اخبار

رادیوفردا: «ما گروهی از زندانیان سیاسی ایران این نامه را خطاب به شما می نویسیم تا توجه شما را به آثار مخرب تحریم های فلج کننده اقتصادی و تلاش فزاینده برای انزوای سیاسی ایران در جامعه جهانی بر زندگی روزمره مردم ایران و بسته شدن فضای سیاسی کشور جلب کنیم. این نامه منعکس کننده جدی افکار عمومی در میهن ما از آینده تیره ای است که ادامه مسیر رویارویی ایران و ایالات متحده می تواند به آن بیانجامد. ما نیز در این نگرانی با مردم ایران شریکیم.»

این سرآغاز نامه سرگشاده ۵۵ زندانی سیاسی ایران درپایان هفته گذشته به باراک اوباما رییس جمهوری آمریکاست. امضا کنندگان این نامه از طیف های مختلف سیاسی هستند. در میان 55 امضای زیر این نامه نام صاحب منصبان در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی، چهره های شاخص جناح اصلاح طلب، زندانیان سیاسی طیف ملی مذهبی، نوکیشان مسیحی، روزنامه نگاران، فعالان مطبوعاتی، دانشجویان و فعالان حقوق بشر و حقوق کودکان، فعالان اجتماعی، فرهنگی، مدنی و قومی، فعالان صنفی معلمان، معترضان اجتماعی و یک شاعر و یک کارشناس فیزیک هسته ای را در بر می گیرد که وجه مشترک آنان زندانی بودن در ایران است.

امضا کنندگان در بخشی دیگر ابراز عقیده کردند که ممکن است برخی بر این گمان (به نوشته امضا کنندگان) نادرست باشند که اعمال تحریمها باعث تقویت دموکراسی در ایران خواهد شد. اما به باور امضا کنندگان راه رسیدن به دموکراسی که به توصیف آنان قطعا مطلوب است تحریم خارجی و فشار طافت فرسا بر مردم و فشار روی دولتی که با مقتضیات ایران در جهت تقویت روندهای دموکراتیک حرکت می کند نیست و حاصل آن در عمل به نوشته این زندانیان سیاسی «یک بار دیگر تقویت افراطی گری و تضعیف نهال لرزان دموکراسی ایران خواهد شد.»

امضا کنندگان این نامه خطاب به رییس جمهوری آمریکا افزوده اند که اینک زمان آن است که راه حلی مرضی الطرفین جایگزین تحریم ها گردد. آنها همچنین از باراک اوباما خواسته اند که از همه ابزارهای ممکن استفاده کند تا کنگره آمریکا لااقل برای مدتی معین که مذاکرات جریان دارد از تصویب هر طرح وقانونی که به امکان موفقیت مذاکرات لطمه بزند و امکان لغو موثر تحریم ها را کاهش دهد و رسیدن به یک توافق پایدار را با مشکل مواجه سازد، پرهیز کنند تا دو طرف بتوانند (به توصیف امضا کنندگان) «به جای توقف در گذشته تیره و تار به سوی آینده ای روشن تر حرکت کنند.»

در آستانه برگزاری مراسم تنفیذ و تحلیف حسن روحانی رییس جمهوری اسلامی ایران کنگره آمریکا با ۴۰۰ رای موافق و ۲۰ رای مخالف طرح تشدید علیه ایران را تصویب کرد. اما این مصوبه برای اجرایی شدن نیازمند تایید سنا و امضای باراک اوباما رییس جمهوری آمریکا است.

این ۵۵ فعال زندانی سیاسی ایرانی افزوده اند که امیدوارند فرصتی که انتخاب رییس جمهور روحانی ایجاد کرده مورد توجه قرار گیرد و پاسخ مساعد هر دو طرف بتواند گره کور درک متقابل و تعامل مثبت بین دو کشور را باز کند و منافع هر دو ملت را در بر داشته باشد.

پیش از انتشار این نامه در داخل ایران موسی غنی نژاد، استاد اقتصاد و سعید لیلاز روزنامه نگار اقتصادی در تهران سخن از لزوم شکل گرفتن یک جنبش مستقل غیر دولتی و مدنی ضدتحریم در ایران به میان آورده بودند.

سه میهمان برنامه این هفته دیدگاه ها به بررسی نامه سرگشاده ۵۵ زندانی سیاسی ایران به باراک اوباما و پیشنهاد تشکیل جنبش ضد تحریم درایران نشسته اند: در تهران، محمد ملکی، زندانی سیاسی سابق در چند نوبت در دهه های ۱۳۳۰، ۶۰، ۷۰ و ۸۰، از فراخوان دهندگان به «کمپین صلح و آزادی» و رییس پیشین دانشگاه تهران در سالهای آغاز انقلاب، تقی رحمانی فعال سیاسی از طیف «ملی-مذهبی» و زندانی سیاسی سابق در چند نوبت در دهه های ۱۳۵۰، ۶۰، ۷۰ و ۸۰ در پاریس و شهریار آهی از بنیانگذاران کنفرانس اتحاد برای دموکراسی در ایران در استکهلم و صاحب نظر در زمینه مناسبات تهران و واشنگتن.

فایل صوتی مصاحبه
آقای ملکی، شما تا چندی پیش با شماری از ۵۵ زندانی سیاسی امضا کننده نامه به باراک اوباما در زندان اوین بودید. برآورد شما از این نامه سرگشاده چیست؟

دیشب نامه را خواندم و تعجب کردم. تعجبم از این بود که این نامه را چرا به اوباما نوشتند و به آقای سیدعلی خامنه ای رهبر مردم ایران ننوشتند.
محمد ملکی فعال و زندانی سیاسی سابق (تهران)
​​محمد ملکی: همانطور که به شما گفتم نامه را نخوانده بودم. دیشب نامه را گرفتم و خواندم و تعجب کردم. از چند جهت تعجب کردم. به طور خلاصه می گویم. اولا چرا نامه به اوباما نوشتند. محتویات این نامه طوری است که باید به کسی نوشته می شد که عامل همه این گرفتاری هاست. عامل این تحریم ها با حرفهایش با سخنانش با نطق های زشتی که گاهی وقتها به زبان می آورد که دور از دیپلماسی است، برازنده کسی که یک شخصیتی است در ایران و ایرانی نیست. تعجبم از این بود که این نامه را چرا به اوباما نوشتند و به ایشان ننوشتند و واقعیت هایی را که در اینجا وجود دارد در مملکت ما از فقر و فساد و بدبختی و گرفتاری و اینها… اینها در این نامه چرا به ایشان ننوشتند؟

آقای ملکی، مقصودتان از ایشان کیست؟

ایشان مقصودم آقا سیدعلی خامنه ای رهبر مردم ایران است. مساله دوم این است که این نامه را یک عده زندانیان سیاسی نوشته اند که حدود سه سال است در زندان هستند. بیشتر و یا کمتر.

دراین نامه کمتر اشاره به وضع آزادی و حقوق بشر و غیره در ایران شده. ما فقط مشکل مان مشکل تحریم نیست. مشکل فقر مردم نیست. که همه اینها فقر و گرفتاری و فساد و فحشا و همه اینها زاییده نبود آزادی، زاییده یک نظام بسته است. زاییده یک استبداد است. زاییده یک فاشیزم دینی است.

می توانید خلاصه کنید؟

ایرادم به این است که در این نامه چرا به این نکات توجه نکردند. در حالی که خودشان در زیر پنجه های این نظام دارند زجر می کشند و خانواده هایشان من اینجا شاهدم که چه زجری می کشند. از این مطالب گذشتند و هی طرح کرده اند که تحریم ها این جور… بله این ها واقعیت است در این حدش. ولی چرا به دنبال عامل اصلی نیستند؟ نیاوردند عامل اصلی…

من معتقدم عامل تمام بدبختی های ملت ایران از ۳۳ یا ۳۴ سال پیش تا حالا نظام ولایی است و تا موقعی هم که این نظام دستش از سر این ملت کوتاه نشود همه همین است.

آقای رحمانی، شما هم قبل از خروج از ایران و اعتراض های سال 88 دو بار زندانی شدیدو در کنار شماری از زندانیان امضا کننده نامه سرگشاده به رییس جمهوری آمریکا بودید و موافق این نامه هم هستید. اما برخی از منتقدان نامه چنانکه درگفته های آقای ملکی شنیدید می گویند که بهتر بود این 55 زندانی نامه خود را خطاب به علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران می نوشتند که به گفته آنها سرنوشت پرونده هسته ای در دستش است یا دست کم تاکید بیشتری بر روی سهم او در آچمز شدن پرونده هسته ای و وضع تحریم ها علیه ایران در هشت سال گذشته می گذاشتند. واکنش شما؟

اینان می گویند در ایران نمی شود به رهبری نامه نوشت ولی اوباما از نظر نویسندگان این نامه موافق مصالحه است ولی از طرف تندروهایش تحت فشار است … از این نامه باید استقبال کرد.
تقی رحمانی فعال و زندانی سیاسی سابق (پاریس)
​​تقی رحمانی: این نامه را از این طرف ببینید. یک عده آمدند با توجه به انتخاب روحانی که پیام ملت بخشی از انتخاب آقای روحانی این بوده که گفته من می خواهم از جهان تنش زدایی کنم. خب نامه نوشتن به آقای خامنه ای ادامه دارد ولی این سئوال هم به طور غیرمستقیم درکنارش هست. اینها به روحانی خطاب کردند و به اوباما گفتند. اینان می گویند در ایران نمی شود به رهبری نامه نوشت ولی اوباما از نظر نویسندگان این نامه موافق مصالحه است ولی از طرف تندروهایش تحت فشار است. از این منظر هم نگاه کنید.

