اخبار

دویچه‌وله: رضا خندان که خود و همسرش، نسرین ستوده در زندان به سر می‌برند، در نامه‌ای سرگشاده وضعیت فرهاد میثمی را “بیش از هر زمان دیگری” مخاطره‌آمیز توصیف کرده است. میثمی، کنشگر مدنی، در زندان اوین در اعتصاب غذا به سر می‌برد.

رضا خندان، فعال مدنی محبوس در زندان اوین، در نامه‌ای نسبت به وضعیت فرهاد میثمی ابراز نگرانی کرده است. فرهاد میثمی، پزشک و معلم ۴۸ ساله و کنشگر مدنی است که نهم مردادماه بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او از دهم مرداد در اعتراض به بازداشت و اتهاماتی که به او تفهیم شده، دست به اعتصاب غذا زده است.

به نوشته رضا خندان، میثمی در یکی از اتاق‌های نزدیک به بهداری زندان اوین به صورت انفرادی و در شرایط وخیمی بسر می‌برد: «مسئولان زندان ظاهرا به دستور دادستانی و همکاری رئیس بهداری اوین، آنجا را که یک مرکز بهداشتی درمانی است و از نظر حرفه‌ای و اصول اخلاق پزشکی باید زیر نظر وزارت بهداشت فعالیت کند، تبدیل به بازداشتگاه امنیتی کرده و از اتاق‌های آن به عنوان سلول انفرادی استفاده می‌کنند. هم‌اکنون فرهاد میثمی در یکی از اتاق‌های آنجا تحت تدابیر شدید امنیتی نگهداری می‌شود.»

رضا خندان که همسرش، نسرین ستوده، نیز در زندان به سر می‌برد، وضعیت فرهاد میثمی را “بیش از هر زمان دیگری” مخاطره‌آمیز ارزیابی کرده و نوشته که او «باید سریعا به بیمارستانی مطمئن در خارج از زندان اعزام و تحت درمان فوری قرار گیرد.»

میثمی به “اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور با تحریک زنان به حضور خیابانی با سر لخت”، “تبلیغ علیه نظام” و “توهین به حجاب به عنوان یکی از مقدسات ضروری اسلام” متهم شده است.

او در سال‌های اخیر در حمایت از حقوق زندانیان و علیه حجاب اجباری، به عنوان کنشگر مدنی در بسیاری از تحصن‌ها و تجمعات اعتراضی شرکت کرده بود.

دویچه‌وله: دیده‌بان حقوق بشر اعلام کرد که مقامات اطلاعاتی ایران در دو ماه گذشته بدون اتهامی آشکار دستگیری شهروندان بهایی را افزایش داده‌اند. دویچه وله درباره این موضوع با تارا سپهری‌فر، پژوهش‌گر دیده‌بان حقوق بشر صحبت کرد.

دیده‌بان حقوق بشر روز سه‌شنبه ۲۴ مهر (۱۶ اکتبر) اعلام کرد که در ماه‌های اوت و سپتامبر ۲۰۱۸ بیش از ۲۰ شهروند بهایی و همچنین عضو شورای شهر شیراز را که از حقوق بهاییان حمایت کرده بوده، دستگیر کرده‌اند.

در گزارش دیده‌بان حقوق بشر آمده است که در شیراز ۱۲ نفر دستگیر شدند که چهار نفر از آنها در بازداشتگاه وزارت اطلاعات به سر می‌برند. در سوم مهر سال جاری هم “کمپین حقوق بشر در ایران” گزارش داده بود که از اول شهریور تا اول مهر، مقامات ۱۱ شهروند بهایی دیگر را در استان‌های اصفهان و کرج دستگیر و به بازداشتگاه شیراز منتقل کرده‌اند.

در ۲۷ شهریور وب‌سایت خبری “ایران‌وایر” نام ۵۴ دانشجوی بهایی را منتشر کرد که مقامات پس از شرکت آنها در کنکور ورودی سال تحصیلی ۹۸-۱۳۹۷ از ثبت نام آنان در دانشگاه ممانعت کرده بودند.

علت افزایش دستگیری‌ها و آزار بهاییان در دو ماه اخیر چه می‌تواند باشد؟

تارا سپهری‌فر، پژوهش‌گر بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در دیده‌بان حقوق بشر در پاسخ به این پرسش دویچه وله فارسی می‌گوید از اتهامات وارده بر بازداشت‌شدگان اطلاعی در دست نیست.

این کارشناس امور حقوق بشر افزود: «اما تا جائی‌ که تحقیقات ما نشان می‌دهد به خصوص بهاییانی که در شیراز بازادشت شدند، کسانی بودند که در فعالیت‌های اجتماعی هم مشارکت داشتند. با توجه به سابقه بازداشت بهاییان به خصوص وقتی در فعالیت‌های اجتماعی و یا در هر گونه فعالیتی که ممکنه است شائبه فعالیت منظم را القاء کند، شرکت بکنند، ممکن است دستگیر شوند. سابقه برخی از دستگیرشدگان بهایی در ماه‌های اخیر نشان می‌دهد که این افراد درباره حقوق کودک و یا مسائل زیست محیطی هم فعال بودند.»

سپهری‌فر در ادامه صحبت‌های خود تاکید کرد که علاوه بر اینکه بهاییان به دلیل دینشان مورد آزار قرار می‌گیرند، در موارد مختلفی مجبور شده‌اند از کارشان استعفاء دهند و از حقوق اجتماعی و اقتصادی‌شان محروم شوند. به گفته سپهری‌فر دولت ایران حتی به بخش خصوصی هم فشار می‌آورد که از استخدام بهاییان جلوگیری کند.

تغییر رویکرد جامعه و مسئولین نسبت به بهاییان

به رغم دستگیری بهاییان و افزایش اذیت و آزار آنان پژوهش‌گر دیده‌بان حقوق بشر در ادامه صحبت‌های خود به تغییر رویکرد جامعه و برخی مقامات نسبت به بهاییان هم اشاره کرد و گفت: «ما از زمان جنبش سبز به بعد شاهد این هستیم که رویکرد جامعه ایران نسبت به نقض حقوق بهاییان در حال تغییر است. برای مثال خانم فائزه هاشمی بعد از اینکه یکی از رهبران جامعه بهایی به مرخصی آمد، به دیدارش رفت و علیرغم اینکه با واکنش تندی هم مواجه شد از موضع خود عقب ننشست.»

