اخبار

رادیوفردا: عکسی که باشگاه خبرنگاران جوان ایران از ابوحر (راست) در کنار ابوعزرائیل منتشر کرده است

معاون گردان‌های «امام علی»، شاخه نظامی جنبشِ حشد الشعبی (بسیج مردمی عراق)، ملقب به ابوحر و دوست «صمیمی» ابوعزرائیل، به اتهام «کلاهبرداری»٬ «جعل» و «اخاذی» در مشهد بازداشت شد.

حال «ابوحر» که پیشتر در رسانه‌ها و مجامع حزب‌الله و محافظه‌کار به عنوان «مجاهد جبهه مقاومت» شناخته می‌شد در ۲۴ ساعت اخیر به کلاهبرداری و اخاذی و دروغ‌گویی متهم شده است.

روزنامه خراسان، چاپ مشهد، در شماره روز سه‌شنبه، ۱۹ مرداد، خود به نقل از حسن حیدری٬ معاون دادستان مشهد، از بازداشت وی به همراه سه نفر دیگر خبر داد.

این مقام قضایی اعلام کرد که ماموران سپاه پاسداران پس از شناسایی وب‌سایتی که به نام این نیروی نظامی اقدام به ثبت نام برای اعزام به سوریه و عراق می‌کرد موفق به شناسایی و بازداشت گردانندگان آن شده‌اند.

به گفته آقای حیدری، «جاعلان این سایت با گرفتن مشخصات کامل افراد و سوءاستفاده از این اطلاعات٬ اقدام به کلاهبرداری و اخاذی» می‌کرده‌اند.

به گفته وی، «این افراد با پوشیدن لباس‌هایی شبیه مدافعان حرم و خاطره‌گویی‌های دروغین از صحنه‌های جنگ در کشورهای همسایه٬ سعی داشتند اعتماد جوانان را به خود جلب کنند.»

این مقام قضایی همچنین از کشف «اسناد و احکام جعلی سپاه» از برخی از بازداشت‌شدگان خبر داده که «استعلام از سپاه پاسداران مشخص کرد که این افراد به هیچ عنوان به آن سوی مرز به عنوان مستشار نظامی اعزام نشده‌اند.»

اما معاون دادستان مشهد در حالی از سوءاستفاده این افراد از لباس‌ «مدافعان حرم» خبر داده که پیشتر تصاویر و فیلم‌های متعددی از متهم اصلی این پرونده با لقب «ابوحر» در رسانه‌های وابسته به سپاه منتشر شده بود.

لقب متهم اصلی این پرونده که «ابوحر» اعلام شده٬ چندی پیش از سوی ایوب فالح الربیعی مشهور به «ابوعزرائیل»، از فرماندهانِ نبردهای بسیج مردمی عراق (حشد الشعبی) در عراق و سوریه، به وی اعطا شد.

در همین زمینه وب‌سایت محافظه‌کار بولتن‌نیوز در آبان‌ماه سال ۱۳۹۴ فیلمی را منتشر کرد‌ که نشان می‌دهد ابوعزرائیل٬ لقب «ابوحر» یا «کیان ایرانی» را به فرد بازداشت شده اعطا می‌کند.

باشگاه خبرنگاران جوان نیز روز سوم فروردین سال جاری فیلمی از «ابوحر» منتشر کرد که به نظر می‌رسد در عراق ضبط شده و وی را معاون گردان‌های «امام علی» معرفی می‌کند.

این وب‌سایت وابسته به صداوسیما در روز پنجم فروردین‌ماه امسال نیز تصویری از «ابوعزرائیل عراق» و «ابوحر ایرانی» منتشر کرده و آنها را «دو دوست صمیمی» معرفی کرد که «خواب را از چشمان داعش ربوده‌اند».

روز ۱۶ اردیبهشت‌ماه سال جاری نیز تصاویری از ابوعزرائیل در مشهد منتشر شد که نشان می‌دهد «ابوحر» وی را در سفر به این شهر مذهبی همراهی می‌کرده است.

تصاویر و فیلم‌های منتشر شده در سایت‌های محافظه‌کار نشان می‌دهد «ابوحر» رابطه بسیار نزدیکی با شبه‌نظامیان شیعه در عراق داشته و چندین ‌بار نیز به این کشور سفر کرده است.

از «ابوحر» تصاویر دیگری در «یادواره شهدای مدافع حرم» با عنوان «از حرم تا بهشت» منتشر شده که اردیبهشت‌ماه امسال در دانشگاه «حکیم سبزواری» برگزار شد.

وب‌سایت رسمی این دانشگاه نیز از «ابوحر» به عنوان «یکی از رزمندگان سرشناس مدافع حرم» نام برده که در این مراسم سخنرانی کرده است.

ایسنا: یک روحانی درباره این‌که گفته می‌شود شهر منچستر انگلیس بزرگ‌ترین تولیدکننده لباس روحانیت در دنیاست، گفت: این موضوع شایعه‌ای بیش نیست، دروغ محض و یکی از تهمت‌هایی است که به روحانیت می‌زنند.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمد پیکری در گفت‌وگو با ایسنا درباره لباس روحانیت، اظهار کرد: برخی افراد در دوره‌ای برای درمان به انگلستان می‌رفتند و از آنجا که این کشور، زمانی بزرگ‌ترین تولیدکننده پارچه در دنیا بوده است، پارچه می‌خریدند و به قم می‌آوردند تا برای‌شان لباس بدوزند. این موضوع که منچستر بزرگ‌ترین تولیدکننده لباس روحانیت است، مدتی سر زبان‌ها افتاد، در حالی که پارچه و لباس از نجف و قم تهیه می‌شود و پارچه‌ها انگلیسی نیستند.

مدیر مدرسه علمیه امام علی ابن ابیطالب (ع) ادامه داد: در حال حاضر به‌دلیل تکنولوژی‌ای انگلستان در صنعت بافت، بهترین و گران‌ترین پارچه‌ها به این کشور متعلق است؛ اما از نظر اقتصادی، بزرگ‌ترین تولیدکنندگان لباس در دنیا، به‌جز لباس روحانیت، ترکیه و چین هستند.

او توضیح داد: بهترین و بیشترین عباها از نظر کیفیت و کثرت در نجف و کربلا تولید و در قم توزیع می‌شود. پارچه عمامه نیز جنس‌های مختلفی دارد؛ اما بهترین جنس آن هندی است که چون نازک و خنک است، هنگامی که بر سر بسته می‌شود، اذیت نمی‌کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین پیکری همچنین درباره استفاده روحانی‌ها از عطری به نام «تیروز» اظهار کرد: در اوایل انقلاب، استفاده از عطر «تیروز» بین انقلابیون متدین مُد شد و هیچ‌کسی هم نمی‌دانست این عطر در کدام کشور تولید می‌شود. برخی نیز با این‌که خیلی دین‌دار بودند، از این عطر خوش‌شان نمی‌آمد و با مُد هم مخالف بودند.

لباس روحانیت در معارف دینی ریشه ندارد

این مدرس دانشگاه در پاسخ به این‌که آیا مُد در جامعه روحانیت جایگاهی دارد؟ توضیح داد: مُد برای انسان است و به معنای عرف است که گاهی وارداتی یا خودساخته می‌شود و گاهی هم به‌تدریج با توجه به دقت مردم، به رفتار آن‌ها وارد می‌شود. مد به قشر خاصی اختصاص ندارد و بسیاری از مردم دنیا در لباس، تابع مُد هستند و این موضوع با کسی که خودش را برای مد می‌کُشد، فرق می‌کند. اگر کسی گرفتار مد شود عیب است.

او بیان کرد: لباس روحانیت در معارف دینی ریشه ندارد، بلکه در تاریخ متدینان ریشه دارد؛ بین دین و متدینان نیز تفاوت وجود دارد، مثل این‌که بین علم پزشکی و پزشکان فرق باشد. برخی رفتارها در میان پزشکان وجود دارد که در اصل علم پزشکی نیست. برای مثال، مدل نسخه نوشتن یا وقت دادن به بیماران در علم پزشکی نیست، اما در سنت‌های پزشکان وجود دارد.

