اخبار

آینده: در حالی کیهان درباره کنفرانس روحانی ژست رضایت می گیرد که مواضع او از جمله این که « تصمیم گیر نهایی در مساله سوریه ، ملت سوریه است، امیدواری او به تغییر فضا و رفع محدودیت از برخی چهره ها که از سران انقلاب هم بودند (همان موسوی و کروبی) و نیز بازگشایی انجمن صنفی روزنامه نگاران چندان به مذاق کیهان خوش نیامد

در حالی که با وجود همه وقایع موجود، حسین شریعتمداری پیروزی حسن روحانی را شکست سخت اصلاح طلبان و پیروزی اصولگرایی خوانده است، آینده آنلاین پیشنهاد می دهد کلیه اصلاح طلبان و اعتدالگرایان با پوشیدن لباس مشکی، این شکست سخت خود و پیروزی حسین شریعتمداری را به وی تبریک بگویند.

به گزارش آینده آنلاین، مدیر روزنامه کیهان که در 40 روز گذشته انواع مواضع متناقض را از خود متصاعد کرده، ابتدا پیش بینی کرد هاشمی تایید صلاحیت می شود، اما به دلیل اطلاع از رای کمش ثبت نام نمی کند. اندکی بعد از ثبت نام هاشمی و غلط در آمدن این پیش بینی، شریعتمداری تلاش زیادی برای رد صلاحیت هاشمی نمود و با رد صلاحیت هاشمی پیش بینی دیگرش نیز غلط از آب در آمد. اما از فعالیت باز نایستاد و در دوران انتخابات هم به هجمه به روحانی و عارف، به خاطر حمایت آن دو از هاشمی و خاتمی پرداخت.

اکنون که حسن روحانی صبح دیروز به منزل آیت الله هاشمی رفته و بعد از آن هم حجت الاسلام سید محمد خاتمی که شریعتمداری او را محور کودتای آمریکایی اسرائیلی و فتنه 88 و طرفدار حرمت شکنان عاشورا و مفسد فی الارض می داند، با او دیدار کرده، شاید بد نباشد مواضع حسین شریعتمداری و روزنامه اش قبل از انتخابات را مرور کنیم که چگونه این چهره “اصولگرا” را مورد هجمه قرار می داد.

همچنین در حالی کیهان درباره کنفرانس روحانی ژست رضایت می گیرد که مواضع او از جمله این که « تصمیم گیر نهایی در مساله سوریه ، ملت سوریه است (تشویق حضار) »، امیدواری او به تغییر فضا و رفع محدودیت از برخی چهره ها که از سران انقلاب هم بودند (آقایان موسوی و کروبی که کیهان آنها را سران فتنه می خواند) و نیز بازگشایی انجمن صنفی روزنامه نگاران چندان به مذاق کیهان خوش نیامد.

مرور مواضع کیهان درباره روحانی قبل از رییس جمهور شدن وی خالی از لطف نیست.

8 خرداد

از کدام افتخار سخن می گوئید؟! (خبر ویژه)

اظهارات حسن روحانی در برنامه تبلیغاتی تلویزیونی تعجب ناظران مطلع را برانگیخت.
وی در برنامه گفت وگوی ویژه خبری که با تک گویی، بداخلاقی و تحریف واقعیات همراه بود، از دوره امتیاز دادن های یک سویه به غرب بر سر چالش هسته ای تصویری طلایی به نمایش گذاشت و به مجری برنامه نیز با تندخویی حمله کرد.

این در حالی است که به عنوان مثال سیدمحمد خاتمی در تاریخ 28 خرداد 1383 و در جمع خبرنگاران از پیمان شکنی های 3 دولت اروپایی انتقاد کرد و گفت: ما تأیید البرادعی را داشتیم که گازدهی به دستگاه سانتریفیوژ، قطعه سازی و مسایل دیگری که مربوط به آن می شود و مونتاژ، اصلا جزو غنی سازی نیست. حال یا بهانه گیری کردند یا نظرشان عوض شد و یا مسئله غنی سازی را تعمیم دادند و ما با حسن نیت این را پذیرفتیم و عملی هم کردیم و مسیر را پیش می رفتیم که سوال کردند، به آنها اجازه دادیم حتی از تشکیلات نظامی ما بازرسی کنند.

خاتمی تصریح کرد:در مقابل، اروپایی ها تعهداتی داشتند که زمینه انتقال تکنولوژی و همکاری های گسترده را بوجود آورند و هم در زمینه منطقه ای، دو جانبه و هم با اتحادیه اروپایی همکاری کنند که با بهانه های مختلف در این مسیر حرکت نکردند. پس از بحث های فراوان بالاخره در بروکسل این بحث ها ادامه داشت و بنابراین بود که پرونده هسته ای ایران در اجلاس ژوئن عادی بشود، یعنی از یک مسئله فوق العاده بیرون برود. امروز با وجود بازرسی ها و همکاری هایی که شده، پرونده ایران از حالت فوق العاده خارج نشده است.

رویکرد تسلیم طلبانه باعث شد که علی اکبر محتشمی پور 11 تیرماه 1383 ضمن سخنرانی در حسینیه جماران اعلام کند: در جریان مباحثی که سال گذشته میان ایران و آژانس انرژی اتمی مطرح شد، ناگهان وزرای کشورهای انگلیس، آلمان و فرانسه به ایران آمده و قراردادی را با دبیر شورای عالی امنیت ملی (روحانی) امضاء کردند که یکی از مفاد آن تعلیق موقت غنی سازی اورانیوم بود. در حالی که این اقدام ربطی به کشورهای اروپایی نداشت و اگر ایران با آژانس انرژی اتمی مسئله ای دارد، اروپایی ها حق نداشتند از موضع قیم مابانه با ملت ایران رفتار کنند. آقای روحانی مجاز نبود در سفر به بروکسل با وزرای خارجه کشورهای فرانسه، آلمان و انگلیس قراردادی را امضاء کند که به موجب آن متعهد شود ایران ساخت قطعات دستگاه های سانتریفیوژ را متوقف کرده و در مقابل اروپائی ها هم قول بستن پرونده هسته ای ایران در آژانس بین المللی اتمی را بدهند، در حالی که این کار از عهده آنها برنمی آید.

همچنین کمال خرازی وزیر وقت خارجه در تاریخ 18/2/1384 و در جریان سفر نیویورک به واحد مرکزی خبر گفت: ما براساس جدول بندی که داشتیم از آغاز پس از مذاکرات پاریس قرار بود در مدت سه ماه مسایل ارزیابی شود و تصمیم بگیریم که اگر مذاکرات نتیجه بخش است ادامه دهیم و اگر نتیجه بخش نیست و تنها وقت گذرانی است آنرا ادامه ندهیم.

خرازی در پاسخ به این سوال که آنچه در مذاکرات گذشته اتفاق افتاده امتیازدهی از جانب ایران بوده آیا باز هم مصلحت است که مذاکرات ادامه یابد، گفت ما نیز احساس می کنیم که اروپایی ها در حال وقت کشی هستند و ما اکنون به مقطعی رسیده ایم که تصمیم خواهیم گرفت.

یادآور می شود رهبرمعظم انقلاب سوم مرداد 1391 در دیدار مسئولان و کارگزاران نظام اعلام کردند:« در هر برهه ای که ما در مقابل جبهه دشمن انعطاف نشان دادیم و عقب نشینی کردیم با توجیه هایی؛ مثلا گفتیم بگذارید بهانه را از دست دشمن بگیریم، یک وقت گفتیم سوءظن دشمن را از خودمان زایل بکنیم، به این بهانه ها انعطاف نشان دادیم، دشمن مواضع گستاخانه تر علیه ما گرفت. در آن روز ادبیات مسئولین ما آلوده شد به حرف ها و تعبیرهای تملق آمیز نسبت به غرب و فرهنگ غربی، در آن روز اینها ما را محور شرارت معرفی کردند. کی؟ آن کسی که خودش مجسمه شرارت بود، رئیس جمهور قبلی آمریکا مجسمه شرارت، ایران اسلامی را محور شرارت معرفی کرد. این کی بود؟ آن وقتی که ما در ادبیات خودمان در اظهارات خودمان حرف های تملق آمیز نسبت به غرب و نسبت به آمریکا را تکرار می کردیم. این جوری اند اینها. در همین قضیه هسته ای، آن وقتی که ما با اینها همراهی کردیم، عقب نشینی کردیم، البته تجربه ای بود برای ما، اما این واقعیت است. آن روزی که عقب نشینی کردیم، اینها جلو آمدند این قدر جلو آمدند که من توی همین حسینیه گفتم که اگر بنا باشد این روال از سوی آنها ادامه پیدا کند من خودم وارد قضیه خواهم شد و وارد قضیه شدم. عقب نشینی ها آنها را گستاخ تر کرد، طلبکارتر کرد. یک روزی بود که مسئولین ما قانع بودند که اجازه بدهند که 25 سانتریفیوژ ما توی کشور داشته باشیم؛ 25 تا سانتریفیوژ! آنها گفتند نمی شود اینها قانع شدند که 5 تا داشته باشیم، باز هم گفتند نمی شود. مسئولان ما قانع شدند که 3 تا سانتریفیوژ داشته باشیم باز هم گفتند نمی شود. امروز گزارش را شنیدیم. 11 هزار سانتریفیوژ داریم. اگر قرار بود ما آن عقب نشینی ها را، آن انعطاف ها را ادامه می دادیم، امروز از پیشرفت هسته ای که هیچ خبری نبود- من می خواهم عرض کنم- این نشاط علمی هم در کشور قطعا لطمه می خورد. این نشاط علمی که این چند سال اخیر در کشور به وجود آمده، این حرکت علمی این جوانها، این ابتکارات، اختراعات، پیشرفت های گوناگون در بخش های مختلف این هم لطمه می خورد».