یک پیام استراتژیک هم توی نامه هست. اینها به منظر حل مساله هسته ای رفتند. ما مسایل بسیار بزرگتری داریم. زندانیان در مورد آزادی هم نامه نوشته اند. ولی برای حل آن مساله باید مساله را زوم کرد و بزرگ کرد. الان آقای روحانی در مصاحبه اش گفت من اراده سیاسی دارم برای حل این مساله. این نامه نوشته شده…

من خلاصه بگویم ما جامعه مدنی ایران و دیگران بیایند این نامه را کامل کنند. به چه شکل؟ یعنی بیایند از این نامه استقبال کنند و بگویند هم به آمریکا و غرب بگویند اگر دستی واقعی برای مصالحه آمد شما پس نزنید و به دولت ایران هم بگویند که در این مذاکرات همانطور که خود آقای روحانی گفت شفاف برخورد کند. یعنی به قصد حل مساله برود. با توجه به اینکه آقای ولایتی توضیح داد مواقعی طرف غربی زده زیر میز و مواقعی هم تیم مذاکره کننده ایرانی از فرصت استفاده نکرده.

پس این نامه را می شود بسط داد. ولی یک مساله را در نظر بگیرید. زندانی تحت فشار… ببینید تحریم ها آنقدر سخت است که یک مرحله شیمی درمانی در ایران بین ۳۰۰ تا ۶۰۰ میلیون تومان است.

آقای رحمانی ممکن است خلاصه کنید؟

به طور خلاصه می شود گفت به نظر من این نامه جهت گیری که دارد باید ازش استقبال کرد و بعد به اصطلاح بهش بال و پر داد. ایرانی های خارج از کشور هم بیایند این نامه را بهتر کنند. یعنی بگویند هم دولت ایران و هم غرب شفاف برای حل مساله بروند چون این خواست جامعه مدنی ایران است.

ممنون. نامه سرگشاده این 55 زندانی سیاسی ایران بلافاصله ترجمه و در روزنامه گاردین بریتانیا چاپ و منتشر شد و در برخی منابع خارجی هم بازتاب یافت. آقای آهی، شما در کنار فعالیت سیاسی برای آنچه برگزاری انتخابات آزاد و تغییر و گذار به دموکراسی توصیف شده در خارج از کشور مناسبات تهران و واشنگتن را طی سالها به دقت دنبال کردید و می کنید. نگاه محافل سیاستگذاری خارجی دست کم نزدیک به باراک اوباما به درخواست رفع تحریم علیه ایران از سوی این 55 زندانی از رییس جمهوری آمریکا چگونه است و چه می تواند باشد؟

این ۵۵ نفر چنان شخصیت هایی هستند که هر جا یک صدا صحبت کنند اثر دارد و روی آن بخش امنیتی و اطلاعاتی آمریکا که گفتم اثر دارد. ولی آیا نتیجه بخش هست؟ به عقیده من خیر.
شهریار آهی — فعال سیاسی و تحلیلگر روابط ایران و آمریکا (استکهلم)
​​شهریار آهی: یک عده توی شورای امنیت آمریکا و دستگاه اطلاعاتی به شدت نگران این هستند که با فشار روزافزون این تحریم ها نظر مردم ایران به آمریکا عوض شود. آمریکا البته همیشه شاهد این بوده که این نظام ۳۵ سال است با شعار مرگ بر آمریکا نمازهای جمعه و جلسات دیگر را برگزار کرده و هر جا توانسته سرباز آمریکایی کشته و هر جایی توانسته مخالفت کرده با منافع آمریکا.

بنابراین ایران را تحت جمهوری اسلامی دوست خودش نمی بیند و مشکلاتی دارد. این مشکلات را نمی شود ندیده گرفت اگر آدم می خواهد نامه بنویسد که اثر بگذارد. البته این ۵۵ نفر چنان شخصیت هایی هستند که هر جا یک صدا صحبت کنند اثر دارد و روی آن بخش امنیتی و اطلاعاتی آمریکا که گفتم اثر دارد. ولی آیا نتیجه بخش هست؟ به عقیده من خیر. مثل بسیار نامه های از این قبیل. چرا؟

دو پیش فرض در سیاست خارجی آمریکا الان هست. یکی این که مذاکره بدون فشار نتیجه نمی دهد. این نتیجه تجربه سال اول اوباما بود. دوم این که وقت خیلی کم است پس فشار باید زیاد باشد. این دو پیش فرض را مفروض را یا باید جواب داد، گفت توهم است، ثابت کرد که واقعیت ندارد یا اینکه به عنوان یک داده گرفت و بر فراز آن یک پیشنهادی داد.

من فکر می کنم خیلی بهتر بود اگر پیشنهادهای مشخصی داده می شد. به حرفهای دکتر ملکی مثل همیشه چیزی نمی توانم اضافه کنم ولی به بهترین وضع این را گفتند. آمریکا با دو نوع مخالفی که در صحنه بین المللی داشته دو نوع تجربه داشته. یکی کشورهایی مثل روسیه و آفریقای جنوبی که معترضان به حکومت از آمریکا خواسته بودند که فشار را روی امر حقوق بشر و آزادی بیشتر کند. یکی حکومت هایی مثل آلمان و ژاپن در زمان جنگ و قبل از جنگ جهانی دوم که از مردم آن هیچ صدایی نمی شنید. خب با نوع اول اختلافات آمریکا به صورت مسالمت آمیز و صلح حل و فصل شد. با نوع دوم به جنگ انجامید.

اگر آمریکا احساس کند که مخالفان جمهوری اسلامی مخالف سیاست های جمهوری اسلامی نیستند و فشار را روی آقای اوباما می خواهند بیاورند و نه حکومت خودشان، من فکر می کنم که کمکی به حل و فصل صلح آمیز این مساله نخواهد شد. مثل آلمان و ژاپن نه مثل روسیه و آفریقای جنوبی.

همان طور که دکتر ملکی گفتند درست این بود که ما مثل ساخاروف مثل ماندلا، مثل النا بائنر عمل کنیم، مثل شرانسکی عمل کنیم و نه مثل ژاپنی ها و آلمانی ها.

آقای ملکی، یکی از دلایلی که ۵۵ زندانی سیاسی ایران آوردند در نامه شان به رییس جمهوری آمریکا برای رفع تحریم و فرصت دادن به دیپلماسی، این است که به نوشته آنها تحریم ها سبب بسته شدن فضای سیاسی داخلی هم می شود، به ویژه که الان با این وضعیت جدید که حسن روحانی انتخاب شده ناهمگون است به نظر آنها. به اضافه اینکه به نظر آنها ضرر تحریم بیشتر از همه به قشرهای آسیب پذیر جامعه می رسد. نظر شما در این باره چیست؟

تا موقعی که نظامی به نام نظام ولایت فقیه در مملکت هست و شخصی به نام آقای خامنه ای همه کاره مملکت هست هیچ تغییر و تحولی به سود مردم انجام نخواهد گرفت
محمد ملکی
​​من خیلی فشرده بگویم. مگر الان وضع ایران چگونه است؟ الان بچه ها از زندان نامه می نویسند. اینها که از باغ و چمن نامه نمی نویسند. این وضع فعلی ایران است. بعد هم از آن طرف در نظر بگیرید. آقای روحانی می آید یکی از (من خودم — در زندان — بودم دیدم) می آید یکی از جانی ترین افراد را به عنوان وزیر دادگستری خودش معرفی می کند. من به دیگران کاری ندارم. در یک چنین شرایطی ما دنبال چه هستیم؟ چرا از گذشته عبرت نمی گیریم؟

بازهم تکرار می کنم. نمی خواهم وقتتان را بگیرم. کسانی که این نامه را امضا کردند مطالعه کنید تمام شان کسانی هستند که همکاران آقای خاتمی هستند یا دوستانی که وزرا یا وکلایشان… اما شخصیت هایی که مورد احترام مردم هستند، شخصیت هایی که به نظر مردم رهبران آینده مملکت هستند، مثل زیدآبادی، خانم ستوده، سلطانی، سیف زاده، مجید توکلی، دادخواه اینها توی نامه نیستند. یعنی نشان می دهد که اینها معتقد به همچو نامه ای نیستند.

تکرار می کنم. تا موقعی که نظامی به نام نظام ولایت فقیه در مملکت هست و شخصی به نام آقای خامنه ای همه کاره مملکت هست هیچ تغییر و تحولی به سود مردم انجام نخواهد گرفت و مملکت و شرایط روز به روز بسته تر خواهد شد، برای اینکه روز به روز مردم هشیارتر می شوند، بیدارتر می شوند و عکس العمل نشان خواهند داد.