حجت‌الاسلام والمسلمین پیکری با بیان این‌که لباس روحانیت در رفتار اهل علم ریشه دارد، افزود: لباس روحانیت جرییاتی دارد که «ملیتی» است و بین روحانی شیعه ساکن لبنان با روحانی شیعه ساکن ایران تفاوت می‌کند، گرچه هر دو روحانی قبا، عبا و عمامه دارند، اما مدل لباس پوشیدن آن‌ها متفاوت است.

مدیر مدرسه علمیه امام علی ابن ابیطالب (ع) درباره رنگ لباس روحانیت نیز توضیح داد: رنگ لباس روحانیت هم به همین شکل است؛ بخشی از رنگ لباس‌ها به روحانیت اختصاص ندارد و شامل همه مردم می‌شود و توصیه دین است. در دین توصیه شده که بیشتر از لباس سفید استفاده شود و مکروه است کسی با لباس‌هایی که از فرق سر تا نوک پا مشکی است، نماز بخواند.

او با بیان این‌که بهتر است با لباس سفید نماز بخوانیم، اظهار کرد: این رنگ و دخالت آن در لباس به روحانیت اختصاص ندارد و به همه‌ی مردم مربوط است؛ چه روحانیت و چه غیر روحانیت باید در پوشش خود و انتخاب رنگ، فرهنگ عمومی کشور را رعایت کنند. خلاف فرهنگ عمل کردن، یعنی خلاف ذائقه‌ی مردم رفتار کردن. مردم در استانی مانند گیلان، لرستان و مازندران تنوع رنگ را می‌پسندند و اگر کسی از رنگ‌های شاد استفاده کند، عرف محسوب می‌شود و مشکلی هم ندارد؛ اما این موضوع را مردمی که در شهر زندگی می‌کنند، نمی‌پسندند.

حجت‌الاسلام والمسلمین پیکری گفت: ما بین روحانیت، کسانی را داشتیم که به مدارج بالای اجتهاد و حتی مرجعیت رسیدند، اما عمامه بر سر نمی‌گذاشتند و فقط هنگام نماز، به پیروی از پیغمبر (ص) این کار را می‌کردند. مرحوم آقا رحیم ارباب هم عبا داشت و کت بلند بر تن می‌کرد، اما به جای عمامه، کلاه بر سر می‌گذاشت و هنگام نماز خواندن به جای کلاه، دور سرش عمامه می‌پیچید.

تفاوت لباس زنان و مردان روحانی

این مدرس دانشگاه همچنین درباره تفاوت لباس زنان و مردان، اظهار کرد: لباس روحانیت برای مردان روحانی به مرور زمان نماد شده است. البته رأی‌گیری، انتخابات یا آیه و حدیثی که پشتوانه آن باشد، وجود نداشته و این اتفاق به‌تدریج افتاده است؛ اما زنان طلبه مانند زنان غیرطلبه لباس می‌پوشند و اتفاقا این موضوع به اصالت نزدیک‌تر است، چون لباس، سواد نمی‌آورد.

او افزود: قرن‌ها پیش، استفاده از لباس مخصوص به قاضی‌ها تکلیف شده بود، سپس علما از مدل کلاه و دستمالی که قاضی‌ها به‌سر می‌بستند، استفاده می‌کردند. نوع لباسی که قاضی‌ها می‌پوشیدند با دیگران متفاوت بود. بعدها اهل علم مانند قاضی‌ها لباس پوشیدند و کم‌کم لباس اهل علم جدا شد. در حال حاضر در کشورهای اروپایی، شخصی که قاضی است فقط هنگامی که می‌خواهد در دادگاه بنشیند، لباس مخصوص قضات را به تن می‌کند. کسی که قاضی است به‌دلیل آن‌که می‌خواهد حکم کند، مانند حاکمان لباس بر تن می‌کند، این موضوع کم‌کم به علما نیز سرایت کرد.

حجت‌الاسلام والمسلمین پیکری اضافه کرد: در حال حاضر لباس روحانیت به‌دلیل نماد بودن در فرهنگ عمومی جامعه، قابل احترام است. نماد باطنی به نام دین است. هرچند مهم‌تر از فرم و تاریخچه لباس، رفتار صاحب لباس است. اگر کسی می‌خواهد درباره لباس روحانیت صحبت کند، باید بیشتر به این جنبه بپردازد که روحانی هم یک انسان است و یک انسان حق زندگی دارد و حق دارد با خانواده‌اش تفریح کند.

اگر یک روحانی لباس روحانیت نپوشد، گناه کبیره نکرده است

مدیر مدرسه علمیه امام علی ابن ابیطالب (ع) اظهار کرد: اگر زمانی که یک روحانی با خانواده‌اش بیرون می‌رود، لباس روحانیت نپوشد، گناه کبیره نکرده، چون این لباس، نماد صنفی آن فرد است. حتی اگر با لباس رسمی خود، به صف نان هم برود، باز هم اشکالی ندارد. چیزی که ماجرا را حساس می‌کند، رفتارهاست.

او افزود: جامعه‌ی ما و قشر روحانیت رفتار متقابلی با هم دارند که هر دو باید رفتارشان را نسبت به کامل شدن تعالی ببخشند. مردم باید بدانند روحانی یک انسان است و هنگامی که لباس رسمی به تن دارد نباید کاری کند که برای دین بد شود.

حجت‌الاسلام والمسلمین پیکری درباره این‌که لباس روحانیت چطور در برابر سرما و گرما مقاومت می‌کند، توضیح داد: در زیر قبا، جلیقه‌ای است که زیر آن نیز لباسی بلند و روی آن، عبا می‌پوشند و جلوی سرما گرفته می‌شود. اگر به جای یک لباس کلفت، سه لباس نازک بپوشیم، در حقیقت پنج لایه ایمنی ایجاد کرده‌ایم، زیرا بین سه لباس، دو لایه هوا قرار می‌گیرد.

این مدرس دانشگاه اظهار کرد: لباس روحانیت روی اصولی دوخته می‌شود، مثلا زیر بغل لباس روحانیت کمی باز است، اما برخی فکر می‌کنند که پاره است، در حالی که آن روزنه‌ای است که در تمام قباها وجود دارد. زمانی که لباس بلندی دوخته می‌شود، به ورود و خروج هوا نیاز دارد. این موضوع به لباس روحانیت اختصاص ندارد و لباس‌های بلند در همه جای دنیا از جمله لباس کشیش‌ها، خاخام‌ها و حتی لباس رسمی شب برای خانم‌ها نیز چنین است؛ اما خیاط‌ها براساس فرمول‌های خود، آن را می‌دوزند و روزنه‌ای برای ورود و خروج هوا قرار می‌دهند.

او بیان کرد: لباس رسمی روحانیت که در فرهنگ ما وجود دارد، شامل عبا، قبا و عمامه است. گاهی برخی روحانی‌ها به جای قبا، از لباده استفاده می‌کنند که فرقش با قبا این است که قبا دگمه دارد، اما لباده دگمه ندارد، یقه‌ی قبا بسته نیست، اما یقه لباده تا بالا بسته است. گاهی در فصل زمستان، لباده را روی قبا می‌پوشند و به عنوانی بالاپوش حساب می‌شود.

مدیر مدرسه علمیه امام علی ابن ابیطالب (ع) اظهار کرد: روحانی‌ها در زمان قدیم، شالی دور کمر می‌بستند. بعدها آن شال، شاخصه فکری فرد شد که برخی از آن‌ها عرفا و صوفی‌ها بودند. در اشعار عرفانی هم به آن اشاره شده، ولی حالا ما آن شال را نمی‌بندیم.