این کارشناس امور حقوق بشر در ادامه صحبت‌های خود ضمن اشاره به دستگیری مهدی حاجتی، عضو شورای شهر شیراز در ارتباط با دفاع از حقوق بهاییان و اعتراض بعضی از نماینده‌های مجلس به این دستگیری نتیجه می‌گیرد که در چند سال اخیر شاهد تغییر رویکرد اجتماع و به طبع آن “تغییر جزئی رویکرد” یک سری از مسئولان هستیم.

از دیدار فائزه هاشمی با بهاییان تا دفاع حاجتی از حقوق بهائیان

ماجرای دیدار فائزه هاشمی با مدیر جامعه بهاییان دو سال پیش توجه به سرنوشت بهاییان کشور را بیشتر کرد. فائزه هاشمی پس از آمدن فریبا کمال‌آبادی به مرخصی از زندان به دیدار او رفته بود. کمال‌آبادی هشت سال از عمر خود را در زندان جمهوری اسلامی گذرانده و برای نخستین بار به مدت پنج روز مرخصی گرفته بود. او در دوران زندان خود با شماری از چهره‌های سیاسی و مدنی هم‌بند بود و میان آنان مناسبات انسانی پایداری شکل گرفته بود. فائزه هاشمی، نسرین ستوده، ژیلا بنی‌یعقوب، مهسا امیرآبادی و ساجده عرب‌سرخی از هم‌بندان او بودند که بلافاصله پس از مرخصی بی‌سابقه کمال‌آبادی به دیدار او رفتند و عکس و فیلم دیدارشان در شبکه‌های مجازی گذاشته شد.

فائزه هاشمی در آن زمان گفته بود که دیدارش با فریبا کمال‌آبادی، یکی از مدیران جامعه بهاییان معروف به “یاران ایران” عمل به “وظیفه‌اخلاقی و انسانی” بوده است. او گفت خلافی نکرده و از این دیدار پشیمان نیست.

دیدار فائزه هاشمی با فریبا کمال‌آبادی خشم و انتقاد شدید اصولگرایان و رسانه‌های وابسته به آنان را برانگیخت. اصولگرایان اقدام فائزه هاشمی و دیگر فعالان جامعه مدنی ایران را با الفاظی چون “دیدار با باند بهایيت” و دیدار با “افراد نجس” محکوم کردند.

تارا سپهری‌فر، پژوهش‌گر در بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در دیده‌بان حقوق بشر بر این باور است که در چند سال اخیر نقض حقوق بهاییان از طرف اجتماع و فعالینی که در بستر جامعه حضور دارند بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. او همچنین می‌گوید که در اظهار نظرهای برخی مسئولان شاهد یک تغییر جزئی هستیم.

مهدی حاجتی، عضو شورای شهر شیراز هم پنجم مهر (۲۷ سپتامبر) به اتهام “حمایت از فرقه بهاییت” دستگیر شد. او در توییتر خود نوشته بود که تلاش‌هایش برای آزادی “دو دوست بهایی” به نتیجه نرسیده است.

به دنبال دستگیری حاجتی چندین نماینده‌ی مجلس ایران از دستگیری او ابراز نگرانی کردند و گفتند او در حال دفاع از حقوق شهروندان بوده است.

نهادهای بین‌المللی حقوق بشر بارها از مقامات ایرانی خواسته‌اند که حقوق شهروندان بهایی خود را به رسمیت بشناسند و به اذیت و آزار آنان پایان دهند.

دیده‌بان حقوق بشر هم در قسمتی از گزارش روز سه‌شنبه ۲۴ مهر خود آورده است که قانون اساسی ایران بهاییان را به عنوان اقلیتی دینی در ایران به رسمیت نمی‌شناسد. مقامات به شکل مداوم بهاییان را صرفا به خاطر عقایدشان تحت آزار و اذیت و بازداشت قرار می‌دهند و به طور مداوم گورستان‌های آنها را تخریب می‌کنند. آنها ضمناً از ثبت نام دانشجویان بهایی در دانشگاه ممانعت به عمل می‌آورند و باورمندان به این دین را از دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی اخراج می‌کنند.

ایران وایر: اعتراض سراسری صنفی معلمان در روز یکشنبه (۲۲ مهر) در اعتراض به «گرانی و تورم، پایین آمدن قدرت خرید معلمان، کیفیت‌زدایی از آموزش و ادامه بازداشت فعالان صنفی» آغاز شده است
در برخی شهرها دانش آموزان هم از معلمین متحصن خود حمایت کرده اند
روی پلاکاردها مطالبات معلمان را نوشته‌اند: «پوشش بیمه کارآمد»، «بالا رفتن حقوق»، «برابری آموزشی»، «ایمن سازی مدارس»

هر کدامشان پلاکاری در دست گرفته‌اند و توی عکس‌ها لبخند زده‌اند. روی پلاکاردها مطالباتشان را نوشته‌اند: «پوشش بیمه کارآمد»، «بالا رفتن حقوق»، «برابری آموزشی»، «ایمن سازی مدارس» و… همگی‌شان معلم هستند. یا توی دفاتر مدارس عکس گرفته‌اند و یا توی حیاط و پشت به تابلوهای بزرگ نام مدرسه. عکس‌ها در فضای مجازی با هشتگ #تحصن_سراسری_معلمان به اشتراک گذاشته شده. اعتراض سراسری صنفی معلمان در روز یکشنبه (۲۲ مهر) در اعتراض به «گرانی و تورم، پایین آمدن قدرت خرید معلمان، کیفیت‌زدایی از آموزش و ادامه بازداشت فعالان صنفی» آغاز شده و قرار شده تا روز دوشنبه ادامه یابد.

