اخبار

رادیوفرانسه: حسن روحانی رئیس جمهوری ایران در همایشی تحت عنوان “جشنواره شهید رجایی” در تهران از “ملت ایران خواست که بهای عبور از گردنه های سخت و دشوار کنونی” را بپردازد، زیرا، کشور در جنگی تمام عیار با آمریکا و متحدانش به سر می برد. وی همچنین مخالفان خود را در درون قدرت به اتحاد و همسویی فراخواند و افزود : “در روز سخت کسی حق ندارد پشت دولت را خالی کند.” حسن روحانی تأکید کرد که دولت او نمی تواند در بحبوحۀ جنگ اقتصادی، روانی، تبلیغاتی و رسانه ای دشوار با آمریکا و متحدانش دائماً “حواسش به راست و چپ” خود در داخل کشور هم باشد.

روحانی وضعیت کنونی ایران را “جنگی” توصیف کرد و افزود که خود او به همین دلیل و برای حفظ اتحاد و همسویی جناح های درونی قدرت اسلامی در سخنرانی اخیرش در مجلس شورای اسلامی جانب احتیاط را رعایت کرد. او گفت : اگر کشور در وضعیت جنگی نبود “و دشمن به میدان نیامده و آمریکا شمشیر را از غلاف بیرون نیاورده بود، قطعاً به گونۀ دیگری سخن می گفتم. اما، امروز، روز جنگ با دشمن است و همه باید با انسجام و یکدلی در کنار یکدیگر باشیم.”

با این حال، حسن روحانی در جای دیگری از اظهاراتش مدعی شد که ایالات متحد آمریکا “به طرق مختلف پیغام مذاکره” برای حل مسائل دو کشور را می دهد. روحانی همچنین خطاب به رهبران کنونی آمریکا گفت : در اشتباه هستید اگر تصور می کنید که با فشار تحریم ها، مردم ایران را به خیابان ها می کشانید. او خواستار توقف تحریم های آمریکا علیه “مردم ایران” شد.

رئیس جمهوری اسلامی ایران در ادامۀ اظهاراتش به نوسانات بازار ارز نیز اشاره کرد و گفت : هر چند تحریم های ایالات متحد آمریکا در به وجود آمدن این نوسانات نقش داشته اند، اما، علت مهم دیگر سقوط ارزش ریال در مقابل دلار خود صادرکنندگان و شرکت های شبه دولتی و نیمه دولتی یا به تعبیر خود روحانی “شرکت های خصولتی” هستند که ارز حاصله از صادرات غیرنفتی را وارد بازار نمی کنند. روحانی اقدام این شرکت ها را مصداق خیانت خواند و گفت : “مجموع صادرات غیرنفتی کشور حدود ٤٠ میلیارد دلار است و امروز پس از گذشت شش ماه از سال باید ٢۰ میلیارد دلار آن به بانک مرکزی و سامانۀ ارزی کشور منتقل می شد” که نشده است. روحانی در ادامه پرسید : مسئول این وضع کیست؟ آیا می خواهیم این را هم گردن آمریکا و اسرائیل بیاندازیم؟

آفتاب‌‌نیوز : فرمانده انتظامی شهرستان آذرشهر از کشف انبار احتکار خودرو در شهرستان آذرشهر خبر داد.

سرهنگ یداله رستمی در گفت‌وگو با ایسنا، در تشریح این خبر گفت: در پی وصول اطلاع از ظن به احتکار تعداد زیادی خودروی سمند در یکی کشفی دیگر از خودروهای احتکارشده شرکت ایران‌خودرو؛ بیش از ۸ هزار سمند در یک انبار!از انبارهای ایران خودرو در شهرستان آذرشهر، رسیدگی به این موضوع در دستور کار پلیس قرار گرفت.

به گزارش آفتاب‌نیوز؛ وی اضافه کرد: با مراجعه به این انبار، تعداد هشت هزار و ۸۴۵ دستگاه از انواع خودروی سمند احتکار شده کشف و انبار به دستور مقام قضایی پلمپ و به مراجع قضایی تحویل داده شد.

گفتنی است که پیشتر نیز انبارهایی از خودروهای احتکارشده توسط دو شرکت خودروسازی سایپا و ایران‌خودرو کشف شده بود.

برخی کارشناسان اقتصادی معتقدند که شرکت‌های خودروسازی با احتکار خودرو، سعی بر بالابردن قیمت‌ها در بازار را دارند تا محصولاتشان را گرانتر بفروشند.

ایران وایر: محمدتقی لطفی اولین امام جمعه ای است که موضوع فعالیت های اقتصادی و اشرافی گری او علنی شد و بازتاب گسترده ای یافت.

«محمدتقی لطفی» در دومین دوره مجلس شورای اسلامی، از جمله نمایندگانی بود که نامش به عنوان غایب یا تاخیرکننده در جلسات علنی تکرار می شد. او از همان زمان ترجیح می داد جزو نمایندگانی باشد که درموضوعات سیاسی دخالت نمی کنند و به فعالیت های اقتصادی شخصی و امور حوزه انتخابیه خود می پردازند.

نطق های محمدتقی لطفی نیز درباره موضوعات حوزه انتخابیه خود بود و وارد درگیری های سیاسی نمی شد. جنگ زده بودن ایلام هم این فرصت را فراهم می کرد که او درمجلس همواره از شهرش بگوید و درخواست بودجه کند.

با تلاش لطفی، مجلس دریک اقدام غیرمتعارف، طرحی دو فوریتی تصویب کرد که بودجه همه دستگاه ها دراستان ایلام به «شورای برنامه ریزی استان» داده شود و این شورا درباره همه بودجه استان تصمیم بگیرد.

لطفی در دوره ای که نمایندگی مردم ایلام در مجلس را برعهده داشت و نیز در سمت امام جمعه شهر، به دنبال فعالیت های اقتصادی بود تا این که انتقادها و حرف و حدیث هایی که سال ها قبل درباره او وجود داشت، علنی شدند.

خودش گفته بود که پیش از انقلاب 1357، به دلیل توزيع اعلاميه و نوارهای سخن‎رانی روح‌الله خمینی یک بار دستگیر و زندانی شده است. او پیش از نمایندگی مجلس، عضو «کمیته انقلاب اسلامی» و نماینده ولی فقیه در برخی از واحدهای سپاه پاسداران بوده است.
پس از اتمام دوره نمایندگی در مجلس نیز، درسال های 1371 تا 1380 نماینده ولی فقيه در سپاه غرب کشور بود تا این که به عنوان امام جمعه ایلام منصوب شد.

محمدتقی لطفی اولین امام جمعه ای است که موضوع فعالیت های اقتصادی و اشرافی گری او علنی شد و بازتاب گسترده ای یافت.

