شرق: صداوسیما در اقدامی عجیب، نامه ابراهیم رئیسی در انتقاد از این سازمان را پخش کرد. این نامزد اصولگرا دو روز قبل نامه نوشته بود که چرا صداوسیما اخبار حسن روحانی را پوشش می‌دهد. به خود حسن روحانی هم نامه نوشته بود که اقداماتش شائبه برانگیز است. نحوه برخورد صداوسیما با نامه ابراهیم رئیسی اما نقض غرضی بود که اتفاقا مشخص کرد کدام نامزد انتخاباتی از حمایت بیشتری در رسانه‌ملی برخوردار است.
شاهد نخست اینکه سه شنبه شب بخش خبر ساعت ٢٠ شبکه خبر ابتدا در دقیقه ٩ متن دو نامه اعتراضی ابراهیم رئیسی، کاندیدای اصولگرا را پخش کرد و در دقیقه ١٤ سخنان رئیس‌جمهوری را. دروازه‌بانی‌خبر در صداوسیما احتمالا ارزش خبری نامه رئیسی، نامزد انتخاباتی اصولگرایان را فراتر از سخنان رئیس‌جمهوری مستقر دانسته و آن را در اولویت نخست خود قرار داده است.
از اواخر اسفند سال گذشته که احتمال ورود رئیسی به رقابت‌های انتخاباتی شدت گرفت، کم‌کم فضاسازی برای آشنایی با ابراهیم رئیسی که چهره‌ای ناآشنا برای عموم بود، از سوی رسانه‌ملی آغاز شده است. او یکی دوبار به صداوسیما رفت و بارها پخش تصاویرش در قامت امام جماعت، به یکی از عناصر ثابت برنامه‌های شبکه‌های مختلف در هنگامه نماز‌ ظهر تبدیل شده است. ستاد رسمی انتخاباتی تلگرامی رئیسی هم مدت‌هاست که فعال شده و برای او تبلیغ می‌کند؛ این درحالی است که طبق قانون انتخابات هرگونه تبلیغ پیش از موعد تخلف است.
انتقاد از خود به نفع رئیسی
اقدام عجیب‌تر صداوسیما در ماجرای نامه رئیسی اما نفس انتشار آن بود. رسانه ملی برای نخستین بار متن یک بیانیه یا نامه‌ را در انتقاد از خود منتشر کرد، آن هم درحالی که تا این‌لحظه حتی حاضر به انتشار جوابیه‌های افراد هم نبوده است. بارها فعالان سیاسی در انتقاد از عملکرد صداوسیما نامه و بیانیه داده‌اند. بارها افراد یا جریان‌هایی که به انحای مختلف نام و عملکردشان در صداوسیما به انتقاد یا حتی اتهام برده شده، خواستار فراهم شدن فرصتی برای پاسخ‌گویی بوده‌اند؛ اما درهای صداوسیما همیشه به روی آنها بسته بوده است. طبق قانون مطبوعات، رسانه‌ها موظف به انتشار جوابیه و توضیح افرادی هستند که درباره آنها مطلبی منتشر شده است. طبق قانون مطبوعات، رسانه‌ها حتی اجازه دخل‌وتصرف در جوابیه‌ها را هم ندارند. قانونی که البته تاکنون شامل حال همه شده است، به جز صداوسیمای ملی. در چنین شرایطی رسانه ملی متن نامه انتقادی یک نامزد انتخاباتی را از خود منتشر می‌کند! آیا اگر این نامه از سوی یک نامزد غیرهمسو با نگاه حاکم بر صداوسیما هم منتشر می‌شد، قابل انتشار و پخش بود؟ پاسخ آن چندان سخت نیست. از مردم عادی تا بازیگران و مجریان و حتی کارکنان صداوسیما، فعالان و چهره‌های سیاسی و حتی وزرای دولت‌ها بارها به صداوسیما و رئیس آن نامه نوشته‌اند؛ اما دریغ از انعکاس آن. با گشتی کوتاه در اینترنت به ده‌ها مورد از این نامه‌ها برخواهید خورد.
نامه‌هایی که به در بسته می‌خورند
نمونه جالب و مشابهی که برای رفتار یک‌بام و دو‌هوای صداوسیما می‌توان یادآور شد. نامه اخیر محمود صادقی نماینده مردم تهران در مجلس به رئیس سازمان صداوسیماست. نکته جالب اینکه محتوای نامه صادقی هم مشابه نامه رئیسی بود.
جا برای جوابیه نداریم
فارغ از آن بارها افرادی که به اشکال مختلف نام و گذشته‌شان در صداوسیما مورد انتقاد قرار‌گرفته، خواستار فراهم‌شدن زمانی برای حضور و پاسخ‌گویی در دفاع از خود بوده‌اند. نمونه آن ناطق نوری و هاشمی‌رفسنجانی در ماجرای مناظرات انتخاباتی سال ٨٨ بود. رئیس سابق صداوسیما، ضرغامی در مصاحبه‌ای گفته بود: «وقتی در مناظره‌ای درباره بسیاری از شخصیت‌های حقیقی و حقوقی بحث می‌شود، ممکن است نام بسیاری از افراد مطرح شود و حتی بسیاری از دستگاه‌ها و نهادهای کشور، زیر‌سؤال بروند و در این فاصله امکان این نیست که همه این افراد، بیایند و پاسخ دهند. بعد از این اتفاق، بنده یک الی دو مرتبه این مسئله را مطرح کردم که پس از انتخابات بسیار علاقه‌مندم به بهانه‌های مختلف برخی افراد بیایند که اگر مطالبی به آنها گفته شده، در برنامه دیگر آن را توضیح دهند.
این موضوع برای رسانه هم خوب بود و شخصا بنده هم علاقه‌مند بودم که این کار انجام بگیرد، ولی از سویی دیگر دیدم فهرست افرادی که قرار است برای توضیح بیایند، فهرستی بلندبالاست. بخشی از این افراد، وزرای دولت احمدی‌نژاد بودند، اما ما در این شرایط دیدیم که باید شش ماه برنامه‌های صداوسیما را تعطیل کنیم و دوباره آنها از اول بیایند و حرف بزنند!».
و با این بهانه هیچ‌وقت فرصت پاسخ‌گویی برای هیچ فردی در رسانه ملی فراهم نشد. چه آن فرد هاشمی‌رفسنجانی یا ناطق‌نوری باشد چه یک فرد عادی. در ماجرای سال ٨٨، ناطق و هاشمی از صداوسیما خواسته بودند که برای پاسخ‌دادن به اتهاماتی که احمدی‌نژاد در جریان مناظره‌ها روانه آنها کرده بود، فرصتی به آنها در صداوسیما داده شود.
چه خبر از آن دیگری
اما بشنویم از فعالیت‌های انتخاباتی دیگر نامزد اصولگرایان، محمدباقر قالیباف. روز گذشته یک فایل صوتی تبلیغاتی از قالیباف در کانال‌ها و شبکه‌های تلگرامی و مجازی دست به دست شد. یک موزیک با شعر و صدای کودکانه در حمایت از شهردار پایتخت و ترغیب به رأی دادن به او. ٣٠ فروردین‌ هم روزنامه همشهری متعلق به شهرداری، با دو چاپ منتشر شد؛ تهران و شهرستان. چاپ شهرستان منقوش به تصویر قالیباف است، درحالی‌که دستش را برای گرفتن چند نوجوان داخل استخر دراز کرده است. تصویری که اگرچه در ظاهر غیرتبلیغاتی است؛ اما کاملا هوشمندانه با هدف اثرگذاری نمادین روی مخاطب انتخاب شده است.

