اخبار

رادیوفردا: سازمان ملل در گزارش سالیانه خود درباره شادترین کشورهای جهان، فنلاند را شادترین و بروندی در مرکز آفریقا را غمگین‌ترین کشورها اعلام کرد. ایران در این رتبه‌بندی از میان ۱۵۶ کشور، در جایگاه ۱۰۶ قرار دارد.

فنلاند با جمعیت پنج و نیم میلیونی در شمال اروپا، امسال موفق شد که جایگاه سال گذشته نروژ، دیگر کشور شمالی اروپا را از آن خود کند.

مجمع اقتصاد جهانی نیز به تازگی در گزارش سالانه خود درباره برابری جنسیتی در ۱۴۴ کشور جهان، فنلاند را در کنار ایسلند، نروژ، روآندا و سوئد از نظر برابری جنسیتی، از بهترین کشورهای جهان معرفی کرده است.

این کشور که دارای متراکم‌ترین جنگل‌های جهان است، بر اساس بررسی‌ دانشگاه‌های ییل و کلمبیا، در زمره کشورهای دوستدار محیط زیست نیز قرار دارد.

هافینگتن‌پست به نقل از سفیر فنلاند نوشته که مهم‌ترین معیارهای یک جامعه شاد، «دموکراسی، برابری، آموزش خوب، کیفیت بالای رسیدگی به کودکان و اهمیت دادن افراد جامعه به یکدیگر است.»

در گزارش سالیانه سازمان ملل، فنلاند بر اساس داده‌های موسسه نظرسنجی گالوپ که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ رده‌بندی شده، از نظر همه شاخص‌های مهم در زمینه شادی، یعنی «سطح درآمد، حمایت‌های اجتماعی، آزادی، اعتماد، سخاوت و امید به زندگی سالم» در صدر قرار دارد.

نروژ، دانمارک، ایسلند، سوئیس، هلند، کانادا، نیوزیلند، سوئد و استرالیا به ترتیب در رتبه‌های دوم تا دهم شادترین کشورهای جهان در سال ۲۰۱۸ قرار دارند.

همان‌طور که انتظار می‌رود کشورهای شمالی همچون نروژ، ایسلند، سوئد و دانمارک جزو ۱۰ کشور شاد جهان هستند. آزادی‌های فردی، اعتماد افراد به یکدیگر و سیستم و امنیت اجتماعی از شاخصه‌های مهم کشورهای اروپای شمالی محسوب می‌شوند.

این کشورها در حالی در زمره شادترین کشورهای جهان قرار دارند که در برخی از آنها شهروندان باید بالاترین میزان مالیات‌ها را در مقایسه با سایر نقاط جهان پرداخت کنند.

این گزارش که از سال ۲۰۱۲ آغاز شده، برای نخستین‌بار، شاخص مهاجرت را نیز در بررسی‌های خود مورد توجه ویژه قرار داده است.

ژان امانوئل د نوو، یکی از استادان دانشگاه آکسفورد که برای تهیه این گزارش با سازمان ملل همکاری کرده، درباره اهمیت رضایت و شادی مهاجران از مهاجرت که پیش‌تر در بررسی‌ها مورد بی‌توجهی قرار گرفته، گفته که یافته‌ها نشان می‌دهد رابطه مستقیمی میان میزان احساس شادی و سعادت در شهروندان کشور میزبان و میزان احساس شادی و سعادت مهاجران به آن کشور وجود دارد.

وی به هافینگتون‌پست گفته بر این اساس، احساس افرادی که از کشورهای ناشاد به کشورهای شاد مهاجرت می‌کنند نیز دچار این تغییر می‌شود.

به گفته این استاد دانشگاه، ویژگی خاص فنلاند، احساس رضایت و سعادت توامان در شهروندان جامعه میزبان و در مهاجران است.

بر اساس این گزارش، در ایالات متحده آمریکا، احساس سعادت و رفاه افراد با وجود دوبرابر شدن میزان درآمد سرانه در این کشور از سال ۱۹۷۲ تا کنون، کاهش یافته است.

این در حالی است که به گفته د نوو، آمریکا در حال حاضر از نظر میزان آمار بیکاری در پایین‌تر سطح خود قرار دارد و رشد اقتصادی بالایی دارد.

او می‌افزاید که این موضوع نشان می‌دهد رشد اقتصادی به معنای رفاه بیشتر برای عموم مردم نیست و نمی‌توان تنها بر این عامل تکیه کرد.

حمایت‌های اجتماعی ضعیف، ادراک مردم از میزان فساد، بی‌اعتمادی به نهادهای عمومی و به طور ویژه سطح بهداشت عمومی در این گزارش مورد توجه قرار داشته‌اند و در تعیین جایگاه آمریکا در این زمینه که در رده ۱۸ جهانی قرار دارد، علاوه بر سایر شاخصه‌ها، به این عوامل نیز توجه شده است.

جفری ساکس، اقتصاددان و از دیگر همکاران این گزارش نیز افزایش نابرابری در سطح درآمدها در آمریکا را که موجب فقر مطلق و نسبتا پایدار جمعیت قابل توجهی از مردم این کشور شده در کاهش میزان رضایت و شادی آمریکایی‌ها موثر دانسته است.

با آن که چاقی، بحران مواد مخدر و افسردگی، مشکلاتی جهانی است، اما بر اساس این گزارش، این سه مورد در آمریکا در مقایسه با دیگر کشورهای جهان، با سرعت بیشتری در حال همه‌گیر شدن هستند.

سازمان ملل در عین حال، ۱۰ کشور غمگین جهان را به ترتیب بوروندی در مرکز آفریقا، جمهوری آفریقای مرکزی، سودان جنوبی، تانزانیا، یمن، روآندا، سوریه، لیبریا، هائیتی، و مالاوی معرفی کرده است.

ایران نیز در این رده‌بندی در رتبه ۱۰۶ ایستاده که از کشورهایی چون فلسطین، ونزوئلا، سومالی، نیجریه، لبنان، پاکستان و ترکمنستان نیز پایین‌تر است.

