اخبار

دیگربان: علی قربانی٬ مدیرعامل ایسکانیوز خبرگزاری منتسب به دانشگاه آزاد از سوی رئیس این دانشگاه برکنار شد.

گفته می‌شود علت برکناری قربانی پناهنده شدن یکی از خبرنگاران این خبرگزاری بوده است.

برچسب‌ها: آزادی بیان, ایسکانیوز, پناهنده, سیاسی

رادیوفردا: جان برنان، رئیس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، «سیا»، ضمن حمایت از تفاهم سیاسی لوزان در مورد برنامه اتمی ایران، برخی از انتقادات علیه آن را «ناشی از تظاهر» نامید و گفت از امتیازهایی که تهران داده، شگفت‌زده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، آقای برنان در نخستین اظهار نظری که در مورد تفاهم لوزان ابراز کرده است، طی سخنانی در ۱۸ فروردین در دانشگاه هاروارد، گفت «باید به شما بگویم، افرادی که می‌گویند این توافق راهی در برابر ایران می‌گشاید تا به بمب (هسته‌ای) برسد، تظاهر می‌کنند؛ از نظر من، اگر آنها واقعیت‌ها را بدانند، متوجه خواهند شد چه چیزی برای [به دست آوردن] یک برنامه [اتمی] لازم است».

این گفته‌ها زمانی مطرح می‌شود که گروهی از سیاستمداران جمهوری‌خواه مخالفت و انتقاد خود را در مورد مذاکرات و توافق اتمی با ایران ابراز کرده‌اند. برخی از نمایندگان دمکرات کنگره نیز با آنها همراه شده‌اند.
نخست وزير اسرائيل می‌گوید چارچوب تفاهم ايران و قدرت‌های جهانی در لوزان سوييس يک «توافق بد» است و «زيرساخت‌های گسترده اتمی ايران را باقی نگاه می‌دارد».
• بیشتر بخوانید

​​​بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، نیز از دولتمردانی‌ست که مخالفت شدید خود را با تفاهم لوزان ابراز کرده و آن را «توافقی بد» توصیف کرده است که جلوی رسیدن ایران به سلاح هسته‌ای را نخواهد گرفت.

جان برنان می‌گوید چهارچوب توافقی که در لوزان بنا شده است «نه تنها جلوی غنی‌سازی اورانیوم را بلکه جلوی غنی‌سازی پلتونیوم را می‌گیرد».

خبرگزاری رویترز نیز از قول رئیس سازمان «سیا» نقل کرده است که او در مورد امتیازهایی که ایران داده «ابراز شگفتی» کرده است؛ «من به شکل رضایتمندی شگفت‌زده هستم که ایرانی‌ها، با این همه موافقت کرده‌اند.»

به گفته آقای برنان برخی از منتقدان بیش از آنکه بر برنامه اتمی تهران متمرکز باشند، بر تاثیری که رفع تحریم‌ها می‌گذارد، متمرکز هستند، و اینکه چنین چیزی به حکومت ایران اجازه می‌دهد «مشکلاتی بیشتر در منطقه ایجاد کنند».

به گفته رئیس سیا چنین نگرانی قابل درک است، اما در عین‌حال او فکر نمی‌کند که در پی همه اینها تهران ناگهان موضعی غیرفعال و سر‌به‌زیر در مورد منطقه در پی گیرد.

او در عین حال تاکید کرده است که روشن نیست آیا رویکرد عملگرای ایران در رابطه با برنامه اتمی‌اش تحت ریاست‌جمهوری حسن روحانی «به دیگر بخش‌های سیاست خارجی ایران انتقال پیدا می‌کند» یا نه.

یک روز پیش از این سخنان، باراک اوباما، رئیس‌جمهوری ایالات متحده نیز، در مصاحبه‌ای با رادیو ان‌پی‌آر، با اشاره به سیاست‌های ایران در قبال تل‌آویو، گفته بود اینکه از ایران خواسته شود در توافقی برای اثبات صلح‌آمیز بودن برنامه اتمی‌اش، اسرائیل را به رسمیت بشاسد، «قضاوتی به طور اصولی نادرست» است.

از سوی دیگر او طی تماسی تلفنی با سلطان قابوس، پادشاه عمان، تاکید کرده است که همکاری آمریکا «با عمان و دیگر متحدان منتطقه‌ای» برای «متوجه کردن تهران به فعالیت‌های بی‌ثبات‌کننده‌اش در منطقه (خاورمیانه)» ادامه پیدا می‌کند.

ایالات متحده در مورادی گوناگون مخالفت و انتقاد خود را از سیاست‌های تهران در منطقه خاورمیانه نشان داده است؛ واشینگتن از مخالفان بشار اسد، حامیان ائتلاف اعراب علیه شورشیان حوثی در یمن و مخالف گروه‌هایی مانند حزب‌الله لبنان است که جملگی از حمایت ایران برخوردار هستند.

برچسب‌ها: آمریکا, اتمی, امتیاز, توافق, سیا, سیاسی, مذاکره, هسته‌ای

دیگربان: انجمن اسلامی «دانشجویان مستقل» دانشگاه تهران با انتشار نامه‌ای از مواضع حمایتی حسن فیروز‌آبادی و محمد‌علی جعفری دو مقام ارشد نظامی درباره بیانیه «لوزان» انتقاد کرد.

این انجمن در نامه سرگشاده‌ای که روز سه‌شنبه (۱۸ فروردین) خطاب به فرمانده سپاه پاسداران نوشته٬ آورده که از سخنان وی در حمایت از بیانیه «لوزان» گلایه دارد و «دلخور» است.

در این نامه آمده فرمانده سپاه در «فتح‌الفتوح» خواندن بیانیه «لوزان»٬ دچار «اشتباه راهبردی» شده است.

این نامه از جعفری پرسیده «آیا تن دادن به معاهده‌ای» که امتیاز‌های «مافوق تصور» در مقابل وعده «نسیه و مبهم رفع تحریم‌ها» داده را می‌توان «پیروزی بزرگ» دانست.

انجمن اسلامی «دانشجویان مستقل» دانشگاه تهران در بخش دیگری از نامه خود پیام تبریک حسن فیروز‌آبادی به علی خامنه‌ای درباره بیانیه «لوزان» را نیز اقدامی «شوربختانه» دانسته است.

این نامه افزوده موضع‌ حمایتی این دو مقام نظامی از بیانیه «لوزان» حرکتی «بی‌تدبیرانه» بوده که موجب «تنزل» موضع جمهوری اسلامی در مذاکرات شده است.

این انجمن در بخش پایانی نامه خود از فرماندهان نظامی خواسته مقابل ابهام‌های بیانیه «لوزان» موضع جدی اتخاذ کنند.

حسن فیروز‌آبادی٬ رئیس ستاد کل نیرو‌های مسلح و محمد‌علی جعفری٬ فرمانده سپاه پاسداران در اقدامی کم‌سابقه از بیانیه «لوزان» حمایت کرده‌اند.