دیگربان: علی مطهری گفته که در حال حاضر صدا و سیما بدون قانون اداره می‌شو و «نظارت بر صدا و سیما توسط شورای نظارت یک امر تشریفاتی است.»

آقای مطهری افزوده «ما درباره صدا و سیما نیاز به سه قانون؛ خط مشی و اصول کلی، قانون اداره صدا و سیما و قانون نظارت بر صدا و سیما داریم.»

وی اضافه کرده «قانون شورای نظارت بر صدا و سیما قانون ضعیفی است و نظارت بر صدا و سیما توسط این شورا یک نظارت و امر تشریفاتی است.»

به گفته وی «انتقادات این شورا که به رئیس سازمان ارسال می‌شود یا بدون پاسخ می‌ماند یا در صورتی که کار به رسانه‌ها کشیده شود پاسخی خواهد داشت.»

مطهری ادامه داده «لازم است قانون نظارت بر سازمان صدا و سیما اصلاح شود و از همین جهت طرحی را با عنوان اداره و نظارت بر صدا و سیما تهیه کرده‌ایم.»

ایران وایر: شهرام ناظری وقتی برای تجلیل در جشنواره بین‌المللی اقوام روی صحنه رفت، گفت: «تجلیل در کرمانشاه برای من خیلی ارزشمند است، گرچه ما هنرمندها عادت نداریم از ما تجلیل شود.» او دیشب در این مراسم، نشان فرهنگ و هنر کرمانشاه را دریافت کرد اما وقتی از او خواستند آوازی در این جشنواره بخوانند شرطش این بود که اگر صدایش از تلویزیون پخش نمی‌شود، آواز بخواند: «اگر قول بدهند تلویزیون پخش نکند، می خوانم. اصلا اگر می دانستم صدا وسیما پخش می کند نمی آمدم. برخی از هنرمندان و امثال من امروز از خانه اصلی خود که صدا و سیما باشد، محرومند. صدا و سیما سال هاست آثار من را پخش می کند، بدون اینکه حق و حقوق من را بدهند و با من قراردادی ببندند.»

شهرام ناظری سال‌هاست که هر جا فرصتی دست دهد از سیاست‌های صداو سیما بعد از انقلاب گلایه می‌کند. او بارها اعلام کردهپیش از انقلاب در رادیو و تلویزیون ملی کار می‌کرده اما بعد از انقلاب تلویزیون هیچ‌گاه به او و هم نسلانش که برای گسترش موسیقی اصیل ایرانی تلاش زیادی کرده‌اند، روی خوش نشان نداده: «ما هنرمندان شاخص شاید آن طرف دنیا راحت‌تر بودیم و چیزی که ما را این‌جا نگه داشته، همه‌اش عشق است. در این سی و هفت سال از کوچکترین امکانات محروم بوده‌ایم. من قبل از انقلاب در رادیو ایران و تلویزیون ملی ایران بودم اما از اول انقلاب تا کنون نه آن‌ها خواستند و نه من خواستم که بروم نه حقوق من را دادند و نه حقوق مادی و معنوی‌ام را پرداختند.»

