اخبار

دیگربان: روزنامه «جمهوری اسلامی» با انتقاد از ترکیب جدید هیات منصفه مطبوعات ایران٬ این هیات را «یکطرفه‌ترین» هیأت منصفه مطبوعات اعلام کرد.

این انتقاد در سرمقاله شماره روز چهارشنبه (اول آبان‌ماه) این روزنامه مطرح شده است.

به نوشته این روزنامه «دقت در ترکیب هیأت منصفه جدید نشان می‌دهد این مجموعه بهره‌ای از تنوع ندارد و از هم اکنون می‌توان آراء آن را درباره تمام اتهامات ارجاعی پیش‌بینی کرد.»

«جمهوری اسلامی» افزوده به همین علت، عنوان «منصفه» برای این هیأت «وصله‌ای ناچسب» است و «چنین ترکیبی با روح قانون مربوط به هیأت منصفه هیچ تناسبی ندارد.»

این روزنامه از اینکه اعضای این هیات «از جناح راست» انتخاب شده‌اند و «تعدادی از افراد آن از عناصر افراطی» هستند٬ نیز انتقاد کرده است.

اعضای هیات منصفه مطبوعات ایران عبارتند از: حبیب‌الله عسگراولادی، علی‌اکبر کسائیان، عباس شکری، یوسف غروی قوچانی، احمد مؤمنی‌راد، علیرضا سربخش، نصیر نیک‌نژاد، احمد زرهانی، سید محمد‌رضا آقامیری، نادر قدیانی، محمود خسروی وفا، شهاب مرادی، حسین میرمحمد صادقی، علی‌اکبر اشعری، محمد‌مهدی حیدریان، جمال شورجه، ایرج سبقتی، محمد حسن رحیمیان، مهری سویزی، پروین سلیحی و عفت شریعتی.

روزنامه «جمهوری اسلامی» همچنین این هیات را دارای اشکالاتی مثل «کهولت و ناتوانی جسمی»٬ «تکراری» بودن نمایندگان بعضی اقشار در ترکیب هیأت منصفه و نادیده گرفتن «نقش» وزارت ارشاد در ترکیب آن دانسته است.

این روزنامه نوشته است: «بعضی از این افراد تقریباً نصف عمر خود را در هیأت منصفه مطبوعات گذرانده‌اند و باز هم در دور جدید در این هیأت عضویت دارند. چنین روشی به اذهان القاء می‌کند که گوئی کشور دچار قحط الرجال است.»

«جمهوری اسلامی» در پایان سرمقاله خود پیشنهاد کرده جلسه انتخاب اعضاء هیأت منصفه مطبوعات بار دیگر تشکیل شود و «افرادی انتخاب شوند که ترکیب هیأت منصفه با روح قانون منطبق باشد.»

دویچه‌وله: ترکیب هیات منصفه جدید دادگاه مطبوعات، که اغلب اصول‌گرا و بعضا غیرمطبوعاتی هستند، با انتقاد و اعتراض‌هایی روبرو شده است. روزنامه جمهوری اسلامی نوشت، این ترکیب فاقد تنوع است و آرای آن را می‌توان پیش‌بینی کرد.

آخر مهرماه دوران دوساله کار اعضای هیات منصفه دادگاه مطبوعات به پایان رسید. ناصر سراج نماینده قوه قضائیه در هیأت نظارت بر مطبوعات سوم مهر ابراز امیدواری کرده بود هیات منصفه جدید “با رویکرد اعتدال‌گرایی و همسویی با شرایط جامعه” کار خود را آغاز کند.

اکنون اعضای جدید هیات منصفه مطبوعات معرفی شده‌اند و ترکیب این جمع، برخلاف اظهارات سراج، همسو با شرایط سیاسی جدید کشور نیست. روزنامه جمهوری اسلامی چهارشنبه (۱ آبان، ۲۳ اکتبر) ترکیب جدید را “یك طرفه‌ترین هیأت منصفه دادگاه مطبوعات” توصیف کرد.

اصول‌گرایان افراطی در هیات منصفه مطبوعات

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: «دقت در تركیب هیأت منصفه جدید نشان می‌دهد این مجموعه بهره‌ای از تنوع ندارد و از هم‌اكنون می‌توان آراء آن را درباره تمام اتهامات ارجاعی پیش‌بینی كرد. به همین جهت، عنوان “منصفه” برای این هیأت وصله‌ای ناچسب است.»

بر اساس ماده ۳۶ قانون مطبوعات هیات منصفه دادگاه رسیدگی به پرونده‌های مطبوعاتی از بین گروه‌های مختلف اجتماعی “شامل روحانیون، اساتید دانشگاه، پزشكان، مهندسان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران، وكلای دادگستری، دبیران و آموزگاران، اصناف، كارمندان، كارگران، كشاورزان، هنرمندان و بسیجیان” انتخاب می‌شوند.

به نوشته روزنامه جمهوری اسلامی، هدف قانون‌گذار از در نظر گرفتن هیأت منصفه برای دادگاه مطبوعات این بود كه افرادی از “اقشار مختلف جامعه با سلائق سیاسی متنوع” گردهم بیایند تا بتوانند با مطرح كردن نقطه نظرهای گوناگون، به جمع بندی متعادلی برسند.

این روزنامه در ادامه می‌نویسد: «متأسفانه اعضاء هیأت منصفه جدید مطبوعات، اولاً از جناح راست انتخاب شده‌اند و ثانیاً تعدادی از افراد آن از عناصر افراطی هستند. این، یعنی عدم رعایت روح قانون مربوط به هیأت منصفه و فاصله گرفتن این هیأت از فلسفه وجودی خود.»

در سال‌های اخیر فعالیت صنفی روزنامه‌نگاران با محدودیت‌های فراوانی روبرو شد و بسیاری از نشریات به دلایل مختلف از فعالیت بازماندند. با پیروزی حسن روحانی در انتخابات ۲۴ خرداد، شماری از روزنامه نگاران در نامه‌ای به او خواستار بازگشایی انجمن صنفی خود شدند.

تصمیم‌گیرنده نهایی قاضی است

هیات منصفه دادگاه مطبوعات وظیفه دارد در دادگاه رسیدگی به اتهام‌های مطبوعاتی پس از شنیدن کیفر خواست، شکایت شاکیان و دفاعیه متهمان نظر خود درباره “بزهکار بودن یا نبودن و استحقاق تخفیف داشتن یا نداشتن متهم” را به رئیس دادگاه اعلام ‌کنند.