این اقدام دو مقام نظامی از سوی برخی دیگر از فعالان سایبری حزب‌الله با انتقاد‌های تندی مواجه شده است.

بیانیه «لوزان» منجر به بروز پاره‌ای اختلاف‌ها در میان محافظه‌کاران تندرو شده که دامنه این مخالفت‌ها امروز نیز به مقابل ساختمان مجلس کشیده شد.

مسئولین بسیج دانشجویی دانشگاه‌های تهران هم امروز در یک نشست خبری زبان به انتقاد از بیانیه «لوزان» گشوده و گفته‌اند «جنبش دانشجویی مخالف پذیرش پروتکل الحاقی است.»

برچسب‌ها: اتمی, درگیری جناحی, سیاسی, مذاکره, هسته‌ای

دیگربان: مقام‌های جمهوری اسلامی در اقدامی کم‌سابقه و معنادار از رجب طیب اردوغان٬ رئیس جمهوری ترکیه با یگان تشریفات اسب‌سوار که پرچم امام حسین را حمل می‌کرد٬ استقبال کردند.

رجب طیب اردوغان روز سه‌شنبه (۱۸ فروردین) با وجود برخی مخالفت‌‌ها در ایران به تهران سفر کرد و در کاخ «سعد‌آباد» مورد استقبال حسن روحانی قرار گرفت.

شبکه «خبر» و برخی خبرگزاری‌ها تصاویری از این مراسم پخش و منتشر کرده‌اند که یگان تشریفات اسب‌سوار در حالی که پرچم سرخ امام سوم شیعیان را در دست دارند٬ هیات ترک را همراهی می‌کنند.

برخی معتقدند این نوع استقبال مشابه استقبالی بوده که رجب طیب اردوغان هنگام سفر خرداد ماه سال ۱۳۹۳ حسن روحانی به ترکیه از وی به عمل آورده است.

برخی نیز در دست داشتن پرچم سرخ امام حسین در دست یگان تشریفات اسب‌سوار را پیامی چند‌گانه به رجب طیب اردوغان ارزیابی کرده‌اند.

براساس این تفسیر‌ها پرچم‌های مذکور پیام جمهوری اسلامی به ترکیه مبنی بر «خط قرمز» بودن «عتبات عالیات» عراق برای تهران و مانور «قدرت شیعیان» در مقابل «امپراطوری عثمانی» بوده است.

مقام‌های جمهوری اسلامی از ترکیه به خاطر حمایت از نیرو‌های «داعش» در عراق و سوریه خشمگین هستند و بارها از مقام‌های این کشور خواسته‌اند در سیاست منطقه‌ای خود تجدید‌نظر کنند.

برچسب‌ها: اسلام و مسلمین, ترکیه, حسن روحانی, خاورمیانه, سیاسی

بی‌بی‌سی: محمدعلی جعفری فرمانده سپاه پاسداران با تاکید بر اینکه مذاکره کنندگان هسته ای “تا به امروز توانسته اند از حقوق ملت ایران به شایستگی دفاع کنند” گفت: “ملت ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از تلاش های صادقانه و مجاهدت های سیاسی این عزیزان و ایستادگی روی خطوط قرمز تعیین شده، قدردانی می کنند”.

روابط عمومی سپاه، امروز سه شنبه ۱۸ فروردین گزارش داد که آقای جعفری این اظهارات را در حاشیه همایش فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و “در پاسخ به برخی از ابهامات مطرح شده پیرامون بیانیه اخیر هسته‌ای” بیان کرده است.

سرلشکر جعفری افزود: “مطمئن هستیم همان‌گونه که رئیس محترم جمهور و وزیر محترم امور خارجه و اعضای برجسته این تیم به صراحت مطرح کردند، خط قرمز ما علاوه بر پذیرفتن حق چرخه غنی سازی هسته ای و تحقیق و توسعه در این حوزه، لغو همه تحریم های مرتبط به عنوان نقطه مرکزی مطالبات ملت ایران است.”

فرمانده سپاه، در عین حال تاکید کرده است که “بی صداقتی و عدم پایبندی آمریکایی ها به تعهدات و عدم اعتماد به آنها، مسیر سختی را برای آینده این جهاد دیپلماتیک ترسیم می کند”.

مطمئن هستیم همان‌گونه که رئیس محترم جمهور و وزیر محترم امور خارجه و اعضای برجسته این تیم به صراحت مطرح کردند، خط قرمز ما علاوه بر پذیرفتن حق چرخه غنی سازی هسته ای و تحقیق و توسعه در این حوزه، لغو همه تحریم های مرتبط به عنوان نقطه مرکزی مطالبات ملت ایران است
فرمانده سپاه پاسداران

ایران و کشورهای گروه ۱+۵، پنج روز پیش با صدور بیانیه ای در شهر لوزان سوئیس اعلام کردند که بر سر چارچوب راه هایی برای حل اختلافات موجود در مورد برنامه هسته ای ایران به تفاهم رسیده اند.

این تفاهم، مورد حمایت صریح تعدادی از مقام های جمهوری اسلامی از جمله رئیس جمهور، رئیس مجلس، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و حمایت نسبی تعدادی دیگر از مقام های ایرانی از جمله جمعی از ائمه جمعه قرار گرفته است. با وجود این، تعدادی از نمایندگان مجلس و رسانه های اصولگرا، منتقد سرسخت بیانیه لوزان هستند.

محمدعلی جعفری در بخشی دیگر از اظهارات امروز خود گفته است: “آمریکا که در پی تغییر رفتار سیاسی ایران بود، خود به تغییر رفتار سیاسی تن داد و بر خلاف مشی گذشته خود، درمقابل مردم ما، مجبور به فراموش کردن همه گزینه های روی میز و جایگزین سازی مسیر دیپلماسی برای حل موضوع هسته ای شد.”

سرلشکر جعفری، با “هوشمند و شجاع” توصیف کردن مذاکره کنندگان هسته ای ایران، از آنها خواست “در فرصت تعیین کننده پیش رو، حداکثر ظرفیت های قدرتمند خود و مجموعه نظام را برای عزّت انقلاب اسلامی و کشور و نیز لغو همزمان تحریم ها به کار گیرند.”

وی افزود: “ملت بزرگ ایران بر اساس شعار نورانی ‘دولت و ملت، همدلی و همزبانی’ در یک صف واحد، پشتیبان جبهه دیپلماتیک هسته ای خود خواهند بود.”

رهبر جمهوری اسلامی، سال ۱۳۹۴ را سال “دولت و ملت، همدلی و همزبانی” نامیده است.

از آیت الله خامنه ای، هنوز در مورد تفاهم لوزان اظهارنظری منتشر نشده است.

برچسب‌ها: اتمی, توافق, سیاسی, عوامفریبی, محمدعلی جعفری, مذاکره, هسته‌ای

رادیوفردا: باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا، می‌گوید اینکه از ایران خواسته شود در توافقی برای اثبات صلح‌آمیز بودن برنامه اتمی‌اش، اسرائیل را به رسمیت بشاسد، «قضاوتی به طور اصولی نادرست» است.

