اخبار

صدای آمریکا: آقای ولایتی مشاور سیاست خارجی رهبر و از نزدیکان او حساب می شود.

در حالیکه فشار افکار عمومی در روزهای گذشته موجب شد یک مقام ارشد نظامی جمهوری اسلامی، ویلای مصادره ای از رژیم سابق را پس بدهد، افشاگری درباره مالکیت طولانی سایر مقامات حکومت بر خانه های گران‌قیمت که عمدتا به خانواده سلطنتی ایران پیش از انقلاب تعلق داشت، افزایش یافته است.

صبا آذرپیک روزنامه نگار در تهران در توئیتی نوشت بعد از فیروزآبادی و فلاحیان، حالا نوبت ولایتی ست. آن ویلای بزرگ کنار کاخ سعدآباد خریدید؟ چقدر[؟] از چه کسی؟ غصبی ست؟ دوستان اصولگرا آنجا زیاد مراسم روضه رفته اند، می دانند از کدام ویلا حرف می زنیم.

تصویر توئیت خانم آذرپیک
اشاره او به علی اکبر ولایتی، مشاور سیاست خارجی آیت الله خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران است. آقای ولایتی که شانزده سال وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران بود، از سال ۱۳۷۶ مشاور سیاست خارجی رهبر جمهوری اسلامی ایران است و نقش اصلی در مذاکرات پشت پرده پیش از آغاز مذاکرات و توافق هسته ای سال ۱۳۹۴ داشت.

از ابتدای انقلاب، به بهانه رسیدگی به اموال و دارایی های مقامات نظام شاهنشاهی، املاک و خانه های بزرگ آنها در اختیار مقام های ارشد در جمهوری اسلامی قرار گرفت.

یک هفته پیش، برخی سایت های اصولگرا فاش کردند حسن فیروزآبادی، رئیس پیشین ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی در یک ویلای ده هزار متری مصادره ای متعلق به خاندان پهلوی اقامت دارد. بعد از بازتاب این موضوع در فضای مجازی، او اعلام کرد که این ویلا را پس داده است.

برخی می گویند که بعد از برکناری او از سمت رئیس پیشین ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، عملا دیگر مقام نزدیک به خامنه ای محسوب نمی شود و به همین دلیل خبر داشتن ویلای او فاش شده است. این درحالی است که حتی برخی چهره های مغضوب نظام مثل محمد خاتمی رئیس جمهوری سابق ایران نیز مکان بزرگی در کنار جماران که از مناطق گران تهران محسوب می شود، دارند.

برخی کاربران در فضای مجازی از ویلای علی فلاحیان، وزیر سابق اطلاعات نوشته اند.

وزیر اطلاعات سابق #فلاحیان هم صاحب یک ویلای بزرگ غصبی در پل رومی ست
یکبار برای گفت و گو رفتم و وقت نماز بود و بحثی در گرفت بین ما که چطور در ملک غصبی نماز می خواند؟
گفت غنیمت جنگی مسلمانان ست!
(جنگ:انقلاب 57)
البته نفرمودند که آنها بر ضد کاخ ها قیام کردند!#وصول_گرایان pic.twitter.com/Ko6d0MaRoG

—

گویانیوز: دماوند، طوس طهماسبی، پژوهشگر تاریخ معاصر و سیاست بین‌الملل: «‏زندگی دو نسل تباه و نیم میلیون نفر در جنگ و انقلابی بی حاصل هلاک شدند تا محمد خاتمی بتواند کاخ منوچهر اقبال را تصاحب کند. از زمانی که خانواده چادری علی شریعتی را در آن رستوران شیک تهران راه نمی‌دادند، راه درازی طی کرده‌اند. دار و ندارشان غنیمت جنگی است با چنگ و دندان حفظش می‌کنند.»

منوچهر اقبال، از سیاستمداران دوران پادشاهی پهلوی است که در مقاطع مختلف، رئیس دانشگاه تهران، رئیس شرکت ملی نفت، رئیس سازمان نظام پزشکی و نخست وزیر ایران بود.

زندگی دو نسل تباه و نیم میلیون نفر در جنگ و انقلابی بی حاصل هلاک شدند تا محمد خاتمی بتواند کاخ منوچهر اقبال را تصاحب کند. از زمانی که خانواده چادری علی شریعتی را در آن رستوران شیک تهران راه نمی‌دادند، راه درازی طی کرده‌اند. دار و ندارشان غنیمت جنگی است با چنگ و دندان حفظش می‌کنند

— toos tahmasebi (@toos_tahmasebi) June 20, 2018

گفتنی است که پس از انتشار اخبار متعدد در شبکه‌های اجتماعی درباره کاخ غصبی محمد خاتمی در خیابان گرانقیمت نیاوران تهران، آقازاده یکی از آخوندهای حکومتی به نام بیات زنجانی مدعی شد که خاتمی تنها پس از آنکه مالک خانه به او اجازه نماز خواندن در آن را داد، در این خانه مستقر شد؛ ادعایی که با استهزای کاربران شبکه‌های اجتماعی مواجه شده است.

صبا آذرپیک، روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب حامی جمهوری اسلامی هم گفته که ساختمان دفتر خاتمی «هدیه است نه غصبی».

ایران اینترنشنال، به‌دنبال انتشار نامه‌ای ازسوی گروهی موسوم به «جنبش عدالت‌خواه دانشجویی» به دادستان تهران برای بازپس‌گیری یک ویلای ۱۰هزار متری از سرلشکر حسن فیروزآبادی، رییس سابق ستادکل نیروهای مسلح، این جنبش جزئیات تازه‌ای در رابطه با این موضوع منتشر کرد.

وب‌سایت «عدالت‌خواهی»، تارنمای اطلاع‌رسانی «جنبش عدالت‌خواه دانشجویی»، روز دوشنبه ۲۸ خردادماه، با انتشار مطلبی، اعلام کرده است که با اتمام مهلت پایان اردیبهشت ۹۷ برای بازپس‌گیری یک ویلای بزرگ در لواسان از سرلشکر فیروز‌آبادی و عدم همکاری نیروی انتظامی در اجرای حکم قضایی برای تخلیه و بازپس‌گیری آن، این جنبش جزئیات پرونده مطالبه بازپس‌گیری را در اختیار همگان قرار می‌دهد.
بر اساس این گزارش، جنبش عدالت‌خواه دانشجویی از سال ۹۶ پی‌گیری این پرونده را آغاز و پس‌از چندین نامه و نشست با «ستاد اجرایی فرمان امام»، نهاد اقتصادی وابسته به رهبر جمهوری اسلامی که مالکیت این ویلا را در اختیار دارد، هنوز به نتیجه دلخواه نرسیده است. این گروه اعلام کرده‌ است که ستاد مزبور گفته «رهبری سال ۹۲ حکم به تخلیه آن داده‌»، ولی باوجود «دو بار دستور تخلیه از محاکم قضایی»، نیروی انتظامی به‌عنوان ضابط قضایی، «تاکنون اقدام به اجرای این حکم و تخلیه ملک مذکور نکرده است».
مطالب بیشتر در سایت ایران اینترنشنال
جنبش عدالتخواه دانشجویی، یکشنبه ۲۷ خردادماه طی نامه‌ای از دادستان تهران خواست تا درخصوص تخلیه و بازپس‌گیری یک ویلای ۱۰هزار متری در شهر لواسان استان تهران که از سال ۱۳۷۲ در مصادره‌ حسن فیروزآبادی است، اقدام کند.

به نقل از نامه این گروه، فیروزآبادی با وجود «تذکرات و پی‌گیری‌های فراوان» تاکنون از تخلیه ویلای مزبور خودداری کرده است.
جنبش عدالت‌خواه دانشجویی خود را یک نهاد دانشجویی مستقل معرفی می‌کند که با رویکرد «انتقاد و مطالبه‌گری از مسؤولان و نهادها» در پی عدالت‌خواهی در ایران است. برخی ناظران می‌گویند که این جنبش با جریان اصول‌گرایی روابط نزدیکی دارد. این جنبش هم‌اکنون در چندین دانشگاه ازجمله دانشگاه تهران، فعالیت دارد.

