اخبار

بی‌بی‌سی: ابراهیم داروغه‌زاده، از مدیران پیشین صدا و سیما و وزارت ارشاد اسلامی ایران و همچنین دبیر سابقه جشنواره فجر در برنامه زنده «جام جم»‌، در شبکه یک صدا و سیما گفت که اگر مسئول بود، اجازه نمی‌داد «اعترافات اجباری» سپیده رشنو از تلویزیون پخش شود. ‌این نخستین بار است که در تلویزیون دولتی ایران یک مقام پیشین از «اعتراف اجباری» نام می‌برد و وقوع آن را تایید می‌کند. ‌

او می‌گوید: «من اگر اینجا نشسته بودم اجازه نمی‌دادم که در حقیقت اعترافات اجباری سپیده رشنو از تلویزیون پخش بشود.»

او سپس درپاسخ به سوال مجری که می‌پرسد: «چرا اعترافات اجباری؟ این‌جوری چرا؟ نظر شماست»، تاکید می‌کند که «من می‌گویم اعترافات اجباری. من نمی‌گذاشتم [پخش شود] و لج مردم را در نمی‌آوردم.»

سپیده رشنو، در هفته پایانی تیرماه پارسال، به دلیل اعتراض به رایحه ربیعی، زن محجبه‌ای که به او تذکر حجاب داده بود، دستگیر شد.

سپس اعترافات اجباری او از صدا و سیما پخش شد که اعتراضات زیادی را در پی داشت.

در فاصله کوتاهی بعد از پخش این اعترافات اجباری، خبرگزاری هرانا به نقل از منابع مطلع گزارش داد که او پیش از پخش این برنامه، به دلیل ضرباتی که به شکمش وارد شده بود، به بیمارستان منتقل شد و ساعاتی زیرنظر پزشکان بود.‌‌‌

آقای داروغه‌زاده همچنین در این برنامه از سیاست‌های صدا و سیما انتقاد کرد و گفت «صداوسیما باید نگاه ملی داشته باشد و بین اصلاح‌طلب و اصولگرا تفاوتی قائل نباشد.»‌

او همچنین گفت که «قرار شد سلبریتی‌های حامی روحانی در سال ۹۶ تنبیه شوند.» و افزود که مسئول به راه انداختن جریان «سلبریتی‌ستیزی» در جامعه جناحی است که «در هر رقابتی که می‌خواهد وارد شود رقیبش را حذف می‌کند.»

آقای داروغه‌زاده بدون اینکه از این جناح نام ببرد گفته است «این جناح وقتی می‌خواهد وارد مجلس شود می‌گوید شورای نگهبان کمک کند تا رقبای من حذف شود.»‌

او در پاسخ به صحبت‌‌های مجری برنامه که گفته بود بعضی از سلبریتی‌ها و مجریان «تشویق اذهان عمومی» کرده‌اند، گفت که امامان جمعه و نمایندگان مجلس هم این کار را می‌کنند و محمود احمدی‌نژاد هم در دوران ریاست‌جمهوری‌اش هر روز تشویش اذهان عمومی می‌کرد اما چرا تنها «چسبیده‌ایم به تشویش اذهان عمومی توسط چهار تا هنرمند؟»‌

او همچنین در بخشی از صحبت‌هایش گفت که در دو سالی که در معاونت سینمایی مسئول نظارت و ارزشیابی بوده است نهادهای امنیتی در حوزه فرهنگ «دخالت‌های بی‌جا می‌کردند» و از او انتظار داشتند به ۳۵ فیلم مجوز و اجازه اکران ندهد و به همین دلیل برایش «پرونده قضایی» درست کردند. ‌

آقای داروغه‌زاده در همین سمت در سال ۹۵ به فیلم «کاناپه»‌، ساخته کیانوش عیاری، اجازه اکران نداد چون بازیگران در نقش‌هایی که در خانه داشتند با حجاب اسلامی نبودند و از کلاه گیس استفاده کرده بودند. این فیلم هیچگاه اجازه پخش نگرفت. ‌‌

ابراهیم داروغه‌زاده بارها مواضعی در مخالفت با جریان تندرو داشته است. ‌

او هنگامی که دبیرجشنواره فجر بود پس از سرنگونی هواپیمای اوکراینی، صحبت‌های وحید یامین‌پور، مجری وقت تلویزیون را درباره مسعود کیمیایی، کارگردان سرشناس ایرانی «توهین» به این کارگردان خواند.