مردم ایران تشنه آزادی مطبوعاتند، اما روزنامه‌نگاران همواره زیر فشارند. هیئت منصفه جدید مطبوعات از این فشار نخواهد کاست مردم ایران تشنه آزادی مطبوعاتند، اما روزنامه‌نگاران همواره زیر فشارند. هیئت منصفه جدید مطبوعات از این فشار نخواهد کاست

عبدالنبی ملاح‌زاده حقوقدان و کارشناس مطبوعات سوم مهر ماه به سایت شبکه ایران، ارگان رسانه‌ای دولت گفت که در دادگاه مطبوعات نظر هیات منصفه مشورتی است و حکم نهایی را قاضی صادر می‌کند که می‌تواند بر خلاف نظر اعضای این هیات باشد.

یکی از انتقادهای روزنامه جمهوری اسلامی به ترکیب جدید، حضور افرادی است که چندین دوره عضو هیات بوده‌اند و برخی از آن‌ها “تقریباً نصف عمر خود را در هیأت منصفه مطبوعات گذرانده‌اند.” انتقاد دیگر حضور تکراری افرادی از یک قشر خاص است که برخلاف تاکید قانون در مورد تنوع افراد، وجودشان مانع حضور نمایندگان برخی قشرهای دیگر شده.

متولی مسجد جمکران، محافظ سابق خامنه‌ای

ناصر سراج در گفت‌وگو با شبکه ایران درباره نحوه انتخاب اعضای هیات منصفه گفت: «برای این‌که وقفه‌ای در کار هیأت منصفه ایجاد نشود از دبیر هیأت منصفه مطبوعات خواسته شد تا از افراد واجد شرایط که داوطلب حضور در هیأت منصفه جدید هستند ثبت‌نام به عمل آید تا براساس قانون پس از بررسی وضعیت متقاضیان، شرایط حضور آن‌ها در هیأت فراهم شود.»

هیات منصفه دادگاه مطبوعات استان تهران ۲۱ عضو دارد که حدود یک چهارم آن‌ها ابقا شده‌اند. سایت خبری تدبیر فهرستی از سوابق اعضای جدید منتشر کرده که نشان می‌دهد اغلب غیرمطبوعاتی هستند. در بین افراد جدید دو روحانی نیز به چشم می‌خورند که یکی از آن‌ها، محمد حسن رحیمیان با حکم رهبر جمهوری اسلامی علی خامنه‌ای متولی مسجد جمکران است.

از میان غیرمطبوعاتی‌ها یکی محمود خسروی وفا است که دوره ریاست جمهوری خامنه‌ای مدتی مسئول حفاظت او بود. از اعضای جدید با سابقه رسانه‌ای می‌توان به ایرج سبقتی اشاره کرد که مدتی مسئول واحد مرکزی خبر و شش سال مدیر روابط عمومی دفتر خامنه‌ای بوده است.

پیشنهاد انتخاب مجدد هیات منصفه

در میان اعضای جدید سه نفر در حوزه سینما فعالیت دارند؛ علیرضا سربخش، مدیرعامل “موسسه سینمایی جانبازان”، محمد مهدی حیدریان که یازده سال مدیر کل نظارت و ارزشیابی امور سینمایی وزارت ارشاد بوده، و جمال شورجه، چهره‌ی آشنای اصولگرایان افراطی که در هشت سال گذشته در نزدیکی با مدیران سینمایی دولت محمود احمدی‌نژاد جنجال‌های فراوان آفرید.

روزنامه جمهوری اسلامی یکی دیگر از انتقادها به ترکیب هیات منصفه معرفی شده را عدم حضور نمایده‌ای از وزارت ارشاد عنوان کرده که می‌بایست به عنوان نماینده “دولت جدید، كه نماینده اكثریت مردم ایران است” تفكر متعادل را نمایندگی کند.

این روزنامه نتیجه می‌گیرد که “در هیأت منصفه جدید، با تركیبی كه دارد، تفكر مورد نظر اكثریت مردم نادیده گرفته شده است.”

روزنامه جمهوری اسلامی در پایان پیشنهاد می‌کند: «جلسه انتخاب اعضاء هیأت منصفه مطبوعات بار دیگر تشكیل شود و با رعایت كلیه جوانبی كه به آن‌ها اشاره شد، افرادی انتخاب شوند كه تركیب هیأت منصفه با روح قانون منطبق باشد.»

رادیوفردا: سخنگوی کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس شورای اسلامی، از «توقف توليد» اورانيوم درصدی در ايران خبر داده و گفته است که با توجه به اين مسئله، «موضوع تعليق و توقف در حال حاضر بی‌معناست زيرا اصلا توليدی وجود ندارد.»

سيدحسين نقوی حسينی، روز چهارشنبه اول آبان، به خانه ملت، خبرگزاری مجلس ايران، گفته که «صنعت هسته‌ای ايران برای سوخت رآکتور تهران به غنی‌سازی ۲۰ درصدی نياز دارد ولی اين سايت، اکنون سوخت لازم را دارد و ديگر نيازی به توليد وجود ندارد.»

آقای نقوی حسينی مشخص نکرده است که غنی‌سازی ۲۰ درصدی اورانيوم در ايران چه زمانی متوقف شده است

گروه ۱+۵ که سالهاست مشغول مذاکره با ايران برای پايان دادن به بحران مربوط به برنامه هسته‌ای آن است، در مذاکرات قبلی که در دوره رياست سعيد جليلی بر تيم گفت‌وگو کننده ايرانی انجام می‌شد، از تهران خواسته بود تا غنی‌سازی ۲۰ درصدی اورانيوم را متوقف کند و ذخاير اورانيوم غنی‌شده خود تا اين درصد را به خارج از کشور منتقل کند.

تعطيلی تاسيسات غنی‌سازی اورانيوم در فردو نيز يکی ديگر از درخواست‌های ۱+۵ شامل آمريکا، فرانسه، بريتانيا، چين، روسيه و آلمان بوده است.

۱+۵ وعده داده بودند در صورت موافقت ايران با اين خواسته‌ها، از تصويب تحريم‌های جديد عليه آن جلوگيری کرده و تحريم‌های گذشته را نيز به مرور کاهش خواهند داد اما مقام‌های ايرانی با اين خواسته‌ها مخالفت کردند.

در آخرين دور از مذاکرات دو طرف که روزهای ۲۳ و ۲۴ مهر در ژنو سوييس برگزار شد، هيات مذاکره‌کننده ايرانی که رياست آن بر عهده جواد ظريف، وزير امور خارجه ايران بود، بسته پيشنهادی جديدی را برای پايان دادن به بحران اتمی ارائه داد که ۱+۵ با «جدی» ارزيابی کردن آنها، از اين بسته استقبال کردند.

قرار است دور بعدی مذاکرات ايران و ۱+۵، روزهای ۱۶ و ۱۷ نوامبر (۲۵ و ۲۶ آبان) مجددا در ژنو برگزار شود.

اما سخنگوی کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس گفته که «اورانيوم ۲۰ درصد غنی‌شده در ايران باقی می‌ماند و معاوضه نمی‌شود.»