شهرام ناظری تنها یکی از مشهورترین خوانندگان آواز سنتی در ایران است که صدای او مورد توجه بسیاری از هنردوستان دنیا هم قرار گرفته است. ده سال پیش دولت فرانسه نشان لژیون دونور را به او اهدا کرد و سال 2014 نشان شوالیه ملی لیاقت را از این کشور دریافت کرد. روزنامه نیویورک تایمز در مقاله‌ای از او با عنوان بلبل فارسی یاد کرد و کریستین ساینس مانیتور او را «لوچانو پاواروتیِ ایران» نامید.

او شب گذشته و لابه لای انتقادهایش از صداوسیما گفت: «می توانستم بروم فرانسه و آمریکا ولی نرفتم، خیلی مهم است.» شهرام ناظری سخت تن به مصاحبه اختصاصی با رسانه‌ها می‌دهد و وسواس خاصی در انتخاب کلمات دارد اما هر جا تریبونی داشته باشد و مردم حضور داشته باشند، راحت حرف دلش را می‌زند، از لغو مجوز کنسرتش خبر می‌دهد، از پخش بدون مجوز آثارش از صداوسیما می‌گوید و یا از کفن پوشانی که به بهانه برهم زدن کنسرتش دم در سالنی ایستاده‌اند. ناظری هراسی از بیان مواضع سیاسی خودش هم ندارد او پس از انتخابات بحث‌برانگیز 88 تصنیف «ای خشم به جان تاخته» سروده فریدون مشیری را در حمایت از جنبش سبز خواند. یک فعال حوزه موسیقی به ایران وایر می‌گوید: «او همان وقت برای خواندن این تصنیف بازجویی شد و تحت فشار امنیتی قرار گرفت.»

شهر ام ناظری در آخرین سال‌های دولت محمود احمدی‌نژاد بیشتر در خارج از ایران به برگزاری کنسرت پرداخت. او پژوهشی چند ساله روی شاهنامه فردوسی انجام داده بود و در آمریکا، فرانسه و چند کشور دیگر مثل تونس به همراه پسرش حافظ اجرای صحنه‌ای شاهنامه خوانی داشت اما شاهنامه خوانی شهرام ناظری در ایران با چند سال تاخیر انجام شد.

شهرام ناظری اردیبهشت ماه سال 92 داستان ضحاک را در ایران روی صحنه خواند و در توضیح این که چرا این اجرا در ایران دیرتر از کشورهای دیگر انجام شده، به ممیزی و ندادن مجوزا برای اجرای شاهنامه در ایران اشاره کرد و به وب سایت خبرآنلاین گفت: « اینجا اجازه شاهنامه‌خوانی ندادند، البته هیچ گاه نفهمیدم چرا ابتدا از فردوسی ترسیدند. با این حال بعد از سه سال، بعد از آن که دست اندرکاران، فیلم اجراهای فرانسه و آمریکا را دیدند، توجیه شدند که مجوز بدهند.»

او بارها لغو کنسرت را در شهرهای مختلف ایران تجربه کرده؛ اردیبهشت ماه امسال قرار بود در نیشابور روی صحنه برود اما با وجود اخذ تمامی مجوزها و فروش بلیط‌ها، از برگزاری کنسرت ممانعت شد. دادستان نیشابور اعلام کرد این گروه مجوز برگزاری ندارد اما او تصویر مجوزهای اخذ شده را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد. او خردادماه در اصفهان روی صحنه رفت و در این شهر از همراهی نوازنده‌های زن گروهش محروم شد. او در ابتدای این کنسرت گفت: «جای بانوان عضو ارکستر ما خالی است و نباید فردی به خاطر جنسیت از ارائه هنرش منع شود. اتفاقی که درباره عدم اجازه برگزاری برنامه در نیشابور رخ داد هم برای همه ما مایوس‌کننده بود.» شهریور ماه او و پسرش حافظ در شهر یزد روی صحنه رفتند اما کنسرت آن‌ها در حالی برگزار شد که عده‌ای کفن پوش جلوی در سالن و درست در زمان برگزاری کنسرت به اقامه نماز جماعت پرداختند و بعد دعای کمیل خواندند. کنسرت یزد با تاخیر برگزار شد.

شهرام ناظری، یکی از خوانندگان گروه چاوش است و در اولین سال‌های انقلاب برای این گروه به سرپرستی حسین علیزاده، محمدرضا لطفی و پرویز مشکاتیان آوازخوانی کرده است. آوازهایی حماسی و انقلابی که در تب و تاب روزهای انقلاب و جنگ خیلی زود سر زبان‌ها افتاد اما او بارها از پخش این آوازها در موقعیت‌های دیگر و با ساخت کلیپ‌های غیرمرتبط در تلویزیون انتقاد کرده است. او سال گذشته در گفت وگو با هفته نامه «تجربه» گفته بود: «هشت سال کار‌های بنده در جبهه‌های جنگ و آن دهه پخش شد، بدون این‌که حق و حقوقی بخواهم و حدود 37 سال است که صدا‌وسیما آثارم را بدون کسب اجازه و اطلاع، به‌عناوین مختلف حتی به‌صورت ابزاری پخش می‌کند، لازم است اصول قانونی کپی‌رایت و قرارداد فی ما بین رعایت شود.» ناظری دست از انتقاد برنمی‌دارد و هر جا فرصتی باشد حرفش را می‌زند مثل دیشب. او همیشه می‌گوید: «هنرمند منتقد است و باید از سانسور، ممنوعیت و … حرف بزند.»