رئیس‌جمهوری ایالات متحده، در گفت‌وگویی با رادیو همگانی ملی آمریکا، ان‌پی‌آر، ۱۷ فروردین گفته است «این نکته که ما ایران را موظف کنیم در توافقی که نظامی نبودن برنامه‌ هسته‌ایش را ثابت می‌کند، اسرائیل را به رسمیت بشناسد، مانند این است که بگوییم، ما هیچ توافقی را با ایران امضا نمی‌کنیم، مادامی که ماهیت حکومت ایران به طور کلی عوض شود».

او افزوده است «و به نطر من، این قضاوتی به طور اصولی نادرست است».

وب‌سایت رادیو ان‌پی‌آر می‌گوید، رئیس‌جمهوری ایالات متحده گفته است هدف او از رسیدن به توافقی با ایران «دقیقا به این خاطر است که نمی‌توانیم در مورد تغییر طبیعت رژیم ایران، اطمینان خاطر داشته باشیم. دقیقا به همین خاطر است که ما نمی‌خواهیم (آنها) به بمب اتمی دسترسی پیدا کنند. اگر ایران ناگهان به آلمان، سوئد یا فرانسه تغییر پیدا کند، آن وقت می‌توان گفت‌وگوی دیگری درباره زیربنای اتمی آن کرد».

این سخنان پس از آن مطرح می‌شود که در پی تفاهم لوزان سوئیس، که چهارچوب رسیدن به توافق نهایی در پایان ماه ژوئن را مشخص کرده است، مقام‌های ارشد اسرائیل به انتقادهایی گسترده از آن پرداختند.

در صدر این مقام‌ها، نخست‌وزیر اسرائیل قرار دارد که روز جمعه خواسته بود تا توافق نهایی با ایران دربرگیرنده «تعهد روشن و بدون ابهام تهران برای به رسمیت شناختن اسرائیل باشد».

بنیامین نتانیاهو، روز یک‌شنبه نیز با توصیف تفاهم لوزان به «توافقی بد» افزوده است «يک توافق خوب زيرساخت‌های گسترده برنامه هسته‌ای ايران را به عقب می‌برد، ايران را ملزم می‌کند که رفتار خصمانه‌اش در منطقه، ترور جهانی و خواسته‌ها و اقدامات‌اش را برای نابودی اسرائيل متوقف کند».

طی روزهای گذشته و در پی رسیدن به چهارچوب توافق احتمالی نهایی، رسانه‌ها و سیاستمداران موافق و مخالف در ایالات متحده، به طور گسترده‌ای به بیان نظرات و دیدگاه‌های خود پرداخته‌اند.

• بیشتر بخوانید: کارزار همه‌جانبه مخالفان و موافقان توافق با ایران

رئیس‌جمهوری آمریکا، در روز دوشنبه علاوه بر مصاحبه با رادیو ان‌پی‌آر، در عین حال طی تماسی تلفنی با سلطان قابوس، پادشاه عمان، تاکید کرد که «با عمان و دیگر متحدان منتطقه‌ای» آمریکا برای «متوجه کردن تهران به فعالیت‌های بی‌ثبات‌کننده‌اش در منطقه (خاورمیانه)» همکاری می‌کند.

این گفته‌ها خود بخشی از تلاش‌های واشینگتن برای قانع کردن هم‌پیمانان منطقه‌ای ایالات متحده، توصیف شده است که توافق نهایی به معنی نرم شدن واشینگتن در قبال نقش ایران در منطقه خاورمیانه نیست.

برچسب‌ها: آمریکا, اتمی, اسرائیل, اوباما, توافق, خاورمیانه, سیاسی, مذاکره, هسته‌ای

خودنویس: سياست هسته‌ای ايران، جنايت عليه ملت ايران بوده است و نبايد عامل اصلی اين جنايت، رهبر جمهوری اسلامی را از ياد برد. همانطور که بارها نوشته‌ام راه حل بحران اتمی نه حمله نظامی، نه تحريم‌هايی که مردم را نشانه می‌گيرند و نه بستن چنين توافق‌هائی است. توافقی که بدست کسانی صورت گرفته است که ساليان سال با شعار «حق مسلم ماست» اجازه کوچک‌ترين انتقادی را به کسی نمی‌دادند. کسانی که اين توافق را امری مثبت می‌دانند و گاهی توهم برخی از آنان تا جائی پيش می‌رود که ياد مصدق هم می‌افتند (آنهم در کشوری که يک کوچه هم بنام مصدق وجود ندارد) حداقل چند خطای فاحش را مرتکب می‌شوند.

درباره چارچوب شرائط توافق لوزان [از توافق سخن می‌برم چون تفاهمی که جزئيات آن هم مشخص شده باشد همان توافق است]، در اين مقاله تنها به بخش غنی سازی می‌پردازم. بياد خوانندگان محترم می‌آورم که اينجانب سال‌ها می‌نويسم و می‌گويم که اگر چند کشور در جهان وجود داشته باشند که برای توليد انرژی نياز به انرژی هسته‌ای نداشته باشند يکی از آنها ايران است و راه‌حل‌های ديگری که اقتصاد و مفيد و مناسب با ايران باشد برای توليد انرژی در ايران وجود دارد. اضافه می‌کردم که حتی در صورت راه‌اندازی نيروگاه بوشهر، ايران نياز به راه اندازی صنعت غنی‌سازی ندارد، زيرا ايران نه اورانيوم کافی دارد و نه اصولا به صرفه است که برای يک يا حتی چند نيروگاه صنعت غنی سازی راه اندازی شود.

با اينحال تبليغات رژيم بر اين بود که بايد برای توليد سوخت، سياست هسته‌ای را دنبال کرد و اين اصرار بر داشتن صنعت غنی‌سازی، مشکل اصلی بين ايران و قدرت‌های خارجی شده بود و علت اصلی تحريم‌هايی شد که باعث وارد شدن صدها ميليارد هزينه به اقتصاد ايران شدند. رژيم ايران مصر بود که تنها هدفش از غنی سازی، توليد سوخت برای مصارف صلح آميز است. و حتی در مقابل اين انتقاد جدی که برای يک راکتور نيازی به راه انداختن صنعت غنی‌سازی نيست و سوخت يک راکتور را با چند ده ميليون دلار می‌توان تهيه کرد پاسخ غير مستقيم داده می‌شد که ما بايد مستقل باشيم، شايد سوخت را ندهند و احتمالا راکتورهای ديگر هم خواهيم داشت و بايد صنعا غنی سازی داشته باشيم.