«علی رضایی نیا»، یکی از روحانیون ایلامی در یکی از سخن‎رانی های خود با اشاره به عکس‌های منتشر شده در اینستاگرام فرزند امام جمعه ایلام را که در حال پیاده شدن از «پرادو» نشان می داد، گفته بود:«در شهر ما که بعضی زن‌ها برای سیر کردن بچه‌های یتیم‏شان تن‌فروشی می‌کنند، تو چرا باید ۴۰۰ میلیون تومان را از بیت‌المال علاف خودت کنی.»

او لطفی را «فرعون» نامیده و از فشارهایی که بعد از انتقاد به این امام‌جمعه، به وی وارد شده و از احضارهای پی در پی خود به دادگاه ویژه روحانیت سخن گفته بود.

هم‏زمان، عکس‌هایی از یک میهمانی مربوط به نوه لطفی، امام‌جمعه ایلام در شبکه‌های اجتماعی با حضور بازیگران سینما و تلویزیون منتشر شد که بر شدت این انتقادات افزود.

«هادی لطفی»، فرزند امام جمعه با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود، سعی کرد به این انتقادات پاسخ بدهد. او گفته که ماشین پرادو متعلق به دفتر امام جمعه است و نه شخص امام جمعه ایلام و حرف‌های مطرح شده در مورد هزینه‌های «ولیمه»(میهمانی)مربوط فرزند خودش را دروغ خواند.

پسر امام جمعه ایلام هم‎چنین عکس‌هایی از آیت‌الله «علی خامنه‌ای»، «محمود هاشمی شاهرودی»( رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام)، «حسن نصرالله»(دبیرکل حزب‌الله لبنان) و «قاسم سلیمانی»( فرمانده نیروی “قدس” سپاه پاسداران) منتشر کرد که در حال پیاده شدن از خودروهای گران‌قیمت بودند.

او نوشت که قاسم سلیمانی با «لندکروز» سپاهی تردد می‌کند که به مراتب قیمت آن گران‎تر از پرادوهای دفتر و سپاه نماینده ولی فقیه در استان ایلام است.

«نصرت‌الله یگانه»، رییس دفتر لطفی هم درباره ماشین گران‌قیمت رییس خود گفت: «طبق قانون، ماشینی که امام جمعه در شهر دارد، “پژو” است و چون مناطق ما کوهستانی است، برای سفر به اطراف و مناطق کوهستانی، هر مدیر کلی یک ماشین هم برای این گونه موارد دارد. این ماشین پرادو هم داخل شهر استفاده نمی‌شود.»

«حمید رسایی»، نماینده سابق اصول گرای و تندرو تهران هم مشی لطفی را حاکی از اشرافی‎گری و تجمل‎گرایی دانسته و گفته بود دادگاه ویژه روحانیت، یعنی جناب آقای «ابراهیم رئیسی» و «شورای عالی سیاست گذاری ائمه جمعه» باید این مساله را بررسی کنند.

محمدتقی لطفی، امام جمعه ایلام اما از در دیگری وارد شد؛ او از فرزندش اعلام برائت کرد، گفت با داشتن «این بچه نادان»، به دشمن نیازی ندارد و روحانی منتقد خود را منتسب به «جریان انحرافی» دانست:«طی روزهای گذشته، بزرگ‌ترین اهانت به مردم استان، به ویژه جامعه بانوان ایلامی توسط یک عنصر گم‏راه صورت گرفته مبنی بر این که بانوان ایلامی برای سیر کردن شکم خود و خانواده دست به گناه می‌زنند.»

او حملات به خود را «سناریویی تعریف شده و هدفمند» خواند.

دردسرهای این امام جمعه اما به فرزندش محدود نمی‌شوند؛ در جریان حوادثی که در زمان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری سال 1396 در ایلام رخ داد نیز امام جمعه باز با نهادهای محلی دچار اختلاف و درگیری شد.

امام جمعه ایلام در اعتراض به طنزی که در ستاد انتخاباتی «حسن روحانی» در این شهرخطاب به امام هشتم شیعیان خوانده شد، یک روز عزای عمومی در استان اعلام کرد. شاعر را هم بلافاصله بازداشت و به پنج سال زندان محکوم کردند.
نویسنده در این متن طنز‌آمیز، از امام هشتم شیعیان به خاطر این که فقط امام «اصول‌گرایان» است و امام «اصلاح‌طلبان» نیست، گلایه کرده بود.

در این متن هم‏چنین انتقاد‌های غیرمستقیم تندی از ابراهیم رئیسی، کاندیدای دیگر انتخابات ریاست جمهوری و تولیت آستان قدس رضوی برای استفاده از امکانات آستان در انتخابات مطرح شده بود.

لطفی در همان زمان متن تسلیتی خطاب به علی خامنه ای به دلیل این اتفاق تنظیم کرد اما صداوسیمای مرکز ایلام حاضر به پخش آن که در خطبه دوم نماز‌جمعه ایراد شده بود، نشد.

امام جمعه ایلام هم  در واکنش به این اقدام، گفت صداوسیما در کنترل یک «جریان مرموز و مخالف رهبری» است و خواستار آن شد که مدیرکل صداوسیمای مرکز ایلام عزل شود.

لطفی با استاندار ایلام هم روابط حسنه ای ندارد. مشکل نماینده دولت و نماینده ولی فقیه در ایلام بر سر عزل و نصب ‍‌هایی است که در این شهر انجام می‌شود.

لطفی در واکنش به برخی از عزل و نصب ها، استاندار را بایکوت کرد تا به او نشان دهد همان‏طور که در کشور حرف اول را رهبر جمهوری اسلامی می‌زند نه رییس‌جمهوری، در ایلام نیز این امام جمعه و نماینده رهبر است که قدرت بلامنازع را در اختیار دارد، نه نماینده دولت.

عصرایران: یک مرد خودش را جلوی شهرداری تهران به آتش کشید.

به گزارش ایسنا، صبح امروز یک مرد در حالی که دو فرزند و همکارش نیز همراه وی بودند خودش را جلوی شهرداری تهران به آتش کشید.

وی که در پیش از آتش زدن خود خیابان را بسته و فریاد می‌کشید، بدون توجه به فریادهای مردم و پلیس خود را آتش زد.

خودسوزی مقابل شهرداری تهران

صدای‌آمریکا: نشریه آمریکایی فوربز گزارشی از بحران های اقتصادی ایران و ونزوئلا، دو کشور نفت خیز اوپک، منتشر کرده است.

این نشریه آمریکایی می گوید فساد گسترده دولتی و غارت منابع توسط حکمرانان، هر دو کشور را در صحنه داخلی و بین المللی منزوی و گرفتار کرده است.