باید از آقای روحانی که با افتخار ادعا می کند ایشان مانع ارسال پرونده هسته ای کشورمان به شورای امنیت شده بودند، پرسید؛ در حالی که تمامی فعالیت های هسته ای ایران به حالت تعلیق درآمده بود، چه بهانه ای برای ارسال پرونده به شورای امنیت سازمان ملل وجود داشت؟! و این چه افتخاری است که به آن اشاره می کنید؟!

11خرداد

چه تحریم کنیم و چه حمایت در اقلیت قرار گرفته ایم(خبر ویژه)

اصلاح طلبان هنوز بر سر حمایت از یکی از نامزدها یا تحریم آن به نتیجه نرسیده اند.
با فرض حضور در انتخابات نیز، طیف های مختلف اصلاح طلب بر سر حمایت از عارف یا روحانی اختلاف نظر جدی دارند و این در حالی است که روحانی و عارف نیز اصرار دارند تا پایان رقابت در صحنه انتخابات بمانند.
در همین حال ارزیابی اصلاح طلبان حتی طیف های تندروی آنها معطوف به این واقعیت است که به احتمال قوی حداقل 65 تا 70 درصد مردم در انتخابات شرکت خواهند کرد و عدم حضور آنها عملا از یک سو به معنای مواجهه با حاکمیت و خروج از ادعای اصلاح طلبی و از دیگرسو به مفهوم مواجهه با اقبال و اشتیاق عمومی خواهد بود. برخی ناظران این طیف انتخابات مجلس نهم را مثال می زنند که با وجود تحریم آن از سوی مدعیان اصلاح طلبی و طیف اپوزیسیون با استقبال 65 درصدی شهروندان روبرو شد. در همین حال محمدجواد حق شناس در مصاحبه با آریا گفت: اصلاح طلبان انتظار دارند خاتمی و هاشمی در امر اجماع این طیف بر سر یک کاندیدا مداخله کنند که البته به نظر می رسد این دو انگیزه ای برای مداخله در این امر را ندارند.
عضو حزب اعتماد ملی افزود: بدنه اجتماعی اصلاح طلبان آماده شده بودند بعد از وقایعی که در سال 88 اتفاق افتاده بود در انتخابات 92 با آمدن آقای هاشمی عملا وارد مشارکت در انتخابات شوند که با عدم احراز صلاحیت ایشان اینگونه نشد.
وی تاکید کرد: اطلاعات و مشاهدات موجود نشان می دهد حداقل تا چند روز آینده یا بهتر است بگویم هفته آینده هیچگونه اجماعی میان حسن روحانی و عارف صورت نگیرد.

در همین حال محمدرضا عارف که پیش از این اعلام کرده تا پایان رقابت ها در صحنه خواهد ماند، در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری فارس و در پاسخ این پرسش که به نظرتان آقای هاشمی و خاتمی بین شما و آقای روحانی از کدامیک حمایت خواهد کرد، گفت: آقای روحانی که خود را اصلاح طلب نمی داند.

وی ادامه داد: آقای روحانی نمی تواند کاندیدای اصلاح طلبان باشد.

از سوی دیگر یدالله اسلامی عضو فراکسیون مشارکت در مجلس ششم و مدیر روزنامه توقیف شده فتح در مصاحبه با روزآنلاین گفت: اینکه آقای خاتمی چرا نیامد خود او باید پاسخگو باشد اما برخی دوستان هم خیلی موافق حضور او نبودند. در شورای مشورتی ایشان، بخش قابل توجهی از اعضا خیلی موافق حضور آقای خاتمی در انتخابات نبودند، بخشی هم موافق بودند و هر بخشی نظرات و استدلالات خود را داشت.

وی درباره اینکه آیا عارف و روحانی نامزد اصلاح طلبان محسوب می شوند، گفت: گروه های اصلاح طلب از آقای عارف و آقای روحانی برای حضور در انتخابات دعوت نکرده و هر دو نفر تصمیم شخصی گرفته و ثبت نام کرده اند. حضور آنها در انتخابات حاصل جمع بندی گروه های اصلاح طلب نبود. البته آقای روحانی هیچ وقت چنین ادعایی نکرده که در اردوگاه اصلاح طلبان است و هیچ وقت هم نخواسته است که چنین عنوانی بگیرد. آقای عارف به دلیل سابقه اش در دولت آقای خاتمی به عنوان چهره اصلاح طلب شناخته می شود اما این بدین معنی نیست که با همه گروه های اصلاح طلب یا همه دیدگاه های آنها هماهنگی داشته باشد. او بدون هماهنگی با مجموعه اصلاح طلبان در انتخابات ثبت نام کرد.

یدالله اسلامی افزود: با توجه به شرایطی که الان به وجود آمده و شوک ناشی از رد صلاحیت آقای هاشمی، اینطور نیست که بگوییم به جمع بندی می شود رسید یا دوستان می توانند دیدگاه واحدی داشته باشند. دیدگاه های فراوانی از عدم شرکت در انتخابات و عدم معرفی نامزد تا خیلی مسائل دیگر وجود دارد اما هنوز هیچ خروجی مشخصی نمی توان پیش بینی کرد. برخی دوستان معتقدند که حضور در انتخابات به تنهایی، اقدام اصلاح طلبانه نمی تواند باشد و پیش بینی هم می شود که حضور، هیچ تاثیری در نتیجه یا روند انتخابات ندارد لذا می گویند که مردم خود تصمیم می گیرند چه بکنند و در روند تصمیم گیری دخالت نکنیم. عده ای دیگر از دوستان معتقدند که از حداقل فرصت باید استفاده کرده و راهی برای تاثیرگذاری و حضور پیدا کرد. هنوز این بحث ها ادامه دارد و به جمع بندی نرسیده. وی هیجان ناشی از اظهارات حسن روحانی در تلویزیون را شادمانی زودگذر که نمی تواند تغییری را ایجاد کند، عنوان کرد.

اما سایت جرس ارگان حلقه لندن با انتقاد از سیاست «اصلاح طلبان حداقلی» نوشت: نمایش تکراری ورود اصلاح طلبان با نامزد حداقلی و شکستی دیگر یکی پس از دیگری روی پرده می رود. خاتمی یک سال پس از حصر موسوی، با رای دماوندش آمد. جای تعجب نبود.

این سایت وابسته به فتنه گران فراری و ورشکسته اضافه کرد: «چرا حکومت هزینه نپذیرفتن ما را ندهد؟ همان گونه که پیش بینی می شد، حکومت نپذیرفت و همان سان که انتظار می رفت خاتمی نیامد تا حکومت هزینه رد وی را متحمل نگردد. اما در میان بهت و حیرت همگان هاشمی آمد. آمد و از قضا ماند و حکومت هزینه رد وی را تقبل کرد. بر طبق تمام استدلالاتی که در چند ماه گذشته بیان گشته بود، اینجا نقطه پایان بود. زمان، زمان خروج اصلاح طلبان از نمایش انتخابات بود. اما خرق عادت دشوار است به یکباره همه آن استدلالات رنگ باخت. زمزمه ها بالا گرفته. اصلاح طلبان در حال حرکت از کاندیدای حداکثری و مطالبات حداکثری به کاندیدای حداقلی و مطالبات حداقلی اند. آن هم در میدانی که همه چیز آماده است برای شکستی دیگر. و امروز پیکر نیمه جان اصلاح طلبی در آستانه آخرین اشتباه خویش است». ارگان حلقه لندن در عین حال در مطلب دیگری به مشارکت بالای مردم در انتخابات با وجود تحریم آن از سوی مخالفان جمهوری اسلامی اذعان کرد و نوشت: «از رد صلاحیت شدن هاشمی رفسنجانی روزهاست که می گذرد اما فضای سرد حاکم بر اردوگاه اصلاح طلبان و همچنین اصولگرایان اعتدال گرا[؟!] همچون مطهری همچنان ادامه دارد. با این حال بررسی ها نشان می دهد که درصد قابل اتکایی از مردم 24 خردادماه در پای صندوق های رای حاضر شوند و رای خود را در صندوق ها بیاندازند، در هر صورت حضور فیزیکی در شعبه های اخذ رای خوراک تبلیغاتی لازم برای حکومت را فراهم خواهد کرد و این آن چیزی است که جمهوری اسلامی از آن به عنوان سندی برای مشروعیت خویش بهره خواهد برد».