حال ببينيم درباره مسئله غنی سازی چه توافقی صورت گرفته است. از آنجا که متنی که وزارت خارجه ايران درباره تفاهم لوزان منتشر کرد با متنی که وزارتخارجه امريکا منتشر کرده است تفاوت‌های فاحش دارد و آقای ظريف متن وزارتخارجه ايران را فکت شيت [ّFact sheet] ندانست در اين مطلب به فکت شيت وزارت خارجه امريکا رجوع می‌کنيم هر چند در مورد غنی‌سازی اختلاف زيادی با متن منتشره وزارت خارجه ايران نداشت. البته اين سئوال باقی است که چرا ايران متنی منتشر نکرده است. آقای ظريف مدعی شده است آمريکائی ها در متن خود خلاف‌گوئی کرده‌اند اما او تنها به مسئله روند برداشتن تحريم‌ها اشاره کرد که فعلا در اين مقاله به آن نمی پردازيم.

درباره غنی سازی در هر دو متن آمده است (۱):

۱ ـ ايران تا ۱۵ سال اجازه غنی کردن اورانيوم بالای ۴ درصد را نخواهد داشت.

۲ ـ غنی سازی اورانيوم در فردو بکلی متوقف می‌شود. مرکز فردو که ۱۳۰ متر زير زمين است تبديل به يک مرکز تحقيقاتی خواهد شد.

۳ ـ بغير از نطنز مرکز ديگری برای غنی سازی ايجاد نمی شود.

۴ ـ از حدود ۸۰۰۰ کيلو اورانيوم غنی شده در ايران، طی مدت ۱۵ سال، ايران تنها حق دارد ۳۰۰ کيلوگرم آن را ذخيره کند.
(توضيح نگارنده: معلوم نيست که آيا بايد اضافه را به روسيه بفرستند يا رقيق يا اکسيد کنند.)

۵ ـ از ۱۸۴۷۲ دستگاه سانتريفوژ نسل اول فعلی که ۹۰۰۰ تای آن فعال است بمدت ۱۰ سال فقط ۵۰۶۰ تای آن فعال خواهد ماند.
(توضيح نگارنده: اين سانتريفوژها مدلهای بسيار قديمی مربوط به ۵۰ سال پيش هستند و کارکرد آنها يک چهلم کارکرد سانتريفوژهای مدرن است.)

حال فرض را بر اين بگذاريم که ايران فعاليت‌های غنی سازی را برای تهيه سوخت راکتورها به راه انداخته است. از زبان مسوولين رژيم بشنويم که ايران به چه تعداد سانتريفوژ برای تهيه سوخت نياز دارد. آقای خامنه‌ای ۱۶ تير ۱۳۹۳ در يک سخنرانی در جمع مسوولان ارشد نظام به مساله ظرفيت غنی سازی و نياز عملی ايران به اين ظرفيت اشاره کرده بود. او در اينباره گفته بود : «هدف آن‌ها اين است که در موضوع ظرفيت غنی سازی، جمهوری اسلامی ايران را به ۱۰ هزار سو راضی کنند. البته ابتدا از ۵۰۰ سو و ۱۰۰۰ سو شروع کردند، که ۱۰ هزار سو، محصول حدود ۱۰ هزار سانتريفيوژ از نوع قديمی است که داشتيم و داريم، در حاليکه به گفته مسئولان مربوط، نياز قطعی کشور، ۱۹۰ هزار سو است.» (۲)

سو (Seperative Work Unit) ضريب جداسازی يا توان جداسازی اورانيوم ۲۳۵ از اورانيوم ۲۳۸ است که توليد آن برحسب کيلوگرم بيان می‌شود. سو هر يک از سانتريفوژهای کنونی ايران نزديک به يک است. يعنی همانطور که آقای خامنه‌ای گفته است ايران اکنون ۱۰۰۰۰ سو توانائی غنی سازی دارد.

علی اکبرصالحی رئيس سازمان انرژی اتمی نيز بار‌ها اعلام کرده بود که «ايران به دنبال نطنز دوم و فردو دوم نيست بلکه در تلاش است زيرساخت‌های خود را با استاندارد و کيفيت بهتر فعال کند و با بهره گيری از سانتريفيوژهای جديد‌تر کيفيت و ميزان غنی سازی خود را افزايش دهد تا در مجموع بتواند در يک افق چندساله ۱۹۰ هزار سو (SWU) غنی سازی لازم برای تامين سوخت راکتورهای خود انجام دهد.» (۳)

صالحی در ۹ تير ۱۳۹۳ توضيح می‌دهد که «نياز ما در هشت سال آينده برای تامين سوخت سالانه نيروگاه اتمی بوشهر حدود ۱۹۰ هزار «سو» است تا بتوانيم پس از اتمام قرارداد با روسيه سوخت اين نيروگاه و رآکتور تحقيقاتی تهران و رآکتور اراک را تامين کنيم.»

اگر راکتورهای ديگری که ايران بنا دارد از روسيه بخرد را در نظر نگيريم برای توليد ۱۹۰ هزار سو، ايران به حدود ۲۰۰۰۰۰ سانتريفوژ نسل اول نياز دارد. با توجه به اينکه طبق توافق لوزان ايران مجبور است تا مدت ۱۰ سال تنها ۵۰۰۰ سانتريفوژ داشته باشد [يعنی ۵۰۰۰ سو] اين ميزان يعنی ۲.۵ درصد آنچه که لازم ايران دارد می‌باشد. پس در نتيجه می‌توانيم بگوييم تا حداقل ۱۰ سال، جمهوری اسلامی پذيرفته است که تنها دکوری از صنعت غنی سازی در ايران وجود داشته باشد و عملا چيزی برای تهيه سوخت مورد نياز در داخل ايران وجود نداشته باشد. حال سوال اينجاست اين همه هزينه بابت تحريم‌ها پرداخت شده است که ۲.۵ درصد سوخت مورد نياز راکتوری که تنها کمتر از ۲ درصد برق ايران را توليد می‌کند را تامين کنيم؟

نتيجه اينکه در اصل، ايران پذيرفته است که تا ۱۰ سال صنعت غنی سازی موثر نداشته باشد و مجبور باشد تنها از ميزان بسيار کمی سانتريفوژ مدل ۵۰ سال پيش استفاده کند که تا ۱۰ سال آينده همه اسقاطی خواهند بود. نتيجه اينکه شعارها درباره ضرورت غنی سازی برای تامين سوخت راکتورها دروغ بودند. اگر صحت داشتند رژيم نمی توانست هم تعطيل عملی غنی سازی را قبول کند و هم نظارتهای متفاوت [تا نظارت ۲۵ ساله] را بپذيرد. بدين قسم توافق لوزان پرده از يکی از دروغهای رژيم درباره سياست هسته‌ای‌اش برداشت. آيا خود رژيم نمی توانست در همان آغاز تصميم بگيرد که غنی سازی را متوقف کند و دست از غنی سازی که اصولا به هيچ وجه به صرفه هم نيست، بردارد؟ اما اينکار را برای حفظ ظاهر و پوشش دادن به فريب خود نکرده است و حال مجبور شده است زير فشار قدرت‌های خارجی هم غنی سازی را متوقف کند و هم تحريم‌ها کاملا برداشته نمی‌شوند و هم حاکميت ملی را مخدوش می‌کند. اين چگونه توافقی است که برای آن جشن می‌گيرند و اعلاميه شادی صادر می‌کنند؟