خبرگزاری ایسنا هم نوشت: دبیر جنبش عدالتخواه دانشجویی گفت: نامه این جنبش به دادستان تهران درباره ویلای مصادره‌ای لواسان امروز منتشر خواهد شد.

محمدجواد معتمدی دبیر جنبش عدالتخواه دانشجویی در ارتباط با نامه‌ای که این تشکل دانشجویی به تازگی در خصوص ویلای لواسان منتشر کرده است، در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: گزارش این نامه‌ای که به دادستان تهران نوشته و در فضای مجازی منتشر شده است امروز رسانه‌ای خواهد شد. ما آذر ماه سال گذشته نامه‌ای به ستاد اجرایی که متصدی امر اموال مصادره‌ای است، نوشتیم و در این نامه نسبت به ویلای مصادره‌ای لواسان توضیحاتی دادیم.

وی ادامه داد: بعد از پیگیری‌های ستاد اجرایی و جلساتی که داشتیم، متوجه شدیم که سال ۹۲ هم در مورد تخلیه این ویلا دستوراتی صادر شده بود، که البته این موضوع نقل و قول است.

این فعال دانشجویی گفت: بعد از این نامه ما، برای بار دوم ستاد اجرایی پیگیر این موضوع می‌شود، مجدد اواخر آذر سال گذشته نامه پاراف می‌شود که این ملک تخلیه شود.

وی مدعی شد: سردار فیروزآبادی مهلتی خواستند که ملک را تخلیه کنند و این مهلت تا اردیبهشت ماه امسال بود اما از آن‌جایی که ملک تخلیه نشد ما نامه‌ای را به دادستان تهران به عنوان مدعی‌العموم نوشتیم تا این ملک را پس بگیرند. این ملک در لواسان تهران واقع شده و از سال ۷۲ یعنی حدود ۲۵ سال است که دست آقای فیروزآبادی است و در آن زندگی می‌کند.

عدالتخواهی: با توجه به مصاحبه رئیس کل دادگستری استان تهران مبنی بر اینکه: «دادخواست رفع تصرف ملک مزبور به حوزه قضایی لواسان امروز واصل شده است و دستور اکید بر سرعت و دقت در رسیدگی؛ و تعیین وقت دادگاه برای رسیدگی به موضوع برای هفته آینده»، و نامه سرگشاده جنبش عدالتخواه در رابطه با «صدور حکم […]

با توجه به مصاحبه رئیس کل دادگستری استان تهران مبنی بر اینکه: «دادخواست رفع تصرف ملک مزبور به حوزه قضایی لواسان امروز واصل شده است و دستور اکید بر سرعت و دقت در رسیدگی؛ و تعیین وقت دادگاه برای رسیدگی به موضوع برای هفته آینده»، و نامه سرگشاده جنبش عدالتخواه در رابطه با «صدور حکم قضایی تخلیه برای ویلای لواسان و عدم اقدام نیروی انتظامی برای اجرای حکم»، با پیگیری‌های این تشکل و گفتگو با مسئولان نهاد ذيربط مطلع شدیم که حکم قضایی مبنی بر تخلیه ملک مذکور تاکنون صادر نشده بود بلکه روند کارشناسی آن از ماه‌هاي گذشته توسط ستاد اجرایی فرمان امام (ره) در جریان است و روند حقوقی اخذ آن نیز آغاز شده است و نحوه ورود نيروهاي زحمت‌كش نيروي انتظامي نيز بعد از صادر شدن حكم قضايي خواهد بود. بنابراین این نکته در نامه جنبش عدالتخواه دانشجويي اصلاح می گردد.

البته لازم به تکرار است که رهبر معظم انقلاب تاکنون دوبار در سال‌های ۹۵ و ۹۶ دستور به تخلیه ملک مزبور را داده اند، و اکنون با پیگیری های مکرر نهاد مربوطه، امیدواریم این ملک در کوتاه مدت به بیت المال بازگردانده شود.

قابل ذکر است امروز صبح حساب توئیتر منتسب به سرلشکر فیروزآبادی اذعان داشت که ویلای لواسان را تحویل خواهد داد. متن پیام ایشان به قرار زیر است:

«در تماس اينجانب با دفتر نظامي معظم‌له دستور تخليه محل دريافت شد؛ بلافاصله به #ستاد_اجرايي آمادگي براي تحويل در اسرع وقت اعلام گرديد. #تمام»

جنبش عدالتخواه دانشجویی پیگیر تخلیه ویلای لواسان خواهد بود و نتیجه را به مردم اعلام خواهد کرد.

دویچه‌وله: گزارش یک نهاد دانشجویی نزدیک به اصولگرایان، رئيس سابق ستاد کل نیروهای مسلح، در یک ویلای مصادره‌ای جا خوش کرده و حاضر به ترک آن نیست. از قرار معلوم حکم ترک ویلا از جانب دفتر آیت‌الله خامنه‌ای هم صادر شده است.

موضوع زندگی سرلشکر حسن فیروزآبادی در یک ویلای مصادره‌ای در یکی از بهترین محله‌های تهران را یک گروه دانشجویی به نام “جنبش عدالتخواه دانشجویی” رسانه‌ای کرد.

محمدجواد معتمدی، دبیر این تشکل دانشجویی در گفت‌وگو با ایسنا فاش ساخت که در سال ۹۲ در مورد تخلیه این ویلا دستوراتی صادر شده اما فیروزآبادی به آن توجهی نشان نداده است.

معتمدی ضمن بیان اینکه ویلا در لواسان تهران واقع شده و از سال ۷۲ در اختیار فیروزآبادی است، اظهار داشت که دانشجویان معترض نخستین نامه‌ی خود در این خصوص را در آذر ماه سال گذشته به ستاد اجرایی فرمان آیت‌الله خمینی نوشته‌اند که مسئولیت رسیدگی به امور اموال مصادره‌ای را دارد.

معتمدی به ایسنا گفته است که پس از این نامه، ستاد اجرایی برای بار دوم پی‌گیر این موضوع می‌شود. او در ادامه می‌افزاید: «سردار فیروزآبادی مهلتی خواستند که ملک را تخلیه کنند و این مهلت تا اردیبهشت ماه امسال بود اما از آن‌جایی که ملک تخلیه نشد ما نامه‌ای را به دادستان تهران به عنوان مدعی‌العموم نوشتیم تا این ملک را پس بگیرند.»

“سرپیچی نیروی انتظامی از اجرای حکم”

دبیر “جنبش عدالتخواه دانشجویی” در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس اظهار داشت که در آخرین جلسه با محمد مخبر، رئیس ستاد اجرایی دریافته است که «حکم قضایی تخلیه ویلا نیز صادر شده اما نیروی انتظامی به‌عنوان ضابط قضایی و مسئول اجرای حکم از اجرای آن استنکاف کرده‌است.»

فارس می‌نویسد که با دفتر سرلشکر فیروزآبادی تماس گرفته و خواستار پاسخگویی شده اما از این مقام بلندپایه‌ی جمهوری اسلامی پاسخی دریافت نکرده است.

فیروزآبادی تا تير ماه ۱۳۹۵ رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام بود و سپس با حكم خامنه‌ای به عنوان مشاور عالی نظامی فرماندهی کل قوا منصوب شد.

او یکی از افرادی است که به دلیل نقض حقوق شهروندان ایرانی در فهرست تحریمی‌های اتحادیه اروپا و ایالات متحده قرار گرفته‌اند.
فیروزآبادی در کنار رهبر جمهوری اسلامی، علی خامنه‌ای

تاریخچه اموال مصادره‌ای در جمهوری اسلامی

پس از سرنگونی رژیم شاهنشاهی در سال ۱۳۵۷ آیت‌الله خمینی پیامی با این مضمون برای شورای انقلاب فرستاد: «شورای انقلاب به موجب این مکتوب مأموریت دارد که تمام اموال منقول و غیرمنقول سلسله پهلوی و شاخه‌ها و عمال و مربوطین به این سلسله را که در طول مدت سلطه غیرقانونی از بیت‌المال مسلمین اختلاس نموده‌اند به نفع مستمندان و کارگران و کارمندان ضعیف مصادره نماید و منقولات آن در بانک‌ها با شماره به اسم شورای انقلاب یا اسم اینجانب سپرده شود و غیرمنقول از قبیل مستغلات و اراضی ثبت و مضبوط شود تا به نفع مستمندان از هر طبقه صرف گردد، در ایجاد مسکن و کار و غیرذلک.»

