأمور مربوطه، نسبت به توهین به وی و همچنین ضرب و شتم او با همکاری دو تن دیگر از منسوبین اقدام نمود» در واقع پیشاپیش نتیجه هرگونه بررسی در خصوص رفتار مأموران اطلاعاتی را اعلام نموده و آنها را تبرئه نموده است . اما گروهی از حامیان افراطی دولت با نادیده گرفتن مهم ترین بخش از بیانیه وزارت اطلاعات ، به تمجید افراطی از بخش فریب کارانه آن پرداختند.

چهار- نکته پایانی ، کمک فکری من به حامیان افراطی دولت است. یقین دارم آنها اکنون به دنبال توجیه بافی برای بیانیه وزارت اطلاعات هستند . توصیه من به آنها بزرگ نمایی پاراگراف اول از بیانیه وزارت اطلاعات است که در آن با نادیده گرفته شدن نام میرحسین، از« فرزندان خانم رهنورد» نام برده شده است. آنها با تمرکز بر این پاراگراف می توانند ادعا کنند که این اطلاعیه ، نشانه ای از احترام ویژه دولت روحانی به زنان است!! با این ادعا به فریب کاری وزارت اطلاعات، کمک شایانی خواهد شد.

رادیوفردا: روزنامه آمریکایی واشینگتن‌پست از قول «منابع آگاه» می‌نویسد که دولت رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر ترکیه، اوایل سال گذشته میلادی مشخصات مربوط به ۱۰ نفر از ایرانیانی را که در خاک ترکیه با مأموران موساد جلسه داشته‌اند، تحویل جمهوری اسلامی داده است.

در مطلب واشینگتن‌پست که روز پنج‌شنبه ۲۵ مهر به قلم دیوید ایگناتیوس، تحلیلگر این روزنامه، انتشار یافته آمده‌است که این «منابع آگاه» این اقدام ترکیه را یک «خسارت چشمگیر» اطلاعاتی برای اسرائیل و «تلاشی برای ضربه زدن به اسرائیلی‌ها» توصیف کرده‌اند.

به نوشته این گزارش از قرائن موجود چنین برمی‌آید که اسرائیل بخشی از شبکه جاسوسی خود علیه ایران را از طریق خاک ترکیه مدیریت می‌کند زیرا تردد میان ایران و ترکیه به نسبت آسان انجام می‌شود.

تحلیلگر واشینگتن‌پست می‌نویسد که سازمان اطلاعاتی ترکیه همواره تجسس گسترده‌ای در داخل مرزهای خود انجام می‌دهد و از منابع کافی برای نظارت بر جلسات مخفی شهروندان ایران با مأموران اسرائیلی برخوردار است.

ایران در ماه آوریل ۲۰۱۲ اعلام کرد که یک شبکه بزرگ از جاسوسان اسرائیل را منهدم کرده و ۱۵ نفر را در این رابطه بازداشت کرده‌است اما مشخص نیست که آیا این شبکه با شبکه‌ای که هویتشان توسط ترکیه افشا شده مرتبط است یا نه.

به نوشته واشینگتن‌پست، اگرچه مقامات آمریکایی افشای هویت شبکه جاسوسی اسرائیل توسط ترکیه را یک «خسارت اطلاعاتی تأسف‌آور» توصیف کرده‌اند اما در این خصوص اعتراضی به دولت ترکیه نکرده و حتی سال گذشته روابط واشینگتن و آنکارا پس از این رویداد گرم‌تر از گذشته نیز شد.

به نوشته این روزنامه مسئله مجزا دانستن امور اطلاعاتی از سیاست‌های کلان و فراگیرتر روابط خارجه از رویکردهای باسابقه در سیاست آمریکا است.

تحلیلگر واشینگتن‌پست در ادامه می‌نویسد که مقام‌های آمریکایی هیچگاه اطمینان نیافتند که آیا این اقدام ترکیه عملی تلافی‌جویانه در قبال رخداد کشتی «ماوی مرمره» بوده‌است یا بخشی از طیف گسترده‌تر تیرگی روابط ترکیه با اسرائیل در سال‌های اخیر.