از ديد نگارنده سياست هسته‌ای ايران، جنايت عليه ملت ايران بوده است و نبايد عامل اصلی اين جنايت، رهبر جمهوری اسلامی را از ياد برد. همانطور که بارها نوشته‌ام راه حل بحران اتمی نه حمله نظامی، نه تحريم‌هايی که مردم را نشانه می‌گيرند و نه بستن چنين توافق‌هائی است. توافقی که بدست کسانی صورت گرفته است که ساليان سال با شعار «حق مسلم ماست» اجازه کوچک‌ترين انتقادی را به کسی نمی‌دادند. کسانی که اين توافق را امری مثبت می‌دانند و گاهی توهم برخی از آنان تا جائی پيش می‌رود که ياد مصدق هم می‌افتند (آنهم در کشوری که يک کوچه هم بنام مصدق وجود ندارد) حداقل چند خطای فاحش را مرتکب می‌شوند. در بهترين صورت آنها مدعی‌اند که هر جا جلوی ضرر را بگيريم خوب است و بايد اين توافق را مبارک دانست. با اين روش:

۱ـ به جامعه القا می‌کنند که راه حل ديگری وجود نداشت

۲ـ بدنبال مسئولان اين فاجعه نخواهند بود. رژيمی که عامل اين ضررهاست، اگر برای او دست بزنيم او ادامه خواهد و اينبار در عرصه ديگری.

۳ـ جلوی هزينه ها گرفته نشده است. ادامه کار ۵۰۰۰ سانتريفوژ برای چيست؟ ايا اينها برای ايران هزينه بيهوده ندارد. ايا تضمينی هست که بحرانها بخوابند و ايران با غرب رابطه عادی برقرار کند.

۴ـ راه دخالت قدرت‌های خارجی را در امور ايران باز می‌گذارد. توافق لوزان واقعا يکی از نادر توافق‌های نيم قرن اخير است که در برخی از زمينه ها اختيار را به قدرت‌های خارجی می‌سپارد.

بدون حاکميت ملی امکان پيدا کردن راه حلی که حقوق ملی ايرانيان را در نظر گيرد ممکن نيست. يادآوری می‌کنم که تا چه اندازه پيگيری مسائل مهمی چون سياست اتمی برای سرنوشت ما اهميت دارد. بعنوان فايده تکرار اما با افسوس، مقاله را با آنچه در مقاله‌ای در اول بهمن ۱۳۹۲ نوشته بودم به پايان می‌برم:

«از اين‌ رو در زمينه سياست‌های اتمی رژيم و همچنين برخورد قدرت‌های خارجی با آن، شفاف سازی و اطلاع رسانی صحيح و خارج از حب و بغض‌های سياسی از جمله وظيفه‌ای برای پيشبرد حقوق بشر در ايران است. بسيار متاسفم که در اين باره بسيار کم گفته می‌شود و بسيار کم نوشته می‌شود. در آنچه مربوط به فرد فرد مردم ايران می‌شود مسئله اساسی اين است که هرگز با کسانی که بخاطر منافع سياسی خود بحرانهای عظيم را بوجود آوردند برخورد نکرده‌ايم و به محض اينکه به هر نوعی تظاهر کرده‌اند که می‌خواهند به بحران پايان دهند برايشان نيز دست زده‌ايم!

مسلما منظور انتقام‌گيری و فردی کردن مسئله نيست، منظور رسيدگی و ريشه يابی مسائل و شفاف کردن آنهاست تا راه حل مناسب برای جامعه شناخته شود، طوريکه در آينده بنوعی ديگر دچار بحران ديگری نشويم. اگر روزی که گروگانهای امريکايی آزاد شدند بجای اينکه بگوييم “الان وقت چرتکه انداختن نيست” می‌پرسيديم چرا بعد ۴۴۴ روز آزاد شدند و اين «مبارزه با امپرياليسم و استکبار جهانی» چقدر برای ايران هزينه داشته است؟ اگر روزی که آقای خمينی جام زهر را نوشيد و مجبور شد قطعنامه سازمان ملل برای آتش بس با عراق را بپذيرد بجای اينکه دل خوش کرده که جنگ پايان يافته است، می‌پرسيديم: «چرا الان؟ آيا قبلا فرصت‌هايی برای پايان جنگ فراهم شده بود؟ اگر آری، آنها کدام‌ها بودند و چرا از آنها استفاده نکردند؟»، دچار بحران اتمی نمی‌شديم. اکنون نيز درباره اين بحران بجای سپردن سکان و در انتظار نشستن يا دست زدن برای آقايان خامنه‌ای و رفسنجانی و روحانی که خود عامل بوجود آمدن وضعيت امروز هستند تا به اصل آن نپردازيم، فردا باز هم با بحران ديگری برخورد خواهيم کرد!» (۴)

در مقاله ای ديگر به اينکه چگونه اين توافق حق حاکميت ملی را در مسئله هسته‌ای مخدوش کرده است و چرا رژيم به جای تسليم در برابر واقعيتهای تلخ سياست هسته‌ای‌اش و بيان آنها با مردم ترجيح داد برای حفظ ظاهر باجهای بزرگی به قدرت‌های خارجی بپردازد، خواهم پرداخت.

ــــــــــــــــــ
۱) http://www.state.gov/r/pa/prs/ps/2015/04/240170.htm [2] Parameters for a Joint Comprehensive Plan of Action Regarding the Islamic Republic of Iran’s Nuclear Program
http://iusnews.ir/fa/news-details/162534/ [3]
خلاصه ای از راه حل‌های تفاهم شده بین ایران و ۱+۵ برای رسیدن به برنامه جامع اقدام مشترک
۲) http://www.rajanews.com/news/177959 [4]

۳) http://www.tabnak.ir [5]

۴) HTTP://WWW.RADIOZAMANEH.COM/120931 [6] واکاوی مسئله اتمی ایران و دروغ‌های بزرگ آن

برچسب‌ها: اتمی, توافق, سیاسی, مذاکره, هسته‌ای

بی‌بی‌سی: سی و پنج سال پس از تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی، اسفند ماه سال گذشته، گامی عملی برای اجرای بخشی معطل مانده از یکی از اصول این قانون برداشته شد و برای نخستین بار، تدریس رسمی زبان و ادبیات کُردی، در قالب کتابی درسی که به عنوان ضمیمه کتاب فارسی دوره اول متوسطه تدوین شده، در مدارس شهرستان سقز در استان کردستان آغاز شد.

بر اساس گزارش‌ وب‌سایت کُردی /فارسی “روانگه”، روز شنبه ۹ اسفندماه در مدرسه صلاح الدین ایوبی سقز در استان کردستان طی مراسمی از کتاب آموزش زبان کُردی رونمایی شد.

برابر با اصل پانزده قانون اساسی، “زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است. اسناد و مکاتبات و متون رسمی و کتب درسی باید با این زبان و خط باشد ولی استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‌های گروهی و تدریس ادبیات آن‌ها در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد است”.