خمینی در پیام خود تاکید کرده بود: «کسانی که از این اموال چیزی بدست آورده‌اند، باید فوراً به کمیته‌‌ها یا بانک تحویل دهند و متخلفین مورد مؤاخذه خواهند بود.»

از آن پس مصادره اموال افرادی که به همکاری با رژیم شاهنشاهی یا شرکت در سرکوب مردم متهم می‌شدند، به امری رایج تبدیل شد.

بر اساس فتوای برخی از مراجع تقلید، مصادره‌ی اموال بعضی از شهروندانی هم که به نظام پیشین ایران وابسته نبودند اما مورد غضب دولمتردان جدید قرار گرفته بودند، آزاد اعلام شد. نمونه‌ی بارز آن، دارایی‌های ایرانیان بهایی است که به اعتقاد برخی مراجع دینی از جمله مکارم شیرازی، “نجس” هستند و مصادره اموال آنها اشکال شرعی ندارد، “مگر اینکه فعال نباشند”.

بر اساس اصل ۴۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی «دولت موظف است ثروت‌های ناشی از ربا، غصب، رشوه، اختلاس، سرقت، قمار، سوءاستفاده از موقوفات، سوءاستفاده از مقاطعه‌کاری‌ها و معاملات دولتی، فروش زمین‌های موات و مباحات اصلی، دایر کردن اماکن فساد و سایر موارد غیرمشروع را گرفته و به صاحب حق رد کند و در صورت معلوم نبودن او، به بیت‌المال بدهد. این حکم باید با رسیدگی و تحقیق و ثبوت شرعی به وسیله دولت اجرا شود.»

رسیدگی به جزئیات اصل ۴۹ قانون اساسی و چگونگی اجرای آن به دادگاه انقلاب واگذار شده است.

دویچه‌وله: لایحه دولت برای الحاق ایران به کنوانسیون بین‌المللی مقابله با تأمین مالی تروریسم (CFT) نشست علنی مجلس را به تشنج کشید. با خشم و هیاهوی نمایندگانی که کنوانسیون را استعماری می‌خوانند لایحه به کمیسیون امنیت ملی ارجاع شد.

نشست علنی روز سه‌شنبه، اول خرداد ماه مجلس شورای اسلامی که قرار بود یکی از دستور کارهای آن بررسی لایحه پیشنهادی دولت برای الحاق ایران به کنوانسیون بین‌المللی مقابله با تامین مالی تروریسم (CFT) باشد یکی از جلسات متشنج در هفته‌های اخیر بود.

اصول‌گرایان تندرو فراکسیون ولایی مجلس پیش از آغاز نشست علنی تشکیل جلسه دادند و در نامه‌ای به رئیس مجلس، علی لاریجانی خواستار مسکوت ماندن این لایحه شدند.

علی لاریجانی در واکنش به این درخواست توضیح داد که مسکوت گذاشتن این لایحه مشروط به موافقت نماینده دولت است و دولت با چنین کاری موافقت نکرده است.

به گفته رئیس مجلس لایحه الحاق ایران به کنوانسیون CFT، هشتم آذر ماه سال پیش اعلام وصول شد و سه هفته بعد برای بررسی در اختیار کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی قرار گرفت.

مطابق آئین‌نامه داخلی مجلس، کمیسیون امنیت ملی سه ماه فرصت داشته این لایحه را بررسی و نظر کارشناسی خود را اعلام کند و از آنجا که این کار در مهلت تعیین شده انجام نشده دولت می‌تواند تقاضا کند لایحه در دستور کار قرار گیرد.

یکی از انتقادهای مخالفان این لایحه این است که آمریکا و متحدانش شماری از گروه‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی نظیر حزب‌الله لبنان را تروریستی می‌دانند و برخی از مقام‌های حکومتی را به همکاری و پشتیبانی از آنها متهم می‌کنند.

«لایحه استعماری و خطر تسلط بیگانگان»

به گزارش “خبرآنلاین” عبدالرضا مصری، عضو فراکسیون نمایندگان ولایی خطاب به نمایندگان مجلس گفته است: «از نظر این کنوانسیون، سپاه پاسداران سازمان تروریستی است و ما باید افرادی مانند سردار رضایی، دکتر ولایتی، حاج قاسم سلیمانی و سردار وحیدی را به عنوان مصادیق تروریسم به غرب تحویل بدهیم. اگر می‌توانید پا روی آرمان‌های انقلاب بگذارید، این کنوانسیون را تصویب کنید.»

حسین نقوی حسینی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و یکی از اصول‌گرایان تندرو مجلس می‌گوید این کمیسیون به چند دلیل صلاح ندانسته این لایحه را به صحن علنی بفرستد و یکی از این دلایل مغایرت لایحه با اصل سوم قانون اساسی است، چرا که “این لایحه استعماری است و منجر به تسلط بیگانگان بر کشور می‌شود”.

چنین انتقادها و اعتراض‌هایی باعث متشنج شدن فضای مجلس و بالا گرفتن داد و فریاد برخی معترضان شد. مطابق گزارش‌ها شماری از نمایندگان نیز با پلاکاردهای اعتراضی مقابل جایگاه هیئت رئیسه تجمع کردند که اغلب همان کسانی بودند که دو هفته پیش در واکنش به خروج آمریکا از برجام در همین محل پرچم آمریکا و برگه‌ای به عنوان نماد برجام را به آتش کشیدند.

ارجاع لایحه به کمیسیون امنیت ملی

در نهایت و پس از مخالفت لاریجانی برای بررسی این لایحه در جلسه غیرعلنی، مسکوت ماندن لایحه برای دو هفته و ارجاع آن به کمیسیون امنیت ملی به رأی گذاشته شد که اکثریت نمایندگان حاضر با آن موافقت کردند.

سه لایحه “اصلاح قانون مبارزه با پولشویی”، “اصلاح قانون مبارزه با تأمین مالی تروریسم” و “الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین‌المللی مقابله با تأمین مالی تروریسم” لوایح مرتبط با FATF هستند که مجلس ده روز پیش نیز برای بحث درباره آنها یک نشست غیرعلنی برگزار کرد.

FATF یا “گروه ویژه اقدام مالی” (Financial Action Task Force) یک سازمان فرادولتی است که به‌صورت نوبتی نحوه اجرای “قوانین مبارزه با پول‌شویی” را در بازارهای مختلف مالی سراسر جهان بررسی می‌کند و نتیجه آن را هر ۴ ماه یک بار به اطلاع کشورهای عضو می‌رساند.

جمهوری اسلامی بدون پیوستن به این نهاد از امکان ارتباط با بانک‌ها و موسسه‌های مالی بین‌المللی محروم می‌ماند و امکان سرمایه‌گذاری خارجی در این کشور دشوارتر می‌شود.

حمایت مالی ایران از گروه‌هایی چون حزب‌الله لبنان، حماس و انصارالله یمن که در فهرست تشکل‌های تروریستی آمریکا قرار دارند، یکی از علت‌های اصلی مخالفت اصول‌گرایان تندرو با الحاق جمهوری اسلامی به کنوانسیون CFT محسوب می‌شود.