به نوشته فوربز، پرمخاطره، بهترین واژه برای توصیف اوضاع کنونی در ایران است. این نشریه می نویسد رویدادها از آنجا آغاز شد که دولت ترامپ از توافق هسته ای برجام خارج شد.

فوربز می نویسد: ثمرات تجارت بازتر که قرار بود برای ایران به ارمغان آورده شود به دو دلیل محقق نشد؛ اول، سیاستمداران دولتی پول حاصل از توافق را به جای تقسیم بین مردم، به جیب زدند، هیچ افزایشی در هزینه های داخلی صورت نگرفت که به شهروندان برای برطرف ساختن مشکلات اساسی مانند کمبود آب و آلودگی هوا کمک کند و به جای آن، این پول صرف تامین منابع مالی بیشتر برای سپاه پاسداران و بنیادهای مذهبی تندروها و موجب خشم مردم شد. دوم، پس از خروج آمریکا از توافق هسته ای برجام، تحریم‌ها احیا شد. این اقدام توانایی ایران برای تجارت نفت و محصولات دیگر را در ازای دلار یا یورو محدود کرد. با این محدودیت واردات مواد غذایی و دیگر کالاهای اساسی کاهش یافت و به موجی از اعتراض‌های خشمگینانه در خیابان‌ها دامن زد.

شباهت‌های ترسناکی بین بحران جاری در ایران و ونزوئلا و کشورهای دیگر که دچار بحران اقتصادی هستند، وجود دارد:
ارزش پول داخلی در بازار سیاه ضعیف تر از نرخ رسمی است؛ فساد و غارت از سوی دولت گسترده است؛ قوه قضایی غیرمستقل هر آن‌چه که دلالان قدرت بخواهند، انجام می دهد؛ بیکاری در میان جوانان در حال افزایش است؛ تورم به سرعت بالا می رود؛ ذخیره ارزی در حال کاهش است و دسترسی به دلار محدود است؛ کشور در صحنه بین المللی منزوی است و مردم به سختی از عهده زندگی بر می آیند.

اما مشکل فراتر از ضعف پول داخلی و یا افزایش نرخ تورم است. ایران در چهل سال گذشته، دوره‌های سخت اقتصادی را پشت سر گذاشته است. تفاوت آن اکنون این است که گرچه دولت ایران سعی می کند آمریکا را برای مشکلات اقتصادی سرزنش کند، شهروندان بیشتر تقصیر را بر گردن دولت ایران می گذارند. تحریم‌های آمریکایی تاثیر منفی بر اقتصاد ایران می گذارد، اما فساد مقامات دولتی علت اعتراض‌ها بوده است.

رادیوفردا: گزارش‌ها از بازار آزاد ارز و سکه در ایران حاکی از ثبت رکوردهای تازه در قیمت‌هاست. آخرین رقم ثبت شده برای هر دلار آمریکا ۱۳ هزار تومان در عصر روز دوشنبه ۱۲ شهریور است که بیانگر رکوردی بی‌سابقه در قیمت این ارز است.

ساعاتی پیش از ثبت این قیمت، هر دلار از مرز ۱۲ هزار تومان عبور کرده بود و قیمت هر سکه نیز به چهار میلیون و ۵۸۵ هزار تومان رسید.

این ارقام، نشان‌دهنده این است که ارزش ریال ایران ظرف سه روز گذشته تا ۱۵ درصد ارزش خود را از دست داده است.

ارزش پول ملی ایران در یکسال گذشته بیش از ۷۰ درصد سقوط داشته است.

بنابر گزارش‌ها، قیمت هر یورو نیز ۱۴ هزار و ۱۵۰ تومان، قیمت پوند ۱۵ هزار و ۷۴۴ تومان و قیمت درهم امارات ۳۳۱۱ تومان دادوستد شد.

سکه تمام بهار آزادی طرح جدید چهار میلیون و ۵۸۵ هزار تومان و سکه تمام بهار آزادی طرح قدیم هم چهار میلیون و ۱۱ هزار تومان معامله شد.

سایت روزنامه «دنیای اقتصاد» در تحلیلی از وضعیت بازار در روز دوشنبه نوشته که «به نظر می‌رسد آنچه زمینه‌ساز بازگشت نوسانات به بازارها شد، ناشی از ورود دوباره تقاضای سفته‌بازی و احتیاطی به بازار بود. از سوی دیگر، به گفته فعالان، شکست پی در پی سطوح قیمتی موجب شده است که تقاضای فنی زیادی روز به روز وارد بازار شود».

این سایت افزوده است: «برخی دیگر از فعالان باور داشتند، تقاضای فصلی مهاجرت دانشجویی نیز در بازار وجود دارد؛ تحت تاثیر این نوع از تقاضا، روز گذشته قیمت دلار کانادا به حدود ۹۸۰۰ تومان رسیده بود».

یکی از دلایل اصلی که برای تنش دوباره در بازار سکه و ارز ایران به رغم اجرای سیاست‌های جدید ارزی عنوان می‌شود، اظهارات عبدالناصر همتی، رئیس بانک مرکزی، است.

آقای همتی روز شنبه گفته بود که «ذخایر ارزی، ناموس بانک مرکزی است» و سیاست این است که «از منابع بانک مرکزی برای تنظیم بازار ارز» استفاده نشود و کنترل بازار ارز از راه وارد شدن منابع حاصل از صادرت غیرنفتی تأمین شود.

با این حال تحلیلگران اقتصادی و فعالان بازار می‌گویند صادرکنندگان کالاهای غیرنفتی که ملزم به ارائه ارزهای خود در بازار هستند تا آن را به تعادل برسانند، تنها بخشی از آن را وارد بازار می‌کنند که تکافوی نیازهای آن نیست.

بر اساس آماری که رئیس بانک مرکزی ایران ارائه کرده‌است، میزان صادرات غیرنفتی ایران ۴۰ میلیارد دلار در سال است.

از سوی دیگر، با نزدیک شدن به موعد تحریم‌های اصلی آمریکا در روز ۱۳ آبان که قرار است صنعت نفت ایران را هدف قرار دهد، چشم‌انداز آینده برای فعالان اقتصادی تیره‌وتار شده و اظهارات مقام‌های جمهوری اسلامی نیز نتوانسته است آرامش را به بازار بازگرداند.

بازارهای مالی ایران که در ماه‌های گذشته به شدت آشفته بوده‌است، بعد از ارائه سیاست‌های جدید ارزی بانک مرکزی در ۱۶ مرداد، برای مدت کوتاهی به آرامش رسید تا جایی که قیمت دلار به زیر ده هزار تومان رسید.