دیگربان: مسیح مهاجری٬ مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی با انتقاد از عملکرد صداوسیمای جمهوری اسلامی٬ نوشته این رسانه ضمن فراهم کردن «مواد اولیه سیاه‌نمایی علیه نظام» برای رسانه‌های بیگانه٬ یک‌طرفه عمل می‌کند٬ کاملا اثرگذاری خود را از دست داده و مردم شگردهای آن را می‌شناسند و می‌فهمند.

آقای مهاجری در روزنامه جمهوری اسلامی خطاب به دست‌اندرکاران صداوسیما نوشته «یکطرفه عمل کردن‌های شما کار را به جایی رسانده که تبلیغات شما علیه هر کس و هر جریان، نتیجه معکوس می‌دهد.»

وی با اشاره به شگردهای این رسانه هنگان رقابت‌های انتخابی در «کوبیدن» برخی افراد و جناح‌ها افزوده «تصور نکنید مردم این شگردها را نمی‌فهمند. امروز مردم به برکت تنوع رسانه‌ها از همه چیز مطلعند…این، یعنی رسانه ملی از مردم و از فضای مجازی عقب‌تر است.»

به نوشته مهاجری٬ «رسانه ملی ما باید خنثی کننده تبلیغات مسموم بیگانگان باشد نه اینکه برای آنها مواد اولیه سیاه نمائی علیه نظام تهیه کند.»

این روحانی با انتقاد از حضور کارشناسان و افراد ثابت در برنامه‌های صداوسیما اضافه کرده «مگر قحط الرجال است که رسانه ملی فقط از همین چند نفر به عنوان کارشناس استفاده می‌کند؟ چرا سراغ این همه صاحبنظر که منصف و مطلع و بی‌غرض هستند نمی‌روید؟… شما نباید توقع داشته باشید همه طبق میل شما نظر بدهند، این که می‌شود رسانه میلی.»

وی همچنین از مسئولان صداوسیما خواسته «این واقعیت را بپذیرند که اکنون برخلاف گذشته، رسانه ملی یک ابررسانه بی‌رقیب نیست. وجود فضای مجازی که هر روز متنوع‌تر و گسترده‌تر می‌شود، اثرگذاری رادیو تلویزیون را بشدت کاهش داده است.»

مهاجری با انتقاد از بی‌توجهی صداوسیما به «بالا بردن اعتبار خود»٬ نوشته «متاسفانه چنین تلاشی در رسانه ملی وجود ندارد و این نگرانی کاملاً احساس می‌شود که این رسانه اثرگذاری خود را از دست بدهد و مردم برای به دست آوردن اخبار و اطلاعات مورد نیاز خود به فضای مجازی و سایر رسانه‌ها روی بیاورند.»

دویچه‌وله: فرشته‌ طائرپور در نامه‌ای به مسئولان رادیو و تلویزیون، بی‌اعتنایی به حقوق مالکان آثار را عمدی خوانده و می‌پرسد چطور پخش تیزر فیلم‌ها از شبکه‌های خارجی کراهت دارد اما پخش بدون اجازه فیلم‌ها در تلویزیون سراسری حرام نیست؟

فرشته طائرپور، تهیه‌کننده فیلم، در نامه‌ای به صدا و سیما به پخش غیرقانونی فیلم “وقتی همه خواب بودند” اعتراض کرده و گفته که این کار نشاندن مخاطبان پای سفره‌ای حرام است. این فیلم به تاکید تهیه‌کننده آن، چند مرتبه در سال‌های اخیر و بدون توجه به اعتراض‌های شفاهی و مکتوب او به نمایش در آمده و مناسبت پخش آن در مرتبه آخر، عید قربان بوده است.

فرشته طائرپور نوشته است: «در شرایطی که صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، مالکان آثار را در ازای پخش خلاصه تیزرهای ده ثانیه‌ای و گرانقیمت خود ملزم به امضای تعهداتی مبنی بر عدم استفاده مطلق از شبکه‌های غیرقانونی و پذیرش پیشاپیش خسارت‌های سنگین تخلف‌شان از این تعهد می‌کند، خود از همه قوانین شرعی و مدنی و احتیاط‌های واجب در رعایت حق الناس عبور کرده و نسخ امانی فیلم‌های موجود در آرشیوش را اموال مصادره شده‌ای فرض کرده که برای انواع جرح و تعدیل‌ها، یا نمایش‌های تلویزیونی و ویدیوئی، در موردشان اختیار تام دارد.»

وزارت ارشاد ایران شبکه‌های ماهواره‌ای خارجی را ابزار رخنه فرهنگی در داخل کشور می‌داند و هر گونه همکاری یا مشارکت در تولید برنامه از جمله پخش آگهی ‌فیلم‌های سینمایی از این شبکه‌ها را قابل پیگرد معرفی می‌کند. فیلم سینمایی “آااادت نمی‌کنیم” از جمله فیلم‌هایی بود که در هفته اول اکران خود به خاطر پخش آنونس تبلیغاتی‌اش از شبکه‌های ماهواره‌ای از ادامه نمایش منع شد.