آقای داروغه‌زاده در آن موقع در توییتر خودش نوشت: «توهين به يك كارگردان بزرگ و پيشكسوت سينما به هر دليلی درست نيست» و «تألم و احساس همدردی با خانواده های بازماندگان هراپيمای مسافری از طرف هنرمندان طبيعی است» و «جشنواره فيلم فجر با حضور سينماگران معنی پيدا می‌كند.»

وحید یامین‌پور پس از انصراف مسعود کیمیایی در اعتراض به واقعه هواپیمای اوکراینی از حضور در جشنواره فیلم سال ۹۸ خطاب به وی نوشته بود: «یک آدم منقضی شده در هم‌صدایی با ترامپ گفته برای اعلام اعتراض فیلمم را از جشنواره می‌کشم بیرون.».‌

آقای داروغه‌زاده همچنین پس از اعدام مجیدرضا رهنورد، از معترضان اعتراضات سراسری ایران، در واکنش به شعارهایی که علیه آقای رهنورد بر دیوار خانه پدری‌اش نوشته بودند، در توییتی نوشت : «بچه‌مردم را اعدام کرده‌اند. چرا این‌گونه به خانه و خانواده‌اش تعدی می‌کنند؟ مملکت قانون ندارد؟ اینها حقی ندارند؟»

View this post on Instagram

A post shared by BBC NEWS فارسی (@bbcpersian)

رادیوفردا: بنابر گزارش‌ها، سپیده رشنو، شهروند معترض به حجاب اجباری که اعترافات اجباری او با چهره‌ای تکیده از تلویزیون حکومتی جمهوری اسلامی پخش شده، پیش از پخش تلویزیونی این «اعترافات» ضرب‌وشتم شده بود.

هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز پنج‌شنبه ۱۳ مرداد از قول «یک منبع مطلع» نوشت که یک ماه پیش از این، یعنی روز ۳۰ تیرماه، «سپیده رشنو همراه با تعداد زیادی مأمور، شبانه به بیمارستان طالقانی تهران منتقل شد تا به‌دلیل خطر خونریزی داخلی ناشی از ضربه در ناحیه شکمی از او عکسبرداری شود».

بر اساس اظهارات شاهدان عینی، خانم رشنو در زمان انتقال به بیمارستان، کاهش فشار خون داشته، بی‌رمق بوده و به دشواری حرکت می‌کرده است.

هرانا می‌نویسد که مأموران امنیتی حاضر اجازه صحبت با خانم رشنو را به دیگران نداده و حتی در زمان معاینه پزشک که جزو حریم خصوصی بیمار و پزشک است او را تنها نگذاشتند.

به گفته شاهدان، خانم رشنو همان شب مجدداً به بازداشتگاه بازگردانده شد.

سپیده رشنو، ۲۸ ساله، هنرمند، داستان‌نویس و ویراستار است که پس از اعتراض به رایحه ربیعی، زن محجبه‌ای که در اتوبوس درباره حجاب اجباری به او تذکر داد و او را تهدید کرده بود که ویدئوی او را به «سپاه» می‌دهد، روز ۲۵ خرداد بازداشت شد.

خانم رشنو که همچنان در بازداشت به سر می‌برد، تاکنون از حق دسترسی به وکیل محروم بوده و از روند دادرسی برای او نیز خبری در دست نیست.

چند هفته پس از ابراز نگرانی‌های گسترده از وضعیت نامعلوم خانم رشنو و چند روز پس از به راه‌ افتادن توفان توئیتری با هشتگ «سپیده کجاست؟»، تلویزیون حکومتی ایران شامگاه هفتم مرداد او را در یک گزارش تصویری نشان داد و اعترافات اجباری او را پخش کرد.