بخشی از این قانون که ناظر بر استفاده از زبان‌های غیرفارسی شهروندان ایرانی در مطبوعات و رسانه‌های گروهی است، هرچند با اعمال برخی محدودیت‌ها، به فعلیت رسیده است. اما بخش اخیر این اصل مبنی بر تدریس ادبیات “زبان‌های محلی و قومی” در مدارس تاکنون مجالی برای اجرا نیافته بود. این در حالی است که تقریبا در تمام ٣٥ سال گذشته وعده تحقق اجرای کامل اصل پانزده قانون اساسی جزیی ثابت از وعده‌های انتخاباتی اکثریت نامزدهای انتخابات مختلف در مناطق غیر فارس زبان ایران بوده است.

در آخرین اظهار نظر جنجالی پیرامون این موضوع، علی اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش، بهمن ماه سال ۹۲ در ملاقات با اعضای فرهنگستان زبان و ادب فارسی گفته بود: “مطابق اصل ۱۵ قانون اساسی، آموزش ادبیات بومی و قومی می‌بایست صورت پذیرد و آقای رئیس‌جمهور هم در نطق‌های انتخاباتی‌شان این قول را داده‌اند.”

در آخرین اظهار نظر جنجالی پیرامون این موضوع، علی اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش، بهمن ماه سال ۹۲ در ملاقات با اعضای فرهنگستان زبان و ادب فارسی گفته بود: “مطابق اصل ۱۵ قانون اساسی، آموزش ادبیات بومی و قومی می‌بایست صورت پذیرد و آقای رئیس‌جمهور هم در نطق‌های انتخاباتی‌شان این قول را داده‌اند.”

خرداد ماه سال ۹۳ در ادامه همین بحث‌ها، جمعی از فعالان کُرد در نامه ای که به امضای ۱۰ هزار شهروند کُرد رسیده بود، با یادآوری وعده‌های حسن روحانی خواهان اجرایی شدن آنها در ارتباط با “آموزش زبان مادری” شدند.

اکنون خبر آغاز تدریس رسمی زبان و ادبیات کُردی در مدارس سقز را شاید بتوان گام مهم و تعیین کننده در اجرای کامل اصل پانزده قانون اساسی دانست. گامی که به گفته محمد عرفان پارسا، از معلمان ادبیات فارسی در سقز و یکی از مولفان این کتاب با استقبال بسیار خوب و غافلگیر کننده دانش‌آموزان و اولیا آنان مواجه شده است.

محمد عرفان پارسا می‌گوید: “تاکنون پنج هزار جلد از این کتاب ٦٧ صفحه‌ای با نام “وانه‌ی کوردی” (درس کُردی ) منتشر شده و به قیمت ١٧٠٠ تومان که هزینه چاپ آن است از طریق مدارس در اختیار دانش‌آموزان قرار گرفته است. البته تقاضا برای کتاب در سطح شهرستان زیاد است، اما با توجه به نداشتن مجوز وزارت ارشاد، امکان فروش آزاد آن وجود ندارد و تنها بر حسب تقاضای مدارس در مجموعه‌های هزار تایی چاپ شده و در اختیار مدارس متقاضی قرار می‌گیرد.”

در کتاب‌های فارسی جدیدی که برای پایه‌های هفتم و هشتم نظام آموزشی جدید در ایران تدوین شده است، فصل ششم کتاب، “ادبیات بومی” نام گذاری شده و به صورت سفید چاپ شده است. درمقدمه کتاب فارسی هر دو پایه در اشاره به فصل ششم آمده است: “فصل ادبیات بومی با درس‌های آزاد فرصتی بسیار مناسب برای توجه به گنجینه‌های فرهنگ سرزمینی و مشارکت دانش آموزان عزیز و دبیران گرامی در تالیف بخشی از کتاب است. پیشنهاد می‌شود برای تولید محتوای درس آزاد به موضوعات متناسب با عنوان فصل در قلمرو فرهنگ و ادبیات بومی و آداب محلی و نیازهای ویژه نوجوانان و دیگر ناگفته‌های کتاب توجه شود.”

دبیران فارسی در این مقطع عموما بر حسب سلیقه خود و یا برخی هماهنگی‌های در سطح گروه آموزشی ادبیات شهرستان‌ها، محتوای این فصل را تدوین و تدریس می‌کنند. اما فکر نوشتن کتاب درسی کُردی مستقلی که همچون ضمیمه کتاب فارسی برای فصل ششم در سه پایه دوره اول متوسطه تدریس شود، از کجا می‌آید؟

محمد عرفان پارسا می‌گوید: “جمعی ٧ نفره از دبیران ادبیات فارسی در شهرستان سقز به این نتیجه رسیدیم که برای فصل ششم دو پایه هفتم و هشتم و البته پایه نهم که هنوز کتاب تازه آن منتشر نشده است، اما انتظار می‌رود دارای فصل ادبیات بومی باشد، با توجه به ضرورتی که برای تدریس زبان و ادبیات کُردی و توانا ساختن دانش‌آموزان کُرد برای خواندن و نوشتن به زبان مادری قائل هستیم، کتابی کردی تالیف کنیم.”

سازمان یونسکو نیز از سال ۱۹۹۹، روز ۲ اسفند ـ۲۱ فوریه ـ را به نام “روز جهانی زبان مادری” نام گذاری کرده، تا دولت‌ها و شهروندان جهان را به دادن اهمیت بیشتر به تدریس زبان مادری در مدارس فراخواند. در سال‌های اخیر نیز خواسته حق آموزش زبان مادری و فراتر از آن آموزش به زبان مادری یکی از مطالبات جدی بخشی از اقلیت‌های ملی/قومی در ایران بوده است، هر چند جواب چندانی از جانب حکومت و سیاست‌مداران نگرفته است.

در سال‌های اخیر، هر از چند گاهی خبری در رابطه با آموزش رسمی زبان‌های غیر فارسی در مدارس و یا دانشگاه‌های ایران منتشر شده و پس از مدت کوتاهی، این موضوع به فراموشی سپرده شده است. برای نمونه در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی، تلاش‌هایی برای تاسیس رشته زبان و ادبیات کردی در دانشگاه کردستان آغاز شد و حتی برای داوطلبان کنکور سراسری سال ١٣٨٣، امکان انتخاب رشته زبان و ادبیات کُردی برای دانشگاه کردستان نیز فراهم شد، اما هیچ دانشجویی برای این رشته پذیرش نشد و در نهایت موضوع مسکوت ماند.

مرداد ماه سال گذشته نیز، معاون آموزشی دانشگاه کردستان خبر از تصویب نهایی رشته زبان‌های بومی با گرايش زبان و ادبيات كردی در وزارت علوم داد، اما تاکید کرد‌که برای راه اندازی این رشته در این دانشگاه و یا هر دانشگاه دیگری و پذیرش دانشجو برای آن، “بايد سه استاديار داشته باشيم كه متاسفانه اين تعداد استاد در رشته زبان و ادبيات کُردی وجود ندارد و به همين دليل امكان جذب دانشجو برای آن وجود ندارد.” اما در مقابل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، دهم اسفند سال گذشته از تدریس دو واحد اختیاری زبان کُردی در سال ٩٤ در این دانشگاه خبر داد.

