اخبار

بتاکاپ:
بهره برداری گسترده از اشک های یک ظاهراً ایرانی در مراسم قبل از بازی ایران و ولز و انتشار پلاکاردهای او در سطح شهر تهران، باعث به وجود آمدن سوالات زیادی در بین افکار عمومی شده است که این فرد کیست و چطور تصویر یک تماشاگر گریان به یکباره اینگونه در کلانشهر تهران بولد می شود؟ در حالی که بسیاری از تماشاگران حاضر در استادیوم که اتفاقاً تصویر آنها نیز توسط کارگردان تلویزیونی به نمایش در آمد در هنگام پخش سرود ملی، اشک ریختند اما از آنجایی که آن تصاویر توسط صدا و سیما سانسور شده بود کسی آنها را ندید تا علا کیانی (نام فردی که به یکباره شروع به گریه کرد) بولد شود.

علا کیانی یا به طور دقیق علاءصاحب شفیع البهبهانی یک تاجر عراقی است که در اونتاریو کانادا زندگی می کند. او در پروفایل فیسبوک خود اینطور نوشته که در تهران زندگی می کند و مدیر یک شرکت تجاری است اما از عکس های او مشخص است که بیشتر زمان سال را در خارج از ایران و به طور خاص در آمریکا و کانادا حضور دارد.

گفته می شود او در شرکت کیان آرا کیش که در حوزه فروش لوازم آرایشی و عطر فعال است، هم دستی دارد. او با خاندان حکیم در عراق نیز روابط گرمی دارد.

امروز سوال اساسی از شهرداری تهران این است که چرا تصاویر گریان شخصیت های ایرانی حاضر در استادیوم فیکسچر نشدند؟ افکار عمومی این سوال را دارد چطور فردی که با فرهنگ و لایف استایل مد نظر جمهوری اسلامی فاصله دارد و اصلا ایرانی نیست به سمبلی از وطن پرستی در خیابان های تهران تبدیل می شود؟ مسلماً مسئولین جمهوری اسلامی به تبلیغ فردی که در شهر کازینوهای آمریکا یعنی لاس وگاس پرسه می زند، نمی پردازد. پس قضیه چیست؟

هر چه که هست، به نظر نمی رسد پخش تصویر او اتفاقی بوده باشد و احتمالاً کارگردان تلویزیونی بازی این چهره متمول را شناخته که دوربین را به روی او انداخته تا به بینندگان این پیام را برساند که علا هم در استادیوم حضور دارد.

رادیوفردا: آیین قرعه‌کشی جام جهانی فوتبال، دهم آذر در کاخ کرملین برگزار خواهد شد تا ۳۲ تیم حاضر در رقابت‌ها حریفان خود را بشناسند.

مراسمی پر هیجان که از نگاه هواداران فوتبال، از ابتدا تا انتها مانند یک مسابقه حساس و پر التهاب است. بیم و امید از مشخص شدن نام هم‌گروه‌ها تا لحظه آخر قرعه‌کشی ادامه دارد.

کیفیت و جایگاه‌ رقبای هم‌گروه، همانقدر که برای تیم‌های تازه وارد به جام جهانی اهمیت دارد، برای بین تیم‌های تراز اول جهان هم مهم است.

اما در خصوص ایران، حساسیت مضاعفی وجود دارد که با هواداران ۳۱ کشور دیگر متفاوت است.

ایرانیان علاوه بر نگرانی از نام و عنوان تیم‌های هم‌گروه، نگران پخش ناقص مراسم قرعه‌کشی جام جهانی‌اند.

یکی از مجریان مراسم قرعه‌کشی خانم ماریا کوماندنایا است و صداوسیما در مواردی که یک زن در مراسم قرعه‌کشی حضور دارد، از پخش کامل خودداری می‌کند.

هر بار دوربین روی بدن آن زن باشد، کارگردان پخش، از تصاویر تکراری استفاده می‌کند یا مجری ایرانی و مهمانان داخل استودیو را نشان می‌دهد.

پس از مراسم قرعه‌کشی جام جهانی ۲۰۱۴ جمعی از کاربران ایرانی به صفحه فیسبوک خانم فرناندا لیما مجری مراسم هجوم بردند.

به زبان فارسی یا انگلیسی، او را سرزنش می‌کردند که چرا حجاب نداشته تا تلویزیون ایران بتواند مراسم را به طور کامل پخش کند.

حتی عادل فردوسی‌پور هم به رغم انتقاد از حملات کاربران ایرانی در شبکه‌های اجتماعی، مجری برزیلی مراسم را «منشوری» معرفی کرد.