پخش ویدئو «اعترافات اجباری» سپیده رشنو از تلویزیون جمهوری اسلامی، واکنش‌های گسترده کنشگران و کاربران شبکه‌های اجتماعی را در پی داشت و از سوی بسیاری محکوم شد.
بر اساس گزارش هرانا و رادیو فردا/پ.پ/ک.ر

ایران وایر: چند ساعت پس از این که «حسن روحانی» در بیست و ششمین «همایش ملی بیمه و توسعه» از پخش اعترافات دستگیرشدگان در اعتراضات خیابانی خبر داد، سایت «صبح توس» مشهد اولین قسمت از مستند اعترافات دستگیرشدگان ناآرامی‌های این شهر را منتشر کرد.

رییس جمهوری ایران امروز چهارشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۸ در همایش ملی بیمه و توسعه درباره اعتراضات مردمی به گرانی بنزین سخن گفت و از تعیین یک هیات سه نفره شامل معاون حقوقی ریاست جمهوری، وزیر دادگستری و وزیر کشور برای پی‌گیری وضعیت بازداشت‌شدگان و کشته شدگان اعتراضات خبر داد.

او در بخشی از صحبت‌هایش گفت: «آن‌هایی که سازمان یافته آمده‌اند و در اعترافات‌شان در آینده می‌بینید، بیش از دو سال برنامه‌ریزی کرده بودند. امسال هم بیشتر به فکر ایام اواخر دی و بهمن و آن ایام انتخابات بودند اما ارباب‌هایشان از خارج گفتند الان وقتش است و با این‌ها باید برخورد شود.»

چند ساعت پس از انتشار سخنان روحانی، فیلم اعتراف یکی از دستگیرشدگان در مشهد به عنوان قسمت اول مستند «شبی در بزرگراه» منتشر شد. صورت فردی که صحبت می‌کند، شطرنجی شده اما صدایش جوان است. حرف‌هایش را با این جملات آغاز می‌کند: «به اصطلاح خودمان اعتراض می‌کردیم اما واقعا اغتشاش بود. جوگیر شده بودیم و نمی‌دانستیم چه کار بکنیم.»

او در این اعترافات می‌گوید که زنی با کت چرم قرمز، لیدر اعتراضات شهر مشهد بوده است: «چند تا خانم جلوی ماشین‌ها را گرفتند. یک خانمی با کت چرم قرمز آن‌جا جلوی ماشین‌ها را می‌گرفت. شعار اول را همیشه آن خانم می‌داد. دیدم آن وسط دارد رهبری می‌کند و نمی‌گذارد ماشین بیاید و آمبولانس بیاید.»

این اولین بار نیست که از دستگیرشدگان اعتراضات نسبت به گرانی بنزین اعتراف گرفته می‌شود و یک زن را به عنوان سرشاخه اصلی اعتراضات معرفی می‌کنند. در گزارشی که ۳۰ آبان ۱۳۹۸ تلویزیون ایران پخش کرد، زنان به عنوان عامل تحریک احساسات حاضران و لیدر اعتراضات معرفی شدند.

برنامه «۲۰:۳۰» به پخش اعترافات اجباری و ساخت برنامه‌هایش برای بخش‌های امنیتی نظام جمهوری اسلامی مشهور است. در این برنامه، «فاطمه دادوند»، لیدر اعتراضات شهر بوکان معرفی شد که توسط «سربازان گم‌نام امام زمان» دستگیر شده است.

سربازان گم‌نام امام زمان در ادبیات جمهوری اسلامی به نیروهای امنیتی و وزارت اطلاعات اطلاق می‌شود. با این حال، بررسی‌های «ایران‌وایر» نشان می‌دهند که فاطمه دادوند در خیابان مجروح و سپس توسط نیروهای اطلاعاتی بازداشت شده است.

فردی که راوی اعترضات مشهد در مستند شبی در بزرگراه است، در بخش دیگری از صحبت‌هایش می‌گوید که از طریق اینستاگرام متوجه مکان اعتراضات در مشهد شده است: «در اینستاگرام گفتند اعتراضات مشهد در بلوار وکیل‌آباد و ساعت هشت شب باشد. الان فکر می‌کنم چرا اعتراضات باید در شب و در یک مکان عمومی باشد؟ چون افرادی مثل من اسکل و جوگیر می‌شوند اما در دل تاریکی شب، خودشان فرار می‌کنند. فقط افرادی مثل من قربانی می‌شوند.»

