اخبار

رادیوفرانسه: نسرین ستوده، وکیل دادگستری و از مدافعان حقوق بشر در ایران با ارسال نامه‌ای اعلام کرد که برای اعتراض به شرایط زندانیان سیاسی و بی جواب ماندن مکاتبات برای درخواست آزادی این زندانیان، دست به اعتصاب غذا می‌زند. وی که خود با هشت اتهام گوناگون به ٣٨ سال حبس محکوم گردیده، این نامه را در روز سه شنبه ٢١ مرداد/١١ اوت در بند زنان زندان اوین نوشته است. نسرین ستوده تاکید می‌کند که این اقدام برای اعتراض به خودداری مقامات از آزادی زندانیان سیاسی به هنگام شیوع ویروس کرونا صورت می‌گیرد.

نسرین ستوده که نامۀ خود را به «فعالان حقوق بشر» نگاشته تاکید می‌کند که «شرایط زندانیان سیاسی چنان سخت و دشوار شده است که ادامه‌ی حبس با این شرایط ظالمانه غیرممکن شده است».

این وکیل دادگستری یادآوری می‌کند که «پرونده‌ی محکومان سیاسی با اتهام‌های غیرقابل باور جاسوسی، افساد فی‌الارض، اقدام علیه امنیت کشور، فساد و فحشا و تشکیل گروه غیرقانونی کانال تلگرامی که می‌توانند تا ده سال حبس و یا حکم اعدام به همراه داشته باشد تشکیل می‌شود.» بسیاری از آنان، چنانکه نسرین ستوده یادآوری کرده «از بدو تشکیل پرونده تا پایان صدور حکم، از داشتن وکیل مستقل یا ارتباط آزادانه با وکیل خود محروم باقی می‌مانند». او می‌نویسد «قضات دادگاه انقلاب بی پروا و مکررا به متهمان سیاسی اظهار می‌دارند که صرفا برپایه‌ی گزارش نهادهای اطلاعاتی و امنیتی حکم صادر می‌کنند و بازجو در بدو دستگیری متهمان پیشاپیش حکم قضایی را به آنان می‌گوید».

نسرین ستوده در نامۀ خود یادآوری کرده است که وکلاء مورد غضب قضات دادگاه انقلاب «روانۀ زندان» می‌شوند و برای «متهمانی که ناباورانه با اتهام‌های سنگین روبرو شده‌اند، اشد مجازات و در مواردی نیز بیش از اشد مجازات، حکم صادر می‌شود».

این وکیل دادگستری تصریح می‌کند که در قانون جدید بر «آزادی مشروط، تعلیق مجازات، تعویق اجرای حکم» و صدور حداقل مجازات تاکید شده است، اما «در برخوردهایی فراقانونی استفاده از همه‌ی این حقوق قانونی به نظر بازجویان موکول می‌شود و آخرین درها به روی زندانیان سیاسی بسته می‌شود.»

نسرین ستوده در این نامه تاکید می‌کند که رفتار با زندانیان چنانست که گوئی «قانونی وجود ندارد و هیچیک از آنان حق برخورداری از هیچ روزنه‌ی قانونی را ندارد» و از آنجا که «مکاتبات زندانیان برای یافتن راه های قانونی تنفسی بی پاسخ مانده است»، او با تاکید بر درخواست آزادی زندانیان سیاسی، دست به اعتصاب غذا می‌زند.

نسرین ستوده، در تاریخ ۲۳ خرداد ۱۳۹۷ در منزل خود بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. وی در دو پروندۀ مختلف با ٨ اتهام گوناگون از جمله «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «عضویت موثر در گروهک غیرقانونی و ضد امنیتی کانون مدافعان حقوق بشر»، عضویت در لگام و شورای ملی صلح، در مجموع به ۳۸ سال زندان و ۱۴۸ ضربه شلاق برای محکوم گردیده است. وی پیش از آن نیز از ۱۳ شهریور ۱۳۸۹ تا ۲۷ شهریور ۱۳۹۲ به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» در زندان اوین محبوس بود.

ایران وایر: در حالی‌که ساناز الهیاری و امیرحسین محمدی‌فر، دو فعال کارگری ششمین روز اعتصاب غذای خود را می‌گذرانند. یک منبع آگاه از وخامت حال ساناز الهیاری خبر داد: «خانم الهیاری عصر روز دوشنبه ۱۷ تیرماه با وخیم شدن حالش به بهداری زندان اوین منتقل شده است.»

به گفته این منبع، علی چهار محالی رییس زندان اوین، حتی خانم الهیاری را از تماس تلفنی و ملاقات با اعضای خانواده‌ااش و همچنین همسرش از روز ۱۷ تیرماه محروم کرده است. این محرومیت برای تنبیه و واداشتن خانم الهیاری در شکستن اعتصاب غذایش ایجاد شده است.

ساناز الهیاری به همراه همسرش امیرحسین محمدی‌فر در اعتراض به عدم آزادی‌شان با قرار وثیقه پس از شش ماه بازداشت موقت از تاریخ ۱۳ تیرماه دست به اعتصاب غذا (خشک) در زندان اوین زده‌اند اما در پنجمین روز اعتصاب خانم الهیاری که پیش از این نیز بیمار بود دچار «افت شدید فشار خون» شده و به بهداری زندان منتقل شده است: «ساناز با شدید شدن ضعف جسمی و عضلات دستش روز دوشنبه به بهداری زندان منتقل شد. فشار خونش بسیار پایین بوده اما متاسفانه مانع شده تا به او سرم وصل شود.»