قانون: به‌گفته یکی از نمایندگان مجلس،اگر روزی آشوراده به بهانه طرح گردشگری یا هر بهانه‌ دیگری واگذار شود، آبروی محیط‌زیست کشور از بین خواهد رفت

بازار موافقت‌ها در زمان کلانتری بسیار داغ شده ودر این میان خبرهایی از موافقت سازمان محیط‌زیست با اجرای طرح گردشگری در آشوراده به‌گوش می‌رسد

محیط زیست درحالی با اجرای طرح گردشگری در آشوراده موافقت کرده که هتل‌سازی، بخش مهم طرح گردشگری تنها جزیره ایرانی کاسپین است

بومیان آشوراده در طرح واگذاری جزیره فراموش شده‌اند. مسئولان عدم توانایی مالی بومیان برای سرمایه‌گذاری را دلیل حذف آن‌ها اعلام کرده‌اند

واگذاری آشوراده به هر بهانه‌ای به بخش‌خصوصی و افراد ذی‌نفوذ، مصداق بارز زمین‌خواری و موجب تخریب است

آشوراده تنها جزیره ایرانی دریای کاسپین همچون جواهری در دریا می‌درخشد. آشوراده تلالو خود را به‌واسطه بکر بودن به‌دست آورده است. در روزگاری که بسیاری از ذخایر ارزشمند اکولوژیکی کشور مانند تالاب‌ها، جنگل‌ها، رودخانه‌ها و … با بحران‌های زیست‌محیطی دست و پنجه نرم می‌کنند، حال آشوراده خو‌ش‌تر از بقیه است. اما قطار توسعه‌ ناپایدار به آشوراده نیز رسیده است. چشم‌انداز زیبا و طبیعت بی‌نظیر آشوراده در این سال‌ها به چالشی برای جزیره تبدیل شده است. سودجویان بسیاری چشم طمع به تنها جزیره ایرانی دریای کاسپین دوخته‌اند. در چند دهه اخیر بارها خبر واگذاری آشوراده به‌ بخش خصوصی، تیتر یک رسانه‌های داخل و خارج کشور شده و جنجال‌های بسیاری را به‌وجود آورده است. در این میان نیز دولت‌ها برای آرام کردن افکار عمومی از منتفی شدن این واگذاری خبر می‌دهنداما این‌بار در دولت روحانی با واگذاری آشوراده موافقت شده است. به‌گفته یکی از نمایندگان مجلس، اگر روزی آشوراده به بهانه طرح گردشگری یا هر بهانه‌ دیگری واگذار شود، آبروی محیط‌زیست کشور از بین خواهد رفت. واگذاری آشوراده به هر بهانه‌ای به بخش‌خصوصی و افراد ذی‌نفوذ، مصداق بارز زمین‌خواری و موجب تخریب است.

اما داستان واگذاری آشوراده در اواخر دولت دوم اصلاحات مطرح شد و از آن سال‌ها تاکنون در تمامی دولت‌ها، این موضوع مطرح شده است. با روی کار آمدن دولت روحانی، پرونده واگذاری آشوراده دوباره مطرح شد که این بار بیش از گذشته موجب اعتراض افکار عمومی شد؛ چرا که از دولتی که یکی از شعارهای آن محیط زیست بود، چنین انتظاری نمی‌رفت. اعتراضات تا جایی پیش رفت که معصومه ابتکار، رییس سازمان محیط زیست درباره واگذاری آشوراده گفت: « تنها ۱۰ درصد آشوراده مربوط به گردشگری طبیعی است و واگذاری این منطقه به هیچ وجه ممکن نیست؛ چرا که جزو اراضی ملی است. همچنین چارچوبی در خصوص گردشگری طبیعی در منطقه آشوراده مشخص شده و فعالیت‌های سنگین نظیر دخل و تصرف و تخریب به هیچ‌وجه صورت نمی‌گیرد و سازمان محیط زیست اجازه چنین اقدامی را نخواهد داد».

کلانتری، آشوراده را آشفته کرد

سخنان ابتکار، خیال بسیاری از دوستداران و فعالان محیط‌زیست را آسوده کرد اما تغییر رویکرد دولت دوازدهم درخصوص محیط زیست و روی کار آمدن عیسی کلانتری در سازمان حفاظت محیط‌زیست، موجب نگرانی بسیاری شد؛ چرا که بازار موافقت‌ها در زمان کلانتری بسیار داغ شده است. در این میان خبرهایی از موافقت سازمان محیط‌زیست با اجرای طرح گردشگری در آشوراده به‌گوش می‌رسد. سازمان حفاظت محیط زیست درحالی با اجرای طرح گردشگری در آشوراده موافقت کرده است که هتل‌سازی، بخش مهم طرح گردشگری تنها جزیره ایرانی دریای کاسپین محسوب می‌شود.

در همین رابطه هفته گذشته مناف هاشمی، استاندار گلستان از صدور مجوز رسمی طرح گردشگری آشوراده پس از سال‌ها انتظار خبر داده است. به گزارش ایسنا، رضا اقتدار، معاون دفتر زیستگاه‌ها و امور مناطق سازمان حفاظت محیط زیست گفت:« در زمان ابتکار، سازمان حفاظت محیط‌زیست توافقی انجام داد که بر اساس نتایج مطالعات منطقه میانکاله که بخشی از آن شامل آشوراده می‌شود،در این منطقه اقداماتی برای ساماندهی گردشگری صورت گیرد. سازمان حفاظت محیط‌زیست طبق وظایف، مطالعاتی را برای بررسی ارزش‌های زیستگاهی میانکاله به منظور زون‌بندی انجام داده و به‌تازگی اشکالات موجود در این مطالعه را اصلاح کرده است. حدود یکی دو سال پیش نیز استانداری گلستان طرح گردشگری برای جزیره آشوراده تهیه و ارائه کرده است که ایرادات بسیاری داشت.

معاون دفتر زیستگاه‌ها و امور مناطق سازمان حفاظت محیط زیست در مورد ایرادات طرح گردشگری استانداری گلستان برای جزیره آشوراده گفت:« این طرح همه بخش‌های جزیره را در برمی‌گرفت و به اصطلاح همه بخش‌های آشوراده را لکه‌گذاری می‌کرد. طرح‌هایی برای اجرای گردشگری برای کل جزیره آشوراده در نظر گرفته بودند تا به تدریج به کل جزیره تسلط پیدا کنند. کارشناسان دفتر زیستگاه‌ها طی جلسات متعدد این طرح را اصلاح و کل طرح‌ها را در یک گوشه از جزیره آشوراده تجمیع کردند. این طرح اصلاح شده در کمیته ارزیابی اثرات زیست محیطی سازمان محیط زیست مورد بررسی قرار گرفت و نظرات دفتر زیستگاه‌ها و معاونت طبیعی اعمال و در نهایت کلیات فنی طرح گردشگری آشوراده در آنجا تایید شد».

او در ادامه با بیان اینکه آشوراده جزو اراضی ملی و واگذاری آن ممنوع است، گفت:« به همین علت باید مراحل قانونی این موضوع طی شود. واگذاری عرصه میانکاله – که آشوراده نیز بخشی از آن است-ممنوع است. در کمیته ارزیابی سازمان حفاظت محیط زیست نیز این موضوع اعلام شده و هیچ واگذاری صورت نمی‌گیرد و تنها امکان بهره‌برداری در چارچوب ضوابط وجود دارد. امور گردشگری در آشوراده در منطقه‌ای که ارزش زیستگاهی پایین‌تری دارد،انجام خواهد شد. گردشگری آشوراده در کنار تاسیسات آموزش و پرورش و منطقه‌ای که محل تردد مردم و مستثنیات آن‌هاست، انجام می‌شود. ضمن اینکه طرح‌های گردشگری در مناطق چهارگانه محیط‌زیست با طرح‌های گردشگری خارج از این مناطق متفاوت است. در این مناطق بیشتر سازه‌های سازگار با طبیعت مثل مراکز بومی‌گردی، مراکز توزیع مواد غذایی ارگانیک و محلی، آلاچیق و طرح‌هایی مشابه این طرح‌ها مستقر خواهند شد».