در این تحصن‌ها، آموزگاران و دبیران مدارس در مدرسه‌ها حضور می‌یابند اما سر کلاس درس نمی‌روند. یکی از معلمانی که در مشهد به این تحصن پیوسته می‌گوید: «ما امروز سر کلاس نرفتیم. در دفتر نشستیم و از مطالباتمان حرف زدیم.» او پانزده سال است که در دبیرستان‌های مشهد ریاضیات، حسابان و دیفرانسیل تدریس کرده و حقوق‌اش دو میلیون و پانصد هزار تومان است: «سال 95 که اعلام کردند خط فقر در ایران دو میلیون و هفتصد هزار تومان است حقوق من دو میلیون تومان بود تازگی که اعلام نکردند خط فقر چقدر است اما خودمان که می‌دانیم قیمت‌ها پنج شش برابر شده. کرایه خانه‌ها بالا رفته، رب گوچه فرنگی هر قوطی 18 هزارتومان شده، تخم مرغ گران شده حتی تهیه املت هم که غذای کارگری است برای همه آسان نیست.»

معلم‌ها خواستار رسیدن حقوقشان به بالای خط فقر هستند. «جعفر ابراهیمی» فعال صنفی معلمان در گفت‌وگو با «میدان» می‌گوید: « ما می‌گوییم در این جغرافیا نه تنها معلمان بلکه هر کس زندگی می‌کند، باید شرایط زندگی انسانی را داشته باشد. راهش این است که درآمدشان بالای خط فقر باشد، درآمد ما را حقوق ما را به بالای خط فقر برسانند. راه آسانترش این است که قانون خدمات مدیریت کشوری را که سال‌هاست تصویب شده و اجرا نمی‌شود، اجرایی کنند.» قانون خدمات مدیریت کشوری سال 86 به تصویب رسیده، همسان سازی حقوق کارمندان ادارات دولتی یکی از مواردی است که در قانون خدمات مدیریت کشوری آمده است. ابراهیمی می‌گوید: «ما نمی‌گوییم حقوق کارمندهای مثلا وزارت نفت پائین بیاید. بلکه می‌گوییم حقوق کارمندان وزارت خانه‌های دیگر هم بالا برود. معلمان مدرسه، پرستارهاو…»

یک معلم از تهران که در تحصن امروز شرکت کرده به «ایران وایر» می‌گوید: «مشکل ما فقط پایین بودن درآمد نیست، تبعیض بیشتر اذیت‌مان می‌کند. ما به بچه‌هایی آموزش می‌دهیم که آینده کشور هستند و کارمند یکی از مهمترین وزارتخانه‌های کشور هستیم اما حقوق دریافتی‌مان هیچ سنخیتی با حقوق کارمندان وزارت خارجه، وزارت نفت و.. ندارد.» او تاکید می‌کند که بیشترین دلیل‌اش برای شرکت در تحصن امروز دفاع از حقوق خودش بوده. می‌گوید: «من همیشه به دانش‌آموزانم یاد می‌دهم که مطالبه به حق‌شان را پیگیری کنند. آنوقت چرا باید از حق خودم دفاع نکنم.» روی پلاکاردی هم که در دست گرفته نوشته: «متاسفانه اینجا حق دادنی نیست، گرفتنی است».

پایین بودن حقوق و کم شدن قدرت خرید اگر چه یکی از اصلی‌ترین مطالبات معلم‌هاست اما تنها خواسته آن‌هانیست. یکی از آن‌ها می‌گوید: «عدالت آموزشی وجود ندارد. تبعیض زیادی وجود دارد. مدارس غیر انتفاعی هر 8 دانش‌آموز یک معلم دارند در مدارس دولتی باید در مدارس سی و پنج نفره، چهل نفره درس بدهیم. بیشتر وقت معلم صرف ساکت کردن کلاس می‌شود و به طور قطع روی کیفیت آموزش تاثیر می‌گذارد.»

یکی دیگر از خواسته‌های معلمان اجازه فعالیت‌های صنفی است. یکی از معلم‌ها از تهدید به بازداشت فعالان صنفی خبر می‌دهد: «از چند روز پیش که کانال تلگرامی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران فراخوان این تحصن را منتشر کرد و از مدیران مدارس خواست تا برای این تشکل صنفی با معلمان همکاری کنند. از حراست آموزش و پرورش با فعالان صنفی تماس گرفته بودند و سعی کرده بودند با تهدید به بازداشت آن‌ها را منصرف کنند.»

معلمان ایران سال‌هاست برای دستیابی به حقوق خود تحصن و تجمع برگزار می‌کنند. تحصن‌هایی که در بسیاری موارد با برخورد خشونت آمیز پلیس رو به رو شده است. بسیاری از فعالان صنفی معلمان بارها بازداشت و روانه زندان شده‌اند. برخی از آن‌ها احکام طویل المدت زندان، شلاق و تبعید دریافت کرده‌اند. یکی از آن‌ها می‌گوید: «کجای دنیا معلم به خاطر مطالبات صنفی به حبس و شلاق و تبعید محکوم می‌شود. ما مطالبه صنفی داریم اما فوری انگ امنیتی می‌خوریم. مگر همین هفته پیش حکم زندان و شلاق برای شش معلم دیگر صادر نشد؟» اشاره او به حکمی است که برای شش معلم بازداشت شده در تحصن 20 اردیبهشت مقابل مجلس است. آن‌ها برای افزایش حقوق مقابل مجلس تجمع کردند و بازداشت شدند. «رسول بداقی»، «اسماعیل گرامی»، «جواد ذوالنوری»، «حسین غلامی، «محمد عابدی» و «عالیه اقدام دوست» شش معلم بازداشت شده هستند که به تحمل ۹ ماه حبس تعزیری و پرداخت جریمه نقدی ۵۰۰ هزار ریالی بدل از ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده‌اند.