جرس با اذعان به این که حامیان فتنه سبز در اقلیت قرار دارند، بر خلاف تحلیل قبلی نوشت: عدم حمایت چهره های سیاسی چون هاشمی و خاتمی از نامزدهای اصلاح طلب و اعتدال گرایی چون عارف و روحانی نه تنها باعث خواهد شد مردم بپذیرند که حاکمیت، اصلاح طلبان را به تمامی از صحنه خارج کرده، بلکه راه را برای یکه تازی می گشاید. بنابراین باید از کاندیداهای اصلاح طلب حمایت کرد.
====

12خرداد
جوابیه دکتر روحانی و پاسخ کیهان
به نظر شما آنها هم دروغگو و بی سواد بودند؟!(خبر ویژه)

رئیس ستاد انتخاباتی آقای دکتر حسن روحانی در واکنش به خبر ویژه کیهان 8/3/92 با عنوان «از کدام افتخار سخن می گوئید؟!» جوابیه ای فرستاده اند که فقط بخشی از آن به خبر ویژه کیهان مربوط است و بخش های دیگر، اگرچه شامل موضوعاتی است که کیهان انگیزه فراوانی برای بحث درباره آن دارد ولی در شرایط کنونی از پرداختن به آن، اجتناب می کند.

مسئول ستاد آقای روحانی در جوابیه خود آورده است؛
«تاریخچه ای که برخی آقایان از مذاکرات هسته ای ایران نقل می کنند بسیار ناقص، مخدوش و حتی گمراه کننده است. آنها زمانی که به دوران تصدی دکتر حسن روحانی می پردازند از قطعنامه های شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی نام می برند ولی فراموش می کنند به قطعنامه های تحریمی شورای امنیت بپردازند که از زمان حاکمیت دولت نهم و تغییر در مدیریت و رویکرد هسته ای به طور سریالی و نردبانی علیه کشور صادر گردیده است.

آقایان همراه با کارشناسان جدید خود با اتخاذ سیاست های به اصطلاح تهاجمی و با رویکردهای غیرمتعارف و نابخردانه در صحنه بین المللی مسبب وضعیتی شدند که پرونده هسته ای ایران به ناحق به شورای امنیت ارجاع شود و مردم بیگناه کشور در معرض شدیدترین تحریم های بین المللی و نیز یکجانبه قرار گیرند. این کارشناسان و دولتمردان جدید گفتند شورای امنیت بلوف است و هیچگاه برنامه هسته ای ما را به شورای امنیت ارجاع نخواهند داد، وقتی که به شورای امنیت ارجاع شد گفتند قطعنامه ای علیه ایران صادر نخواهد شد و وقتی قطعنامه ها پی درپی صادر و تحریم ها اعمال شد گفتند قطعنامه ها کاغذ پاره ای بیش نیستند. شاید این نوانقلابیون نمی دانستند که با کشاندن پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت عملا به آرزوی دیرینه نومحافظه کاران آمریکایی جامه عمل پوشاندند. اصلا چرا این افراد انقلابیون نمی گویند در زمان تصدی چه کسی قطعنامه های تحریمی علیه ایران صادر شده است؟ و یا این که راه برون رفت از شورای امنیت و تحریم های مخرب آن چگونه و کجاست؟»

کیهان: آقای حسن روحانی در برنامه گفت وگوی ویژه شبکه 2 ضمن دفاع از عملکرد 22 ماهه خود به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی و مسئول تیم مذاکره کننده هسته ای، این عملکرد را افتخارآمیز دانسته و از جمله گفته بود در آن دوران مانع ارسال پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل و صدور قطعنامه علیه ایران شده است.

و کیهان در پاسخ آورده بود «باید از آقای روحانی پرسید، در حالی که تمامی فعالیت های هسته ای ایران را به حالت تعلیق درآورده بودید، چه بهانه ای برای ارسال پرونده به شورای امنیت وجود داشت؟! و این چه افتخاری است که به آن اشاره می کنید؟!

در خبر ویژه کیهان به اعتراض آقای خاتمی رئیس جمهور وقت اشاره شده بود که از روند- مورد نظر آقای روحانی!- به شدت گلایه کرده و گفته بود «غرب با وجود بازرسی های انجام شده -حتی از مراکز نظامی ما- و همکاری گسترده ای که با آنها داشته ایم به عهد خود پایبند نبوده و برخلاف قولی که داده بودند پرونده ایران را از حالت فوق العاده خارج نکرده اند» اکنون باید از آقای روحانی پرسید آیا به نظر شما آقای خاتمی هم «بی سواد» و «دروغگو» هستند؟!

در خبر کیهان به اعتراض مشابه آقای کمال خرازی وزیر وقت امور خارجه و نظر علی اکبر محتشمی پور هم استناد شده بود که با استدلال آقای روحانی آقایان خرازی و محتشمی پور هم در صف بی سوادها و دروغگوها قرار دارند!

تعجب آور است آقای روحانی از اعتراف چندباره و صریح مقامات رسمی غرب- از جمله اعتراف جرج فریدمن مسئول شورای راهبردی استراتفور و مشهور به باشگاه کهنه کاران سیا- بی خبر هستند که چالش هسته ای را بهانه می دانند و به صراحت اعلام می کنند غرب از پیشرفت های حیرت آور ایران آنهم در حال ستیز با آمریکا نگران است و تحریم ها برای پیشگیری از این پیشرفت ها و ممانعت از الگو شدن ایران برای سایر کشورهاست.

چرا جناب روحانی اشاره نمی فرمایند که برخی از اعضای اصلی تیم مذاکره کننده تحت مدیریت ایشان امروزه به کدام کشور غربی فرار کرده اند؟! و چرا نظر معروف تونی بلر نخست وزیر وقت انگلیس را نادیده می گیرند که در مصاحبه با بی بی سی و در توضیح علت حمله به عراق گفته بود؛ «ما میوه حمله نظامی به عراق را در سعدآباد چیدیم»؟! باید خطاب به آقای روحانی گفت؛ مگر غیر از این است که به قول حضرت آقا، حاضر شده بودید فقط 5 سانتریفیوژ در اختیار داشته باشید ولی تروئیکای اروپایی- طرف مذاکره آن روزها- اجازه نمی داد! می دانید چرا؟! برای این که دوستان شما- و نه خود شما- به جای نشان دادن اقتدار، به غرب التماس می کردند. آیا التماس کردن به دشمن و آن هم بی نتیجه ماندن التماس ها افتخارآفرین بوده است؟!

آقای روحانی! در معادلات بین المللی امروز، سهم هرکس را به اندازه اقتدارش می دهند و نه چانه زنی و التماس.

و بالاخره جناب روحانی! به خاطر دارید بعد از مذاکرات بروکسل که تعلیق فعالیت های هسته ای کشورمان و اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی را در پی داشت، برای مدیر مسئول کیهان نقل کرده بودید که «وقتی به «جک استراو» وزیر خارجه انگلیس و یکی از سه عضو تروئیکای اروپایی گفتم؛ شاید برای نشان دادن حسن نیت، پروتکل الحاقی را داوطلبانه اجرا کنیم، جک استراو خندیده و گفته بود؛ آقای دکتر! این چه امتیازی است؟ نمایندگان مجلس شما طرح دو فوریتی تهیه کرده اند که براساس آن دولت را ملزم به پذیرش پروتکل الحاقی کنند»! و شما چقدر از این بی هویتی- و به اعتقاد مدیر مسئول کیهان، وطن فروشی- آن عده از نمایندگان مجلس ششم نگران شده بودید و یا به خاطر دارید که وقتی یکی از نمایندگان مجلس ششم پشت تریبون رفت و اعلام کرد «ما 19 سال درباره فعالیت هسته ای خود به غرب دروغ گفته ایم»! و با این اقدام نشانه دیگری از وطن فروشی خود را به نمایش گذاشت، حضرتعالی تا چه اندازه عصبانی شده بودید؟!

آقای روحانی! این قماش که امروزه دور شما جمع شده اند همان قماش وطن فروش و بی هویت هستند. چرا از نتیجه کار آنها دفاع می کنید و با صراحت نمی گوئید که مدعیان اصلاحات در پدید آوردن آن شرایط تحمیلی نقش اصلی را داشته اند؟!

13 خرداد
آشفتگی اصلاح طلبان قربانی می گیرد
حذف خاموش عارف به نفع روحانی (خبر ویژه)

فشارها بر محمدرضا عارف برای انصراف به نفع حسن روحانی شدت گرفته است.
عارف می گوید تا آخر در رقابت انتخاباتی خواهد ماند اما شواهد حاکی از آن است که او احتمالاً از سوی ائتلاف هاشمی+ اصلاح طلبان حذف شود؛ در عین حال طیفی گسترده از اصلاح طلبان، عارف (معاون اول دولت اصلاحات) را بر حسن روحانی که خود را معتدل و نه اصلاح طلب معرفی می کند ترجیح می دهند. با این حال برخی تندروها، عارف را اصلاح طلب بدلی و قلابی معرفی کردند و می گویند نه عارف و نه حسن روحانی با نظر اصلاح طلبان نام نویسی نکرده اند بلکه با نوعی نافرمانی ثبت نام نموده اند.
روز گذشته محمدعلی نجفی که خود را «سخنگوی کارگروه 7 نفره ائتلاف اصلاح طلبان» معرفی می کرد به خبرنگاران گفت تا شنبه آینده نتیجه مذاکرات این کمیته 7 نفره اعلام می شود. در حال حاضر دو جریان تأثیرگذار هستند یکی اصلاح طلبان که نمادشان خاتمی است و دیگری جریان معتدل که نماد آن هاشمی است. گزینه اصلی ما هاشمی بود که شورای نگهبان گرفت و کاندیدای مشترک این دو جریان منتفی شد.

وی با بیان اینکه «مشاوران خاتمی و تعدادی از بزرگان» در تشکیل گروه 7 نفره نقش داشته اند، نظرسنجی و ساز و کارهای دیگر در انتخاب کاندیداهای واحد اصلاح طلبان نقش دارد.