این منبع ادامه داد: «خانم الهیاری مدت‌هاست دچار لرزش بدن و ضعف جسمانی در زندان بود اما علیرغم بارها درخواست خانواده‌اش برای انتقال او به پزشک متخصص با آن مخالفت شد و اکنون هم اعتصاب غذای خشک بیشتر وضعیت جسمی‌اش را به خطر می‌اندازد.»

از سوی دیگر به گفته این منبع به دستور علی چهار محالی، رییس زندان اوین ساناز الهیاری از ملاقات و تماس تلفنی با همسرش که در بند چهارم زندان اوین است محروم شده و همچنین از تماس به بیرون با خانواده خود نیز منع شده است. این منبع گفت ساناز الهیاری «حامی کارگران و مظلومان بود. ما خواستار آزادی بی‌قید و شرط او و همسرش و پایان دادن به آزارشان هستیم.»

این واولین بار نیست که خانواده ساناز الهیاری همراه فرزندشان توسط مسوولان زندان تنبیه می‌شوند. ظهر روز یک‌شنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۸، پس از این که پدر«ساناز الهیاری»، عضو تحریریه نشریه «گام» و از بازداشت‌شدگان در ماجرای اعتراضات کارگران «شرکت کشت و صنعت نیشکرهفت‌تپه» از ملاقات با او بازمی‌گشت، داخل محوطه «اوین» با خودروی زندان تصادف کرد. به نظر خانواده الهیاری ااین تصادف سهوی نبود. یک منبع آگاه همانوقت به ایران وایر گفته بود: ««به نظر خانواده الله‏یاری می‌رسد که این تصادف عمدی بوده‌ است چون به گفته شاهدان، راننده خودرو با دنده عقب و با سرعت بالا، مستقیم به سمت آقای الهیاری آمده و طوری به او ضربه زده که چند متر عقب‌تر با شدت به زمین برخورد کرده است.»

ساناز الهیاری، متولد ۱۳۶۶ و فارغ التحصیل رشته اقتصاد به همراه همسرش امیرحسین محمدی‌فر در تاریخ ۱۹ دی ۹۷ در منزلشان بازداشت و به زندان اوین منتقل شدند. آنها از اعضای نشریه کارگری «گام» هستند که به دلیل حمایت از اعتراضات کارگران نیشکر هفت‌تپه در آبان ۹۷ به سه اتهام «ارتباط با گروه‌ها و احزاب معاند»، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» و «تشکیل گروه به قصد برهم زدن امنیت ملی» متهم شدند و در اردیبهشت ۹۸ نیز در شعبه هفتم بازپرسی زندان اوین آخرین دفاعیات از آنها اخذ شد. پرونده آنها برای تعیین نوبت وقت دادگاه به دادگاه انقلاب فرستاده شد اما با گذشت دو ماه هنوز تاریخ دادگاه آنها مشخص نشده است.

وکیل این زوج بارها درخواست آزادی آنها را با قرار وثیقه تا زمان صدور رای نهایی داشته اما به دلایل نامشخص با آزادی آنها تاکنون مخالفت شده است در حالی که طبق قانون آیین دادرسی کیفری ادامه بازداشت موقت در زمانی که بازجویی تمام شده غیرقانونی است. بازداشت هر دو آنها طی شش ماه گذشته باعث مشکلات زیادی حتی در زندگی شخصی آنها از جمله «اخراج از کار، قطع بیمه، کرایه معوقه مسکن و اقساط» عقب افتاده شده است که نیازمند آزادی آنها با قرار وثیقه تا زمان رای نهایی است.

کانال تلگرامی «کمپین حمایت از بازداشت‌شدگان هفت‌تپه» در همین تاریخ ۱۳ تیرماه قطع تماس ساناز الهیاری زندانی بند نسوان زندان اوین را آغاز یک جنگ روانی برای او و خانواده‌اش عنوان کرده است: «قطع ارتباط نه تنها ابزار فشاری برای درهم‌شکستن زندانیان است که برای خانواده‌ها نیز مصداقی از اِعمال شکنجه و آزار است. این یک جنگ روانی با زندانی و خانواده‌ی اوست.»

این کانال تلگرامی با تاکید بر اینکه در صورت ادامه این وضعیت شکایت را به هر مرجعی حق مسلم خود می‌دانند، خواستار آزادی بی‌قید و شرط این دو زندانی شده‌اند: «عوامل امنیتی، عوامل زندان و قوه‌قضاییه بدانند که وضعیت رفقای دربندمان را وقفه‌ناپذیر پیگیری خواهیم کرد و در صورت تعرض به حقوق بدیهی زندانیان و آسیب به سلامت آنان، و تداوم بی‌خبری نگران کننده از شرایط زندانیان بیمار و در اعتصاب غذایمان؛ ما خانواده، دوستان و حامیان ساناز و امیرحسین و سایر زندانیان هفت‌تپه، هر شکلی از اعتراض و نیز شکایت به هر مرجع ذی‌صلاحی را حق مسلم خود دانسته و از عوامل زندان اوین می‌خواهیم هرچه زودتر به این خشونت‌ها پایان داده و امکان ملاقات بین ساناز و امیرحسین و نیز با خانواده‌هایشان را فراهم سازد و به خواسته‌ی برحق آنها مبنی بر آزادی بی‌ قید و شرط فورا رسیدگی شود.»