به گفته آقای نقوی حسينی، هيچ کشور عاقلی سوخت ۲۰ درصدی خود را با تضمين دريافت سوخت مورد نياز معاوضه نمی‌کند زيرا «اين کار به نوعی در اختيار ديگران قرار دادن دارايی خود و سپس گدايی از آنها است.»

او افزوده که «تهران ذخاير خود را به طور کامل گزارش داده و اگر ابهامی وجود دارد، بازهم گزارش می‌دهد تا آژانس {بين‌المللی انرژی اتمی} بر اين ذخاير کنترل و نظارت داشته باشد» و از آمادگی جمهوری اسلامی برای «تبديل اورانيوم ۲۰ درصدی به ميله سوخت» با هدف «رفع نگرانی در مورد استفاده غير صلح‌آميز» از آن خبر داده است.

سخنگوی کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی با بيان اينکه «توليد اورانيوم بالای پنج درصد به نياز کشور بستگی دارد»، گفته که «تهران خود تصميم‌ می‌گيرد غنی سازی بالای پنج درصد داشته باشد يا خير» اما تاکيد کرده که «موضوع تعليق و توقف در حال حاضر بی‌معناست زيرا اصلا توليدی وجود ندارد.»

علاءالدين بروجردی، ریيس کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس نيز، روز چهارشنبه اول آبان، در ديدار با دو تن از نمايندگان سنای فرانسه، گفته که «جمهوری اسلامی ايران در چهارچوب معاهده NPT و تحت نظارت آژانس بين‌المللی انرژی هسته‌ای همچنان به فعاليت‌های صلح‌آميز هسته‌ای خود ادامه خواهد داد.»

به گزارش خبرگزاری مجلس ايران، آقای بروجردی گفته که «پذيرش حق جمهوری اسلامی ايران برای استفاده از انرژی صلح‌آميز هسته‌ای مبنای هر توافقی با گروه ۱+۵ خواهد بود.»

اين در حالی است که جان کری، وزير امور خارجه آمريکا، در همان روز تاکيد کرده که تهران بايد کاملا روشن و شفاف نشان دهد که فعاليت‌های اتمی‌اش صلح آميز است.

به گزارش رويترز، آقای کری در در ديدار با نخست وزير اسرائيل در پايتخت ايتاليا بار ديگر تاکيد کرد که «حياتی است» جمهوری اسلامی «عملا» ثابت کند که برنامه اتمی‌اش صلح‌آميز است.

خودنویس: علی لاریجانی٬ رئیس مجلس ایران اظهارات برادر همسرش، علی مطهری، مبنی بر مخالفت آیت‌الله خامنه‌ای با معرفی جعفر توفیقی به عنوان وزیر پیشنهادی وزارت علوم را رد کرد. علی لاریجانی در آغاز جلسه علنی امروز چهارشنبه گفت: «در این روزها در بحث وزیران پیشنهادی شنیده شده است که به نوعی این امر یا تغییرات آن به نظرات رهبری مربوط داده شده است، به هیچ‌وجه این رای درستی نیست.»

به گزارش خبرگزاری مهر، رییس مجلس ایران افزوده است که رهبر ایران همیشه تلاش نموده‌اند کارهای قوای سه‌گانه بر مبنای قانون اساسی تحقق یابد.

لاریجانی در این خصوص گفته است: «بنده لازم دیدم این نکته را عرض کنم تا بی‌جهت در کشور سوء تدبیر نشود ضمن ای‌نکه طرح این مسئله هم مثل طرح برخی مسائل فایده‌ای برای کشور ندارد، جدای از عدم صحت آن فایده‌ای هم بر آن مترتب نیست.. وزیران توسط رئیس‌جمهور انتخاب می‌گردند و به مجلس برای رای اعتماد معرفی می‌شوند و مجلس هم بررسی می‌کند و چنان‌چه افراد را صاحب کفایت لازم دید رای می‌دهد. این مسائل چه در حوزه کار قوه مجریه و چه در حوزه کار قوه مقننه به جای‌گاه رهبری مربوط نیست، به تصمیم قوه مجریه و مقننه مربوط است.»

گفتنی است روز گذشته علی مطهری با اشاره به معرفی ۳ وزیر پیشنهادی «علوم، تحقیقات و فناوری»، «آموزش و پرورش» و «ورزش و جوانان» به مجلس گفت: به طور حتم دولت روحانی مصمم به معرفی توفیقی به‌عنوان وزیر پیشنهادی علوم، تحقیقات و فناوری بود، اما طبق اطلاع من رهبری با معرفی وی به‌عنوان وزیر پیشنهادی مخالفت کرده‌اند.

علاوه بر سخنان مطهری، پیشتر سایت «سحام نیوز» هم خبر داده بود که رهبر ایران با معرفی سرپرست فعلی وزارت علوم به خاطر «مواضع سیاسی» وی مخالفت کرده است.

این سایت افزوده بود که «نگرانی رهبری٬ تغییر شرایط دانشگاه‌ها از امنیتی به آموزشی و فرهنگی است. او بر حفظ و ابقای مدیران امنیتی در راس دانشگاه‌های کشور اصرار دارد».

حسن روحانی٬ رییس جمهوری ایران اوایل هفته جاری رضا فرجی‌دانا را به عنوان وزیر پیشنهادی وزارت علوم به مجلس معرفی کرد. آقای توفیقی پس از رای عدم اعتماد مجلس به جعفر میلی منفرد برای وزارت علوم در روز ۲۶ مرداد امسال، به عنوان سرپرست این وزارتخانه منصوب شد. وی در دو ماه گذشته اقدام به برکناری برخی از روسای دانشگاه‌ها کرد که مهم‌ترین آن‌ها برکناری صدرالدین شریعتی، رییس دانشگاه علامه طباطبایی پس از هشت سال و محمداسماعیل همدانی گلشن‌، رییس دانشگاه صنعتی اصفهان بود.

خبرگزاری هرانا: محمدرضا پورشجری معروف به سیامک مهر بدلیل بالارفتن قند خون با مشکلات زیادی روبروست و داروهای مورد نیاز خود را نیز باید از بازار سیاه تهیه نماید.

میترا پورشجری دختر این وبلاگ نویس زندانی به گزارشگر هرانا گفت: “وضعیت جسمی پدرم خیلی بد است. پاهای وی بدلیل قند خون بالا بی‌حس شده و شب‌ها نمی‌تواند بخوابد. ابتدا تنها انگشتان پای وی بی‌حس شده بود و این بی‌حسی به بالا سرایط کرده است.”

وی در ادامه گفت: “همچنین فشار چشم چپ وی نیز بدلیل بیماری قند زیاد شده و اگر به بیماری وی رسیدگی نشود پزشکان مجبور به تخلیه چشم وی خواهند شد. پدرم می‌گوید بهداری دیگر حتی جواب هم نمی‌دهد. قرار بود هر دوهفته یکبار برای قند خون از من آزمایش خون و ادرار بگیرند که این مهم صورت نگرفت.”

