اخبار

ایران وایر: این بیانیه به دنبال توقیف فیلم «خانه پدری»، ساخته «کیانوش عیاری» که پس از اعتراض روزنامه‌ها و مقامات اصول‌گرا و تندرو اتفاق افتاد، منتشر شده است

۲۰۰ سینماگر ایرانی در داخل و خارج از ایران با انتشار بیانیه‌ای «۱۰ ماده‌ای» به فقدان «امنیت شغلی، ممیزی‌های زیاد و سواستفاده از ارزش‌ها به بهانه‌ فیلم ارزشی» اعتراض کردند.

این بیانیه که از سوی خبرگزاری «ایلنا» روز ۱۱ آبان منتشر شده، به امضا سینماگران مطرحی مانند «بهرام بیضایی، ناصر تقوایی، اصغر فرهادی، پرویز کیمیایی، جعفر پناهی، رخشان بنی‌اعتماد، مسعود جعفری جوزانی، ابوالحسن داوودی، خسرو معصومی، محمد رسول اف، حسن برزیده، عزیز‌الله حمیدنژاد، علی مصفا، سعید روستایی، رویا تیموریان، مسعود رایگان، فردین خلعتبری، جمال ساداتیان، نیکی کریمی، حمید فرخ‌نژاد، نوید محمدزاده و مهتاب نصیرپور» رسیده است.

۲۰۰ سینماگر با امضا بیانیه‌ای به فقدان‌های اساسی در سینمای کشور مانند نبود امنیت شغلی، ممیزی‌های زیاد، روند طولانی دریافت مجوز، قاچاق فیلم‌ها، ورود سرمایه‌های مشکوک و سواستفاده از ارزش‌ها به بهانه‌ فیلم ارزشی اعتراض کردند.

این بیانیه به دنبال توقیف فیلم «خانه پدری»، ساخته «کیانوش عیاری» که پس از اعتراض روزنامه‌ها و مقامات اصول‌گرا و تندرو اتفاق افتاد، منتشر شده است. در اعتراض به پخش این فیلم، از کلمات ضد ارزش و ضد فرهنگ ایرانی استفاده شد و به همین بهانه‌ها جلوی اکران آن در ششمین روز اکرانش گرفته شد.

اما پس از توقیف خانه پدری هیچ‌کدام از اعضای شورای پروانه نمایش که مجوز اکران این فیلم را داده بودند، درباره توقیف آن اظهارنظری نکردند. توقیف این فیلم پس از گذشت ۹ سال از ساخت آن در سکوت مسوولان گذشت.

در اولین ماده این بیانیه ۱۰ ماده‌ای با اشاره به خروج بسیاری از فیلم‌سازان از کشور نوشته‌شده: «برخی فیلم‌سازان به خاطر ساختن اثری انتقادی، محکوم به زندان، ممنوعیت خروج از کشور و یا با ممنوعیت‌ کار روبرو شده‌اند. تبعیض‌های آشکار در توزیع فرصت‌ها و امکانات‌، اختناق و سانسور، موجب مهاجرت ناخواسته‌ شماری از سینماگران شده است.»

در ادامه این بیانیه با اشاره به توقیف و سانسور فیلم‌ها از سوی مراکز مختلف جمهوری اسلامی آمده است: «طی سالیان متمادی با تعدد مراکز تصمیم‌گیری برای سینما روبرو بوده‌ایم و همواره از طرف قوای مجریه، مقننه و قضائیه و نیز نهادهای صاحب نفوذ و جریان‌ها و افراد به‌اصطلاح خودسر، فیلم‌های بسیاری توقیف و سانسور شده‌اند.»

این سینماگران درباره سانسور که چهل سال است بر عرصه سینما حاکم است، نوشته‌اند: «سانسور و مراحل دریافت مجوز برای هر بار ساختن فیلم، تبدیل به دیواره‌ای مرگ‌بار شده است. شوراهای پروانه ساخت و پروانه نمایش در وزارت ارشاد، همواره با نگاه سلیقه‌ای و ایدئولوژیک، فیلم‌سازان را پیش و پس از تولید، ناگزیر به دست‌کاری در شکل و محتوای آثارشان می‌کنند. این آثار، ماه‌ها و سال‌ها در چنگال توقیف و سانسور گرفتار می‌شوند و گاه به حبس سرمایه‌های معنوی و مادی سینماگران تا زمان نامعلومی می‌انجامد. برخی آثار باوجود داشتن پروانه ساخت و حتی پروانه نمایش، توقیف می‌شوند. سیاست‌های کنترل محتوا تا جایی است که صاحبان‌ سرمایه امنیت لازم برای سرمایه‌گذاری در صنعت سینما را ندارند.»