آقای رحمانی، صحبت های آقای ملکی را شنیدید. البته در کنار امضا کنندگانی که آقای ملکی نام بردند کسانی هم هستند که از طیف سیاسی خود شما آقای رحمانی و آقای ملکی هم هستند. ولی به نظر منتقدان فعالیت های ضد تحریم اولا سرنوشت پرونده هسته ای ایران در دست حسن روحانی نیست بلکه در دست رهبر جمهوری اسلامی ایران است. ثانیا از نظر آنها سیاست تقویت دولت حسن روحانی علیه تحریم ها چنان که در گفته های آقای ملکی هم پژواک آن را شنیدید مثل سیاست بعضی لنینیست ها و اسلام گرایان در آغاز انقلاب در تقویت روحانیت حامی آیت الله خمینی و آنچه خط امام نامیده می شد می تواند دومرتبه دودش به چشم شما و این 55 زندانی و فعالان سیاسی به حاشیه رانده شده و خارج از حاکمیت در ایران برود و تحریم ها کاهش پیدا کند از نظر اینها اما حاصل برعکس گشایش سیاسی افزایش سرکوبی ها باشد. واکنش شما؟

این افراد به آقای خامنه ای نامه ننوشتند چون می دانند که اثر ندارد. آقای خامنه ای نظرش را گفت آقا برو مذاکره کن ولی من خوشبین نیستم. اینجاست که طرف اگر آقای اوباما که پیام دوستی مردم ایران می دهد باید این را روشن کند.
تقی رحمانی
​​به نظر من این اتفاق نمی افتد. شما اگر جامعه مدنی دارید این جامعه مدنی نهاد می خواهد. این جامعه مدنی پیام دارد. پیامش هم این بود که آقای خامنه ای عقب نشست. حالا تسلیم نشد ولی عقب نشست. عقب نشینی اش هم این بود که صریح گفت من خواستار مذاکره هستم ولی طرف غربی اهل مذاکره نیست.

ما می دانیم که این طرف هم آقای نتانیاهو هست لابی قدرتمند آمریکا که این هم سنگ می اندازد در مذاکرات. ولی یک نکته محوری وجود دارد. الان اراده سیاسی برای حل مشکل وجود دارد. ولی من یک نکته هم به حرف آقای آهی دارم. به این راحتی هم نیست که ایرانی که در منطقه خاورمیانه است مثل ژاپن یا آلمان حل کنند. الان خاورمیانه یک بشکه باروت است. ایران ناامن مساله را بدتر می کند.

سیاست ایران این است که اگر آقای روحانی شکست بخورد ما به طرف کره شمالی شدن برویم. در سیستم کره شمالی جامعه مدنی ایران آب می شود. هیچ گروهی هم در حال حاضر توان تغییر دولت ایران را ندارد. بحث توازن قواست. شما با یک جریان راست افراطی طرف اید که پول نفت دارد از حمایت چین و شوروی برخوردار است و می تواند با سازمان سرکوب خودش کشور را کنترل کند. حالا این دوستان با توجه به بضاعت و منافع خودشان، — تاکید می کنم، منافع خودشان — می گویند آقا راه دموکراسی در ایران تدریجی اینگونه باز می شود. بحث این است.

ما به آقای خامنه ای می خواهیم بگوییم تو صدام نشو چون ما نمی خواهیم مثل مردم عراق شویم. حالا آن طرف هم اگر منافع آمریکا اقتضا می کند که ایران کره شمالی شود خب ما مشکل خواهیم داشت. یا اینکه ایران بشود عراق کل منطقه ناامن می شود.

الان طوری شده که عربستان شده بازیگر منطقه. عربستان در درون حکومتش نه دموکراسی هست نه جناح هست نه حداقل حقوق شهروندی هست. به این خاطر به نظر من در این نامه فرض های پنهانی وجود دارد. این افراد به آقای خامنه ای نامه ننوشتند چون می دانند که اثر ندارد. آقای خامنه ای نظرش را گفت آقا برو مذاکره کن ولی من خوشبین نیستم. اینجاست که طرف اگر آقای اوباما که پیام دوستی مردم ایران می دهد باید این را روشن کند.

اگر آقای اوباما دستی دراز کند و آقای روحانی دست ایشان را رد کند آن موقع جامعه مدنی به آقای روحانی اعتراض خواهد کرد. یک بازی پیچیده سیاسی است. به نظر من دموکراسی این جوری پیش می رود.

آقای آهی، به نظر شما نامه ۵۵ زندانی سیاسی ایران به باراک اوباما در چه صورتی می تواند برای بهبود وضعیت اقتصادی و سیاسی ایران مفید و موثر واقع شود؟

اگر این کار ادامه پیدا کند با همکاری بخشی از اپوزیسیون که واقعا به فکر مردم ایران است و می خواهد مشکل مردم ایران حل شود، آن وقت می تواند سودمند باشد.
شهریار آهی
​​اگر این کار ادامه پیدا کند با همکاری بخشی از اپوزیسیون که واقعا به فکر مردم ایران است و می خواهد مشکل مردم ایران حل شود، آن وقت می تواند سودمند باشد. ولی فقط در این صورت که آقای اوباما که مخاطب بوده دراین نامه ببیند که این عده اثری هم روی سیاست داخل ایران دارند. فشاری هم روی مخالفان آنهایی که می خواهند مساله ایران حل شود در داخل ایران هست. افشاگری علیه آنها می کنند. مقاومت هایی را که درمقابل طرح های سازنده برای حل این مشکل که مسلما از طرف دولت دکتر روحانی مطرح خواهد شد افشاگری خواهند کرد به مردم خواهند گفت که چه کسی مقاومت می کند در داخل ایران در مقابل حل این مساله. آن وقت می تواند سودمند باشد.

آقای ملکی، پیش از ۵۵ زندانی سیاسی ایران، موسی غنی نژاد اقتصاد دان مدافع بازار آزاد و سعید لیلاز روزنامه نگار و کارشناس اقتصادی طیف کارگزاران سازندگی خواستار شکل گیری جنبش ضد تحریم با کمک فعالان جامعه مدنی و مستقل از دولت وحاکمیت شده بودند. به نظر شما زمینه شکل گیری چنین جنبشی در ایران فراهم است یا نه؟

من خودم یکی از مخالفان سرسخت تحریم ها هستم. اما با این روش ها و با این کارها من فکر نمی کنم بشود جلوی تحریم ها را گرفت … فقط شخص خامنه ای می تواند مساله تحریم را حل کند.
محمد ملکی
​​من شرایط را نمی بینم که جنبش مدنی علیه تحریم ها به وجود بیاید. البته تحریم ها همه مخالفش هستند. من خودم یکی از مخالفان سرسخت تحریم ها هستم. اما با این روش ها و با این کارها من فکر نمی کنم بشود جلوی تحریم ها را گرفت.

این تحریم ها را فقط می تواند یک نفر حلش کند. آن هم شخص خامنه ای است. این که از خودخواهی و حرف های بیخود زدن بیاید پایین واقعیت ها را بپذیرد. راه این است.

آقای رحمانی، در شرایطی که میان طیف های رنگارنگ مخالف و منتقد حکومت حتی درون یک طیف مثلا طیف شما و آقای ملکی بر سر مفید و موثر بودن کاهش و رفع تحریم های بین المللی علیه ایران تفاوت نظر هست، چگونه یک جنبش ضد تحریم که شما هم از حامیانش هستید می تواند شکل بگیرد؟

ضمن اینکه خواست ها و آرمانها محترم هستند ولی در سیاست آنچه که مهم است توازن قواست و خواست عمومی جامعه. که می شود یک قدم از آن جلوتر بود.
تقی رحمانی
​​جامعه ایران می تواند بیاید این اختلافات را حل کند. الان موج نامه نگاری به آقای روحانی برای اینکه جامعه مدنی ایران تقویت شود، وزرا تایید شوند راه افتاده. همان جوری که این بخش اکثریت مردم آمدند به آقای روحانی رای دادند. راهی برای نجات از این بحران پیدا کردند. به نظر من خواست عمومی جامعه مدنی ایران که هنوز نهاد قدرتمند مدنی ندارد می تواند به این شکل بدهد.

واقعیت این است که خود دکتر ملکی هم با تحریم ها مخالف است. بحث روی راه حل مناسب است. راه حل ها می توانند به وسیله مردم در نهایت انتخاب شوند. توان مردم ایران و توازن قوای سیاسی استراتژی آدم را مشخص می کند.

ضمن اینکه خواست ها و آرمانها محترم هستند ولی در سیاست آنچه که مهم است توازن قواست و خواست عمومی جامعه. که می شود یک قدم از آن جلوتر بود. فضا می تواند شکل بگیرد.