حجت‌الاسلام والمسلمین پیکری گفت: مهم‌تر از لباس روحانیت، اخلاق و رفتار روحانی‌هاست و در روز قیامت، آدم‌ها را به رفتارشان می‌شناسند. در روز حساب، ما را به‌دلیل کم بودن پارچه عمامه مورد پرسش قرار نمی‌دهند، بلکه از این‌که از عمامه روی سرمان به نفع دین، مردم یا خودمان چه استفاده‌ای کردیم، مورد پرسش قرار می‌دهند.

ایسنا – کبریا حسین‌زاده

دویچه‌وله: برخی رسانه‌های هوادار دولت گفت‌وگوی تلویزیونی شب گذشته حسن روحانی را ناکافی ارزیابی کردند. به نوشته این رسانه‌ها اظهارات او برای مخاطبان جذابیتی نداشت و همگان انتظار داشتند او از موانعی بگوید که دولت با آن مواجه است.

روزنامه اعتماد که “اصلاح‌طلب” و هوادار دولت روحانی است، از عنوان “کمی شفاف‌تر آقای رییس‌جمهور!” برای گزارش خود درباره گفت‌وگوی شب گذشته رئیس‌جمهور استفاده کرده است.

اعتماد در گزارش خود نوشته است: «روحانی از نبایدِ توهین به مردم گفت، از توهین‌کنندگان نگفت – از کاهش قاچاق گفت، از مبادی قاچاق نگفت، از دستاوردهای مثبت اقتصادی گفت، از موانع و سد راه‌های آن نگفت.»

ارزیابی روزنامه آرمان از گفت‌وگوی شب گذشته حسن روحانی اما بسیار بدبینانه است؛ روزنامه‌ای که هر چند چندان وجهه “اصلاح‌طلبانه” ندارد، اما هوادار دولت حسن روحانی و خط مشی “تدبیر و امید” اوست.

به نوشته این روزنامه، در دقایق اولیه سخنرانی رئیس‌جمهور چهره مخاطبان دلسوز کشور درهم رفته بود. چون آنچه صداوسیما کرد تداعی‌کننده برنامه گفت‌وگوی روحانی با مردم در سال ۹۲ بود که برخی ناهماهنگی‌های صداوسیما موجب پخش آن با تاخیر زیاد شده بود.

به نوشته آرمان امسال هم مجریانی انتخاب شده بودند که اجازه به پایان رسیدن سخنان روحانی را نمی‌دادند و با اظهارنظر در میان اظهارات رئیس‌جمهور رشته کلام را پاره می‌کردند.

بیتشر بخوانید: برجام، کلیدی که هنوز قفل اقتصاد ایران را باز نکرده

هم‌چنین به نظر نویسنده آرمان، روحانی هم آن رئیس‌جمهوری نبود که دیروز حامیان و بیشتر مردم انتظار داشتند. «او دیشب برای خود خط قرمزهای زیادی ترسیم کرده بود که با وعده‌های گذشته او مبنی بر لزوم اطلاع جامعه از تمام اتفاقات همخوانی نداشت. روحانی دیشب آنچه را گفت که برای مردم تازگی نداشت و بارها از سوی او و وزرایش بیان شده بود.»

خلاصه این که به نظر این روزنامه سخنان شب گذشته روحانی انتظارات طرفداران دولت را برآورده نکرد و “برای مخاطبان جذابیتی” نداشت. روحانی بیش از همه چیزهایی گفت که همه می‌دانستند، در حالی که انتظار همگان از او بیان موانعی بود که دولت با آن مواجه است و تمایل داشتند روحانی از اتاق فکر علیه دولت برای مردم بگوید تا با توجه به این فعالیت‌های تخریبی درباره عملکرد دولت قضاوت کنند.

یک ارزیانی متفاوت

در میان رسانه‌های هوادار دولت وبسایت “عصر ایران” اما نظر دیگری درباره گفت‌وگوی شب گذشته روحانی دارد.
مهرداد خدیر، در یادداشت خود در عصر ایران نوشته است: «هر چند لحن و آهنگ روحانی در گفت‌وگوی تلویزیونی از پاره‌ای انتظارات کمتر بود، اما ۴ هدف یا آرزوی منتقدان و دلواپسان را ناکام گذاشت و سخنی نگفت که خوراک برای منتقدان فراهم کند.»

“منتقدان و دلواپسان” مورد نظر در این یادداشت گروه‌های تندرو هوادار آیت‌الله خامنه‌ای هستند که با هیچیک از سیاست حسن روحانی، به‌ویژه توافق هسته‌ای او با غرب موافق نیستند؛ گروه‌هایی که در انتخابات سیاست سال ۹۲ از سعید جلیلی حمایت می‌کردند، اما به سختی شکست خوردند.

بیتشر بخوانید: خامنه‌ای: در هیچ مسئله‌ای نمی‌توان با آمریکا مذاکره کرد

به نظر نویسنده عصر ایران، فضای ایجاد شده در برخی رسانه‌ها و محافل، قبل از مصاحبه رئیس‌جمهور نشان می‌داد که “منتقدان و دلواپسان” چهار هدف یا آرزو را از مصاحبه او پی‌گیری می‌کنند: نخست این که با انواع اتهامات و مطالبات و شایعات روحانی را عصبانی کنند. دوم این‌که با توجه به سخنان روز قبل آیت‌الله خامنه‌ای میان رهبر و رئیس‌جمهور تقابل ایجاد شود. سوم آن که شأن رئیس‌جمهور را در حد یک کاندیدای انتخابات دوره بعد پایین بیاورند و آخر سر اینکه از برجام استغفار کند نه آن که همچنان به آن افتخار کند.

اما به نظر یادداشت‌نویس عصر ایران، حسن روحانی شب گذشته چنان گفت و رفتار کرد که هیچ‌یک از این انتظارات دلواپسان برآورده نشد. خشم نگرفت تا به خاطر این عصبانیت کلامی از دهان او خارج شود که به کار دلواپسان بیاید. سخنی نگفت که تلقی تقابل با خامنه‌ای ایجاد شود. در مقام رئیس‌جمهور سخن گفت، نه کاندیدای بهار ۹۶ و توضیح داد اگر برجام نبود چه اتفاقی می‌افتاد.

عصرایران: استکبار می‌داند اگر جلوی این خورشید نایستد موازنه قدرت به نفع اسلام تغییر می‌کند و هیچ توطئه‌ای خطرناک‌تر از خشن‌ نشان دادن چهره اسلام نیست.
جانشین فرمانده کل سپاه گفت: امروز مدافعان حرم در مقابل توطئه دشمنان ایستاده‌اند و قطعات سرزمین‌های اسلامی را به مدفن آرزوهای مستکبران تبدیل کرده است.

به گزارش فارس، سردار حسین سلامی ظهر امروز در همایش پرچمداران بصیرت در کرمانشاه اظهار کرد: بیداری جهان اسلام با پیروزی انقلاب اسلامی رقم خورد که بر اساس آن حقایق قرآن روی زمین پیاده شد.

جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با اشاره به اینکه مقام معظم رهبری یک تنه در مقابل توطئه‌های پیچیده‌ جهان استکبار و مزدوران منطقه ایستاده است، خاطرنشان کرد: امروز مدافعان حرم در مقابل توطئه دشمنان ایستاده‌اند و قطعات سرزمین‌های اسلامی را به مدفن آرزوهای مستکبران تبدیل کرده است.

وی کرمانشاه را جلوه وحدت اقوام، قبایل و طوایف مسلمان در صحنه‌های مختلف بیان کرد و گفت:‌ صحنه‌های زیادی مبنی بر وحدت در میدان نبرد در تاریخ به وسیله مردم این دیار ایجاد شده است، واقعیت‌های این منطقه مبنی بر همکاری علمای شیعه و سنی برای خاموش کردن فتنه دشمنان و دفاع از انقلاب اسلامی قابل مشاهده است.