زمین‌خواری در آشوراده

پیش از این نیز علی محمد شاعری، رییس کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی، واگذاری آشوراده را مصداق بارز زمین‌خواری دانسته و در این‌باره گفته است:« اگر روزی آشوراده به بهانه طرح گردشگری یا هر بهانه‌ دیگری واگذار شود، آبروی محیط‌زیست کشور از بین خواهد رفت.واگذاری آشوراده به هر بهانه‌ای به بخش‌خصوصی و افراد ذی‌نفوذ، مصداق بارز زمین‌خواری و موجب تخریب است. مجلس مخالف واگذاری آشوراده به بخش خصوصی است و بارها این موضوع را به مسئولان سازمان حفاظت محیط زیست گفته‌ام. آشوراده باید همچنان مکان امن زیست پرندگان و اکوسیستمی طبیعی برای حفظ محیط‌زیست مازندران و گلستان باشد. نباید به بهانه گردشگری، ایجاد اشتغال یا توسعه، محیط‌زیست را نابود کنیم.حرمنصوری یکی از فعالان محیط زیست میانکاله به «قانون» درباره حواشی اخیر آشوراده گفت:« فعالان محیط زیست نمی‌توانند بدون هیچ قید و شرطی مخالف اجرای هرگونه طرح گردشگری و طبیعت‌گردی باشند. این مخالفت باعث منفعل شدن آن‌ها و در نهایت حذف از دایره ناظران برتر می‌شود. باید هوشمندانه عمل کرد و با نظارت بر تک‌تک مصوبات سازمان محیط زیست، مانع از انحراف و تخریب آشوراده شویم. اجرای اکوتوریسم در قالب تعریف و فاکتورها، نه‌تنها پیامد منفی ندارد بلکه موجب حفاظت از مناطق موردنظر نیز می‌شود».

اکوتوریسم راه‌حل نجات آشوراده

اکوتوریسم، صنعتی است که بسیاری از کارشناسان محیط زیست با توسعه آن در آشوراده موافق هستند. حرمنصوری در این‌باره گفت:« فعالان و کارشناسان محیط زیست با هرگونه توسعه سخت افزاری در جزیره آشوراده مخالف هستند. اما همه ما می‌دانیم حفاظت فیزیکی 50 سال است که در دنیا منسوخ شده و دیگر پاسخگو نیست. به همین دلیل اکوتوریسم به‌عنوان ابزاری مناسب و کارآمد برای حفاظت از این مناطق مطرح می‌شود؛ چراکه موجب آشتی بومیان با مناطق حفاظت شده و نجات آن می‌شود. اما این موضوع را فراموش نکنیم که ایجاد زیرساخت‌های اکوتوریسم نباید موجب سوءاستفاده و بهره‌برداری ناپایدار از محیط‌زیست شود. صنعت اکوتوریسم یک تیغ دولبه است که می‌تواند هم موجب تخریب زیستگاه آشوراده شود و هم به حفاظت این جزیره در درجات بالاتری کمک کند».

اما و اگرهای اکوتوریسم

این فعال محیط زیست درباره واگذاری آشوراده برای توسعه گردشگری گفت:« ما با توسعه صنعت اکوتوریسم موافق هستیم، نه گردشگری انبوه؛ چراکه زیرساخت‌های این دو بخش با یکدیگر بسیار متفاوت است. در اکوتوریسم بیشتر به سمت توسعه نرم‌افزاری گردشگری پیش می‌رویم و آسیبی به محیط زیست وارد نمی‌شود اما در بخش گردشگری انبوه، به‌دنبال ایجاد سخت‌افزاری زیرساخت‌های گردشگری هستیم که بخشی از محیط زیست نیز قربانی این توسعه خواهد شد.

شواهد حاکی از آن است که در واگذاری آشوراده برای گردشگری بیشتر از آنکه بومیان منتفع شوند، بخش دولتی یا شاید خصولتی منتفع می‌شود. یکی از دلایل واگذاری آشوراده که از سوی مسئولان مطرح شده، انتفاع مالی بومیان این جزیره در جهت بهبود سطح معیشتی آن‌ها بوده است. این رونق اقتصادی، حفاظت در جزیره توسط بومیان منطقه را نیز درپی خواهد داشت. نکته قابل توجه اینجاست که بومیان آشوراده در این طرح فراموش شده‌اند. مسئولان عدم توانایی مالی بومیان برای سرمایه‌گذاری را دلیل حذف آن‌ها اعلام کرده‌اند. حال پرسش این است، چرا مسئولان به‌دنبال توانمندسازی بومیان و ایجاد فرصت‌های سرمایه‌گذاری برای آن‌ها نبوده‌اند؟ آیا در بسته‌های سرمایه‌گذاری امکان اختصاص بخشی از این واگذاری در کنار دیگر بخش‌های دولتی یا خصوصی به بومیان محلی وجود نداشت؟».

خطر انحراف از طرح

حر منصوری ادامه داد:« خطر اصلی در آشوراده احتمال انحراف پروژه از مسیر اولیه خود است. تمام مصوبات آخر سازمان درخصوص آشوراده بسیار خوب و تاحدی سختگیرانه است اما احتمال این وجود دارد که سرمایه‌گذار پس از استقرار، خارج از تعهدات و مصوبات، اقداماتی را انجام بدهد. به‌عنوان مثال رستوران در جزیره وجود دارد و نیازی به رستوران جدید دیگری در آن نیست، باید به این مساله توجه کرد و اجازه احداث رستوران جدیدی داده نشود. همچنین ظرفیت پذیرش گردشگر در جزیره بسیار محدود است وآمدن بیش از اندازه گردشگر به جزیره موجب تخریب زیستگاه‌های حیات وحش می‌شود». آشوراده، تنها جزیره دریای خزر

آشوراده، دهی در مرکز شبه جزیره میانکاله در شهرستان بندرترکمن، استان گلستان است. جزیره‌ای که در سده‌های گذشته درپی عملکرد و فعالیت گروه‌های انسانی با حفر کانال از توده اصلی خشکی خود (شبه جزیره میانکاله) جدا افتاده‌است. آشوراده در سال ۵۴ جزو نخستین مناطق زیست کره جهان معرفی و ثبت شد. در همین حال در کنوانسیون جهانی رامسر، در زمره تالاب‌های مهم دنیا قرار گرفت و سومین اهمیت این منطقه عضویت آن در پناهگاه حیات وحش است که در تمامی ایام سال، میزبان انواع پرندگان است. ۴۰درصد خاویار ایران در نزدیکی این جزیره به دست می‌آید. لفظ «آشوراده» در زبان ترکمنی به معنای «جزیره آشور» است و دارای دو بخش آشیر (آشور) و آدا (جزیره) {آشیرآدا=آشوراده} است.

ترکمن‌ها به این جزیره «مال آشیر» هم می‌گویند زیرا در زمان‌های قدیم از ساحل بندر ترکمن، دام‌های خود را جهت تعلیف به جزیره می‌رساندند و در این لفظ «مال» به معنای «دام» و «آشیر» به معنای مصدر«رساندن» است.در سال ۱۸۳۷ این جزیره با وجود اعتراض ایران، به دست نیروهای روسیه اشغال شد. پس از این اشغال، نیروهای روسی تا چندین دهه یک پاسگاه نظامی در آن داشتند.

سیر تاریخی جزیره آشوراده مبین این واقعیت است که این جزیره در مقاطعی از گذشته، مرکز مبادلات تجاری و فعالیت‌های مختلف اقتصادی بوده است. در سال 1215 هجری شمسی برابر با 1836 میلادی، جزیره به اشغال روس‌ها درآمد و محل رقابت استعماری روسیه تزاری و بریتانیا شد و از این جهت موقعیت حساسی داشته است. در زمان ناصرالدین شاه، میرزا تقی‌خان امیرکبیر درصدد پس گرفتن آشوراده برآمد و سرانجام پس از سقوط تزاریسم، به‌موجب عهدنامه منعقده مودت بین ایران و روسیه مورخ 26 فوریه 1921 در مسکو چنین مقررشدکه به‌واسطه عدم تمایل دولت شوروی نسبت به استفاده از ثمره غاصبانه دولت تزاری از جزیره آشوراده و همچنین خرید فیروزآباد با اراضی آن که مطابق قرارداد 28 مه 1892 از طرف ایران به روسیه انتقال داده شده بود، به ایران مسترد شد.

http://www.payvand.com/news/14/sep/1096.html

ایران وایر: عده‌ای ساشا سبحانی را متهم به پول‎شویی نفتی در زمان احمدی‌نژاد و استفاده از رانت پدرش می‌کنند.