آقای آهی، اصلا زمینه این هست که چنانچه ۵۵ زندانی سیاسی ایران در این نامه از باراک اوباما درخواست کردند او بتواند در سیاست تشدید تحریم علیه ایران تجدید نظر کند و طبق درخواست آنها کاری کند که ۴۰۰ نماینده کنگره آمریکا متقاعد شوند که مصوبه اخیر تشدید تحریم معوق بماند و برای اجرایی شدن به سنا و بعد به خود رییس جمهور آمریکا محول نشود؟

دولت آقای روحانی می تواند رل بسیار سازنده ای را بازی کند… منتها من فکر می کنم کاری اگر این ۵۵ نفر یا فعالان سیاسی در ایران می خواهند بکنند، همانطور که دکتر ملکی گفتند بیشتر اهتمام شان متوجه مقاومان این راه حل درداخل خود ایران باشد نه نامه نوشتن به اوباما.
شهریار آهی
​​حساب دو دو تا چهارتا می گوید خیر. برای اینکه ۴۰۰ به ۲۰ خیلی نسبت بزرگی است. سه چهارم نمایندگان مجلس سنا هم نامه ای در این جهت به اوباما نوشته اند. بنابراین آقای اوباما بیشتر از دو ثلث مخالف دارد برای سیاست های خودش. ولی می تواند به تعویق بیاندازد. یعنی زمان تنفیذ این مصوبه مجلسین را یک قدری عقب بیاندازد. فرصت بدهد که خودش می خواهد. آقای روحانی هم گفته در اسرع وقت باید این مساله حل شود.

من فکر می کنم که دولت آقای روحانی می تواند رل بسیار سازنده ای را بازی کند. هم خودش موفقیت های درخشانی داشته با رسیدن توافق با غرب در عین حال حفظ منافع ایران. وزیر خارجه ای هم که انتخاب کرده مهارت های زیادی دارد. منتها من فکر می کنم کاری اگر این ۵۵ نفر یا فعالان سیاسی در ایران می خواهند بکنند، همانطور که دکتر ملکی گفتند بیشتر اهتمام شان متوجه مقاومان این راه حل درداخل خود ایران باشد نه نامه نوشتن به اوباما.

آمریکایی ها فکر می کنند ما با کوبا مشکل داریم. آیا می توانید تصور کنید که یک عده از مردم آمریکا به فیدل کاسترو یا رائول کاسترو نامه بنویسند؟ به رییس جمهور خودشان نامه می نویسند. به حکومت خودشان فشار می آورند. چرا ایرانی ها این کار را نمی کنند؟ همانطور که دکتر ملکی گفتند.

آقای رحمانی مثل اینکه شما می خواهید در پایان دو جمله ای بیافزایید. خیلی کوتاه.

قبل از این، نامه به مقامات جمهوری اسلامی نوشته شده و (این گونه اقدامها) باز هم ادامه خواهد داشت.
تقی رحمانی
​​
نامه به مقامات ایران نوشته شده بارها و بارها. این تفریبا دو طرفه است. این نامه درمقطع خاصی نوشته شده. بعد از نظر آقای خامنه ای بعد از موضع آقای روحانی، بعد از رای مردم ایران. قبل از این هم نامه نوشته شده به مقامات جمهوری اسلامی و بازهم ادامه خواهد داشت.

امین موحدی: باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا ،در پاسخ به نامه جمعی‌ از زندانیان سیاسی فعلی و سابق با انتشار نامه‌ای از ابراز احساسات آنان نسبت به جمهوری اسلامی قدردانی‌ کردند.متن پاسخ معظم له بدین شرح است

!آقایان و خانمهای فعلی‌ و خواهران و براداران سابق

نامه سراسر از مهر و محبت شما را خواندم، اما در این نامه بیش از آنچه که به حقیر اظهار محبت داشته باشید به جمهوری اسلامی و سید علی‌ خامنه‌ای اظهار ارادت کرده ا ید که این کمی‌ تا قسمتی‌ جای تعجب داشت و دارد
می‌پرسید کجا به جمهوری اسلامی اظهار لطف فرموده اید؟ عرض کنم خدمت با سعادتتان تقاضای شما از من مبني بر رفع تحريم جمهوري اسلامي، اظهار لطف در حق هیچ بنی‌ بشری نیست جز سید علی‌ خامنه ای، من نمیدانم شما چگونه آدمهاي سیاسی هستید که تقاضای بخشش و دادن فرصت به کسی‌ را می‌کنید که به گفته خودتان، شما را تبدیل به زندانی سیاسی از نوع سابق و فعلی نموده است؟

با این وجود من حاضر هستم در صورت یافتن پاسخی برای چند سوال کلیدی در رابطه بانحوه نگارش و انتشار و امضاهای نامه، نه تنها به تقاضای شما مبنی بر رفع تحریم جمهوری اسلامی لبیک بگویم بلکه به دین مقدس اسلام نیز مشرّف شده و از مشرکین و شیاطین به خصوص شیطان بزرگ، آمریکا اعلام برائت بنمایم.

:اما سوالات اساسی‌ از این قرارند

۱-ابتدا باید امضاهای زده شده به تایید اداره تشخیص هویت کاخ سفید برسد و معلوم شود این امضاها حقیقی‌ هستنديا نه؟ چرا که حقیر در بین امضا کنندگان اسامی را دیدم که مدتها ست در بند‌های انفرادی به سر میبرند !حال چگونه توانسته اند به ما نامه نوشته و زیر آنرا امضا نمایند بر ما پوشیده هست. البته به اف بی‌ آی و سی‌ آی‌ای، دستور صادر کردیم در این رابطه تحقیق کنند که نتیجه تحقیقات به شرح زیر تقدیم میشود .

هر دو اداره فوق الذکر پاسخ داده اند این قضیه فقط در صورتی‌ قابل تحقق است که زندانیان محبوس فعلی در بند‌های انفرادی یا موفق شده اند با حفر تونل خود را برای ساعاتی‌ به اولین کافی‌ نت رسانیده و پس از نوشتن نامه و هماهنگی با زندانیان سابق خارج از زندان (که اکثریت‌شان در خارج کشور ساکن هستند) زیر نامه را امضا و دوباره از راه همان تونل به داخل زندان برگشته باشند! و یا اینکه ببخشید … راه دیگری اصلا وجود ندارد .

حال با فرض موفقیت زندانیان در حفر تونل و خروج از زندان و حتا رسیدن به کافی‌ نت، این سوال پیش میاید که آنها اصلا چگونه توانسته اند نامه به این بلندی، برای من بنویسند چرا که با سرعت لاک پشتی‌ اینترنت در ایران سالها وقت برای نوشتن و ارسال چنین نامه بلندی لازم می‌باشد !

۲- در بین اسامی امضا کننده بسیاری از مقامات لشکری و کشوری سابق جمهوری اسلامی دیده میشود لذا می‌بایست به جای نوشتن “نامه جمعي از زندانی سیاسی فعلی‌ و سابق به باراک اوباما” در تیتر نامه نوشته میشد .نامه جمعی‌ از مقامات لشکری و کشوری سابق و زندانیان سیاسی فعلی‌ به باراک اوباما که حقیر باشم

۳-شگفت انگیز‌ترین نام امضا کننده، دختر رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام است که در اين رابطه بايد عرض کنم اولا برای مابسیار مهم است که بدانیم ایشان این نامه را با هماهنگی‌ پدرشان نوشته و امضا فرموده اند یا خودسرانه اقدام به این کار کرده اند؟ دختر کو ندارد نشان از پدر، تو بیگانه خوانش نخوانش دختر. ثانيا بالاخره ما تکلیف خودمان را با این خانواده محترم نفهمیدیم که آیا اینها مخالف نظام هستند؟ موافق نظام هستند؟ زندانی سیاسی هستند یا …آقا به خدا گیج شديم یکی‌ به دادمان برسد.

۴- آنگونه که از امضاهای دیگر بر میاید تعدادی دیگر از امضا کنندگان پیش از این در نامه‌های خصوصی خود به ما، از ما از ما خواسته اند که نه تنها تحریم‌ها را شدت ببخشیم بلکه تاکید کرده اند می‌باید به ایران حمله نظامی هم بشود، حال ناگهان طي یک نامه علنی به ما، از ما میخواهند که تحریم را بشکنیم! جل الخالق آدم به اين دورويي در عمرم نديده بودم !

در پایان ضمن تشکر از اظهار لطف شما آقایان و خانمهای فعلی‌ و برادارن و خواهران سابق اعم از مقامات لشکری و کشوری و…نسبت به جمهوری اسلامی و سید علی‌ خامنه ای! در صورت یافتن پاسخ حتا یکی‌ از سوالات بالا نه تنها دستور لغو تحریم‌ها را صادر خواهم کرد بلکه في الفور، دو سه‌ فروند موشک قاره پیمای مجهز به کلاهک هسته‌ای، به عنوان هدیه تقديم سید علی‌ خامنه‌ای خواهم نمود تا هرگونه که به صلاح جهان اسلام ميدانند از آنها استفاده فرمایند.