همزمان «مشاوران خاتمی» در بیانیه ای خواستار ائتلاف روحانی و عارف شد اما با ادبیاتی قابل تأمل عملاً گرای روحانی را داده و تلویحاً عارف را حذف کرد. این گروه با ابراز تأسف از رد صلاحیت هاشمی می نویسد: ما در این فرصت با رایزنی با همه گروه های اجتماعی و احزاب و شخصیت های سیاسی و فعالان اصلاح طلب و اصول گرایی که به برون رفت از تنگناهای موجود می اندیشند و منافع و مصالح ملی را بر منافع فردی و مصالح گروهی ترجیح می دهند می کوشیم با معرفی نامزدی واحد، امید و انگیزه عمومی برای حضور در انتخابات را افزایش دهیم.

نشانه دیگر اظهارات علی یونسی وزیر اطلاعات دولت خاتمی است که به مسئولان ستاد انتخاباتی حسن روحانی گفته است: شما بار دیگر به گفتمان اصلاح طلبی و اعتدال طلبی که من بهترین فرد را در این شرایط آقای روحانی می دانم رأی دهید. مطمئن باشید آقای هاشمی نظر قطعی به وی دارد و آقای خاتمی هم بارها گفته که من به شخصه به روحانی رای می دهم و هیچ شکی در لیاقت، کفایت و تدبیر وی ندارم و این کافی است برای کسانی که می خواهند از نظر بزرگان با خبر باشند و موضع گیری هایی از این قبیل که نشانه دور خوردن عارف و حامیان اصلاح طلب اوست و موجب دلخوری هایی شده، موجب شد دفتر خاتمی در بیانیه ای حمایت از حسن روحانی را تکذیب کند. سایت «فرارو» که از عارف حمایت می کند، در این باره نوشت: سیدمحمد خاتمی نفیا یا اثباتاً درباره هیچ یک از نامزدهای محترم نظری نداده است. (یونسی گفته بود که «آقای خاتمی بارها گفته است که من به شخصه به روحانی رای می دهم) دفتر خاتمی خبرهای منتسب به بعضی اعضای ستادهای نامزدهای انتخابات که از سوی بعضی سایت ها و خبرگزاری ها، منتشر شده را خلاف واقع می داند.

در همین حال عارف دیروز در حاشیه دیدار با بازاریان تهران درباره درخواست حامیان روحانی به ائتلاف با وی گفت: بنده نظری ندارم و تا آخر در صحنه خواهم ماند.

علی اکبر اولیا نماینده سابق یزد و از حامیان اصلاح طلب عارف نیز در مصاحبه با خبرگزاری آریا گفت: در نظرسنجی های اخیر وضعیت عارف بهتر از روحانی است و ما شانس آقای عارف را بهتر دیده ایم.

موافقان نامزدی حسن روحانی می گویند او ممکن است نظر برخی اصولگرایان مانند مطهری و ناطق و… را هم جلب کند اما مخالفان ضمن تأکید بر اینکه وی اصولگرا نیست می گویند روحانی مدت هاست که از جامعه روحانیت نیز فاصله گرفته و جایگاهی ندارد. از آن سو مخالفان عارف می گویند او اگر اصلاح طلب بود خودسرانه اقدام به ثبت نام نمی کرد.

نکته جالب اختلاف میان محافل اپوزیسیون است. به غیر از طیف وسیعی از اپوزیسیون که قائل به تحریم انتخابات و خیانت نکردن(!) به جنبش (فتنه) سبز هستند، موافقان حضور دو دسته شده اند. در حالی که سایت ایران امروز به قلم محمد ارس، روحانی را یک شانس بزرگ معرفی کرد و نوشت: روحانی در برنامه های تبلیغاتی قوی تر از موسوی و کروبی ظاهر شد. اگر هم ضعف ها و کاستی هایی دارد که حتماً دارد، در جریان انتخابات آتی از نو ساخته خواهد شد. یعنی همانگونه که از موسوی نخست وزیر دهه شصت، موسوی سبز دهه نود ساخته شد؛ از خاتمی مکتبی، خاتمی اصلاح گرا بیرون آمد و جوانان افراطی مکتبی به نیروی مترقی تبدیل شدند و عاقبت خانواده رفسنجانی و خود رفسنجانی هم به صف درآمدند. با چنین هنری از پس ضعف های روحانی نیز برخواهیم آمد.

در مقابل اخبار روز دیگر وبسایت وابسته به اپوزیسیون با حمایت از عارف نوشت: «در انتخابات فعلی باقیمانده جریانات اصلاح طلب اشتباه قبل را تکرار کردند. ابتدا گزینه امیدبرانگیز برای هواداران اصلاحات محمد خاتمی بود که با به میدان آمدن یا آوردن هاشمی رفسنجانی نظرها ناگهان از سوی نماد اصلاح طلبی به سمت نماد دوران سازندگی تغییر جهت داد.

همین مورد گویای این است که شاه کلید ایستادن بر سر اصول در بین این جریان گم شده یا اساساً امید به پی گیری اصلاح طلبی به ناامیدی بدل شده است.» اخبار روز افزود: اصلاح طلبان با حمایت از یک نیروی با تجربه و در عین حال تازه نفس چون دکتر عارف که دارای حساسیت کمتری نیز بود می توانستند اشتباه عدم حمایت جدی از معین در 84 را جبران کنند. عدم ورود هاشمی از ابتدا و کنار کشیدن روحانی به نفع عارف و معرفی این چهره از سوی بدنه اصلاحات به جامعه و جوانان می توانست امید را برانگیزد.

یادآور می شود براساس برخی تحلیل ها، زمزمه حذف یک نامزد و انتخاب دیگری از سوی حلقه ای که در فتنه سال 88 نقش ایفا کرد، بیش از آن که تاکتیک انتخاباتی باشد، شگردی برای هل دادن هر دو نامزد به سمت اتخاذ مواضع تند و خراب کردن پل های پشت سر خود – با وجود عضویت در مراکزی نظیر مجمع تشخیص مصلحت- به قیمت القای این مطلب است که فتنه سبز نمرده است! به همین دلیل هم بعضاً دیده می شود که هر دو نفر با دلیل و بی دلیل از هاشمی و خاتمی و موسوی تشکر و تجلیل می کنند! این طراحی برای آن است که افکار عمومی فراموش کنند تندروها ضمن شرط گذاری مدعی بودند بدون آزادی بازداشتی ها و حصر شدگان، حاضر به حضور در انتخابات نیستند و نیز فراموش کنند که این جریان مدعی تقلب در انتخابات و عدم آزادی و سلامت آن بودند.

خبر | سیاست
شماره مطلب: 991

تابناک: روزنامه جمهوری اسلامی در مقاله ای مفصل، ضمن انتقادهای شدید از آیت الله مصباح یزدی چند پرسش زیر را از وی مطرح کرد:

پرسش اول:
امام خمینی درپیام تاریخی و پر‌نکته حضرت امام خمینی به روحانیت در سوم اسفند 1367 نوشته‌اند: دیروز “حجتیه‌ای‌ها” مبارزه را حرام کرده بودند و در بحبوحه مبارزات تمام تلاش خود را نمودند تا اعتصاب چراغانی نیمه شعبان را به نفع شاه بشکنند، امروز انقلابی‌تر از انقلابیون شده‌اند!” پرسش این است که ایشان تا کنون درباره تفسیر و تحلیل این پیام تاریخی چه اقداماتی کرده‌اند و آیا در میان منابع و مواد آموزشی و یا برنامه‌های جنبی مرکز آموزشی ایشان، بخشی هر چند محدود به شناخت ویژگی‌های جریان حجتیه و مبانی فکری و تاریخ عملکرد آن اختصاص یافته است؟

پرسش دوم:
ایشان در اردیبهشت سال89 در مدرسه فیضیه در نقد موضوع “رهبری شورایی” گفته‌اند: “در طول تاریخ حکومت پیامبران و یک هزار و چهارصد سال شیعه، مسئله حکومت شورایی مطرح نبود و هیچ پیامبری را نداشتیم که با مجموعه‌ای از پیامبران حکومت کرده باشد. چنین موردی را حتی در زمان ائمه اطهار(ع) و فقهاء سنتی نیز نداشتیم و در هیچ آثاری نیز چنین چیزی نیامده است.” ایشان افزوده‌اند: “ممکن است امروز برخی افکار غربزده چیزهایی بنویسند ولی سراغ نداریم که کسی از فقهای ما احتمال این کار را داده باشد.” این در حالی است که موضوع “شورای رهبری” در هفت اصل و یک عنوان قانون اساسی در کنار عنوان “رهبر”، آمده بود و در بازنگری سال 68 نیز کاملا حذف نشده است. با وجود مبنا و اصولی که در نگاه ایشان این گونه با اسلام و فقه اسلامی و حتی تاریخ ادیان توحیدی مخالفت دارد و کسی از فقهاء احتمال درستی آن را نیز نداده است، ایشان چگونه این امر را نادیده گرفته و به قانون اساسی رای مثبت داده‌اند؟ (پیداست اینک شورای رهبری موضوع بحث نیست و نیازی به بحث ندارد و ذکر آن برای بیان منشأ پرسش است.)
پرسش سوم:
آیت‌الله مصباح که کم و بیش شاهد بودیم برای پیروزی یک نامزد آن گونه وارد میدان شدند و برخی نشریات مربوطه و نیز برخی شاگردان از تقدیم طلاهای یکی از نزدیکان ایشان به ستاد انتخاباتی آن نامزد خبر دادند ، چرا حتی یک روز خودشان و فرزندانشان در جبهه حضور نیافتند و در حد یک سخنرانی نیز برای تقویت روحیه رزمندگانی که در جبهه حضور داشتند شرکت نجستند؟ آیا در طول نزدیک به سه هزار روز جنگ حتی توفیق یک یا چند روز حضور تبلیغی یا حتی حضور “نمادین” نیز نمی‌شد حاصل گردد؟