کبریت می‌کشد و یک دلاری را آتش می‌زند. می‌گوید: «این در پاسخ به چالش کسانی است که پول کشورعزیزم را آتش زدند. من پول کشوری را آتش می‌زنم که جز منافع خودش، چیزی دیگری را نمی‌خواهد.»

«محمد ساشا سبحانی»، پسر سفیر سابق ایران در ونزوئلا است. صفحه اینستاگرامش را بیش از 20هزار نفر دنبال می‌کنند. او تنها مقابل دوربین دلار آتش نمی‌زند، ویدیوهایش را سوار بر «بوگاتی»، «بی‌ام دبلیو» و «لندرور» در خیابان‌های دوبی و استانبول به اشتراک می‌گذارد و عکس‌ خود را روی صندلی «بیزینس کِلَسِ» هواپیمایی امارات منتشر می‌کند.

محمد ساشا تصاویر دیگری هم از پیاده‌روی برای رسیدن به کربلا در ایسنتاگرام خود به اشتراک گذاشته است. با این حال، صفحه او پر از تصاویر زندگی لوکس است؛ از نشستن روی تخت‌های ساحل «جمیرا» در دوبی تا ایستادن روی عرشه کشتی تفریحی در منطقه «ببک».

محمد ساشا 30 ساله است. سبک زندگی او و نسبتش با سفیر دولت «محمود احمدی نژاد» در ونزوئلا، کشور محبوب احمدی‌نژاد، حاشیه هایی را برایش ایجاد کرده است. عده‌ای او را متهم به پول‎شویی نفتی در زمان احمدی‌نژاد و استفاده از رانت پدرش می‌کنند. او حالا قسمت کامنت‌های اینستاگرامش را بسته است اما زیر عکس‌های قدیمی‌ترش، عده‌ای او را «آقازاده» خطاب کرده‌اند و یا از این که او دارای «ژن خوب» است، نوشته‌اند.

حواشی خودش هم کم نیستند؛چندی پیش ویدیویی که نشان می‌داد پشت سر او زنی برهنه خوابیده است، منتشر شد؛ ویدیویی که گفته می‌شد او در «لایو» اینستاگرامش منتشر کرده است. البته محمدساشا سبحانی آن را انکار و ادعا کرد ویدیوی لایو او را دست‎کاری و بعد همه جا منتشر کرده‌اند.

اینستاگرام تنها حاشیه محمدساشا نبوده است؛ فروردین سال 1391 سایت‌های خبری از قتل در میهمانی پسر سفیر ونزوئلا خبر دادند. محمد ساشا لیسانس مدیریت بازرگانی دارد از دانشگاه «UCAB» در ونزوئلا. «ایران وایر» از او پرسیده‌ است:

فکر می‌کنید دلیل پرمخاطب شدن صفحه اینستاگرام‎تان چیست؟

من مثل همه آدم‌ها که اینستاگرام دارند، اکانتم را باز کردم و عکس ‌گذاشتم. فکر می‌کنم دلیل این که این صفحه پر مخاطب شد، به خاطر لقب دروغی بود که به من دادند. یک سری به من می‌گفتند آقازاده. می‌گفتند این‌ها پول مملکت و پول نفت را بردند و حرف‌های دیگر.

پس این‌که شما پسر آقای احمد سبحانی، سفیر سابق ایران در ونزوئلا هستید، دروغ است؟

دروغ نیست، من پسر آقای سبحانی هستم.

پس چرا می‌گویید به دروغ به من نسبت آقازاده بودن دادند؟

برای این که پسر یک سفیر بودن، آقازاده بودن نیست. آقازاده به پسر وزرا یا پسرهای رییس جمهوری می‌گویند. به کسانی که پست‌های خیلی بالایی دارند، می‌گویند. آقازاده به کسانی می‌گویند که از رانت پدرشان استفاده می‌کنند. من آقازاده نیستم.

یعنی از رانت پدرتان استفاده نکردید؟

کسانی که دوستان نزدیک من هستند، می‌دانند که من از 15 سالگی روی پای خودم ایستادم و تا الان از پدرم پول نگرفته‌ام. الان هم که دوبی هستم، زیر حمایت پدرم نیستم. همه می‌دانند نه پدرم به من پولی می‌دهد، نه تا به حال از پدرم پولی خواسته ام و نه حمایتم کرده است. من مثل آدم‌های عادی زندگی کرده‌ام. حتی در ایران هم هر مشکلی برایم پیش آمده است، خودم تاوانش را داده ام. دادگاه رفتم، بازداشت شدم اما پدرم کوچک ترین حمایتی هیچ وقت از من نکرده است. به خاطر همین هم تا الان هیچ مدرکی از پدر من درنیامده است و هر چه می‌گویند، از خود من می‌گویند.

اشاره شما به ماجرای قتلی است که گفته می‌شود سال 91در میهمانی شما اتفاق افتاد؟

اصلا در میهمانی من چنین اتفاقی نیفتاده بود. این اتفاق بیرون از خانه من و بین دو تا آدم که من آن‌ها را نمی‌شناختم، افتاد. دادگاه ایران بررسی کرد، آمدند بازسازی صحنه کردند و مشخص شد کی مقصر است. کسی که کشته شده بود، مشخص بود. کسی هم که زده بود، معلوم بود. فردی که زده بود، رفت دیه‌اش را پرداخت کرد و اصلا به من ربطی نداشت. من خانه خودم بودم، 100 متر، 200 متر آن طرف‌تر یک درگیری شد و آن‌هایی که از قبل با هم مشکل داشتند، جلوی در خانه من درگیر شدند و آن اتفاق رخ داد. موضوع هیچ ربطی به من نداشت.

تصاویری که در اینستاگرام می‌گذارید، نشان می‌دهد منبع درآمد خوبی دارید.

من به خاطر این که قبلا در ونزوئلا زندگی می‌کردم، آن جا مدرسه رفته‌ و زبان “اسپنیش” یاد گرفته‌ام. خودم از بچگی پول درآورده ام. 12 سالگی به ونزوئلا رفتیم، 15 سالگی کاملا به زبان اسپنیش مسلط بودم. خودم دوست داشتم کار کنم. وقتی هیات‌های ایرانی از ایران به ونزوئلا می‌آمدند، می‌رفتم دم هتل و می‌گفتم من برایتان ترجمه می‌کنم. روزی 50 دلار می‌گرفتم. بعد از یک سال کار در آن‌جا، کارمند یک شرکت خصوصی شدم. این‌ها همه از زرنگی خودم بوده و هیچ موقع از رانت پدرم استفاده نکرده ام. حتی وقتی ماموریت پدرم تمام شد، من در ونزوئلا ماندم و تا 22 سالگی، تنهایی زندگی و کار می‌کردم. آن‌جا دوست‌های خوبی پیدا کردم؛ مثلا یکی از دوست‌های صمیمی‌ام، پسر آقای «چاوز»، رییس جمهوری ونزوئلا بود. این‌ها همه از زرنگی خودم بود و اصلا ربطی به این‌که پدرم سفیر بوده، نداشت. من دوست دارم خیلی مدرن زندگی کنم. خرجم را خودم درمی‌آورم، بیزینسم مال خودم است اما یک سری از مردم بی‌فرهنگ ایران این را می‌گذارند روی این که طرف پول خورده یا پول دزدیده. من به آن‌ها می‌‌گویم بهتر است به جای این‌که بروید در صفحه اینستاگرام مردم فحش بنویسید، فکرتان را به کار بیاندازید، شاید بتوانید کاری کنید.

شاید یک سری از این حرف‌ها به خاطر این است که به نظر می‌رسد زندگی‌تان برای یک پسر جوان مستقل زیادی لوکس است.