سردار سلامی نسخه شفابخش رهایی از بردگی طاغوت‌ها را تئوری انقلاب اسلامی دانست و گفت: از زمان امضای قرارداد فرانسه و انگلیس برای تقسیم جهان اسلام مصیب‌ت، فقر، بردگی، عقب‌ماندگی، وابستگی و پذیرش ولایت غیرمسلمانان بخشی از واقعیت‌های تاریخ اسلام شد و بخش‌های سرزمین‌های اسلامی به دست این دو کشور دچار توطئه و فتنه شد و تفرقه و حاکمیت استعمار از سیاست‌های انگلیس و آمریکا بوده است.

این فرمانده ارشد نظامی با اشاره به لو رفتن کشته شدن تعدادی زیادی از مسلمانان هند در جنگ جهانی توسط انگلیس گفت: تشکیل دولت یهود در فلسطین و فتنه‌انگیزی در تمام سرزمین‌های اسلامی از اهداف مستکبران بوده است.

سردار سلامی تشکیل مذاهب جعلی و ساختگی براساس القای تفکرات ساختگی را نقشه انگلیس دانست و خاطرنشان کرد: انقلاب اسلامی هویت مدفون شده مسلمانان را زنده کرد، تا بیش از این حاکمان بلاد اسلامی دست‌نشانده غرب بودند و تمام مظاهر تمدن ویرانگر غرب همچون مشروب‌فروشی‌ها در سرزمین‌های اسلامی وجود داشت که اگر انقلاب اسلامی نبود سرنوشت مسلمانان جماعتی افسون شده و مطیع بیگانگان بود که تبعیت از بیگانگان و عقب‌ماندگی را دنبال می‌کردند.

وی ریاست سلطه غرب بر اسلام را به برکت انقلاب متوقف شده عنوان کرد و گفت:‌ امروز اسلام پیش‌روی در غرب را آغاز کرده که به وجود آمدن تکفیری‌ها، استراتژی استکبار برای متوقف کردن این پیش‌روی و خراب کردن چهره جذاب اسلام بود.

جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به گزارش غربی‌ها در مورد پیشروی اسلام در غرب را مورد اشاره قرار داد و افزود: بیشترین نام پسران در انگلیس نام پیامبر اسلام و بیشترین نام دختران نام فاطمه الزهرا است.

وی ادامه داد: سالانه 50 هزار انگلیسی مسلمان می‌شوند و هزاران مسجد در اروپا ساخته شده است و با این دگرگونی تا سال 2050 تعداد مسلمانان و مسیحیان برابر می‌شود.

سردار سلامی با اشاره به اینکه روزگاری در مرزهای خود می‌جنگیدیم اما امروز خطوط نبرد به دوردست‌ها منتقل شده است، گفت:‌ استکبار تمام ظرفیت خود را برای جلوگیری از شکل‌گیری تمدن اسلامی به کار گرفته است، چرا که اسلام در قرن حاضر تنها دینی است که تولید حاکمیت کرده است.

وی منطق جهان اسلام برای اداره جهان را الهی و جذاب عنوان کرد و گفت:‌ استکبار می‌داند اگر جلوی این خورشید نایستد موازنه قدرت به نفع اسلام تغییر می‌کند و هیچ توطئه‌ای خطرناک‌تر از خشن‌ نشان دادن چهره اسلام نیست.

جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مراقبت و هوشیاری علما در مقابل تکفیری‌ها را مورد تأکید قرار داد و گفت: جوانان غربی با هویت از دست رفته روبه‌رو هستند که مطالعه سرنوشت آنها دردناک است و اگر فرهنگ مبتذل غرب در شرق حاکم شود بسیار خطرناک خواهد بود.

ی ادامه داد: دشمن فروپاشی هویت جوانان را دنبال می‌کند و آمریکا نیز با قدرت فیلم‌سازی هالیوودی خود قتل، جنایت و فروپاشی خانواده را ترویج می‌کند و با ماهواره و اینترنت به دنبال تسخیر ذهن جوانان است که اگر مراقب نباشیم این موضوع در ممالک اسلامی رقم می‌خورد.

وی با اشاره به اینکه در معرض جنگ تمام عیار هستیم وحدت و اتحاد مسلمانان را الزامی دانست و گفت:‌ ابلاغ پیام الهی و تشریح موضوعات جهان برای افراد جامعه مهم است.

این فرمانده ارشد ایران را سرزمینی امن بیان کرد و افزود: در این سرزمین نور خدا از سیمای ولی فقیه می‌تابد و با نقش علما و وحدت مردم امنیت در کشور برقرار شده و آتش در گرداگرد ایران اسلامی همچون قصه ابراهیم است.

سردار سلامی هشدار دادن در مورد وقایع جهان را موضوعی بسیار مهم برشمرد و عنوان کرد: آل‌سعود در تفرقه افکنی بین جهان اسلام با سرسپردگی به غرب نقش دارد و امروز سرزمین‌های اسلامی فاقد روح وحدت هستند و نعمت ولی‌فقیه را ندارند.

این فرمانده ارشد ادامه داد: امروز مقام معظم رهبری دغدغه‌ای جز عزت مسلمین ندارد و برای معظم‌له شیعه و سنی هیچ تفاوتی نداشته چنانچه فلسطینی‌ها و مردم سوریه غالباً اهل تسنن هستند و همواره مورد حمایت جمهوری اسلامی ایران بوده‌اند.

وی با بیان اینکه قرآن بر وحدت مسلمانان و باید قدر وحدت را بدانیم و جوانان را با حقایق آگاه کنیم، افزود: زحمات بسیاری کشیده شده تا ایران اسلامی عزت خود را حفظ کند و امروز ما از نوامیس مردم دفاع می‌کنیم، اگر این دفاع نباشد آتش فتنه بیش از شیعه اهل سنت را در بر می‌گیرد.

سردار سلامی گفت: هیچ تفاوتی بین شیعه و سنی نیست و دشمنان برای پیشرفت سیاست‌های خود راهی ندارد اما امروز براساس سنت الهی مسلمانان راه‌های غلبه بر کفار را پیدا می‌کنند.

رادیوفردا: صادق آملی لاریجانی، شرط گفت‌وگو با اروپایی‌ها درباره حقوق بشر را دوطرفه بودن آن اعلام کرد.

صادق آملی لاریجانی، شرط گفت‌وگو با اروپایی‌ها درباره حقوق بشر را دوطرفه بودن آن اعلام کرد.
ارسال

دیدن نظرات

آیت‌الله صادق آملی لاریجانی، رییس قوه قضاییه ایران، از «ستاد حقوق بشر، شورای عالی امنیت ملی و وزارت خارجه» درخواست کرد تا بحث و گفت‌وگو درباره حقوق بشر را با اروپایی‌ها باز کنند.

به گزارش خبرگزاری میزان، رییس قوه قضاییه ایران که در مراسم روز «حقوق‌بشر اسلامی و کرامت انسانی» سخن می گفت در عین حال گفت‌وگو درباره حقوق‌بشر با اروپا را مشروط به «دوطرفه» بودن مباحث اعلام کرد.

به گفته وی، «اروپا باید درباره موارد متعددی از نقض حقوق بشر توضیح دهد».

«اسلام هراسی»، «کشف حجاب اجباری در دبیرستان‌ها و دانشگاه‌های فرانسه» از جمله مواردی است که به گفته رییس دستگاه قضایی ایران باید به عنوان موضوعات و مباحث گفت‌وگوی دو طرفه حقوق بشری با اروپا، مطرح شود.

آملی لاریجانی در ادامه سخنانش افزود: «آنها اسلام هراسی در اروپا راه می‌اندازند؛ اما اگر کسی به هولوکاست نگاه چپی بکند، باید به زندان برود. این مسائل هم در گفت‌وگوهای حقوق بشری با اروپا باید مطرح شود».

