اخبار

رادیوفرانسه: پیامبر اسلام در همراهی و همبستگی جهانی با نشریۀ “شارلی هبدو” و در دفاع از ارزش های جمهوری، یعنی آزادی بیان و جدایی دین از دولت، تصویر اصلی نخستین شمارۀ “شارلی هبدو” پس از سوءقصدهای خونین در فرانسه است.

اولین شمارۀ نشریۀ فرانسوی “شارلی هبدو” پس از سوءقصدهای خونین علیه کارکنان آن با تصویری از محمد، پیامبر اسلام، در سه میلیون نسخه به چاپ می رسد. در صفحۀ نخست این نشریه تصویر پیامبر اسلام دیده می شود که در حال گریستن است و بر روی پلاکاردی که در دست دارد نوشته است : “من شارلی هستم.”
خود نشریۀ فرانسوی عنوان اصلی که برای این تصویر انتخاب کرده این است : “ما بخشیده ایم”. به این ترتیب، نشریۀ طنز فرانسوی خود و همچنین پیامبر اسلام را با شعار جهانی “من شارلی هستم” که در اصل شعار دفاع از آزادی بیان و اندیشه و همچنین مدارای دینی است همصدا و همراه کرده و با این اقدام این پیام را نیز رسانده که آزادی اندیشه و بیان و جدایی دین از دولت (لائیسیته) ضامن اصلی مدارای دینی و دموکراسی است.
بازماندگان “شارلی هبدو” قصد داشتند شمارۀ جدید این نشریه پس از کشتار کارکنان آن در هفتم ژانویه گذشته را به جای 60 هزار نسخه در یک میلیون نسخه به چاپ برسانند. اما، تظاهرات بی سابقۀ میلیون ها فرانسوی در اعتراض به این کشتار و همچنین تجمعات همبستگی صدها هزار شهروند جامعۀ بین المللی در اقصی نقاط جهان در پشتیبانی از ارزش های دموکراسی و جمهوری باعث شد که کارکنان بازماندۀ “شارلی هبدو” اولین شمارۀ این نشریه را پس از سوءقصدهای تروریستی اخیر پاریس در سه میلیون نسخه به چاپ برسانند. نشریۀ “شارلی هبدو” در بیست و پنج کشور به چاپ می رسد.

تقاطع: حیات بومدین، همسر و هم‌دست ۲۶ ساله‌ی “آمدی کولیبالی”، عامل گروگان‌گیری روز جمعه (۹ ژانویه-۱۹ دی) در سوپرمارکت “کوشنر” در شرق پاریس، هم‌اکنون به مهم‌ترین زن تحت تعقیب در فرانسه به شمار می‌رود.

کولیبالی عملیات گروگان‌گیری را یک روز بعد از قتل یک پلیس زن در محله‌ی “مونتروژ” پاریس انجام داد. او روز جمعه نیز پیش از آن‌که توسط پلیس کشته شود، جان چهار نفر از گروگان‌‌هایش را گرفته بود.

حال منابعی در پلیس فرانسه می‌گویند که “بومدین” در جریان عملیات کولیبالی حضور فیزیکی نداشته اما آخرین بار پنج‌شنبه‌شب و بعد از تیراندازی “مونتروژ” در کنار وی دیده شده است.

گزارش پلیس می‌گوید که این زن “خطرناک” و “مسلح” از زمان آن تیراندازی که در جریان آن یک پلیس زن تازه‌کار به نام “کلاریسا ژان فلیپ” کشته شد، متواری شده است.

گفته شده که “بومدین” همان شب از طریق یک پرواز از مادرید به استانبول رفته و از آن‌جا وارد خاک سوریه شده است.

در همین حال پلیس، روز شنبه (۱۰ ژانویه) بازجویی از همسران برادران کواشی، دو عامل حمله‌ی تروریستی خون‌بار به دفتر هفته‌نامه “شارلی ابدو” را آغاز کرده است.

سوابق مخابراتی نشان می‌دهند که در سال گذشته، حدود پانصد تماس تلفنی میان “ایزانا حمید” همسر شریف “کواشی” و “حیات بومدین” برقرار بوده است.

تصویری از بومدین در کنار کولیبالی که در آن با بیکینی دیده می‌شود مربوط به زمانی است که این زن فرانسوی-الجزایری هنوز به یک “قاتل جهادی” تبدیل نشده بود.

آن‌ها بعدتر در یک مراسم دینی با هم ازدواج کردند و پس از آن بومدین هیچ‌گاه بدون روبنده دیده نشد. او از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ برای “کولیبالی” که به جرم سرقت مسلحانه در زندان بود، منتظر ماند.

این زوج، هیچ‌گاه در “مراسم مدنی” که تنها ازدواج پذیرفته شده در قوانین فرانسه است به عقد هم در نیامدند.

“کولیبالی” و “شریف کواشی”، از مرتبط‌ترین افراد با جمال بِغال، تروریست فرانسوی الجزایری‌الاصل هستند که در سال ۲۰۰۵ از سوی دادگاه به ۱۰ سال حبس محکوم شد و در سال ۲۰۱۱ از زندان آزاد گردید. مکالمات تلفنی کولیبالی و کواشی فاش کرده که این دو با “بغال” در خانه‌اش در جنوب فرانسه دیدار کرده‌اند. گفته شده که کولیبالی و کواشی در زندان نیز یکدیگر را ملاقات کرده‌ بودند.