گزارش سالانه اخیر مجمع اقتصاد جهانی درباره برابری جنسیتی در ۱۴۴ کشور جهان نیز اعلام کرده که ایران در سال جاری از جایگاه ۱۳۹ در سال گذشته به رده ۱۴۰ افت کرده است.

در این گزارش، کشورهای مختلف جهان بر اساس اطلاعات مربوط به امکان دسترسی زنان به تحصیل، بهداشت و درمان عمومی، شرکت در امور اقتصادی و سیاسی کشور رده‌بندی شده‌اند.

آن‌طور که این مجمع اعلام کرده، ایران در بین پنج کشوری قرار گرفته که شاخص برابری زن و مرد در آنها بدترین شاخص در جهان است.

تنها چهار کشور چاد، سوریه، پاکستان و یمن در رتبه‌های پس از ایران واقع شده و وضعیت برابری جنسیتی در آنها بدتر از این کشور است.

توانا: پیکر «طالب بسطامی» هشت روز پس از بازداشت، به خانواده‌اش تحویل داده شد.

اداره اطلاعات ایلام روز یکشنبه ششم اسفند به خانواده «طالب بسطامی» گفته است که فرزند آن‌ها در زندان جان باخته است و از آن‌ها خواست تا پیکر او را تحویل بگیرند.

بنا به خبرها طالب بسطامی اواخر بهمن‌ماه به اتهام «ارتباط با گروههای مخالف کرد» بازداشت شده بود. در گواهی فوت او، «ترومای مغزی» (ضربه‌ای که به جمجمه و مغز آسیب می‌زند) دلیل فوت‌اش ذکر شده است.

آقای بساطی مشغول تحصیل در رشته پزشکی در دانشگاه ایلام بود.

اخیرا چند زندانی دیگر در بازداشت‌گاه‌های ایران کشته شده‌اند که اطلاع دقیقی از چگونگی مرگ آن‌ها در دست نیست. سینا قنبری و وحید حیدری در جریان تظاهرات سراسری دی‌ماه ۹۶ بازداشت شدند و در زندان جان باختند. مسئولان جمهوری اسلامی، مرگ آنان را بر اثر خودکشی اعلام کردند.

کاووس سید امامی، زندانی دیگری است که در بازداشت جان سپرده است. مسئولان، مرگ او را نیز ناشی از خودکشی اعلام کرده بودند.

بی‌بی‌سی: خانواده سیدامامی از صفحه اینستاگرام رامین سیدامامی

رامین و مهران سیدامامی که پدرشان کاووس سیدامامی اخیرا در زندان درگذشت پس از ترک ایران می گویند ماموران مانع خروج مادرشان از ایران شده اند. این رویداد با ابراز خشم وزیر خارجه کانادا روبرو شده است.

رامین سیدامامی این خبر را در گفتگو با بی بی سی تایید کرده است. آنها راهی ونکوور کانادا بودند.

مهران سیدامامی هم در تماسی تلفنی به خبرنگار نیویورک تایمز گفته است: “آنها یک بار خانواده ما را تکه پاره کردند حالا دوباره دارند ما را دو پاره می کنند.”

کریستیا فریلند وزیر خارجه کانادا در توییتی نوشت: “برای من مایه انزجار است که مریم ممبینی، همسر کاووس سیدامامی، اجازه خروج از ایران را نیافته. ما می خواهیم که او به عنوان یک کانادایی آزادی بازگشت به کشورش را داشته باشد.”

خانواده سیدامامی گفته اند که ضبط پاسپورت خانم سیدامامی یک تاکتیک فشار است تا فرزندانش در کانادا سکوت اختیار کنند.

خبر درگذشت کاووس سید امامی، فعال محیط زیست و استاد دانشگاه در روز ۲۱ بهمن، دو هفته بعد از بازداشت او به خانواده‌اش اعلام شد.

مقام‌های قضایی ایران می‌گویند که آقای سیدامامی، در زندان خودکشی کرده و او را متهم می‌کنند که بخشی از یک شبکه جاسوسی برای دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل بوده است. اما این ادعا با تردید گسترده از جمله از طرف خانواده اش روبرو شده است.

مریم ممبینی که اکنون مقام ها مانع خروج او شده اند روز ۲۱ بهمن برای سه ساعت تحت بازجویی قرار گرفته بود که پیش از اعلام خبر مرگ همسرش به او بود.

خانواده آقای سیدامامی می گویند که مقام ها از خانم ممبینی تعهد کتبی گرفته‌ بودند با رسانه‌ها صحبت نکند وگرنه خود او را هم بازداشت خواهند کرد.

نامه رامین سیدامامی: در ارعاب دایم

رامین سید امامی که به عنوان خواننده با نام “کینگ رام” فعالیت می کند در نامه ای گفته است که آنها از زمان اعلام خبر فوت پدرشان تحت فشار زیاد و در “ارعاب دایمی بوده اند.”

او این نامه را پیش از ممانعت از خروج مادرشان نوشته بود اما آن را پس از سوار شدن به هواپیما در تهران برای رسانه ها فرستاد چون گفت می خواهد “جهان از وضع آنها آگاه باشد.”

او نوشت: “پس از آزارها و تهدیدهای دایم خانواده ما تصمیم گرفته است برای امنیت خود ایران را ترک کند و به ونکوور برود تا یک زندگی آرام را از نو شروع کند.”

رامین سیدامامی گفت که هرچند آنها با دست خالی ایران را ترک می کنند چون “ماموران به خانه ما یورش آوردند و کلیه وسایل ارزشمند ما (از جمله مهم ترین آنها یعنی سند خانه ما) را برده اند، اما دیگر نمی توانیم این ارعاب دایمی را تحمل کنیم.”

به گفته او مریم سیدامامی در این فاصله مکررا دچار حملات عصبی شد و بارها به بیمارستان منتقل شد.

او افزود: “من و برادرم هرجا می رویم ما را دنبال می کنند و زیر نظر دارند. مقام ها از طریق وکلا این پیام را رسانده اند که “یا خفه شوید یا کاری می کنیم خفه شوید” و ماموران دولتی سر راه ما قرار گرفتند و گفتند که زیر نظر هستیم. ما در حال حاضر در چنین شرایطی به سر می بریم.”