در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی، تلاش‌هایی برای تاسیس رشته زبان و ادبیات کردی در دانشگاه کردستان آغاز شد و حتی برای داوطلبان کنکور سراسری سال ١٣٨٣، امکان انتخاب رشته زبان و ادبیات کُردی برای دانشگاه کردستان نیز فراهم شد، اما هیچ دانشجویی برای این رشته پذیرش نشد و در نهایت موضوع مسکوت ماند.

اما با توجه به فقدان آموزش رسمی زبان کُردی و فعالیت اندک و تعداد کم شمار آموزشگاه‌های خصوصی که زبان کُردی را تدریس می‌کنند، آیا همه دبیران کُرد ادبیات در شهرستان سقز، دارای دانش و تسلط کافی برای تدریس زبان و ادبیات کُردی هستند؟

عرفان پارسا از مولفان کتاب کُردی ضمن تائید این‌که همه دبیران ادبیات فارسی در شهرستان سقز کُرد هستند می‌گوید: “پس از اتمام تالیف کتاب و کسب موافقت گروه ادبیات فارسی اداره آموزش و پرورش سقز برای توزیع کتاب در مدارس، چند نفر از مولفان کتاب، کارگاه آموزشی شیوه تدریس کتاب کُردی و دوره فشرده آموزش زبان و ادبیات کُردی را برای دبیران فارسی متقاضی چنین دوره‌ای برگزار کردند.” آقای پارسا می‌گوید از کارگاه و کلاس‌ها استقبال خوبی شده است و به نظر دبیران حاضر در کارگاه، آموزش برای آن‌ها مفید بوده است.

سال ١٣٨٩ ریاست اداره آموزش و پرورش سقز طی بخشنامه ای، واحدهای تحصیلی را ملزم به به کارگیری “زبان ملی” در کلاس‌های درس کرده بود. در این بخشنامه آمده بود: “احتراما ضمن اذعان به غنای زبان کردی و تاثیر آن بر صیانت فرهنگ ملی که نهایتا منجر به خودباوری و حفظ اصالت جامعه در مقابل فرهنگ بیگانه می‌شود، مع‌الوصف مستدعی است به رسم میزبانی جهت حفظ حقوق همکاران و دانش‌آموزان میهمان به گونه‌ای برنامه‌ریزی شود که جلسات و کلاس‌های درسی به زبان ملی برگزار و اداره شود.”

اما ٤ سال پس از صدور بخشنامه بالا، آموزش و پرورش شهرستان سقز مانعی بر سر راه تدوین، توزیع و تدریس این کتاب در مدارس سقز ایجاد نکرده است. محمد عرفان پارسا تصریح می‌کند برای تالیف و انتشار کتاب هیچ کمک مادی یا پشتیبانی خاصی از جایی دریافت نکرده‌اند و زمانی نیز که جمع مولفان فکر اولیه تالیف کتاب درسی آموزش زبان کُردی را برای تدریس به عنوان فصل ادبیات محلی کتاب فارسی با سر گروه آموزشی ادبیات مطرح کرده‌اند، موضوع به اداره منعکس شده و پاسخ گرفته‌اند که این موضوع به گروه‌های آموزشی ربط دارد و اداره اظهار نظری نمی‌کند.

عرفان پارسا در ارتباط با ساختار کتاب درسی تالیف شده و زمانی که صرف تالیف آن شده می‌گوید: “این کتاب که برای سه پایه دوره اول متوسطه تالیف شده است، ساختاری شبیه کتاب فارسی همان مقطع دارد. برای هر پایه در مجموع ٤ یا ٥ مطلب تهیه شده است که شامل دو درس و دو یا سه عنوان برای روان خوانی نظم یا نثر است. هر کدام از مولفان مسئول تولید بخشی از محتوای کتاب بوده و در مجموع نزدیک به ٦٠ ساعت نیز جلسات مشترک برای انتخاب مطالب پیشنهادی و تدوین کتاب، زمان صرف شده است. زمان تدریس آن هم ٤ هفته خواهد بود و در مجموع ١٦ ساعت از زمان آموزش به آن اختصاص داده خواهد شد.”

کتاب درسی “وانه‌ی کوردی” بیشتر بر آموزش خواندن و نوشتن کُردی متمرکز است و چندان به مباحث دستوری زبان کُردی نپرداخته است. اما از رهگذر این آموزش، دانش‌آموزان با برخی از شاعران و نویسنده‌گان کُرد از جمله ژیلا حسینی، مستوره اردلان، ماموستا هژار، ماموستا حقیقی و لطیف هلمت آشنا خواهند شد. زبان نوشتاری کتاب نیز، زبان معیار در لهجه سورانی زبان کُردی است.

با توجه به این‌که برخی از مدارس شهرستان سقز هوشمند هستند و برای کمک به دانش‌آموزان برای یادگیری روان‌تر و سریع‌تر زبان مادری، مولفان کتاب کردی نسخه صوتی کتاب را نیز تولید و روی یک سی‌دی تکثیر کرده‌اند. مولفان کتاب یعنی محمد عرفان پارسا، زاهد آرمی، عبدالخالق رحمانی، امیر حبیبی، انور برقی و محمود کرمی هر کدام بخشی از محتوای کتاب را در این سی‌دی روخوانی کرده‌اند.

آیا امکانی که نحوه تدوین کتاب فارسی دوره اول متوسطه فراهم کرده ، می‌تواند فرصتی برای آموزش زبان مادری در سایر مناطق کردنشین ایران و البته مناطق ترک نشین، بلوچ و عرب و ترکمن و سایر زبان‌ها و گویش‌های ایرانی نیز باشد و مسیر را برای تدوین کتاب های درسی آموزش زبان مادری و ادبیات آن به کودکان غیر فارس هموار کند؟

به گفته آقای پارسا، هرچند دانش‌آموزان کنونی پایه هشتم، از امکان خواندن زبان کُردی در سال گذشته محروم بوده‌اند، اما چون درس نخست پایه هشتم نیز یادآور نکات درس پایه هفتم است، تدریس کتاب کُردی در هر دو پایه هفتم و هشتم در مدارس شهرستان سقز آغاز شده است و نمرات ارزیابی آن هم در سال نخست با تاثیر مثبت در نمره نهایی دانش‌آموز اعمال خواهد شد.

این مدرس زبان کردی در رابطه با امکان تسری ایده تالیف کتاب درسی به سایر شهرستان‌های استان کردستان می‌گوید: “کتاب به گروه‌های آموزشی اداره کل آموزش و پرورش کردستان ارسال شده است و بازخورد مثبتی هم گرفته است ولینک دانلود آن هم در وب‌سایت گروه آموزشی ادبیات گذاشته شده است. با توجه به تمایل گروه‌های ادبیات سایر شهرستان‌ها برای تدوین کتابی هماهنگ برای سراسر استان، قرار شده است که چهار نفر از تیم مولفان این کتاب، تابستان سال جاری در سنندج مستقر شده و با همکاری گروه‌ آموزشی ادبیات استان روی اصلاح و بازنویسی نسخه فعلی و یا نوشتن کتاب جدیدی برای همه استان کار کنند.”