با احترام: باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا
——————-
کپی اصل نامه به باراک اوباما را از این لینک بخوانید و حرص بخورید

بی‌بی‌سی: این طرح همچنین استثناهایی را که از پیش در مورد تحریم نفتی ایران در نظر گرفته شده را بسیار محدود تر خواهد کرد. اما هنوز استثناهایی در مورد کشورهای ژاپن، ترکیه و هند اعمال شده که اجازه واردات محدود نفت را می‌دهد

مجلس نمایندگان آمریکا امروز بحث درباره طرحی برای تشدید تحریم‌های ایران را شروع می‌کند. طبق این طرح آمریکا خریداران نفت ایران را مجبور می کند تا وارداتشان را طی ۱۸ ماه، به طور کامل قطع کنند.

همچنین بخش‌های معدن و ساخت و ساز ایران هم مشمول تحریم می‌شوند. بعضی مخالفان در مجلس نمایندگان و وزارت خارجه آمریکا می‌گویند تشدید تحریم‌ها زمانی که در ایران رئیس جمهوری معتدل روی کار می‌آید درست نیست ولی طراحان آن معتقدند برای موفق بودن مذاکرات هسته‌ای باید فشار بر ایران بیشتر شود.

به موجب این طرح، شرکای تجاری عمده ایران و نیز موسسات مالی که مبادلات تجاری آنها را با ایران تسهیل می کنند، تحریم خواهند شد.

پیش نویس طرح الگوی تحریم نفتی و بانک مرکزی ایران را دنبال می کند که هزینه های سنگینی برای ایران داشته اند.

این طرح همچنین از وزیر امور خارجه آمریکا می خواهد که بررسی “تروریستی” بودن سپاه پاسداران را آغاز کند و در صورتی که سپاه را تروریستی دانست، این نهاد را تحریم کند. در زمان ریاست جمهوری جورج بوش نیروی قدس سپاه نهادی تروریستی اعلام شد.

در آن زمان عده ای در کنگره از جمله سناتور جمهوریخواه چاک هیگل (وزیر دفاع فعلی) با طرح تروریستی اعلام شدن کل سپاه مخالف بودند. به باور این جناح، تحریم نیروهای مسلح یک کشور دیگر می تواند برای آمریکا هم در آینده پیامدهای جدی داشته باشد.

این طرح دولت آمریکا را تشویق می کند که تعداد بیشتری از مقام های ایرانی را به اتهام نقض حقوق بشر تحریم کند. اشخاصی که فن‌آوری‌هایی را در اختیار ایران قرار می‌دهند که در حوزه سانسور و فیلترینگ به کار می‌رود، نیز هدف تحریم های جدی‌تر قرار می‌گیرند و دسترسی آنها به نظام مالی آمریکا قطع می‌شود.

این طرح همچنین استثناهایی را که از پیش در مورد تحریم نفتی ایران در نظر گرفته شده، بسیار محدود تر خواهد کرد. اما هنوز استثناهایی در مورد کشورهای ژاپن، ترکیه و هند اعمال شده که اجازه واردات محدود نفت را می‌دهد.

با این حال، پس از انتخاب آقای روحانی در ایران، درخواست‌ها از کاخ سفید برای آغاز مذاکره مستقیم با رهبران ایران بیشتر شده و دولت آمریکا نیز به عنوان قدم اول تحریم‌های مربوط به دارو و ابزار پزشکی را کاهش داد.

داریوش زاهدی، استاد علوم سیاسی در دانشگاه کالیفرنیا (برکلی)، گفته است که بسیاری رای‌گیری برای تشدید تحریم‌ها در این مقطع زمانی را کار درستی نمی دانند.

او می گوید: “آنها باید صبر کنند و به روحانی این فرصت را بدهند که وعده های خود را در عمل اجرا کند.”

برخی از حامیان این طرح که آن را قبل از پیروزی انتخاباتی آقای روحانی امضا کرده بودند، از جمله ١٣١ عضو کنگره بودند که دو هفته پیش در نامه ای به باراک اوباما، رییس جمهور آمریکا، خواستار خودداری از اقداماتی شدند که مشروعیت رییس جمهور منتخب ایران را کاهش دهد.

کیث الیسون، نماینده دموکرات از ایالت مینه‌سوتا که مخالف رای گیری برای تصویب این طرح در زمان حاضر است گفته که ایرانی‌ها این رای‌گیری را یک اقدام خصمانه تفسیر خواهند کرد و “موضع تندروها که نمی خواهند مذاکره کنند” تقویت خواهد شد.

با این حال، حامیات تصویب طرح می‌گویند که رهبران ایران را باید با تهدید جدی مواجه کرد تا ناچار شوند بین حفظ موجودیت و منافع خود از یک سو و بروز فاجعه اقتصادی از سوی دیگر، یکی را انتخاب کنند.

بی‌بی‌سی: مجیدرضا حریری، رئیس کمیسیون واردات اتاق بازرگانی ایران گفته است که در ۲۵ روز گذشته به هیچ کالایی ارز اختصاص نیافته و این امر به زودی در مورد دارو، کالاهای اساسی و خوراک دام و طیور مشکلاتی ایجاد خواهد کرد.

آقای حریری این مشکل را ناشی از اختلاف میان وزارت تجارت و بانک مرکزی دانسته و به شدت از عدم هماهنگی بخش های مختلف دولت انتقاد کرده است.

محمدرضا نادری، معاون گمرک ایران هم از بخشنامه صادر شده توسط بانک مرکزی در مورد موکول شدن ترخیص کالاها به پرداخت مابه التفاوت ارز توسط وارد کنندگان، انتقاد کرده است.

به گفته آقای نادری، “بر اساس تصمیم بانک مرکزی، حتی کالاهای وارداتی که چند سال قبل هم ثبت سفارش و گشایش اعتبار شده اند، مشمول دریافت مابه التفاوت نرخ ارز مرجع و مبادله ای هستند.”

معاون گمرک ایران این تصمیم را “بسیار عجیب” توصیف کرده و هشدار داده است که این اقدام فشار زیادی به واردکنندگان و تولید کنندگان دارو و کالاهای اساسی وارد خواهد کرد.

گمرک ایران پیشنهاد کرده است که در صورت موافقت بانک ها، نیمی از کالاهای بلوکه شده در انبارهای خود را ترخیص کند تا واردکنندگان بتوانند با فروش آنها در بازار، نقدینگی لازم برای پرداخت مابه التفاوت را تأمین کنند.

گزارش گمرک ایران امروز آمار صادرات و واردات چهار ماهه نخست سال را منتشر کرده که نشان می دهد واردات در این مدت نسبت به چهار ماهه اول سال گذشته، بیش از ۲۶ درصد کاهش یافته است.

بر اساس این گزارش، برنج، خوراک دام و طیور، دانه ذرت دامی، گندم، آهن و فولاد اقلام عمده وارداتی به ایران بوده است.

این اقلام وارداتی عمدتا از امارات متحده عربی، چین، هند، کره جنوبی و ترکیه به ایران صادر شده است.

تشدید تحریم ها اقتصادی علیه ایران در یک سال گذشته مشکلات زیادی در فروش نفت و انتقال پول حاصل از آن برای این کشور ایجاد کرده است.

این مشکلات به ویژه در تأمین دارو و کالاهای اساسی خبرساز و نگرانی آفرین بوده است.

اوایل تابستان سال گذشته تأخیر در واردات خوراک طیور باعث جهش ناگهانی قیمت مرغ و بروز نارضایتی های گسترده در ایران شد.

خُسن آقا: آفرین بر رای دهندگان که موفق شدند مجددا رژیم را از سقوط حتمی نجات دهند به این می گویند هوش و ذکاوت!!
رادیوفردا: روزنامه واشينگتن پست گزارش داده است که کنگره آمريکا ارسال طرح جدید تحريم های ايران به کاخ سفيد را به تعويق انداخته است.

روزنامه واشينگتن پست روز جمعه ۲۸ تيرماه نوشته است: معمولا کنگره هر تابستان لايحه ای برای تشديد تحريم ها عليه ايران، به کاخ سفيد ارسال می کرد،‌صرفنظر از اين که کاخ سفيد با چنين تحريم هايی موافق يا مخالف باشد.

این گزارش اضافه کرده است: اما امسال، اعضای کنگره سنت شکنی کرده و طبق گزارش فصلنامه کنگره اين لايحه تحريم ها به تعويق افتاده و حتی اگر در سال جاری ميلادی چنين لايحه ای آماده شود، زودتر از اکتبر به کاخ سفيد فرستاده نمی‌شود.

طبق این گزارش اين تلاش ها با نامه ۱۳۰ عضو مجلس نمايندگان آمريکا به باراک اوباما، رييس جمهوری اين کشور، برای مذاکره با دولت حسن روحانی برای حل اختلاف بين دو کشور همزمان شده است.

در نامه ای که توسط ديويد پرايس، نماينده دمکرات از کارولينای شمالی و چارلز دنت، نماينده جمهوريخواه از پنسيلوانيا تهيه شده و ۱۳۰ عضو مجلس نمايندگان آمريکا آن را امضا کرده اند، از باراک اوباما خواسته شده است که با توجه به انتخاب حسن روحانی به عنوان رييس جمهوری ايران، برای حل اختلافات موجود بين دوکشور با وی وارد مذاکره شود.