آقای سیدامامی ابراز امیدواری کرد که توجه و حضور دولت کانادا حامل این پیام باشد که این نوع “تعرض” به شهروندان کانادا در داخل و خارج تحمل نخواهد شد.

فرزند کاووس سیدامامی می‌گوید با دیدن فیلم لحظات آخر زندگی پدرش نمی‌توان درباره چگونگی مرگ او نتیجه قطعی گرفت

او نوشت که پدرش “برای خدمت و عشق ورزیدن به دیگران زنده بود” و اولویت او اکنون “زنده نگه داشتن میراث پدرش است”.

او در اشاره به پرونده زهرا کاظمی نوشت: “۱۵ سال طول کشید تا ایران به طور نیمه رسمی اذعان کند که زهرا کاظمی عکاس ایرانی کانادایی که در سال ۲۰۰۳ در زندان اوین درگذشت جاسوس نبود و آنها مقصر بودند. ما باید اطمینان حاصل کنیم که دیگر هرگز چنین اتفاقی (هرچند غیرممکن به نظر می رسد) برای کسی نخواهد افتاد؛ از طریق افزایش آگاهی درباره بی عدالتی ها در ایران و فشار بر دولت ایران برای سر خم نکردن جلوی سپاه پاسداران و شبه نظامیان آنها که ورای قانون عمل می کنند.”

او همچنین گفت فکر می کند تنها دلیل دستگیر نشدن باقی آنها “این است که صدایمان را بلند کردیم و ساکت نماندیم.”

در پی واکنش های گسترده به مرگ کاووس سیدامامی، عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران، او را متهم کرد با «افسر اطلاعاتی آمریکا در ایران» در ارتباط بوده است. غلامحسین محسنی اژه‌ای، سخنگوی قوه قضاییه ایران، هم گفت “دشمن” می‌خواهد با پرداختن به این موضوع “التهاب‌آفرینی” کند.

اما غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی، نماینده مجلس در انتقاد از دستگاه قضایی گفت اگر آقای سیدامامی “جاسوس کد دار موساد و سیا بود، چرا از جانش محافظت نکردید؟”

دویچه‌وله: مرگ محمد راجی یکی از دروایش گنابادی بازداشت شده در حوادث خیابان پاسداران تهران‌، بحث در مورد مرگ‌های مشکوک در بازداشتگا‌ه‌های ایران را دوباره دامن زده است.

عفو بین‌الملل کمیته ویژه رئیس‌جمهور ایران برای تحقیق در مورد مرگ‌های مشکوک در زندا‌‌ن‌های ایران را مستقل نمی‌داند. رها بحرینی، پژوهشگر عفو بین‌الملل در گفتگو با دویچه‌وله فارسی تأکید می‌کند که اولین مرحله برای پاسخگو کردن حکومت‌های سرکوبگر، اطلاع‌رسانی شفاف در مورد عملکرد آنهاست. این نوع اطلاع‌رسانی حساسیت بیشتری در مورد کارنامه نقض حقوق بشر ایران ایجاد می‌کند. عفو بین‌الملل نهادی غیردولتی است که تلاش می‌کند با پژوهش و فعالیت در زمینه حقوق بشر از پایمال شدن حقوق انسان‌ها در سراسر دنیا جلوگیری کند. عفو بین‌الملل خواستار برقراری عدالت در مورد افرادی است که حقوق ایشان به هر نحوی پایمال شده است.
خبر را بشنوید

عصرایران: همه باید بدانیم چرخ این دنیا همیشه به کام ما نمی‌چرخد. گاهی در عرش هستیم گاهی در فرش. دنیا دو روز است. روزی با ما و روزی بر ما و تنها نام نیک و داوری مردم بر جای می ماند…

عصر ایران؛ مصطفی داننده- سعید مرتضوی نامی است آشنا برای اهالی رسانه و سیاست. فردی که بعد از سال‌ها عملکرد او در دستگاه قضا و سازمان تامین اجتماعی مورد سوال قرار گرفته و تا حدودی پرده‌های عملکرد او کنار رفته و دادستان سابق تهران را در برابر دستگاه عدالت قرار داده است.

کسی که خود سال‌ها حکم زندان رفتن دیگران را امضا می کرد خود حالا در راه زندان است. در کنار این زندان رفتن پرونده تازه‌ای هم به نام قتل زهرا کاظمی خبرنگار «ایرانی-کانادایی» در 14 سال قبل – 6 سال پیش از ماجرای کهریزک – برای او باز شده است.

ناگاه بیت اول رباعی مشهور خیام نیشابوری به یاد می آید که: «بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر/ دیدی که چگونه گور بهرام گرفت».

عاقبت سعید مرتضوی و امثال او در سراسر جهان، آیینه‌ای است برای هر که اختیار و قدرتی دارد تا آن را ابدی و انحصاری و دور از نظارت نپندارد.

سعید مرتضوی؛ دم دست‌ترین عبرت تاریخی

باید بدانیم این اسب همیشه به تاخت می‌رود و گاهی سوار خود را چنان به زمین می‌ کوبد که دیگر نمی‌تواند قد راست کند. تمام کسانی که از زین قدرت به زمین خورده‌اند هیچ گاه فکر نمی‌کردند روزی از پشت میله‌های زندان سر درآورند یا حتی مجازات های سنگین نر در انتظار آنان باشد.

آیه 2 سوره حشر قرآن که در فرهنگ ما ضرب المثل شده همین معنا را به زیباترین شکل بیان می کند: « فَاعْتَبِروُا یَا اُولِی الاَبْصَارِ/ پس عبرت بگیرید ای صاحبان چشم.» و خاقانی شروانی می سُراید: «هان ای دل عبرت بین، از دیده عِبَر کن هان» یا از دیده نظر کن هان…

تاریخ اما تنها نه برای خواندن که در همین نزدیکی است و سعید مرتضوی دم دست ترین تاریخ موجود.