با این حال، در روزهای اخیر قیمت ارز و سکه طلا به صورت جهشی بالا رفته‌ است و به گزارش روز یکشنبه خبرگزاری ایسنا، «فعالان بازار» می‌گویند: «اکنون فروشنده عادی در بازار بسیار کم پیدا می‌شود و اگر هم فروشنده‌ای هست افرادی هستند که برای نوسان‌گیری دست به معامله می‌زنند».

با خروج آمریکا از توافق هسته‌ای شش قدرت جهانی با ایران موسوم به «برجام» در ۱۸ اردیبهشت امسال، وضعیت اقتصادی ایران متشنج شده و علاوه بر کاهش صادرات نفت در یک ماه گذشته، قیمت کالاهای اساسی، ارز و سکه نیز به شدت افزایش یافته‌است.

ویدئویی که روز دوشنبه در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده. مرتبط با صحنه‌هایی از تجمع افراد در خیابان منوچهری تهران در ارتباط با افزایش قیمت ارز:

ایران وایر: «علیرضا مجدم زاده»، نمایندگی پوشک مولفیکس در خوزستان می گوید:«هربار پوشک مولفیکس وارد انبار می شود، با افزایش حداقل سه هزار تومانی روبه رو است

افزایش قیمت پوشک بچه، زندگی «معصومه» را که کارگر خانگی حوالی رباط کریم است، به جهنم مطلق تبدیل کرده است.

او درخانه های مردم کار و یک فصل هایی از سال هم به عنوان کارگر فصلی، در باغ های هلو اطراف شهریار میوه چینی می کند. می گوید این روزها دوقلوهایش را با سفره کهنه ای که با قیچی تکه تکه کرده و ملافه های نیم‏دار می بندد:«بچه‌ها دچار سوختگی می شوند و احتمال عفونت ادراری بالا است اما چاره دیگری ندارم.»

شروع ماجرا از اواسط خردادماه بود. وحشت فرا رسیدن روز سیزدهم مرداد و آغاز تحریم های دولت امریکا علیه ایران باعث هجوم مردم به سمت فروشگاه ها شد. هر کسی اندک پس اندازی داشت، برای خرید برنج، روغن، حبوبات، لوازم بهداشتی و سایر مایحتاج زندگی به بازار هجوم می برد.

قصاب خیابان «اشتراکی شمالی» در شهرستان کرج از فروش دوکامیون برنج در طول دو ساعت توسط فروشگاه «سلام» که روبه روی مغازه اش واقع شده است، برای «ایران وایر» می گوید: «نمی دانی مردم چه طور ده گونی ده گونی برنج ها را عقب ماشین پر می کردند و می بردند. اما هیچ کس به ذهنش نرسیده بود “مای بیبی” یا پوشک بچه بخرد.»

درآمد همسر «سهیلا حق شناس»، دومیلیون و 500 هزارتومان است. آن ها یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومانش را بابت اجاره آپارتمان، به مالک می پردازند و به همین دلیل هم به فکر انبار کردن برنج، روغن و رب گوجه نبوده اند.

سهیلا هر بار به فراخور نیازش، یک بسته پوشک سایز پنج برای پسرش خریداری می کند. او بسته ۳۸ تایی مای بیبی را با اندکی تخفیف، از فروشگاه «کوروش» ۲۱ هزار تومان می خریده، اما درست چهار روز س از آغاز تحریم های امریکا علیه ایران، وقتی بسته پوشک «محمد امین» تمام می شود، سهیلا با شوک بزرگی مواجه می شود:«از همان فروشگاه کوروش، همان مارک همیشگی را خریدم ۳۱ هزار تومان؛ فقط چهار روز بعد از شروع تحریم ها. وقتی بسته دومی هم تمام شد، تمام فروشگاه های اطراف مهرشهر و گوهردشت را زیر و رو کردم، هیچ اثری از پوشک بچه نبود. نه فروشگاه سلام پوشک مای بیبی سایز ۵ داشت ، نه فروشگاه “خانواده”. به این امید که حتما فروشگاه بزرگ کوروش این یک قلم جنس را دارد، راهی آن جا شدم اما آن جا هم داخل قفسه ها فقط چند بسته سایز 4 وجود داشت با قیمت 45 هزار تومان.»

سهیلا این روزها مدام در حال حساب و کتاب است که با یک میلیون تومان باقی مانده از اجاره خانه، اگر ساعت تعویض بچه را هم به دو برابر زمان استانداردی که روی هر بسته پوشک نوشته شده است افزایش بدهد، با احتساب هر بسته ۴۵ تا ۵۰ هزار تومان، خانواده پنج نفره آن ها چند روز دوام خواهند آورد؟

کبری» ۱۹ ساله، ساکن منطقه «گاما» که شهرکی ۲۰۰ خانواریبا خانه هایی حلبی است، روبه روی ناحیه صنعتی ماهشهر، دوقلوهای ۹ ماهه اش را با کیسه فریزر پوشک می کند. می گوید دستانش از شستن کهنه ها سوزن سوزن می شوند اما درآمد «رحیم»، همسر 23 ساله اش که کارگر کارواشی در همان حوالی است، 900 هزار تومان بیش تر نیست. او هزار صنم دارد که یاسمن پوشک بچه توی آن گم می شود.

کبری نه قبلا که پوشک بسته ای 14 هزار تومان بود و نه الان که قیمت آن به 50 هزار تومان رسیده،‌ توان خرید آن را نداشته است: «یکی دو بار و وقتی که قیمت هر بسته پوشک 14 تایی، 12هزار تومان بود- پیش از عید نوروز امسال-‌ وقتی رحیم حقوق می گرفت و سر حال بود، از مسیر کارواش یک بسته پوشک “مامانا” با خودش می خرید و می آورد خانه و می گفت فردا از کهنه شوری راحت باشی. یکی دو باری هم یک خانم خیر و نیکوکاری که توی خانه اش کار می کردم، چند بسته پوشک برای بچه خرید و به من هدیه داد. من آن ها را نگه می داشتم و فقط زمانی که بیرون از خانه می رفتیم، استفاده می کردم. حالا که حتی نمی توانم شیر خشک بچه ام را بخرم. شکمش را با نان خیسانده توی چای سیر می کنم، چه برسد به این که بخواهم به چیز لوکسی مثل پوشک و مای بیبی فکر کنم.»

مرضیه ۲۸روز پیش مادر شد. نوزادش نارس به دنیا آمد. پسرش به دلیل نارس بودن، دارای حساسیت پوستی است. او تا به حال پوشک های مارک های «مرسی» و «پنبه ریز» را امتحان کرده ولی حالا پزشک معالج کودک توصیه کرده برای جلوگیری از سوختگی و دانه های ریزی که وسط پای نوزاد رشد می کنند، از پوشک خارجی استفاده کند. اما این روزها و با گران شدن پوشک، تهیه هر بسته خارجی آن 85 هزار تومان آب می خورد. او یک بسته “پمپرز” خریده است و تا متوجه رشد قرمزی بین پاهای کودک می شود، به طور موردی از آن استفاده می کند.

