Jun 03 2017
جسد بچههایمان را تحویل ندادند، میخواهند گورشان را خراب کنند
ایران وایر: «بچههای ما را در گورهای دسته جمعی دفن کردند؛ یک کانال کنده و همه را کنار هم دفن کرده و روی کانال را با سیمان پوشانده بودند. بعد از مدتی هر کس اسم عزیزش را روی یک تکه سنگ مرمر نوشت و گذاشت تا نشانی مزار را گم نکند.»
این روایت پر از هق هق گریه یک مادر است؛ مادری که فرزندش را در جریان اعدام های دهه ۶۰ از دست داده است و اکنون در قبرستانی در اطراف اهواز دنبال نشانه های برجای مانده از جگرگوشه اش می گردد.
گورهای جمعی اهواز در یک تکه زمین بایر در سه کیلومتری شرق گورستان «بهشت آباد» واقع شده است: «قبلا آن زمین نخلستان بود که تبدیل به بیابان شده بود. از بهشت آباد که بیرون می آمدی، یک جاده خاکی و متروکه بود که خانواده ها با ماشین خودشان را به آنجا میرساندند. اعدامیهای سالهای 61 و 62 اول در آن جا دفن شدند تا رسید به سال 67 و اعدامیهای 67 را هم همان جا دفن کردند.»
او خاطرهای از یکی از مادرهای داغدار شنیده که با گذشت 29 سال از آن روزها هنوز در یادش مانده است: «یکی از مادرها که یکی از فرزندانش را سال 61 از دست داده بود و به مزار بچهاش سر میزد، در تیرماه 67 متوجه کندن این کانال که الان قبر دسته جمعی بچهها است، شده بود. او یک بار حین برگشتن از مزار فرزندش متوجه شده بود ماشین آب پاشی آن جا ایستاده است و چیزهایی داخل کانال ریخته میشود اما فاصله زیاد بوده و او متوجه نبوده چه کاری در حال انجام است. بعدها همان مادر متوجه شد قبر فرزند دیگرش آن جا است.»
نوروز امسال که خانوادهها سر مزار عزیزان شان میرفتند، می بینند اطراف قبرها پر از نخالههای ساختمانی شده است: «حجم عظیمی از خاک روی گورهای جمعی ریخته شد به طوری که سطح مسطح قبلی تبدیل به یک تپه کوچک شده است. انگار یک پروژه ساختمانی در حال اجرا است که در صورت تکمیل شدن سازه، روی تعدادی از قبرها قرار میگیرد و تعداد دیگری از قبرها هم روی کناره جاده قرار میگیرند و از بین میروند.»
یک کارگر ساختمانی در اواخر اردیبشهت ماه به اعضای خانوادهها که به محل گورهای جمعی رفته بودند، گفته قرار است جادهای که از کنار گورهای جمعی میگذرد را تا نزدیکی آنها تعریض کنند و در مرحله بعدی، گورهای سیمانشده به منظور ایجاد فضای سبز یا احداث یک مجتمع تجاری ویران خواهند شد. این موضوع نگرانی خانوادههای اعدام شدگان را بیش تر کرده است. یکی از آنها میگوید: «جسد عزیزانمان را که تحویل ندادند، اجازه برگزاری مراسم هم ندادند، دلمان به همین سنگهای کوچک و اسمها خوش است، این را هم میخواهند از ما بگیرند.»
آنها صدای خودشان را به سازمانهای حقوق بشری رساندهاند. «سازمان عفو بین الملل» و سازمان غیردولتی «عدالت برای ایران» در اطلاعیهای مشترک نسبت به تخریب این قبرها هشدار دادهاند. «شادی صدر»، مدیر سازمان عدالت برای ایران میگوید: «طی سالیان گذشته مقامات درد و رنج غیرقابل تحملی را به خانوادههای قربانیان اعدامهای فراقضایی سال ۱۳۶۷ تحمیل کردهاند. آنها خانوادهها را از حق دفن محترمانه عزیزانشان محروم و آنها را مجبور کردهاند که برای بازدید از مزار عزیزانشان از میان تپههای زبالهها عبور کنند. حالا هم قصد دارند آرامگاه قربانیان را نابود و خاطره آنها از تاریخ محو کنند.»
در این اطلاعیه تاکید شده است گورهای جمعی، صحنه جرم به حساب میآیند و برای حفظ آن ها نیاز است که متخصصان جرمشناسی به کار گرفته شوند تا حفاریهای لازم را انجام داده و از حفظ آثار جرم و شناسایی دقیق پیکرها اطمینان حاصل کنند. مقامات ایران با تخریب محل گورهای جمعی، شواهد مهمی را از بین میبرند که یک روز میتوانند برای روشن شدن تعداد و هویت کسانی که بهدست حکومت کشته شدند، استفاده شوند.