امیرحسین محمدی‌فر پیش از این در نامه‌ای در تاریخ ۱۲ تیرماه خطاب به قاضی مقیسه و علی چهارمحالی رییس زندان اوین نوشت که اگر او و همسرش به همراه دیگر بازداشت شدگان هفت‌تپه تا تاریخ ۱۳ تیرماه با قرار وثیقه آزاد نشوند، آنها دست به اعتصاب غذا می‌زنند.

در بخشی از این نامه آمده بود: «نزدیک به شش ماه از بازداشت موقت من و همسرم می گذرد و بیش از پنج ماه است که مراحل بازجویی و تحقیقات تمام شده و علیرغم صدور قرار وثیقه همچنان در بازداشت موقت هستیم. در این مدت اقداماتی که از طریق خانواده ها انجاد دادیم هیچ پاسخ روشنی نداشته و ما در بلاتکلیفی هستیم.»

در بخش دیگری از این نامه نوشته شده: «من و همسرم ساناز الهیاری همزمان بازداشت شدیم و این مساله باعث مشکلات زیادی در زندگی شخصی ما از جمله اخراج از کار، قطع بیمه، کرایه معوقه مسکن و اقساط عقب افتاده چندین وام مصائب زیادی بر خانواده‌هایمان تحمیل کرده چنانچه مسئولان تا تاریخ سیزدهم تیرماه سال جاری هیچ اقدام مشخصی در این رابطه انجام ندهند، برای دفاع از حقوق خود و ساناز الهیاری در اعتراض به برخوردهایی با منشایی بالاتر از قانون، از تنها ابرازی که در دست دارم استفاده کرده و دست به امساک از خوردن غذای جامد خواهم زد، بدیهی است که تبعات این اعتصاب مستقیما متوجه مسئولان امنیتی و قضایی است.»

امیرحسین محمدی‌فر و ساناز الهیاری به همراه دو عضو دیگر نشریه اینترنتی گام به نام‌های امیر امیرقلی و عسل محمدی و همچنین سپیده قلیان، فعال کارگری، علی نجاتی، کارگر بازنشسته نیشکر هفت‌تپه و اسماعیل بخشی نماینده کارگران نیشکر هفت‌تپه در یک پرونده با هم در یک مشترک هستند. همگی آنها که پس از شرکت در اعتراضات کارگران نیشکر هفت‌تپه بازداشت شدند متهم به سه اتهام «ارتباط با گروه‌ها و احزاب معاند»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» و «تشکیل گروه به قصد برهم زدن امنیت ملی» مشترک هستند و البته برای سپیده قلیان و اسماعیل بخشی اتهامات دیگری هم مطرح شده است.

عسل محمدی تنها کسی است که یک ماه پس از بازداشت با قرار وثیقه 4۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. در حال حاضر سپیده قلیان در زندان قرچک به سر می‌برد، علی نجاتی به دلیل بیماری به مرخصی درمانی آمده و بقیه در زندان اوین به سر می‌برند.

رادیو فردا: مسئولان زندان قم روز چهارشنبه ۲۱ آذر در تماس با خانواده وحید صیادی نصیری، زندانی عقیدتی محبوس در این زندان، از درگذشت او خبر دادند.

به گفته الهه صیادی نصیری، خواهر این زندان عقیدتی محبوس در زندان قم، برادرش در روزهای گذشته در اعتراض به وضعیت نگهداری خود در زندان قم و درخواست برای انتقال به زندان اوین اعتصاب غذا کرده بود.

وحید صیادی نصیری نخستین بار در شهریور ۹۴ بازداشت شد. او ۱۳ ماه پس از بازداشت خود در اعتراض به بلاتکلیفی پرونده اتهاماتی‌اش دست به اعتصاب غذا زد.

اتهامات او «توهین به مقدسات، توهین به رهبر جمهوری اسلامی ایران و تبلیغ علیه نظام» بود که عمدتا از رهگذر فعالیت‌هایش در شبکه‌های مجازی به ویژه فیسبوک برایش رقم خورد.

وحید صیادی نصیری دوره محکومیت خود را در زندان‌های اوین تهران و رجایی‌شهر کرج گذراند.

وحید صیادی نصیری که در دادگاه بدوی مجموعا به هشت سال حبس محکوم شده بود، در فروردین امسال با اعمال عفو نوروزی و پس از تحمل دو سال و نیم حبس، از زندان رجایی شهر کرج آزاد شد.

آزادی این زندانی سیاسی و عقیدتی فقط چند ماهی دوام آورد و مرداد امسال، اداره اطلاعات شهر قم بار دیگر وی را بازداشت کرد. این زندانی سیاسی و عقیدتی یک هفته پس از بازداشت و با تکمیل بازجویی‌ها به زندان فشافویه منتقل شد، اما پس از مدت کوتاهی از این زندان به زندان ساحلی قم انتقال یافت.

آقای صیادی نصیری از مهرماه امسال و در اعتراض به عدم رعایت اصل تفکیک زندانیان متناسب با جرایم آنها، دست به اعتصاب غذا زده بود.

آن طور که الهه صیادی نصیری، خواهر این زندانی، در گفت‌وگو با رادیو فردا گفته است، در بازداشت دوم حتی پرونده اتهامات برادرش در دادگاه رسیدگی نشده‌ است.

وحید صیادی نصیری پس از تحمل بیش از ۵۰ روز اعتصاب غذا و وخامت حالش به بیمارستان منتقل شد.

به گفته خانم نصیری، مسئولان زندان در تماس با خانواده به آنها گفته‌اند که برای تحویل جنازه او به بهشت معصومه قم مراجعه کنند.