گفت‌وگو‌ها و مصاحبه‌های کسانی را که با احکام و ارادۀ او به زندان رفته‌اند بخوانید. ماشاالله شمس الواعظین روزنامه نگار کهنه کار ایرانی خاطره جالبی از برخورد با سعید مرتضوی دارد. او می‌گوید:« من در دادگاه خودم که مرتضوی رئیس آن بود ( اواخر آبان ۷۸ ) به خودش گفتم: “روزی در همین جمهوری اسلامی فرا می‌رسد که به اتهام ارتکاب جنایات علیه بشریت به زندان خواهی رفت و مرتضوی پوزخندی به من زد و گفت: “چنین آرزویی را به‌گور خواهی برد.”»

همه ما باید بدانیم چرخ این دنیا همیشه به کام ما نمی‌چرخد. گاهی در عرش هستیم گاهی در فرش. امام علی ع نیز می گوید: دنبا دو روز است. روزی با ما و روزی بر ما.

پس جا دارد به گونه ای رفتار کنیم که اگر در عرش بودیم از ما به نیکی یاد کنند و به فرش افتادیم نیز از ما به نکویی نام ببرند.

سرنوشت قاضی و دادستان سابق که در سال 89 شعب تأمین اجتماعی هم تصویر او را درقالب بنر نصب کرده بودند برای همۀ باید عبرت باشد: در سوره یوسف آیه 111 آمده است: «لَقَدْ کَان فِی قِصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لاِوُلِی الالْبَاب./ درسرگذشت آنان درس عبرتی برای صاحبان اندیشه بود.»

رادیوفردا: مقام‌های قضائی آرژانتین می‌گویند روند دادگاهی رئیس‌جمهوری پیشین آن کشور به اتهام «تبانی با ایران» در پیوند با جریان بمب‌گذاری سال ۱۹۹۴ در کانون یهودیان بوئنوس‌آیرس، آغاز می‌شود.

یک قاضی آرژانتینی، ۱۴ اسفند ماه، اعلام کرد کریستینا کیرشنر فرناندز و ۱۱ تن از مقام‌های ارشد دولت او، در دادگاه همگانی محاکمه خواهند شد.

خانم فرناندز که بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۵ رئیس‌جمهوری آرژانتین بود، متهم است برای «مخفی نگه داشتن» رابطه ایران با جریان بمب‌گذاری در سال ۱۹۹۴ در کانون یهودیان بوئنوس آیرس، موسوم به آمیا، با جمهوری اسلامی تبانی کرده‌است.

کریستینا کیرشنر فرناندز این اتهامات را «حرف پوچ» توصیف و رد کرده‌است. جمهوری اسلامی ایران دست‌داشتن در جریان بمب‌گذاری که به کشته‌شدن ۸۵ نفر انجامید را رد کرده‌است.

قاضی کلادیو بونادیو اکنون حکم پایان مراحل بررسی پرونده را صادر کرده‌است که در نتیجه به‌معنی آغاز روند دادگاه خواهد بود. هنوز تاریخ دقیقی برای نخستین جلسه دادگاه تعیین نشده‌است.

قاضی بونادیو در پایان سال گذشته میلادی خواستار آن شد که مصونیت قضائی خانم کیرشنر فرناندز برچیده شود. او در حال حاضر سناتور است. با این وجود قانون‌گذاران، این درخواست قاضی را اجابت نکرده‌اند. در نتیجه بازداشت فرناندز از نظر قانونی ممکن نیست، اما محاکمه او در دادگاه نیازی به رفع مصونیت ندارد. چهار تن از متهمان دیگر بازداشت شده‌اند.

روند رسیدگی به جریان بمب‌گذاری در کانون یهودیان به بیش از دو دهه پیش باز می‌گردد. در همان زمان گروه حزب‌الله لبنان متهم به این عملیات مرگبار شد. تهران حامی اصلی این گروه است.

پلیس بین‌الملل در پیوند با این پرونده و اتهام‌های واردشده برای اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس جمهوری وقت، علی فلاحیان، وزیر اطلاعات وقت، علی‌اکبر ولایتی، وزیر خارجه وقت و محسن رضایی، فرمانده وقت سپاه پاسداران حکم جلب صادر کرده‌است.

در سال ۲۰۱۵ میلادی، جسد دادستان پرونده، آلبرتو نیسمان، پیدا شد. در دی ماه گذشته یک قاضی فدرال آرژانتین اعلام کرد نیسمان «به قتل رسیده است» و خودکشی نکرده‌است؛ آن‌طور که پیشتر اعلام شده بود.

دادستان نیسمان در روزهای قبل از کشته شدن، خانم کیرشنر فرناندز را به تبانی با جمهوری اسلامی ایران برای سرپوش نهادن بر پرونده تحقیق در مورد انفجار سال ۱۹۹۴ متهم کرده بود.
با استفاده از اسوشیتدپرس، خبرگزاری فرانسه و رادیو فردا|ت.ت

رادیو فردا: دختر محمد راجی، یکی از دروایش گنابادی بازداشت شده، در گفت‌وگو با رادیو فردا تأیید کرد که مأموران نیروی انتظامی اعلام کرده‌اند، پدرش «بر اثر ضربات وارده» به کما رفته و فوت شده است.

طیبه راجی روز یکشنبه ۱۳ اسفند، در گفت‌وگو با رادیو فردا گفت که مأموران نیروی انتظامی در تماس تلفنی از خانواده آقای راجی خواسته‌اند که به همراه عکس و مدارک شناسایی او، به اداره دهم آگاهی در خیابان شاپور تهران مراجعه کنند.

بر اساس گفته‌های خانم راجی پس از مراجعه یکی از بستگان او به اداره آگاهی، مأموران خبر داده‌اند که یکی از بازداشت‌شدگان «بر اثر ضربات وارده» در کماست.

به گفته طیبه راجی، مأموران سپس در تماس تلفنی با فردی که از طرف خانواده به اداره آگاهی مراجعه کرده بود، گفته‌اند که آقای راجی فوت شده است.

طیبه راجی همچنین به رادیو فردا گفت که پدرش هنگام بازداشت در اول اسفند ماه «شدیداً ضرب و شتم» شده بود و «حال وخیمی» داشت اما «دست خود را تکان داد» و بعد از آن هیچ تماسی با خانواده نداشته است.