دختر این زندانی سیاسی همچنین تصریح کرد: “این شرایط برای کشتن پدرم تدارک دیده شده. دیگر داروهای قلبی و قندش را بهداری زندان نمی‌دهد و وی در بازار سیاه مجبور به تهیه داروهای حیاطی خود است. این شرایط تمام زندانیان بیمار در زندان ندامتگاه مرکزی کرج است. یک عدد قرص استامینوفن در بازار سیاه زندان به قیمت دو هزار تومان خرید و فروش می‌شود و زندانیان بیمار داروهای مورد نیاز خود را باید از این بازار تهیه کنند.”

وی همچنین گفت: “پدرم قرص متفورمین و گلیبن گلامین مصرف می‌کند و بهداری موضف است داروهای مورد نیاز وی را برایش تدارک ببیند.”

وی در پایان گفت: “پیش‌تر به زندانیان بیمار در ندامتگاه مرکزی کرج جیره خشک داده می‌شد تا برای خود غذای رژیمی درست کنند ولی این جیره غذایی نیز مدت دوماه است که قطع شده است.”

محمدرضا پورشجری (سیامک مهر) وبلاگ نویس زندانی ۵۱ ساله، ۲۱ شهریور ماه ۱۳۸۹ در منزل مسکونی خود در شهر کرج بازداشت شد. او پس از بازداشت به سلول‌های انفرادی زندان رجایی‌شهر منتقل و مدت هفت ماه مورد شکنجه و آزار و اذیت قرار گرفت که این فشار‌ها موجب آسیب‌های جسمی بر روی وی گردید.

دویچه‌وله: ادی رومرو، کشیش آمریکایی اهل کالیفرنیا در برابر زندان اوین، با یک حرکت اعتراضی، خواستار آزادی زندانیان مسیحی در ایران شد. در پی آن مأموران زندان او را بازداشت کردند. مسیحیان ایران زیر فشار فزاینده حکومت قرار دارند.

یک کشیش آمریکایی اهل کالیفرنیا در پی اقدام به یک حرکت اعتراضی در برابر زندان اوین در تهران دستگیر شده است. او خواستار آزادی مسیحیان از زندان‌های ایران شده بود.

خبرگزاری کاتولیک آلمان به نقل از روزنامه “لا پوئنته” چاپ کالیفرنیا می‌نویسد که “ادی رومرو”، روحانی بازنشسته مسیحی در برابر زندان اوین خواستار آزادی مسیحیان دربند شده است. او در برابر زندان سرود “بگذار مردم من آزاد شوند” (Let my people go) را خوانده بود.

گفته می‌شود وی به هنگام این حرکت اعتراضی با گوشی هوشمند از خود فیلم می‌گرفته است. او به مدت شش دقیقه این فیلم را به شبکه اینترنت می‌فرستد و سپس این فیلم قطع می‌شود.

روزنامه “لا پوئنته” می‌نویسد، ادی رومرو در ۱۴ اکتبر به همراه گروهی از جهانگردان به ایران سفر می‌کند و چندی بعد از این گروه جدا می‌شود.

رومرو روز دوشنبه ۲۱ اکتبر (۲۹ مهر) در برابر زندان اوین حاضر می‌شود. سارا جتر، دختر این کشیش آمریکایی به “لا پوئنته” گفته است که اطلاعی از محل اقامت او ندارد.

خانم جتر گفته است که پدرش پس از دخالت نیروهای امنیتی، داوطلبانه به حرکت اعتراضی خود پایان داده است و به دنبال مأموران راهی زندان شده است.

پس از بازداشت رومرو، از تلفن موبایل او می‌شد شنید که او در سئوال و جواب‌هایی که با مأموران داشته است، خواستار آزادی چهار مسیحی دربند در ایران و آزادی یک فعال حقوق بشر بوده است.

روزنامه “لا پوئنته” به نقل از کشیش ایرانی، شاهرخ افشار، می‌نویسد، که زندانبانان با رویارو شدن با این کشیش نخست گیج و مبهوت بوده‌اند، ولی با آقای رومرو رفتاری محترمانه داشته‌اند.

کشیش افشار می‌گوید: «آن‌ها (زندانبانان) مطمئن نبوده‌اند که او اعتراض می‌کند یا به ملاقات کسی آمده است.»
مراسم سال نو میلادی در کلیسایی در اصفهان مراسم سال نو میلادی در کلیسایی در اصفهان

کشیش شاهرخ افشار که وابسته به نهاد مذهبی “کلیسای طریق” است، می‌گوید که چهار مسیحی در بند به دلیل اعتقادات دینی خود در زندان به سر می‌برند و “بزرگترین گناه آن‌ها این است که به خاطر مسیحیت، دین اسلام را ترک گفته‌اند”.

کشیش رومرو در گذشته نیز با حرکت‌های اعتراضی خود توجه افکار عمومی را جلب کرده بود. وی به هنگام بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ در پکن نیز در پشتیبانی از مسیحیان چینی در بند دست به اعتراض زده بود. او به مدت ۲۱ روز تمام فراری بود تا این‌که در “میدان صلح آسمانی” این شهر توسط پلیس دستگیر شد.

مسیحیان ایران زیر فشار حکومت

کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران روز سه‌شنبه (۲ ژوئیه/ ۱۱ تیر) گزارش داد که علیرغم گذشت یک ماه از بازداشت محمدرضا فرید، سعید صافی و حمید‌رضا قدیری در اصفهان، از سرنوشت این نوکیشان مسیحی ایرانی خبری در دست نیست.

روز ۳۱ اردیبهشت ماه نیز گزارش‌هایی در مورد دستگیری کشیش روبرت آسریان، از رهبران شورای کلیسای جماعت ربانی در تهران، منتشر شد. در سال‌های اخیر فشار بر نوکیشان مسیحی افزایش قابل توجهی پیدا کرده وتعدادی از کلیساهای پروتستان نیز تعطیل شده و رهبران آنان به زندان انتقال یافته‌اند.

کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران به نقل از منصور برجی‌، از مدافعان حقوق مسیحیان ایران ساکن در لندن، در مورد علت تعطیل کردن این کلیساها و بازداشت رهبران آنان می‌نویسد: «جلسات این کلیسا به زبان فارسی برگزار می‌شد و نهادهای امنیتی نگران هستند که تعداد نوکیش ها اضافه شود. اکثر کلیساهای فارسی زبان در طول چند سال گذشته رفته رفته بسته شدند. کلیساهایی که در مشهد، آذربایجان غربی و شرقی، اراک، شیراز و اهواز بود همگی بسته شدند. کلیسای جماعت ربانی تهران از بین کلیساهای فارسی زبان از همه بیشتر شرکت کننده داشت و قدمتش بیش از نیم قرن بود.»