سینماگران داخل و خارج از ایران با سواستفاده از «ارزش‌ها» از سوی برخی برای توقیف فیلم‌های در آخرین ماده این بیانیه نوشته‌اند: «سواستفاده از ارزش‌ها به بهانه‌ فیلم ارزشی و به‌قصد تصاحب سرمایه‌های عمومی و ایجاد رانت‌های هنگفت برای نهادها و افراد خاص، اغلب محل درآمدی برای کسانی است که تنها خود و افکارشان را ارزشمند می‌پندارند. این دست افراد و نهادها برای گرفتن رانت‌های بیشتر، به تخریب و زدن انگ‌های ایدئولوژیک به فیلم‌های مستقل روی می‌آورند تا آن‌ فیلم‌ها را از چرخه‌ تولید و اکران بیرون کنند.»

۲۰۰ سینماگری که برخی از آن‌ها مانند ناصر تقوایی سال‌هاست به دلیل فشارهای سانسور فیلمی نمی‌سازد و به حاشیه رانده‌شده و یا فیلم‌سازی مانند بهرام بیضایی که به دلیل همین فشارها ترجیح داد سال‌ها پیش ایران را ترک کند، در این بیانیه اعتراضی خود نوشته‌اند: «دخالت آشکار و پنهان دولت‌‌ و دیگر نهادها در زیرساخت‌ و عملکرد اصناف سینمایی، باعث شده است فعالیت‌های صنفی سینماگران فاقد استقلال لازم باشند.»

آن‌ها همین محدودیت‌ها، دخالت‌ها و سانسورها را مانع اصلی درخشش سینمای ایران در جهان و هم ریزش مخاطب در داخل دانسته‌اند.

این سینماگران در پایان بیانیه خود نوشته‌اند: «ما بیزاری خود را از سیاست‌های تفتیش شکل و محتوا به هر نحوی اعلام می‌کنیم و خواهان آزادی بیان و اندیشه هستیم.»

با این حال خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران انقلاب در همین روز در جواب به این بیانیه، این سینماگران را کسانی معروفی کرده که «اهل فحش» دادن هستند. این خبرگزاری در اعتراض به ۲۰۰ سینماگر امضاکننده این نامه با ذکر نام برخی از سینماگران ایرانی مانند «جعفر پناهی، گراناز موسوی، محمد رسول اف و عبدالرضا کاهانی» آورده است که یا مهاجرت کرده‌اند یا با حکم زندان و محرومیت از کار مواجه هستند و آنها را متهم به ساخت فیلم‌های سخیف و گیشه‌ای کرده است.

در سال‌های گذشته بسیاری از فیلم‌ها توقیف یا با سانسور شدید مواجه شدند، سینماگرانی به دلیل محدودیت‌ها و فشارهای از کشور خارج شدند یا محکوم به زندان، ممنوعیت خروج از کشور و یا فعالیت شدند.

برای دیدن اخبار و گزارش‌های بیش‌تر درباره رسانه و خبرنگاری به سایت خبرنگاری جرم نیست مراجعه کنید: www.journalismisnotacrime.com

بی‌بی‌سی: شهاب حسینی و مینا ساداتی در فیلم خانه پدریسازمان امور سینمایی ایران صدور حکم توقیف دوباره نمایش فیلم “خانه پدری” ساخته کیانوش عیاری را تأیید کرده است.

ساعاتی بعد از انتشار خبر توقیف فیلم در بعضی رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی و ابراز بی‌اطلاعی سازمان سینمایی از این موضوع، روابط عمومی این سازمان تأیید کرد که اکران “خانه پدری” با دستور دادسرای فرهنگ و رسانه تهران متوقف شده است.

فیلم خانه پدری ۹ سال پیش ساخته شد ولی همچنان درایران با مشکل نمایش عمومی روبرو است.

