اخبار

مجتبی واحدی: پس از انتشار خبر قتل بیرحمانه مرزبان ایرانی به دست تروریستهای جیش العدل ، عده ای صرفاً به د نبال شناسایی عوامل خارجی هستند تا تقصیر این جنایت را به گردن آنها بیندازند. کسانی که به این سناریو متوسل شده اند دو گروهند. گروه نخست مریدان چشم و گوش بسته خامنه ای هستند و مایلند با فریب افکار عمومی، بی کفایتی های سیاسی و نظامی حکومت و رهبر را تحت الشعاع قرار دهند. گروه دوم اما می دانند که برای حفاظت از جان نیروهای نظامی کشورمان به طور عام ، سرمایه گذاری اصولی انچام نمی شود و همه خاصه خرجی ها در این زمینه شامل مزدوران اعزامی جمهوری اسلامی به سوریه ، لبنان و برخی نقاط دیگرجهان می شود. این گروه ، راهی جز مقصر سازی مصنوعی برای اعتراض به جنایت اخیر ندارند چون هر نوع بی احتیاطی در این زمینه ، می تواند به منزله گفتن “یابو” به “اسب شاه ” باشد.پس در این نقطه حامیان مزد بگیر رهبر با منتقدان واقعی او به تفاهم رسیده اند که سفارت پاکستان را به محل اعتراض خود تبدیل کنند. حامیان نظام از این انتخاب ، هدف معینی هم دارند. آنها با القای مقصر بودن پاکستان درجنایت اخیر ، تلاش می کنند افشاگری مقام های آن کشور در خصوص توقف فعالیت های دولت ابران برای پیگیری وضعیت سربازان اسیر را بی ارزش نمایند.

انگیزه قوی برخی فعالان پوزیسیون و اپوزیسیون برای بی گناه جلوه دادن نظام جمهوری اسلامی در ماجرای اخیر ، مرا به این فکر انداخت تا برخی دیگر از نابسامانی های فعلی در کشور را هم مدنظر داشته باشیم و خود را برای تجمع در برابر برخی سفارتخانه های دیگر هم آماده نماییم

1-با افزایش اعدام های شبانگاهی در خیابانهای ایران ، نقش جنایت آمیز جرثقیل های ساخت ژاپن در این جنایت ها ، افشا گردید. نخستین مقصد برای اعتراضات غیرتمندانه، می تواند سفارت خانه های ژاپن در سراسر دنیا باشد

2- انگلیس ها از زمان بلوکه کردن وجوه متعلق به مجتبی خامنه ای در انگلیس به لقب خبیث مفتخر شده اند. اما آنها خباثت بزرگتری هم مرتکب شده اند. انگلیس ها از سردمداران باز کردن برخی بانک های مدرن در ایران بوده اند. پس اگر در سیستم بانکی جمهوری اسلامی ، رقمی بین سه هزار میلیارد تا دوازده هزار میلیارد تومان اختلاس می شود عامل اصلی آن ، انگلیسی ها هستند و باید خود را برای تظاهرات در برابر سفارت انگلیس آماده نماییم

3- بیشترین خزعبلاتی که حسین شریعتمداری در کیهان می نویسد قطعا ً از جنس نا مرغوبی که از افغانستان برای او می آورند تأثیر گرفته است. برای اعتراض به شکرخوری های کیهان ، در برابر سفارت افغانستان ، تجمع کنیم

4- اگر از فتنه انگیزی های تلویزیون ضرغامی ناراحت هستیم برای حمله دوم به سفارت انگلیس آماده باشیم. زیرا تکمیل تلویزیون توسط یک اسکاتلندی انجام شده است.