بیشتر بخوانید: وزارت اطلاعات یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای تهران را بست

آقای برجی روز ۱۱ خرداد در گفتگویی با کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران گفته بود: «مسئله نگران کننده این است که فکر می‌کنیم کشیش آسریان در سلول انفرادی است چون حداقل ۴ زندانی مسیحی در بند ۳۵۰ زندان اوین وجود دارند که آنها او را در آنجا ندیده‌اند.»

او اضافه کرده بود که دستگیری این کشیش و استاد الهیات مسیحی “موجی از نگرانی‌های جدید” را در میان جامعه مسیحیان ایران ایجاد کرده است.

اردیبهشت ماه امسال وزارت امور خارجه آمریکا در گزارش سالانه خود در مورد سرکوب آزادی‌های دینی در جهان، از ایران، مصر و ونزوئلا به عنوان کشورهایی یاد کرده بود که در آنها حقوق اقلیت‌های مذهبی بیش از سایر نقاط جهان نقض می‌شود.

فیس بوک محمد جواد ظریف: جواب خانم شرمن را خانم افخم داده اند. مطمئن باشید اجازه نخواهیم داد کسی به ایران و مردم ایران توهین کند و بی پاسخ بماند. ضمنا در مورد آقای مجید توکلی هم قبلا اجمالاً خدمت دوستان در پاسخ به یکی از کامنت ها عرض کردم. شاید لازم باشد کامل توضیح دهم. در حالی که از جلسه شورای روابط خارجی در نیویورک خارج می شدم، یک خبرنگار ناخوانده اسراییلی، در حالی که به شدت از منزوی شدن اسراییل عصبانی بود، بدون اجازه و خارج از پروتکل معمول این جلسات که اصولا جای خبرنگار نیست و مطالب آنها قابل نقل نیست، بی ادبانه از من سؤالی کرد که بدون توجه به محتوای سؤال او فقط گفتم نه و از جلسه خارج شدم. بعداً او شروع به لجن پراکنی کرد و متأسفانه برخی دوستان هم بدون توجه به توضیح قبلی بنده موضوع را دامن زدند. دوستان توجه داشته باشند که تندروها بسیار عصبانی اند. در گذشته هم در چنین شرایطی به انواع دروغ متوسل شده اند تا در مسر صلح و پیشرفت ایران عزیز مانع ایجاد کنند. حتما این روند را ادامه خواهند داد. همانطور که در روزهای گذشته دیده ایم. لذا اگر چیزی از این جنگ افروزان حرفه ای شنیدید بنا را بر دروغ بودن آن بگذارید. امیدوارم همواره شاد و سربلند باشید.

[1]
بهانه کون گوزو آرد جو است

رادیوفردا: علی مطهری، نماينده تهران در مجلس شورای اسلامی، روز سه شنبه،۳۰ مهر، تاييد کرد که آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران با معرفی جعفر توفيقی به عنوان وزير علوم، تحقيقات و فناوری به مجلس مخالفت کرده است.

آقای مطهری به خانه ملت، خبرگزاری مجلس شورای اسلامی، گفته که «به طور حتم دولت روحانی مصمم به معرفی توفيقی به عنوان وزير پيشنهادی علوم، تحقيقات و فناوری بود، اما طبق اطلاع من رهبر معظم انقلاب با معرفی وی به عنوان وزير پيشنهادی مخالفت کرده‌اند.»

اظهارات آقای مطهری در حالی منتشر می‌شود که در روزهای اخير گزارش‌های غيررسمی درباره مخالفت آيت‌الله خامنه‌ای با معرفی آقای توفيقی به مجلس برای تصدی وزارت علوم منتشر شده بود. از جمله سايت «سحام نيوز» نزديک به مهدی کروبی از رهبران مخالف در حصر، اوايل اين هفته خبر داده بود که رهبر ايران با معرفی سرپرست فعلی وزارت علوم به خاطر «مواضع سياسی» وی مخالفت کرده است.

اين سايت افزوده بود که «نگرانی رهبری٬ تغيير شرايط دانشگاه‌ها از امنيتی به آموزشی و فرهنگی است. او بر حفظ و ابقای مديران امنيتی در راس دانشگاه‌های کشور اصرار دارد».

رسانه‌های نزديک به اصول‌گرايان طی هفته‌های اخير به عملکرد سرپرست وزارت علوم به شدت حمله کرده بودند.

آقای توفيقی پس از رای عدم اعتماد مجلس به جعفر ميلی منفرد برای وزارت علوم در روز ۲۶ مرداد امسال، به عنوان سرپرست اين وزارتخانه منصوب شد. وی در دو ماه گذشته اقدام به برکناری برخی از روسای دانشگاه‌ها کرد که مهمترين آنها برکناری صدرالدين شريعتی، رييس دانشگاه علامه طباطبايی پس از هشت سال و محمداسماعيل همدانی گلشن‌، رييس دانشگاه صنعتی اصفهان بود.

آقای توفیقی همچنين از دانشجويان ستاره‌دار در دوران رياست جمهوری محمود احمدی‌نژاد خواست تا شکايات خود را در اين زمينه ثبت کنند و گفت اساتيدی را که به صورت اجباری بازنشسته شده‌اند به سر کار باز خواهد گرداند.

در حالی که پيشتر اعلام شده بود سرپرست‌های سه وزارتخانه بدون وزير به عنوان وزير پيشنهادی معرفی خواهند شد ولی حسن روحانی، رييس جمهوری ايران، روز ۲۷ مهرماه رضا فرجی دانا را به عنوان وزير پيشنهادی علوم، فناوری و تحقيقات به مجلس معرفی کرد.

آقای فرجی دانا که در دولت دوم سيد محمد خاتمی، رياست دانشگاه تهران را عهده‌دار بود، توسط آقای خاتمی به عنوان وزير پيشنهادی علوم معرفی شده بود ولی مجلس ششم که اکثريت آن در اختيار اصلاح‌طلبان بود به وی رای اعتماد نداد.

مجيد انصاری، معاون پارلمانی حسن روحانی، روز سه‌شنبه به خبرگزاری ايرنا گفت که «مجموعه شرايط برای معرفی جعفر توفيقی به مجلس شورای اسلامی مهيا نشد».

وی معرفی نکردن آقای توفيقی را به منزله «عقب نشينی دولت در مقابل مجلس» ندانست و «رسانه های خارجی» را متهم کرد که به اين خبر دامن می‌زنند و «در جهت تخريب روابط دولت و مجلس» گام بر می‌دارند.

مجلس شورای اسلامی قرار است هفته آينده در مورد صلاحيت وزير پيشنهادی علوم و همچنين وزرای «آموزش و پرورش» و «ورزش و جوانان» تصميم‌گيری کند.