این فیلم که مهدی هاشمی، شهاب حسینی، مهران رجبی و مینا ساداتی از جمله بازیگران آن هستند، داستان چند نسل از خانواده‌ای را از حدود نود سال پیش تا سال ۱۳۷۹ در یک خانه قدیمی در تهران روایت می‍‌‌‌‌کند.

در این فیلم چند اپیزودی عمدتا به مشکلات زنان و موضوع تعصب و خشونت علیه آنها در طی دهه‌های گذشته پرداخته می‌شود.

مهدی هاشمی از بازیگران اصلی فیلم خانه پدری است

توقیف اول

فیلم خانه پدری که یکی از تهیه‌کنندگان اصلی آن سازمانی فرهنگی وابسته به نیروی انتظامی ایران بود، بعد از سه سال توقیف برای اولین بار در جشنواره فیلم فجر سال ۱۳۹۲ نمایش داده شد.

حدود یک سال بعد به صورت بسیار محدود به نمایش در آمد اما بلافاصله توقیف شد.

نیروی انتظامی با وجود سرمایه‌گذاری در این فیلم از همان ابتدا مخالفت خود را با اکران آن اعلام کرد.

فیلم بار دیگر بعد از پنج سال از اول آبان ماه ۱۳۹۸ در چند سینما به نمایش در آمد اما باز هم نتوانست بیش از پنج روز روی پرده دوام بیاورد و به حکم دادستانی توقیف شد.

• خانه پدری؛ قربانی جدال محافظه کاران و دولت
• عیاری ‘خانه پدری’ را برای رفع توقیف ‘سانسور نمی-کند’
• باز شدن قفل در ‘خانه پدری’؛ پایان ۴ سال کشمکش بر سر ۱۰ دقیقه؟
• عیاری- اصلاحات ‘خانه پدری’ ویرانگر است

خشونت علیه زنان موضوع اصلی فیلم خانه پدری است

حمله منتقدان

اکران دوباره این فیلم از همان ابتدا با با انتقاد تند رسانه‌های محافظه‌کار از جمله روزنامه کیهان روبرو شد.

این روزنامه یک روز بعد از اکران خانه پدری نوشت “فیلمی که در قالب یک خانه قدیمی، تصویری موهن و متوحش از ایرانیان نمایش می‌دهد، پس از یک دهه توقف، با غفلت مسئولان سینمایی از روز گذشته روی پرده سینما رفت.”

به گفته سازمان سینمایی، کیانوش عیاری که نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم را بر عهده داشت برای گرفتن مجوز اکران با حذف صحنه‌هایی در فیلم موافقت کرده بود.

این فیلم با رده‌بندی سنی بالای ۱۵ سال و در تعداد محدودی سینما اکران شد.

سازمان سینمایی در ابتدای اکران دوباره خانه پدری گفت که این سازمان در مسیر قانون پای مجوز اکران خانه پدری می‌ایستد و از منتقدین خواست که “بدون تماشای فیلم درباره آن قضاوت نکنند.”

کیانوش عیاری (چپ) در حال کارگردانی خانه پدریمحمد مهدی طباطبایی‌نژاد، معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی گفت “این فیلم نه ضد دین و نه ضد سنت است بلکه ضد تحجرگرایی است و با دقت در روند فیلم و شخصیت‌ها می توان به این موضوع پی برد.”

اما فیلم در نهایت توقیف شد و خبرگزاری میزان وابسته به قوه قضاییه ایران دلیل این اقدام دادستانی را پایبند نبودن سازندگان فیلم به تعهداتشان در رابطه با حذف برخی از صحنه‌ها اعلام کرد.

این خبرگزاری گزارش داد که عوامل فیلم متعهد شده بودند برخی از صحنه‌های آن را که در آن “خشونت علیه خانواده” صورت گرفته پیش از اکران اصلاح کنند،”اما اصلاحیه‌های مدنظر صورت نگرفته است.”

بی‌بی‌سی: “خانه پدری” پس از ثبت نام خود به عنوان رکورددار کوتاه‌ترین اکران سینمایی از روی پرده برداشته شد اما گفتگوها بر سر سرنوشت این فیلم و نگرانی از دخالت‌های فراقانونی در اکران فیلم‌ها همچنان ادامه دارد.