این روزها و پس از شروع تحریم های امریکا، کم‏تر فروشگاه محصولات بهداشتی تنوع برندهای مختلف پوشک داخلی را حفظ کرده است. معمولا سایزها با نقص روبه رو هستند و مدام خبر تعطیل شدن قریب الوقوع شرکت های تولید کننده پوشک ایرانی به علت کمبود مواد اولیه و گران شدن ارز به گوش می رسد.

تا پیش از آن، بازار تقاضا از مارک های ایرانی مای بیبی، مرسی، پنبه ریز و «بارلی»،‌ «مولفیکس»، «مبارک» و «پرمیس»تغذیه می شد. اما سایز 4 پوشک مای بیبی که خرداد ماه سال1397 به قیمت ۲۰هزار و ۵۰۰ تومان فروخته می شد، در شهریورماه به مبلغ ۴۷هزار تومان عرضه شده است. سایز ۳ همین مارک در خرداد ماه امسال 20 هزار تومان بود ولی در شهریورماه با 45 هزار تومان افزایش مواجه شده است. با همین قیمت هم این روزها در هیچ کدام از فروشگاه های عرضه محصولات بهداشتی و آرایشی پیدا نمی شود.

مرضیه می گوید در طول 28 روز گذشته، ۳۵۰ هزار تومان برای نوزاد نارسش پوشک مصرف کرده است. او روزانه پنج تا شش بار کودکش را تعویض می کند. این در شرایطی است که میزان درآمد همسر مرضیه در طول یک سال گذشته تغییر نکرده و میانگین حقوق و دریافتی او ثابت بوده است.

مرضیه می گوید: «وقتی یک ماجرای پیش پا افتاده مثل پوشک می تواند تا این حد زندگی ما ایرانی ها را تحت تاثیر قرار بدهد، چه طور می توانیم در مقابل فشار تحریم ها در مقیاس های کلان ترمقاومت کنیم؟»

او از شلوغی بخش بهداشتی فروشگاه «رفاه» می گوید و این که مردم از ماجرای پوشک کودکان و درک تازه این نکته که ما حتی بعد از 40 سال ادعا در زمینه خودکفایی، حتی قادر به تامین مواد اولیه محصول ساده ای هم چون پوشک بچه نیستیم، شوکه شده اند.

تولید کنندگان می گویند در این افزایش قیمت بی تقصیرند. «علیرضا مجدم زاده»، نمایندگی پوشک مولفیکس در خوزستان می گوید:«هربار پوشک مولفیکس وارد انبار می شود، با افزایش حداقل سه هزار تومانی روبه رو است. به این رقم، افزایش هزینه ارسال از تهران به نمایندگی های شهرستان ها به اضافه سود فروش نمایندگی وسود فروش مغازه دار به مردم که اضافه شوند،جمعا منجر به فاجعه ای می شوند که با آن روبه رو هستیم.»

او می گوید همین امروز سایز ۴ پوشک مولفیکس را ۵۲ هزار تومان فاکتور کرده است؛ مبلغی که به زعم او، به پول خون مردم نزدیک گ‌تر است تا محصولی که قرار است دو ساعت بعد از مصرف، به ته سطل آشغال انداخته بشود.

البته فقط مردم نیستند که درباره پوشک حرف می‌زنند، اگر این روزها، عبارت پوشک بچه را در «گوگل» به فارسی جست‎وجو کنید تا با انبوهی از اظهار نظرهای متفاوت در این مورد مواجه شوید؛ از اعلام برائت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در مورد جهش قیمت پوشک بچه گرفته تا اظهارات «سیدعزت الله ضرغامی»، ‌عضو «شورای عالی انقلاب فرهنگی» در صفحه تویتترش. در آخرین اظهار نظر، رهبر جمهوری اسلامی روز گذشته کم‏یاب شدن و افزایش قیمت پوشک بچه را خراب‏کاری «دشمن» برای ایجاد بدبینی دانسته است: «… ناگهان در تهران یا شهرهای بزرگ پوشک بچه کم‏یاب می شود. این اتفاق افتاده است، یک فرض نیست. دشمن می خواهد مردم از دستگاه های دولتی و دستگاه حکومت عصبانی بشوند و این یکی از راه های [خرابکاری دشمنان] است.»

در عالم واقع اما رییس هیات مدیره «انجمن صنایع سلولزی بهداشتی ایران» اما با تشریح این که ۸۰درصد از مواد اولیه ساخت پوشک بچه وارداتی است. با عدم اختصاص ارز دولتی، به ناچار کارخانه‌ها باید با قیمت جدید ارز مواد اولیه را وارد کنند، ‌علت گرانی پوشک بچه را نه خراب‏کاری و توطئه دشمن بلکه اجبار تولید کننده برای خرید مواد اولیه با ارز آزاد عنوان کرده است.

آفتاب: گروهي از ایرانی‌ها می‌خواهند ایران را ترک کنند. این را می‌شود درصف‌های طولانی مقابل سفارتخانه‌هایی که در خیابان فردوسی و چهارراه استانبول و… جمع شده‌اند دید.
آفتاب‌‌نیوز :
یکسو صرافی‌ها و سوی دیگر سفارتخانه‌ها. قیمت دلاری که بالا می‌رود و ریالی که هر لحظه ارزان تر می‌شود. زندگی در ایران گران‌تر از هر روز می‌شود. آدم‌هایی که از ساعت پنج صبح در ماشین‌های‌شان نشسته‌اند و خواب آلود و خسته به درهای سفارت خیره شده‌اند تا باز شود و برای گرفتن ویزا اقدام کننداما همه شان ناامیدند. اندك امیدی به بهتر شدن وضعیت‌شان در كشور ندارند. اين گروه از ایرانی‌ها هر روز از مقابل مجسمه فردوسی عبور می‌کنند تا هر چه زودتر به سفارتخانه مورد نظرشان برسند و حتی شده یک قدم به خروج از ایران امیدوار شوند.