به گفته رییس قوه قضاییه ایران، «حساب آمریکایی‌ها جداست. آنها اهل خدعه هستند و این موضوع را در برجام نشان دادند». او سپس با اشاره به سخنان آیت‌الله خامنه‌ای تاکید کرد: «ما برجام دو و سه و چهار و پنج نداریم».

سازمان‌های بین‌المللی فعال در حوزه حقوق بشر در سال‌های گذشته همواره نسبت به نقض حقوق بشر در ایران انتقاد کرده‌اند.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در قطعنامه‌ای که آذرماه سال ۹۴ تصویب شد، در مورد «وخامت» وضعیت حقوق بشر در ایران ابراز نگرانی کرد.

در آن قطعنامه در عین حال، از تلاش‌های حسن روحانی برای کاهش نابرابری‌ها و افزایش آزادی بیان و عقیده استقبال شده بود.

جمهوری اسلامی ایران همواره این انتقادها و از جمله گزارش‌های دوره‌ای احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، را دارای اغراض و اهداف سیاسی و غیرمنصفانه ارزیابی می‌کند.

آملی لاریجانی در سخنرانی روز چهارشنبه خود، نگاه و ایدئولوژی حاکم بر اعلامیه جهانی حقوق بشر را نگاهی «سکولار و لیبرال» توصیف کرد و خطاب به جهان غرب این پرسش را مطرح کرد که «چه کسی به شما حق داده ایدئولوژی لیبرال و سکولار و نحوه حیات غربی خود را به ما تحمیل کنید».

او در عین حال به رفتار «دوگانه» غرب در باب حقوق‌بشر انتقاد کرد و گفت:‌ «غربی‌ها از حقوق بشر استفاده ابزاری می‌کنند».

سخنان رییس قوه قضاییه ایران در مراسم «روز جهانی حقوق بشر اسلامی»، یک روز پس از آن ایراد شد که بر اساس اعلام قوه قضاییه ایران دستکم هفت تن به اتهام اقدام تروریستی، در زندان رجایی‌شهر کرج اعدام شدند.

اعدام این زندانیان با واکنش و انتقاد سازمان‌ها و دستگاه‌های حقوق بشری بین‌المللی همراه شده است.

دیگربان: علی سعیدی٬ نماینده علی خامنه‌ای در سپاه گفته کسانی که در «سهم‌گیری» از انقلاب ناموفق بوده‌اند٬ «باید بدانند نمی‌توانند در اعمال ولایت شراکت کنند.»

آقای سعیدی افزوده «برخی می‌خواهند در اعمال ولایت سهیم باشند ولی هیچ شخصیتی نمی‌تواند در عرض رهبری قرار بگیرد.»

وی اضافه کرده «بعضی‌ها در فتنه ۸۸ و غائله ۱۸ تیر ۷۸ می‌خواستند که در اصل ولایت شریک باشند و می‌گفتند ‌در غیر این صورت همه جا را به‌ هم می‌ریزیم.»

آن‌طور که این روحانی محافظه‌کار گفته برای این افراد «پذیرش امام خمینی آسان بود ولی پذیرش جانشین ایشان سخت بود.»

سعیدی٬ «غرور»، «دنیاگرایی»، «قدرت‌طلبی» و «فامیل‌گرایی» را از مهمترین عوامل ریزش‌ این افراد از بدنه نظام و انقلاب دانسته است.

منظور علی سعیدی از این سخنان اکبر هاشمی رفسنجانی٬ حسن روحانی و گروهی دیگر از اصلاح‌طلبانی هستند که حامیان خامنه‌ای آنها را متهم به انحراف از انقلاب می‌کنند.

رادیوفرانسه: دو روز پس از آنکه ترکی الفیصل، رییس پیشین سازمان اطلاعات عربستان، از رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران به عنوان “مرحوم مسعود رجوی” یاد کرد، این سازمان هنوز واکنش روشنی در تأئید یا تکذیب این خبر از خود نشان نداده است. سخنگوی سازمان مجاهدین خلق ایران در اظهاراتی کلی تنها گفته است که ادعای یکی از بانفوذترین شخصیت های سیاسی عربستان مورد “سوءتعبیر” قرار گرفته است.

بعد از اشغال عراق توسط آمریکا در سال ۲۰۰۳، رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران، مسعود رجوی، در هیچ سخنرانی علنی شرکت نکرد و هیچ تصویر به روزی نیز از او انتشار نیافت. این غیبت چندین ساله با سکوت خود سازمان مجاهدین خلق ایران به حدس ها و شایعات بسیاری در مورد سرنوشت رهبر سازمان مجاهدین خلق دامن زد. با این حال، اگر ادعای یک مقام نظامی آمریکایی، سرهنگ “وسلی مارتین”، مسئول حفاظت از سازمان مجاهدین خلق ایران در عراق پس از اشغال این کشور در سال ۲۰۰۳ را ملاک قرار دهیم، مسعود رجوی در یک حملۀ نظامی زخمی شده و در اکتبر سال ۲۰۱۵/آبان سال ۱۳۹۴ نیز در فرانسه بوده است.

سرهنگ “وسلی مارتین” که از حامیان سیاسی سازمان مجاهدین خلق ایران نیز هست و در نشست های بین المللی و علنی این سازمان نیز به همین عنوان شرکت می کند، در هفتم اکتبر سال ۲۰۱۵ در پاسخ به سئوال یکی از اعضای کمیتۀ نیروهای مسلح سنای آمریکا دربارۀ سرنوشت رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران گفت : “مسعود رجوی در جریان یک حمله زخمی شد و اکنون در فرانسه به سر می برد و به همراه مریم رجوی هدایت سازمان مجاهدین خلق ایران را برعهده دارد.”

در این نشست سناتور “جو منشن”، از اعضای کمیتۀ نیروهای مسلح سنای آمریکا، می پرسد : “چه اتفاقی برای رهبر سازمان مجاهدین خلق افتاده است؟ می دانم که مریم رجوی اکنون رهبر این سازمان است. اما، چه اتفاقی برای شوهر او، مسعود، افتاده است؟ از سال ۲۰۰۳ هیچکس از او خبری ندارد. آیا کسی می داند چه بر سر او آمده است؟”

در پاسخ به این سئوالات گفتگوی کوتاهی میان سناتور “جو منشن” و مسئول حفاظت از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران در عراق، سرهنگ “وسلی مارتین”، در می گیرد که در زیر می خوانیم :
“- سرهنگ “وسلی مارتین” : آقای سناتور، مسعود رجوی در یک حمله زخمی شد.
-سناتور “جو منشن” : آیا زنده است؟ آیا او هنوز زنده است؟
-سرهنگ “وسلی مارتین” : بر اساس اطلاعاتی که دارم، بله، او زنده است.
-سناتور “جو منشن” : آیا او در اردوگاه لیبرتی در عراق است؟
-سرهنگ “وسلی مارتین” : خیر قربان.
-سناتور “جو منشن” : آیا او در ایالات متحد آمریکا است؟
-سرهنگ “وسلی مارتین” : خیر قربان.
-سناتور “جو منشن” : بالاخره او یک جایی باید باشد.
-سرهنگ “وسلی مارتین” : بر اساس اطلاعاتی که به دست آورده ام او در فرانسه است.
-سناتور “جو منشن” : آیا او دیگر رهبر سازمان مجاهدین خلق نیست؟
-سرهنگ “وسلی مارتین” : او هنوز در کنار مریم رجوی رهبری سازمان مجاهدین خلق را مشترکاً برعهده دارد.”
به این ترتیب، آنچه با استناد به اظهارات صریح مقام مطلع نظامی آمریکا می توان گفت، این است که مسعود رجوی پس از زخمی شدن در عراق به فرانسه منتقل شده و دست کم تا اکتبر/آبان ماه سال گذشته در این کشور بوده است.
محمدرضا روحانی، حقوقدان و عضو سابق شورای ملی مقاومت ایران، در گفتگو با رادیو بین المللی فرانسه می گوید : “آنچه قطعی است این است که آخرین پیام مسعود رجوی در هفتم آبان ماه ۹۴ شفاهی بوده و بعد از آن تاریخ مسعود رجوی دیگر حتا پیام شفاهی هم نفرستاده است.”