پرسش چهارم:

آیت‌الله مصباح در این سال‌ها سخت بر مطلق بودن اختیارات ولی فقیه و ما فوق قانون بودن وی تاکید کرده و مشروعیت قوانین را نیز برخواسته از تایید ولی فقیه شمرده‌اند و به مخالفان آن تاخته‌اند. این در حالی است که ایشان در مباحث خود در زمان حضرت امام خمینی، در سال‌های 65-66 که در قالب کتاب نیز منتشر شده از جمله در استدلال بر لزوم “نظارت دقیق” بر “اعمال رهبری” و حتی تشکیل “دادگاه خبرگان” برای رسیدگی به کارهایی که به تعبیر ایشان به “زعم فقهای مجلس خبرگان صحیح و مطابق موازین شرعی و معیارهای عقلی نبود” و عزل وی در صورت اثبات عدم شایستگی، می¬نویسند: “زیرا در اسلام، غیر از معصومین علیهم‌السلام هیچ کس فوق قانون نیست، بلکه همه باید تابع قانون باشند”. و نیز افزوده¬اند: “چنین نیست که رهبر جامعه اسلامی قدرت مطلق و بی¬چون و چرا داشته باشد و کسی نتواند وی را مورد پرسش و بازخواست قرار دهد”. (حقوق و سیاست در قرآن، ص 262-263) خاستگاه تحول و مبنای تبدل نظر ایشان از آن دیدگاه به نگاه کنونی چیست؟ آیا به دلیل شرعی تازه برخورده‌اند یا برداشت تازه‌ای از دلیل قبل پیدا کرده‌اند؟

پرسش پنجم:
چگونه از سوی برخی حامیان دولت فعلی از جمله جناب ایشان، به نفع یک شخص(احمدی نژاد)، آن همه کرامات غیبی و فضائل معنوی به عنوان پشتوانه مطرح می‌شود، آن وقت در فاصله‌ای اندک این گونه مایه اعلام برائت آشکار و پنهان حامیان دیروز می‌شود؟ چگونه می‌شود آیت‌الله مصباح خبر دهند: وجود مقدس ولی عصر(عج) مشغول دعا برای این فرد بوده است. و نیز تاکید کنند: آیندگان به این نتیجه خواهند رسید که انتخاب وی مشحون کرامات و معجزات بوده است. و آن را نفخه الهی در این زمان و ناشی از یاری عنایات امام زمان(عج) بشمارند، اما اینک این گونه مبغوض گردد؟

رادیوفرانسه: نوشتۀ رضا تقی زاده

بنا بر گزارشی که موسسه معتبر رسانه ای و اطلاعات مالی “بلومبرگ” انتشار داده، ادیب میاله، رییس بانک مرکزی رژیم اسد اعلام داشته ایران اعتباری معادل یک میلیارد دلار در اختیار سوریه قرار داده تا از این راه مانع از سقوط ارزش برابری پوند آن کشور در مقابل ارزهای خارجی بشود. روند کاهش ارزش برابری واحد پول سوریه در برابر ارزهای خارجی بعد از اعلام تصمیم آمریکا برای ارائه کمکهای نظامی به مخالفان اسد افزایش یافته است.

بنا بر گزارش سانا، خبر گزاری رسمی سوریه، بانک مرکزی آن کشور هر ماه به هریک از شهروندان سوری هزار یورو ( معادل 1333 دلار آمریکا) برای فروش عرضه میکند. این امتیازی است که مردم ایران عملا از آن محروم اند و تنها در صورت مبادرت به سفر خارجی با شرایط خاص و تنها یکبار در سال میتوانند از بانکهای دولتی ارز با قیمت ترجیحی دریافت کنند.

در آستانه تشکیل دولت تازه جمهوری اسلامی توسط حسن روحانی این تصمیم از دو جهت حائز اهمیت است. یکی بی اعتنایی دولت جمهوری اسلامی به کاهش نرخ برابری پول ملی ایران که طی 14 ماه گذشته به سیصد در صد رسیده و در نتیجه ریال تا هفتاد در صد ارزش خود را از دست داده است. و دیگر اینکه در شرایط دشوار اقتصاد داخلی ایران، حاکمیت جمهوری اسلامی و دولت مجاز و یا قادر به ادامه پرداخت هزینه های ایستادن در کنار سوریه و حفظ حکومت اسد در دمشق میباشد؟

ادیب میاله در ماه آوریل سال جاری نیز رسما از روسیه و ایران در خواست کمک مالی را مطرح ساخته بود. از زمان آغاز جنگ داخلی سوریه، کمکهای کشورهای عرب به دمشق قطع گردیده و تجارت خارجی سوریه نیز به دلیل مضیقه های مالی و وضعیت امنیت داخلی به حد اقل ممکن کاهش یافته است و در نتیجه ایران تنها منبع خارجی کمک برای گردش چرخهای دولت اسد محسوب میشود.

سابقه کمکهای خارجی جمهوری اسلامی

طی هشت سال گذشته که تسلط نظامیان در اداره دولت جمهوری اسلامی افزایش چشم گیر یافته، دیوان محاسبات و کمیسیون بودجه مجلس از ارقام کلان مفقود شده ارزی و ریالی در دخل و خرج های عمومی گزارش داده اند.
بی شک بخشی از ارقام نا مرعی در هزینه ها واعتبارات دولت میتواند به پرداخت کمکهای نقدی برای سازمانها و دولت های دوست جمهوری اسلامی تخصیص یافته باشد. پرداخت کمکهای نقدی ایران به حزب الله لبنان، حماس و دولت بشار اسد و پرداختهای مشابه به بعضی از دولتهای افریقایی مانند سومالی از این جمله اند.

در سال 2010 روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز از کشف 700 هزار دلار پول نقد در کیف دستی “عمر داودزی” رییس دفتر حمید کرزای رییس جمهور افغانستان خبر داد. در گزارش یاد شده گفته شد که وجه نقد از طرف دولت ایران و به عنوان رشوه به رییس دفتر کرزای پرداخت شده و این پرداختها سالانه به میلیونها دلار میرسد.

بعد از آنکه سفیر جمهوری اسلامی در کابل این گزارش را “قویا” تکذیب کرد و آنرا “دروغ مضحک و توهین آمیز” خواند، روز پنجشنبه 4 نوامبر محمود بریمانی مدیرکل وزارت خارجه جمهوری اسلامی موضوع پرداخت نقدی به کارکنان دولت کرزای را تائید ولی مبلغ آنرا تنها 500 هزار دلار در سال اعلام داشت.

مسئولان دولتی افغانستان در گفتگو با نیویورک تایمز میزان پرداختهای نقدی ایران به یک ” صندوق مخفی” در افغانستان را میلیونها دلار اعلام کرده و مدعی شدند از این منبع برای خریدن پاره ای از نمایندگان مجلس، سران قبایل و حتی پرداخت به پاره ای از گروههای طالبان استفاده میشود.

بعد از تائید موضوع از سوی رامین میهمان پرست، سخن گوی وقت وزارت خارجه جمهوری اسلامی، قدرت علیخانی، یکی از نمایندگان مجلس مبنای قانونی این کمکها را مورد پرسش قرار داد ولی پرسش او با واکنش تند علاء الدین بروجردی رییس کمیسیون امنیت و امور خارجه روبرو شد. در شهریور سال 1390 و در جریان رسیدگی به یک اختلاس 3 هزار میلیارد تومانی و اتهامات یک بازرگان متهم به فساد اقتصادی بنام مه آفرید امیر خسروی، آشکار شد که بروجردی شخصا صد ها میلیون تومان رشوه از وی دریافت کرده است.

سال گذشته و بعد از تیره شدن مناسبات جمهوری اسلامی با حماس بر سر حمایت از اسد در سوریه، ” غاضی حمد” معاون امور خارجه دولت حماس طی گفتگویی با روزنامه انگلیسی دیلی تلگراف، ضمن تائید ” همکاری های نظامی” با جمهوری اسلامی و دریافت کمکهای مالی ایران از سال 2006 به بعد که حماس در نوار غزه به قدرت رسید، اعلام داشت که این کمکها اخیرا بشدت کاهش یافته است. غاضی حمد مدعی شد که کمکهای نقدی ایران به اسماعیل هنیه ماهانه بین 13 تا 15 میلیون پوند بوده است ( معادل سالانه تا 300 میلیون دلار)

کمکهای نقدی جمهوری اسلامی به حزب الله لبنان بسیار وسیعتر از کمک به حماس و گروههای سیاسی –نظامی دیگر است. حسن نصر الله دبیر کل حزب الله در اردیبهشت سال گذشته با اشاره به خرابی های گسترده ناشی از جنگ 33 روزه سال 2006 در لبنان اعتراف کرد که بدون کمکهای مالی ایرانبازسازی خرابی ها در جنوب لبنان مقدور نبود. این در حالی است که ویرانی های ناشی از زلزله آذربایجان هنوز ترمیم نشده است.

