اخبار

بی‌بی‌سی: ایران در واکنش به بیانیه مشترک شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه اروپا، امضا‌کنندگان این بیانیه را به «ادعاهای کذب» در مورد جزایر سه‌گانه و مداخله در امور دفاعی‌اش متهم و سفرا و روسای نمایندگی‌های کشورهای عضو اتحادیه اروپا را احضار کرده است. در همین حال، سپاه پاسداران در بیانیه‌ای هشدار داد که هرگونه «خطای محاسباتی» در خلیج فارس، تنگه‌ هرمز و جزایر ایرانی، با پاسخی «قاطع، فوری، کوبنده و پشیمان‌کننده» مواجه خواهد شد.

وزرای خارجه اتحادیه اروپا و شورای همکاری خلیج فارس دو روز پیش در پایان نشست خود در بیانیه‌ای مشترک ایران را به «اشغال جزایر تنب بزرگ و تنب کوچک و ابوموسی» متهم کردند و از تهران خواستند از «توسعه برنامه‌های پهپادی و هسته‌ای» خود دست بردارد. این بیانیه‌‌ را وزارت خارجه ایران محکوم کرد اما واکنش‌ها به آن همچنان در ایران ادامه دارد.

مجید تخت روانچی، معاون سیاسی وزارت امور خارجه ایران که دیپلمات‌های اروپایی را احضار کرده است، گفت که حمایت اتحادیه اروپا از «ادعای بی‌اساس» در مورد جزایر سه‌گانه ایرانی، «ناقض اصل احترام به حاکمیت ملی و تمامیت سرزمینی دولت‌ها» است.

او همچنین مواضع اعلام شده در مورد برنامه موشکی ایران را «خلاف واقع و اغراق‌آمیز» خواند و آن را دخالت آشکار در امور ایران دانست.
در همین حال فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مورد هرگونه «خطای محاسباتی دشمن» در خلیج فارس هشدار داده است.
سرلشکر محمد پاکپور، در پیامی به مناسبت فرا رسیدن «روز نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» هشدار داد که «هرگونه خطای محاسباتی دشمن در خلیج فارس، تنگه‌ هرمز و جزایر ایرانی، با پاسخی کوبنده مواجه خواهد شد.»

او تاکید کرد که سپاه با اتکا به «فناوری‌های بومی و پیشرفته در حوزه‌های نبرد سطحی، زیرسطحی، موشکی، پهپادی، الکترونیک و سایبری، در جایگاه یک قدرت راهبردی و بازدارنده‌ بلامنازع قراردارد و با تفهیم اقتدار خود به دشمنان ایران و ایرانی، نویدبخش امنیت پایدار در این منطقه‌ حساس و مهم است.»

رئیس مجلس ایران هم امروز به بیانیه مشترک شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه اروپا واکنش تندی نشان داد.

محمدباقر قالیباف در نطق پیش از دستور خود در مجلس «ادعاهای مداخله‌جویانه و بی‌اساس» مطرح‌شده در بیانیه مشترک نشست وزرای خارجه شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیهٔ اروپا و «تکرار ادعای پوچ راجع به جزایر همیشه‌ایرانی تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی» را به‌شدت محکوم کرد:

«تمامیت ارضی ایران با خون صدها هزار جوان برومند این آب‌وخاک امضا و تثبیت شده است و ملت ایران بر سر آن با هر متوهمی کوچکترین مماشاتی نمی‌کند.»

پیشتر وزارت خارجه ایران در واکنشی تند با تاکید بر حاکمیت «بلامنازع» ایران بر جزایر سه‌گانه خلیج فارس گفت: «ادعاهای بی‌اساس در بیانیه‌های سیاسی هیچ ارزش حقوقی ندارد و تغییری در واقعیت‌ جغرافیایی و حقایق تاریخی نمی‌دهد.»

اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه ایران، گفت که کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس «محملی برای مداخلات مخرب» قدرت‌های اروپایی فراهم کرده‌اند:

«حاکمیت ایران بر جزایر ایرانی تنب بزرگ و تنب کوچک و ابوموسی به‌عنوان بخش لاینفک از قلمرو سرزمینی ایران بلامنازع و همیشگی است و تکرار ادعاهای بی‌اساس در بیانیه‌های سیاسی هیچ ارزش حقوقی ندارد و تغییری در واقعیت‌ جغرافیایی و حقایق تاریخی نمی‌دهد.»

