اخبار

خودنویس: امام جمعه مشهد می‌گوید این که روح‌الله خمینی به عنوان اسطوره آزادی‌خواهی تاریخی معرفی شود، یک تحریف است.

احمد علم‌الهدی امام جمعه مشهد در خطبه‌های روز پانزدهم خرداد این شهر، گفت [2]: «تحریف امام به این است که امام یک اسطوره آزادی‌خواه تاریخی شود و افراد هرگونه که می‌خواهند امام را تفسیر کنند».

وی گفت که تحریف خمینی در دو جهت صورت می‌گیرد: «یک خطر تحریف از سوی افرادی که امام را ندیده‌اند و تحریف دوم که عمده مطلب مقام معظم رهبری از این ناحیه بود این است که افرادی که قبلاً با امام رابطه داشتند و از انقلاب و تداوم راه امام و انقلاب خسته شدند بیایند و هرچه به نظر خودشان است به‌عنوان امام به ذهن مردم قالب کنند و این تحریفی خطرناک است».

احمد علم‌الهدی در ادامه گفت: «آقایی که روزی در خدمت امام بوده امروز بخواهد مصالح سیاسی خود را به اسم امام قالب کند».

اشاره وی به سخنان اخیر اکبر هاشمی رفسنجانی رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام است که گفته بود [3]: «انقلابی که امام طراحی و رهبری کردند، عاری از هرگونه خشونت بود و هیچ‌گاه در برنامه‌ریزی ایشان فعالیت‌های خشن وجود نداشت». وی همچنین گفت که رهبر پیشین جمهوری اسلامی «هرگز اجازه پیش‌روی در خاک عراق را نمی‌دادند».

علم‌الهدی بدون اشاره به نام هاشمی رفسنجانی گفت: «این‌ها اگر خسته شده‌اند، فاصله بگیرند اما این کار را نمی‌کنند زیرا قدرت‌یاب هستند و هرچه مطابق مطامع آن‌هاست به اسم امام قالب می‌کنند».

روز گذشته نیز علی خامنه‌ای در مراسم سال‌مرگ روح‌الله خمینی گفته بود [4]: «در زمان حیات امام عده‌ای هر حرفی را که به نظر آنها پسندیده می‌آمد به امام نسبت می‌دادند در حالی‌که هیچ ارتباطی با شخصیت ایشان نداشت».

رهبر جمهوری اسلامی افزود: «بعد از رحلت امام این جریان ادامه داشت تا جایی که برخی امام را بعنوان یک انسان لیبرال‌مسلک که هیچ قید و شرطی در رفتارهای سیاسی، فکری و فرهنگی ایشان وجود ندارد معرفی می‌کنند، در حالی‌که این نگاه بشدت غلط و خلاف واقع است».

انتخاب: حریم‌ها نیز یک نعمت برای ما محسوب می‌شود، متأسفانه رفع تحریم ها نه تنها سازنده نیست بلکه موجب افزایش اسراف و اشرافی گری و ورود اجناس و کالاهای لوکس به داخل کشور می شود.
پایگاه خبری تحلیلی انتخاب :
رفع تحریم ها برای ایران سازنده نیست؛ با این کار کالاهای لوکس وارد کشور می شود / دیگر جایی برای بگو بخند و راه رفتن با دشمنان باقی نمانده است

حجت‌الاسلام صدیقی با بیان این‌که با اجرای فرامین رهبری در برابر دشمنان مصون می‌مانیم، گفت: کینه توزی ها و دشمنی‌های مستکبران جایی برای سازش، بگو بخند و راه رفتن و برگزاری جلسات خصوصی نمی‌گذارد.

به گزارش «انتخاب»، حجت‌الاسلام والمسلمین کاظم صدیقی امام جمعه موقت تهران، ظهر روز گذشته در مراسم گرامیداشت سالگرد رحلت امام خمینی و قیام خونین 15 خرداد در مسجد سید اصفهان گفت: امام خمینی تأکید داشتند که باید ولایت فقیه جایگزین سلطنت شود تا مسائل کشور در همه زمینه‌ها در دست عالمی قرار بگیرد که شهامت، شجاعت، عدالت، مدیریت و حکمت دارد و این به علت این است که چنین شخصیتی بازدارنده است و مانع دست درازی به کشور خواهد شد و به دنبال قدرت نخواهد بود.

وی پیروزی انقلاب اسلامی و استقرار نظام اسلامی را معجزه دانست و ابراز کرد: نظام اسلامی ما مبتنی بر مردم سالاری دینی، حکومت بر دل‌ها و بسیج مردم برای تأسیس حکومت بوده است، در تاریخ به غیر از حکومت دینی نبی اکرم، حضرت سلیمان و حکومت 4 ساله امام علی (ع) دیگر چنین حکومتی مستقر نبوده است.

امام جمعه موقت تهران خاطر نشان کرد: نباید عده ای بگویند چون رهبری حاضر هستند کسی نمی‌تواند دست درازی به انقلاب اسلامی و حکومت پیدا کند، مگر رهبری بالاتر از امام علی هستند که چنین مسائلی مطرح می‌شود، اگر ما بصیر و هشیار نباشیم دچار مشکل خواهیم شد.

حجت‌الاسلام صدیقی با اشاره به نقش مؤثر مردم در عرصه های مختلف و اهمیت حضور مردم در صحنه تصریح کرد: اگر مردم در صحنه نباشند ممکن است مسائلی که خلاف عزت و اقتدار کشور و نظام است بر ما تحمیل شود، در زمان خلافت امام علی (ع) ایشان را در اوج قدرت مورد ظلم قرار دادند و مسائلی خلاف صلاح امت اسلامی را به ایشان تحمیل کردند، امروزه در مذاکرات خطوط قرمز رهبری عملی شده است؟ آیا پروتکل الحاقی و بازرسی‌ها با مبانی اسلام، قرآن و عظمت شهدای ما سازگاری دارد؟ آیا بازرسی از مراکز نظامی با مبانی ما و نظام اسلامی هم خوانی دارد؟

وی انقلاب اسلامی را رهایی بخش و نجات دهنده کشور از اسارت توصیف کرد و گفت: شکسته شدن تحریم‌های بیرونی و ایجاد تحریم‌های داخلی ذلت بیشتری برای کشور دارد، جنگ برای ما یک نعمت بود و تحریم‌ها نیز یک نعمت برای ما محسوب می‌شود، متأسفانه رفع تحریم ها نه تنها سازنده نیست بلکه موجب افزایش اسراف و اشرافی گری و ورود اجناس و کالاهای لوکس به داخل کشور می شود.

رادیوفردا: در حالی که معاون وزیر خارجه ایران از برگزاری دادگاه دو پلیس «خاطی» فرودگاه جده و تقاضای حکم اعدام برای آنان خبر داده بود، رئیس سازمان حج و زیارت ایران می‌گوید که «ممکن است» محاکمه این دو مامور «در پایان این هفته» آغاز شود.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، سعید اوحدی، رئیس سازمان حج و زیارت ایران، روز سه‌شنبه ۱۲ خرداد، همچنین گفت که «بر اساس شواهد موجود کیفرخواست سنگینی برای این دو فرد مجرم و فاسد تنظیم شده است».

به گفته مقامات ایرانی، در هفته دوم تعطیلات نوروز سال جاری، به هنگام بازرسی از یک کاروان عمره ایرانی، ماموران فرودگاه جده به بهانه مشکوک‌ شدن به دو نوجوان ایرانی، آنها را از بقیه جدا کرده و مورد آزار و اذیت جنسی قرار داده‌‌اند.

به دنبال انتشار خبر این اتفاق و چندین مورد اعتراض و تظاهرات در تهران و شهرهای دیگر، علی جنتی، وزیر ارشاد، روز دوشنبه، ۲۴ فروردین، اعلام کرد که سفر حج عمره زائران ایرانی تا زمان محاکمه و مجازات این ماموران متوقف می‌‌شود.

اما حسن قشقاوی، معاون پارلمانی و کنسولی وزیر خارجه ایران، از برگزاری اولین جلسه محاکمه این «دو پلیس خاطی» در صبح روز دوشنبه، ۱۱ خرداد، در دادگاه شعبه ۷ جنایی جده خبر داده است.

به گفته آقای قشقاوی، دادستان جده به اتهام «خیانت در امانت به عنوان پلیس و اعمال شنیع در حین مأموریت» خواستار اعدام این افراد شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، آقای قشقاوی همچنین گفت که سرکنسول ایران در جده در جلسه دادگاه حضور داشته و ادامه محاکمه این ماموران به چهارشنبه هفته آینده موکول شده است.

یک روز پس از این سخنان اما رئیس سازمان حج و زیارت ایران در سخنانی متناقض گفت که ممکن است جلسه محاکمه دو پلیس عربستان سعودی «تا پایان همین هفته آغاز شود».

در همین حال این مقام حج و زیارت ایران روز سه‌شنبه تاکید کرد که محاکمه این دو مامور «به تنهایی» باعث از سرگیری اعزام زائران ایرانی به حج عمره نخواهد شد.