به گزارش آفتاب‎نیوز؛ این قصه رنج آدم هاست که فردوسی از بالای مجسمه اش هر روز آن را تماشا می‌کند و شاهد صامت رنجی است که بر ایران می‌رود. «محمد» یکی از جوانانی است که پوشه مدارکش را در دست گرفته و از ساعت 6 صبح در صف ایستاده است. کنکورش را هم نداده و قصد خروج از ایران و رفتن به یکی از دانشگاه‌های مالزی را دارد. او می گوید:« تجربه زندگی در کشوری به جز ایران و فرصت‌های شغلی که این تحصیلات در کشورهای دیگر برایش ایجاد می‌کند، بسیار بهتر از درس خواندن در ایران است. باید با هزار زحمت پول بی زبان را برای دانشگاه بریزیم و در نهایت هم در خیابان‌ها مسافرکشی کنیم آیا پولی گیرمان بیاید یا نه!». «سامان» 27 ساله هم قصد دارد برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد به هند برود. او نیز گلایه‌های زیادی از مسئولان دارد. می‌گوید:«مدرک تحصیلی من مهندسی صنایع از دانشگاه امیرکبیر است اما چهار سال است که کار پیدا نمی‌کنم و فکر مهاجرت ذره ذره در ذهنم قوت گرفته است. از طرفی امروز اعلام کرده‌اند قیمت پراید 40 ميليون تومان شده این یعنی دیگر چیزی به نام اقتصاد در کشورمان وجود ندارد». او از بیماری روحی اش می‌گوید که مدت‌ها گریبانش را گرفته و آزارش می‌دهد. بیماری‌ای که نامش ترس از آینده است و در بیشتر ایرانی‌ها دیده می‌شود. او ادامه می‌دهد: «با اینكه مدرک من از یک دانشگاه خوب با معدل خوب است اما کسی حاضر نیست به یک جوان بدون سابقه کار اعتماد کند و شغل‌هایی به من پیشنهاد می‌شود که مرتبط با تحصیلاتم نیست. این در حالی است که با بند (پ)، همان پارتی‌بازی خودمان خیلی بی‌سوادتر از من‌ها شغل‌های خوب می‌گیرند.« سینا» یکی یکی مدارکش را دوباره در پوشه‌اش تماشا می کند و برای رفتن به داخل سفارت هند عجله دارد اما صف عریض و طویل روبه‌رویش تمام نمی‌شود. می‌گوید:« با رفتنم به هند هم زبان انگلیسی‌ام پیشرفت می‌کند، هم دانشگاه قول شغل دانشجویی به من داده است که تا حدی هزینه‌های تحصیلم را می‌دهد. از سوی دیگر اگر خوب درس بخوانم امکان پذیرش در دانشگاه‌های انگلستان در مقطع دکترا را خواهم داشت و از انگلیس هم به ایران باز نمی‌گردم!».با این تفاسیر می‌توان گفت بیشترین دغدغه جوانان مهاجر برای تحصیل، بیکاری و نداشتن شغل مناسب است. بیکاریی که آنقدر به جوانان فشار می‌آورد که مجبور می‌شوند قید خانه و خانواده و وطن را بزنند و آواره دیار غربت شوند.

ویزا معضلی برای مهاجرت

سفارتخانه رفتن و تقاضای ویزا در ایران از کشورهای خارجی چیزی کم از هفت خان رستم ندارد. برای آن‌هایی که برای نخستین‌بار به یک سفر خارجی دعوت شده‌‌اند یا قرار است با تور به سیاحتی چند روزه بروند، مواجهه با شرایط خاص و سخت‌گیرانه سفارتخانه‌ها، نگاه‌های سرد و بی‌تفاوت کارکنان و پرسنلش عجیب‎تر است. ساعت هفت و نیم صبح اگر کسی حواسش به تابلوی کوچک سفارت و پرچمی که باد در هوا ‌می‌رقصاند نباشد، نمی‌فهمد چرا مردم در صفی طولانی در میانه خیابان کامرانیه ایستاده‌اند. بعضی‌ها نشسته و بعضی‌ها کیف سنگین مدارک و کاغذهای‌شان را سخت به سینه چسبانده‌اند. چند نفر آن‌سوی خیابان روی صندلی ماشینی با بخاری روشن چرت می‌زنند. بعضی‌ها مجهزتر آمده‌اند: یک چهارپایه کوچک برای نشستن و یک فلاسک چای برای گرم ‌شدن نفس‌های‌شان.این ماجرای یک خیابان و یک سفارتخانه نیست، حال و احوال مشابه همه سفارتخانه‌های خارجی به‌ویژه کشورهای اروپایی است. هر چند سفارتخانه کشورهای دیگری مثل چین و هند هم این روزها دست‌کمی از کشورهای اروپایی ندارد و مقابل آن‌ها هم انبوه مسافران با یک شماره در دست، در انتظار نوبت و عبور از درهای کوچکی‌اند که گاهی باز می‌شوند. ماموران سفارت بدون هیچ توضیحی، تنها شماره‌ها را می‌خوانند، مردم پشت ماموران شماره‌ها را با صدای بلند تکرار می‌کنند که صاحب شماره هر کجای صف که ایستاده خودش را به همان در کوچک برساند. هربار پنج شماره اعلام می‌شود و پنج نفر با امید به اینکه سفارت به آن‌ها چراغ سبز نشان دهد، از همان دری که تنها به اندازه عبور یک نفر باز است، رد می‌شوند و می‌روند پشت دیوارها. بعضی‌ها در رفت‌وآمدهای چند روزه پشت سر هم با هم دوست شده‌اند و بعضی‌ها هم سخت و عبوس ابروها را در هم کشیده و به دیوار تکیه داده و ایستاده‌اند. تعدادی از آن‌ها هر چند دقیقه یک بار طول صف را نگاه می‌کنند و سرشان را تکان می‌دهند؛ شاید به نشانه افسوس یا حسرتی. «مینا» پیرزنی است که در سال‌های اخیر چند بار برای دیدار اعضای خانواده‌اش از ایران خارج شده است. ساعت ٩ صبح با نامه‌ای از بانک خودش را به سفارتخانه می‌رساند و داخل صف می‌ایستد. می‌گوید:« بعد از چند بار سفر آدم چم و خم ویزا گرفتن دستش می‌آید اما آن چیزی که اغلب برای همه مردم غیرقابل تحمل است، رفتارهای از بالا به پایین و حتی بعضا می‌توانم بگویم با رنگ و بویی نادرست با ایرانیان در بعضی سفارتخانه‌هاست». به گفته او، از آن‌جا که فرآیند صدور ویزا در هر سفارتخانه‌ای متفاوت است و در این زمینه اطلاعات دقیق و کاربری وجود ندارد، عده‌ای هم از این فضا سوءاستفاده می‌کنند و فرآیند ویزا گرفتن را برای مردم سخت‌تر کرده‌اند.

در سفارتخانه‌ها به ما بی احترامی می‌کنند!