میزان کمک دولت احمدی نژاد به حزب الله لبنان در این مورد خاص 400 میلیون دلار اعلام شد و گفته شد که پرداخت این مبلغ از طریق بانک صادرات بیروت و سفارت جمهوری اسلامی در پایتخت لبنان صورت گرفته است.

کمکهای ایران به سوریه

پرداخت اعتبار 1.3 میلیارد دلاری اخیر، تازه ترین رقم افشا شده از کمکهای سخاوتمندانهجمهوری اسلامی به سوریه و هزینه های حفظ رژیم اسد در دمشق است. بنا بر توافقهای صورت گرفته در سال 1388 اتباع ایران و سوریه مجاز هستند بدون اخذ روادید به کشور متقابل سفر و تا شش ماه در هر یک از دو کشور اقامت کنند. سال گذشته تعداد مسافرت های متقابل اتباع دو کشور به 450 نفر رسید.

میزان مبادلات تجاری دو کشور در سال 1389 تا 5 میلیارد دلار اعلام شد. طی سال یاد شده درآمدهای نفتی ایران در سطح بالایی قرار داشت. طی دو سال گذشته صادرات سوریه به ایران کاهش و صادرات ایران به سوریه ( بدون انتظار پرداخت وجه ) افزایش یافته است. صادرات ایران به سوریه را عموما شرکتهای دولتی صورت میدهند.

منجمله شرکت سایپا مبادرت به فروش 10.000 دستگاه خود روی پراید به سوریه نموده که از آنها در خطوط تاکسیرانی دمشق استفاده میشود. خود روهایسمندنیز بعد از ارسال تمام قطعات از ایران در سوریه مونتاژ میشود.

شرکت دولتی مینا با اعتبارات دولت ایران ساخت چند نیروگاه برق را در سوریه عهده دار است، منجمله نیروگاه تشرین با 2 توربین گازی 160 مگاواتی و یک واحد توربینبخار 160 مگاواتی در جنوب شرق دمشق. ایران همچنین کشیدن یک خط لوله انتقال گاز از مقصد عسلویه و از راه عراق به سوریه را با هزینه 10 میلیارد دلار متعهد شده است.

قرار داد این خط لوله در نوامبر سال 2012 به امضاء رسیده و ظاهرا قرار است در نیمه دوم سال جاری به نتیجه برسد. ایران همچنین حجم قابل ملاحظه ای از نفت مصرفی سوریه را تامین میکند. علاوه بر کمکهای اقتصادی، مالی و عمرانی، کمکهای نظامی جمهوری اسلامی به سوریه طی دو سال گذشته چند برابر شده است. عملا رژیم اسد جنگ داخلی کنونی را با استفاده از کمکهای نا محدود ایران ادامه میدهد.

لازم به یاد آوری است که بشار اسد رییس جمهور سوریه در اسفند سال 1387 ( شاید به عنوان قدرشناسی از کمکهای جمهوری اسلامی!) پشتیبانی خود را از دعاویامارات علیه سه جزیره ایرانی ابوموسی و تنب ها در خلیج فارس اعلام داشت.

با تشکیل دولت تازه جمهوری اسلامی، تجدید نظر در تعهدات دولت در قالب انجام ارزیابی تازه ای از خطوط اصلی مناسبات خارجی اقدامی است ضروری و عاجل. دولت حسن روحانی با تن دادن به چنین اقدامی، میتواند ضمن فراهم نمودن زمینه کوتاه ساختن نفوذ عوامل نظامی-امنیتی در روند سیاستگذاری ها، به کاهش تعهدات برون مرزی و صرفه جویی منابع ملی و شفافیت مورد ادعا در دولت خود یاری دهد.

دویچه‌وله: برخی از چهره‌های سرشناس اصلاح‌طلب با حسن روحانی دیدار و گفت‌وگو کردند. در این نشست بر سر مشکلات کنونی کشور و زمینه حل آن‌ها رایزنی شد. روحانی ضمن تاکید بر اعتدال، دولت آتی خود را دولتی “فراجناحی” خواند.

حسن روحانی با شماری از اعضای شورای مشورتی و هماهنگی اصلا‌ح‌طلبان در روز یک‌شنبه (۲ تیر/۲۳ ژوئن) دیدار و گفت‌وگو داشت. بنا به گزارش امور رسانه‌ای دفتر رئیس‌جمهور منتخب‌، اصلاح‌طلبان ضمن تبریک به روحانی تاکید کردند: «انتخاب دکتر روحانی به عنوان رئیس‌جمهوری، دستاوردهای مختلفی داشته که بازگشت عاطفه به جامعه و نزدیک شدن دل‌ها از جمله این دستاوردها است.»

اصلاح‌‌طلبان در این دیدار پیروزی روحانی در شهرهای کوچک و روستاها را معنادار خواندند و آن را بیانگر “ارتباط مناسب” قشرهای مختلف با روحانی دانستند. شورای مشورتی اصلاح‌طلبان در این نشست تصریح کرد که با توجه به مشکلات موجود در کشور، نباید انتظار رفع آنها را در “زمان کوتاه” داشت. پیشتر نیز محمد خاتمی، رئیس‌جمهور پیشین ایران، درباره “شتاب‌زدگی و توقعات بی‌جا” هشدار داده بود و خواهان حل تدریجی مشکلات شده بود.

آزادی موسوی، رهنورد و کروبی، درخواستی اعتدال‌گرایانه

روحانی در این دیدار بار دیگر از تلاش‌های هاشمی رفسنجانی و خاتمی برای دعوت از مردم برای شرکت گسترده در انتخابات قدردانی کرد. به گفته روحانی، جامعه ایران در شرایط کنونی نیازمند “اعتدال” است و “باید از تفاسیر متفاوت و غیرصحیح و افراط و تفریط‌ها جلوگیری” کرد. روحانی درباره “دولت امید” تصریح کرد که “فراجناحی به این معنی است که اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان معتدل، دولت یازدهم را از خود بدانند و به آن کمک کنند”.
محمد خاتمی، حامی حسن روحانی در انتخابات یازدهمین دوره ریاست ‌جمهوری ایران محمد خاتمی، حامی حسن روحانی در انتخابات یازدهمین دوره ریاست ‌جمهوری ایران

شاخه جوانان جبهه مشارکت ایران اسلامی بتازگی خواهان آزادی زندانیان سیاسی، بویژه رهایی موسوی، کروبی و رهنورد از حصر خانگی شد. محمد خاتمی نیز پیشتر از ادامه حصر خانگی این سه تن و دیگر مخالفان دولت انتقاد کرده بود.

خاتمی در این‌باره گفت: «باید پاسخ مطالبات اعتدال‌گرایانه مردم مانند رفع حصر موسوی، رهنورد و کروبی داده شود. اگر به این مطالبات پاسخ مناسب داده نشود، جامعه دچار یأس می‌شود.»

به گزارش ایسنا، در این دیدار احمد مسجد جامعی، محمدعلی نجفی، معصومه ابتکار، غلامحسین کرباسچی، محمدرضا خاتمی، محسن رهامی، حسن کاشفی، حمیدرضا جلایی‌پور، هادی خانیکی و مسعود ادیب حضور داشتند.

محمد خاتمی نیز در روز شنبه (۱ تیر) با روحانی دیدار و گفت‌وگو داشت. پیشتر برخی از سایت‌ها و روزنامه‌های اصول‌گرا از تاخیر تبریک علنی خاتمی به روحانی “تفسیر‌های غیرواقعی” ارائه داده و آن را نشانه‌ای از “دلخوری” خاتمی از روحانی قلمداد کرده بودند.

شورای مشورتی اصلاح‌طلبان حلقه‌ای نزدیک به محمد خاتمی، رئیس جمهور پیشین ایران است که در انتخابات اخیر به صورت علنی از حسن روحانی حمایت کرد.

عصرنو: دیشب خواب می‌دیدم همه توی زندان بزرگی هستیم. همه‌ی كسانی كه می‌شناختم، از دوست و آشنا تا همسایه‌ها. صبح زود بود. زندانبان همه را بیدار كرده بود اما من و بچه‌هایم هنوز توی رختخواب مانده بودیم. بچه‌هایم خواب بودند اما من بیدار بودم. انگیزه‌ای برای بیرون آمدن از رختخواب نداشتم، مثل بسیاری از روزهایی كه تمامی این سال‌ها برما گذشته است. خودم را به خواب زده بودم. خودم را به خواب زده بودم تا بغضم را توی خواب خالی كنم. اما به جز زندانبان كسی نبود. همو بود كه بالای سرم آمده بود و سعی داشت مرا بیدار كند. خود را به خواب زدم تا توی بغل او بغضم را خالی كنم. شرم داشتم در بیداری توی بغل او گریه كنم!