به گفته سعید اوحدی، پس از محاکمه و مجازات این دو مأمور و مذاکره با وزیر حج عربستان، در صورت اطمینان از «تأمین امنیت زائران و مشخص شدن راهکارهای لازم در فرودگاه، اماکن مقدسه و…» سفر زائران ایرانی به حج عمره از سر گرفته خواهد شد.

آقای اوحدی روز دوشنبه نیز در همین باره گفته بود: «شنیده‌ام وزارت حج عربستان جلسات امنیتی با پلیس این کشور داشته و راهکارهایی مطرح شده است، اما همه اینها در حد شنیده بوده است.»

دو روز پیش از اعلام لغو سفر حج عمره زائران ایرانی، ناصر خدرنژاد، معاون سازمان حج و زیارت، گفته بود که «پروازهای بسیاری» از زائران ایرانی به دلیل «عدم صدور ویزا» از سوی عربستان لغو شده ‌است.

درهمین حال حسن قشقاوی، معاون وزیر خارجه ایران، روز شنبه، دوم خرداد، درهمین باره گفت: «مشکل صدور ویزا از سوی عربستان از مدت‌ها قبل شروع و این موضوع حل نشد تا این ‌که به موضوع تعرض به دو نوجوان ایرانی رسید.»

به گفته آقای قشقاوی، ایران با افزایش کارکنان سفارت‌ و کنسولگری عربستان سعودی در تهران و مشهد موافقت کرده، اما با این حال «مسئله ویزا» هنوز حل نشده است.

حجت الاسلام محمدرضا زائری: من مسیح علی نژاد روزنامه‌نگار هستم و چند بار دیگر هم با شما تماس گرفتم برای مصاحبه ، که موافقت نکردید ولی گفتم دوباره تماس بگیرم. اگر موافق باشید صدای شما را هم ضبط می‌کنم و مصاحبه را شروع می‌کنم.

قبل از اینکه سؤال بفرمایید من دو نکته عرض بکنم. نکته‌ی اول درواقع پیش فرضم این است که با شما به‌عنوان یک شخص دارم گفتگو می‌کنم نه با یک نشریه یا رسانه یا پایگاه خبری.

من گفتگوی شما را در وب‌سایت شخصی خودم منتشر می‌کنم(به هر حال چون من خبرنگار آزاد هستم) به شما قول می‌دهم که گفتگوی شما عیناً در وب‌سایتم منتشر شود. حالا ممکن است بعد از اینکه منتشر شد، سایت داخل ایران بردارد بازنشر کند مثل خبرگزاری فارس که مصاحبه من را با آقای ابوطالبی منتشر کرد، یا صداوسیما بازنشر کند و یا تلویزیون من و تو یا بی‌بی‌سی. ولی من به شما قول می‌دهم مصاحبه شما را اول در سایت خودم منتشر می‌کنم هرکسی هم خواست بردارد، دیگر بعد از آن می‌تواند منتشر کند.

اختیاردارید. به هرحال عرض من این است که من با شخص شما گفتگو می‌کنم. من با شخص ، طرف هستم. نه من از شهید مطهری بالاترم نه شما از متصدیان مجله‌ی زنِ روز قبل از انقلاب پایین‌ترید. لذا تکلیفم برای گفتگو خیلی روشن و شفاف است. نکته‌ی دوم و پیش فرضم باز این است که – خواهش می‌کنم این را خیلی دقیق بشنوید و اگر اشتباه می‌گویم باز تذکر دهید و تصحیح بفرمایید – شما به‌عنوان یک زن مسلمان ایرانی راجع به اصل موضوع حجاب ، به‌عنوان یک امر دینی و یک واجب دینی تردید و حرفی ندارید ،منتها در عمل کردن و در التزام شخصی خودتان ممکن است مشکل داشته باشید. مثل کسانی که اصل نماز را به‌عنوان ضرورت دین انکار نمی‌کنند ولی ممکن است تنبل باشند یا حال نداشته باشند نماز بخوانند. این فهم من درست است یا نه؟

به هر حال شما الآن در سؤالات من متوجه خواهید شد که من بسیار برای دین باوران و کسانی که حجاب را باور دارند احترام قائل هستم. منتها من خودم اعتقادی به حجاب، خصوصاً حجاب اجباری ندارم. اما می‌دانم که یکی از اصول شرع است و خانواده‌ی خودم هم ، همه‌ی زنان فامیل من باحجاب هستند و مسلمان هستند و خیلی هم به مسائل شرعی پایبند هستند. خوشحال می‌شوم که در این مصاحبه حداقل من بتوانم پرسشگری بکنم و مورد بازجویی قرار نگیرم. اگر اجازه دهید من سؤال‌هایم را بپرسم.

نه من اصلاً بازجویی نمی‌کنم. ولی فکر می‌کنم که حق دارم موضع شما را بدانم. واقعیتش این است که من با این پیش‌فرض دارم صحبت می‌کنم. شناختی هم که از شما دارم – علی‌رغم اختلاف بسیار زیاد سیاسی‌مان – این است که در مسائل حرفه‌ای خودتان پایبند و مقید هستید و اخلاق حرفه‌ای را رعایت می‌کنید و من هم با این اطمینان دارم با شما مصاحبه می‌کنم.

خیلی ممنونم که برخلاف بسیاری دیگر از روحانیونی که من زنگ می‌زنم اولاً اتهام جاسوسی نمی‌زنید و تلفن را قطع نمی‌کنید. به این دلیل که الآن ایران دارد با آمریکا مذاکره می‌کند از طرفی به ما که ناگزیر از کشورمان بیرون مان کردند اتهام می‌زنند که شما دارید از غرب و آمریکا خط می‌گیرید که این‌طور نیست و ممنونم که به سؤالاتم پاسخ می‌دهید.

اختیاردارید. اگر اجازه بدهید من یک عرض دیگر هم دارم. من فکر می‌کنم که همه‌ی ما لازم است در گفتگوهایمان خیلی صریح و شفاف باهم صحبت بکنیم. من فکر می‌کنم همه‌ی ما ایرانی‌ها – حالا چه منی که با تمام وجود به اصل انقلاب و نظام اعتقاددارم و خودم را فدایی این نظام و این کشور و این رهبر و این اعتقادات می‌دانم، چه دیگرانی که به هر دلیلی در بخشی یا همه‌ی این اعتقاد با من همراه نباشند – یکی از مشکلاتمان این است که خیلی شفاف و صریح باهم گفتگو نمی‌کنیم و همین تعارف کردن‌ها باعث می‌شود که بعداً دچار مشکل بشویم . به نظر من هیچ اشکالی ندارد که من و شما خیلی صریح و شفاف دو موضع کاملاً برعکس هم داشته باشیم ولی خیلی منطقی و انسانی هم باهم گفتگو کنیم.

من هم خیلی خوشحالم که این را می‌شنوم و خیلی شفاف هم‌عرض می‌کنم خدمت شما که من نقطه‌ی مقابل شما هستم. یعنی آن اعتقاداتی که شما دارید برای نظام و کشور و رهبری، ممکن است من نداشته باشم اما من خبرنگارم و قائل به این هستم که باید به عقیده‌ی مخالفم احترام بگذارم و پرسشگری بکنم و دخل و تصرف نکنم در مصاحبه‌ای که با کسی انجام می‌دهم و این خیلی ارزشمند است که شما گفتگو با مخالف را بر می‌تابید و اتهام نمی‌زنید. بسیاری معتقدند که این روزها شما به‌عنوان اولین چهره‌ای که در تلویزیون در مورد حجاب اجباری موضع‌گیری می‌کنید – چون هیچ روحانی نیست که در تلویزیون جمهوری اسلامی ظاهر شود و علیه حجاب اجباری حرف بزند – بسیاری معتقدند که این خیلی مثبت است و برخی دیگر هم معتقدند که چون موضوع حجاب اجباری به انفجار رسیده و هولناک شده ، شما را – چون چهره روحانی هستید و خطری هم ندارید برای نظام – با برنامه‌ریزی دعوت می‌کنند که درواقع این خشم جامعه فروکش کند. حرف عامه مردم این است که این (رفتار صداوسیما) یک نوع سوپاپ اطمینان است که شما درعین‌حال خیلی (از خطوط قرمز) عدول نمی‌کنید. خودتان چه پاسخی دارید به این‌طور نگاه‌هایی که مطرح می‌شود؟

ببینید این پاسخ من دقیقاً می‌تواند همان پاسخی باشد که شما وقتی متهم به جاسوسی می‌شوید، مجبور هستید بدهید. یعنی درواقع من اولاً خودم را می‌شناسم و از خودم مطمئنم. می‌دانم که دارم باور و اعتقاد خودم را می‌گویم. بازخوردها و واکنش‌هایی هم که دارد، به نظر من نشان می‌دهد که قضیه چطور است. متأسفانه باید اعتراف بکنیم که در سازوکار روابط رسانه‌ای ما چنین هوشمندی و درایت و دقتی نیست. ای‌کاش ما در جمهوری اسلامی در رسانه‌های عمومی‌مان مخصوصاً رسانه‌ی ملی و صداوسیما چنین درایت و تدبیری داشتیم که می‌آمدند کسی را می‌آوردند که حساب‌شده یک‌چیزی را بگوید و مثلاً برایش برنامه‌ریزی باشد که سوپاپ اطمینان باشد. آرزوی من این است که این اتفاق می‌افتاد ولی متأسفانه این‌چنین نیست.