«محمد» درحالی‌که روزهای فراوانی را برای ترجمه مدرکش در انتظار مانده، می‌گوید: «من تجربه مراجعه به بسیاری از سفارتخانه‌های خارجی را داشته‌ام. در هیچ ‌کدام از آن‌ها رفتار محترمانه‌ای با من نشد، فقط بعضی کشورهای اروپای شرقی برخورد خوبی داشتند. خاطرم هست آن زمان که سفارت انگلیس در تهران فعال بود، یک روز که برای دریافت جواب رفته بودم، خانمی که پشت باجه نشسته بود، کاغذها را به سمت من پرت کرد، طوری که چند دقیقه واقعا نمی‌توانستم از روی صندلی که نشسته بودم بلند شوم. این برخوردهای تحقیرآمیز هرگز برای من عادی نشده و هر بار به اندازه بار اول آزارم می‌دهد». به ‌گفته محمد،مردم در فضای سفارتخانه‌ها از ترس برخوردهای بد مدام ناراحتند. اومی گوید: «من مجبورم یک‌بار برای دیدار فرزندانم خارج از ایران سفر کنم و هر‌سال تجربه مراجعه به سفارت برای من سخت‌ترین تجربه‌هاست. البته الان راحت‌تر ویزا می‌گیرم اما حساب و کتاب ندارد. چند بار به دلیل برخوردها سعی کردم به سرکنسول‌ها شکایت کنم اما فایده‌ای نداشته». او ادامه می‌دهد: «تجربه بدترین برخوردها را در سفارتخانه‌های کانادا و آلمان در تهران داشته و الان دیگر برای درخواست ویزا به این دو سفارتخانه مراجعه نمی‌کند. او تداوم رفتارهای نادرست و تحقیرکننده با ایرانیان پشت در سفارتخانه‌ها و در فرآیند صدور ویزا را متوجه مردم نمی‌داند، بلکه به اعتقاد او این مسئولیت دولت و وزارت امور خارجه است که به این نابسامانی و وضع تاسف‌بار رسیدگی به تقاضای ایرانیان برای ویزا در کشور خودشان پایان دهد». کامل دلپسند، جامعه شناس در گفت و گو با« قانون» درباره دلایل مهاجرت ایرانی‌ها می‌گوید: «مهاجرت ایرانی ها به کشورهای خارجی دلایل زیادی دارد. قاعده مهاجرت به دو علت بستگی دارد؛ یکی دافعه مبدا و دیگری جاذبه مقصد است. دلایل متعددی در ایران برای دفع از کشور وجود دارد. مهاجرت نخبگان را در سال های گذشته داشتیم که امیدشان رفتن به دانشگاه های بهتر بود. اما الان طبقه متوسط هم برای رفتن به کشورهای دیگر استفاده می‌کند. مردم به گرجستان می روند وخانه می‌خرند به امید اینکه اقامت اروپا را بگیرند و از ایران بروند». او با بیان اینکه مردم اطمینان خاطری برای آینده ندارند، ادامه می‌دهد: «دولتمردان می‌گویند وضعیت بهتر می‌شود اما نبود شفافیت این ماجرا را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است. میزان اعتماد مردم به حکومت رو به کاهش است و این را نمی شود کتمان کرد. در دو سال اخیر ما 40 درصد شاخص امید به آینده را داشته ایم. تا زمانی که عدم اطمینان از آینده داریم هر شخصی تلاش می کند به خاطر خانواده اش هم که شده ایران را ترک کند.

منبع: روزنامه قانون

ایسنا: وزیر بهداشت با انتقاد از وضع نامطلوب توریسم درمانی در کشور گفت: بازار توریسم درمانی کشور عمدتا در اختیار دلالان است.

به گزارش ایسنا، دکتر حسن هاشمی در حاشیه بازدید از مناطق زلزله‌زده کرمانشاه در گفت و گو با خبرنگاران ایسنا و ایرنا با بیان اینکه توریسم درمانی کشور عملا در اختیار دلالان است، گفت: متاسفانه در بحث توریسم درمانی به خاطر اینکه ساختار مناسبی از نظر اینکه آژانس هایی که باید توریست را از مبدا آماده کرده و بحث نقل و انتقال او را انجام و برایش اسکان فراهم کنند نداریم، عملا این بازار در اختیار دلالان است.

وی با نامناسب دانستن وضعیت توریسم درمانی کشور، گفت: متاسفانه ساختار مناسبی در توریسم درمانی کشور شکل نگرفته و نمی‌توانم آمار بدهیم که چقدر از این محل درآمد داریم یا چه تعداد توریست در این حوزه وارد کشور شده است.

وزیر بهداشت به تشکیل کمیته ای در این زمینه با مشارکت وزارت اطلاعات، وزارت خارجه، وزارت کشور و سازمان میراث فرهنگی در ابتدای دولت یازدهم اشاره کرد و افزود: به اعتقاد من این کمیته می‌توانست عملکردی بهتر از عملکرد فعلی داشته باشد.

هاشمی افزود: در حال حاضر رییس سازمان میراث فرهنگی کشور که علاقمند به این حوزه نیز می‌باشد قرار است با رویکرد متفاوتی در زمینه توریسم درمانی برنامه ریزی کنند که بتوان از توان و مهارت جامعه پزشکی به خوبی استفاده کرد.

وی افزود: در بحث خدمات پزشکی توریسم درمانی که به حوزه ما مربوط می‌شود، هم اکنون حدود 200 بیمارستان در کشور قابلیت ارائه خدمات توریسم درمانی را دارند.

به گفته وزیر بهداشت، ایران در زمینه خدمات دندانپزشکی، جراحی زیبایی، انواع پیوند، اعمال جراحی چشم و لیزر درمانی دارای قابلیت های توریسم درمانی است.

وزیر بهداشت در ادامه به تغییر نرخ ارز اشاره کرد و افزود: در این شرایط همانطور که فرصت برای افزایش صادرات فراهم شده، بستر مناسبی نیز برای ارتقا خدماتی که هزینه آنها بصورت ارز دریافت می‌شود فراهم شده و باید از این فرصت استفاده کنیم.

وی در ادامه با اشاره به تاثیر تغییر نرخ ارز بر قیمت دارو بویژه داروی بیماران خاص، گفت: بیماران خاص با توجه به تجربه تحریم قبلی طبیعتا نگرانی هایی دارند، اما این بار نمی‌گذاریم مشکلات قبلی تکرار شود. برنامه ریزی خوبی در این زمینه صورت گرفته و جای هیچ گونه نگرانی برای این بیماران نیست.