«مگدلانا مغربی»، معاون بخش خاورمیانه و آفریقای عفو بین الملل هم میگوید: «مقامات ایران به جای تلاش برای محوکردن یاد کشتهشدگان و جلوگیری از اجرای عدالت، باید از گورهای جمعی مربوط به کشتار سال ۱۳۶۷ حفاظت و مراقبت کنند تا روزی که انجام تحقیقات مستقل و موثر ممکن شود. خانوادهها حق دارند بدانند بر سر عزیزانشان چه آمده است و آن ها را به طور محترمانه دفن کنند.»
خانوادههای قربانیان اعدامهای 67 تحت فشارهای شدید امنیتی هستند. یکی از آنها میگوید: «مدام تهدید میشویم. می گویند چرا به مزار عزیزانتان سر میزنید و چرا با آن هایی که خارج از ایران هستند، تماس دارید؟ ما به سختی میتوانیم از وضعیتی که برای قبرهای بچهها پیش آمده، اطلاع رسانی کنیم. لااقل شما حرف دل ما را بزنید. این قبرها برای ما عزیز هستند؛ خیلی عزیز.»
حق نشر عکس AFP Image caption گفته میشود ادامه حصر خواست آیتالله خامنهای استاصول قانون اساسی جمهوری اسلامی که مورد استناد آقای مطهری قرار دارد به امنیت قضایی شهروندان از جمله ممنوعیت دستگیری و ادامه بازداشت افراد بدون مبنای قضایی، تبعید بدون حکم قضایی و جلوگیری از امکان محاکمه عادلانه مربوط میشود.
حق نشر عکس AFP Image caption پس از هفت سال هنوز هم وضعیت موسوی، رهنورد و کروبی بدون محاکمه در حصر خانگی هستندآقای مطهری با اشاره به این بخش از سخنان صادق لاریجانی و شرایط قرار گرفتن آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد در حصر خانگی گفته است “اولا رئیس این عالیترین نهاد امنیتی کشور، رئیس جمهور است و میتواند برای تغییر این تصمیم اقدام کند، ثانیا این نهاد زمانی که کشور در حال آشوب بود اضطرارا این حق را داشته است که به صورت موقت چند ماهه تا زمان برقراری آرامش، حکم به حصر خانگی بدهد اما بحث در ادامه آن است.” وی پرسیده است: “آیا شورایعالی امنیت ملی میتوانسته حکم به مجازات ادامه حصر بدهد یعنی کار قوه قضائیه را انجام بدهد؟ آنهم بدون هرگونه محاکمهای و شنیدن دفاعیات آنها و پرداختن به پرونده سایر طرفهای فتنه سال ٨٨؟”
حق نشر عکس Leader.ir Image caption اعلام انتخاب مجدد احمدینژاد و حمایت آیتالله خامنهای از او یک دوره اعتراضات داخلی را در پی داشتعلی مطهری در ادامه نامه خود مینویسد که حفظ اقتدار قوه قضائیه با رفتار عادلانه این قوه در دفاع از حقوق مردم “حتی کسانی که به رغم شما فتنهگر بودهاند” به دست میآید “نه اینکه بخشی از وظایف خود را به شورایعالی امنیت ملی محول کنید و در عوض به اظهار نظر درباره برجام و سفر ترامپ به عربستان و مانند آن بپردازید.”
حق نشر عکس ANON Image caption اعلام نتیجه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری یک دوره تظاهرات اعتراضی و برخورد شدید نیروهای امنیتی با معترضان را در پی داشتدرخواست رهبر جمهوری اسلامی موثر واقع نشد و تظاهرات اعتراضی چند ماه به طول انجامید در حالیکه نحوه برخورد نیروهای امنیتی و قضایی با تظاهرکنندگان انتقادهای گستردهای را در خارج و داخل کشور، از جمله از سوی آقایان کروبی و موسوی در پی آورده بود. اواخر سال بعد، دعوت آقایان موسوی و کروبی از مردم برای شرکت در تظاهراتی در حمایت از حرکت موسوم به بهار عربی در منطقه باعث شد که آنان همراه با همسرانشان در خانههای خود عملا محبوس شوند. خانم کروبی بعدا آزاد شد اما بقیه همچنان در حصر خانگی هستند.