بله ولی به‌هرحال اینکه جمهوری اسلامی به ما اتهام جاسوسی می‌زند بااینکه برخی از مردم می‌گویند آیا شما این حرف‌هایتان علیه حجاب اجباری را واقعاً از اعتقادات قلبی‌تان می‌زنید یا نه، خیلی فرق دارد. چون مردم یک‌جوری بی‌اعتماد شده‌اند. چه پاسخی دارید درواقع به مردمی که خیلی اعتماد به روحانیت ندارند، وقتی حتی از حق انتخاب و حجابشان دفاع می‌کند؟

من درواقع به آن‌کسانی که این اعتماد را ندارند حق می‌دهم به دلیل اینکه اعتمادشان مخدوش شده، ولی در مقابل آن‌ها هم جمعیت بسیار زیادی هستند، بدون اینکه بخواهم مقایسه کنم که آن‌ها هم اعتماد دارند. آن‌ها هم احساس می‌کنند که یک کسی آمده و باصداقت و صراحت و شفافیت موضع خودش رو گفته، حتی اگر اون موضع اشتباه باشد.

آقای زائری خودتان نگرانی ندارید که ممنوع‌التصویر بشوید؟ یعنی بعد از این صحبت‌ها و مصاحبه‌هایی که کردید. چون خط قرمز جمهوری اسلامی به نظر می‌رسد که حجاب باشد و این را دارد به هر قیمتی حفظ می‌کند. از اینکه از صداوسیمای کشور حذفتان بکنند نگرانی ندارید که برخوردی با شما صورت گیرد؟

نه، من از بودنش نفعی نمی‌برم که از نبودنش درواقع چیزی حاصل شود برای من. من به‌عنوان یک روحانی، به‌عنوان یک طلبه، وظیفه‌ی دینی خودم را تبلیغ دین می‌دانم و الآن هم اگر دارم صحبتی می‌کنم راجع به همین موضوع، اتفاقاً از موضع دفاع از حجاب است و دوست دارم این را به‌صراحت بگویم برای شمایی که درواقع التزامی ندارید و – قبل از اینکه به بحث حجاب اجباری برسیم- برای شمایی که ترک حجاب کردید. دارم با این صراحت عرض می‌کنم من اتفاقاً از موضع حفظ حجاب و حراست از حجاب این حرف‌ها را می‌زنم نه از موضع بی‌اعتنایی به حجاب.

بحث اجباری شدن حجاب منجر به این شده است که حتی بسیاری از دین‌باوران و کسانی که حجاب دارند هم احساس می‌کنند که یک نوع توهین به آن‌ها تلقی شده، یک نوع تنش در جامعه به وجود آمده در بین کسانی که چادر دارند و کسانی که ندارند.

بله دلیلش این است که اساساً در تشریع حجاب، حجاب به‌عنوان یک عنصر حفظ کرامت انسانی زن طراحی‌شده است. ارزش و گوهری است که باید قدر و قیمت دانسته شود. آن چیزی که ماجرا را به یک نوعی دچار یک حالت پارادوکسیکال و تعارضی کرده این است که ما الزام و اجبار داریم ایجاد می‌کنیم برای چیزی که خودبه‌خود باید جذاب باشد و موردعلاقه و مورد محبت باشد.

چرا حکومت جمهوری اسلامی به موضوع حجاب، نگاهی سیاسی دارد و از انتخاب شخصی خارجش کرده و چرا این‌قدر برایش حجاب مهم هست؟ چرا شش هزار میلیارد بودجه هزینه کرده فقط برای اینکه زن‌ها را متقاعد بکند که به‌اجبار حجاب بکنند؟

حالا من اصلاً از بودجه خبر ندارم. اما اصل اینکه این الزام به وجود آمده، اجتناب‌ناپذیر است. به نظرم اگر بخواهیم قضیه را درست بفهمیم فارغ از حب و بغض، باید مسیر تاریخی شکل‌گیری این ماجرا را بدانیم. قبل از انقلاب یک اتفاقی افتاده که به‌اجبار در دوره‌ی پهلوی اول حجاب از سرزن‌ها برداشته‌شده، با خشونت و با شدت و با خاطره‌های بسیار تلخی که همه‌ی ما می‌دانیم و بی‌حجابی به‌عنوان یک مظهر و ظهور و بروز دولت شاهنشاهی و دولت طاغوت و رژیم فاسد غربی حاکم بر کشور دیده‌شده است. بعد از انقلاب حجاب به‌عنوان یک عنصر اصلی از مظاهر دین موردتوجه و استقبال و علاقه و اصرار مردم بود. اکثریت مردم هم به دنبال حجاب بودند، اکثریت خانم‌ها به دنبال حجاب بودند. فیلم‌های مستند و عکس‌ها هم این را نشان می‌دهد.

ببینید آقای زائری، من این را خودم هم توی مصاحبه‌هایم می‌گویم در بین کسانی که انقلاب کردند بخش چشمگیری از مردم بودند که حجاب را می‌خواستند ولی این‌همه‌ی مردم نبودند؛ حتی اگر بودند آقای طالقانی هم این بحث را مطرح نمی‌کرد که تیتر اولِ روزنامه‌ی اطلاعات شود مبنی بر اینکه در حجاب، الزامی نخواهد بود. اگر شما می‌گویید که اکثریت می‌خواستند پس آن بخش از زنانی که بعد از انقلاب آمدند در خیابان، آن‌ها چرا علیه حجاب راهپیمایی کرده بودند؟

ما اگر قائل به دموکراسی هم باشیم و جمعیت را هم بخواهیم حساب کنیم، همه‌مان اعتقادداریم که اقلیت بسیار بسیار ناچیزی بودند که به حجاب اعتقادی نداشتند. اگر همان روزی که برای جمهوری اسلامی رأی‌گیری شد – که معنای این رأی‌گیری بخشی هم‌رأی به حجاب بود – اگر صراحتاً راجع به خود حجاب هم‌رأی گیری می‌شد، آیا شما فکر می‌کنید که کمتر از این رأی به جمهوری اسلامی به حجاب رأی داده می‌شد؟!

سؤال من این است که آیا واقعاً فکر می‌کنید رأی به جمهوری اسلامی یک معنایش رأی به حجاب اجباری بوده؟

الآن من راجع به اصل حجاب دارم حرف می‌زنم.

آن بخشی از مردمی که رأی دادند شاید به الگوهای کشورهای مسلمان نگاه می‌کردند . . .

من اعتقاددارم اتفاقی که افتاد این بود که درواقع روحانیتی که رویکرد اداره‌ی جامعه و حاکمیتی داشت مثل خود مرحوم امام – یک رویکرد بود – با رویکردی که روحانیت سنتی داشت و حالا که انقلاب پیروز شده بود توقع داشت که نظراتش تأمین بشود یک مقداری تفاوت داشت. برای همین شما می‌بینید وقتی خود حضرت امام تفسیر سوره‌ی حمد را از تلویزیون شروع می‌کند آن روحانیت سنتی آن برنامه را تعطیل می‌کنند. وقتی آیت‌الله خامنه‌ای به رهبری می‌رسد آن روحانیت سنتی یک‌چیزهایی را بر ایشان تحمیل می‌کند، حتی در ظاهر و پوشش ایشان. این تجربه‌ای که الزام و اجبار بکند از زاویه‌ای شروع شد و از یکجایی شروع شد و تصور این بود که این الزام و اجبار می‌تواند این ارزش الهی را در جامعه فراگیر بکند. نگرانی من هم به‌عنوان یک روحانی، یک طلبه که راجع به حجاب حرف می‌زنم این است که آن ارزش الهی و گوهری که برای حفظ کرامت زن بود را الآن ما داریم با اجبار یک‌جوری مطرح می‌کنیم، که انگار ناخوشایند است. مثل‌اینکه یک شخص گرسنه – که باید خودش برای غذا التماس بکند و دنبال غذا برود – شما به‌زور بخواهی که یک چلوکباب بسیار بسیار خوشمزه و مطبوع را به‌زور به حلق او بکنید. گفتمان حجاب اساساً قبل از اینکه به‌اجبار و الزام برسد، اساساً گفتمان ضعیفی نیست. خود شما که الآن در اروپا ساکن هستید دارید می‌بینید که بعضی از زنان مسلمان برای حفظ حجابشان سختی‌هایی را متحمل می‌شوند و لطمه‌هایی می‌خورند و با مشکلاتی مواجه هستند که بسیار بسیار بیشتر از آن مشکلاتی است که یک نفر برای حجاب برداشتن در ایران ممکن است با آن مواجه شود. اگر همین الآن در تهران کسی روسری از سرش بردارد، چه‌بسا که هیچ اتفاقی برایش نیفتد.