در بخشی از اين نامه آمده است: «اين نخستين باری نيست که ايران يک رئيس جمهوری را بر بستر ميانه روی و اصلاح انتخاب می کند، تاريخ به ما نشان داده که در قبال چشم انداز تحولی معنادار در اين کشور بايد هوشيارانه برخورد کرد.»

در ادامه اين نامه تصريح شده است: «با در نظر گرفتن وزن واقعی [تحولات اخير ايران] برای ايالات متحده آمريکا، اسرائيل و جامعه جهانی، اشتباه خواهد بود اگر انتخاب دکتر روحانی را به مجالی برای آزمودن فرصت حقيقی پيشرفت به سوی توافقی سنجش پذير و قابل اجرا تبديل نکنيم، فرصتی که [در نهايت] منجر به پيشگيری از دستيابی ايران به جنگ افزار هسته ای شود.»

اگرچه نامه ياد شده موضع مشخصی درباره مسأله تحريم ها يا استفاده احتمالی از نيروی نظامی توسط ايالات متحده و هم پيمانانش ندارد، نويسندگان در بخشی از اين نامه تنها به هشداری ضمنی بسنده می کنند: «بايد هوشيار بود که با اقداماتی تحريک آميز امکان چنين پيشرفتی را از بين نبريم و زمينه تضعيف احتمالی رئيس جمهوری منتخب جديد ايران را در برابر محافظه کاران ايجاد نکنيم.»

هفته گذشته يک مقام ارشد دولت آمريکا تأييد کرد که ايالات متحده و کشورهای عضو ۱+۵ در پاييز امسال گفت و گوهای خود بر سر پرونده هسته ايران را ادامه خواهند داد و اين بار تيم جديد مذاکره کننده از سوی ايران با نمايندگان کشورهای فوق به مذاکره خواهد نشست.

در همين زمينه، دیوید پرایس به رادیو فردا گفته است:«تحولی که ما به دنبال آن هستیم، رویکرد جدی ایران در گفت‌وگوها است که به توافقی میان ایران و جامعه جهانی برای توقف [تلاش] برای ساخت جنگ‌افزار هسته‌ای منجر شود و البته از همین رهگذار و به واسطه عادی‌سازی روابط ایران با دیگر کشورهای جهان، دستاوردهای بزرگی عاید این کشور خواهد شد.»

آقای پرایس اضافه کرده است:«هدف از نگارش نامه فراحزبی ما به رئیس جمهوری ایالات متحده هم تشویق ایشان و دیگر مذاکره‌کنندگان به آزمودن شرایط ناشی از تحولات اخیر بود که ببینیم چه امکاناتی برای پیشبرد نوعی دیپلماسی موفقیت‌آمیز ایجاد شده است.»

خودنویس: نقش کلیدی رفسنجانی در وضع تحریم‌های فلج کننده بر علیه ایران را نمی توان انکار کرد و ایشان مسؤول مستقیم تمام ضررهای جانی، مالی و روحی و روانی هستند که بر ملت ایران رفته است. شبکه مافیایی رفسنجانی از هم اکنون دست به کار شده‌اند تا به محض به روی کار آمدن روحانی لابی‌های خود را در خارج از کشور فعال کنند تا تحریم‌ها برچیده شوند. باید دید که آیا دولت آمریکا نیز گرفتار بازی مافیای رفسنجانی شده و تحریم‌ها را به نفع روحانی و رفسنجانی به تدریج از میان بر می‌دارد و یا…

مادربزرگ پدرم وقتی از «قحطی بزرگ» می‌گفت تصاویر هولناکی در ذهنم نقش می‌بست. انسان‌هایی که از فرط گرسنگی مدفوع خود را می‌خوردند. بیماری‌های واگیردار. اسهال خونی و… ابعاد آن «قحطی بزرگ» هنوز به طور دقیق منتشر نشده و نقش دولت‌مردان آن زمان در آن جنایت تاریخی هنوز به طور کامل مشخص نشده است.

ولی جنایت خانواده هاشمی رفسنجانی بر علیه مردم ایران و ایجاد تحریم‌های فلج کننده سریع مشخص گشت. مهدی هاشمی رفسنجانی از طرف پدر ماموریت داشت تا با ایجاد کانال در مراکز مهم تصمیم گیری در مورد تحریم‌های وضع شده علیه ایران، این مراکز را تشویق به تحریم‌های فلج کننده علیه دولت احمدی‌نژاد کند. سردبیر خودنویس یکی از چندین موردی بود که مهدی هاشمی رفسنجانی با آن تماس گرفت و خواهان تشویق دولت آمریکا به وضع تحریم های فلج کننده شد.

رفسنجانی موفق به وضع تحریم‌های فلج کننده علیه ایران شد. از طرف دیگر لابی‌های ریز و درشت و عوامل رفسنجانی در خارج از کشور شروع به هیاهو و ریختن اشک تمساح کردند که: بیایید و ببینید! دارو نایاب شده. مادربزرگ فلان کس در فلان شهر به خاطر عدم دستیابی به فلان دارو از دنیا رفت و … در حقیقت شبکه مافیایی رفسنجانی در داخل و خارج از کشور نقش خود را به درستی و با زیرکی هر چه تمام اجرا کردند و با تحت فشار قرار دادن مردم و فلج کردن اقتصاد خانواده‌ها باعث نارضایتی شدید مردم شدند و از طرف دیگر خودشان فریاد واتحریما سر دادند و بدین ترتیب انتقامی هولناک از احمدی‌نژاد گرفتند.

وقتی تاریخ مشروطه را ورق بزنیم به حکایت‌های تلخی می‌رسیم که قصه امروز ماست. ایجاد قحطی‌ها توسط مخالفان مشروطه و مردن انسان‌های بیچاره در اثر نبود مواد غذایی. این گرسنگی، کمبود دارو و … که مردم ایران امروز گرفتار آن هستند بی ارتباط با تلاش‌های رفسنجانی نبود. چرا که به زودی احتمال دارد با روی کار آمدن مهره هاشمی رفسنجانی تحریم‌ها به تدریج کاسته شده و عالیجناب سرخپوش به اهداف خود برسند. در اثر تحریم‌ها هر ضرری که به هر کسی خورد فدای یک تار موی پسر هاشمی رفسنجانی. پسر رفسنجانی ستار بهشتی نیست که صحیح و سالم وارد زندان شود و جنازه‌اش را به خانواده اش تحویل دهند. پسر رفسنجانی حتی اگر بیمار وارد بازداشتگاه شود، صحیح و سالم و قبراق از طرف دیگر بازداشتگاه خارج می‌شود.

از هر چه بگذریم نقش کلیدی رفسنجانی در وضع تحریم‌های فلج کننده بر علیه ایران را نمی‌توان انکار کرد و ایشان مسؤول مستقیم تمام ضررهای جانی، مالی و روحی و روانی هستند که بر ملت ایران رفته است. شبکه مافیایی رفسنجانی از هم اکنون دست به کار شده‌اند تا به محض به روی کار آمدن روحانی لابی‌های خود را در خارج از کشور فعال کنند تا تحریم‌ها برچیده شوند. باید دید که آیا دولت آمریکا نیز گرفتار بازی مافیای رفسنجانی شده و تحریم‌ها را به نفع روحانی و رفسنجانی به تدریج از میان بر می‌دارد و یا…

——–

مطالب بلاگستان و کلیه مطالب رسیده از اعضا، معرف دیدگاه شخصی نویسندگان است نه سایت خودنویس

دویچه‌وله: تحریم‌های تازه آمریکا علیه ایران باعث عقب‌نشینی کشورهای بیشتری از جمله چین، سنگاپور، تایوان و کره جنوبی از بازار ایران شد. کارشناسان معتقدند که این تحریم‌ها باعث افزایش قیمت کالاهای وارداتی و انزوای بیشتر ایران می‌شود.

رشته تحریم‌های تازه آمریکا علیه ایران که روز دوشنبه (یکم ژوئیه / دهم تیر) به اجرا گذاشته شد، کشتی‌رانی، صنعت کشتی‌سازی و بخش انرژی و مدیریت بنادر ایران را نیز در بر می‌گیرد.

روز سه‌شنبه (۲ ژوئیه، ۱۱ تیر) خبرگزاری رویتروز گزارش داد که در نخستین واکنش به این تحریم‌ها، شماری از شرکت‌های مهم حمل و نقل خارجی همکاری‌های خود با ایران را قطع کرده‌اند. بر اساس تحریم‌های تازه، تنها محموله‌ای که مجاز است به بندرهای ایران حمل شود، دارو و غذاست.

از آنجایی که دولت ایران از این پس ناچار خواهد بود کالاهای مورد نیاز خود را از راه‌های زمینی وارد کند، کارشناسان احتمال می‌دهند که قیمت‌ کالاهای وارداتی بیش از پیش افزایش یابد.

تحریم‌های تازه شامل معامله نفت در برابر طلا نیز می‌شود. تا کنون ایران توانسته بود بخشی از بهای فروش نفت و گاز خود را در کشورهای مجاور مانند ترکیه به صورت طلا دریافت و سپس از طلا برای خرید کالاهای خارجی استفاده کند. تحریم‌های تازه خرید و فروش فلزات، کالاهای مصرفی و همچنین نرم‌افزارهای مربوط به تولیدات صنعتی را نیز شامل می‌شود.