زندگی من “لاگجری” نیست. غیر از دوبی و استانبول، جایی نرفته ام. آقازاده‌ها همه توی کانادا یا امریکا هستند. توی بهترین جزیره‌های اسپانیا و فرانسه عشق و حال می‌کنند. آن‌ها پول نفت را می‌برند و یا وام‌های کلان می‌گیرند. پدر من تا حالا صد تا تک تومانی وام از هیچ بانکی نگرفته است. پدرم یک دسته چک دارد مال 15 سال پیش است. از این دسته چک، هنوز پنج شش تا برگ چک آن موجود است. او یکی از سالم‌ترین آدم‌های جمهوری اسلامی است. موقعی که سفیر بود در ونزوئلا، ایران خودرو به آن‌جا آمد و کارخانه «سمند» را آن‌جا زدند. به عنوان پاداش به پدر من در تهران یک سمند دادند. پدرم آن سمند را فروخت و عین پولش را به یک خیریه داد. بعد از یک سال، حاشیه درست کردند که آقای سبحانی، سمند پاداش گرفته است. پدرم با همان برگه خیریه زد توی دهانشان. پدر من طوری بود که وقتی من در ونزوئلا کلاس کاراته می‌رفتم، اجازه نمی‌داد برای کلاس رفتن از ماشین سفارت استفاده کنم. می‌گفت قدم بزن، برو. بعضی حرف‌ها را که می‌شنوم، خیلی ناراحت می‌شوم که چرا مردم ایران این طور فکر می‌کنند. بروید یقه کسانی را بچسبید که واقعا اختلاس می‌کنند و پول نفت را خورده‌اند. من تا شش ماه پیش دسته چک نداشتم. این‌ها که می‌گویند پول برده، باید یک دسته چک داشته باشم. اگر وام گرفته ام، باید مدارکش باشد.

اتفاقا بیش ترخود شما متهم شده‌اید به پول‎شویی نفتی در زمان آقای احمدی نژاد تا پدرتان.

اصلا، اصلا. من نه رابطه‌ای با دولت دارم و نه دولتی‌ها را می‌شناسم. این توصیه‌ای است که پدرم به من کرده که هیچ وقت وارد سیاست نشو.

البته در اینستاگرام‎تان عکس‌هایی با دولتی‌ها دارید؟

من با «معین» و «علی»، پسرهای (سیدکاظم)«سجادی»، سفیر ایران در ارمنستان دوست هستم. من را دعوت کرده بودند، ارمنستان. هتل «رابینسون» که من در آن اقامت داشتم، محل اقامت آقای رییس جمهور و آقای «ظریف» هم بود. من هم با پسر آقای سجادی ایستاده بودم و وقتی می‌خواستند با آسانسور بروند، گفتم یک عکس بگیرم. وگرنه من نه این جور آدم‌ها را می‌شناسم و نه علاقه‌ای دارم که بشناسم‎شان. «لایف استایل» من کاملا فرق می‌کند.

یک نوع دوگانگی در عکس‌هایتان دیده می‌شود؛ هم عکس کنار شیشه‌های شراب و هم عکس در کربلا و مکه.

لایف استایل زندگی من این است. بلد نیستم مثل خیلی‌ها قایم کنم. همانی که هستم را نشان می‌دهم. اگر دوست دارم امروز سوار بوگاتی شوم، سوار بوگاتی می‌شوم، فیلمش را هم می‌گیرم و عکس‌ آن را هم می‌گذارم. اگر کربلا می‌روم، چون به امام حسین اعتقاد دارم. کربلایم را می‌روم، عشق و حالم را هم می‌کنم. کی گفته کسی که می‌رود کربلا، نمی‌تواند عشق و حال کند؟

جریان فیلمی که در لایو اینستاگرام شما منتشر شد و خانم لختی پشت سر شما خوابیده بود، چه بود؟

بابت همان فیلم، پنج ماه پیش وقتی رسیدم فرودگاه ایران، بازداشت شدم. این را برای آن‌ها می‌گویم که می‌گویند این‌ها هرکاری کنند، کاریشان ندارند. من را بازداشت کردند. کلی از تکه‌های آن فیلم ادیت بود. فیلم را به پلیس فتا دادم، بررسی کردند و متوجه شدند. در مرجع قضایی جواب دادم. تاوانش را هم دادم. لایو را ضبط کرده و بعد از ادیت، آن را پخش کرده بودند.

فکر می‌کنید چرا این همه حاشیه اطراف تان است؟

می‌خواهند به پدرم ضربه بزنند. برای این‌که از پدرم چیزی ندارند، ضربه‌اش را به من می‌زنند. می‌آیند من را می‌بینند می‌روم کربلا و مکه بعد جاهای دیگر هم می‌روم عشق و حال، می‌گویند می‌شود او را خراب کرد.

پدرتان درباره صفحه اینستاگرام شما و حواشی اطرافتان نظری ندارد؟

الان پنج، شش ماهی است که من با پدرم هیچ رابطه‌ای ندارم. عقایدمان با هم فرق می‌کند. من 30‌ساله‌ام و بچه 12 ساله نیستم که پدرم بگوید بشین، بنشینم. زندگی شخصی خودم را دارم.

انتخاب: یک پژوهشگر و استاد دانشگاه خط فقر مطلق برای یک خانواده چهار نفره شهری در سال ۹۶ را حدود چهار میلیون تومان اعلام کرد و گفت: بر اساس محاسبات صورت گرفته در سالهای اخیر، ۳۳ درصد جمعیت کشور دچار «فقر مطلق» هستند.

یک پژوهشگر و استاد دانشگاه خط فقر مطلق برای یک خانواده چهار نفره شهری در سال ۹۶ را حدود چهار میلیون تومان اعلام کرد و گفت: بر اساس محاسبات صورت گرفته در سالهای اخیر، ۳۳ درصد جمعیت کشور دچار «فقر مطلق» هستند.

حسین راغفر در گفت‌وگو با ایسنا، افزود: مطالعات نشان می‌دهد خط فقر مطلق برای مناطق محروم ۵٠ درصد مناطق شهری و حدود دو میلیون تومان است.

وی با بیان اینکه منظور دولت از فقر مطلق برای یک خانواده پنج نفره ٧٠٠ هزار تومان است، افزود: این مبلغ برای یک خانواده پنج نفره حتی تامین کننده غذایشان نیست. درحال حاضر حتی اندازه خانواده در ایران تغییر کرده و کوچک تر شده است و به میانگین چهار نفر رسیده است. خط فقر همچنین بین نقاط مختلف کشور و حتی روستاهای مختلف، متفاوت است.

این استاد دانشگاه با تعریف سبد معیشتی خانوارها، افزود: آنچه ما به عنوان فقر مطلق تعریف می‌کنیم سبد مشخصی است که باید حداقل کالاهای اساسی را در بر داشته باشند به نحوی که اگر فردی به آنها دسترسی نداشته باشد، سلامت فیزیکی، جسمانی و روحی‌اش به خطر بیفتد، این کالاها در همه جای دنیا پذیرفته شده و شامل غذا، مسکن، خدمات سلامت، حمل نقل و… هستند.

وی با اشاره به اینکه در اندازه گیری فقر معمولا به مخارج کل خانوار توجه می‌شود، درآمد اعلامی برای تعیین فقر مطلق را دقیق نداست و اظهار کرد: معمولا در این روش به نحوه توزیع درآمد کمتر توجه می شود. اما نکته اینجاست که برخی این موارد را فقط با نگاه به مخارج کل خانوار در نظر می‌گیرند و متوجه نمی شوند که افزایش هزینه خانوار چه آسیب هایی به آنها زده است.