آقای زائری، بر اساس قوانینی که در کشور هست اگر کسی روسری از سرش بردارد هفتاد ضربه شلاق دارد و بر اساس قوانینی که در کشور هست اگر کسی از هفت‌سالگی روسری‌اش را بردارد حق تحصیل در کشور را نخواهد داشت. درست است؟

من دارم در تمام گفتگویم از اول تا آخر در مورد چیزی حرف می‌زنم که در عمل دارد اتفاق می‌افتد.

در عمل آیا دختری از هفت‌سالگی بگوید من این حجاب اجباری را نمی‌خواهم، آیا می‌تواند به مدرسه برود؟!

نه. به خاطر اینکه قانون این است و قانون هم دارد اجرا می‌شود. من حالا سؤالم و خواهشم از شما این است که همین قانونی که دارد اجرا می‌شود نه آن چیزی که روی کاغذ است و عمل نمی‌شود، آن قانونی که دارد اجرا می‌شود را شما مقایسه کنید با قانونی که در بقیه‌ی کشورها دارد عمل می‌شود. بعضی‌ها به خاطر اینکه حجاب داشتند بچه‌هایشان را از آن‌ها گرفته‌اند. این درست است یا نه؟!

نه نه. آقای زائری من اولاً دارم در مورد ایران حرف می‌زنم. کشوری که هیچ‌کسی حق ندارد راجع به حجاب اجباری در روزنامه‌های داخلی بنویسد. آمریکا مثلاً رسانه‌های آزاد زیاد دارد. مردم آمریکا هم از ظلمی که به آن‌ها بشود، چه وقتی‌که پلیس به سیاه‌پوست‌ها شلیک می‌کند، چه وقت‌هایی که حتی اوباما یا هیلاری کلینتون یا هر سیاستمداری دروغ بگوید یا تخطی بکند از قانون، رسانه‌های آزاد اینجا نقدشان می‌کنند. من ایرانی هستم و دلم هم می‌خواهد داخل ایران بنویسم. حالا اینکه از آمریکا زنگ می‌زنم مسئول این نیستم که همه نقص‌های قانونی کارهای ظالمانه‌ای که هر کشوری می‌کند را من در موردش جواب بدهم. سؤال من این هست که آیا به نظر شما حکومت ایران هیچ‌وقت حاضر است بپذیرد که این اجبار از ابتدا اشتباه بوده و به تعبیر شما اعتراف بکند به این اشتباه یا نه؟

حکومت ایران که یک نفر نیست ، من نه از حکومت خبردارم ، نه یک روزی خواهد رسید که یک نفر بخواهد به‌عنوان حکومت صحبت بکند.

آیا امکان این وجود دارد که یک روزنه‌ای باز شود که کسانی مثل شما زیاد بشوند و حکومت هم به این نتیجه برسد که بیاید در مورد حجاب اختیاری موضع‌گیری صریح کند؟

جمهوری اسلامی یک حکومت دیرپا و با عمر طولانی نیست و روحانیت ما هم سابقه‌ی سیاست‌گذاری اجرایی برای حاکمیت نداشته است. سی‌وپنج سال کل عمر این حکومت است. در خیلی از مسائل فرهنگی، اجتماعی، سیاسی تازه دارد تجربه کسب می‌کند. ما در برخورد با خیلی از موارد از گیرنده‌های شبکه‌های ماهواره‌ای بگیرید تا خیلی موضوعات دیگر(مثل الزام حجاب) الآن داریم آزمون‌وخطا می‌کنیم. تجربه‌هایمان راداریم می‌بینم. چه‌بسا یک روزی به این نتیجه برسیم که از اول نباید این اجبار ایجاد می‌شد، کما اینکه نظر شخصی من این است. من اتفاقاً همان‌طور که عرض کردم ، بازهم تصریح می‌کنم که این را از موضع انفعال و بی‌اعتنایی به حجاب نمی‌گویم ، این را از این موضع می‌گویم که حجاب که یک امر ارزشمندی است باعث شده که امروز به اینجا برسیم که زن من، دختر من ،مادر من ،خواهر من و بسیاری از بستگان خود شما – که فرمودید که قبل از انقلاب و بعد از انقلاب برایشان فرقی نمی‌کرده و به این حجاب اعتقاددارند و آن را با اعتقاددارند استفاده می‌کنند – در کنار کسانی قرار می‌گیرند که با اجبار و الزام روسری سرشان است.

به‌هرحال این حرف‌هایی که شما دارید می‌زنید و اعتراضاتی که زنان ایرانی دارند به حجاب اجباری می‌کنند در جایگاه خودش مؤثر و مفید هست. اما فکر می‌کنید چه راهکار اجرایی وجود دارد برای اینکه حاکمیت تن بدهد به سخنان بخش زیادی از جامعه‌ی ایرانی که به حجاب اجباری نه می‌گویند و هرساله گشت ارشاد نریزد در خیابان که با باطوم و زور بخواهد آن‌ها را وادار به حجاب بکند؟

من فکر می‌کنم در مسائل اجتماعی مخصوصاً مسائلی با این حساسیت ، ما اول باید یک مقداری واقع‌گرایانه و واقع‌بینانه مسئله را بررسی کنیم. مسئله، مسئله‌ای نیست که به‌راحتی با یک دستور و فرمان و یک اعلامیه حل شود. به‌هرحال در این جامعه عده‌ای هستند که دچار سو تفاهم‌هایی هستند و این‌سو تفاهم‌ها هم‌ریشه دارد. همان‌طوری که شما فرمودید بسیاری از مردم هستند که به منِ روحانی اعتماد ندارند و بسیاری از مردم هم هستند بیشتر از گروه اول و اتفاقاً ممکن است که به شما اعتماد نداشته باشند. اگر من و شما و دیگرانی باشیم که بخواهیم این‌سو تفاهم‌ها برطرف شود به نظر من راه درازی جلوی مان است. اول باید باب گفتگو باز شود، باب فهم طرف مقابل باز شود. اگر شما نسبت به من روحانی اعتقادتان این باشد که من یک آدم عقب‌مانده‌ی متحجر و خودخواه هستم، هیچ‌وقت نمی‌توانید با من گفتگو کنید. اگر من هم نگاهم نسبت به شمایی که حجاب ندارید این باشد که خدایی نکرده یک آدم فاسد و فاسق هستید طبیعتاً نمی‌توانم با شما گفتگویی بکنم. من فکر می‌کنم اول باید این‌سو تفاهم‌ها را برطرف کرد. بخشی از این مردم هم از شما – شخص شما رو عرض نمی‌کنم – از بسیاری این سؤال را می‌کنند که آن‌طرف هم یک اتفاق‌هایی افتاده است. صد و هفتادوپنج غواص ایرانی را دست‌بسته زنده‌به‌گور…

آقای زائری! من در مورد صد و هفتادوپنج غواص ایرانی هم نمی‌خواستم الآن وارد شوم ولی وقتی شما این بحث را مطرح کردید مایلم بگویم که ایدئولوژیک کردن بحث جنگ باعث شده که حتی عزاداری را هم برای ما خط می‌کشند که شما نباید چنین کنید. الآن کمیته‌ی پیدا کردن مفقودین و کشته‌شده‌های جنگ، اعلام کرده که ما همدردی‌ها و همدلی‌های کسانی که بیرون از ایران هستند و برانداز هستند را نمی‌پذیریم. درحالی‌که اعضای خانواده‌ی خودِ من، جزو مجروحان جنگی هستند، و از نزدیکان خود من، برادران خود من، همه‌ی مردان خانه‌ی من در زمان جنگ جبهه بودند زخمی و شیمیایی برگشتند. چرا فکر می‌کنید که از خون شهدا استفاده می‌کنند برای اینکه بگویند که شما باید حجاب را رعایت کنید و چون حجاب را رعایت نمی‌کنید پس شما خائن به خون شهدا هستید؟

فرمایش شما دقیقاً تأیید حرف من هست. من حرفم همین است. من می‌گویم ما برای اینکه به یک گفتگو برسیم و برای اینکه مشکلات اجتماعی‌مان حل شود اول باید طرفین همدیگر را درک بکنند. همان‌طور که شما انتظار دارید – و انتظارتان هم درست است – شما و دیگرانی – که داخل خود ایران هم ممکن است باشند – بسیاری از خانم‌ها که اعتقاد به حجاب هم ندارند، اگر انتظار دارند طرف مقابل به‌صرف نداشتن حجاب آن‌ها را متهم به خیلی از مسائل غیر ارزشی و غیراخلاقی نکند، از این‌طرف هم این توقع است که این تفاهم به وجود بیاد.