چند روز پیش کانون کارگردانان خانه سینما در نامه‌ای به حسن روحانی، وعده‌های انتخاباتی او را یادآوری و از بی‌اعتباری مجوزهای وزارت ارشاد و عدم‌امنیت سرمایه‌گذاری در سینما ابراز نگرانی کرد.

کارگردانان سینما در این نامه هم به آنان تاختند که می‌خواهند “سلیقه‌های سیاسی” خود را به جای قانون بنشانند و هم به مدیرانی معترض شدند که “در برابر این هجمه‌ها به دفعات سر و شانه خم کرده‌اند” و “تزلزل، دوگانگیِ حرف و عمل و تسلیم‌های مکرر” آنها را دلیل “بی‌هویتی و بی‌اعتباری” وزارت ارشاد و زیر مجموعه‌های آن دانستند.

بیشتر بخوانید: درباره خانه پدری و حاشیه های آن

کانون کارگردانان تنها نهادی نیست که نگران ناامنی سرمایه‌گذاری در سینما و عدم اعتبار مجوزهای وزارت ارشاد است؛ چند روز پیش از این نامه، شورای عالی تهیه‌کنندگان سینما نیز در نامه‌ای سرگشاده نمایندگان اصولگرای مجلس را به خاطر نقش‌شان در عدم اکران فیلم‌ها مورد انتقاد قرار داد و اعضای کمیسیون فرهنگی را برای روشن شدن موضوع به مناظره‌ای علنی دعوت کرد.

در همین نامه به شهرداری تهران و حوزه هنری که از اکران این فیلم در سالن‌های خود جلوگیری کرده بودند نیز هشدار داده شد که در صورت “استمرار بر سیاست‌های فعلی”، شورای عالی تهیه‌کنندگان در “همکاری با این دو مرکز و فعالیت‌های زیرمجموعه آنان تجدیدنظر خواهد کرد.”

این دو سازمان که هر یک تعداد قابل توجهی از سالن‌های سینمای کشور را در تملک دارند،‌ ظرف سال‌های گذشته بارها راسا از اکران فیلم‌های به زعم خود “ضدارزشی” ـ علیرغم کسب مجوزهای لازم از وزارت ارشاد ـ جلوگیری کردند.

با وجود اظهارنظرها و نامه‌نگاری‌های مکرر برخی از اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس علیه “خانه پدری” طی ماه های اخیر، پس از توقف اکران این فیلم، نصرالله پژمانفر در گفت‌گو با خبرگزاری خانه ملت با انکار نقش مجلس از دولت خواست مسئولیت تصمیمات خود را بپذیرد.

این عضو کمیسیون فرهنگی ادعای توقف اکران “خانه پدری” به خاطر مخالفت مجلس را “شیطنت” خواند و توصیه کرد “بخش‌های دولتی، تبعات کارهای قانونی خود را بر عهده گیرند و مجلس را مقصر جلوه ندهند‌”.

این درحالی است که آقای پژمانفر و سایر همکارانش ـ از جمله احمد سالک رئیس این کمیسیون ـ پیشتر بارها به “ضد ارزش” بودن و ناسازگاری این فیلم با “باورهای دینی” اشاره کرده و خواستار به نمایش در نیامدن آن شده بودند؛ مخالفت‌هایی که در کنار هجمه رسانه‌های اصولگرا و برخی از روحانیان، در نهایت وزارت ارشاد را به تسلیم واداشت تا اکران محدود فیلم در گروه “هنر و تجربه” نیز متوقف شود.

در این میانه خود گروه “هنر و تجربه” نیز از حمله‌ها در امان نماند. رسانه‌های محافظه‌کار تشکیل این گروه و ابتکار آن در زمینه اکران محدود اما بلندمدت فیلم‌ها را بیش از هرچیز تمهیدی دیدند که سازمان سینمایی برای اکران محدود آثار “مسئله‌دار” در پیش گرفته است و به نظر می‌رسد از همین ابتدا قصد دارند این تمهید را بی‌اثر کنند؛ تصمیمی که به نظر می‌رسد مختصر امید سینماگران برای روی پرده رفتن این فیلم‌ها را از میان برده است.