رادیوزمانه: در چهاردهمین سال بنیاد خانه موسیقی ایران، داریوش پیرنیاکان، تارنواز، عضو هیأت مدیره و هیأت مؤسس خانه موسیقی در حضور معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، آزادی صدای زن را نخستین خواسته جامعه موسیقی ایران خواند و گفت: «فقها باید پاسخگو باشند که چرا می‌گویند موسیقی حرام است؟»

برخی مراجع تقلید در ایران صدای زن را اگر غنایی باشد، حرام خوانده‌اند و برخی دیگر از مراجع تقلید تشخیص آن را به عهده خود شنونده گذاشته‌اند. با این‌حال وزارت ارشاد استدلال می‌کند که آلبوم موسیقی با صدای زن ممکن است برای بعضی‌ها تحریک‌آمیز باشد، لذا بهتر است چنین آلبوم‌هایی اصولاً مجوز نگیرند.

در چنین شرایطی آیا درخواست داریوش پیرنیاکان مبنی بر آزاد شدن صدای زنان، نویدبخش روزهای روشنی در عرصه موسیقی ملی ایران است؟ نظر زیبا شیرازی خواننده، آهنگ‌ساز و ترانه‌سرا، رویا کاشفی، سرپرست کمیته حقوق بشر انجمن پژوهشگران ایران، شروین پاشایی، طراح و برنامه‌ریز اجراهای موسیقی کلاسیک و هانی نیرو، موسیقیدان و خواننده، سارا نائینی، خواننده ایرانی و همچنین یکی از اعضای خانه موسیقی را پیرامون این موضوع جویا شدم.
زن‌ها خواندند با روسری خواندند، زیبا خواندند

زیبا شیرازی خواننده، آهنگ‌ساز و ترانه‌سرای ایرانی مقیم لوس‌آنجلس، آمریکا در مورد سخنان اخیر داریوش پیرنیاکان به رادیو زمانه می‌گوید: «من امیدوارم که آزاد شدن صدای زنان در ایران امکان‌پذیر باشد. البته در حقیقت نمی‌دانم داریوش پیرنیاکان در بین مقامات و دستگاه‌های دولتی چه جایگاهی دارد و تا چه اندازه گفته‌های او را جدی تلقی می‌کنند، یا اینکه نظرات او فقط در حد حرفی است که تنها برای من و شما می‌تواند جالب باشد. چون در ایران زندگی نمی‌کنم، نمی‌دانم برآورده شدن این خواسته تا چه اندازه محتمل است. هر روز که صفحه فیسبوکم را باز می‌کنم آثار دوستان زیادی از ایران را می‌بینم که نشان‌دهنده توجه نسل جوان به عرصه موسیقی است.»

زیبا شیرازی: «دختران و زنان جوانی هستند که در ایران می‌خوانند و صدای آن‌ها به گوش ما می‌رسد. نمی‌دانم تا چه اندازه سخنان اخیر داریوش پیرنیاکان می‌تواند مفید و راهگشا باشد.»

این هنرمند که از او به‌عنوان یکی از هنرمندان پیشرو در عرصه ترانه‌سرایی فمینیستی در موسیقی پاپ ایران یاد می‌شود، می‌افزاید: «در طول این سال‌ها بر روی همه چیز سرپوش گذاشتند، اما نتوانستند بر روی صدای زنان سرپوش بگذارند. هرچند حجاب را بر سر زن کردند ولی باز هم زن ایرانی در حجابش خوش درخشید. دختران و زنان جوان ایرانی اکنون به دنبال موسیقی هستند، در حالی که در زمان خود من، تا این اندازه شاهد تشویق برای یادگیری موسیقی در بین خانواده‌ها نبودم. ولی من به عنوان یک زن ایرانی بسیار مفتخرم که به هیچوجه نتوانستند صدای زن ایرانی را در هیج‌جا قطع کنند. زن‌ها خواندند با روسری خواندند، زیبا خواندند. بدون موسیقی فقط از تارهای صوتیشان استفاده کردند. در اینترنت می‌بینیم همه این‌ها دختران و زنان جوانی هستند که در ایران می‌خوانند و صدای آن‌ها به گوش ما می‌رسد. نمی‌دانم تا چه اندازه سخنان اخیر داریوش پیرنیاکان می‌تواند مفید و راهگشا باشد.»
ممنوعیت تک‌خوانی زنان هم مثل دیگر تبعیض‌های قانونی است
رویا کاشفی، سرپرست کمیته حقوق بشر انجمن پژوهشگران ایران

رویا کاشفی، سرپرست کمیته حقوق بشر انجمن پژوهشگران ایران

رویا کاشفی، سرپرست کمیته حقوق بشر انجمن پژوهشگران ایران، ساکن لندن در زمینه ممنوعیت تک‌خوانی زنان به رادیو زمانه می‌گوید: «مسئله ممنوعیت تک‌خوانی زنان و محدودیت پخش آواز زنان جدا نیست از دیگر تبعیض‌های قانونی که علیه زنان در ایران اعمال می‌شود و باید با درک هویت دینی و ماهیت ایدئولوژیک حکومت اسلامی ارزیابی شود. بر اساس ماده چهارم قانون اساسی جمهوری اسلامی تمامی قوانین و مقررات در ایران باید بر اساس موازین اسلامی باشد و تشخیص آن بر عهده شش فقیه شورای نگهبان است. باید همچنین در نظر داشت که اسلامی که قوانین ایران بر آن استوار است، اسلامِ شیعه جعفری عثنی عشری معتقد به ولایت فقیه است که با دیگر تفاسیر و تعابیر شاخه‌های دیگر اسلام متفاوت است.»

رؤیا کاشفی:«مسئله ممنوعیت تک‌خوانی زنان و محدودیت پخش آواز زنان جدا نیست از دیگر تبعیض‌های قانونی که علیه زنان در ایران اعمال می‌شود و باید با درک هویت دینی و ماهیت ایدئولوژیک حکومت اسلامی ارزیابی شود.»

در سال ۱۳۹۰ هنگامی که لالایی یک زن میانسال در عنوان‌بندی پایانی مجموعه تلویزیونی «مختارنامه» از تلویزیون دولتی ایران پخش شد موجی از اعتراض‌ها در رسانه‌های اصولگرا و نزدیک به حاکمیت به راه افتاد. آیت الله مکارم شیرازی، یکی از مراجع تقلید شیعه در ایران، آن زمان، گوش کردن به ترانه خوانده شده از سوی خواننده زن حتی چنانچه آن خواننده پیر باشد را حرام دانسته بود.