ماجرا ابعاد گسترده‌تری پیدا کرد. کاربران ایرانی از بین عکس‌های خانوادگی فرناندا لیما توانستند نزدیکان او را شناسایی کنند و به صفحات‌شان حمله کنند. این فضا، چند روز تداوم داشت.

در این بین، تعدادی از کاربران ایرانی هم با ارسال پیام در فیس‌بوک فرناندا لیما از او به خاطر رفتار هموطنان‌شان عذرخواهی کردند.

این بار، ماریا کوماندنایا مجری روس مراسم قرعه‌کشی، هدف کاربران ایرانی قرار گرفته‌است.

او به همراه گری لینه‌کر از سرشناس‌ترین مفسران فوتبال دنیا، اجرای مراسم قرعه‌کشی را در مسکو بر عهده خواهد داشت.

درخواست‌ کاربران برای پوشش کامل، به دو زبان فارسی و انگلیسی در اینستاگرام او منعکس می‌شود. برخی حتی با استفاده از نرم‌افزارهای ترجمه، این درخواست را به زبان روسی می‌نوشتند.

برخی کامنت‌ها با حالت التماس بود. برخی با هدف طنازی نوشته شده بود و تعدادی از کاربران هم پیش از آنکه حتی مراسم برگزار شده باشد، فحاشی می‌کردند که چرا قرار است او مراسم را اجرا کند. لابلای کامنت‌ها، پیام‌های تهدیدآمیز هم به چشم می‌خورد.

ماریا کوماندنایا نیز تصمیم گرفت امکان درج پیام در پست‌های اینستاگرامش را مسدود کند. این حاشیه‌ها با بی‌اعتنایی رسانه‌های رسمی در ایران مواجه شد.

برخی رسانه‌ها قبلاً در موارد مشابه، مقاله‌های انتقادی منتشر می‌کردند اما به نظر می‌رسد از تاثیر انتقادات خود دلسرد شده‌اند.

نکته مهم و دیگر ماجرا این است که هواداران فوتبال در ایران به جای اعتراض به صداوسیما برای تعدیل سیاست‌هایش در سانسور تصاویر، از شهروندان سایر کشورها می‌خواهند که خود را با سلیقه تلویزیون ایران وفق دهند.

خودنویس: ما ملت عجیبی هستیم. برای ضریح امام حسین پول داریم خوب هم داریم. بهترین مواد و بهترین روش‌ها را به‌کار می‌گیریم تا یک حرم درجه یک با بهترین کیفیت برای امام حسین بسازیم و به کربلا بفرستیم. تا این‌جای کار اشکالی نیست. به هرصورت عده زیادی از ایرانیان شیعه هستند و به امام حسین اعتقاد دارند. آزاد هستند به هرچه می‌خواهند اعتقاد داشته باشند و برایش پول خرج کنند.

مشکل دراین‌جاست که همان ایرانیان پول و همت کافی برای خرید پیراهن کافی برای فوتبالیست‌های جام جهانی ۲۰۱۴ خرج نمی‌کنند. یعنی فوتبالیست‌های ما در دیدار با نیجریه ممکن است اصلا نتوانند پیراهن‌شان را با تیم مقابل که یک رسم قدیمی و شناخته شده درپایان بازی است تعویض نمایند. پس یک جای کار اشکال دارد. تیم ملی ایران هر نتیجه‌ای که به دست بیاورد نماد ایران و ایرانی درفوتبال جهان و مهم‌ترین و پربیننده‌ترین رویداد ورزشی دنیا یعنی جام جهانی فوتبال است آن وقت فوتبالیست‌هایش باید پس ازدیدار نخست برای دو دیدار بعدی با آرژانتین و بوسنی هرزگووین پای تشت رخت بنشینند و پیراهن بشویند یا جلوی ماشین لباس شویی چمباتمه بزنند تا پیراهن آماده شود. تازه اگر آب نرود آن هم درهوای بسیار گرم و شرجی برزیل در وسط زمین که حتی با پیراهن معمولی هم ۹۰ دقیقه دویدن کاری است کارستان.

وقتی کی روش دربرنامه نود به فردوسی‌پور می گوید گرم‌کن کافی نداریم این یعنی فاجعه. وقتی تیم ملی ایران درست زمانی که دیگران مشغول یادگرفتن و تمرین آخرین تکنیک‌های فوتبال حرفه‌ای هستند مشکل پیراهن و گرمکن دارد و درهمان حال ضریح امام حسین درکربلا اهدایی ایرانیان می‌درخشد یعنی یک جای کار و شاید بسیاری از جاهای همان کار اشکال دارد. به‌راستی کدامیک واجب‌تر هستند؟ ضریح امام حسین یا پیراهن برای فوتبالیست‌ها درجام جهانی ۲۰۱۴؟