بیشتر بخوانید: “ممنوع‌الفعالیت شدن، حق سینماگران ایران نیست”

این تهیه‌کننده سینما، مسئولان صدا و سیما را ملامت کرده که در بزنگاه تعامل با سینماگران مستقل همواره در نقش “معامله‌گری بدحساب” ظاهر شده‌ و از درک وظایف حمایتی خود عاجز مانده‌اند: « در شرایطی که مدتی است جمع کثیری از سینماگران -در داخل و خارج- دست به دست هم داده‌ایم و وکیل استخدام کرده‌ایم تا شکایت قانونی خود از نمایش غیرقانونی آثارمان را در محاکم قضایی ایران، اروپا و کانادا پیگیری کنیم، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، در جوار خودمان، با بی‌اعتنایی عمدی به حقوق مسلم و مصرح مالکان آثار، فیلم‌های ما را بدون داشتن قراردادی معتبر، بارها از شبکه‌های مختلف خود پخش می‌کند و مخاطبانش را پای سفره‌ای حرام، به تماشا می‌نشاند.»

طائرپور گفته که بارها به دلیل “رفتار مصادره‌ای” با فیلم‌هایش، از مسئولان صدا و سیما شکایت کرده ولی این فیلم‌ها هم در حوزه نمایش خانگی توزیع و هم بارها از شبکه‌های مختلف سراسری و استانی پخش شده‌‌اند.

بیشتر بخوانید: “ممنوع‌الفعالیت شدن، حق سینماگران ایران نیست”

در یادداشت اعتراضی خانم طائرپور که در خبرگزاری ایسنا منتشر شده، او به فشاری اشاره کرده که فیلمسازان ایرانی از سوی مراجع قانونی و قضایی به خاطر پخش تیزرهای تبلیغاتی در شبکه‌های خارجی تحمل می‌کنند و می‌پرسد کراهت پخش غیرقانونی فیلم‌های خوب ایرانی از صدا و سیما بیشتر است یا آگاهی‌رسانی یک شبکه خارجی به هموطنان در مورد تولیدات مجاز که موجب رونق بازار سینمای ایران می‌شود؟

او در پایان نوشته است: «تسویه حساب ما با صدا و سیما بماند برای آن دنیا؛ که نه سازمان اینهمه دستش باز است و پشتش گرم و حکمش نافذ… و نه ما اینهمه دست‌مان بسته و پشت‌مان خالی و حرف حق‌مان، تف سر بالا!»

سحام: بنا به گزارش خبرگزاری مهر، فرزند قائم مقام رئیس صداوسیما به عنوان مدیر روابط عمومی معاونت فرهنگی شهرداری منصوب شد!

به گزارش «سحام»، پس از انتصاب «مجتبی عبداللهی» از نزدیک‌ترین افراد سیاسی به محمدباقر قالیباف، به عنوان معاون فرهنگی و اجتماعی شهرداری، تغییرات گسترده‌ای در این معاونت در حال انجام است.

در ادامه تغییرات صورت پذیرفته در این معاونت، «سیدعلی موسوی مقدم» فرزند حجت الاسلام سیدرمضان موسوی مقدم، قائم مقام رئیس سازمان صداوسیما، به عنوان مدیر روابط عمومی معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران منصوب شده است!

صداوسیمای جمهوری اسلامی به موضوع املاک نجومی اهداء شده توسط محمدباقر قالیباف ورود نکرد و حتی انتقاد نرم احمد جنتی از این موضوع را در نماز جمعه نیز به تیغ سانسور سپرد. هم‌چنین مناظره جبرائیلی و حق‌شناس عضو حزب اعتماد ملی در برنامه ثریا با حضور حافظی عضو شورای شهر که منتقد قالیباف است، در هفته‌های اخیر لغو و سایت‌هایی که به این موضوع پرداخته بودند نیز توسط قوه قضاییه فیلتر شدند.

به گفته یکی از اعضای شورای شهر، کامران نجف زاده و ایمان مرآتی، خبرنگاران جنجالی صداوسیما هم از دریافت کنندگان املاک نجومی هستند. کامران نجف زاده ادعای عضو شورای شهر تهران را تکذیب و اعلام کرده «اگر ملک نجومی دریافت کرده، کلیدش را به مدعیان خواهد سپرد.»

دیگربان: وب‌سایت «گرداب» وابسته به مرکز بررسی جرایم سازمان یافته سایبری» سپاه از بازداشت مدیران دو کانال تلگرام که اسناد و مدارک «محرمانه» صدا و سیما را منتشر می‌کردند٬ خبر داده است.

خبر بازداشت مدیر کانال‌های تلگرامی «ساختمان شیشه‌ای» و «شهرزاد پرس نیوز» یک روز پس از برکناری رسمی محمد سرافراز از ریاست سازمان صدا و سیما منتشر شده است.

«گرداب» نوشته که این کانال‌ها از ابتدای دی ما سال ۱۳۹۴ راه‌اندازی و اقدام به انتشار «اخبار خاص و به اصطلاح محرمانه و دارای طبقه‌بندی سازمان صدا و سیما» می‌کردند.

به نوشته این وب‌سایت٬ کانال «ساختمان شیشه­‌ای» نخستین مرجع انتشار این اخبار بود و در مدت زمان اندکی تعداد زیادی از کارکنان این سازمان را جذب کرده بود.