عقب‌نشینی شرکای مهم ایران
انتظار می‌رود که قیمت کالاهای وارداتی بیش از پیش افزایش باید انتظار می‌رود که قیمت کالاهای وارداتی بیش از پیش افزایش باید

چین و سنگاپور که از شرکای تجاری بزرگ ایران به‌شمار می‌روند، اعلام کردند که به تحریم‌های تازه علیه ایران عمل خواهند کرد.

خبرگزاری رویترز نوشت که دو شرکت بزرگ کشتیرانی چینی هم به خواست آمریکا گردن نهاده‌اند. یکی از این شرکت‌ها “کاسکو کانتینر” (Cosco Container Lines) است که پنجمین شرکت بزرگ حمل و نقل دریایی جهان به‌شمار می‌رود. شرکت “چاینا شیپینگ کانتینر لاینز” (China Shipping Container Lines) نیز تضمین کرده است که با “جدیت تمام” به تحریم‌ها علیه ایران عمل خواهد کرد و از معامله با این کشور خوددرای می‌‌کند.

علاوه بر چین و سنگاپور، شرکت‌های حمل و نقل دریایی تایوانی و کره جنوبی نیز از رابطه با ایران پرهیز می‌کنند.

“حسن نیت” کشورها در برابر ایران

یک روز پیش از اعلام خبر کناره‌گیری شرکت‌های بزرگ آسیایی از بازار ایران، عباس عراقچی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در گفت‌وگو با خبرگزاری ایسنا از تحریم‌های تازه‌ی ایالات متحده علیه ایران انتقاد کرد و گفت، بجز آمریکا «همه‌‌ دنیا به دنبال نشان دادن حسن نیت در رابطه با ایران هستند.»

عراقچی همچنین گفت: «حتی در خود آمریکا کسانی بوده‌اند که پیشنهاد کرده‌اند این تحریم‌ها اعمال نشود و یا به عقب بیافتد.»

سخنگوی وزارت امور خارجه‌ ایران همچنین مدعی شد که “سیاست تحریم به خودی خود سیاست شکست خورده‌ای است”. او تاکید کرد که جمهوری اسلامی با وجود تحریم‌های تازه، برنامه‌ی اتمی خود را دنبال خواهد کرد.

پس از انتخاب حسن روحانی به ریاست‌جمهوری اسلامی ایران انتظار می‌رفت که آمریکا و هم‌پیمانانش برخی از تحریم‌ها علیه ایران را لغو کنند. البته تحریم‌های تازه شش ماه پیش برای واداشتن ایران به تعلیق غنی‌سازی اورانیوم تصویب شده بودند.

آمریکا و شماری از کشورهای غربی ایران را متهم می‌کنند که در پی دستیابی به جنگ‌افزار اتمی است. جمهوری اسلامی پیوسته این اتهام را رد کرده و بر صلح‌آمیزبودن برنامه‌ی اتمی خود تاکید ورزیده است.

عصرایران: معاون امور کانتینر و لجستیک تایدواتر خاورمیانه از قطع همکاری تمامی خطوط معتبر کشتیرانی دنیا و عدم ارایه سرویس مستقیم به بندرشهید رجایی خبر داد.

به گزارش ایسنا، علیرضا چشم‌جهان ضمن اعلام این خبر افزود: با قطع تردد هر ۳۰ خطوط کشتیرانی و عدم همکاری آنها با بندرشهید رجایی، حمل محموله‌ها و کالاهای این بندر از طریق شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران و والفجر صورت میگیرد.

چشم‌جهان با بیان اینکه قطع همکاری چهار خطوط کشتیرانی باقیمانده زودهنگام بوده است، افزود: از قبل اعلام شده بود که تمامی خطوط از تاریخ اول جولای ۲۰۱۳ یعنی ۱۰ تیرماه امسال همکاری خود را با این بندر قطع خواهند کرد و این امر به منظور افزایش تحریم‌ها بر علیه کشورمان بوده است.

وی با تایید این که تمامی ۳۰ خط معتبر کشتیرانی جهان ارتباط خود را با بندرعباس قطع کرده‌اند، بیان کرد: از خطوط معتبر کشتیرانی که با بندر شهید رجایی همکاری داشتند، ۲۶ خط قطع ارتباط کرده بودند که طی روزهای اخیر و قبل از موعد مقرر چهار خط دیگر هم تصمیم به قطع این همکاری گرفتند.

معاون امور کانتینر و لجستیک شرکت تایدواتر عدم تعامل خطوط بین‌المللی با بندر شهیدرجایی را در جهت ایجاد تحریم‌های بیشتر بر علیه کشور دانست و عنوان کرد: این که بگویند علت عدم همکاری آنها اپراتور اول بندر شهید رجایی بوده که به صورت یک‌جانبه تحریم شده و در فهرست سیاه قرار گرفته صحت ندارد، زیرا هر نام دیگری نیز در بندر شهید رجایی وجود داشت باز هم این اتفاق صورت می گرفت.

وی با بیان اینکه اینگونه تصمیمات که منجر به قطع روابط شده، ارتباطی با مدیریت مدیران مجموعه بنادر کشور ندارند افزود: این تحریم‌ها در پی تحقق خواسته‌ی آنان که همان تبادل نفت به ازای غذا و دارو می‌باشد صورت گرفته و با این شیوه کار خود را دنبال می‌کنند.

چشم‌جهان خاطرنشان کرد: هرچند متولیان امر می‌توانستند با تصمیمات متدبرانه از سرعت ترک خطوط بین‌المللی از بندرعباس نقش به سزایی داشته باشند، اما این تدبیراندیشی از سوی آنان مشاهده نشد.

به گزارش ایسنا، تردد خطوط کشتیرانی خارجی به بندر شهید رجایی بطور کامل قطع شد و به دنبال تحریم‌های ظالمانه غرب تنها ۴ خط کشتیرانی خارجی باقیمانده بود که به بندر شهید رجایی بعنوان بزرگترین بندر تجاری ایران تردد داشتند و از ابتدای هفته جاری با تغییر مسیر از حضور در این بندر خودداری کردند.

پیش از این نیز ۲۶ خط کشتیرانی خارجی در این بندر تردد داشتند که به این ترتیب همکاری و تردد هر ۳۰ خط کشتیرانی خارجی با ایران قطع شده است.

رادیوفرانسه: رئیس کمیسیون مالی سنای فرانسه امروز، چهارشنبه تحریم های آمریکا علیه ایران را برای بخش خودرو سازی فرانسه فاجعه انگیز توصیف کرد. وی از دولت این کشور خواست تا به فوریت از رئیس جمهوری آمریکا بخواهد تا بخش صنعت خودرو سازی فرانسه را از شمول تحریم ها علیه ایران معاف کند.

“فیلیپ مارینی” رئیس کمیسیون مالی سنای فرانسه به متن تحریم های مصوب آمریکا که تحت شماره 13645 در سوم ژوئن گذشته بخش خودرو سازی ایران را هدف قرار داده است، اشاره کرد و گفت: “صنعت خودرو سازی فرانسه با توجه به اهمیت مناسباتی که با بخش صنعت خودرو سازی ایران دارد، بزرگترین قربانی این تحریم ها است.”

“فیلیپ مارینی” گفت: “دهها شرکت فرانسوی فعال در بخش خودروسازی به لحاظ این تحریم ها علیه ایران نمی توانند قطعات و سرویس های خود را عرضه کنند. وی افزود: “کاهش فعالیت در بخش خودروسازی ایران منجر به تعطیل شدن سایت های خودرو سازی در ایران خواهد شد که به وسیله شرکت ها و گروه های صنعتی فرانسوی کنترل میشوند.”
رئیس کمیسیون مالی سنای فرانسه با توجه به این موضوع اعلام کرد که تعطیل شدن سایت های متعلق به فرانسه در کوتاه مدت میتواند نتایج فاجعه انگیزی برای صنایع خودرو سازی فرانسه در برداشته باشند و این امر، بیکاری گسترده ای را در بخش خودرو سازی فرانسه به دنبال خواهد داشت.

او گفت که این موضوع یک اضطرار ملی است و از دولت سوسیالیست فرانسه خواست تا بدون فوت وقت در جهت رفع این تحریم ها و یا معاف کردن فوری فرانسه از شمول این تحریم های یک جانبه آمریکا علیه ایران اقدام کند.

یاد آور میشویم که فروش خودروهای ساخت کارخانه پژو وسیتروئن در اروپا با مشکلاتی روبرو گردیده و میزان آن در سه ماهه نخست سال جاری به نسبت دوره مشابه در سال گذشته درحدود 15 درصد کاهش یافته است. در چنین شرایطی، تحریم های یکجانبه آمریکا علیه ایران در بخش خودرو سازی، شرکت بزرگ خودرو سازی “پ اس آ PSA” فرانسه را که سازنده اصلی خودروهای پژو و سیتروئن میباشد با مشکلات عمده ای روبرو ساخته است. این تحریم ها، این شرکت فرانسوی را از فروش 400 هزار مجموعه قطعات خودرو به ایران محروم کرده است.