سؤال من برمی‌گردد به همین بحثی که مطرح کردید. چرا استفاده ابزاری و ایدئولوژیک می‌شود از خون شهدا برای سرکوب زنان؟

آن‌کسی که استفاده‌ی ابزاری می‌کند، کارش محکوم هست ولی آن‌کسی که برادرش شهید شده و در آخرین لحظات قبل از شهادتش تمام دغدغه‌اش این بوده که عفت و حیا و نجابت و ارزش‌های اخلاقی خواهرش و دخترش حفظ شود، این ربطی به مسائل ایدئولوژیک ندارد. اگر این پیام دارد منتقل می‌شود در کانتکس و فضا و حال و هوای خاصش هست، که ما تا این را نفهمیم نمی‌توانیم درواقع با طرف مقابل گفتگو کنیم. کما اینکه من خودم دارم عرض می‌کنم قبل از اینکه شما بفرمایید، من هم وظیفه‌ی خودم می‌دانم اگر بخواهیم مسئله حل شود باید طرف مقابلم را درک بکنم و به‌صرف اینکه او حجاب ندارد متهمش نکنم. اتفاقاً بخش عمده و بلکه قریب به‌اتفاق همین زنانی که شما نگرانشان هستید کسانی هستند که شب احیا، قرآن به سر می‌گیرند. کسانی هستند که روز عاشورا گریه می‌کنند و در مجالس حضور دارند. من می‌خواهم اتفاقاً بگویم ما از این موضع دیداری‌مان است که راجع به حجاب داریم حرف می‌زنیم. من حجاب را به‌عنوان یک ارزشی کنار ارزش‌های دیگر دارم تعریف می‌کنم.

وقتی در خیابان می‌روید ، اگر خودتان ببینید که زنی حجابش را رعایت نمی‌کند و مطابق قوانین جمهوری اسلامی نیست آیا همچنان برخلاف اینکه الآن می‌گویید، عقیده دارید که باید حق انتخاب داشته باشد یا امربه‌معروف می‌کنید؟ جلو می‌روید و به آن زن تذکر هم می‌دهید؟

من هیچ‌وقت سراغ آن زن نامحرم نمی‌روم و منِ روحانی با یک خانم هیچ‌وقت در خیابان دهن به دهن نمی‌شوم. اما شرایطی بوده که همسر او بوده، برادر او بوده، شرایطی بوده که توانستم تذکر بدهم، بله وظیفه شرعی خودم می‌دانم که امربه‌معروف و نهی از منکر بکنم. اما من معتقدم یک منکری بزرگ‌تر از بدحجابی است و آن بی‌عدالتی است. من منکر بی‌عدالتی، منکر اختلاس، منکر رشوه، منکر ربا را بالاتر از بی‌حجابی می‌دانم و این را با صدای بلند فریاد می‌زنم، و اتفاقاً از موضع روحانیت و آخوندی و طلبگی‌ام وظیفه می‌دانم این را با صدای بلند فریاد بزنم و از هر تریبونی استفاده کنم و بگویم آن دینی که من می‌شناسم و آن دینی که من خودم را فدایی آن می‌دانم، آن دینی نیست که بی‌حجابی را یک منکری بداند بالاتر از همه‌ی منکرات. آن دینی که من می‌شناسم اولویت‌هایی دارد که حجاب اولویت اولش نیست. اولویت‌های مهم‌تر از حجاب هست.

به نظر شما چرا جمهوری اسلامی به مدل لبنان و ترکیه و کشورهای مسلمان همسایه نگاه نمی‌کند؟

اولاً ایران خصوصیات خودش را دارد – مثل خیلی از مسائل دیگر از مسائل جغرافیایی و آب و هوایی و مسائل زیست محیطش، تا مسائل اجتماعی و فرهنگش – که لزوماً تطبیق کاملی با ترکیه و پاکستان و لبنان و عراق نمی‌کند. اما من به جدّ معتقدم در حوزه‌ی مسائل فرهنگی و اجتماعی ما نیاز داریم از تجربه‌ی دیگران استفاده کنیم. قانون زمانی رَوایی و مقبولیت دارد که اولاً ناظر به واقعیت بیرونی باشد و بشود اجرا کرد. ثانیاً پیش‌فرض آن قانون مسبوق باشد و این باشد که در حوزه‌های رسانه‌ای، تبلیغاتی، فرهنگی کاری برایش صورت گرفته باشد. شمایی که از حجاب خوشتان نمی‌آید یا تجربه‌ی شخصی دارید – شخص شمارا نمی‌گویم – یا تجربه‌ی ناخوشایندی دارید یا تصوری که از حجاب دارید تصور منحط یا پایینی است، حجاب را مال طبقه‌ی کلفت و فقیر و بدبخت می‌دانید، حجاب را نماد جهل و نادانی می‌دانید، و من هم اگر همین تصور را از حجاب داشتم باحجاب کاری نداشتم. متقابلاً شما هم اگر تلقی‌تان از حجاب، تلقی متفاوتی بود و حجاب را یک ارزش متعالی می‌دانستید از آن فرار نمی‌کردید. اینکه من به گفتگو دعوت می‌کنم و اصرار دارم، برای این است که ماها نیاز داریم این حرف‌ها را با همدیگر بزنیم و آرزوی من این است که ما یک روزی در داخل کشور، تلویزیون ما این‌قدر ظرفیت داشت که همین موضوعات را خانم‌ها بیایند و به‌صراحت و راحتی باهم در موردش حرف بزنند.

ببینید آقای رسایی دریکی از مصاحبه‌هایش گفته که زنانی که به حجاب اجباری اعتقاد ندارند ، می‌توانند از کشور خارج بشوند. شما درواقع چه ارزیابی دارید در مورد چنین سخنانی که از طرف آقای رسایی یا خیلی‌های دیگر مطرح می‌شود که می‌گویند آن‌هایی که به حجاب اعتقاد ندارند از ایران می‌توانند بروند؟

من ادبیاتم این نیست، چون فکر می‌کنم همین ادبیات را طرف مقابل می‌تواند با من داشته باشد و ما قرار نیست باهم این‌جوری زندگی کنیم. من فکر می‌کنم که باید گفتگو کرد و سو تفاهم‌ها را برطرف کرد. البته آنجایی که قانون قرار است حاکم باشد همه باید در مقابل قانون تسلیم باشیم. یکی از اتفاقات بدی که در این سالها افتاده، این است که ارزش و قیمت و اعتبار قانون را برخی ، یک مقداری سست کرده‌اند. من فکر می‌کنم قانون یک حرمت و یک اعتباری دارد که همه‌ی ما – حتی کسی مثل من – باید خودش را در مقابل قانون کاملاً خاضع و تسلیم ببیند. اما هر خانواده‌ای هم این را درک می‌کند که با قانون نمی‌شود روابط خانوادگی را حفظ کرد. ماقبل از قانون باید فضای محبت و عاطفه و رابطه و دوستی و مهربانی را ایجاد بکنیم.

آقای زائری! من آقای رسایی را مثال آوردم که گفته بودند زنانی که به حجاب اعتقاد ندارند ایران را ترک کردند، ازیک‌طرف آقای روحانی بیرون از ایران دعوت می‌کند که همه‌ی ایرانی‌ها می‌توانند بیایند و از وطنشان دیدار بکنند. شما کتاب خاطرات آقای روحانی را شاید خوانده باشید، می‌گوید که خود ایشان ازجمله کسانی بوده که در مورد اعمال قانون حجاب اجباری در اداره‌ها مسئول بوده و می‌گفت که بعضی از زن‌ها شروع کردند به نق زدن ، بازهم پافشاری کرده و این قانون اجراشده است. الآن که آقای روحانی در قدرت هست، حرف شما خطاب به ایشان چه هست؟

من فکر می‌کنم که بزرگ‌ترین کاری که آقای دکتر روحانی باید انجام بدهند این هست که الزامات و ضرورت‌های حوزه‌ی اجرا و اداره‌ی کشور را بیشتر به دوستان خودشان گوشزد بکنند. فکر می‌کنم که خیلی از دوستان درواقع سو نیتی ندارند.

من سؤالم این است که آیا الآن که ایشان در قدرت است، حرف شما خطاب به ایشان در مورد موضوع حجاب چی هست؟

من با ایشان حرفی ندارم به دلیل اینکه نسل قبل از ما با یک دیدگاه‌هایی کشور را اداره کرده و پیش برده، الآن تجربه دارد. من از آن تجربه‌ها سعی می‌کنم استفاده بکنم. اگر قرار باشد نسل ما در ادامه‌ی مسیر، خدمتی به کشور و شهروندان این کشور بکند باید از آن تجربه‌ها استفاده بکنند و کار را هم درست‌تر انجام بدهند.
آیا این مطلب در صفحه اصلی باشد ؟

دویچه‌وله: گروه‌های تندرو در ایران می‌گویند مسئولان کشور فقط صحبت از “توافق” می‌کنند اما “جنگ قطعا اتفاق خواهد افتاد” و باید مردم را برای جنگ آماده کرد. طرفداران دولت در مقابل می‌گویند تندروها کسب‌وکارشان در جنگ و جنگ‌طلبی است.

حسن روحانی معتقد است پیروزی او در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ پیروزی گفتمان “تعامل با جامعه جهانی” بود. او پیش از انتخابات گفته بود: «ما برای اینکه به اهداف ملی دست پیدا کنیم و برای اینکه کشور را از تحریم ظالمانه نجات دهیم و برای اینکه روابطمان را با دنیا براساس تعامل سازنده بنیانگذاری کنیم در این عرصه ورود کرده‌ایم.»

پس از پیروزی درانتخابات نیز گفت: «پیام انتخابات ۱۳۹۲ سیاست خارجی پویا و فعال با جهان بود که البته همراه با احترام، منافع و حفظ حقوق متقابل است.»