او اضافه کرد: «اگر پدر من در کما بود، حداقل حقوق شهروندی این بود که به ما اطلاع می‌دادند که او را ببینیم».

طیبه راجی همچنین گفت که مأموران نیروی انتظامی به خانواده هیچ اطلاعی درباره زمان تحویل جسد پدرش نداده‌اند.

پیشتر وب‌سایت مجذوبان نور، که اخبار مربوط به درویشان گنابادی رو پوشش می‌دهد، خبر داده بود که آقای راجی «در اثر ضربات وارده در حین بازجویی در بازداشتگاه پلیس کشته شده است».

اما دادستان عمومی و انقلاب تهران، روز یکشنبه با تأیید خبر درگذشت یکی از بازداشت‌شدگان، درگذشت او «در جریان تحقیقات» را تکذیب کرد.

بر اساس گزارش‌ها، محمد راجی از فرماندهان سابق سپاه پاسداران بوده در جنگ ایران و عراق مجروح شیمیایی شده بود.

آن طور که وب‌سایت مجذوبان نور می‌نویسد، او در سال ۸۳ پس از جدا شدن از سپاه در منطقه روستای مزرعه‌آباد الیگودرز به کشاورزی مشغول بوده است.

دختر محمد راجی همچنین به رادیوفردا گفت که محمدعلی راجی، برادرش که متولد سال ۷۴ است، برای مراقبت از پدرش که «مجروح شیمایی» بوده، به خیابان پاسداران رفته بود که او نیز بازداشت شده و در زندان فشافویه زندانی است.

پیش از این گزارش‌هایی نیز درباره مرگ سه نفر از دراویش بازداشت شده در بیمارستان منتشر شده و غلامحسین محسنی اژه‌ای، سخنگوی قوه قضائیه، کشته شدن یکی از دراویش در بیمارستان را تأیید کرده است.

آقای اژه‌ای در آن زمان به نام این فرد اشاره‌ای نکرد.

در روزهای گذشته همچنین فیلم‌ها و عکس‌هایی از«ضرب و جرح» شدید دراویش بازداشت شده و گزارش‌هایی درباره «شکستگی سر، فک و چند دندان» و وضعیت جسمی نامناسب تعدادی از آنان منتشر شده است.

مقام‌های قوه قضائیه در روزهای گذشته بر مجازات «سریع و خارج از نوبت» دراویش گنابادی بازداشت شده در درگیری‌های خیابان پاسداران تأکید کرده‌اند و فرمانده نیروی انتظامی تهران نیز اعلام کرده که راننده اتوبوسی که به گفته مقام‌های امنیتی و قضایی سه مأمور نیروی انتظامی را زیر گرفته و باعث مرگ آنان شده، قبل از پایان سال ۹۶ اعدام خواهد شد.

در همین حال به گزارش خبرگزاری ایرنا، دادستان تهران روز یکشنبه مدعی شد که «مطالبه جدی مردم» از قوه قضائیه «محاکمه سریع و علنی» دراویش بازداشت‌شده در خیابان پاسداران است و این مطالبه «انتظاری به جا» است.

عباس جعفری دولت آبادی اضافه کرد: «البته چنین جسارتی ناشی از ضعف دستگاه‌های امنیتی و انتظامی نبوده؛ بلکه ریشه در تصمیم شورای تامین دائر بر جلوگیری از درگیری داشته است؛ اما آن‌جا که به ارتکاب جنایت تبدیل ‌شد، برخورد جدی ضرورت یافت».

روز گذشته ۸۷ فعال سیاسی و مدنی در بیانیه‌ای تأکید کرده‌ بودند که اخبارمنتشر شده «درباره محاکمه فوری و خارج از نوبت» دراویش بازداشت شده «پیشاپیش اصل استقلال و بی طرفی محکمه را زیر سؤال برده است».

تأکید مقام‌های جمهوری اسلامی بر مجازات دراویش گنابادی بازداشت شده در حالی است که تجمع اعتراضی دراویش گنابادی در اطراف خانه نورعلی تابنده، قطب این سلسله، در روز دوشنبه ۳۰ بهمن، با دخالت نیروهای امنیتی و لباس شخصی‌های موتورسوار به خشونت کشیده شد.

پیشتر کانون مدافعان حقوق بشر که ریاست آن بر عهده شیرین عبادی است در گزارش خود از نقض حقوق بشر در ایران در بهمن ماه با اشاره به این درگیری‌ها اعلام کرده بود که «منشأ بسیاری از حوادث ناگوار در اعتراض‌های خیابانی، حضور و دخالت نیروهای بسیج در صحنه وقوع حادثه است».

تجمع دراویش گنابادی در روز دوشنبه ۳۰ بهمن، ابتدا در مقابل کلانتری ۱۰۲ پاسداران در شمال تهران در اعتراض به بازداشت یکی از دراویش به نام نعمت‌الله ریاحی آغاز شده بود.

حدود دو هفته پیش از آن نیز دراویش گنابادی، پس از انتشار گزارش‌هایی مبنی بر ایجاد یک پاسگاه ایست‌ بازرسی در نزدیکی خانه نورعلی تابنده تجمع کرده بودند که آن تجمع با دخالت مأموران امنیتی به خشونت کشیده شده بود.

اقدامات حکومت جمهوری اسلامی علیه این گروه از سال ۸۴ شدت گرفت. در این سال تخریب گسترده حسینه‌های دراویش گنابادی در شهرهای مختلف ایران آغاز شد و پس از آن تعداد زیادی از دراویش بازداشت شدند.

کانون مدافعان حقوق بشر سال ۹۳ در نامه‌ای سرگشاده به دبیرکل سازمان ملل متحد، نوشته بود که دراویش گنابادی بیش از ۱۵ سال است که با «اذیت و آزارهای مداوم نظیر، زندان، محرومیت از حقوق اجتماعی، تهدید…» مواجه هستند.
با استفاده از گفت‌وگوی رادیوفردا با طیبه راجی و گزارش‌های ایرنا، ایلنا و دیگر منابع خبری؛ ا.م./م.ا.