ایران دومین بازار عمده بین المللی شرکت فرانسوی “پ اس آ PSA” در جهان بوده است.

عصرنو: دیشب خواب می‌دیدم همه توی زندان بزرگی هستیم. همه‌ی كسانی كه می‌شناختم، از دوست و آشنا تا همسایه‌ها. صبح زود بود. زندانبان همه را بیدار كرده بود اما من و بچه‌هایم هنوز توی رختخواب مانده بودیم. بچه‌هایم خواب بودند اما من بیدار بودم. انگیزه‌ای برای بیرون آمدن از رختخواب نداشتم، مثل بسیاری از روزهایی كه تمامی این سال‌ها برما گذشته است. خودم را به خواب زده بودم. خودم را به خواب زده بودم تا بغضم را توی خواب خالی كنم. اما به جز زندانبان كسی نبود. همو بود كه بالای سرم آمده بود و سعی داشت مرا بیدار كند. خود را به خواب زدم تا توی بغل او بغضم را خالی كنم. شرم داشتم در بیداری توی بغل او گریه كنم!

دیروز حس وحشتناكی داشتم اینكه این من، ما و بسیاری از این مردم به كجا رسیده‌ایم. من و ما كه آرمان‌های بزرگی داشتیم، آن‌هایی كه در مطالبتشان از خاتمی، موسوی و كروبی عبور كردند، آن‌هایی كه آرزوهایشان را در موسوی و كروبی می‌جستند، حتی كسانی كه هنوز به خاتمی امید بسته بودند و كسانی كه همین یك ماه پیش به یكباره دوباره به سوی رفسنجانی شتافتند، حالا همه از شنیدن برنده شدن روحانی شعله‌ای لرزان توی قلبشان روشن می‌شود، لبخندی تلخ می‌زنند و حتما خیلی‌هایشان دیشب خواب دیدند كه توی آغوش زندانبانشان بغض سی‌ساله‌اشان می‌تركد، چون گریزگاه دیگری نمی‌بینند!

آیا چنین بی‌چاره شده‌ایم؟ آیا راه گریزی از این زندان بزرگ نیست؟ تا سه چهار روز قبل از انتخابات آنانی كه دیگر حاضر نبودند وارد بازی «انتخابات» شوند بسیاربیشتر از این ۲۷ درصدی بودند كه امروز اعلام می‌شود. شاید ۳۰ یا حتی ۴۰ درصد. نمی‌دانم. اما آنچه كه الان مسلم است این است كه به رغم تمامی تلاش‌های فریبكارانه برای كشاندن مردم پای صندوق‌های رای هنوز ۲۷ درصد از مردم حاضر نشدند پای صندوق‌ها حاضر شوند، حتی بعد از اینكه خامنه‌ای آن‌ها را به رسمیت شناخت و اعلام كرد:«حتی اگر مخالف نظام هستید در انتخابات شركت كنید چون مخالف كشور كه نیستید.» اما باز هم ۲۷ درصد شركت نكردند. یعنی در بین تمام واجدین شرایط برای رای دادن، ما، یعنی كسانی كه دیگر حاضر نیستیم شرایط «زندگی» در این زندان بزرگ را تحمل كنیم- دوم شدیم. خیلی بیشتر از آقای قالیباف، جلیلی، رضایی و آن دیگری‌ها رای آورده‌ایم و اگر بخواهیم آرای باطله و آرای كسانی كه دو باره فریب ِ وعده و وعید‌های بی‌پایه و اساس را خورده‌اند و در انتخابات شركت كرده‌اند را با این ۲۷ درصد جمع بزنیم بسیار بیشتر از ۲۷ درصد خواهد شد. در جایی كه فقط یك درصد، یعنی آن یك درصدی كه ۵۰ را تبدیل به ۵۱ می‌كند، سرنوشت ملتی را تغییر می‌دهد، این ۲۷ درصد رقم بسیار بزرگی است. اینان و بسیاری دیگر دموكراسی‌اشان را فقط بر همان یك درصد بنا می‌كنند. تازه قبل از این نمایش ِ دموكراسی هم، امكان‌های انتخاب‌‌‌ِ مردم چنان مهندسی شده بود كه درصد بزرگی از مردم اساسا از حق رای دادن به نماینده خود محروم شده بودند و به ناچار مطالباتشان را محدود كردند و به كسی رای دادند كه آن‌ها می‌خواستند.

آیا ما ۲۷ تا ۳۵ درصدی‌ها به نقش خود در این «پیروزی» واقفیم؟ آیا می‌دانیم چه چیزی باعث شد حاكمیت تصمیم بگیرد فعلا ودر شرایط فعلی كمی «عقب نشینی» كند و امتیاز كوچكی به مخالفینش و مردم بدهد؟ آیا واقعا این توهم را داریم كه نتیجه‌ی انتخابات خواست آنان نبود؟

مسلما آن‌ها می‌خواستند كه این‌گونه شود، اما این مردم، مطالبات آنان و پافشاری و مقاومت آنان در مخالفتشان با شرایط حاكم بر كشور بود كه آنان را وادار به عقب‌نشینی كرد. مسلما فاكتورهای دیگری هم دخیل بودند اما اگر مردم از شرایط موجود راضی بودند حاكیمت به هیچ‌وجه حاضر به حتی یك نیم‌قدم عقب‌نشینی هم نبود. این توافقی بود كه گفته و ناگفته برای گذر از این دوران بحرانی بین جناح‌های مختلف حاكمیت انجام شد. برای حاكمیت این یك عقب‌نشینی بود، در عین حال یك پیروزی هم بود. حاكمیت توانست در بدترین شرایط اقتصادی- سیاسی- اجتماعی- فرهنگی سی و چند ساله‌ی حاكمیتش باز ۳۷ میلیون از مردم را به پای صندوق‌های رای بكشاند؛ مطالبات اصلاح‌طلبان را آنچنان محدود و فشرده كند كه به كسی مثل روحانی رضایت دهند؛ آبروباختگانی چون رفسنجانی و خاتمی را دوباره احیا كند و چهره‌ای به مراتب رادیكال‌تر از چهره‌ی واقعی‌ آنان به نمایش بگذارد، مردم را به روزی بیاندازد كه به كسانی چون روحانی «رضایت» دهند، آرزوهای خود را در او ببینند و از «پیروزی» او شادمانی كنند و مهم‌تر از همه انتخابات را بدون سروصدا و به شكل نمایشی از دموكراسی برگزار كند و شاید بسیاری منافع دیگر كه هنوز عیان نیست. آنچه مسلم است فعلا سر به سلامت برده است، برای بعدش هم حتما فریبی دیگر خواهد ساخت، به ویژه اگر ما باز هم به امید معجزه‌ی كسانی همچون روحانی و امثالهم بنشینیم.

نه تنها اصلاح‌طلبانی كه از موسوی و كروبی عبور كرده‌بودند، حتی عده‌ای از كسانی كه آرزوهای بزرگشان را در این سی واندی سال با خود كشیده بودند نیز از سر ناچاری سربر شانه‌ی زندانبان خود گذاشتند و بغض فروخورده‌ی سه ساله‌اشان تركید.

به كجا رسیده‌ایم؟! اگر ما آرزوهای بزرگمان را فراموش كنیم، اگر ما مطالبتمان را فراموش كنیم، اگر «چپی» وجود نداشته باشد همه به «میانه»ها رضایت خواهند داد و بعد از مدتی ما را به پذیرش «راست»ها قانع خواهند كرد. آرزوها و مطالباتمان را فراموش نكنیم حتی اگر مجبورمان كرده‌اند در لحظاتی بحرانی بغض فروخورده‌امان را درآغوش زندانبان‌هایمان فرو بنشانیم. یادمان باشد كه آن‌ها از ترسشان ما را زندان كرده‌اند، از ترس ما، از ترس آرزوها و مطالباتمان. آن‌ها بدجوری از ما می‌ترسند، اگر نمی‌ترسیدند ما را به زندان نمی‌انداختند. آن‌ها می‌دانند رای ندادن ما از سرقهر كردن نیست، می‌دانند كه این نیرو، این ۳۵-۲۷ درصد نیروی عظیم، هشیار و جسوری است. آنقدر هشیار كه با هیچ ترفندی نتوانسته‌اند فریبش دهند و همواره با زندان، شكنجه و اعدام به سراغش رفته‌اند. آنقدر جسور كه به رغم تمامی تهدیدهایی كه در این سی و اندی سال شده است همچنان به دنبال آرزوها و آرمان‌هایش است و آنقدر تاثیر گذار است كه بسیاری از مطالبات و آرزوهای مردم براساس آرمان‌ ِ بزرگ آن‌ها شكل گرفته است. آرزوی بزرگ ِ عدالت و دموكراسی برای همه. آرزوهایمان را واگذار نكنیم،‌كسی آن‌ها را برایمان متحقق نخواهد كرد باید آستین‌ها را بالا بزنیم و خود دنیای خود را بسازیم.

فرزانه راجی- ۲۶/۳/۹۲