در حال حاضر محمد حبیبی، اسماعیل عبدی، محمود بهشتی لنگرودی، محسن عمرانی و مختار اسدی در حال گذراندن دوره زندان خود به اتهام‌های امنیتی هستند و رسول بداقی، علی‌اکبر باغانی هم دوره تبعید خود را در شهر زابل می‌گذراند. رسول بداقی در تبعید هم با انتشار عکسی در این تحصن شرکت کرده است. او به تنهایی مقابل دوربین ایستاده پلاکاردی در دست گرفته که روی آن نوشته : «آموزش، بهداش و درمان رایگان، رفاه معلم، اشتغال کامل، بیمه بیکاری و رفاه حق هر ایرانی است.»

خبرگزاری هرانا: به دنبال فراخوان هفته گذشته‌ی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، امروز یکشنبه ۲۲ مهرماه، معلمان بسیاری از استان‌های کشور از جمله “فارس، خراسان رضوی، کرمانشاه، کردستان، ایلام، آذربایجان شرقی، مازندران، خراسان شمالی، تهران، اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد، همدان، قزوین، بوشهر، البرز، لرستان، خوزستان و آذربایجان غربی” دست به تحصن زدند و از حضور در کلاس‌های درس خودداری کردند. این تحصن در اعتراض به پایین بودن حقوق فرهنگیان و وضعیت معلمان زندانی شکل گرفته است. محمدرضا رمضانزاده، مسئول شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی ایران نیز در جریان تحصن امروز معلمان در بجنورد بازداشت شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، معلمان و فرهنگیان سراسر کشور به دنبال فراخوانی قبلی از سوی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، امروز یکشنبه ۲۲ مهرماه ۱۳۹۷ در بسیاری از شهرهای ایران دست به تحصن زدند.
در این روز فرهنگیان سراسر کشور از جمله در استان‌های “فارس، خراسان رضوی، کرمانشاه، کردستان، ایلام، آذربایجان شرقی، مازندران، خراسان شمالی، تهران، اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد، همدان، قزوین، بوشهر، البرز، لرستان، خوزستان و آذربایجان غربی” دست به تحصن زده و از حضور در کلاس‌های درس خودداری کردند و خواستار برآورده شدن مطالبات صنفی خود شدند.
معلمان متحصن نوشته‌هایی مانند «تبعیض حق معلم نیست»، «ما خواهان اجرای طرح رتبه‌بندی هستیم»، «معلم زندانی، آزاد باید گردد»، «نه به خصوصی‌سازی آموزش»، «جای معلم زندان نیست»، «نه به مدارس خصوصی» «ما به تبعیض اعتراض داریم»، «آموزش به زبان مادری حق است»، «جای معلم منتقد زندان نیست»، «عدالت آموزشی، حق معلمان است» و… در دست داشتند.
همچنین محمدرضا رمضانزاده، مسئول شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی ایران نیز در جریان تحصن امروز معلمان در بجنورد بازداشت شده است. گزارش شده که آقای رمضانزاده پس از بازداشت دست به اعتصاب غذا زده است.

هفته گذشته شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با صدور بیانیه‌ای ضمن انتقاد از عملکرد وزارت آموزش و پرورش، نسبت به پایین بودن حقوق و دستمزد معلمان اعتراض کرد و از فرهنگیان کشور خواست تا روزهای یکشنبه ۲۲ و دوشنبه ۲۳ مهرماه در دفتر مدارس تحصن کرده و از حضور در کلاس درس خودداری نمایند با آگاه‌سازی دانش‌آموزان، دلایل تحصن را برای آنها تبیین نمایند.

در قسمتی از این بیانیه آمده بود: “شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران به نمایندگی از بخش عظیمی از نیروی کار بخش آموزشی (بازنشسته و شاغل)، تمام مسیرها را برای تغییر این شرایط اسفناک پیموده است. معلمان بارها از روش های مختلف نظیر ملاقات با مسئولین، نامه نگاری، صدور بیانیه، راه اندازی کمپین و تجمعات صنفی خواسته های خود را بیان نموده اند اما حاکمیت و دولت یک گام مثبت برای حل معضلات بر نداشته است!”

این شورای صنفی همچنین در روزهای گذشته با انتشار مطالبی از اعلام آمادگی معملان مدارس بسیاری از شهرهای ایران برای شرکت در تحصن خبر داده بود.

کانون صنفی فرهنگیان استان قزوین نیز با نگارش نامه‌ای سرگشاده خطاب به سید محمد بطحایی، وزیر آموزش و پرورش نوشته و گفتند: “به استحضار جنابعالی می‌رساند که جمع کثیری از همکاران فرهنگی شما در آموزش و پرورش کل کشور در روزهای یکشنبه ۲۲ مهر ۹۷ و دوشنبه ۲۳ مهر ۹۷ در اعتراض به وضعیت معیشتی و خواست‌های بحق آموزشی و منطبق با اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی، در محیط کار خود حاضر و از حضور در کلاس‌های درس امتناع خواهندکرد. لذا چنانچه مایل باشید به شکلی اتفاقی یا با دعوت قبلی همکاران در چند مدرسه دخترانه و پسرانه حضور بهم رسانید تا از نزدیک با درد دل‌های همکارانتان و چگونگی به انجام رساندن این خواست‌ها که شخص جنابعالی هم در برنامه‌های تلویزیونی و مصاحبه‌های رسمی به بخشی از آنان صحه گذاشته‌اید و آنان را برحق می‌شمارید، همت گمارید”.

لازم به ذکر است یکی دیگر از خواسته‌های فرهنگیان در این تحصن سراسری آزادی معلمان دربندی همچون محمد حبیبی، اسماعیل عبدی، محمود بهشتی لنگرودی و … است.
هرانا نیز پیشتر طی گزارشی به بررسی جامع وضعیت معلمانی که برای استیفای حقوق صنفی خود در عین حفظ استقلال از دستگاه حاکمه تلاش می‌کنند، بازداشت شده و بسیاری از آنان متحمل حبس، اخراج و تبعید شدند، پرداخته بود.

ایسنا: معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ از مرگ سه عضو یک خانواده در منطقه تهرانپارس خبر داد.