آن‌طور که «گرداب» اعلام کرده حدود ۵۰۰ نفر از کارکنان سازمان صدا و سیما (از جمله در رده‌های مهم مدیریتی) عضو این کانال بوده‌اند.

در ادامه این گزارش آمده که پس از شناسایی و بازداشت مدیر این کانال٬ مدتی بعد کانال تلگرام دیگری با نام «شهرزاد پرس نیوز» با محتوایی مشابه و البته جنجالی‌تر، آغاز به کار کرد.

«گرداب» نوشته که این کانال هم «توانسته بود کاربرانی را جذب کند که نکته تاسف برانگیز حضور دور از انتظارِ برخی افراد شناخته شده در بین بازدید کنندگان کانال مذکور بود.»

این وب‌سایت اعلام کرده که مدیر این کانال ۱۴ اردیبهشت ماه شناسایی٬ بازداشت و تحویل مقام‌های قضایی شده است.

«گرداب» این فرد را یکی از کارکنان سازمان صدا و سیما معرفی کرده که در حال حاضر به قید وثیقه آزاد است.

از این دو کانال به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل برکناری محمد سرافراز از ریاست صدا و سیما نام برده می‌شود.

پایش: ۱۸ ماه بعد از انتصاب محمد سرافراز به ریاست سازمان صدا و سیما، خبرها حکایت از برکناری وی و انتصاب دکتر علی عسگری به عنوان رئیس جدید رسانه ملی دارد.

به گزارش سایت خبری «پایش»، سرافراز که آبان ماه ۹۳ به عنوان جانشین ضرغامی در سازمان صدا و سیما منصوب شد، در دوران کوتاه ریاست خود بر این سازمان با چالش ها و دردسرهای متعددی مواجه بود. بزرگترین چالش او در دوره ریاست این سازمان، بحران مالی فزاینده ای بود که در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی شدت گرفته بود.

انتصاب های پرحاشیه سرافراز در این ۱۸ ماه بسیاری از ناظران را حیرت زده کرد، بویژه آن که او در بدو ریاست خود بلافاصله تمام همتایان سابق خود را برکنار و یا به حاشیه برد.

«چابک سازی» مهمترین شعار وی برای کوچک کردن سازمان عریض و طویل صدا و سیما بود اما به گفته صاحبنظران، او به دلایل مختلفی در اجرای مهمترین شعارش در ۱۸ ماه گذشته موفقیتی کسب نکرد.

در ماه های اخیر بحران بودجه، حرف و حدیث ها بر سر خروج بازرس جنجالی وی به خارج از کشور، درگیر شدن با برخی نهادهای امنیتی و اطلاعاتی و درگیری های بیهوده با دولت، سرافراز را چنان تحت فشار گذاشته و او را به حاشیه برد که به گفته کارشناسان، صدا و سیما بحرانی ترین روزهای عمر خود را در سه دهه گذشته سپری می کند.

یازدهمین

به گزارش «پایش»، اکنون با قطعی شدن تغییر سرافراز، خبرها حکایت از انتصاب دکتر علی عسگری به سمت ریاست بزرگترین رسانه کشور دارد. گفته می شود حکم انتصاب علی عسگری بزودی اعلام خواهد شد.

وی پیش از این معاون فنی سازمان صدا و سیما و استاد دانشکده این سازمان بود اما با آمدن سرافراز، وی به مانند دیگر معاونین سازمان از سمت خود برکنار شد.

گفته می شود قرار است سرافراز با اعلام تشدید بیماری دیسک کمر خود از سمت ریاست سازمان کناره گیری کند.

رادیوزمانه: علی اصغر پورمحمدی با نمایندگان ۳۰ زن بازیگر سینما و تئاتر ایران دیدار و گفت‌و گو کرد. این زنان بازیگر ادعا کرده بودند که به دلیل آنکه متأهل هستند، تهیه‌کنندگان به آن‌ها پیشنهاد کار در تلویزیون جمهوری اسلامی را نمی‌دهند. آن‌ها در نامه سرگشاده‌ای که امضاءکنندگان آن مشخص نبودند از معاون صدا و سیما درخواست کرده بودند که به آن‌ها کار بدهد. پاسخ علی اصغر پورمحمدی به این ۳۰ بازیگر زن چنین بود: با بی‌اخلاقی‌ها و فساد در تلویزیون دولتی ایران برخورد می‌شود.
دیدار زنان بازیگر با علی اصغر پورمحمدی درباره فساد اخلاقی در پشت صحنه تلویزیون ایران

دیدار زنان بازیگر با علی اصغر پورمحمدی درباره فساد اخلاقی در پشت صحنه تلویزیون ایران

علی اصغر پورمحمدی، پسرعموی مصطفی پورمحمدی، وزیر دادگستری دولت حسن روحانی‌ست.

معاون صدا و سیمای جمهوری اسلامی، ظهر دوشنبه ۱۳ اردیبهشت نمایندگان ۳۰ زن بازیگر سینمای ایران را که از بیکاری گلایه کرده بودند به حضور پذیرفت. او در دیدار با این بازیگران گفت به دلیل بحران مالی تلویزیون دولتی ایران تعداد مجموعه‌های تلویزیونی از ۲۰ سریال به چهار سریال کاهش پیدا کرده و تله‌تئاترها هم کاهش محسوسی داشته است.