وی در ادامه با بیان اینکه مشکل جدی در بحث دفع و بازیافت زباله های بیمارستانی و غیر بیمارستانی در کشور وجود دارد، گفت: به نظر می‌رسد با شرایط مطلوب در بحث معدوم سازی زباله ها یا بازیافت آنها فاصله داریم.
انتهای پیام

دویچه‌وله: وزارت کشاورزی و امور روستایی چین، مدت‌ها قبل از تکذیب مقامات ایرانی، حضور کشتی‌های این کشور برای ماهیگیری در آب‌های جنوبی ایران را تایید کرده و گفته بود درآمد این کشتی‌ها سالانه بیش ازهفت میلیون دلار تخمین زده می‌شود.

وزارت کشاورزی چین در خبری که اکتبر سال گذشته منتشر کرده، خبر داده بود که پنج کشتی ماهیگیری استان شاندونگ این کشور، از استان ژجیانگ چین راهی آب‌های جنوبی ایران شده‌اند و اوایل نوامبر سال ۲۰۱۷ در بندرعباس پهلو خواهند گرفت.

در این خبر گفته شده هدف اصلی این کشتی‌ها صید ماهی مرکب و اره ماهی و عمدتا برای فروش در بازارهای داخلی چین است.

با وجود آنکه بیش از ده ماه از حضور و فعالیت کشتی‌های ماهیگیری چینی در آب‌های جنوبی ایران می‌گذرد، خبر این فعالیت‌ها در هفته‌های اخیر منتشر و جنجال‌آفرین شد.

در پی واکنش‌های گسترده منفی، به‌ویژه در شبکه‌های اجتماعی، مقامات مسئول از جمله در سازمان شیلات، خبرهای مربوط به فعالیت ماهیگیری کشتی‌های چینی در دریای عمان و خلیج فارس را تکذیب کردند.

با وجود این، محمد جواد ظریف یکشنبه شب، ۵ شهریور ۹۷ در تلویزیون دولتی ایران تایید کرد که این کشور آب‌های جنوبی خود را به چینی‌ها اجاره داده است.

با این حال، هنوز هیچ گزارشی در مورد مبلغ، مدت زمان و شرایط این اجاره، از سوی مقامات ایران یا چین منتشر نشده است.

در خبری که روز ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷ از سوی وزارت کشاورزی و امور روستایی چین منتشر شده، گفته شده که این پنج کشتی‌ با هزینه‌ ۷۵ میلیون یوان چین، معادل حدودا ۱۱ میلیون دلار آمریکا، ساخته شده‌اند و طول هر یک از آنها ۴۴,۹ متر با قابلیت حمل ۷۲۲ تن صید است.

براساس اعلام وزارت کشاورزی چین، این کشتی‌ها، نخستین کشتی‌های صیادی الکتریکی چین و نخستین کشتی‌هایی هستند که از استان شاندونگ برای صیادی به آب‌های ایران رفته‌اند، اما فعالیت صیادی چین در این منطقه افزایش خواهد یافت.

در این خبر، به این موضوع اشاره نشده که آیا کشتی‌های صیادی دیگری از استان‌های دیگر در گذشته در آب‌های ایران فعال بوده و یا قرار است فعال شوند، اما گفته شده که محل اصلی فعالیت این پنج کشتی، آب‌های جنوبی ایران است، جایی که مرکز هشت‌پا، ماهی مرکب، اره ماهی و فانوس ماهی است.

فانوس ماهی از جمله ماهیان ژرف‌زی است که در اعماق دریا زندگی می‌کند.

برخلاف تکذیبیه شیلات، محمدعلی حسن‌زاده، معاون امور بندری و مناطق ویژه اقتصادی سازمان بنادر و دریانوردی (۲۷مرداد ماه ) درباره فعالیت کشتی‌های صیادی چینی در آب‌های خلیج فارس و دریای عمان گفته است: «چینی‌ها قراردادی در قالب اجاره بلندمدت با شیلات دارند.»

به گفته وی، این کشتی‌ها از فناوری صید ماهی در عمق ۲۰۰ متری برخوردارند که این فناوری در میان شناورهای صیادی ایران وجود ندارد.

کارشناسان زیست محیطی می‌گویند که صیادان چینی از روش ترال استفاده می‌کنند. ترال یكی از روش‌هایی است كه به قصد ماهیگیری صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد و یکی از مخرب‌ترین روش‌های ماهیگیری برای اكوسیستم است كه باعث تخریب خانه آبزیان و بستر دریا می‌شود.

پیشتر، پور کاکولکی، معاون صید و بنادر ماهیگیری سازمان شیلات ایران به خبرگزاری کار ایران ایلنا گفته بود “حتی یک شناور چینی یا خارجی (اندونزی یا هر کشوری) در آب‌های جمهوری اسلامی ایران وجود ندارد و حضور این کشتی‌ها با قوانین، چارچوب‌ها و ضوابط امنیتی، نظامی و کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران در تضاد است.”

معاون صید و بنادر ماهیگیری سازمان شیلات ایران در پاسخ به انتفادات صیادان جنوب ایران که از کم شدن برخی گونه‌های آبزی بر اثر صید بی‌رویه گلایه می‌کنند هم گفته بود که کاهش صید بیشتر به خاطر آلودگی‌هایی است که در منطقه به واسطه فاضلاب‌ها و موارد دیگر گسترش یافته است.

با وجود چنین تکذیب‌هایی، محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، روز یکشنبه ۵ شهریور ۹۷ ضمن تایید حضور و فعالیت کشتی‌های صیادی چین در آب‌های جنوبی ایران، از این اقدام دفاع کرد و گفت: «در همه جای دنیا اجازه می‌دهند که در سواحل‌شان و آنجایی که خودشان نمی‌توانند استفاده کنند دیگران استفاده کنند. من تخصصی دراین حوزه ندارم اما این کار، کار غیر مرسومی نیست. شما یک منابعی دارید، مثل نفت نیست، بلکه منابع زنده است و اگر از آن استفاده نشود نابود می‌شود یا باید دوباره تولید بشود. اگر شما نمی‌توانید از آن استفاده کنید قاعده‌اش این است به دیگران اجازه صید بدهید. خیلی‌ها این کار را می‌کنند.»

آقای ظریف اما توضیح نداد که اجاره آب‌های جنوبی ایران از چه زمانی آغاز شده و تا کی ادامه خواهد یافت و ایران در قبال این اجاره، چه مبلغی دریافت کرده است و آیا به پیامدهای زیست‌محیطی صیادی در اعماق آب‌ها توجه شده است یا نه.

مریم مطلبی، کارشناس ارشد محیط زیست دریا در همین زمینه به دویچه‌وله فارسی گفت: «شناورهای صنعتی ظرفیت صید بسیاربالایی دارند و با روش‌های مختلفی از جمله روش ترال مقادیر زیادی از آبزیان را به‌صورت مخلوط و در هم صید و به مرجان‌های كف دریا آسیب جبران‌ناپذیری وارد می‌کنند.»