در بهار سال ۲۰۱۰، اسرائیل با توسل به خشونت نظامی، مانع از ادامه حرکت بیش از ششصد سرنشین کشتی «ماوی مرمره» به سوی ساحل غزه شد و زمانی که کشتی هنوز در آب‌های بین‌المللی بود، با حمله به آن، ۹ نفر از سرنشینان ترکیه‌ای را کشت.

این کشتی از سوی یک سازمان حقوق بشری که به حزب «عدالت و توسعه» به رهبری اردوغان وابسته است، راهی غزه شده بود تا حصر دریایی غزه را بشکند.

به نوشته واشینگتن‌پست اقدام ترکیه در افشای هویت ۱۰ ایرانی مرتبط با موساد می‌تواند توضیحی باشد برای عدم تمایل بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، برای پوزش خواستن نسبت به حمله نیروهای اسرائیلی به کشتی «اوی مرمره».

بنیامین نتانیاهو پس از یک سال تعویق سرانجام به اصرار باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا، به صورت تلفنی از رجب طیب اردوغان برای حمله نیروهای اسرائیلی به کشتی ترکیه معذرت خواست.

خبرگزاری رویترز روز پنجشنبه خبر داد که «زیو اِلکین»، معاون وزیر خارجه اسرائیل، از اظهارنظر مستقیم درباره گزارش واشینگتن‌پست خودداری کرده اما گفته‌است که «روابط اسرائیل با ترکیه بسیار پیچیده است.»

وی به رادیو اسرائیل گفت که «ترک‌ها تصمیمی استراتژیک گرفته‌اند تا رهبری را در منطقه خاورمیانه به‌دست بگیرند و برای این کار راه آسان که همان رو کردن برگه ضداسرائیلی است را انتخاب کرده‌اند.»

هاکان فیدان

به نوشته مقاله واشنگتن‌پست، هاکان فیدان، رئیس سازمان اطلاعات ترکیه، نیز از سوی اسرائیل مظنون به داشتن روابط با مقامات جمهوری اسلامی در تهران است.

به گفته آنان، آقای فیدان روابط دوستانه‌ای با تهران دارد و چند سال پیش مأموران اطلاعاتی اسرائیل در گفت‌وگو با مأموران سازمان سیا با لحنی شوخی‌آمیز از هاکان فیدان به عنوان «رئیس دفتر وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در آنکارا» یاد کرده‌اند.

در همین راستا در سال ۸۹ اهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل، نیز از انتخاب هاکان فیدان به عنوان رئیس جدید سازمان اطلاعات ترکیه ابراز نگرانی کرد و گفت که وی «حامی» جمهوری اسلامی ایران است.

روزنامه آمریکایی «وال‌استریت جورنال» ۱۰ اکتبر در مقاله‌ای نوشت که هاکان فیدان که از مشاوران اصلی رجب طیب اردوغان است سه سال پیش پس از احراز پست ریاست سازمان اطلاعات ترکیه از سوی هم‌پیمانان ترکیه متهم شد که اطلاعات حساسی که توسط ایالات متحده و اسرائیل جمع‌آوری شده‌بود را به ایران منتقل کرده است.

این روزنامه هم‌چنین نوشت که ایالات متحده از دریافت اطلاعاتی مبنی بر ارسال اسلحه از سوی هاکان فیدان به جهادگرایان تندروی اسلام‌گرا در سوریه ابراز نگرانی کرده است.

به نوشته «وال‌استریت جورنال» اطلاعاتی که فیدان به ایران تحویل داده شامل ارزیابی‌هایی محرمانه ایالات متحده درخصوص دولت ایران می‌شده و این اقدام فیدان در راستای سیاست همگرایی اردوغان با تهران انجام شده‌است.

این روزنامه می‌نویسد که پس از «بهار عربی» اما، آقای اردوغان سیاست همگرایی با تهران را کنار گذاشت و به دنبال آن هاکان فیدان نیز از مقامات تهران فاصله گرفت.