مسئولان قضایی هنوز به این خبر واکنش نشان نداده‌اند

دویچه‌وله: هم‌زمان با فراخوان وزارت خارجه آمریکا برای آزادی فرهاد میثمی، یک نماینده مجلس نیز وعده داد که این پزشک زندانی، به بیمارستانی مجهز منتقل شود. میثمی از دهم مرداد اعتصاب غذا کرده و وزن‌اش به ۳۷ کیلو رسیده است.

یک نماینده مجلس در واکنش به خواست صدها پزشک و فعال مدنی برای رسیدگی پزشکی به فرهاد میثمی قول پیگیری داده است. وزارت خارجه آمریکا خواستار آزادی فوری میثمی شد.

الیاس حضرتی، نماینده مردم تهران در پیامی توئیتری از وضعیت جسمی فرهاد میثمی ابراز نگرانی کرده و نوشته که برای انتقال فوری این فعال مدنی به بیمارستان مجهز تلاش خواهد کرد.

این واکنشی است به نامه‌ای که حدود ۴۰۰ پزشک در پنجم آذر ۹۷ به رئیس مجلس نوشتند و شرایط فرهاد میثمی در زندان اوین را “فوق خطرناک” و “اورژانسی” خواندند.

پس از این نامه، پنجاه پزشک، فعال مدنی و کارتونیست نیز در مقابل مجلس تجمع کردند و خواهان انتقال هرچه سریع‌تر میثمی به بیمارستان شدند.

فرهاد میثمی، معلم، پزشک و فعال مدنی ۴۸ ساله، ۹ مرداد ۹۷ به اتهام “تبلیغ علیه نظام” و “اشاعه و ترویج بدحجابی در جامعه” دستگیر شده و در زندان اوین نگاهداری می‌شود. او که زمانی مدیر موسسه فرهنگی-انتشاراتی اندیشه‌سازان بود، از یک روز پس از بازداشت اعتصاب غذا کرده است.

الیاس حضرتی در توئیتر می‌نویسد: «آنچه در دیدار با نمایندگان ۴۰۰پزشک برای انتقال فرهاد میثمی به بیمارستان مرا بیش از همه چیز متاثر کرد، کف درخواست آنها بود: چانه‌زنی برای ارج نهادن به جان انسان سوای هر اتهام و جرمی!».

هم‌زمان، وزارت خارجه آمریکا با ابراز نگرانی از وضعیت سلامتی فرهاد میثمی در توئیتر، بازداشت “خودسرانه” این پزشک را محکوم کرد و از رژیم ایران خواست او را هر چه زودتر آزاد کند. در این توئیت آمده که مردم ایران شایسته دولتی هستند که به حقوق آنها احترام بگذارد نه دولتی که باعث مرگ تدریجی آنها می‌شود.

پیش‌تر، عباس میلانی، استاد دانشگاه استنفورد به همراه لری دایموند، فرانسیس فوکویاما و مایکل مک فاول، سه استاد و پژوهشگر آمریکایی دیگر با انتشار مقاله‌ای در بخش دیدگاه روزنامه “واشنگتن پست” خواستار تلاش “شهروندان نگران، فعالان و سازمان‌های حقوق بشر و دولت‌های دموکرات جهان” برای آزادی فوری فرهاد میثمی شده بودند. در این مقاله، فرهاد میثمی یکی از سرشناس‌ترین دگراندیشان ایران و مهاتما گاندی روزگار خوانده شده که خود را “وقف مبارزه بدون خشونت، ارزش‌های اخلاقی و حقوق بشری و برابری حقوق زنان کرده اما در گوشه زندان دارد آرام آرام در سکوت می‌میرد.”

در دو هفته گذشته، مادر و وکیل فرهاد میثمی امکان دیدار با او را نیافته‌اند. محمد مقیمی، وکیل فرهاد میثمی به خبرگزاری ایسنا گفته است که اتهام موکلش اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی است.

سازمان عفو بین‌الملل نیز با ابراز نگرانی از وضعیت فرهاد میثمی و تاکید بر آزادی بدون قید و شرط او، عنوان کرده که این فعال مدنی به خلاف میل خودش در بهداری زندان اوین نگاهداری می‌شود و برای پایان دادن به اعتصاب غذا تحت فشار قرار دارد.

ژیلا بنی یعقوب، روزنامه‌نگار یک هفته قبل در توئیترش نوشته بود مادر فرهاد میثمی در آخرین ملاقات او را نشناخته زیرا وزن پسرش از ۷۸ کیلو به ۳۷ کیلو رسیده و در بهداری اوین به صورت اجباری، تحت سرم‌درمانی قرار دارد.

ایران وایر: فرهاد میثمی، فعال مدنی و پزشک 49 ساله، روز نهم مردادماه توسط وزارت اطلاعات بازداشت شد. او در سال‌های اخیر، در برخی تجمعات و تحصن‌ها در حمایت از حقوق زندانیان و اعتراض به حجاب اجباری شرکت کرده است.

‌مادر فرهاد میثمی: همه دنیا هم نامه بنویسند فرهاد اعتصابش را نمی‌شکند

تصویری که دیروز از پسرش دیده، هیچ شباهتی به «فرهاد» سه ماه پیش نداشته است. می‌گوید: «انگار فقط استخوان‌هایش باقی مانده اند. رنگ به صورت و توانایی حرف زدن نداشت.»
«صدیقه پیش‌نماز»، مادر فرهاد میثمی روز گذشته به ملاقات فرزندش رفته و چهره‌ای که از فرزندش دیده، خواب را از چشمانش گرفته است: «تصویری که من از پسرم دیدم، دل هر مادری را می‌لرزاند.»