به گزارش ایسنا، حوالی ساعت یک بامداد روز پنجشنبه ۱۹ مهرماه از طریق مرکز فوریت‌های پلیسی خبر مرگ سه عضو یک خانواده به کلانتری ۱۴۴ جوادیه تهرانپارس اعلام شد که با حضور مأموران در محل و تأیید خبر اولیه بلافاصله موضوع به اداره دهم ویژه قتل پلیس آگاهی و قاضی کشیک ویژه قتل اعلام شد و رسیدگی به موضوع در دستورکار ماموران پلیس آگاهی قرار گرفت.

کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی با حضور در محل در بررسی محل وقوع جنایت اطمینان پیدا کردند که خانمی حدودا ۳۵ساله به هویت مشخص با نوشیدن نوشیدنی مسموم و در ادامه خوراندن نوشیدنی به دو پسربچه ۸ و ۱۰ ساله‌اش اقدام به خودکشی کرده و در دست نوشته‌ای صراحتا عنوان کرده است که به واسطه افسردگی شدیدی که داشته اقدام به این کار کرده است.

براساس اعلام مرکز اطلاع رسانی پلیس آگاهی پایتخت، سرهنگ کارآگاه علی ولیپورگودرزی ، معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ با تایید این خبر گفت: در تحقیقات اولیه مشخص شد که همسر متوفی در زمان جنایت برای شرکت در مراسم سوگواری یکی از بستگانش در شهرستان حضور داشته که در پی تماس‌های تلفنی و عدم پاسخگویی همسرش به این تماس‌ها ، از برادرش خواسته تابرای بررسی موضوع به محل سکونت خانواده‌اش مراجعه کند که نهایتا با ورود به منزل، اجساد مادر و دو فرزندش در کنار یکدیگر و در حالت استراحت کشف شد.

انتهای پیام

دویچه‌وله: مولانا عبدالحمید در دیدار با معلمان ومدیران زاهدان از آموزش و پرورش خواست که سیاست‌های استخدامی خود را تغییر دهد. امام جمعه اهل سنت زاهدان گفت با استخدام کادر آموزشی بومی بلوچ می‌توان جلوی افت تحصیلی بلوچ‌ها را گرفت.

بیش از ۵۰۰ تن از مدیران، معاونان و معلمان آموزش‌ و پرورش شهرستان زاهدان روز پنجشنبه ۱۹ مهر (۱۱ اکتبر) با مولانا عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، دیدار کردند. پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر امام‌ جمعه اهل‌ سنت زاهدان اطلاع داده است که این دیدار در محل برگزاری نماز جمعه اهل‌ سنت زاهدان انجام گرفته است.

عبدالحمید در این دیدار ضمن اشاره به افت تحصیلی در منطقه سیستان و بلوچستان تاکید کرد که به علت نبود فعالیت‌های آموزشی در سیستان و بلوچستان “در بعضی مناطق حتی فردی با تحصیلات دکترا و کارشناسی و کارشناسی ارشد وجود ندارد”.

امام جمعه اهل سنت زاهدان خاطرنشان کرد: «همه اتفاق‌ نظر دارند که سیستان‌ و بلوچستان محروم‌ترین استان است، چرا که در میان مردمش بیکاری و فقر بیداد می‌کند و از لحاظ سواد و تحصیلات نیز عقب‌مانده‌ترین استان به‌حساب می‌آید.»

او گفت که باید این وضعیت را تغییر داد. عبدالحمید در ادامه ضمن اشاره به عدم استخدام بلوچ‌ها در آموزش و پرورش درخواست کرد که این اداره در سیاست‌های خود تجدید نظر کند و از نیروهای بومی و محلی استفاده کند.

در قسمت دیگری از سخنان خود عبدالحمید تاکید کرد: «ما باید فرهنگ، زبان و هویت قومی، مذهبی و دینی خود را حفظ کنیم. ملتی که به این مسائل توجه نکند در ملل دیگر هضم می‌شود و این خیلی بد است.»

دیدار۵۰۰ تن از فرهنگیان زاهدان با مولانا عبدالحمید

دیدار۵۰۰ تن از فرهنگیان زاهدان با مولانا عبدالحمید

“عزم جدی برای تغییر در آموزش و پرورش نیست”

یکی از دست اندرکاران مدرسه دینی دارالعلوم در زاهدان که نخواست نامش برده شود درباره علت انتقادهای عبدالحمید از آموزش و پرورش به دویچه وله گفت: «در منطقه سیستان و بلوچستان رده بالای ادارات از جمله آموزش و پرورش از یک قوم و یک مذهب خاصی هستند. بلوچ‌ها بیشتر در حد معلم یا مدیر یک مدرسه دورافتاده ممکن است باشند ولی عموما از افراد بومی استفاده‌ای نمی‌شود.»

او ادامه داد: «مولانا تاکید کردند که افراد بومی شناخت بهتری از مردم خود دارند و دلسوزانه کار می‌کنند و جلوی افت تحصیلی و بازماندگی از تحصیل را هم می‌توان گرفت. در مدارسی که معلمین بومی بلوچ کار می‌کردند دانش آموزان موفق بودند و ترک تحصیلی و افت تحصیلی کم‌تر مشاهد شده است. برای مثال در سراوان از یک مدرسه ۱۷ نفر در رشته پزشکی پذیرش گرفتند.»

طبق آمارهایی که نمایندگان بلوچ در مجلس اعلام کرده‌اند بیشترین آمار کودکان بازمانده از تحصیل در سال ۹۷ در ایران متعلق به استان سیستان و بلوچستان بوده است. به گفته این نمایندگان دولت تا به‌حال “عزم جدی” برای حل این مشکل از خود نشان نداده است.

دویچه‌وله: نسرین ستوده، وکیل زندانی که از سوم شهریور دست به اعتصاب غذا زده بود، روز چهارشنبه ۱۱ مهر به اعتصاب خود پایان داد. او در نامه‌ای که از زندان به بیرون فرستاده از فرهاد میثمی نیز خواسته تا به اعتصابش پایان دهد.

نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر که از خرداد ماه سال جاری در زندان و از سوم شهریور در اعتصاب غذا به سر می‌برد، به اعتصاب خود پایان داد.

این فعال مدنی در نامه‌ای که از زندان به بیرون فرستاده و مرکز حامیان حقوق بشر آن را منتشر کرده است، نوشته از روز چهارشنبه ۱۱ مهر (۳ اکتبر) به اعتصاب غذایش پایان می‌دهد.

پیش از نسرین ستوده، فرهاد میثمی فعال حقوق بشر زندانی نیز دست به اعتصاب غذا زده بود. ستوده گفته به دلیل نگرانی از وضعیت فرهاد میثمی به اعتصاب غذای خود پایان می‌دهد.

ستوده نامه‌ خود را با شرح وضعیت فرهاد میثمی آغاز کرده و نوشته است: «همچنان که مطلعید بیش از ۵۰ روز از اعتصاب غذای خشک و تر دوست و همراه همیشگی جامعه مدنی ایران، دکتر فرهاد میثمی می گذرد و البته ۳۷ روز نیز از اعتصاب اینجانب به روند ظالمانه و غیر قانونی بازداشت ایشان می گذرد. این شرایط به ویژه آقای میثمی را در وضعیت خطرناکی قرار داده است. من مطلع شدم ایشان را روز چهارشنبه گذشته به اجبار به بهداری زندان اوین منتقل کرده‌اند . تلاش‌های من برای دیدار با ایشان درجهت صحبت و تخفیف شرایط ایجاد شده تا کنون بی نتیجه مانده است.»

این وکیل مدافع حقوق بشر سپس با تاکید بر برحق بودن خواسته‌های مطرح‌شده از سوی فرهاد میثمی، اعلام کرده که به اعتصاب غذای خود پایان می‌دهد و از فرهاد میثمی نیز می‌خواهد که به اعتصاب غذایش پایان دهد.

نسرین ستوده سپس از همه فعالان حقوق بشر و نیز “هم‌وطنانش” خواسته تا تمام تلاش خود را برای آزادی همه زندانیان سیاسی از جمله همسرش رضا خندان و نیز فرهاد میثمی به کار برند.

بی‌بی‌سی: یک سخنگوی وزارت بهداشت ایران گفته است که در سه هفته اخیر در پنج استان کشور حداقل ۴۲ نفر در اثر مصرف مشروبات مسموم جان خود را از دست داده اند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان، ایسنا، ایرج حریرچی گفت: “از ۱۶ شهریور تا هشتم مهر ماه ۴۶۰ نفر به دلیل مسمومیت با الکل به مراکز درمانی البرز، کهکیلویه و بویر احمد، فارس، خراسان و هرمزگان مراجعه کردند. از این تعداد ۴۲ نفر فوتی و یا مرگ مغزی داشته‌ایم که ۹۳ درصد فوتی‌ها مرد بوده‌اند.”

ایرج حریرچی گفت که ۱۶ نفر نابینا شده اند و ۱۷۰ نفر هم به علت مصرف مشروبات تقلبی تحت دیالیز قرار گرفته اند.

آقای حریرچی گفت: “اگر افراد بعد از مصرف الکل دچار علایم شکمی مانند تهوع، استفراغ و… شدند به مراکز درمانی مراجعه کنند و کادر درمانی با او به عنوان بیمار برخورد می‌کنند و وظیفه گزارش به جایی را هم ندارند. در این صورت هم به خودشان کمک می‌شود و هم ما متوجه می‌شویم که در آن شهر الکل متیلیک است و برای پیشگیری اطلاع رسانی می‌کنیم.”

هرچند مشروبات الکلی در ایران ممنوع است اما بازار زیرزمینی بزرگی برای آن وجود دارد.

علت بخش بزرگی از این مسمومیت ها مصرف الکل متانول یا همان متیلیک است.

آقای حریرچی گفت: “مسمومیت با الکل متانول از جمله اورژانس‌هایی است که می‌تواند طی چند ساعت مصرف‌کننده را با عوارض متعددی از جمله ناتوانی‌های جسمی، نابینایی و مرگ مواجه کند.”

او هشدار داد: “الکل متیلیک را نمی‌توان از روی طعم و مزه نسبت به الکل شرب تشخیص داد. این الکل بسیار خطرناک است و می‌تواند منجر به نابینایی و مرگ شود. خیلی از الکل‌های شربی که در بازار غیرقانونی ایران به شکل پلمپب شده عرضه می‌شوند، تقلبی هستند.”

تحلیگران در گفت و گو با بخش فارسی بی بی سی گفته اند که تاثیر اقتصادی خروج آمریکا از توافق اتمی، برجام، ممکن است در افزایش مصرف محصولات تقلبی نقش داشته باشد.

با سقوط ارزش ریال مردم ممکن است به جای خریداری نمونه های گران خارجی به خرید مشروبات ارزان خانگی روی آورده باشند.

مقام های مبارزه با مواد مخدر ایران می گویند که هر سال ۸۰ میلیون لیتر الکل به ارزش ۷۳۰ میلیون دلار به این کشور قاچاق می شود.

ایران وایر: رضا حقیقت‌نژاد

صادق کیوان‌پناه، کاربر فعال در توییتر که از جوانان حامی جنبش سبز بوده، به تازگی فایل ۲۵دقیقه‌ای از سخنان میرحسین موسوی، رهبر در حصر جنبش سبز را منتشر کرده است که موضوع اصلی آن اعدام‌های تابستان۶۷ است.

میرحسین موسوی در این جلسه گفته با توجه به طرح پرسش‌های متعدد در زمینه اعدام‌های تابستان۶۷، در این زمینه سخن می‌گوید و سخنانش برای «درج نیست». به عبارتی این فایل صوتی را می‌توان محرمانه تلقی کرد و موسوی برای «روشن شدن» ذهن جوانان حامی خودش سخن گفته است:

1. موسوی در ابتدای سخنان خود می‌گوید که علت اینکه کمتر در این زمینه سخن می‌گوید این است که «نحوه طرح این مسئله» ممکن است موجب ایجاد حواشی و «با این درگیر شدن و با آن درگیرشدن» می‌شود و «شاید به نفع الان حرکت [جنبش سبز] نباشد». این موضوع،‌ اهمیت طرح مسئله تابستان۶۷ در ساختار سیاسی و مقاومت‌های موجود بالادستی برای واشکافی این جنایت را به خوبی نشان می‌دهد.