محمدرضا روحانی ویژگی بارز سازمان مجاهدین خلق ایران را عدم پایبندی این سازمان به شفافیت به ویژه در مورد سرنوشت و وضعیت رهبر آن، مسعود رجوی، می داند و می گوید : “در همان جلسۀ روز شنبۀ سازمان مجاهدین در “بورژه” که آقای ترکی الفیصل از مسعود رجوی تحت عنوان “مرحوم مسعود رجوی” یاد کرد، دیگر سخنرانان جلسه طوری صحبت کردند که انگار مسعود رجوی زنده است. البته، من امیدوارم که مسعود رجوی زنده باشد. زیرا، مشکلاتی که ایرانیان درون این سازمان دارند، به ویژه مشکل مربوط به حیات و زندگی آنان با حضور مسعود رجوی احتمالاً بهتر حل می شود. مسعود رجوی این قدرت را دارد که در مورد خروج اعضا و هواداران این سازمان از عراق تصمیم عملی بگیرد.”

محمدرضا روحانی می گوید که هیچکس از درون سازمان مجاهدین خلق ایران اطلاع ندارد و هیچکس هم نمی داند چرا سازمان مجاهدین به روشنی و به طور شفاف نمی گوید که آیا مسعود رجوی زنده است یا نه. این سازمان، به گفتۀ محمدرضا روحانی، طی سال ها حیات سیاسی اش استعداد و امکان پنهانکاری های شدید را حتا در میان اعضای خود به دست آورده است، به طوری که اعضای پیشین شورای ملی مقاومت ایران از جمله خود او که در چند متری سکونتگاه خانم مریم رجوی زندگی می کردند نمی دانستند که در درون تشکیلات سازمان مجاهدین چه می گذرد.

محمدرضا روحانی سپس می گوید : “من خودم شخصاً نمی دانم که اظهارات آقای ترکی الفیصل را باید به عنوان خبر در نظر بگیریم یا به عنوان شایعه. البته وقتی که آقای ترکی الفیصل می گوید “مرحوم مسعود رجوی” برای من همین گزاره یک خبر است. ترکی الفیصل هم آدم کمی نیست. او تحصیلات عالیه اش را در آمریکا انجام داده و سال ها مشاغل مهمی” از جمله ریاست سازمان اطلاعات عربستان را برعهده داشته است. خلاصه اینکه، به گفتۀ محمدرضا روحانی، ترکی الفیصل “آدمی است مجرب”، با اطلاع و باصطلاح دنیا دیده که بی حساب و کتاب کلمات و جملات را بر زبان نمی آورد. محمدرضا روحانی می گوید که به گمان او ترکی الفیصل “از سر مسامحه خبر فوت مسعود رجوی را اعلام نکرده، بلکه باصطلاح از دستش در رفته است.” دلیلش هم واضح است : “سازمان مجاهدین نمی توانسته از ترکی الفیصل بخواهد که متن سخنرانی اش را قبل از خوانده شدن به این سازمان نشان بدهد.”

اما در واکنش به سخن این شاهزادۀ سعودی در مورد سرنوشت رهبر سازمان مجاهدین، این سازمان، به گمان محمدرضا روحانی، تنها ابهام بیشتری ایجاد کرده است. زیرا، سخنگوی سازمان مجاهدین خلق ایران گفته است که سخن آقای ترکی الفیصل “سوءتعبیر شده است”. یعنی اینکه سخنگوی سازمان مجاهدین “حاضر نشده بگوید که بالاخره خبر فوت آقای مسعود رجوی درست است یا غلط.” عضو پیشین شورای ملی مقاومت ایران سپس می افزاید : “آنچه قطعی است این است که آخرین پیام مسعود رجوی در هفتم آبان ماه ۹۴ شفاهی بوده است و بعد از آن تاریخ هم مسعود رجوی دیگر حتا پیام شفاهی هم نفرستاده است.”

محمدرضا روحانی می افزاید که به نظر او آنچه اکنون در “اُور-سور-اُواز” (مقر سازمان مجاهدین در حومۀ شهر پاریس) می گذرد، این است که “چگونه خبر ترکی الفیصل دربارۀ مسعود رجوی را هدایت کنند، چرا که این خبر تاثیرات بسیار جدی بر بدنه و پایه های سازمان مجاهدین خلق ایران می گذارد.”

در پایان محمدرضا روحانی می گوید : “بنابراین، اولاً من امیدوارم که مسعود رجوی زنده باشد چون او مشکلاتی را که خودش ایجاد کرده و یا ایجاد شده اند راحتتر می تواند حل کند. و ثانیاً حتا اگر مسعود رجوی فوت کرده باشد امیدوارم جانشینان او به فکر حل همین مشکلات از جمله حل مشکل رهبری سازمان مجاهدین باشند.” محمدرضا روحانی ابراز امیدواری کرده است که سازمان مجاهدین خلق در پی رهبری نباشد که همانند مسعود رجوی همواره و به تنهایی دربارۀ جزیی ترین امور این سازمان تصمیم گرفته است و ثانیاً این سازمان بتواند همانند گذشته خود را به جامعۀ ایران وصل کند.

قانون: طبق تفاهم‌نامه‌ای که میان دانشگاه علمی کاربردی و مرکز رسیدگی به امور مساجد امضا شده است، گفت: خدامی که مدرک دیپلم دارند می‌توانند در رشته «خدمت در مسجد» تحصیلات خود را ادامه دهند.

قانون-طبق تفاهم‌نامه‌ای که میان دانشگاه علمی کاربردی و مرکز رسیدگی به امور مساجد امضا شده است، گفت: خدامی که مدرک دیپلم دارند می‌توانند در رشته «خدمت در مسجد» تحصیلات خود را ادامه دهند.

به گزارش فارس به نقل از ستاد خبری دهه تکریم و غبارروبی مساجد، طرح کرامت ویژه خادمین مساجد استان تهران با هدف ارتقای توان مهارتی خدام در مباحث بهداشت محیط در حالی اردیبهشت و خرداد ماه سال جاری پیگیری شد که آشنایی با بهداشت محیط مسجد و آشپزخانه، بهداشت فردی در مسجد، ضدعفونی صحیح لوازم آبدارخانه و سرویس‌های بهداشتی و شیوه اصولی مبارزه با حیوانات موذی از جمله موارد آموزشی بود که خدام مساجد با آن آشنا شدند و در نهایت گواهی دوره آموزشی بهداشت برای خادمین شرکت‌کننده صادر شد.

در این طرح 17 مرکز بهداشت از جمله مراکز شهید محلاتی، شهید باهنر، شهید بهشتی، علامه طباطبایی، شهید مدرس، شهید مدنی، شیخ کلینی، شهید اشرفی اصفهانی، شهید مطهری و شهید صدوقی حضوری فعال داشتند و کار آموزش بهداشت خدام مساجد را بر عهده داشتند.

*رشته «خدمت مسجد» در دانشگاه برای خدام مساجد دائر می‌شود

دوره آموزش بهداشت و سلامت ویژه خدام مساجد ناحیه علامه امینی به همت معاونت آموزش مرکز رسیدگی به امور مساجد و ناحیه مذکور برگزار شد که مربیان بهداشت به تببین و آموزش بررسی وضعیت بهداشتی مساجد، ممنوعیت استعمال دخانیات، ممنوعیت بردن کفش به مساجد، ممنوعیت استفاده مشترک از البسه مخصوص عزاداری، رعایت نکات بهداشتی در کفشداری، تجهیز مسجد به جعبه کمک‌های اولیه، استفاده از روپوش سفید در آبدارخانه مسجد و ممنوعیت خوابیدن افراد در مسجد پرداختند.