آنچه در توقف اکران “خانه پدری” بیش از هرچیز برای سینماگران مایه نگرانی شده، این است که دیگر تنها با ممیزی وزارت ارشاد طرف نیستند و با فرض عبور از هفت‌خوان مجوزها در سازمان سینمایی بازهم اگر فیلمشان به مذاق محافظه‌کاران خوش نیاید آنها راسا این اختیار را خواهند داشت که فیلم را توقیف کنند؛ موضوعی که سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در سینما را بسیار ناامن و پرریسک خواهد کرد.

از سوی دیگر از نگاه بسیاری اهالی سینما “خشونت زیاد” که به عنوان دلیل توقف اکران این فیلم ذکر شده بهانه ای بیش نیست. از جمله ابوالحسن داوودی، رئیس شورای صنفی نمایش مشکلات روی داده برای این فیلم را ناشی از “درگیری‌های سیاسی” پشت پرده و مخالفت با دولت می‌داند و می‌افزاید این فیلم ـ که با محدودیت سنی نیز اکران شدـ “یک دهم” خشونتی که در صداوسیما به تصویر کشیده می‌شود را نیز ندارد.

فرهاد توحیدی نیز در گفتگو با خبرگزاری ایرنا مخالفت‌ها با این فیلم را بخشی از “پروژه‌ای” دانست که در همه حوزه‌ها بر علیه دولت در جریان است. به گقته آقای توحیدی علیرغم اینکه دولت در حوزه سیاست خارجی یا اقتصاد تا کنون عقب‌نشینی نکرده است،‌ از آنجا که “دیوار حوزه فرهنگ همیشه کوتاه‌تر بوده” در این حوزه دولت از در تسلیم درآمده است.

رئیس هیئت مدیره خانه سینما در ادامه افزود این نهاد صنفی “با همه احترامی که برای دولت تدبیر و امید و دولتمردان قائل است، ‌در جایی که پای منافع صنفی و امنیت شغلی اعضای آن به میان می‌آید ناچار به واکنش است” و از دولت خواست “تسلیم فشارهای خارج از قاعده‌ی نهادهایی که مسئولیتی در زمینه سینما ندارند”‌ نشود.

اگرچه وزیر ارشاد پس از بالا گرفتن حمله‌ها به “خانه پدری” ترجیح داد دست از سخنان دوپهلو بردارد و ضمن اشاره به “خشونت شدید” این فیلم، خود را رسما از صف موافقان آن بیرون بکشد، حجت‌الله ایوبی رییس سازمان سینمایی طی اقدامی نادر در صفحه فیس‌بوک خود “از همه کسانی که از فراهم نشدن زمنیه‌های اکران فیلم خانه پدری آزرده خاطرند” عذرخواهی و روزهایی بهتر برای سینمای ایران آرزو کرد؛ اقدامی که با استقبال کیانوش عیاری، کارگردان فیلم “خانه پدری” مواجه شد.

آقای عیاری در گفتگویی با ایسنا “این عمل متمدنانه‌ آقای ایوبی” را در میان تمام زیان‌های مالی و غیرمالی، تنها “دستاورد” غائله‌ ایجاد شده پیرامون فیلم خواند.

باوجود اینکه دبیر اجرایی گره هنر و تجربه از “تعویق” نمایش خانه پدری “تا مهیا شدن شرایط مناسب و در خور شان این فیلم ارزشمند” سخن گفته، اما عقب‌نشینی‌های پی‌در‌پی وزارت ارشاد در برابر هجمه همه‌جانبه محافظه کاران نه تنها اکران این فیلم بلکه روی پرده رفتن ۷ فیلم دیگری را که محل اختلاف مجلس و سازمان سینمایی‌است نیز در هاله‌ای از ابهام فرو برده است.

رادیوفردا: باوجود مخالفت‌های نمایندگان کمیسیون فرهنگی مجلس با اکران فیلم «خانه پدری» در سینماهای ایران، گزارش‌ها حاکی از آغاز اکران این فیلم در یک سینمای تهران است.

به گزارش وب سایت کافه سینما، نمایش فیلم خانه پدری از بعدازظهر روز پنج شنبه در سینما کوروش تهران آغاز شده است.