براین اساس او بلافاصله پس از آغاز دوره ریاست‌جمهوری‌اش مذاکره جدی با قدرت‌های بزرگ به‌ویژه آمریکا برای حل و فصل مناقشه‌ی هسته‌ای و برچیدن تحریم‌های ایران را در دستور کار نخست دولت خود قرار دارد.

دو سال مذاکرات نفس‌گیر تیم سیاست خارجی روحانی با قدرت‌های جهانی اکنون به هفته‌های و روزهای پایانی خود نزدیک می‌شود. آگاهان می‌گویند اصو‌ل‌گرایان تندرو این روزها تمام نیروی خود را به کار گرفته‌اند تا مانع از توافق دولت روحانی با قدرت‌های جهانی شوند. تجمع و تحصن روزهای اخیر تندروها در شهرهای مختلف کشور بخشی از این تلاش‌هاست.

«مردم را برای جنگ آماده کنید!»

پایگاه خبری “آرمان پرس”، یکی از تریبون‌های تندورهای اصول‌گرا، در مخالفت با سیاست دولت در مذاکرات هسته‌ای، اعلام کرده که “قطعا جنگ خواهد شد” و از مسئولان کشور خواسته “مردم را برای جنگ و جهاد آماده کنند”.
تظاهرات علیه مذاکرات هسته‌ای

تظاهرات علیه مذاکرات هسته‌ای

این وبسایت نوشته است: «این روزها و در زیر سایه افزایش تهدیدها و حتی تهدید اتمی کشورمان برای اولین بار در طول انقلاب اسلامی، مسئولان نه تنها برنامه‌ای برای آمادگی مردم در مقابل این تهدیدها ندارند بلکه در اقدامی عجیب مردم را به فرار از جنگ و پناه بردن به دیپلماسی خنده که انتهای آن به هیچ عنوان مشخص نیست دعوت می‌کنند.

بیشتر بخوانید: صفحه ویژه پرونده هسته‌ای ایران

به نظر این وبسایت اصول‌گرا، دولت روحانی هیچ اعتقادی به “جنگ” و “آماده‌سازی” مردم ندارد، “اما نیروهای اصول‌گرا را چه شده است که در سکوتی خفت‌بار فرو رفته‌اند و تلاشی برای تزریق نیروی جنگ و جهاد در مویرگ‌های جامعه نمی‌کنند؟”

“آرمان‌پرس” می‌افزاید: «تا به کی باید فریاد توافق سر داد و از جنگ فرار کرد؟ مباحث مذاکره و تحریم تا به کجا؟ چرا ملت را درگیر تورم و رفاه و بیمه کرده‌ایم؟ و چرا هیچ کس خبری از جهاد پیش رو دم نمی‌زند؟ جهاد و جنگی که قطعا اتفاق خواهد افتاد.»

«کسب‌وکار تندروها در جنگ است»

یک روحانی طرفدار سیاست‌های دولت اما می‌گوید ذات وجودی و کسب و کار گرو‌ههای تندرو در “جنگ و جنگ‌طلبی است؛ حالا چه جنگ نرم، چه جنگ سرد، چه جنگ لفظی و چه جنگ با سلاح”.

آیت‌الله محسن غرویان، یکی از استادان حوزه عملیه قم با اشاره به تجمع‌های تندروها در روزهای اخیر به خبرگزاری کار ایران (ایلنا) گفت: «این‌ها (تندروها) می‌خواهند تمام مملکت را به این حالت جنگ‌طلبی بکشانند و از صلح و آرامش و روابط حسنه و توافق، اصلا تنفر دارند، به طور ژنتیکی و ذاتی این‌چنین‌اند و این تجمع‌ها هم در راستای همین هدف است.»

غرویان افزود، همین چند ساعت پیش پیامکی برای من فرستادند که “مسئولان مملکت چرا مردم را برای جنگ آماده نمی‌کنند؟ فقط صحبت از توافق می‌کنند و صحبت از آرامش می‌کنند؛ مگر جنگ و جهاد در اسلام نداریم؟ باید مردم را برای جنگ هم آماده کرد؛ سخن از توافق و سبد کالا نباید باشد”.

این استاد حوزه می‌گوید‌: «متأسفانه عده‌ای دنبال این تفکر خشونت و جنگ و زدوخورد با همه دنیا هستند و نمی‌خواهند توافق برقرار شود. مسئله دیگر هم این است که واقعا بسیاری از این‌ها درد مردم را درک نمی‌کنند و می‌گویند تحریم هیچ اثری ندارد. آن آقا هم در دولت قبل می‌گفت این قدر قطعنامه صادر کنید تا قطعنامه‌دانتان پاره شود و از این حرف‌ها؛ اما الان همان‌ها آمده‌اند و می‌گویند تحریم‌ها باید یکجا لغو شود.»

آیت‌الله غرویان معتقد است، هدف تندروها «شکست دادن مذاکرات و دولت در زمینه دیپلماسی خارجی است چراکه اینها از انتخابات ۹۲ به این طرف عقده‌دار شده‌اند؛ کاندیدای خودشان در آن انتخابات رأی نیاورده و به هر حال می‌خواهند این دولت را زمین بزنند».

رادیوایران: در هفته اخير بداخلاقي سياسي هنگام حضور وزير امور خارجه در مجلس در رسانه ها بازتاب زيادي داشت. اما يکي از بد اخلاقي‌هاي سياسي که اين روزها کمتر رسانه اي به آن پرداخت مربوط حواشي سخنراني دبير شوراي نگهبان در همايش سراسري فرمانداران کشور است. سيد مهدي جعفري
داونلود

رادیوفردا: روابط عمومی وزارت اطلاعات ایران، در اطلاعیه‌ای گفته که نقل قول مطرح شده از سوی محمود علوی، در مورد تلاش مجموعه‌ای که در انتخابات نقش دارد، برای جایگزین کردن او با کس دیگری، «کذب محض» است.

این وزارت‌خانه در وب‌سایت خود گفته است مطلبی که از محمود علوی، طی همایش استانداران و فرمانداران ایران، در تعدادی از سایت‌های خبری منتشر شده که «برخی از مجموعه‌ها که دستی بر انتخابات دارند، به دنبال جایگزینی برای وزیر اطلاعات هستند»، کذب محض است.

وزارت اطلاعات تاکید کرده که انتشار این خبر را به شکل حقوقی پیگیری می‌کند.

برخی خبرگزاری‌ها و وب‌سایت‌های خبری در ایران، دهم خرداد ماه گزارش داده بودند که آقای علوی در جمع فرمانداران کشور گفته است: «ما متأسفانه به وضوح می‌بينيم مجموعه‌ای که در انتخابات دخالت دارد حالت جهت‌داری پيدا کرده و با همين ويژگی‌اش دنبال جايگزينی برای من در وزارت اطلاعات هستند که اهلا و سهلا. ما سلامت انتخابات و رضای خدا را ملاک قرار می‌دهيم و اجازه نمی‌دهيم با آبروی افراد بازی شود.» [جزئیات را بخوانید]

پیش از این احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان ایران، که مسئول بررسی صلاحیت کاندیداها و اجازه دادن به آنها برای شرکت در انتخابات است، گفته بود: «دولت حق ندارد در انتخابات دخالت کند».

حسن روحانی، رئيس جمهوری ايران، روز شنبه خواسته بود تا انتخابات رقابتی و آزاد، برگزار شود.

انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی در اسفند ماه برگزار خواهد شد. انتخابات مجلس خبرگان رهبری نیز قرار است همزمان با این انتخابات برگزار شود.

دور دوم این دو انتخابات نیز قرار است در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۵ برگزار شود.

مجلس شورای اسلامی ایران ۲۹۰ کرسی دارد که برای داشتن اکثریت در آن، به ۱۴۶ کرسی نیاز است.

بی‌بی‌سی: روحانی: کاری کنید که انتخاباتی شفاف برگزار شود و حتی اگر خرج هم داشته باشد می ارزد که ما خرجش را تحمل کنیم

حسن روحانی، رئیس جمهور ایران خواستار برگزاری شفاف و قانونی انتخابات شده است. قرار است دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی همزمان با پنجمین دوره انتخابات مجلس خبرگان هفتم اسفند سال جاری برگزار شود.

آقای روحانی امروز نهم خرداد (۳۰ مه) در یک سخنرانی در میان مدیران وزارت کشور، استانداران و فرمانداران در تهران گفت که “انتخابات بدون رقابت امکان پذیر نیست” و “انتخابات غیرآزاد معنی ندارد و انتخابات نیست، اگر انتخابات شد یعنی آزاد است، اگر انتخابات به معنی واقعی کلمه بود یعنی در آن رقابت است.”

مبادا در شهرستانی به گوش برسد که یک وقت دولت، سپاه، ارتش، صداوسیما، استاندار، فرماندار و دفتر امام جمعه طرفدار این یا آن هستند که این یعنی سم برای انتخابات
حسن روحانی

رئیس جمهور ایران گفته “مبادا در شهرستانی به گوش برسد که یک وقت دولت، سپاه، ارتش، صداوسیما، استاندار، فرماندار و دفتر امام جمعه طرفدار این یا آن هستند که این یعنی سم برای انتخابات.”