فرهاد میثمی، فعال مدنی و پزشک 49 ساله روز نهم مردادماه توسط وزارت اطلاعات بازداشت شد. او در سال‌های اخیر در برخی تجمعات و تحصن‌ها در حمایت از حقوق زندانیان و اعتراض به «حجاب اجباری» شرکت می کرد. ماموران وزارت اطلاعات پس از دستگیری، منزل او را تفتیش و پیکسل‌هایی با عنوان «من به حجاب اجباری اعتراض دارم» پیدا کرده بودند. پیکسل، بج‌ کوچکی است که روی سینه نصب می‌شود. فرهاد میثمی این پیکسل‎ها را به دوستانش هدیه می‌داد تا به شکل مسالمت‌آمیز، اعتراض‌ خود را به حجاب اجباری بیان کنند.

او از روز دهم مردادماه در سلول انفرادی بند 209 زندان «اوین» دست به اعتصاب غذا زده است؛ اعتصاب غذایی که هنوز هم ادامه دارد. مادرش می‌گوید: «112 روز است که فرهاد در اعتصاب غذا است. الان با قد 182، وزنش به 44 کیلو رسیده است.»
با این حساب، شاخص توده بدنی فرهاد میثمی 13 است. این عدد نشان دهنده کمبود وزن خطرناک او است.

در مدت اعتصاب میثمی، گروه‌های زیادی از روشن فکران و فعالان مدنی با امضای نامه از او خواسته‌اند به اعتصاب خود پایان دهد. «سید محمدخاتمی»، رییس جمهوری سابق ایران هم در نامه ای از او همین درخواست را کرد.

شاخص توده بدنی یا «بی ام آی»(BMI)، یک سنجش آماری بین المللی برای مقایسه قد و وزن فرد است و سلامت وزن فرد را با توجه به قدش تخمین می‌زند. اگر عدد به دست آمده که از وزن بر کیلوگرم تقسیم بر مجذور قد به متر به دست می‌آید کم تر از 15 باشد، نشان دهنده کمبود وزن شدید است و فرد باید سراغ درمان برود. مادر فرهاد میثمی به «ایران وایر» می‌گوید: «فرهاد به رسیدگی پزشکی فوری و خدمات بیمارستانی نیازدارد. ممکن است هر لحظه از هوش برود.»

فرهاد میثمی را چهارم مهرماه با خشونت از بند عمومی زندان اوین به اتاقی در مجاورت بهداری این زندان منتقل کردند. صدیقه پیش‌نماز هفته اول انتقال فرزندش به بهداری، او را ملاقات کرده بود و دیروز بعد از دوماه دوباره به ملاقات رفته است: «به شدت تکیده شده است. هرچه بگویم، توصیف نمی‌شود.»

در مدت اعتصاب میثمی، گروه‌های زیادی از روشن فکران و فعالان مدنی با امضای نامه از او خواسته‌اند به اعتصاب خود پایان دهد. «سید محمدخاتمی»، رییس جمهوری سابق ایران هم در نامه ای از او همین درخواست را کرد. صدیقه پیش‌نماز می‌گوید: «من از نامه‌ها اصلا خبر ندارم. خیلی از ملت برای پایان اعتصاب به دکتر میثمی نامه نوشته اند. اما من اصلا درباره اعتصاب غذا حرف نزدم چون می‌دانم اگر همه دنیا هم نامه بنویسند، فرهاد فقط تشکر می‌کند اما به اعتصابش پایان نمی‌دهد.»

او معتقد است که فرزندش خواسته‌های به حق دارد و تا زمانی که خواسته‌هایش اجرا نشوند، دست از اعتصاب غذا برنمی‌دارد: «خواسته‌های فرهاد فقط برای خودش نیست. تا زمانی که خواسته‌هایش، حالا کم یا زیاد، اجرا نشوند، از اعتصاب دست نمی‌کشد.»

فرهاد میثمی در نامه‌ای درباره دلایل اعتصاب غذای خود توضیح داد. روند ناعادلانه بازجویی‌‌ها و پرونده‌های قضایی، حفظ کرامت انسانی، حق انتخاب وکیل و دادگاه مستقل برای همه از خواسته‌های او است.

«محمد مقیمی»، وکیل این پزشک که دوهفته پیش موکل خود را ملاقات کرده است، به «ایران وایر» می‌گوید: «اول بحث دادرسی عادلانه، امکان برخورداری از وکیل انتخابی و حفظ کرامت انسانی برای متهمان و آزادی بی قید و شرط “نسرین ستوده” مطرح بود اما الان روی آزادی بی قید و شرط “رضا خندان” تاکید زیادی دارد.»

فرهاد میثمی از دوستان نزدیک نسرین ستوده و همسرش، رضا خندان است. خندان بارها درباره وضعیت این فعال مدنی در گفت‌و گو با رسانه‌ها اطلاع‌رسانی کرده بود. او روز سیزدهم شهریور ماه بازداشت شد. یکی از اتهامات وی ،نگه داری پیکسل‌های اعتراض به حجاب اجباری در خانه اش بوده است؛ پیکسل‌هایی که فرهاد میثمی به او داده بود.