عصر ایران: بعد از گفت‌وگوی یونسی در مورد زهرا کاظمی و نقش سعید مرتضوی در کشته شدن این خبرنگار «ایرانی و کانادایی» بازهم این پرونده در راس اخبار ایران قرار گرفت و شخصیت‌های مختلف در مورد آن اظهار نظر کردند.

یکی از این افراد محمدحسین خوشوقت، مدیر کل مطبوعات و رسانه‌های خارجی وزارت ارشاد دولت اصلاحات بود. او ضمن بازگویی برخی روایت‌های گفته شده از پرونده زهراکاظمی، جزئیات جدیدتری از زوایای پنهان مانده این پرونده و تلاش سعید مرتضوی برای رفع اتهام از خودش را توضیح داده است. ( اینجا بخوانید)

خوشوقت در روایت خود از عبدالله ناصری مدیرعامل وقت خبرگزاری ایرنا به عنوان شاهد گفته‌های خود نام می‌برد. به همین بهانه به سراغ عبدالله ناصری می‌رویم در نظر او را در این مورد جویا شویم.

ناصری در گفت‌وگو با عصر ایران ماجرا اینگونه روایت می‌کند:

روایت آقای خوشوقت کاملا یک روایت صحیحی بوده است، در این چند روز که این بحث ها اتفاق افتاد آقای خوشوقت با من تماس گرفتند و صحبت هایی داشتیم. همانطور که گفتند در سر برگ معاونت مطبوعاتی مطالب را فکس کرده بودند به اتاق خبر و من خودم خبر را روی خط دیدم. بعد از این بود که آقای خوشوقت تماس گرفتند و گفتند که ماجرا اینچنین بوده است. به همین دلیل بود ما هم یک خبر تکمیلی کار کردم و این موضوع را هم با وزیر ارشاد و هم با چند تن از نمایندگان مجلس ششم در میان گذاشتم.

در همان زمان بود که در رابطه با پرونده نظر سنجی معروف درباره “روابط ایران و آمریکا” که آقای گرانپایه و دیگر دوستان دچار مشکل شده بودند ریاست کمیسیون آقای پورنجاتی من را خواستند و در این خصوص گزارش مفصل و کامل دادم. البته من یکبار در مجلس ششم و یکبار هم در مجلس هفتم در این خصوص صحبت کردم و در گزارش ارائه شده به مجلس ششم اشاره ای به نحوه عملکرد آقای مرتضوی شد.

روایت مدیر پیشین ایرنا از ماجرای مرگ زهرا کاظمی و نقش سعید مرتضوی: همه چیز در انحصار مرتضوی بود/ هیچ کس نمی توانست به حوزه او تعرض کندیکی از بحث هایی که من با آقای مرتضوی داشتم توضیح دادن این بود که، مدیرعامل خبرگزاری همه کاره است و او باید پاسخگو باشد اما ایشان به دلایلی از بحث مدیرعامل عبور کرده بود و به صورت مستقل می خواست که خبرنگار، دبیر و سردبیر را درگیر این مسئله کند و من هم در مقابل این موضوع مقاومت می کردم. اگر چه از طریق کانال های دیگری سردبیر و دبیر را پیدا کرد و مزاحمت هایی هم برای آنها ایجاد کردند.

من این مسئله و ایراد حقوقی به نحوه کار آقای مرتضوی را در کمیسیون فرهنگی مجلس مطرح کردم و در نطق آقای آرمین که درباره قتل خانم زهرا کاظمی بود نیز من مستنداتی ارائه کردم و کارهای خلاف حقوقی و خلاف قوانین قضایی و خلاف اساس نامه های دستگاه های دولتی را شرح دادم که بر اساس آن گفته شده بود مسئولیت همه اخبار خبرگزاری ها بر عهده مدیرعامل است.

بعد از این گزارش ها نزدیک به ده شب بود که آقای مرتضوی به تلفن من تماس گرفت و شروع کرد به گلایه کردن که چرا در کمیسیون فرهنگی علیه من گزارش داده ای و من گفتم که به هرحال وقایع را گزارش داده ام. از شواهد چنین بر می آمد که این اطلاعات را آقای حداد عادل که آن زمان در کمیسیون فرهنگی حضور داشت، را به ایشان منتقل کرده بود. این تلفن در حد گلایه بود و من هم گفتم که من بر اساس واقعیت های کار خودم و واقعیت های دریافتی خبری در موضوع پرونده زهرا کاظمی عمل کرده ام و تاکید کردم اینگونه مسائل به اضافه پرونده نظرسنجی در حوزه وظیفه و حرفه ای ماست و من براساس وظیفه روند را پیش بردم.

من حتی بر این تاکید کردم کار خلاف قانون کمیسیون فرهنگی این است که وقتی کاری پیش می آید بجای آنکه با مدیر عامل صحبت کند، مستقیما با سردبیر و خبرنگار صحبت می کند.

البته این طبیعی بود که افرادی در بسیج سازمان خبرگزاری داشت که در اتاق خبر چنین اخباری را منتقل می کردند، مخالف اصلاحات بودند و برای مرتضوی خبرچینی می کردند. این مسائل نیز خلاف اساس نامه خبرگزاری بود که من این موضوع را نیز در کمیسیون فرهنگی مطرح کرده بودم.

این موضوع علاوه بر جریان آقای مرتضوی و دادگاه سه وجه داشت یک بخش آن خبرگزاری بود و بخش دیگر آن نطق آقای آرمین در مجلس و وجه سوم آن نیز حوزه اداره کل مطبوعات خارجی و جناب خوشوقت بودند. که دقیقا تمام آن چیزی که آقای خوشوقت بیان کردند، کاملا صحت دارد.

آقای خوشوقت بعد از آنکه از پیش سعید مرتضوی آزاد شود، با من تماس گرفت. مرتضوی آقای خوشوقت را نگه داشته بود تا گزارش ایشان با سربرگ وزارت ارشاد در دفتر مرتضوی تایپ و از همانجا فکس شود. وقتی که این موضوع از طریق خبرگزاری که تحت نظارت آقای خوشوقت بود به کانال خبر رفت، و بعد از اینکه خبر منعکس شد، آقای خوشوقت را از دفتر خودش در دادگاه مطبوعات ترخیص کرد. بعد از این ماجرا بود که آقای خوشوقت با من تماس گرفت و اتفاقات را توضیح داد و من به ایشان گفتم که اگر توضیح کتبی دارید، ارائه دهید. ایشان نیز گزارشی دادند و در خبرگزاری منتشر شد.