2. موسوی در شرح وقایع تابستان۶۷، ابتدا به درگیری‌های مسلحانه ابتدای انقلاب اشاره کرده و می‌گوید «طبیعی است» که نظام انقلابی با این حرکت‌ها برخورد کند ولی «اگر روحیه الان» را داشتیم، «می‌گفتم کمی ملایم‌تر باشیم». او همچنین با اشاره به وضعیت آشفته در زندان و برخوردهای بد و بدرفتاری با زندانیان، می‌گوید دغدغه دولت حل مشکلات زندانیان بود ولی برای اصلاح وضعیت با مقاومت قوه قضاییه مواجه شده و در نهایت با دخالت آیت‌الله خمینی، وضعیت بهتر می‌شود. به روایت میرحسین موسوی، خمینی معترض وضعیت زندان‌ها بود و در یک جلسه با آیت‌الله خمینی، که با حضور ۲۴،۲۵نفر برگزار شد، بحث عزل «فردی که بعدها منجر به کشتار سال۶۷ شد، مطرح شد.» منظور میرحسین موسوی، اسدالله لاجوردی است که البته به دلیل مخالفت‌ها ره به جایی نبرد. موسوی در این بخش مدعی است که پس از این جلسه، وضع بهتر شد و «ما مشکلی در آن موقع نداشتیم». این ادعا به وضوح دروغ است. سراسر کارنامه اسدالله‌ لاجوردی پر از ظلم و نقض حقوق بشر است و ادعای مخالفت خمینی با کارهای او نیز چندان معتبر نیست. اکبر هاشمی رفسنجانی در خاطرات مورخ چهارشنبه ۱۷بهمن۶۳، نوشته: «پیش از ظهر احمدآقا آمد … گفتند امام از عزل آقای اسدالله لاجوردی، دادستان انقلاب تهران، بی‌اطلاع بوده و راضی نیستند.» روایت و گزارش‌های متعددی درباره رضایت خمینی از لاجوردی منتشر شده و آیت‌الله خامنه‌ای، اول اسفند۹۵ در دیدار با عوامل فیلم ماجرای نیمروز با توصیف لاجوردی با عنوان «مرد پولادین»، گفت «یک کاری هم برای [ساخت فیلم درباره] آقای لاجوردی بکنید.»

3. موسوی در ادامه با اشاره به مستقر شدن نیروی نظامی سازمان مجاهدین خلق در عراق در جنگ ۸ساله عراق علیه ایران، به عملیات مرصاد یا فروغ جاویدان اشاره می‌کند که سوم مرداد۶۷ صورت گرفت. موسوی مدعی است قرار بود در کنار عملیات نظامی، «شورشی در زندان‌ها بشود» و «اینها تعدادشان هم کم نبود.» این ادعا به وضوح نادرست است. در نامه آیت‌الله خمینی به مقام‌های قضایی آمده است «کسانی که در زندان‌های سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاری کرده و می‌کنند، محارب و محکوم به اعدام هستند.» در این نامه هیچ اشاره‌ای به احتمال شورش در زندان نشده و دلیل اعدام، باقی ماندن افراد بر سر موضع خود بوده است.

4. میرحسین موسوی در ادامه مدعی است حکمی که هیات سه نفره از امام می‌گیرند، «حکم قتل کسی نیست». فعل «می‌گیرند» اینجا مهم است و اینطور القا می‌کند که کسی یا کسانی این حکم را از خمینی گرفته‌اند و او خودش عامل اصلی و مستقیم نبوده است. آیت‌الله منتظری در خاطراتش از احمد خمینی، به عنوان مهم‌ترین عامل در این زمینه یاد کرده است. اما جمله میرحسین موسوی درباره حکم نادرست است. در متن حکم آمده که کسانی که بر موضع خود پافشاری کنند، «محارب و محکوم به اعدام» هستند. در واقع، زندانی دو راه بیشتر نداشته، دست از عقاید خود بردارد یا کشته شود. محمدحسین احمدی شاهرودی، که دهه ۶۰ حاکم شرع خوزستان بود و یکی از قضات صادر کننده حکم اعدام‌های تابستان ۶۷ هم بود، مرداد۹۶ در گفتگو با خبرگزاری تسنیم می‌گوید: « کسانی که پافشاری بر سر موضع داشتند، حکم‌شان اعدام بود و ما هم حکم را اجرا کردیم.» آیت‌الله خمینی در ادامه حکم از اعضای هیات مرگ می‌خواهد که ساده‌اندیشی و رحم نکنند، «با خشم و کینه انقلابی» رضایت خدا را جلب و «وسوسه و شک و تردید نکنند.» بنابراین نه تنها آیت‌الله خمینی حکم مرگ داده که بر اجرای آن تاکید ورزیده است. عجیب‌تر اینکه وقتی موسوی اردبیلی، در برخی مفاد حکم تشکیک می‌کند، خمینی در دستور تکمیلی می‌گوید «سریع‌تر دشمنان اسلام را نابود کنید» و «در هر صورت که حکم سریع‌تر انجام گردد، همان مورد نظر است.» در واقع چیزی که مدنظر خمینی بوده، نه شرع بوده، نه قانون و نه دقت و انصاف و وجدان، او فقط خواستار کشتار سریع بوده است.

5. میرحسین موسوی در ادامه می‌گوید متن حکم آیت‌الله خمینی را هنوز ندیده است. نخواندن مهم‌ترین و جنایت‌بارانه‌ترین حکم پس از انقلاب۵۷ برای فردی که سال‌ها وزیر و نخست وزیر بوده قطعا یک نقطه ضعف بزرگ و عجیب است، هرچند بعید است بعد از خواندن حکم هم تغییری در آرای موسوی که در این فایل صوتی آمده، ایجاد شود.