آقای بقایی همراهی کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس با کشورهای اروپایی را «تاسف‌بار» دانست و رفتار این اتحادیه را در منطقه «شرم‌آور» خواند.

شورای همکاری خلیج فارس شش عضو دارد: عربستان، عمان، کویت، امارات، قطر و بحرین. اتحادیه اروپا ۲۷ عضو دارد.

شورای همکاری خلیج فارس در نوامبر سال ۱۹۸۱ با شرکت شش کشور عربی حاشیه خلیج فارس و عمدتا برای ایجاد توازن در مقابل ایران تشکیل شد.
وزرای کشورهای خلیج فارس و اتحادیه اروپا درباره ایران چه گفتند؟

وزیران خارجه شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه اروپا، روز دوشنبه ششم اکتبر‌/۱۴ مهر در پایان نشست خود در پنج بند به ایران پرداختند.

این دو نهاد که اکنون خود را به عنوان «شورای مشترک» معرفی می‌کنند، در ابتدای موضوعات مرتبط با ایران نوشتند:

«شورای مشترک بر اهمیت پایبندی ایران به قوانین بین‌المللی، از جمله منشور سازمان ملل متحد، احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها، عدم مداخله در امور داخلی و خودداری از توسل به زور یا تهدید تاکید می‌کند.»

وزرای خارجه کشورهای عربی و اروپایی عضو «شورای مشترک» از ایران خواستند به آنچه که «اشغال جزایر سه‌گانه» خواندند، پایان دهد.

شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه اروپا در بیانیه مشترک خود گفتند: «ایران با اشغال تنب بزرگ و تنب کوچک و ابوموسی حاکمیت امارات و اصول منشور سازمان ملل متحد را نقض کرده است.»

در این بیانیه همچنین از «فقدان پیشرفت» در حل‌وفصل اختلاف ایران و امارات «به‌شدت» ابراز نگرانی نشده است.

آنها همچنین از ایران خواستند که اختلاف با امارات را یا از راه گفت‌وگوی دوجانبه حل کند یا به دیوان دادگستری بین‌المللی اجازه بدهد بر اساس قوانین بین‌المللی در این باره داوری کند.

«شورای مشترک» همچنین از ایران خواسته است که به وظایف خود در قبال آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و تعهدات پادمانی پایبند بماند.

در بند دیگر بیانیه مشترک شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه اروپا به «توسعه برنامه‌های موشکی و پهپادی» اشاره شده است:

«وزیران [شورای مشترک] از ایران خواستند که برای کاهش تنش‌های منطقه‌ای گام بردارد. شورای مشترک معتقد است که اطمینان از ماهیت صلح‌آمیز برنامه هسته‌ای ایران مهم است و گسترش موشک‌های بالستیک و پهپادها و هرگونه فناوری‌ که امنیت منطقه و فراتر از آن را تهدید کند، صلح و امنیت بین‌المللی را تضعیف می‌کند، و در تضاد با توافق‌ها و قطعنامه‌های سازمان ملل است.»

شورای مشترک به بازگرداندن تحریم‌ها و محدودیت‌های هسته‌ای سازمان ملل متحد علیه ایران که پیش‌تر لغو شده بودند، اشاره کرد. این شورا اعلام کرد «تلاش‌های فشرده دیپلماتیک با ایران نتوانست شرایط لازم برای تمدید تعویق تحریم‌های سازمان ملل» فراهم کند.

وزیران خارجه این شورا تاکید کردند که بازگشت تحریم‌های ایران نباید به معنای «پایان دیپلماسی» باشد و «راه‌ حل سیاسی» را همچنان تنها راه‌ حل پرونده هسته‌ای ایران دانستند.

اتحادیه اروپا و شورای همکاری خلیج فارس نخستین بار در سال ۱۴۰۳ (۲۰۲۴) از اصطلاح «اشغال» برای مالکیت ایران بر سه جزیره خلیج فارس استفاده کردند.