محمد مقیمی می گوید درباره شکستن اعتصاب با موکل خود حرف زده است: «من درباره نامه‌ها و در خواست‌ها به ایشان اطلاع‌رسانی کردم. ایشان هم تشکر کرد. مسوولان زندان هم بارها برای شکستن اعتصاب غذا با او صحبت کرده‌اند اما دکتر میثمی مقاومت کرده‌ است. ایشان برای جامعه آرمان هایی دارد. می‌گوید من برای خودم این کار را نکرده‌ام، برای خودم هر مجازانی بدهند، می پذیرم اما این برای مردم است و در راستای اعتراضات مدنی و به خاطر محقق شدن یک سری آرمان‌های مردم، اعتصاب را نمی‌شکنم.»
به گفته مقیمی، سه اتهام «اشاعه فحشا»، «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» و «تبلیغ علیه نظام» در پرونده فرهاد میثمی وجود دارد: «مصداق اتهام ترویج فحشا، همین پیکسل‌های مخالفت با حجاب اجباری بود که مصداق درستی برای اشاعه فحشا نیست. مصداق مخالفت با حجاب اجباری است که جرم به شمار نمی رود و یک نافرمانی مدنی در اعتراض به یک قانون اشتباه است.»

فرهاد میثمی چند بار در زمانی که نسرین ستوده در اعتراض به تعلیق پروانه وکالتش مقابل «کانون وکلا» در تهران تحصن می‌کرد، او را همراهی کرده بود. به گفته مقیمی، همراه شدن او در این تحصن را هم مصداق اجتماع و تبانی در نظر گرفته‌اند: «تحصن مسالمت‌آمیز هم مصداق درستی برای اتهام اجتماع و تبانی نیست.»

پرونده فرهاد میثمی از دادسرا به شعبه 15 دادگاه فرستاده شده اما هنوز دادگاه این فعال مدنی برگزار نشده است. محمد مقیمی می‌گوید: «امیدوارم خواسته‌های قانونی ایشان مورد توجه مسوولان قرار بگیرد چون ایشان واقعا بی گناه هستند و جان شان در خطر است.»

رادیو فردا: عفو بین الملل ۲۴ اکتبر ، دوم آبان، خواستار آزادی بدون قید و شرط فرهاد میثمی، فعال مدنی و پزشک ۴۸ ساله، شده است.

عفو بین الملل می‌گوید، فرهاد میثمی برخلاف میل خود در بهداری زندان نگهداری می شود و برای پایان دادن به اعتصاب غذا تحت فشار قرار دارد.

این نهاد بین المللی مدافع حقوق بشری تصریح کرده است، فرهاد میثمی که در نهم مرداد به دلیل حمایت از کمپین علیه حجاب اجباری بازداشت شده است، از یک ماه پیش از بند چهار با خشونت به بهداری اوین منتقل شده است و برخلاف میلش به او سرم وصل شده است.

یک منبع مطلع به عفو بین الملل گفته است، مسئولان زندان به فرهاد میثمی گفته اند تا زمانی که به اعتصاب غذای خود پایان ندهد در بهداری زندان خواهد ماند.

فیلیپ لوتر، مدیر تحقیقات شمال آفریقا و خاورمیانه عفو بین الملل در این زمینه گفته است: تنها «جرم» فرهاد میثمی حرف زدن علیه قانون تبعیض آمیز حجاب اجباری است . او یک زندان عقیدتی است که اصلا نمی بایست بازداشت می‌شد.

فیلیپ لوتر تصریح کرده است: مقام های جمهوری اسلامی به جای این که فرهاد میثمی را در انفرادی بهداری زندان نگهداری کنند و با سلامتی او بازی کنند، می بایست او را فوری و بدون قید و شرط آزاد کنند.

به گفته خانواده آقای میثمی، وی در اعتراض به بازداشت و «اتهامات ناعادلانه» نزدیک به سه ماه است که در اعتصاب غذا به سر می‌برد.

صدیقه پیش نماز، مادر آقای میثمی، پیشتر به رادیو فردا گفته بود که دلیل بازداشت پسرش داشتن تعدادی نشان سینه بوده که روی آنها نوشته شده بود «من به حجاب اجباری اعتراض دارم».

گفته می شود که فرهاد میثمی از روز ۱۷ شهریور ماه اعتصاب خود را به اعتصاب غذای «خشک» تبدیل کرده است.

اتهامات فرهاد میثمی «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام» و «اشاعه و ترویج بی‌حجابی» عنوان شده است.
با استفاده از گزارش عفو بین الملل و رادیو فردا؛ خ.

صدای امریکا: آرش صادقی، فعال مدنی زندانی در ایران مدتهاست از بیماری رنج می برد.

در حالیکه نهادهای حقوق بشری خواستار آزادی آرش صادقی زندانی سیاسی هستند، بنیاد عبدالرحمن برومند، از سازمان‌های مدافع حقوق بشر در گزارشی خبر داد که به جای آزادی او، سربازان آقای صادقی را کتک زده اند.

این بنیاد روز جمعه در گزارشی نوشت، آرش صادقی که به خاطر ادامه روند تومور سرطانی به بیمارستان امام خمینی تهران برده شده بود، مورد ضرب و جرح سربازان قرار گرفت.