این پژوهشگر و اقتصاد دان در ادامه تصریح کرد: در این حالت شاید مخارج خانوار افزایش پیدا کرده باشد اما آنها فقیرتر شده باشد. اگر فقط هزینه های درمانی یک نفر بالا برود و آن را به کل مخارجش تقسیم کنیم شاید مخارجش بالاتر رفته باشد اما ممکن است این فرد، این مبلغ را با فروش فرش زیرپایش تامین کرده و دچار هزینه‌های کمرشکن درمان شده باشد.
سقوط ۷ درصد خانوارهای ایرانی به زیرخط فقر در سال ۹۱ بخاطر هزینه‌های درمان

راغفر در ادامه اظهار کرد: در سال ۹۱ وقتی هزینه‌های درمان خانوارها را محاسبه کردیم، دیدیم با محاسبه مخارج درمانی پرهزینه، ۷ درصد به خانوارهای فقیر اضافه شده است و آنها به زیر خط فقر سقوط کرده‌اند. این افراد چون مخارج بالایی داشتند، فقیر نبودند اما با مخارج درمانی آنها ۷ درصد به فقرا افزوده شده بود.

این استاد دانشگاه نقش بیمه سلامت در کاهش فقر اقتصادی را موثر دانست و گفت: این طرح متعلق به سالهای اخیر است و در عین حال همه چیز مانند خدمات دارویی را هنوز پوشش نمی‌دهد اما تاثیر گذار بوده است. اما باید پرسید چه کسانی در این طرح برنده شدند؟ همزمان با اجرای این طرح ۲۰ درصد جمعیت با درآمد پایین و ۲۰ درصد افراد با درآمد بالای جمعیت وضعشان بهتر شده است و در عین حال دو گروه وسط وضعشان بدتر شده، چرا که هیچ ضابطه‌ای برای شناسایی کسانیکه قرار است از این خدمات استفاده کنند وجود ندارد و برای مردم تقاضای القایی به وجود آمده است.

راغفر با بیان اینکه فقر آموزشی نشان می دهد که نابرابری آموزشی افزایش یافته است، ادامه داد: مطالعات ما نشان می‌دهد که درآمد ۶ درصد از جمعیت کشور هزینه غذایشان را تامین نمی‌کند. اسم این مرحله خط گرسنگی است و به آن معناست که درآمد یک خانوار حتی نمی تواند هزینه حتی غذایش را تامین کند. ما می‌دانیم که خانوارها فقط با هزینه غذا خوردن رو به رو نیستند؛ بلکه هزینه های دیگر هم مانند هزینه حمل و نقل، پوشاک، مسکن و … را هم دارند.

این اقتصاددان در ادامه اظهار کرد: خانواری که کل مخارجش کمتر از سبد حداقل غذا است حتما با گرسنگی و با مشکلات آموزشی و دسترسی به خدمات سلامت روبه‌رو است. هرچند نهادهای دولتی این رقم را دو یا ۳ درصد (جامعه) اعلام می کنند اما تا جاییکه من به یاد می آورم وزارت بهداشت این رقم را ۱۰ درصد اعلام می‌کرد؛ این میزان به جز گروهی است که با مشکل سوء تغذیه رو به رو هستند.
فقر مطلق در ۳۳ درصد جمعیت کشور

وی با بیان اینکه بخش قابل توجهی از مشکل سوء تغذیه به خاطر فقر نیست بلکه به خاطر تغذیه نامناسب ایجاد می شود، تصریح کرد: برای مثال این افراد به جای مصرف مواد ریزمغذی کافی، تنقلات مصرف می کنند. روش های مختلفی برای محاسبه فقر وجود دارد زیرا در محاسبه فقر برخی شاخص ها می‌تواند روی تعداد کسانیکه زیر خط فقر هستند تاثیر گذار باشد اما پایین ترین چیزی که در سالهای اخیر محاسبه کرده ایم ۳۳ درصد جمعیت کشور دچار فقر مطلق هستند و ۶ درصد نیز دچار گرسنگی هستند که این تعداد نزدیک به ۵ میلیون نفر است.

راغفر با اشاره به اینکه تعیین شاخص میزان سبد غذایی برعهده انستیتو تغذیه است، توضیح داد: برای مثال هر فرد باید ۲۰۸۰ کیلو کالری در روز دریافت کند، اما این میزان فقط با خوردن نان تامین نمی شود بلکه ریز مغذی هایی هم دارد. این مبنایی است که ببینیم چه درصدی از کل مخارج خانوارها غذا بوده است؟. برای مثال اگر یک سوم آن غذا بوده، دو سوم دیگر آن سایر مخارج خانوار است. پس اگر سبد پایه غذا را تعیین کنیم از روی آن می توانیم حداقل درآمدها را برای سایر مخارج نیز تعیین کنیم.

این پژوهشگر با بیان اینکه اگر بگوییم ۳میلیون و ۲۰۰ هزار تومان خط فقر است، اطلاعاتی ناقص را ارائه کرده ایم، گفت: باید بگوییم این مبلغ برای کجا و برای چه نوع خانواری است؟. چراکه خانوارهای روستایی با خانوارهای شهری و خانوارهای شهرهای کوچک با خانوارهای شهرهای بزرگ در هزینه ها و ترکیب سبد مصرفیشان متفاوت هستند. بنابراین تورمی که حاصل می‌شود به گروه های مختلف خانوارها و به میزان متفاوتی آسیب می‌زند؛ اتفاقا گروه های پایین درآمدی نرخ تورم بالاتری از گروه های میانگین جامعه دارند.

راغفر در ادامه اظهار کرد: اگر بخواهیم درست برنامه ریزی کنیم باید بدانیم هرموقع تورم ایجاد می شود فاصله طبقاتی گروه‌های پایین و بالا بیشتر می شود، چراکه آنها قادر نیستند درآمدشان را به همان نسبت بهبود بدهند به همین دلیل همواره فاصله شان بیشتر شده و دچار مشکلات عدیده‌ای می شوند.
یارانه کمکی به کاهش فقر نکرد، تورم را افزایش داد

این استاد دانشگاه و پژوهشگر با اشاره به نقش یارانه‌ها در کاهش میزان فقر نیز توضیح داد: وقتی در دی ماه ۸۹ پرداخت یارانه شروع شد، به جز یکسال اخیر، سالیانه ۴۲هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان یارانه در کشور به همه مردم پرداخت شده است. به چند دلیل پرداخت یارانه به کاهش فقر کمک نکرده است: اول آنکه این حجم بزرگ نقدینگی که وارد کشور می شود خودش تورم زاست و در تورم گروه‌های پایین بیشتر آسیب می‌بینند؛ دوم آنکه شیوه درست برخورد و کاهش فقر، اشتغال زایی برای خانوارهاست.
به گفته راغفر افزایش تورم باعث می شود که بهانه‌ای برای گروه های قدرت و ثروت در جامعه فراهم شود تا نرخ ارز را در کشور افرایش دهند، همین امر سبب می‌شود که تولید در کشور آسیب ببیند چرا که تولید کننده بخش قابل توجهی از نهاده هاست که قادر نیستند با رقبای خارجی مثل ترک و چین رقابت کنند به همین دلیل در دولت های نهم و دهم ۱۴ هزار واحد تولیدی از صحنه فعالیت اقتصادی خارج شدند.
این اقتصاد دان با بیان اینکه بین سالهای ۸۵ تا ۹۰ ، ۴۱۵ هزار شغل در صنعت از بین رفت و بعد خود به خود با از بین رفتن شغل بیکاری تشدید شد، گفت: از طرف دیگر ما ورود جمعیت جوان به بازار کار را داریم که فشار بر بازار کار بیشتر شده و با افزایش بیکاری انواع و اقسام مشکلات مثل فقر ایجاد می شود؛ پیامدهای اجتماعی هم به وجود می آید که امروز با آنها مواجهیم.

راغفر با بیان اینکه در سال ۸۹ به یک خانوار ۵ نفره ۲۲۵ هزار تومان یارانه می دادیم که برحسب قیمت های ثابت و محاسبه تورم در دی ماه ۱۳۸۶ این ۲۲۵ هزار تومان، ۸۱۲ هزار تومان شده است، گفت: یعنی ۸۱۲ هزار تومان امسال معادل ۲۲۵ هزار تومان سال ۱۳۸۹ است؛ پس می بینید چرا خانوارهای فقیر، فقیرتر شده اند چرا که ظرفیت‌های جدیدی برای کسب درآمد نداشته‌اند این درحالیست که خیلی از خانوارهای محروم جامعه عمدتا با همان یارانه زندگی می‌کنند.