اتحادیه اروپا و شورای همکاری خلیج فارس در سال‌های اخیر روابط خود را تعمیق بخشیده‌اند.
درباره جزایر سه گانه چه می‌دانیم؟

نیروی دریایی ایران در ۳۰ نوامبر ۱۹۷۱، نهم آذر ۱۳۵۰، با برافراشتن پرچم این کشور در جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک، حاکمیت تهران را بر جزایر سه گانه خلیج فارس اعاده کرد.

در آن زمان مناقشه ایران بر سر این سه جزیره نه با امارات بلکه با بریتانیا بود. در نهایت استقرار نظامیان ایرانی در جزایر سه گانه به مناقشه طولانی مدت میان تهران و بریتانیا بر سر حاکمیت بر این جزایر استراتژیک پایان می داد.

تا پیش از خروج بریتانیا از خلیج فارس، بحرین و قطر، هفت شیخ نشین ابوظبی، دوبی،‌ شارجه، راس الخیمه، عجمان، فجیره و ام القیوین که در مجموع امارات متصالح نامیده می شدند، تحت الحمایه بریتانیا بودند.

خروج بریتانیا بخشی از تحولات مهم سال‌های پایانی دهه ۱۹۶۰ و سال‌های نخستین دهه ۱۹۷۰ است که جغرافیای سیاسی خلیج فارس را ترسیم کرد.

استقلال بحرین، تشکیل امارات متحده عربی، اعاده جزایر سه گانه به ایران از مهم‌ترین رخدادهای بین‌المللی آن دوران بودند.

بیش از چهار دهه درهای جزیره ابوموسی روی شهروندان و گردشگران بسته بود. اما در چند سال اخیر این محدودیت تا حدی برداشته شده و این جزیره کوچک به تازگی به یکی از مقاصد گردشگری تبدیل شده است.

از آنجایی که تا قبل این، امکان سفر به جزیره ابوموسی وجود نداشت، این جزیره هتل ندارد و به تازگی یک هتل سه ستاره در حال ساخت است.

جزایر تنب بزرگ و کوچک هم با وجود دارا بودن زیرساخت‌هایی مانند آب و برق، همچنان ماهیتی نظامی دارند و اقامت در آنها آسان نیست. با این وجود امکان سفر به این دو جزیره وجود دارد و برای رفتن به این دو جزیره نیز نیاز به اخذ مجوز با شرایطی مشابه به جزیره ابوموسی است.

صدای آمریکا: یک روز پس از ادعای وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران مبنی بر احضار سفیر چین در اعتراض به حمایت از ادعای امارات مبنی بر مالکیت بر جزایر سه‌گانه در خلیج فارس، پکن روز دوشنبه بار دیگر این موضع خود را تکرار کرد که ایران باید در مورد تمامیت ارضی خود در ارتباط با سه جزیره ایرانی در خلیج فارس با امارات متحده عربی گفتگو کند.

امارات ادعای مالکیت بر سه جزه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی را دارد.

ایران از پیش از تشکیل امارات به عنوان یک کشور، بر این جزایر حاکمیت داشته است.

چین اخیرا در بیانیه‌ای از تلاش‌های امارات برای دستیابی به یک «راه حل مسالمت آمیز» برای موضوع جزایر – تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی حمایت کرد.

جمهوری اسلامی روز یکشنبه ۱۳ خرداد پس از احضار سفیر چین به وزارت امورخارجه اعلام کرد که از پکن خواست موضع خود را اصلاح کند.

چین این موضع را در حالی گرفته است که نفت تحریم شده ایران را با قیمت تخفیف خورده قابل توجهی وارد می‌کند و خود مدعی است که مالک جزیره تایوان است و حتی این جزیره را تهدید نظامی کرده است اگر لازم باشد کنترل آن را به زور به چین باز می‌گرداند.

تایوان پیشتر ادعاهای مالکیت پکن در مورد تایوان را «آرزو» خوانده است.

به گزارش رویترز، مائو نینگ، روز دوشنبه ۱۴ خرداد در یک نشست خبری در پاسخ به سوالی درباره اعتراض ایران، گفت: «محتوای مربوطه بیانیه مشترک چین و امارات متحده عربی با موضع چین سازگار است.»