پیشتر مرتضی آقاتهرانی نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس گفته بود «در صحبت‌هایی که با مسئولین ارشاد داشتیم نگرانی کمیسیون فرهنگی به آن‌ها منتقل شد و نتیجه، عدم اکران این فیلم خواهد بود».

فیلم خانه پدری ساخته کیانوش عیاری از جمله هشت فیلمی محسوب می‌شود که کمیسیون فرهنگی مجلس و برخی رسانه‌ها و چهره‌های نزدیک به جریان اصولگرا با اکران آنها مخالف هستند.

بی‌بی‌سی: خانه پدری سال گذشته در پی تغییر دولت در بخش خارج از مسابقه جشنواره فیلم فجر روی پرده رفت

مرتضی آقا تهرانی٬ نایب رئیس اول کمیسیون فرهنگی مجلس گفته است که مجلس محتوای فیلم “خانه پدری” ساخته کیانوش عیاری را مناسب نمی‌داند و معتقد است این فیلم نباید از امتیاز اکران استفاده کند.

آقای آقا تهرانی به خبرگزاری فارس گفت: “غیر از مجلس این فیلم مورد نقد بسیاری از کارشناسان از جمله برخی مسئولان ارشاد است ولی اینکه چطور می شود فیلمی که هم سرمایه گذار اول آن یعنی نیروی انتظامی و هم خود مسئولین ارشاد با آن مساله دارند باید اکران شود.”

چند روز پیش سازمان سینمایی ایران که متولی امور سینمایی وزارت ارشاد است اعلام کرد که فیلم “خانه پدری” پس از ۴ سال توقیف، به صورت کامل و “بدون هیچ تغییری” از ۸ دی ماه روی پرده خواهد رفت.

آقای آقا تهرانی گفته است که کمیسیون فرهنگی مجلس “نگرانی‌های خود” را با مسئولان وزارت ارشاد در میان گذاشته است که نتیجه این صحبت‌ها تصمیم برای عدم نمایش فیلم بوده است.

بیشتر بخوانید: باز شدن قفل در ‘خانه پدری’؛ پایان ۴ سال کشمکش بر سر ۱۰ دقیقه؟

“خانه پدری” در سال ۸۹ و با سرمایه گذاری مشترک بازوی هنری نیروی انتظامی –موسسه ناجی هنر- و بخش خصوصی ساخته شد اما با تکمیل فیلم، نیروی انتظامی اولین نهادی بود که با آن به مخالفت برخاست و خواستار بایگانی فیلم شد.
مرتضی آقا تهرانی٬ نایب رئیس اول کمیسیون فرهنگی مجلس

این فیلم با بازی مهدی هاشمی، شهاب حسینی، نازنین فراهانی و مهران رجبی، فیلمی اپیزودیک است که مشکلات زنان در جامعه مردسالار ایران را طی هفتاد سال اخیر به تصویر کشیده است.

آقای آقا تهرانی در واکنش به اعلام خبر نمایش خانه پدری گفت: “این چه منطقی است که وقتی چنین فیلمی تاریخ یک ملت را به این شکل نمایش می دهد امکان اکران عمومی پیدا کند، تنها به این جهت که یک کارگردان از دست مدیران فرهنگی کشور ناراحت نشود.”

“خانه پدری” سال گذشته در پی تغییر دولت در بخش خارج از مسابقه جشنواره فیلم فجر روی پرده رفت.

در ماه خردادماه امسال هم سهم نیروی انتظامی از این نهاد خریداری شد تا کارگردان فیلم برای اکران فیلمش تنها با وزارت ارشاد طرف باشد.

“خانه پدری” یکی از هشت فیلمی است که برخی از نمایندگان طیف اصولگرای مجلس ایران در ماه‌های اخیر با نمایش آنها مخالفت کرده‌اند.

“آشغال‌های دوست داشتنی” (محسن امیریوسفی) ، ” خیابان‌های آرام” و “پاداش” (کمال تبریزی)، “عصبانی نیستم” (رضا درمیشیان)، “گزارش یک جشن” (ابراهیم حاتمی‌کیا)٬ قصه‌ها (رخشان بنی اعتماد) و “صد سال به این سال‌ها” (سامان مقدم) فیلم‌های دیگر این فهرست هستند که سرنوشت آنها همچنان در ابهام است.