این در حالی است که بهداشت محیط مسجد و آشپزخانه، بهداشت فردی در مسجد، ضدعفونی صحیح لوازم آشپزخانه و سرویس‌های بهداشتی و شیوه اصولی مبارزه با حیوانات موذی موضوعات آموزشی اصلی این دوره است.

خدام مساجد ناحیه شهید مطهری نیز دوره آموزش بهداشت و سلامت خدام مساجد را گذراندند، در این دوره آموزشی حجت‌الاسلام مزدجو معاون ناحیه شهید مطهری با اشاره به بسته آموزشی کرامت ویژه خدام گفت: در این بسته محتواهایی با موضوع ایمنی، بهداشت و سلامت و محافظت از مسجد ارائه شده است.

وی با بیان اینکه در بحث تحصیلات خدام در رشته خدمت مسجد تفاهم‌نامه‌ای میان دانشگاه علمی کاربردی و مرکز رسیدگی به امور مساجد بسته شده است، گفت: خدامی که دیپلم دارند می‌تواند در این رشته تحصیلات تکمیلی را ادامه دهند.

حجت‌الاسلام مزدجو با اشاره به شعار معاونت آموزش مبنی بر «مدیریت مسجد یک تخصص است»، بیان داشت: هر کسی در جایگاه خودش در مسجد می‌تواند عهده‌دار وظایف تخصصی باشد، چرا که در مسجد باید وظایف مشخص و معین باشد، همچنین آموزش کمک‌های اولیه، آموزش بهداشت و سلامت و دوره آموزش ایمنی از جمله موارد ضروری آموزشی خدام است.

در این دوره آموزشی هم مربیان بهداشت که دو ساعت به طول انجامید بر مواردی نظیر لزوم رعایت بهداشت فردی در مسجد، ممنوعیت استعمال دخانیات و بردن کفش به مسجد، تجهیز مسجد به جعبه کمک‌های اولیه و لزوم استفاده از روپوش سفید در آبدارخانه مسجد تأکید کردند.

*مدیریت مسجد یک تخصص است

براساس این گزارش، دومین دوره آموزش بهداشت و سلامت ویژه خدام ناحیه شهید مطهری در مسجد پیامبر اعظم(ص) برگزار شد، در ابتدای این دوره آموزشی حجت‌الاسلام مزدجو معاون ناحیه شهید محلاتی گفت: معاونت آموزش مرکز رسیدگی به امور مساجد با شعار مدیریت مسجد یک تخصص است، دوره‌های بهداشت و سلامت و ایمنی مساجد را طراحی کرده است.

وی افزود: امید است خدمتگذاری در خانه‌های خدا در سطح بهتری انجام شود، چرا که مساجد به عنوان مهمترین پایگاه انقلاب اسلامی شناخته می‌شوند.

در این کلاس آموزشی سرمستی یکی از کارشناسان اداره بهداشت و درمان شمال غرب تهران به طرح مباحثی نظیر تعریف بهداشت، راهکارهای ارتقای سطح بهداشت در مساجد، برنامه‌های اجرایی بهداشتی متناسب با سطح بهداشت هر مسجد، نکات بهداشتی مختص اجزا و بخش‌های مختلف مسجد، بهداشت مواد غذایی در مسجد مانند شیر، گوشت، سبزیجات و …، علائم فساد مواد غذایی، روش‌های پیشگیری از سرایت بیماری‌ها در مسجد، نکته‌های بهداشتی در آبدارخانه و آشپزخانه مسجد و رعایت بهداشت سرویس‌های بهداشتی پرداخت.

در ادامه اجرای طرح کرامت، دوره آموزشی خدام ناحیه شهید نواب صفوی در مسجد کمیل برگزار شد، در این دوره آموزشی حجت‌الاسلام والمسلمین عباسی مدیر ناحیه شهید نواب صفوی گفت: خادمی مسجد افتخاری است که خداوند متعال به برخی داده است و باید از این فرصت استفاده کرد، استفاده از این فرصت هم به این است که کسانی که در مسجد حاضر می شوند مهمانان خداوند هستند و شما میزبان مردم هستید، بنابراین خادم باید زبانش را حفظ کند و با مردم با خوشرویی رفتار کند.

بی‌بی‌سی: در یکی از اسناد سازمان سیا حکایت شده که نیم قرن پیش یکی از علمای قم که در شمال تهران در حبس خانگی بوده، به دور از چشمان تیزبین ساواک، با دولت آمریکا تماس می‌گیرد.

آیت‌الله دربند از مراجع بزرگ آن زمان ایران نبود ولی شدیدتر از همه آنها “انقلاب سفید” شاه را می کوبید؛ برنامه اصلاحات اقتصادی – اجتماعی بحث برانگیزی که به زن ایرانی حق رأی داد و زمین‌های بسیاری از فئودال‌ها را بین رعیت‌ها تقسیم کرد.
متن پی دی اف

بی‌بی‌سی: بابک مینا پژوهشگر فلسفه
پس از ماه‌ها کشمکش و مجادله بر سر انتخابات مجلس شورا و خبرنگان، احمد جنتی و علی لاریجانی به ریاست دو جلس خبرگان و شورا رسیدند. نیروهای دموکراسی‌خواه پس از یک نبرد درونی فرساینده، خسته و وامانده به کناری افتاده‌اند و پرواز دوباره ستارگان اصول‌گرا را بر آسمان دو مجلس نظاره می‌کنند. فارغ از نتایج انتخابات، گویی ما وارد عصری تازه شده‌ایم: نبرد اصلی اینک نه میان دموکراسی‌خواهان و حکومت، که میان خود دموکراسی‌خواهان است. گویی بخش‌های تندروی حکومت شاد و خندان در ساحلی امن لمیده‌اند و آتش‌‌اندازی درونی دموکراسی‌خواهان را تماشا می‌کنند. چه شده است؟ ما کجا ایستاده‌ایم؟ چگونه به اینجا رسیدیم؟
ما تاکنون سه عهد با اصلاح‌طلبان بسته‌ایم: عهد اول در سال ۷۶، که فرجام خوشی نداشت و وعده و وعید‌ها به جایی نرسید. عهد دوم در سال ۸۴ بود که با شکست کاندیدای اصلاح‌طلب عهد نو مرده به دنیا آمد. عهد سوم سال ۸۸ بود: پیش و به خصوص پس از انتخابات.
سیاست: عهدی سکولار

شالوده سیاست عهد است. در عصر مدرن سیاست عهدی سکولار است میان حکومت و شهروندان، میان نخبگان و شهروندان، و میان خود نخبگان و شهروندان. عهد سیاسی در گفتار و عمل شکل می‌یابد: شما می‌بایست در حوزه عمومی طرحی سیاسی را پیشنهاد کنید و بر مبنای آن حمایت و اعتماد شهروندان را جلب کنید، سپس با عملی سیاسی طرح‌تان را پیش ببرید. دیگران هم می‌توانند بر اساس گفتار و عمل شما، شما را قضاوت کنند. این خلاصه‌ سیاست مدرن است. اگر این عهد سست شود، رشته اعتماد میان نخبگان و شهروندان، همچنین میان خود نخبگان و شهروندان گسسته می‌شود و سوءظن و تردید جای اعتماد را می‌گیرد. این دقیقا وضعیت سیاسی ما ایرانیان است. در چنین وضعیتی اتفاقا از آنجا که عهد سیاسی میان حکومت و شهروندان سست و بی‌بنیاد است دموکراسی‌خواهان باید بیشتر بکوشند تا عهدی نو ببندند و اعتماد را میان همگان گسترش دهند. مهمترین وسیله مبارزه با حکومتی خودکامه، طرح عهدی نو و شجاعت دفاع از امکان دوباره اعتماد همگانی است، چرا که استبداد چیزی جز شکستن عهد سیاسی و گسترش سوءظن نیست و تنها از این طریق می‌تواند ترس را بر جامعه حاکم کند. اعتماد یعنی شکستن ترس و شناسایی دوباره دیگری.