بنابراین گزارش آقای خوشوقت و نطق آقای آرمین و جمع بندی کمیسیون فرهنگی همگی درست بود که خبرگزاری نیز در مورد آن نظر خود را منتشر کرده بود. اما متاسفانه در آن زمان، دوران قدرت بلامنازع آقای مرتضوی در دادگاه ویژه مطبوعات بود که در آن شرایط آقای مرتضوی بر همه اوضاع رسانه ای و روابط عمومی با تهدید و فشار های مختلف تسلط پیدا کرده بود.

به همین دلیل بود که مطبوعات و رسانه های آن زمان یک وحشت عجیبی داشتند. حتی دستگاه های امنیتی نیز در آن زمان از ایشان حساب می بردند چرا که پرونده زهرا کاظمی همه چیز در انحصار مرتضوی بود. مرتضوی در آن زمان چنان قدرتی داشت که هیچ کس نمی توانست به حوزه او تعرض کند.

حتی آقای هاشمی شاهرودی از همان ابتدای مسئولیتشان در قوه قضاییه در سال 1377 قصد و اراده این را داشتند که مرتضوی را عوض کنند و من این را مستقیما از آقای مروی که در آن زمان معاون اول قوه قضاییه بودند، نقل می کنم. خود آقای مروی هم که رئیس محکمه قضات بود، معتقد بود که مرتضوی چهره پر مساله ای در سیستم قضایی است که خیلی سریع در این سیستم رشد و جایگاه پیدا کرده بود برای همین قصد جایگزنی او وجود داشت اما با مسائل دیگری مواجه شد و بعد از این ماجرا ارتقا مقام پیدا کرد و مرتضوی به مقام دادستانی هم رسید و این روند را ادامه داد تا زمانی که در دستگاه قضا قدرتش کاسته شد و بعد از داستان های زیادی که ایجاد و به مهره سوخته ای در دستگاه قضا تبدیل شد در دولت آقای احمدی نژاد به پاس خدماتی که ایشان برای انتخابات 84 انجام داده بود، در سال 88 او را در سازمان تامین اجتماعی به کار گرفتند که دیدیم چه جریاناتی نیز در آن سازمان رخ داد.

اعمال نفوذهای غیر قانونی مرتضوی در حوزه رسانه ای بسیار واضح و قابل توجه است.

در برخوردهای اولیه که مرتضوی با خود من و خبرگزاری داشت، از یک موضع خیلی بالا عمل می کرد. من هم به دلیل شناختی که از ایشان داشتم. من از طریق آقای مروی ایشان را خیلی خوب می شناختم و می دانستم که روحیات ایشان چگونه است و تاکید داشتند که در مقابله با او باید کسی باشد که مرتضوی نتواند ته دلش را خالی کند. وقتی هم که با تلفن به من زنگ زد با این عبارت شروع کرد که، « شما مملکت را به هم ریخته اید و فردا صبح باید برای توضیحات مراجعه کنید» من در مقابل گفتم که چند روز آینده کلاس دارم و به همین دلیل 4 روز بعد به او مراجعه کردم. همین امر باعث شد که وقتی برای اولین بار او را دیدم که، متهمین دادگاه خود و میز قضاوت را رها کرد و در کنار من روی یک صندلی عادی نشست.

به همین دلیل بود که برای اولین بار یک باب گفت و گو میان من و مرتضوی باز شد و رفتار او با من کاملا متفاوت شد. این موضوع به این دلیل بود که من از قبل شناخت کاملی از نوع رفتار مرتضوی داشتم اما در مقابل آقای خوشوقت برخورد متفاوتی ارائه کرده بود و می خواست اعمال نفوذ داشته باشد. در همین راستا بود که به آقای خوشوقت اتهام مبادرت به جاسوسی زده بود و این حرف در برخورد اول یک حرف تکان دهنده ای بود ولی نهایتا مشخص شد که مرتضوی یک سناریو طراحی کرده است که با محوریت خبرگزاری و معاونت مطبوعات خارجی پرونده را ببندد به عبارتی مرتضوی با بیان چنین اتهاماتی می خواست جواب نطق آقای آرمین را داده باشد و پرونده زهرا کاظمی را مدیریت کند..

رادیوفردا: مقامات ایران می‌گویند که میزان بنزن موجود در هوای شهرها بخاطر استفاده از این ماده سمی در بنزین تولیدی کشور در سال ۸۹ حدود ۱۲۰ برابر حد مجاز بود که اکنون ۴۰ برابر کمتر شده‌است.

بنزن بعنوان ماده‌ای شیمیایی عمدتاً در تولید فرآورده‌های پتروشیمی مانند نایلون و لاستیک کاربرد دارد، اما برخی از کشورها از این ماده خطرناک بصورت گسترده‌ای بعنوان اکتان‌افزا در تولید بنزین استفاده می‌کنند.

دربارهٔ خطرات ناشی از این ماده سمی، به‌ویژه در بیماری‌های سرطانی، سازمان بهداشت جهانی طی گزارشی در سال ۲۰۱۰ اعلام کرد که استنشاق این ماده از طریق هوا «خطرات بسیار جدی» دارد.

آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان، این ماده سمی را در صدر لیست مواد شیمیایی سرطان‌زا قرار داده‌است.

به‌رغم این هشدارها، خبرگزاری رویترز طی گزارشی که چهارشنبه ۹ اسفند ماه منتشر کرده‌است، می‌نویسد که این نهاد بین‌المللی نیمه‌وابسته به سازمان جهانی بهداشت، در پژوهش‌های خود به تمامی جوانب خطرات ناشی از بنزن توجه نکرده‌است و تذکر سه سال پیش یک محقق را نسبت به نقایص گزارش خود نادیده گرفته‌است. این موضوع نشان می‌دهد که خطرات بنزن بسیار بیشتر از آن چیزی است که تحقیقات نهادهای بین‌المللی هشدار داده‌اند.