دیروز حس وحشتناكی داشتم اینكه این من، ما و بسیاری از این مردم به كجا رسیده‌ایم. من و ما كه آرمان‌های بزرگی داشتیم، آن‌هایی كه در مطالبتشان از خاتمی، موسوی و كروبی عبور كردند، آن‌هایی كه آرزوهایشان را در موسوی و كروبی می‌جستند، حتی كسانی كه هنوز به خاتمی امید بسته بودند و كسانی كه همین یك ماه پیش به یكباره دوباره به سوی رفسنجانی شتافتند، حالا همه از شنیدن برنده شدن روحانی شعله‌ای لرزان توی قلبشان روشن می‌شود، لبخندی تلخ می‌زنند و حتما خیلی‌هایشان دیشب خواب دیدند كه توی آغوش زندانبانشان بغض سی‌ساله‌اشان می‌تركد، چون گریزگاه دیگری نمی‌بینند!

آیا چنین بی‌چاره شده‌ایم؟ آیا راه گریزی از این زندان بزرگ نیست؟ تا سه چهار روز قبل از انتخابات آنانی كه دیگر حاضر نبودند وارد بازی «انتخابات» شوند بسیاربیشتر از این ۲۷ درصدی بودند كه امروز اعلام می‌شود. شاید ۳۰ یا حتی ۴۰ درصد. نمی‌دانم. اما آنچه كه الان مسلم است این است كه به رغم تمامی تلاش‌های فریبكارانه برای كشاندن مردم پای صندوق‌های رای هنوز ۲۷ درصد از مردم حاضر نشدند پای صندوق‌ها حاضر شوند، حتی بعد از اینكه خامنه‌ای آن‌ها را به رسمیت شناخت و اعلام كرد:«حتی اگر مخالف نظام هستید در انتخابات شركت كنید چون مخالف كشور كه نیستید.» اما باز هم ۲۷ درصد شركت نكردند. یعنی در بین تمام واجدین شرایط برای رای دادن، ما، یعنی كسانی كه دیگر حاضر نیستیم شرایط «زندگی» در این زندان بزرگ را تحمل كنیم- دوم شدیم. خیلی بیشتر از آقای قالیباف، جلیلی، رضایی و آن دیگری‌ها رای آورده‌ایم و اگر بخواهیم آرای باطله و آرای كسانی كه دو باره فریب ِ وعده و وعید‌های بی‌پایه و اساس را خورده‌اند و در انتخابات شركت كرده‌اند را با این ۲۷ درصد جمع بزنیم بسیار بیشتر از ۲۷ درصد خواهد شد. در جایی كه فقط یك درصد، یعنی آن یك درصدی كه ۵۰ را تبدیل به ۵۱ می‌كند، سرنوشت ملتی را تغییر می‌دهد، این ۲۷ درصد رقم بسیار بزرگی است. اینان و بسیاری دیگر دموكراسی‌اشان را فقط بر همان یك درصد بنا می‌كنند. تازه قبل از این نمایش ِ دموكراسی هم، امكان‌های انتخاب‌‌‌ِ مردم چنان مهندسی شده بود كه درصد بزرگی از مردم اساسا از حق رای دادن به نماینده خود محروم شده بودند و به ناچار مطالباتشان را محدود كردند و به كسی رای دادند كه آن‌ها می‌خواستند.

آیا ما ۲۷ تا ۳۵ درصدی‌ها به نقش خود در این «پیروزی» واقفیم؟ آیا می‌دانیم چه چیزی باعث شد حاكمیت تصمیم بگیرد فعلا ودر شرایط فعلی كمی «عقب نشینی» كند و امتیاز كوچكی به مخالفینش و مردم بدهد؟ آیا واقعا این توهم را داریم كه نتیجه‌ی انتخابات خواست آنان نبود؟

مسلما آن‌ها می‌خواستند كه این‌گونه شود، اما این مردم، مطالبات آنان و پافشاری و مقاومت آنان در مخالفتشان با شرایط حاكم بر كشور بود كه آنان را وادار به عقب‌نشینی كرد. مسلما فاكتورهای دیگری هم دخیل بودند اما اگر مردم از شرایط موجود راضی بودند حاكیمت به هیچ‌وجه حاضر به حتی یك نیم‌قدم عقب‌نشینی هم نبود. این توافقی بود كه گفته و ناگفته برای گذر از این دوران بحرانی بین جناح‌های مختلف حاكمیت انجام شد. برای حاكمیت این یك عقب‌نشینی بود، در عین حال یك پیروزی هم بود. حاكمیت توانست در بدترین شرایط اقتصادی- سیاسی- اجتماعی- فرهنگی سی و چند ساله‌ی حاكمیتش باز ۳۷ میلیون از مردم را به پای صندوق‌های رای بكشاند؛ مطالبات اصلاح‌طلبان را آنچنان محدود و فشرده كند كه به كسی مثل روحانی رضایت دهند؛ آبروباختگانی چون رفسنجانی و خاتمی را دوباره احیا كند و چهره‌ای به مراتب رادیكال‌تر از چهره‌ی واقعی‌ آنان به نمایش بگذارد، مردم را به روزی بیاندازد كه به كسانی چون روحانی «رضایت» دهند، آرزوهای خود را در او ببینند و از «پیروزی» او شادمانی كنند و مهم‌تر از همه انتخابات را بدون سروصدا و به شكل نمایشی از دموكراسی برگزار كند و شاید بسیاری منافع دیگر كه هنوز عیان نیست. آنچه مسلم است فعلا سر به سلامت برده است، برای بعدش هم حتما فریبی دیگر خواهد ساخت، به ویژه اگر ما باز هم به امید معجزه‌ی كسانی همچون روحانی و امثالهم بنشینیم.

نه تنها اصلاح‌طلبانی كه از موسوی و كروبی عبور كرده‌بودند، حتی عده‌ای از كسانی كه آرزوهای بزرگشان را در این سی واندی سال با خود كشیده بودند نیز از سر ناچاری سربر شانه‌ی زندانبان خود گذاشتند و بغض فروخورده‌ی سه ساله‌اشان تركید.

به كجا رسیده‌ایم؟! اگر ما آرزوهای بزرگمان را فراموش كنیم، اگر ما مطالبتمان را فراموش كنیم، اگر «چپی» وجود نداشته باشد همه به «میانه»ها رضایت خواهند داد و بعد از مدتی ما را به پذیرش «راست»ها قانع خواهند كرد. آرزوها و مطالباتمان را فراموش نكنیم حتی اگر مجبورمان كرده‌اند در لحظاتی بحرانی بغض فروخورده‌امان را درآغوش زندانبان‌هایمان فرو بنشانیم. یادمان باشد كه آن‌ها از ترسشان ما را زندان كرده‌اند، از ترس ما، از ترس آرزوها و مطالباتمان. آن‌ها بدجوری از ما می‌ترسند، اگر نمی‌ترسیدند ما را به زندان نمی‌انداختند. آن‌ها می‌دانند رای ندادن ما از سرقهر كردن نیست، می‌دانند كه این نیرو، این ۳۵-۲۷ درصد نیروی عظیم، هشیار و جسوری است. آنقدر هشیار كه با هیچ ترفندی نتوانسته‌اند فریبش دهند و همواره با زندان، شكنجه و اعدام به سراغش رفته‌اند. آنقدر جسور كه به رغم تمامی تهدیدهایی كه در این سی و اندی سال شده است همچنان به دنبال آرزوها و آرمان‌هایش است و آنقدر تاثیر گذار است كه بسیاری از مطالبات و آرزوهای مردم براساس آرمان‌ ِ بزرگ آن‌ها شكل گرفته است. آرزوی بزرگ ِ عدالت و دموكراسی برای همه. آرزوهایمان را واگذار نكنیم،‌كسی آن‌ها را برایمان متحقق نخواهد كرد باید آستین‌ها را بالا بزنیم و خود دنیای خود را بسازیم.

فرزانه راجی- ۲۶/۳/۹۲

رادیوفردا: بنا به گزارش خبرگزاری‌ها، عدنان منصور، وزیر خارجه لبنان، عصر دوم تیر ماه با حسن روحانی، رئیس‌جمهوری منتختب ایران دیدار و در مورد مسئله سوریه با او گفت‌وگو کرده است.

جزئیات دقیق این دیدار منتشر نشده است، اما خبرگزاری مهر از قول وزیر خارجه لبنان نوشته است در این دیدار «به ویژه» در مورد مسائل سوریه گفت‌وگو شده است.

پس از این دیدار آقای منصور گفت «درباره روابط دو‌جانبه و مسائل منطقه بویژه اوضاع سوریه در این دیدار بحث شد زیرا پیامدهای اوضاع سوریه بر کل منطقه تاثیر دارد و ما هم بخشی از این منطقه هستیم و امنیت و ثبات این کشور مرتبط با امنیت ماست‌».

وزیر خارجه لبنان گفته است دو طرف «دیدگاه‌های مشترکی در مورد توقف ارسال سلاح به سوریه» و حل مسئله از طریق «گفت‌وگوی دولت و مخالفان» دارند.

خبرگزاری ملی لبنان نیز در این مورد گفته است که حسن روحانی بر برقراری آتش‌بس و عدم دخالت خارجی در سوریه تاکید کرده است.

خبرگزاری لبنان در عین حال گفته است، پس از این دیدار حسن روحانی و میشل سلیمان با یکدیگر گفت‌وگویی تلفنی داشته‌اند.

خبرگزاری‌های ایرانی می‌گویند در این تماس تلفنی، میشل سلیمان ابراز امیدواری کرده است که دولت تازه در ایران و «خط و مشی» آن کمک کند تا منطقه و به ویژه سوریه از شرایط موجود خارج شود.