راهک: حبیب حسینی فرد

حمله جنایتکارانه امروز به دفتر نشریه کاریکاتور شارلی ابدو در پاریس (صفحه فیسبوک نشریه در اینجا) و کشتن تعدادی از اعضای تحریریه آن در همان روزی اتفاق افتاد که رمان جنجال‌برانگیز میشل هولبک هم به بازار آمد. این همزمانی شاید تصادفی نباشد و تروریست‌ها شاید به دلیل عدم دسترسی به هولبک یا ناشرش به سراغ جایی رفته‌اند که کمتر فعلا تحت مراقبت بوده.هولبک نویسنده‌ای نام‌آشنا در فرانسه است و آثار و حرف‌های معمولا جنجال‌برانگیزی داشته. اسلام را احمقانه‌ترین دین خوانده، ستایش قبلی‌اش از استالین را ناشی از آن دانسته که او آنارشیست‌ها را می‌کشت و مارشال پتن که در فرانسه با هیتلر همدست شد را به دوگل ترجیح می‌دهد چون از کشور فرار نکرد.هولبک در رمان انقیاد (Soumission) سال ۲۰۲۲ فرانسه را تصویر می‌کند که در انتخابات ریاست جمهوری یک نامزد مسلمان با نامزد حزب افراطی جبهه ملی به دور دوم می‌روند و همه احزاب چپ و راست برای ممانعت از قدرت‌گیری نامزد جبهه ملی به نامزد مسلمان رای می‌دهند. او پیروز می‌شود و جمهوری چهارم فرانسه از فردای روز پیروزی به حکومت اسلامی تحت قوانین شریعت و حجاب و … تبدیل می‌شود. هلال ماه و پرچم سبز بر فراز الیزه برافراشته می‌شود و چند همسری هم سکه رایج. شخصیت اول داستان هم پرفسور دانشگاه سوربن است که حالا از عربستان سعودی تامین می‌شود و حقوقی کلان می‌گیرد، سه زن دارد و … و روشنفکران هم حتی در قیاس با دوره سلطه حکومت هیتلری بر فرانسه مقاومت چندانی نشان نمی‌دهند.تم داستان بیش از آنها بحث‌برانگیز بوده که از پیش پیش فروش نشود و حتی عامدانه قبل از انتشار آن را در اینترنت منتشر نکنند. چند روز دیگر بلافاصله ترجمه آن در آلمان هم منتشر می‌شود، که با استقبال محافل نزدیک به پگیدا روبرو شده.

توجهی که کتاب برانگیخته سبب شده که رسانه‌های فرانسه پررنگ به آن بپردازند. کمتر نشریه‌ای در روزهای اخیر صفحه اولش را با لحنی عمدتا انتقادی به این کتاب اختصاص نداده است.

هولبک در توضیح انگیزه‌اش برای نوشتن این رمان در مصاحبه‌ای با نوول ابزرواتور گفته است که ایده روشنگری که با پروتستانیسم زاده شد و به انقلاب کبیر فرانسه راه برد در بستر مرگ است. دوران روشنگری اروپایی تنها یک اپیزود از تاریخ بشریت بوده و دیگر اثری از آن نیست. حالا آته‌ئیسم مرده است، سکولاریسم مرده است و جمهوری هم.

او البته انکار کرده است که این کتاب بیش از همه به سود محبوبیت جبهه ملی تمام خواهد شد، ولی گفته که کتاب را با این هدف ننوشته و صرفا خواسته یکی از چشم‌اندازهای فرانسه را تصویر کند که اگر ۲۰۲۲ هم محقق نشود شاید بعدتر منتفی نباشد. تاکید هولبک این است که ترس از رمان من بی‌خود است و تا کنون هیچ رمانی نتوانسته مسیر تاریخی جوامع را دگرگون کنند.

شخصیت اصلی رمان البته هم از اسلام منتفر است و هم مجذوب آن. به همین خاطر هم خواننده بالاخره درنمی‌یابد که هولبک رمانی ضداسلامی نوشته یا صرفا اثری است ادبی. خودش هم گفته که من قضاوت در این باره را به خواننده واگذاشته‌ام. با این همه همنامی این کتاب با اثر تئو وان گوگ، فیلمسازی هلندی که در آخرین فیلمش آیه‌های قرآن را بر پیکر یک زن برهنه ضرب و زخم دیده تصویر کرده بود شاید بی‌معنا نباشد. وان گوگ اندکی بعد از نمایش فیلمش در تلویزیون ترور شد. حالا رابطه سکس و اسلام برای هولبک هم از میدان‌های اصلی چالش و مبارزه‌اند.

القصه، تاثیر این کتاب، ورای انگیزه نویسنده آن، بر فضای برانگیخته و حساس فرانسه و ورای مرزهای آن غیرقابل چشم‌پوشی است.

فرانسوا اولاند هم مجبور به موضع‌گیری راجع به رمان شده. گفته است که‌ آنچه که عده‌ای جسارت ادبی می‌نامند چیزی نیست جز تکرار حرف و حدیث‌هایی که این سال‌ها عنوان شده: سقوط و زوال فرهنگ غرب و اشاعه بدبینی. نگذارید که این فضای منفی ما را به درون خود درکشد.

با اتفاق جنایتکارانه امروز در دفتر نشریه شارلی ابدو کار منتقدان کتاب برای گرفتن زهر آن و کاستن از فضای منفی که این روزها در دو سوی رود راین (فرانسه و آلمان) شکل گرفته آسان نخواهد بود. ظاهرا هنوز زیاد مانده که گرایش‌هایی از اسلام پاسخ کاریکاتور و رمان را به صورت مشابه بدهند و خود با جنایت شان وضعیت را برای اکثریت مسلمان‌های مسالمت‌جوی مهاجر دشوار نکنند.