عهد سیاسی تجدیدشونده است. هر دوره‌ای به عهدی جدید نیاز دارد. پویایی سیاست دموکراتیک در همین تجدید عهد‌های دوباره است. جالب است که کلمه عهد در زبان فارسی دو معنی دارد: یکی به معنای پیمان و میثاق و دیگری به معنای زمانه و عصر. بنابراین می‌توانیم بگوییم در سیاست مدرن هر عهدی عهدی نو می‌طلبد.

ما تاکنون سه عهد با اصلاح‌طلبان بسته‌ایم: عهد اول در سال ۷۶، که فرجام خوشی نداشت و وعده و وعید‌ها به جایی نرسید. عهد دوم در سال ۸۴ بود که با شکست کاندیدای اصلاح‌طلب عهد نو مرده به دنیا آمد. عهد سوم سال ۸۸ بود: پیش و به خصوص پس از انتخابات. ائتلاف ۸۸ شکست خورد و اهدافی که موتلفان را گرد آنها جمع کرده بود فروریخت. سال ۹۲ هم اکثریت اصلاح‌طلبان و هم بخشی از مردم به حسن روحانی رای دادند. چنین پیدا بود که عصری جدید آغاز شده است. اما متاسفانه عهد عصر جدید هرگز برای همگان توضیح داده نشد، ما نمی‌دانیم در وضعیت جدید سیاسی بر اساس چه اهدافی باید گرد اصلاح‌طلبان و متحدان آنان جمع بشویم. هر گروه سیاسی که می‌خواهد طرحی جدید درافکند باید این طرح را به طرق مختلف برای مردم توضیح دهد و این فرصت را به شهروندان بدهد که این طرح را بحث بگذارند و آن را قضاوت کنند. متاسفانه اطلاح‌طلبان نه در داخل و نه در خارج (که فضای آزادتری دارند.) چنین نمی‌کنند.
پرسش: اصول مشترک ما، عهد قدیم ما، «دموکراسی و حقوق بشر» بود. تاکتیک اصلاح طلبان اما در انتخابات مجلس خبرگان رای به دشمنان دموکراسی و معروف ترین چهره‌های ناقض حقوق بشر بود
تجدید نظر در اصول یا در تاکتیک؟
اصلاح‌طلبان به ما می‌گویند اصول ما همان است، عهد ما همان عهد قدیم است، تنها تاکتیک‌ها تغییر کرده است. پرسش: اصول مشترک ما، عهد قدیم ما، «دموکراسی و حقوق بشر» بود. تاکتیک شما اما در انتخابات مجلس خبرگان رای به دشمنان دموکراسی و معروف ترین چهره‌های ناقض حقوق بشر بود. این چه وسیله‌ای است که نه تنها هیچ تناسبی با هدفش ندارد که با آن در تضاد مطلق است؟ این چه تاکتیکی است که نه تنها ما را به اصول نزدیک نمی‌کند که درست در جهت خلاف آن اصول حرکت می‌کند؟ درست است، تاکتیک می‌تواند در سیاست تغییر کند اما نه تا جایی که دیگر مطلقا بر ضد اصول باشد.

بنابراین ادعای ثابت ماندن اصول و تغییر در تاکتیک سخنی لغو و بیهوده است. اصلاح‌طلبان می‌توانستند با شرکتی حداقلی در انتخابات مجلس شورا و تنها با هدف حمایت از «حکم‌رانی خوب» تعهد خود را به اصول دموکراسی‌خواهی نشان دهند. اما آنان در انتخاباتی شرکت کردند (مجلس خبرگان) که نتیجه‌اش کاملا از قبل مهندسی شده بود و همه می‌دانستند که آنها بختی ندارند.

باید پذیرفت که اصلاح‌طلبان در اصول تجدید نظر کرده‌اند. وگرنه ما در تاکتیک اختلاف چندانی نداشتیم: بیشتر دموکراسی‌خواهان ایرانی طرفدار مبارزه مسالمت‌آمیز هستند و فی‌نفسه مخالف شرکت در انتخابات نیستند، به شرطی که این شرکت تا حدی تامین‌کننده خواست‌های دموکراسی‌خواهانه باشد یا دستکم بر ضد این خواست‌ها نباشد. متاسفانه باید گفت اطلاح‌طلبان در بخشی از «اصول» خود تجدید نظر کرده‌اند: دموکراسی برای آنها دیگر در اولویت نیست. آنان که از فردای پس از جمهوری اسلامی سخت در هراس هستند، ترجیح می‌دهند با اولیگارشی حاکم کنار بیایند تا اینکه در یک دموکراسی تمام‌عیار در شرایطی برابر با دیگران رقابت کنند. دموکراسی‌خواهی برای آنها حداکثر به امیدی دور و مبهم مثل آرزوی خوشبختی برای همه بدل شده است، و دیگر هدفی سیاسی که باید آن را با جدیت و شجاعت پی گرفت نیست. قطعا همه اصلاح‌طلبان مشمول این سخن نمی‌شوند اما فعلا سکان‌داران اصلی در میان آنها اینگونه می‌اندیشند و عمل می‌کنند.

اصلاح‌طلبان دچار ریاکاری دوسویه‌اند: از طرفی می‌کوشند وفاداری خود را به بخش مسلط حکومت ثابت کنند و از طرفی دیگر می‌کوشند به دموکراسی‌خواهان بیرون از حکومت و رای‌دهندگان بگویند طالب دموکراسی و حقوق بشر هستند

ریاکاری دوسویه
اصلاح‌طلبان دچار ریاکاری دوسویه‌اند: از طرفی می‌کوشند وفاداری خود را به بخش مسلط حکومت ثابت کنند و از طرفی دیگر می‌کوشند به دموکراسی‌خواهان بیرون از حکومت و رای‌دهندگان بگویند طالب دموکراسی و حقوق بشر هستند. نه اعتماد گروه اول را می‌توانند کاملا جلب کنند و نه اعتماد گروه دوم را. این ریاکاری ریشه‌ای ساختاری دارد، منظور این نیست که تک تک اصلاح‌طلبان به لحاظ شخصیتی ریاکار هستند یا نیستند، منظور اشاره به جای‌گیری آنان میان دو گروه و بازی دوگانه ناشیانه آنها است. بخش مسلط حکومت از نیت حقیقی اصلاح‌طلبان آگاه است. بسیاری از اصلاح‌طلبان به ولایت فقیه و بسیاری دیگر از اصول ایدئولوژی رسمی جمهوری اسلامی اعتقاد ندارند. تظاهر تاکتیکی فایده‌ای ندارد. از طرفی دیگر در برابرِ دموکراسی‌خواهانِ خارج از حکومت نیز ادعا می‌کنند به دموکراسی، ارزش‌های لیبرال و حتی حکومت سکولار اعتقاد دارند. در اینجا هم چنانکه رفت، تردید‌های جدی وجود دارد. ریاکاری ساختاری و بندبازی مدام این خطر را دارد که شما به تدریج در دام بی‌اصولی و هیچ‌انگاری بیفتید و از هر ریسمان آویخته بیاویزید. در درازمدت چنین وضعیتی یک گروه سیاسی را به نابودی می‌کشاند. حفظ اصول و پافشاری بر مرزها فریضه‌ای اخلاقی نیست، الزامی «سیاسی» ست برای حفظ انسجام و بنیان یک گروه و مسلک سیاسی. اگر این بنیان از دست برود، کسب قدرت و حتی پی‌گیری منافع کوتاه‌مدت نیز ناممکن می‌شود. اصلاح‌طلبان باید بر این ریاکاری فائق بیایند و مجددا عهدی نو با دموکراسی‌خواهان ببندند.