او در عین حال گفت چین و جمهوری اسلامی روابط قوی دارند و چین برای توسعه مشارکت استراتژیک خود اهمیت زیادی قائل است.

چین در دسامبر ۲۰۲۲ نیز با صدور بیانیه‌ای مشترک با کشورهای شورای همکاری خلیج فارس که خواستار تلاش برای حل و فصل موضوع جزایر سه گانه شد، خشم ایران را برانگیخت.

همزمان با ادامه سیاست «نگاه به شرق» جمهوری اسلامی و ادعای حکومت ایران مبنی بر دوستی نزدیک با چین، برخی از کارشناسان می‌گویند جمهوری اسلامی تابع نظرات چین است. علی خامنه‌ای از جمله افرادی است که بر افزایش روابط با چین اصرار داشته است.

خبرگزاری‌ها در ایران روز یکشنبه ۱۳ خرداد گزارش دادند که با «تکرار حمایت دولت چین از ادعاهای بی‌اساس مندرج در بند ۲۶ بیانیه پایانی نشست مشترک جمهوری خلق چین و امارات متحده عربی» مراتب اعتراض دولت ایران به سفیر چین اعلام شد.

خبرگزاری‌های ایران روز یکشنبه ۱۳ خرداد گزارش دادند که وزارت امورخارجه ایران «بر تعلق ابدی جزایر سه گانه ایرانی در خلیج فارس به جمهوری اسلامی ایران» تاکید کرد و با یادآوردی روابط «راهبردی» و «ویژه و ممتاز ایران و چین» از دولت چین خواست موضع اخیر خود را اصلاح کند.

طی دو سال گذشته هم روسیه و هم چین از ادعاهای مشابه امارات حمایت کرده‌اند.

رسانه‌های حکومتی و نزدیک به علی خامنه‌ای و چهره‌های فعال در شبکه‌های اجتماعی که از سیاست‌های جمهوری اسلامی حمایت می‌کنند سعی کرده‌اند کمتر به این مواضع چین و روسیه بپردازند و به نوعی آنها را به فراموشی بسپارند.

ایران می‌گوید تمامیت ارضی آن موضوعی برای گفتگو و چانه‌زنی نیست. روسیه خود برای تصرف خاک اوکراین جنگی تمام عیار علیه همسایه خود به راه انداخته است و از جمهوری اسلامی پهپادهای انتحاری گرفته است.

به گزارش رویترز، وزارت امور خارجه چین روز یکشنبه اعلام کرد که چین و امارات بر آمادگی خود برای تبادل تجربیات در زمینه‌های دفاعی و امنیتی با هدف ارتقای ظرفیت‌های پرسنل نظامی و نهادهای امنیتی در هر دو کشور تاکید کردند.

چین گفت که هر دو طرف قدردان همکاری و هماهنگی دفاعی، نظامی و امنیتی، افزایش بازدیدهای نظامی ارتش‌های دو کشور و همچنین مشارکت متقابل در آموزش، نمایشگاه‌ها و فعالیت‌های رسمی هستند.

این موضوعات در بیانیه‌ای مشترک پس از دیدار دوجانبه شیخ محمد بن زاید آل نهیان رئیس امارات متحد رهبری با شی جین پینگ، رئیس جمهوری چین در پکن اعلام شد.

بی‌بی‌سی:شیخ صقر حاکم شارجه در کودتایی با مشارکت بریتانیا از قدرت کنار گذاشته شد
فارسی و بی‌بی‌سی عربی در یک مستند مشترک معاملات پنهانی را فاش کرده‌اند که به امپراتوری بریتانیا در خاورمیانه پایان داد. فیلم «رازها و معامله‌ها: چطور بریتانیا خلیج فارس را ترک کرد»، جزئیاتی را آشکار می‌کند که شامل چگونگی کنترل ایران بر جزایر مورد مناقشه، و همچنین گزارش شاهدان عینی از کودتای سازماندهی شده بریتانیا است.

این مستند قرار است در هفته‌های آینده از تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی پخش شود.