آقای روحانی گفته “معیار صلاحیت و عدم صلاحیت در چارچوب قانون و برمبانی مراجع قانونی است، نه چیز دیگر و در انتخابات به هیچ وجه نمی توانیم به شایعات و اتهامات توجه کنیم.”

مطابق قوانین ایران، شورای نگهبان مسئول تایید صلاحیت نامزدهای انتخابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رهبری و همچنین نظارت بر اجرای انتخابات است.

منتقدان می گویند شورای نگهبان در سال های گذشته رد صلاحیت هایی بر اساس انگیزه های سیاسی داشته است. برخی از رد صلاحیت ها از سوی شورای نگهبان در مواردی حاوی اتهاماتی به داوطلبان نامزدی در انتخابات بوده است.

به گفته رئیس جمهور ایران “اتهامات باید در یک دادگاه صالحه بحث شود و متهم و وکیلش از خود دفاع کنند، سپس رای داده شود به همین دلیل ما قاضی نیستیم و صلاحیت سنج هم همراه نداریم که بخواهیم صلاحیت سنجی کنیم.”

وزارت کشور ایران که آقای روحانی امروز برای مدیران و مقام های ارشد آن سخنرانی کرده مسئول برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رهبری است.

رئیس جمهور ایران درباره شکل شیوه رای گیری هم اظهار نظر کرده و گفته “صندوق رای نیز باید صندوقی پلاستیکی و شفاف باشد تا همه آرای درون صندوق را از دور ببینند و مقوا، پارچه، چسب و دوخته نباشد و صندوقی باشد که من ببینم که رای ام درون صندوق افتاد و دیگری نیز رای خود را ببیند تا من که نفر اول هستم و رای می دهم، ببینم که صندوق خالی است.”

او گفته “حتی اگر می شود دوربین نصب کرد و در کنار آن یک صفحه نمایش نیز گذاشت تا حتی زمان شمارش رای نیز بصورت شفاف باشد و همه نظاره گر شمارش آرا باشند.”

رئیس جمهور ایران گفته “کاری کنید که انتخاباتی شفاف برگزار شود و حتی اگر خرج هم داشته باشد می ارزد که ما خرجش را تحمل کنیم.”

ایسنا: یک عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: امروز توقع مردم از روحانیت بالاست و ما روحانیون بر اساس اعمال‌مان مورد پرسش واقع می‌شویم.

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، حجت‌الاسلام و المسلمین علی‌اکبر ناطق نوری در چهارمین اجلاس مدیران حوزه‌های علمیه استان تهران اظهار کرد: نوع نگاه به روحانیت نسبت به قبل از انقلاب عوض شده و امروز توقع مردم از روحانیت بالاست. شرایط ما از نظر روحانیت و حوزه‌های علمیه امروز با شرایطی که قبل از انقلاب داشتیم خیلی با هم متفاوت است و تفاوت فاحشی دارد.

وی افزود: پیش از انقلاب روحانیت به لحاظ این‌که در حکومت نبود و مسئولیت اداره و مدیریت کشور را نداشت و همچنین مسئولیت فرهنگی به معنای رسمی در دستش نبود رسالت محدودی داشت. آن زمان قوه قضاییه، ادارات، وزارتخانه‌ها و نهادهای فرهنگی دست ما نبود و تنها رسالت‌مان هدایت و ارشاد مردم، امر به معروف و نهی از منکر و انتقاد به حکومت و مدیریت‌های غلط آن زمان بود و به معنایی طلبکار بودیم. حیطه مسئولیت‌مان محدود و توقع جامعه هم از ما محدود بود. اگر مردم هم حرفی می‌زدند می‌گفتیم که چیزی دست ما نیست و کسی حرف ما را نمی‌شنود و ما فوقش بتوانیم انتقاد کنیم. آن زمان طلبکار و طرفدار مردم و مقابل حکومت بودیم که چنین جایگاهی در جامعه پایگاه و طرفدار دارد.

وی با بیان این‌که «باید ببینیم در آن شرایط که روحانیت خیلی مسئولیت نداشت حوزه‌های علمیه ما چه خروجی‌هایی داشتند و چه کسانی را تحویل می‌دادند و این مساله را با امروز مقایسه کنید.» ادامه داد: قبل از مقایسه باید بگویم که آن زمان تکنولوژی و علم و صنعت به گسترده‌ای امروز نبود. امروز تکنولوژی با سرعت جلو می‌رود و در عصر ماهواره‌ها فضای مجازی و انفجار اطلاعات قرار داریم که اطلاعات لحظه به لحظه به‌روز می‌شود. امروز با مراجعه به اینترنت که در موبایل‌ها خلاصه شده هر کسی با زدن یک دکمه می‌تواند به هر اطلاعاتی که می‌خواهد اعم از مثبت و منفی دسترسی پیدا کند.

این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام همچنین یادآور شد: امروز چیزی به عنوان محرمانه و سری در دنیا نداریم و با پیشرفت علم و تکنولوژی مردم به راحتی به انواع اطلاعات دسترسی پیدا می‌کنند. آن زمان است که می‌توانیم حساب کنیم چقدر سوال و بحث در مسائل دینی پیش می‌آید. زمانی ما منبر می‌رفتیم و از بروکرواسی دولت انتقاد می‌کردیم و می‌گفتیم که با 36 میلیون جمعیت 500 هزار کارمند وجود دارد و غر می‌زدیم. امروز جمعیت دو برابر شده و حقوق‌بگیران چهار برابر شده‌اند. پیش از انقلاب طلبه و روحانی طلبکارانه برخورد می‌کرد اما امروز مردم می‌گویند که حکومت دست خودتان است. حالا باید مقایسه کنیم که حوزه‌ها در آن زمان چطور اداره می‌شدند و خروجی‌شان چه بود و چه بزرگانی تحویل دادند. شاید یکی مثل من که حدود 33 سال است از حوزه دور هستم اما چند سال قبل به خدمت مراجع رسیدم خدمت آیت‌الله مکارم عرض کردم که به ذهن من می‌رسد که سطح حوزه و سطح معلومات طلبه‌ها بسیار پایین آمده است.

وی تاکید کرد: آن زمان حضور و غیاب و مدرک مطرح نبود، بلکه درس برای علم بود و سطح معلومات بالا و درس جدی بود، اما امروز مثل مدیران پروازی که از آن‌ها صحبت می‌شود طلبه‌های پروازی داریم که از راه دور درس می‌خوانند، این‌که درس خواندن نیست.

وی همچنین خاطرنشان کرد: در آن زمان اساتید، طلبه‌ها را درست انتخاب می‌کردند، مثلا گودرزی رهبر گروه فرقان که خود من او و گروهش را محاکمه کردم نزد مرحوم آیت‌الله مجتهدی رفته بود اما آیت‌الله مجتهدی با دیدن او گفته بود که تو به درد طلبگی نمی‌خوری اما به هر حال در جای دیگری طلبه شد و شد احمد گودرزی.

این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با بیان این‌که «الان طلبگی مدرکی شده است»، افزود: زمانی دغدغه ما این بود که سیستم حوزوی در دانشگاه اعمال شود، اما حالا چه اتفاقی افتاده که حوزه‌ها مثل دانشگاه شده‌ است. امروز طلبه‌ها در سیستم جذب می‌شوند و باید روی تهذیب آن‌ها کار کرد. ما الان باید طلبه‌ها را طوری بار بیاوریم که مثلا بتوانند قاضی شوند یعنی باید عادل، متدین و متقی باشند. از آن طرف مکلاها هم می‌توانند قاضی شوند. توقع مردم از روحانیت بسیار بالاست.

وی تصریح کرد: امروز اگر همه مسئولین مملکت هم مکلا باشند باز به خاطر این‌که ولی فقیه در راس حکومت است، مردم از ما روحانیون توقع دارند. حالا ما باید ببینیم در حوزه‌های علمیه برای اخلاق و تهذیب طلبه‌ها چقدر فعالیت صورت می‌دهیم.

وی با اشاره به این‌که «امروز به درس و اخلاق نیاز زیادی وجود دارد، گفت: من انسان صفر و صدی نیستم و گاهی به آقای معزی که مدیر حوزه امام حسن(ع) است می‌گویم ما اگر بتوانیم 50، 30، 20، 10 یا حتی پنج طلبه حقیقی و فاضل تحویل بدهیم خوشحال خواهیم شد. اصلا همین که یک مشت جوان را جمع کنیم تا به دنبال معصیت نروند برای ما بس است ولی حتما به این مساله قانع نیستیم.

ناطق نوری در پایان اظهار کرد: باید با این امکاناتی که وجود دارد طلبه‌ها را مهذب بار بیاوریم. امروز مردم از روحانیت عمل و اخلاق را با هم می‌خواهند و ما نباید خود را از مردم جدا کنیم. متاسفانه بعضی از ما تا به پستی می‌رسیم زود برای خودمان کلاس می‌گذاریم و مردم نمی‌توانند با ما تماس بگیرند و حتی ما را ببینند.