رویترز می‌نویسد که «میلیون کاپشتین»، مهندس مواد شیمیایی در آمریکا، طی تذکری در سال ۲۰۱۵ به آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان از نقایصی در گزارش منتشر شده توسط این نهاد بین‌المللی خبر داده و گفته‌است که در گزارش یادشده وسعت خطرات بنزن بصورت دقیق و جامع تشریح نشده‌است.

رویترز می‌نویسد که آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان کاستی‌های تحقیقات خود را پذیرفته، اما اعلام کرده‌است که برنامه‌ای برای تحقیقات بیشتر ندارد. با این‌حال، آقای کاپشتین هنوز هم اصرار دارد که این نهاد بین‌المللی را مجاب به تحقیقات گسترده‌تر بکند، چرا که به گفته او، خطرات این ماده بسیار بیشتر از آن چیزی است که تحقیقات نشان می‌دهد.

استفاده از بنزن در ایران

استفاده از بنزن در ایران، به‌ویژه در دور دوم ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد که آمریکا صادرات بنزین به ایران را تحریم کرد و جمهوری اسلامی از ظرفیت مجتمع‌های پتروشیمی برای جبران کمبود بنزین استفاده کرد، نگرانی‌های بسیاری را دامن زده‌است.

مقام‌های ایرانی هنوز هم می‌گویند که از این ماده در تولید بنزین استفاده می‌کنند، اما سهم آن از کل بنزین حدود یک درصد است که مطابق با استانداردهای بین‌المللی است. البته بر اساس استانداردهای اروپا و آمریکا، غلظت یک‌درصدی بنزن در بنزین بعنوان بیشترین حد مجاز پذیرفته شده‌است نه استاندارد.

به گزارش خبرگزاری ایرنا، دکتر سعید متصدی، معاون محیط زیست انسانی سازمان محیط زیست، اردیبهشت ماه سال جاری گفته بود که دولت قبلی از سال ۸۹ اقدام به تولید و توزیع بنزین پتروشیمی کرده بود که ۵۰ درصد آنرا بنزن تشکیل می‌داد که منبع اصلی آلودگی هوا بود؛ بررسی‌های انجام شده در تهران نشان می‌دهد که میزان بنزن در هوای پایتخت بیش از ۳۰۰ قسمت در میلیارد است و برخی از نقاط به بیش از هزار قسمت در میلیارد می‌رسید.

وی پیشتر نیز در سال ۹۴ طی گفت‌وگویی با خبرگزاری مهر گفته بود که در سال ۸۹ میزان غلظت بنزن موجود در هوای شهرها ۶۰۰ برابر حد مجاز بود که الان چهل برابر کمتر شده‌است.

در این میان خبرگزاری ایسنا طی گزارشی که ۵ اسفند سال جاری از قول شینا انصاری، مدیرکل پایش فراگیر سازمان حفاظت محیط زیست، منتشر کرد، می‌گوید که میزان بنزن موجود در بنزین توزیعی در کشور در بیشترین حالت ۱٫۵۴ درصد بوده و بطور متوسط حدود ۹۵ صدم درصد است.

ایران همچنین از ماده اکتان‌افزای «ام‌تی‌بی‌ای» در تولید بنزین استفاده می‌کند که این ماده شیمیایی نیز با هشدارهای جدی از طرف مجامع بین‌المللی همراه است. ایران هم اکنون روزانه بالای ۱٫۴ میلیون لیتر به بنزین تولیدی کشور از این ماده اضافه می‌کند. به عبارتی غلظت این ماده در بنزین تولید داخل بالای ۲ درصد است.

ایلنا: یکی از کارگران فصلی مجتمع کشت و صنعت هفت تپه، ساعاتی پیش در مجاورت محوطهٔ کمپ کارگران نی‌بر خود را به کانال آب انداخت و به زندگی‌اش پایان داد.

به گزارش ایلنا، علی نقدی، یکی از کارگران فصلی مجتمع کشت و صنعت هفت تپه ظهر امروز (سه‌شنبه، 8اسفند ماه) در محوطه کمپ نی‌برها با انداختن خود به شاه‌کانال آب مزارع نیشکر دست به خودکشی زد و جان باخت.

در همین رابطه یکی از همکاران وی به ایلنا گفت: آقای نقدی حدودا 27 سال سابقه کار در مجتمع نیشکر هفت تپه داشت که برای پیگیری مطالبات مزدی و بیمه‌ای خود صبح امروز به بخش اداری مجتمع مراجعه کرده بود.

به گفته این کارگر فصلی، « علی نقدی» ساعاتی قبل از اقدام به خودکشی وارد کمپ شده بود و در مقابل همکاران خود از پیگیری بی‌نتیجه مطالبات خود خبر داده و گفته بود؛ از این وضعیت خسته شده و می‌خواهد خودکشی کند تا شاید مسئولان شرکت به فکر مطالبات چندین ساله همکارانش بیفتند.

یکی دیگر از همکاران این کارگر جانباخته با تایید این سخنان گفت: باور نمی‌کردیم آقای نقدی گفته‌های خود را عملی کند اما به‌صورت ناگهانی با جنازه در آب افتاده وی در کانال کشاورزی روبرو شدیم. تنها اقدامی که از دست‌مان برآمد خارج کردن جنازه از آب بود تا مبادا پیکر وی وارد پمپ شود.

او ادامه می‌دهد: «علی» حدود 50 سال سن داشت. سال‌هاست که مسئولان کارخانه هزینه دوران بازنشستگی‌مان را علارغم مصوبه دولت به حساب تامین اجتماعی واریز نمی‌کنند و ما کارگران فصلی بلاتکلیف مانده‌ایم. همچنین چندین ماه است که با به تاخیر افتادن دستمزدمان وضعیت مشخصی نداریم.

همکار این کارگر با اشاره به فشار روانی ناشی از وصول نشدن مطالبات مزدی و بیمه‌ای و مشکلات خانوادگی که بر «علی نقدی» وارد آمده، گفت: خودکشی آقای «علی نقدی» در کانال آب در ادامه اتفاقاتی است که امروز صبح در بخش اداری مجتمع هفت تپه بر وی گذشته است.