زمستان ۱۹۶۸-۱۹۶۷ دوران بحران اقتصادی بریتانیا بود. بسیاری از سران عرب متقاعد شده بودند که بریتانیا مخفیانه به اسرائیل کمک کرده تا در جنگ شش روزه ژوئن ۱۹۶۷ بر همسایگان عرب خود پیروز شود. اسرائیل شرق بیت‌المقدس، کرانه غربی، غزه، شبه‌جزیره سینا و بلندی‌های جولان را تصرف کرده بود.

در اقدامی تلافی‌جویانه، کشورهای نفت‌خیر خلیج فارس ذخیره‌های ارزی پوند خود را به فروش گذاشتند.

ارزش پوند بریتانیا سقوط کرد. دولت هارولد ویلسون از حزب کارگر، ناامید از حفظ ارزش پول، به این نتیجه رسید که زمان پایان دادن به تعهدات دفاعی امپریالیستی بریتانیا در خاورمیانه فرا رسیده است.

بریتانیا هیچ‌وقت به صورت رسمی در خلیج فارس مستعمره نداشت، اما از قرن هجدهم میلادی به عنوان یک قدرت خارجی، دست بالا را در منطقه داشت.

امارات عربی بحرین، قطر و شیخ‌نشین‌های ساحل آشتی (ابوظبی، دوبی و همسایگان کوچک‌تر آنها) با بریتانیا پیمان امنیتی بسته بودند.

به این معنی که بریتانیا امور دفاعی و خارجی آنها را کنترل می‌کرد در حالی که رهبران محلی بیشتر بر امور داخلی نظارت داشتند.
نقشه خلیج فارس در آن زمان

در سال ۱۹۶۵ میلادی، صقر بن سلطان القاسمی حاکم شارجه، و پیشروترین شیخ از نظر سیاسی، اجتماعی و آموزشی در میان ساحل‌نشینان ساحل آشتی، با بریتانیا سرشاخ شد.

گناه او این بود که با جمال عبدالناصر، رییس‌جمهوری وقت مصر و تکیه‌گاه جنبش ناسیونالیستی عرب، همسو شد.

شیخ صقر در یک کودتا با پشتیبانی بریتانیا از قدرت کنار گذاشته و پسرعمویش جانشین او شد.

خاندان حاکم به طور رسمی توافق کردند که او باید برود.

شیخ صقر برای یک دیدار به دوبی دعوت شد. نیروهای نظامی محلی بریتانیا با عنوان پیشاهنگان ساحل آشتی عمان، منتظر بودند. این یک دام بود و شیخ صقر به تبعید فرستاده شد.

مستند مشترک بی‌بی‌سی عربی و فارسی آشکار می‌کند که چطور بریتانیا کودتا را ترتیب داد. ترنس کلارک که بعدها سفیر بریتانیا در عراق شد، برای اولین‌بار به بی‌بی‌سی گفت که چگونه این کار انجام شد:‌

«گروهی از پیشاهنگان ساحل آشتی عمان وارد شدند. محافظان صقر را خلع سلاح کردند. وقتی دیدم آرام نشسته‌اند، به مامور ویژه گفتم «پیام منتقل شده است». این یک علامت بود. مامور ویژه به شیخ صقر گفت که خاندان حاکم تصمیم گرفته‌اند او را کنار بگذارند. شیخ صقر که شوکه شده بود، ایستاد. دید که محافظانش نشسته‌اند و سلاح ندارند. نمی‌توانست هیچ کاری انجام دهد. مجبور بود تصمیم را بپذیرد.»

«ما این جزیره‌ها را می‌گیریم»

وقتی بریتانیا در سال ۱۹۶۸ اعلام کرد که قصد دارد از خلیج فارس خارج شود، تنش‌ها میان کشورهای عرب و ایران افزایش یافت.

این تنش بر سر بحرین و سه جزیره کوچک اما استراتژیک در تنگه هرمز متمرکز بود: جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و کوچک.

بر اساس یک یادداشت محرمانه از دیدار او و وزیر بریتانیایی، شاه ایران درباره خروج بریتانیا از خلیج فارس موضعی محکم داشت.

او با اعطای استقلال به تمام مناطق تحت حاکمیت اعراب در خلیج فارس به استثنای آنچه او «آن جزیره» می‌نامید، موافق بود. منظور او از «آن جزیره» بحرین بود.