جزئیات ضرب‌وشتم #آرش_صادقی در بیمارستان توسط ماموران زندان

این زندانی سیاسی مبتلا به سرطان محبوس در زندان رجایی‌شهر، قرار بود روز شنبه، ۲۱ مهر، برای ویزیت به بیمارستان منتقل شود، در ابتدا/۱https://t.co/Mm2PGp1jAC pic.twitter.com/HCedFD8FAy

— Abdorrahman Boroumand Center (@IranRights_org) October 18, 2018

بر اساس روایت بنیاد برومند، آقای صادقی در بیمارستان با چند شهروند احوالپرسی می کند اما سربازی که دستش با دستبند به صادقی وصل بود، می گوید «هماهنگ کرده‌ای به ملاقاتت بیایند؟ خیلی اتهام درست حسابی‌ای داری می‌خواهی برای ما هم داستان درست کنی؟» وقتی آقای صادقی به او معترض می شود که «اتهام من به تو ربطی ندارد»، سرباز به او حمله کرده و با ضربه به قفسه سینه، او را هل می دهد. در درگیری این دو، سرباز ضربه ای به دست تازه جراحی شده آرش صادقی می زند.

آرش صادقی از دو سال پیش به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی، توهین به رهبری، تشکیل گروه‌های غیر قانونی و تبلیغ علیه نظام به بیش از ۱۵ سال زندان محکوم شد.

او به تازگی به سرطان استخوان یا سارکوم از ناحیه بازو مبتلا شده و از ناحیه دست مورد عمل جراحی قرار گرفته است.

هفته پیش کمپین حقوق بشر در ایران در بیانیه‌ای از مقام‌های حکومت ایران خواست آرش صادقی، زندانی سیاسی را آزاد کنند، چرا که این زندانی سیاسی «نیازمند مراقبت فوری و مداوم پزشکی است».

هادی قائمی، مدیر کمپین حقوق بشر در ایران، در این بیانیه که سه‌شنبه ۱۰ مهر منتشر شد، با اشاره به این‌که آرش صادقی «از همان اول اساسا نباید زندانی می‌شد»، گفته است که سازمان زندان‌ها و قوه قضاییه ایران وظیفه دارند تا «از وجود شرایط مناسب برای تمام زندانیان و بازداشت شده‌ها» اطمینان حاصل کنند، اما به گفته او این نهادها «در حفاظت از زندانیان، شامل آرش صادقی کارنامه بدی دارند.»

خانواده آرش صادقی پیشتر خبر داده بودند که او به «کندرو سارکوم، توموری بدخیم که می‌تواند منجر به سرطان شود» مبتلا شده است. این تومور تیرماه سال جاری تشخیص داده شد، اما مقام‌های زندان «مانع از دریافت مراقبت پزشکی و تخصصی» در خارج از زندان شده‌اند. آرش صادقی پس از نمونه‌گیری به زندان رجایی شهر بازگردانده شد و عفونت دستش شدید‌تر شده است.

سازمان عفو بین الملل و دیده‌بان حقوق بشر نیز چندی پیش خواستار اعزام فوری او به بیمارستان برای تشخیص تومور مشکوک به سرطان شده بودند.

محرومیت از رسیدگی کامل پزشکی، پیشتر نیز موجب وخیم شدن وضعیت بیماری برخی زندانیان شده بود؛ از جمله علیرضا رجایی، زندانی سیاسی، که پزشکان پس از آزادی او از زندان به دلیل ابتلا به سرطان ناچار به برداشتن بخشی از صورت و تخلیه یک چشم او شدند.

آرش صادقی در دادگاه انقلاب به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی، توهین به رهبری، تشکیل گروه‌های غیرقانونی، و تبلیغ علیه نظام به ۱۵ سال حبس محکوم شد. همچنین قاضی دادگاه حکم ۴ سال حبس تعلیقی این زندانی ۳۲ ساله را اجرایی کرد. آرش صادقی ۳۲ ساله مشغول گذراندن حکم ۱۵ سال زندان خود برای فعالیت‌های مسالمت‌آمیز در زمینه حقوق بشر است.

https://gdb.voanews.com/DB8B35EC-8161-4D0C-8176-61890B65E8A4.gif

دویچه‌وله: نسرین ستوده، وکیل زندانی که از سوم شهریور دست به اعتصاب غذا زده بود، روز چهارشنبه ۱۱ مهر به اعتصاب خود پایان داد. او در نامه‌ای که از زندان به بیرون فرستاده از فرهاد میثمی نیز خواسته تا به اعتصابش پایان دهد.

نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر که از خرداد ماه سال جاری در زندان و از سوم شهریور در اعتصاب غذا به سر می‌برد، به اعتصاب خود پایان داد.

این فعال مدنی در نامه‌ای که از زندان به بیرون فرستاده و مرکز حامیان حقوق بشر آن را منتشر کرده است، نوشته از روز چهارشنبه ۱۱ مهر (۳ اکتبر) به اعتصاب غذایش پایان می‌دهد.

پیش از نسرین ستوده، فرهاد میثمی فعال حقوق بشر زندانی نیز دست به اعتصاب غذا زده بود. ستوده گفته به دلیل نگرانی از وضعیت فرهاد میثمی به اعتصاب غذای خود پایان می‌دهد.

ستوده نامه‌ خود را با شرح وضعیت فرهاد میثمی آغاز کرده و نوشته است: «همچنان که مطلعید بیش از ۵۰ روز از اعتصاب غذای خشک و تر دوست و همراه همیشگی جامعه مدنی ایران، دکتر فرهاد میثمی می گذرد و البته ۳۷ روز نیز از اعتصاب اینجانب به روند ظالمانه و غیر قانونی بازداشت ایشان می گذرد. این شرایط به ویژه آقای میثمی را در وضعیت خطرناکی قرار داده است. من مطلع شدم ایشان را روز چهارشنبه گذشته به اجبار به بهداری زندان اوین منتقل کرده‌اند . تلاش‌های من برای دیدار با ایشان درجهت صحبت و تخفیف شرایط ایجاد شده تا کنون بی نتیجه مانده است.»