با همه اینها باید دید که آیا امکانی که نحوه تدوین کتاب فارسی دوره اول متوسطه فراهم کرده، می‌تواند فرصتی برای آموزش زبان مادری در سایر مناطق کردنشین ایران و همچنین مناطق ترک نشین، بلوچ و عرب و ترکمن و سایر زبان‌ها و گویش‌های ایرانی نیز باشد و مسیر را برای تدوین کتاب های درسی آموزش زبان مادری و ادبیات آن به کودکان غیر فارس هموار کند؟

برچسب‌ها: اجتماعی, حقوق بشر, زبان کُردی, سیاسی

دیگربان: حسن فیروزآبادی٬ رئیس ستاد کل نیروهای مسلح امضای بیانیه «لوزان» را به علی خامنه‌ای تبریک گفته و از حسن روحانی٬ محمد‌جواد ظریف و تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران قدردانی کرد.

آقای فیروز‌آبادی در پیام خود که روز یک‌شنبه (۱۶ فروردین) منتشر شده٬ «موفقیت» تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران در «لوزان» را به رهبر جمهوری اسلامی تبریک گفته است.

این مقام نظامی در پیام خود آورده در سایه «هدایت‌های» رهبر و «همت» دولت و تیم مذاکره کننده «گام دیگری در جهت احقاق حقوق مسلم نظام» در مذاکرات مربوط به انرژی هسته‌ای برداشته شده است.

فیروز‌آبادی در بخش دیگری از پیام خود اعلام کرده اطمینان دارد «مراحل آتی مذاکرات» با رهنمود‌های رهبر در مسیر «سلامت و صلاح دولت و ملت» تداوم خواهد یافت.

حسن فیروز‌آبادی بالا‌ترین مقام نظامی پس از علی خامنه‌ای در جمهوری اسلامی است که با انتشار این پیام به صراحت از بیانیه «لوزان» حمایت کرده است.

بیانیه «لوزان» منجر به بروز اختلاف‌های جدی در میان گروهی از نظامیان و محافظه‌کاران تندرو در ایران شده است.

برچسب‌ها: اتمی, توافق, سیاسی, مذاکره, هسته‌ای

رادیوفردا: گزارش رسانه های خبری در ايران حاکی است که محمد جواد ظريف، وزير امور خارجه ايران روز يکشنبه در يکی از «بی سابقه ترين» جلسه های کميسيون امنيت ملی مجلس نهم با جواد کريمی قدوسی، نماينده اصولگرای مجلس، درگيری لفظی داشته و به دنبال اين جدال لفظی «نيروهای حفاظتی» خبرنگاران و «افراد ديگر حاضر در جلسه را از کميسيون» به بيرون هدايت کرده اند.

پیشتر سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ایران گفته بود که این کمیسیون در نامه‌‌ای از محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه، برای حضور در این کمیسیون و «ارائه توضیحات درباره بیانیه لوزان» دعوت کرده است.

باشگاه خبرنگاران» وابسته به صدا و سيمای جمهوری اسلامی به نقل از نمايندگان مجلس گزارش داده است محمدجواد ظريف در جریان حضور در کمیسیون امنیت ملی مجلس در روز یکشنبه ۱۶ فروردین با جواد کريمی قدوسی درگيری لفظی داشته است.

جبار کوچکی‌نژاد، نماينده اصولگرا، در اين باره به «باشگاه خبرنگاران» گفته است: آقای کريمی‌قدوسی بحث‌هايی را در رابطه با فوردو و نطنز داشتند.

اين نماينده اصولگرا اضافه کرده است: آقای کريمی‌قدوسی نگرانی‌هايی را مطرح کرد که قبلاً به آقای ظريف تذکر داده شده بود.

جبار کوچکی‌نژاد همچنين گفته است: آقای کريمی‌قدوسی به آقای ظريف گفت حضرت آقا به شما تذکر داده است؛ولی آقای ظريف به آقای کريمی‌قدوسی گفت شما دروغ می‌گوييد به آقا تهمت می‌بنديد و به آقا ظلم می‌کنيد و آقا به من تذکر ندادند.

در همین حال، به گزارش تابناک پس از درگيری لفظی محمد جواد ظريف و احمد کريمی قدوسی «جلسه برای چند لحظه به شدت متشنج شد و نيروهای حفاظتی مجبور شدند سريعا خبرنگاران و افراد ديگر حاضر در جلسه را از کميسيون به بيرون هدايت کنند.»

یک نماينده عضو کمسيون امنيت ملی مجلس که نخواسته نامش فاش شود همچنين به تابناک گفته است: «آقای کريمی‌قدوسی به آقای ظريف گفت حضرت آقا به شما تذکر داده است؛اما ظريف به کريمی‌قدوسی گفت شما دروغ می‌گوييد و با اين گونه حرفها به آقا تهمت می‌بنديد و به آقا ظلم می‌کنيد و در آن جلسه هرگز آقا به من تذکر ندادند.»

این نماینده همچنین اظهار داشت:«ظريف به کريمی قدوسی گفت که شما در آن جلسه حضور نداشتيد و چگونه وقتی در آن حاضر نبوديد می توانيد انقدر راحت دروغ بگوييد، که وی نيز در پاسخ به ظريف گفت من در آن جلسه نبودم اما شنيده ام که در اين جلسه چه گذشته است.»

وی اضافه کرده است که آقای ظريف گفت« شما وقتی نميدانيد لطفا حرفی نزنيد و يا از کسی که در جلسه بود به صورت کامل جزئيات را سوال کنيد و سپس اظهار نظر کنيد، آقای لاريجانی رئيس مجلس در اين جلسه بودند و می تواند در اين مورد شهادت بدهند.»

طبق اين گزارش «بعد از اين، درگيری لفظی قدری بالا گرفت و دکتر ظريف با عصبانيت قصد ترک جلسه را داشت که با پادرميانی اکثريت نمايندگان حاضر که کريمی قدوسی را محکوم می کردند به جلسه بازگشت و پس از مدتی جلسه پايان يافت.»

تابناک همچنين گزارش داده است که نشست روز يکشنبه عصر کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس « يکی از بی سابقه ترين جلسات در دوره نهم مجلس» بوده است.

ايران و کشورهای ۱+۵ روز پنجشنبه دوم آوريل (۱۳ فروردين) در لوزان سوييس با انتشار بيانيه ای اعلام کردند که «چارچوب» های توافق نهايی را مشخص کرده اند.

برچسب‌ها: اتمی, توافق, درگیری جناحی, سیاسی, کریمی قدوسی, محمدجواد ظریف, مذاکره, هسته‌ای