۳۰ زن بازیگر که نام آن‌ها مشخص نیست در نامه سرگشاده‌ای که به کوشش فقیه سلطانی، بازیگر سینما و تئاتر، ۱۱ اردیبهشت در رسانه‌های داخلی منتشر شد، از رکود شغلی و رکود اقتصادی گلایه کرده بودند. آن‌ها این مدعا را در میان آورده بودند که به دلیل آنکه اشخاص «بی‌صلاحیت و شهوت‌پرست» در پشت صحنه اکثر پروژه‌های تلویزیونی حضور دارند، آن‌ها که متأهل‌اند از میدان به در شده‌اند. این بازیگران در نامه‌شان به علی اصغر پورمحمدی گفته بودند که شبکه‌های ماهواره‌ای به آن‌ها پیشنهاد همکاری داده‌اند، اما آن‌ها که «عاشق ارزش‌های اخلاقی و اجتماعی» در ایران‌اند، مایل‌ نیستند ایران را ترک کنند.

معاون صدا و سیمای جمهوری اسلامی به این هنرمندان وعده داد که با فساد مقابله کند. او همچنین از طرح تشکیل خانه هنرمندان سیما خبر داد.

پیش از این امیر تاجیک، مدیرکل شبکه مستند تلویزیون دولتی ایران در نامه‌ای به عزت‌الله ضرغامی، رییس پیشین صدا و سیمای جمهوری اسلامی از فروش بخشی از آرشیو تلویزیون به برخی شبکه‌های خارج از کشور خبر داده بود.

چه کسی آرشیو تلویزیون را فروخت؛ به «من و تو» یا سپاه؟

الاهه نجفی

فساد اداری و غارت منابع مالی تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی. تسویه حساب رسانه‌ای با مخالفان دولت وارد مرحله تازه‌ای شد. این‌بار پای شبکه «من و تو» هم به میان آمد. دعوا اما بر سر دو مستند سپاه است که پیش از برجام در ضدیت با دولت روحانی به نمایش درآمد.

اداره آرشیو و کتابخانه‌های سازمان صدا و سیما

پس از انتشار نامه افشاگرانه امیر تاجیک، مدیرکل شبکه مستند تلویزیون دولتی ایران در پاسخ به انتقادات عزت‌الله ضرغامی از حذف برخی شبکه‌های راه‌اندازی شده در زمان او و بازتاب گسترده این نامه در برخی رسانه‌های نزدیک به دولت حسن روحانی، گفته می‌شود که مدیرکل پیشین آرشیو سازمان صدا و سیما، بخشی از آرشیو تلویزیون دولتی ایران را به شبکه تلویزیونی «من و تو» فروخته است. این شخص معمم حجت‌الاسلام حسین محمدیان نام دارد.

یک حجت‌السلام بدنام

حسین محمدیان: «مدیر کل اسبق»

«حجت‌الاسلام» محمدیان ابتدا مدیرعامل انتشارات سروش بود، در زمان احمدی‌نژاد ترقی کرد و به ریاست صدا و سیمای قزوین رسید، اما به زودی عزل شد و عزت‌الله ضرغامی، در مهر ۱۳۹۲ مدیریت آرشیوها و کتابخانه‌های صدا و سیما را به او سپرد. از مهر ۱۳۹۲ تا مرداد ۱۳۹۳ دو مستند در ضدیت با حسن روحانی و اکبر هاشمی رفسنجانی ساخته شد: «من روحانی هستم» درباره تزلزل و فرصت‌طلبی حسن روحانی (گروه شفق، وابسته به سپاه) و «مصاف» (مرکز مستند سفیر، وابسته به سپاه). در این دو مستند از تصاویر آرشیوی طبقه‌بندی شده و محرمانه صدا و سیما استفاده شده است.

از سوی دیگر، هم‌زمان با این رویدادها دو سال پیش با پخش دو مستند «رضا شاه» و «انقلاب ۵۷» از شبکه تلویزیونی «من و تو» این پرسش در رسانه‌های داخلی به میان آمده بود که شبکه «من و تو» چگونه به تصاویر آرشیوی با کیفیت مطلوب برای ساخت این دو مستند دسترسی پیدا کرده است؟ این پرسش از این نظر اهمیت داشت که بسیاری از مستندسازان داخلی هم به چنین تصاویری در آرشیو تلویزیون دولتی ایران دسترسی نداشتند.

اکنون باید پرسید که هدف اصلی از انتشار نامه افشاگرانه امیر تاجیک و بازتاب حیرت‌انگیز آن در رسانه‌ها چیست؟ ضدیت با شبکه «من و تو»؟ افشای فساد و دزدی در زمان ریاست عزت‌الله ضرغامی؟ یا واکنش به دو مستند یاد شده در ضدیت با دولت حسن روحانی؟

یک نامه افشاگر

امیر تاجیک، نامه‌پراکنی با رئیس سابق درباره دزدی و فساد اداری

امیر تاجیک در نامه‌اش به عزت‌الله ضرغامی، بدون آنکه از حسین محمدیان نام ببرد، زاویه تازه‌ای از فساد اداری در تشکیلات رهبری را آشکار کرده است.