این وکیل مدافع حقوق بشر سپس با تاکید بر برحق بودن خواسته‌های مطرح‌شده از سوی فرهاد میثمی، اعلام کرده که به اعتصاب غذای خود پایان می‌دهد و از فرهاد میثمی نیز می‌خواهد که به اعتصاب غذایش پایان دهد.

نسرین ستوده سپس از همه فعالان حقوق بشر و نیز “هم‌وطنانش” خواسته تا تمام تلاش خود را برای آزادی همه زندانیان سیاسی از جمله همسرش رضا خندان و نیز فرهاد میثمی به کار برند.

دویچه‌وله: نسرین ستوده وکیل و فعال حقوق بشر در اعتراض به بازداشت و فشارهای قضایی به خانواده، بستگان و دوستانش دست به اعتصاب غذا زده است. رضا خندان همسر خانم ستوده در گفت‌وگو با دویچه‌وله وزارت‌ اطلاعات دولت روحانی را مسئول پرونده او می‌داند.

نسرین ستوده وکیل و فعال حقوق بشر در اعتراض به بازداشت و فشارهای قضایی به خانواده، بستگان و دوستانش دست به اعتصاب غذا زده است. رضا خندان همسر خانم ستوده در گفت‌وگو با دویچه‌وله وزارت‌ اطلاعات دولت روحانی را مسئول پرونده او می‌داند. نسرین ستوده دو ماه پیش بازداشت شد. او پس از حضور در دادسرای مستقر در اوین متوجه شده که وکالت پرونده “دختران انقلاب” و دیگر فعالیت‌های حقوق بشری علت بازداشت او بوده است.

خبرگزاری هرانا: گلرخ ایرایی کنشگر مدنی محبوس در زندان قرچک ورامین پس از ۱۷ روز همچنان در اعتصاب غذای اعتراضی به سر می‌برد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، گلرخ ایرایی که از ۱۴ بهمن ۹۶ در اعتراض به نقض قانون تفکیک جرائم و تبعید غیرقانونی از بند نسوان زندان اوین به زندان قرچک ورامین در اعتصاب غذا دست زده بود کماکان پس از گذشت ۱۷ روز به این اعتصاب غذا ادامه می دهد. خانم ایرایی مدت ۶ روز از این اعتصاب را به همراه آتنا دائمی در اعتصاب خشک (خودداری از نوشیدن مایعات) به سر برده بود.

مورخ ۲۶ بهمن ماه جمعی از کنشگران مدنی زن، با انتشار نامه ای سرگشاده از این دو فعال حقوق بشر خواسته بودند برای حفظ “سلامتی” خود به اعتصاب پایان دهند، خانم ایرایی پس از این درخواست اعتصاب خود را از اعتصاب خشک به اعتصاب تر (نوشیدن مایعات علیرغم خودداری از خوردن غذا) تغییر داد.

وضعیت گلرخ ایرایی، وخیم گزارش شده است. بطوریکه گفته میشود او که حتی پیش از زندان از بیماری جدی رنج می برد، شب ۹ بهمن ماه دچار بی هوشی شده است، رسیدگی پزشکی به او در حد “پاشیدن آب به صورتش و زدن سیلی” گزارش شده است.

علیرغم گذشت زمان و وخامت حال این زندانی، کماکان مسئولان سازمان زندانها و نهادهای قضایی به سیاست بی توجهی نسبت به وضعیت و مطالبات قانونی این زندانی بی توجه به عواقب آن ادامه می دهند.

لازم به یادآوری است گلرخ ابراهیمی، مدافع حقوق بشر زندانی در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۹۳ به همراه همسرش (آرش صادقی) بازداشت شد؛ وی سپس در اردیبهشت‌ماه سال ۹۴ به اتهام توهین به مقدسات و تبلیغ علیه نظام در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد که این حکم در در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر بدون حضور وی تایید شد.

خانم ایرایی، ۳ آبان ماه ۱۳۹۵ بدون دریافت احضاریه کتبی توسط ماموران امنیتی جهت اجرای حکم به زندان اوین منتقل شده بود.
این فعال حقوق بشر با استناد به داستانی منتشر نشده در نقد سنگسار و با درنظرگرفتن سنگسار به عنوان مقدسات به توهین به مقدسات متهم شد. از دیگر مصادیق اتهامی وی میتوان به کشف حجاب و ترویج بی حجابی از طریق گذاشتن عکس‌های بدون روسری در کنار همسرش در فیسبوک، مخالفت با حکم قصاص، امضای بیانیه‌هایی در مخالفت با مجازات اعدام، شرکت در تجمعات حمایت از زندانیان سیاسی و دیدار با زندانیان سیاسی اشاره کرد.

خانم ابراهیمی ایرایی که پیش‌تر از بیماری دشواری رنج می‌برد بدون طی کامل دوره درمان راهی زندان شد و هم‌اکنون نیازمند رسیدگی پزشکی است.

گلرخ ایرایی به همراه آتنا دائمی در روز ۴ بهمن‌ماه سال جاری توام با ضرب و شتم از بند نسوان زندان اوین به زندان قرچک ورامین تبعید شده بودند.

او در حال حاضر مشغول گذراندن محکومیت خود در زندان است. با احتساب کاهش حبس به مناسبت عید نوروز، حکم او از ۶۰ ماه به ۳۰ ماه کاهش یافت.