رادیوفردا: در مراسمی که به عنوان «اولين کرسی آزادانديشی با موضوع حجاب اجباری؛ اولويت‌ها و اقتضائات فرهنگی جامعه» در شهر قم برگزار شد، سخنان بی‌سابقه‌ای در مخالفت با حجاب اجباری در ايران بيان شد.

محمدرضا زائری، از روحانيون وابسته به جناح اصولگرا، در اين مراسم تاکيد کرده که «سياست حجاب اجباری» در جمهوری اسلامی «کاملا اشتباه است».

سايت «شفقنا» وابسته به «خبرگزاری بین‌المللی شیعه»، گزارش داده که اين مراسم، روز چهارشنبه ششم خرداد در شهر قم برگزار شد.

محمدرضا زائری در اين نشست گفته که بر «حفظ و حراست از حجاب» تاکيد دارد اما در عين حال افزوده است: «با قدرت مدعی هستم که سياست حجاب اجباری کاملا اشتباه است به اين دليل که اگر روزی حجاب آزاد بود يا من به‌جای تهران و قم در جاکارتا بودم، بهتر می‌توانستم کسی که حجاب ندارد را به حجاب دعوت کنم».

اين مراسم توسط موسسه فرهنگی آموزشی خانه خورشيد و با همکاری معاونت فرهنگی تبليغی دفتر تبليغات اسلامی حوزه علميه قم، مرکز تخصصی خدمات فرهنگی ۳۱۳ و ماهنامه نور دهم برگزار شده بود.

محمدرضا زائری که از روحانيون نزديک به جناح اصولگرا به شمار می‌آيد، پيش از اين سردبير روزنامه همشهری بوده و اکنون نيز مدير مجموعه فرهنگی شهدای سرچشمه است؛ ضمن اينکه سخنرانی‌ها و برنامه‌های متعددی درباره موضوعات فرهنگی – دينی در تلويزيون جمهوری اسلامی و مراسم مختلف داشته است.

از آقای زائری دو کتاب درباره موضوع حجاب به نام‌های «حجاب بی حجاب» و «حجاب با حجاب» منتشر شده است. او در ماه‌های اخير حداقل دو بار که يک بار آن در صداوسيما بوده، از اجباری بودن حجاب در ايران انتقاد کرده است.

مدير مجموعه فرهنگی شهدای سرچشمه در سخنرانی اخير خود در شهر قم نيز گفته است: «اساس ديدگاه من حفظ و حراست از حجاب است و اينکه حجاب بايد به گونه‌ای حفظ شود که خانواده من با آبرومندی در جامعه راه برود نه اينکه روز به روز بيشتر محدود به قم شويم».

محمدرضا زائری از اينکه «برخی کار را به سمتی می‌برند که روحانيت و متدينين را در قم و سپس شهرک مهديه محصور کنند» انتقاد کرده است.

اين روحانی اصولگرا با انتقاد از صداوسيما افزوده است: «آگهی‌های صداوسيمای جمهوری اسلامی ۳۵ سال حجاب را تخريب کرد و نشان داد حجاب برای کلفت و فرد فقير و بينواست. آگهی‌های بازرگانی بر اساس ديدگاه ليبرال دمکراسی غرب بی‌حجابی را در ذهن مردم رسوخ می‌دهند به گونه‌ای که نمی‌توان با خطبه‌های نماز جمعه آن را درست کرد».

آقای زائری تاکيد کرده که «اگر نگران وضع حجاب هستيم بايد تکانی بخوريم و از مهدکودک و صداوسيما شروع کنيم. حتی برنامه‌های منبر خود را تغيير دهيم. اگر می‌خواهيم دين بماند بايد خود را با شرايط جامعه تطبيق دهيم؛ در صورتی از اصل و اساس می‌توان حراست کرد که آن اصل و اساس را با ذهن مخاطب و جوان تطابق دهيم».

به گفته مدير مجموعه فرهنگی شهدای سرچشمه، «اگر حجاب آزاد باشد حرمت حجاب بيشترحفظ می‌شود».

او تاکيد کرده است که «الان چون همه چيز با يکديگر مخلوط شده حرمت چادر مشکی بيشتر از بين می‌رود؛ لذا معتقدم حاکميت برای مسئله حجاب بايد چاره‌انديشی کند».

«سرمايه اجتماعی روحانيت به شدت کاهش يافته»

محمدرضا زائری در بخش ديگری از سخنرانی خود با اشاره به «مطالعات انجام شده در يک سال گذشته» گفته است: «در اين مطالعات که يکی از دوستان در سال ۹۳ محرمانه انجام داده بود و نتيجه آن، اوايل امسال مشخص گرديد، نشان داده شد که سرمايه اجتماعی روحانيت به شدت کاهش يافته به گونه‌ای که اعتماد مردم به پزشکان و اساتيد دانشگاه بيشتر از روحانيت است».

او از اين مسئله به عنوان «فاجعه» نام برده و افزوده است: «حوزه علميه ما بايد دو دستی بر سر خود بکوبد»

اين روحانی اصولگرا با انتقاد از پخش «سريال‌های غربی» توسط صداوسيما، اين سريال‌ها را «مروج فرهنگ بی‌حجابی» دانسته و گفته است: «وقتی در سريال غربی بی‌حجابی را با عنوان زندگی لذت‌بخش و آرمان معرفی کرديم، نمی‌توانيم با يک حديث حجاب را فرهنگ کنيم».

آقای زائری همچنين با اشاره به «مطالعات صورت گرفته بر روی زنان باردار» گفته که در اين مطالعات مشخص شده «يکی از دلايلی که بانوان تمايل به زايمان سزارين دارند، مشاهده ناله‌ها و فرياد زدن زنان هنگام تولد فرزندان‌شان در فيلم‌ها و سريال‌ها است».

خبرگزاری اهل بيت (ابنا) نيز از همين نشست گزارش داده که مدير مجموعه فرهنگی شهدای سرچشمه با بيان اينکه «ما تصور می‌کنيم که اين حجم تبليغات دشمن، با خطبه‌های نماز جمعه خنثی می‌شود» افزوده است: «در حالی که نمی‌دانيم در يک نظرسنجی از مردم، در ۱۶ موضوع مورد پرسش، موضوع بدحجابی اولويت سيزدهم جامعه اعلام شد».

به گفته محمدرضا زائری، معنی چنين مسئله‌ای اين است که «امامان جمعه ما تنها وقتی می‌توانند راجع به موضوع حجاب صحبت کنند که پيش از آن راجع به ۱۲ مسئله قبلی مردم سخن گفته باشند».

آقای زائری تاکيد کرده است که «در غير اين صورت مردم با آنان همدلی نخواهند کرد و بيان‌شان نافذ نخواهد بود».

«فاجعه»

در بخش ديگری از اين برنامه، محمد آقاسی، ریيس مرکز افکارسنجی دانشجويان ايران، گفته است که جامعه ايران «به جهت رعايت فضايل اخلاقی وضعيت خوبی ندارد».

آقای آقاسی با بيان اينکه در رابطه با پوشش و حجاب، چهار پيمايش بين سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۹۳ انجام شده، افزوده است: «در سال ۵۳، ۷۵ درصد مردم تمايل به محجبه بودن همسر خود داشتند در حالی که در سال ۷۴، ۳۶ درصد چادر را می‌پسنديدند و ۵۱.۸ درصد عنوان می‌کردند که تمايل به استفاده از مانتو و چادر دارند … از سال ۸۵ تا ۹۳ نگرش مردم به اين که چادر حجاب است ۱۰ درصد کاهش يافته است».

ریيس مرکز افکارسنجی دانشجويان ايران گفته که «اين از نظر ما يک فاجعه است».

محمد آقاسی افزوده که «نگرش مردم در يک دهه اخير اين است که کمترين پوشش خود را چادر و مانتو با مقنعه اعلام کرده و پوشش رايج را مانتو کوتاه و شلوار می‌بينند».

او گفته که در سال ۱۳۹۳ «بيشترين استانی که قائل به احساس بدحجابی بودند به ترتيب تهران، اصفهان و فارس و کمترين احساس بدحجابی مربوط به اردبيل، يزد و خراسان شمالی» بوده است.

«از بين بردن حجاب سبب نابودی اسلام است»

رعايت حجاب اسلامی مدتی پس از روی کار آمدن جمهوری اسلامی در ايران اجباری شد. از آن هنگام تاکنون، جمهوری اسلامی با اجبار و برخوردهای پلیسی، زنان را ناچار به رعایت حجاب اسلامی کرده است.

بيان اين سخنان بی‌سابقه آن هم در شهر قم، در حالی است که يک هفته پيش از آن، آيت‌الله ناصر مکارم شيرازی، از مراجع تقليد شيعه گفته بود «امروز می‌بينيم که جامعه اسلامی به سمت بدحجابی می‌رود» و هشدار داده بود که «اين روند بايد اصلاح شود».

آقای مکارم شيرازی گفته بود «اين مسئله که بگوييم حجاب اختياری است صحيح نيست» و افزوده بود: «اينکه حجاب را آزاد بگذاريم غلط است زيرا از محرمات است».

اين مرجع تقليد شيعه مدعی شده بود که «از بين بردن حجاب در جامعه سبب نابودی اسلام است».