ایران از نظر تاریخی بحرین و جزایر سه گانه را بخشی از قلمرو خود می دانست که توسط بریتانیا “دزدیده” شده بود.

در پشت صحنه، دیپلماسی میان حاکمان عرب، بریتانیا و شاه به شدت در جریان بود.
آخرین شاه ایران به دنبال پس گرفتن جزایر سه گانه بود

بریتانیا مخفیانه موافقت کرد جزایر سه‌گانه را به شاه بدهد

سفیر وقت بریتانیا در تهران بعدا در یک نوار صوتی که تا کنون پخش نشده است، به یاد می‌آورد: «لندن گفت “بسیار خوب، ما این کار را انجام می‌دهیم، اما این یک عملیات بسیار حساس است، چون ما به ایرانی‌ها اعتماد نداریم و ایرانی‌ها هم به ما اعتماد ندارند. و بحرینی‌ها به هیچ کدام از ما اعتماد ندارند”.»

در انظار عمومی طرز برخورد شاه تغییر کرد. او ادعای خود درباره حاکمیت بر بحرین را تلطیف کرد و بر اساس نظرسنجی انجام شده در سال ۱۹۷۰، به سازمان ملل متحد اجازه داد مسئولیت استقلال بحرین را بپذیرد.

در تابستان ۱۹۷۱، نقشه امروزی کشورهای عربی خلیج فارس شکل می‌گرفت. ماه اوت آن سال بحرین و قطر به طور کامل مستقل شدند و برنامه تشکیل فدراسیون جدیدی متشکل از ابوظبی، دوبی، شارجه و چهار امارت دیگر به نام امارات متحده عربی تنظیم شده بود.

اما سه جزیره مورد مناقشه باقی ماندند. ایران ادعای مالکیت جزایری را داشت که امارات اداره می‌کرد و در دسامبر ۱۹۷۱ بخشی از امارات متحده عربی می‌شدند.

یک یادداشت محرمانه مربوط به ژوئن ۱۹۷۰ که تازه از وزارت خارجه ایران کشف شده، نشان می‌دهد که شاه به سر الک داگلاس-هیوم، وزیر خارجه وقت بریتانیا می‌گوید: «این جزایر متعلق به ایران است و باید به ایران بازگردد… هر اتفاقی هم بیفتد، ما این جزایر را می‌گیریم.»

مقام‌های بریتانیا در ظاهر اظهار می‌کردند که این سه جزیره متعلق به دولت‌های ساحل آشتی است. با این حال بی‌بی‌سی تلگراف‌های محرمانه‌ای را یافته که نشان می‌دهد سر ویلیام لیوس، مدیر و دیپلمات باسابقه دوران استعماری بریتانیا، مخفیانه با شاه توافق کرده بود که دو جزیره از سه جزیره را قبل از خروج نیروهای بریتانیا در دسامبر ۱۹۷۱ به ایران تحویل دهد.

اسنادی که اخیرا از طبقه‌بندی محرمانه خارج شده،‌ نشان می‌دهد که با وجود اعتراض‌های بعدی امارات در مورد «اشغال» جزایر سه گانه «توسط ایران» در ۳۰ نوامبر ۱۹۷۱، شیخ زاید، رییس‌ و بنیانگذار امارات متحده و شیخ راشد، حاکم دوبی و نخست‌وزیر امارات، قبل از اینکه نیروی دریایی ایران وارد شود، از تصمیم بریتانیا مطلع شده بودند.

این اسناد همچنین نشان می‌دهد که شیخ زاید با این تصمیم موافق بوده است. در همین حال، امیر شارجه در آخرین لحظه با ایران بر سر شراکت در اداره ابوموسی موافقت کرده بود، تا سال ۱۹۹۲ میلادی که ایران کنترل کامل جزیره ابوموسی را در دست گرفت.

در دسامبر ۱۹۷۱ حضور بریتانیا در خلیج فارس – آخرین رد پای امپراتوری بریتانیا در خاورمیانه- به پایان رسید.

امروز امارات متحده عربی همچنان ادعای حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه را به چالش می‌کشد. موضوعی که هنوز سرمنشأ تنش میان ایران و جهان عرب است.