او در طول اعترافاتش بارها از این که قربانی است و جوگیر شده، حرف می‌زند و روی این نکته که اعتراضات تبدیل به اغتشاش شده بودند، تاکید می‌کند؛ موضوعی که از روز اول اعتراضات خیابانی از سوی مسوولان جمهوری اسلامی عنوان شد. آیت‌الله «علی خامنه‌ای» معترضان را «اشرار» نامید و دیگر مسوولان نظام به تاسی از او، آن‌ها را اشرار یا «اغتشاش‌گران» خواندند.

او در بخش دیگری از اعترافاتش اعلام می‌کند که به قرص «ترامادول» اعتیاد دارد و آن شب که در اعتراضات شرکت کرده، مصرف بیش از اندازه داشته است: «سه سال است روزی یک دانه ترامادول مصرف می‌کنم. آن روز سه تا خورده بودم.»

مطرح کردن اعتیاد، مشکلات روانی و خانوادگی، موضوعاتی هستند که در سناریوهای اعترافات اجباری جمهوری اسلامی از دیرباز وجود داشته‌اند. حکومت دوست دارد مخالفانش را افرادی معرفی کند که دچار بحران‌های عاطفی، روحی و روانی هستند.

گزارش‌های منتشر شده از برخورد «گشت ارشاد» با افرادی که به اصطلاح جمهوری اسلامی «بدحجاب» هستند، نشان می‌دهد که آن‌ها در بازداشتگاه باید به سوالاتی نظیر این که تا کنون مشروبات الکلی مصرف کرده‌اید یا نه؟ آیا بچه طلاق هستید؟ از مشکلات روانی رنج می‌برید و … پاسخ دهند.

آخرین قسمت از این مستند با این جملات به پایان می‌رسد: «من در نگاه قانون واقعا متهم هستم و فکر نمی‌کردم به عنوان یک متهم با من این قدر با احترام رفتار شود!»

داستان اعترافات اجباری در جمهوری اسلامی، داستان تازه‌ای نیست. اما چند ماه پیش که متهمان پرونده دروغین ترور هسته‌ای دانشمندان درباره اعترافات‌شان زیر شکنجه و اجبار با رسانه‌ها گفت‌و گو کردند و جعلی بودن اعترافات آن‌ها مشخص شد، توجه افکار عمومی را پیش از گذشته به این موضوع جلب کرد.

پس از پخش گفت‌وگوهای «مازیار ابراهیمی»، یکی از متهمان پرونده دروغین ترور دانشمندان هسته‌ای، «محمود صادقی»، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی طرحی به مجلس ارایه کرد و از این طریق خواستار ممنوع کردن ضبط و پخش اعترافات شخصی شد.

با این حال، پس از اعتراضات آبان ماه امسال، مسوولان جمهوری اسلامی بارها از پخش اعترافات اجباری معترضان که در ادبیات آن‌ها اغتشاش‌گر خوانده می‌شوند، سخن گفته‌اند. سردار «علی فدوی»، جانشین فرمانده سپاه پاسداران گفته سپاه عده‌ای را که پس از اعتراضات اخیر قصد خروج از کشور را داشته‌اند، دستگیر کرده است.

او خبر داده است اعترافات این افراد به‌زودی از صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران پخش خواهد شد.

پیش از او، «عبدالرضا رحمانی فضلی»، وزیر کشور در یک برنامه تلویزیونی از گستردگی اعتراضات خبر داده و خواهان پخش اعترافات تلویزیونی بازداشت شده‌ها شده بود. امروزهم حسن روحانی تیزر تبلیغاتی اعتراف معترضان را در جلسه همایش ملی بیمه و توسعه، لابه‌لای سخنانش جا داده است.

او گفته در اعترافات افرادی که سازمان یافته در اعتراضات شرکت کرده بودند، می‌بینید که اربابان‌شان از خارج گفته بودند الان وقتش است!