6. موسوی می‌گوید در آن دوران دولت از این وقایع بی‌اطلاع بوده و بعد از طرح زمزمه‌هایی، «آقای خامنه‌ای گفت [اعدام‌ها در زندان] فاجعه است و این مثل آب سیاهی است که روی نظام ریخته می‌شود و همه را سیاه می‌کند.» آیت‌الله منتظری در کتاب خاطراتش نوشته خامنه‌ای در یک ملاقات دو نفره از وقوع اعدام‌ها ابزار بی‌اطلاعی کرده است. تاریخ دقیق این جلسات مشخص نیست و تا زمان مشخص شدن تاریخ جلسات، می‌توان گفت اکنون دو روایت درباره آگاهی آیت‌الله خامنه‌ای از اعدام‌های۶۷ داریم. البته با وجود روایت‌هایی درباره بی‌اطلاعی یا مخالفت خامنه‌ای با اعدام‌ها، او ۲شهریور۹۵، اندکی بعد از انتشار فایل صوتی دیدار آیت‌الله منتظری با هیات مرگ، از «برخی تلاش‌ها برای تطهیر منافقان روسیاه» انتقاد کرد و گفت هدف این کارها این است که «چهره نورانی امام راحل را خدشه‌دار کنند.»

7. موسوی می‌گوید در تابستان۶۷، «عده‌ای را بی‌گناه» اعدام کردند و برخی را از افراد اعدام‌شده را خودش می‌شناخته، «تعداد زیادی از آنها که کشته شدند، آدم‌های خوبی بودند» و می‌گوید دولت نه دخالت و نه موافقت داشت و وزارت اطلاعات هم که جزو دولت بوده، به او اطلاع نداده و روسای سه قوه، هم مخالف بودند و به همین دلیل متوقف شده است. بنابر برخی روایت‌ها که در کتاب آیت‌الله منتظری هم آمده، در جریان این اعدام‌ها، ۳۸۰۰نفر اعدام شدند و مشخص نیست منظور میرحسین موسوی از متوقف شدن چیست؟

8. میرحسین موسوی در ادامه به نقل از موسوی بجنوردی، عضو شورای عالی قضایی در سال ۶۷ که پدر همسر حسن خمینی است، می‌گوید امام دستور مستقیم قتل کسی را نداده و شورای تعیین شده، بد عمل کرده است. این روایت در سال‌های اخیر با گستردگی بیشتری مطرح شده که جنایت ۶۷ محصول عمل بد اعضای هیات مرگ بوده نه صدور حکم توسط آیت‌الله خمینی. در مقابل اعضای هیات مرگ هم بارها اعلام کرده که آنها حکم خمینی را اجرا کرده و به آن هم افتخار می‌کنند. هدف نهایی این تلاش‌های اغلب اصلاح‌طلبانه، مبراسازی خمینی از این جنایت است، تلاشی که البته شکست خورده است.

9. یک نکته مهم دیگر در فایل صوتی جایی است که موسوی می‌گوید باز کردن این ماجرا «تالی فاسد» دارد. این حرف درست و مهمی است. باز شدن پرونده تابستان۶۷ برای جمهوری اسلامی هزینه دارد و به همین دلیل است که رسانه‌ها و فعالان حقوق بشری و باید علیه فراموشی بجنگند و این پرونده را همیشه باز نگاه دارند.

10. عجیب‌ترین نکته این فایل صوتی اما این است که میرحسین موسوی با خلاف و جنایتکارانه دانستن اعدام‌های سال۶۷، می‌گوید در آن دوران با توجه به اینکه نخست‌وزیر بوده است، «موظف بوده که از کلیت نظام دفاع کند». اشاره میرحسین موسوی به مصاحبه‌اش در سال۶۷ است به خبرنگار تلویزیون اتریش گفته بود «ما باید توطئه آنها [مجاهدین خلق] را سرکوب کنیم … ما در این زمینه‌ها هیچ گذشتی نداریم.» نکته جالب توجه اینکه با استناد به متن ترجمه شده این گفتگو که در روزنامه اطلاعات، مورخ یک دی ماه سال۶۷، خبرنگار اتریشی از موسوی درباره اعدام‌های سال۶۷ نپرسیده و درباره نقض حقوق بشر در ایران پرسیده ولی موسوی خودش بحث عملیات مرصاد و مجاهدین خلق را مطرح و از برخورد قاطع دفاع می‌کند. در واقع موسوی در این زمینه موظف نبوده که از اعدام‌ها دفاع کند، ولی خودش اشاره کرده و در ادامه هم سعی می‌کند به روشنفکران غربی توضیح دهد که از حقوق بشری چیزی نمی‌فهمند. این احتمال وجود دارد که روزنامه اطلاعات در ترجمه سوال خبرنگار اتریشی، اشاره او به اعدام‌ها را حذف کرده باشد ولی این موضوع در پاسخ میرحسین موسوی که از جنس «اجبار» نیست، ایجاد نمی‌کند. اگر میرحسین موسوی باور دارد که آن رویداد «جنایت» بود و بسیاری از افرادی که بعضا خودش شناخت داشته و خوب و بی‌گناه بوده‌اند، اعدام شدند، حداقل می‌توانست در وضعیت دیپلماتیک، موضوع را به قوه قضاییه حواله دهد نه اینکه روشنفکران و رسانه‌های غربی را نصیحت کند. به نظر می‌رسد میرحسین موسوی در زمان طرح این سخنرانی که احتمالا تابستان سال ۸۹ نبوده، هنوز نتوانسته است که مواجهه‌ای شجاعانه درباره موقعیت خودش در این فاجعه داشته باشد. همچنانکه در مواجهه با نقش خمینی وقتی ادعا می‌کند پس از روشن شدن ابعاد فاجعه، خمینی خودش جلوی کار را گرفت، مشخص است که مانند بسیاری از اصلاح‌طللبان کماکان در حصر مانده است؛ حصر خمینی.