این نخستین دیدار رئیس‌جمهوری منختب ایران با یک مقام رسمی عرب و تماس تلفنی او با میشل سلیمان نیز، نخستین تماس او با یکی از سران کشورهای دیگر است.

تهران در کنار مسکو از جمله مهم‌ترین هم‌پیمانان دمشق به‌شمار می‌روند. گروه شبه‌نظامی حزب‌الله لبنان که با حکومت ایران هم‌پیمان است مستقیما در جنگ داخلی سوریه حضور دارد و نیروهای شبه‌نظامیش همراه با نیروهای وفادار به بشار اسد، علیه مخالفان در جنگ‌اند.

این موضوع بحران را به داخل مرزهای لبنان نیز کشانده است؛ در لبنان در مورد هواداری از طرف‌های درگیر سوریه هم‌رایی وجود ندارد. گفته می‌شود این می‌تواند به اختلافات میان شیعه‌ها، سنی‌ها و دیگر گروه‌های ساکن آن کشور دامن بزند.

تازه‌ترین موردی که به این نگرانی‌ها دامن زده است، حمله روز گذشته افراد مسلح به ارتش لبنان بود.

یک‌شنبه، هوادران احمد الاسير، که یک روحانی سنی مخالف حزب‌الله به شمار می‌رود، به نيروهای ارتش لبنان حمله کردند که به کشته شدن شش تن از افراد ارتش منجر شد.

اين حمله به پاسگاهی در روستای «عبرا » در حومه شهر صيدا انجام شده است.

به گزارش شبکه الجزیره پس ازاين حمله، منطقه به حال تعطيل در آمده و گروهی از ساکنان اين منطقه فرار کرده‌اند. در عین حال گزارش‌ها حاکی‌ست که پس از این حمله، درگيری در بخش‌هايی از اين منطقه ادامه داشته است.

در پایان خرداد ماه میشل سلیمان، رییس جمهوری لبنان، از گروه حزب‌الله خواسته بود که شبه‌نظامیان خود را از سوریه خارج کند. او هشدار داده بود که دخالت‌های بیشتر این گروه در جنگ داخلی سوریه به بی‌ثباتی در لبنان خواهد انجامید.

حسن روحانی پیشتر در گفت‌وگوی مطبوعاتی خود با خبرنگاران و پس از انتخابش به ریاست جمهوری گفته بود تصمیم‌گیرنده نهایی در مورد بحران سوریه «مردم آن کشور» هستند.

انتخاب حسن روحانی در مقام ریاست جمهوری، در سپهر بحران سوریه و منطقه خاورمیانه، با واکنش دیگر کشورهای منطقه نیز روبه‌رو شده است.

رهسا نیوز: وجود دو مار سمی در بند زنان زندان اوین آرامش زندانیان سیاسی زن را بر هم ریخته است. به گزارش کلمه، بعد از آنکه دو مار سمی در بند زنان زندان اوین دیده شد، زندانیان زن موفق شدند یکی از مارها را که…

رهسا نیوز: وجود دو مار سمی در بند زنان زندان اوین آرامش زندانیان سیاسی زن را بر هم ریخته است.

به گزارش کلمه، بعد از آنکه دو مار سمی در بند زنان زندان اوین دیده شد، زندانیان زن موفق شدند یکی از مارها را که طولش به نیم متر می رسد، بکشند. اما هنوز موفق نشده اند که مار دوم را پیدا کنند و این موضوع آرامش را از زندانیان زن گرفته است.

وجود مار تا کنون در بند بی سابقه بوده و زندانیان نمی دانند این مارها از کجا و چه وقتی وارد بند شده اند

کلمه: چکیده :همزمان با میلاد امام زمان، نسرین ستوده به مرخصی آمد و ژیلا بنی یعقوب با پایان دوره محکومیتش از زندان آزاد شد….

همزمان با میلاد امام زمان، نسرین ستوده به مرخصی آمد و ژیلا بنی یعقوب با پایان دوره محکومیتش از زندان آزاد شد.

به گزارش کلمه، امروز ژیلا بنی یعقوب، روزنامه نگار و فعال زنان، که شهریور ماه سال گذشته برای اجرای حکم یک سال حبس تعزیری خود به زندان اوین رفته بود با اتمام دوران محکومیت خود آزاد شد.

دبیر سرویس اجتماعی روزنامه سرمایه و سردبیر کانون زنان ایرانی ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ در جریان سرکوب های پس از انتخابات به همراه همسرش، بهمن احمدی امویی بازداشت و در خرداد ۱۳۸۹ به یک‌سال حبس تعزیری و ۳۰ سال محرومیت از شغل روزنامه‌نگاری محکوم شده بود.

در همین حال نسرین ستوده، وکیل دادگستری نیز به یک مرخصی چهار روزه آمده است.

نسرین ستوده فعال حقوق بشر سرشناس و وکیل دادگستری از سیزدهم شهریورماه ۱۳۸۹ در بازداشت است. او به اتهام “اقدام علیه امنیت ملی، تبانی و تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر” به تحمل شش سال حبس تعزیری، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده است.

دیگربان: حسین فدایی٬ دبیرکل «جمعیت ایثارگران» با تشریح ۱۱ هدف نظام از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ گفته این دوره از انتخابات به گونه‌ای مهندسی شده بود که «مشارکت حداکثری» رفم بخورد.

آقای فدایی روز شنبه (اول تیر) به خبرگزاری «تسنیم» گفته است: «در آستانه انتخابات مدیریت عالی و کلان نظام گونه‌ای برنامه‌ریزی کرد که یک مشارکت حداکثری رقم بخورد تا در اثر مشارکت و حضور مردم٬ پاسخ به همه توطئه‌ها داده شود.»

وی افزوده نظام با این «مهندسی عالی» انتخابات می‌خواست نشان دهد «مردم علی‌رغم فشارها، تنگناها و سختی‌های اقتصادی پای کار نظام هستند و جریان فتنه اشتباه کرده و جریان انحراف هم اشتباه می‌کند.»

فدایی در بخش دیگری از این گفتگو به ۱۱ هدف جمهوری اسلامی از برگزاری یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اشاره کرده است.

«تحقق مشارکت گسترده»٬ «تضعیف نشدن جایگاه نظام در جهان»٬ «کنترل جریان انحراف» و «سوءاستفاده نکردن جریان فتنه» از انتخابات چهار هدف نخست نظام در این دوره از انتخابات بوده است.

فدایی دیگر اهداف نظام در انتخابات ۹۲ را «تثبیت امنیت٬ انسداد توطئه دشمن٬ حفظ امید مردم٬ تقویت خط خدمات٬ آشنا شدن فریب خوردگان فتنه و انحراف به مسائل و ریزش در بدنه فتنه و انحراف» اعلام کرده است.

یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری روز ۲۴ خرداد در ایران برگزار شد که بر اساس نتایج آن حسن روحانی به عنوان نامزد پیروز این دوره از انتخابات معرفی شد.

گروهی از تحلیل‌گران سیاسی معتقدند جمهوری اسلامی برخلاف سال ۱۳۸۸ در این دوره از انتخابات دست به تقلب نزد٬ اما این انتخابات را به صورتی هوشمندانه مدیریت کرد.

دیگربان: محمدرضا باهنر٬ نایب رئیس مجلس گفته که «در زمان انتخابات خیلی استرس داشتیم که آرای روحانی بیش از ۵۰ درصد شود و در عددی مانند ۴۹ درصد نماند تا انتخابات به دور دوم کشیده شود و شائبه تقلب در انتخابات به وجود آید.»

به گزارش خبرگزاری «تسنیم»٬ آقای باهنر این مطلب را طی سخنانی در جلسه روز شنبه (اول تیر) جامعه اسلامی مهندسین بیان کرده است.

وی گفته که روشن شدن تکلیف انتخابات در دور اول و «امانتداری نظام جمهوری اسلامی که حتی چند درصد را هم به خوبی حساب کرد» شائبه تفلب در این دوره از انتخابات را از بین برد.

باهنر یکی از چهره‌های شناخته شده محافظه‌کاران است و به نظر می‌رسد استرس محافظه‌کارانی که نگران کشیده شدن انتخابات به دور دوم بوده‌اند٬ نمی‌تواند تنها موضوع «تقلب» بوده باشد.

این نماینده مجلس در بخش دیگری از سخنان خود گفته حسن روحانی یک هفته پیش از برگزاری انتخابات در نامه‌ای به علی خامنه‌ای خود را «همراه نظام» معرفی کرده و نوشته بود: «همیشه همراه نظام بوده و در حال حاضر نیز همراه نظام است.»

حسن روحانی در یازدهمین دور انتخابات ریاست جمهوری با غلبه بر رقبای انتخاباتی خود٬ توانست ریاست قوه مجریه را بر عهده بگیرد.

گروهی از محافظه‌کاران هم با استقبال از این پیروزی٬ حسن روحانی را یکی از اصول‌گرایان قدیمی معرفی کرده‌اند.

باهنر در این زمینه نیز گفته است: «روحانی آدمی نیست که از سیاست‌های اساسی نظام تخطی کند، قطعا وی کسی نیست که به دنبال حاشیه‌ها و حرف‌های تند باشد.»

وی همچنین اظهار کرده است: «حماسه‌ای که مقام معظم رهبری انتظار آن را داشتند، محقق شد و مردم نیز با حضور چشمگیر خود تمام تحلیل‌های دشمن را نفی کردند.»