او در این نامه از کمک بلاعوض یک میلیارد دلاری دولت محمود احمدی‌نژاد به صدا و سیما، سوءمدیریت‌ها، بدهی کلان «صدها میلیارد تومانی» و ورشکستگی مالی این سازمان و فروش «املاک و زمین‌های مرغوب» برای پرداخت دستمزدهای به تعویق‌افتاده در زمان ریاست عزت‌الله ضرغامی بر سازمان صدا و سیما خبر می‌دهد.

آنگاه تاجیک مثالی از سوءمدیریت‌ها و غارتگری‌های مالی می‌آورد: فروش تصاویر آرشیوی به شبکه «من و تو» که عزت‌الله ضرغامی پیشتر این احتمال را مردود دانسته بود.

مدیرکل شبکه مستند از ضرغامی می‌پرسد: « [اگر تصاویر آرشیوی به شبکه من و تو فروخته نشده] چرا مدیرکل اسبق آرشیو تا سرحد بازداشت پیش رفت و تنها به دلیل واسطه‌گری شما بازداشت نشد؟ و چرا دو تن از کارشناسان زیر مجموعه ایشان بازداشت شده، در دادگاه حضور یافتند و محکوم به حبس شدند؟»

عبارت «مدیرکل اسبق آرشیو» که مدام در رسانه‌های داخلی تکرار می‌شود، همان حجت‌الاسلام حسین محمدیان است.

«مدیرکل اسبق آرشیو»

حجت‌الاسلام حسین محمدیان ابتدا مدیر کل صدا و سیمای قزوین بود، اما با اقداماتی مانند ممنوع التصویر کردن تعدادی از مدیران اجرایی استان، فرماندهان نظامی و انتظامی و قطع همکاری با جمعی از روحانیون قزوین از این سمت برکنار شد و به عنوان مدیر کل آرشیو و کتابخانه‌های سازمان صدا و سیما منصوب شد. حسین محمدیان در۲۰ آذر ۱۳۹۳ به حکم محمد سرافراز رییس صدا و سیما برکنار شد و سعید انبارلویی بر مسند او تکیه داد.

مستند «من روحانی هستم»

در دو مستند «من روحانی هستم» و «مصاف» از تصاویر آرشیوی صدا و سیما مربوط به سران نظام در سال‌های دهه ۱۳۶۰ و تصاویری از مذاکرات محمد جواد ظریف با محمد البرادعی در کاخ سعدآباد استفاده شده است. این تصاویر در طبقه‌بندی آرشیو صدا و سیما محرمانه است و دسترسی به آن به سادگی امکان‌پذیر نیست.

هویت سازندگان مستند «من روحانی هستم» پنهان بود و هویت سازنده آن «معصومه نبوی» نیز هرگز احراز نشد. در مستند «مصاف» اما سپاه خواست حسن روحانی را که گفته بود «با شناسنامه حرف بزنید» اجابت کرد و پنهان‌کاری را کنار گذاشت. محمد توکلی، تهیه‌کننده و همچنین محمد رضا تاجدین، نویسنده مستند «مصاف» در برخی گفت‌و‌گوهاشان با رسانه‌های داخلی به صراحت گفته بودند که برای تهیه مستند ضد دولت از تصاویر آرشیوی صدا و سیما استفاده کرده‌اند.

در زمان ریاست عزت‌الله ضرغامی بر سازمان صدا و سیما طرحی به اجرا درآمد که به موجب آن فیلم‌های مربوط به دوران سلطنت پهلوی، فیلم‌های روزهای اول انقلاب و فیلم‌هایی از سران انقلاب در سال‌های دهه ۶۰ فهرست‌بندی و تجدید سازمان شدند. امیر تاجیک، مدیر کل شبکه مستند به بهانه افشاگری از بحران مالی و فساد اداری در صدا و سیمای ضرغامی/رهبری، به بهانه دو مستندی که از شبکه «من و تو» پخش شد، این پرسش را می‌خواسته مطرح کند که مخالفان حسن روحانی در تشکیلات وابسته به سپاه و بیت رهبری چگونه به آرشیو تصویری و محرمانه صدا و سیما دسترسی پیدا کرده‌اند؟ و چرا هنگامی که مسبب این معامله، «حجت‌الاسلام» حسین محمدیان را می‌خواستند بازداشت کنند، ضرغامی پا در میانی کرد و او را از مخمصه رهایی داد؟

اختلاف بین دولت و صدا و سیما بعد از «برجام» بالا گرفت. در ماجرای برجام، محمدباقر نوبخت، معاون برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رییس‌جمهور، تلویزیون دولتی را به تخریب ذهن مردم و آمارسازی متهم کرده بود. ناصر نقویان که در تلویزیون برنامه‌های اخلاقی دارد، صدا و سیما را به دروغگویی در انتشار خبرها متهم کرده بود و همچنین شجاعی کیاسری، نایب رئیس شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما گفته بود که رادیو و تلویزیون دولتی ایران در پوشش خبری برجام ادبیات نیش‌دار و توهین‌آمیزی انتخاب کرده است.

به این فهرست می‌توان شکایت نهاد ریاست جمهوری از صدا و سیما به خاطر نحوه پوشش خبری سفر حسن روحانی، رییس جمهوری اسلامی به مازندران و شکایت سازمان محیط زیست درباره نحوه پوشش خبری تحصن کارمندان این سازمان را افزود. اکنون پای تلویزیون «من و تو» را در این دعوای قدیمی به میان آورده‌اند.