کاشفی، فعال حقوق زنان معتقد است: «مراجع تقلید در ایران با یکدیگر هم‌عقیده هستند که موسیقی‌ای که باعث بر انگیختن هوس و شهوت جنسی شود حرام است و صدای زن با در نظر گرفتن خصوصیاتش به همراه موسیقی می‌تواند جامعه را دچار گناه و لغزش‌های فراوان کند و مطلقاً حرام است. اما ممنوع کردن موسیقی در ایران یا محدود کردن آن به سرود و مانند آن، موسیقی ایران را از بین نبرد. هم جامعه ایرانی در تبعید به آن ادامه داد و هم کلاس‌های بی‌شمار موسیقی سنتی ایرانی در داخل ایران، موسیقی ملی ما را زنده نگه داشتند. حضور زنان در این کلاس‌ها باعث به وجود آمدن گروه‌هایی شد با نوازندگان زن؛ گروه‌های کر با صدای زنان تشکیل شد و در این اواخر خواننده‌های قدیمی و جوان زن ایرانی موفق شده‌اند کنسرت‌های تک‌نفره اجرا کنند که البته “ویژه بانوان”‌اند، اما همین کنسرت‌ها هم نشان‌دهنده پیشرفت هستند. حضور زن در عرصه موسیقی ملی ایران مثل ایستادگی و حضور زنان در تمام عرصه‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی از آگاهی زنان به حقوق خود و پیشرو بودن جامعه در مقابل قوانین سنتی نشان دارد و موجب بسی امیدواری برای آینده ایران است. »
به‌زودی شاهد آزادی‌های صوری خواهیم بود

شروین پاشایی، طراح و برنامه‌ریز اجراهای موسیقی کلاسیک و معاصر ساکن تهران درباره ممنوعیت تک‌خوانی زنان به رادیو زمانه می‌گوید: «اگر موسیقی پاپ بی‌کیفیت و سفارشی را که آگاهانه برای هدایت ذهن عموم مردم جامعه در سطحی پائین تولید و تزریق می‌شود، در نظر نیاوریم، با بررسیِ اجراهای موسیقی در سه ‌سال اخیر درمی‌یابیم که بستر تازه‌ای شکل می‌گیرد؛ بستری که بر پایه‌ تفکر مادی و درآمدزایی کنترل‌شده، منسجم و تحت اختیار چند سیاستمدار و سرمایه‌دار درجه‌ ‌دو است. گویا سعی بر آن بوده‌ و هست که بسیار دقیق برنامه‌ریزی و کنترل شود تا در زمانِ مناسب و به‌صورت نامحسوس، آواز خواندن زنان در جامعه رواج پیدا کند و عمومی شود. تا رسیدن به‌ این مقصود، طبیعی ا‌ست که سیاستمداران و سرمایه‌داران درجه‌ دو می‌بایست غیر از تلاش برای به‌دست گرفتن غیر مستقیم جامعه موسیقی به‌عنوان ابزار درآمدزایی، زمانی را صرف کنند برای دریافت چنین امتیازی از سیاستمداران و سرمایه‌داران درجه‌ ‌یک و این مسیری ا‌ست که فراز و نشیب‌هایی دارد.»

این هنرمند می‌افزاید: «در این میان از جامعه‌ موسیقی باید انتظار داشت به‌جای پرداختن به موضوعات همیشه مبهم و بیرون از تخصصشان و جدا ماندن از واقعیت‌ و دور شدن از مسیر و در ‌‌نهایت غرق شدن در فضای مادی این آزادی ساختگی، به چگونگی، اجرایی کردن و به ثمر رساندن موسیقی شایسته‌ احترام بیندیشند و دست به‌عمل بزنند و خواهان محترم‌ترین‌ و بایسته‌ترین درآمد‌ها از سیاستمدارن‌ و سرمایه‌داران باشند.»
هانی نیرو، موسیقیدان و خواننده

هانی نیرو، موسیقیدان و خواننده

هانی نیرو، موسیقیدان و خواننده جوان ایران ساکن اتریش نیز در مورد آزاد شدن صدای زنان در ایران به رادیو زمانه می‌گوید: «من کلاً این جریان را منفی نمی‌بینم. من خودم بعد از انقلاب به دنیا آمدم و در آن شرایط زندگی کردم. به همین خاطر روزهای سخت و تاریک موزیک ایران را به یاد دارم. از چند سال گذشته تاکنون واقعاً اتفاقات خوبی در این حوزه رخ داده است؛ کنسرت‌های بسیاری با حضور شنونده‌ها و مخاطبان بسیاری برگزار شده است که این مسأله مهمی است. اگر صدای زن ایرانی به شکلی که همه جای دنیا هست شنیده شود، حادثه بسیار مهمی اتفاق افتاده است. اما اینکه الان این امر اتفاق نیفتاده باعث نشده که زن‌ها نخوانند یا خواننده زن نداشته باشیم. خوانندگی زنان در یک فرم و شکل دیگری در حال رشد است و رشد خوبی هم داشته. زنان زیادی در این عرصه تلاش می‌کنند. البته باید در ایران باشی و خبرهای آنجا را دنبال کنی. من در ایران نیستم، اما امیدوارم در ایران کنسرت‌های زنان برگزار شود.»

هانی نیرو: «امیدوارم در ایران کنسرت‌های زنان برگزار شود.»

او که از ۱۰ سال پیش بین ایران و وین در رفت و آمد است می‌افزاید: «بسیاری از دوستان و هم‌کلاسی‌های من از راه موسیقی امرار معاش می‌کنند و خوب کار می‌کنند. نمی‌توانم بگویم به راحتی زندگی‌شان می‌گذرد، اما از این راه دارند زندگی می‌کنند. پس زمینه‌ کار وجود دارد و من در این ۱۰ سال و در واقع دو سال اخیر بیشتر به ایران رفتم. فکر می‌کنم نسبت به ۱۰ سال پیش چیزهایی پررنگ‌تر شده است. یادم هست در دانشگاه تهران که درس می‌خواندم تعداد زیادی معلم و استادان برجسته موسیقی بودند و در بین آن‌ها فقط یک زن وجود داشت اما الان تعداد اساتید موسیقی زن بیشتر شده. به هر حال نمی‌توانم تصور کنم که در بهترین حالت به زودی چند خانم هنرمند کنسرت بگذارند و راحت بخوانند و برگردند به ایران. اگر این‌طور باشد که بسیار عالی است اما برای رسیدن به این هدف هنوز راهی طولانی در پیش است.»
چرا صدای زن را از حافظه موسیقایی ما پاک کرده‌اند؟

سارا نائینی، خواننده ایرانی که هشت ماه پیش به آمریکا مهاجرت کرده، در زمینه تک‌خوانی زنان معتقد است: «اگر در‌‌ همان ایران اجازه داشتم بخوانم هیچ وقت مجبور به ترک ایران نمی‌شدم. یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای من آزاد شدن صدای زنان در ایران است. امیدوارم زمانی فرابرسد که آواز زنان در ایران به صورت رسمی و برای همگان آزاد باشد. »
سارا نائینی، خواننده ایرانی

سارا نائینی، خواننده ایرانی

نائینی که در کنسرت‌های خصوصی بسیاری به عنوان خواننده تک‌خوان و در کنسرت‌های عمومی نیز به عنوان همخوان حضور داشته است، می‌افزاید: «البته نمی‌دانم با توجه به مسائل شرعی مسئولان چگونه می‌خواهند مشکل ممنوعیت صدای زن را حل کنند. یادم هست در ایران جلوی انتشار کتابی که در آن نوشته شده بود بر اساس روایات و احادیث صدای زن ممنوع نیست گرفته شد.»

سارا نائینی به کتاب توقیف‌شده‌ «زنان موسیقی ایران از اسطوره تا امروز» نوشته‌ توکا ملکی اشاره دارد که در سال ۱۳۸۰ در ایران منتشر شده است. در این کتاب چگونگی شکل‌گیری و سیر تحول موسیقی در ایران به ویژه در حوزه زنان، بررسی شده است. نگارنده براساس ادوار تاریخی، زنان موسیقیدان و آوازخوان ایرانی را معرفی کرده است.

سارا نائینی: «یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای من آزاد شدن صدای زنان در ایران است.»

یکی از اعضای خانه موسیقی در زمینه رفع ممنوعیت از صدای زن به رادیو زمانه می‌گوید: «این خواسته به طور ضمنی و غیر رسمی، بار‌ها از سوی برخی موسیقیدانان مطرح شده است. مثلاً تاکنون چند بار و در مصاحبه‌های مختلف، آقای شجریان این موضوع را مطرح کرده و حتی مثال زده بود که وقتی صدای زنان را از موسیقی حذف می‌کنیم، یعنی داریم نیمی از امکانات و ظرفیت‌های موسیقی ملی ایران را حذف می‌کنیم و صدای زنان جایی در طبقه‌بندی صوتی موسیقی دارد که آقایان نمی‌توانند آن بخش را پر کنند و این مثل این است که یکی دو تا از سیم‌های سازی را حذف کنیم و بعد بخواهیم با آن کار کنیم. »

چند سال پیش حسین علیزاده، آهنگساز برجسته ایران با اشاره به تفکیک جنسیتی در موسیقی ایران و «پاک شدن صدای زنان از حافظه موسیقایی ۳۰ ساله‌های امروز» در سخنانی گفته بود: «چرا صدای زن را از حافظه موسیقایی ما پاک کرده‌اند؟ من با هرگونه تفکیک جنسیتی مخالفم. مگر تنها مردان می‌توانند هنرمند باشند و آواز بخوانند؟ »

عضو خانه موسیقی در ادامه سخنان خود می‌افزاید: «این موضوع اما این‌بار به شکلی رسمی‌تر و پر صدا‌تر مطرح شد و به نظرم مفید بود. با توجه به ارتباطاتی که بین مسئولان خانه موسیقی و آقای مرادخانی (معاون هنری وزارت ارشاد) وجود دارد، احتمالاً در پشت صحنه چراغ سبزی به اهالی موسیقی نشان داده شود که داریوش پیرنیاکان مسأله را این‌گونه مطرح کرده است.»
هنوز صدا و سیما با نشان دادن ساز مشکل دارد

این هنرمند موسیقی سنتی معتقد است: «من بسیار بعید می‌دانم چنین پیشنهادی عملی باشد. با توجه به نظری که قشر مذهبی و بسیاری از علمای شیعه، نسبت به موسیقی دارند و نیز آنچه در بسیاری از کتب معتبر فقهی در رابطه با موسیقی آمده امکان رفع ممنوعیت از تک خوانی زنان وجود ندارد. چرا که برخی از آقایان هنوز با نفس موسیقی مشکل دارند و حتی در کتاب المکاسب، ساخت و خرید و فروش ساز را هم مشکل‌دار دانسته‌اند.»

در کتاب المکاسب و المتاجر، مسأله هشتم آمده است: «خرید و فروش هر چیزى که آلت باشد براى عمل حرام به طورى که منفعت عقلائى آن منحصر در‌‌ همان عمل حرام است حرام باشد حرام است مانند آلات لهو از قبیل عود و مزمار و بربط و امثال آن و آلات قمار از قبیل نزد و شطرنج و مثل آنکه علاوه بر حرمت خرید و فروش آن ساختن و مزد گرفتن در برابر ساختن آن نیز حرام است بلکه شکستن و از صورت اصلیش خارج کردن واجب است، بله خرید و فروش موارد اولیه آن‌ها از قبیل چوب و مس بعد از آنکه از صورت اصلیش خارج شد اشکال ندارد، بلکه قبل از تغییر شکل هم جائز است، اما در غیر این صورت جواز خرید و فروش آن محل اشکال است. »

حسین علیزاده: «چرا صدای زن را از حافظه موسیقایی ما پاک کرده‌اند؟ من با هرگونه تفکیک جنسیتی مخالفم. مگر تنها مردان می‌توانند هنرمند باشند و آواز بخوانند؟»

به گفته عضو خانه موسیقی، «هنوز صدا و سیما با نشان دادن ساز مشکل دارد. صحبت‌های چند سال پیش آقای خامنه‌ای هم به‌جای خود که ترویج موسیقی در جامعه و دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی را با مصالح نظام اسلامی در تعارض می‌دانست.»

سه سال پیش آیت‌الله خامنه‌ای، رهبری جمهوری اسلامی ایران در سخنانی گفته بود: «به‌طور کلی، ترویج موسیقی و تدریس آن و تشکیل کلاس‌های موسیقی، هرچند موسیقی حلال باشد، با اهداف عالیه نظام مقدس اسلامی سازگار نیست و بهتراست جوانان عزیز وقت با ارزش خود را صرف یادگیری علوم و فنون لازم و مفید نموده و اوقات فراغت خود را با ورزش و تفریحات سالم پر نمایند. »

عضو خانه موسیقی در ادامه می‌افزاید: «همین چند سال پیش یکی از علما گفته بود اگر زنگ خانه کسی موزیکال باشد برکت از آن خانه می‌رود و حالا یک‌باره بیایند و صدای زن را حلال اعلام کنند؟ با کتب فقهی چه کنند؟ تازه چون حرمت شنیدن صدای زنان برای مردان در رساله آقای خمینی هم آمده، شکستن این تحریم، هم مشکل فقهی دارد و هم سیاسی. خلاصه، بیان این موضوع خیلی خوب و به نوعی تابوشکنی هم بود. بیان یک خواسته قدیمی همه بود، اما بین بیان خواسته تا برآورده شدنش راه طولانی در پیش است.»

با وجود تمام محدودیت‌هایی که پیش پای هنرمندان زن ایرانی در عرصه موسیقی گذاشته شده است، آن‌ها کماکان تلاش می‌کنند خود را از وابستگی‌هایی کورکورانه ایدئولوژیک‌‌ رها کنند، و در همه این سال‌ها نشان داده‌اند که صدای زنان ایرانی هرگز خاموش نخواهد شد.