5- اگر از خلقت خامنه ای ، جنتی ، نقدی و سایر اراذل و اوباش حکومتی توسط خدای بزرگ ناراضی هستیم همه روزه در مقابل سفارت عربستان سعودی که خانه خدا در آن کشور مستقر است تجمع نماییم

6- برای خالی نبودن عریضه، می توانیم یک اعتراض داخلی را هم سامان دهیم. همه ساله تعدادی از دانش آموزان مظلوم که در قالب کاروان های راهیان نور با اتوبوس عازم مناطق جنگی می شوند در حوادث رانندگی چان می بازند. ما که زورمان به فرماندهان سپاه و برنامه ریزان این سفر ها نمی رسد. به دولت چین – سازنده اصلی اتوبوس ها – هم که حق اعتراض نداریم زیرا متحد جمهوری اسلامی است. پس می توانیم تجمع اعتراضی به خاطر کشته شدن دهها دانش آموز را در برابر کارخانجات ایرانی برگزار کنیم که همان اتوبوس های مرگ چینی را مونتاژ می نمایند.

انجام موارد فوق و نمونه های دیگری که شما می توانید به آن اضافه کنید بهترین انجام وظیفه توسط کسانی است که به دنبال تبرئه کامل خامنه ای و انداختن همه تقصیرها به گردن دشمنانی در داخل و خارج هستند

مسیح علینژاد: فایل صوتی گفتگوی تکمیلی با دایی و پدرهمسر جمشید دانایی فر

لطفا این گفتگو را دست به دست بچرخانید تا شاید درخواستی که خانواده جمشید دانایی فر دارند به گوش مردم، مسولان و خصوصا خانواده چهار مرزبان دیگری که همراه جمشید بودند برسد

جزییاتی از پیگیری های خانواده در مرزبانی و استانداری….

خانواده جمشید دانایی فر در گفتگو با مسیح علی نژاد می گویند که تا این لحظه هیچ یک از مسولان سراغ آنها حتی برای دلجویی هم نرفته اند و آنها به خبر کشته شدن جمشید دانایی فر توسط جیش العدل اطمینان ندارند.
پدر همسر جمشید دانایی فر که دایی او نیز است می گوید دفعه آخر جمشید نمی خواست برود منتظر بود که بچه اش به دنیا بیاید و انتظار می کشید به او مرخصی زایمان همسر بدهند…او با اینکه به خبر کشته شدن جمشید اطمینان ندارد اما از همه کسانی که خواستار آزادی مرزبانان بودند درخواست می کنند که اگر اتفاقی هم برای یکی از این مرزبانان افتاده کمک کنند.

خانواده جمشید دانایی فر در گفتگو با مسیح علی نژاد می گویند که تا این لحظه هیچ یک از مسولان سراغ آنها حتی برای دلجویی هم نرفته اند و آنها به خبر کشته شدن جمشید توسط جیش العدل اطمینان ندارند.

فایل صوتی به همراه متن:

خبر کشته شدن یکی از پنج مرزبان گروگان گرفته شده ایرانی، توسط گروه جیش العدل ابتدا از طریق خود این گروه و سپس مقامات ایرانی اعلام شد اما پدر خانم و دایی جمشید دانایی فر در این مصاحبه از پیگیری هایش در مرزبانی و استانداری کرمان سخن می گوید و در عین حال تصریح می کند: من، همسر جمشید واعضای خانواده مان امید به زنده بودنِ جمشید داریم و از تمامی کشورهایی که خواستار آزادی این مرزبانان بودند می خواهیم اگر اتفاقی برای جمشید افتاده کاری برای مان بکنند و خبری بدهند.

تا این لحظه و پس از انتشار خبر مربوط به کشته شدن جمشید دانایی فر مقامات جمهوری اسلامی ایران و پاکستان درباره دلیل این اتفاق و نحوه همکاری های دو کشور برای حل مشکل گروگان ها، خبر و مطالب ضد و نقیضی را در گفتگو با رسانه ها اعلام کرده اند که در این میان خانواده ها سرگردان هستند و نمی دانند دقیقا چه اتفاقی برای مرزبانان گروگان گرفته شده رخ داده است.

خانواده جمشید دانایی دانایی فر با بیان اینکه از عملکرد مسولان تا این لحظه رضایتی ندارند از همدلی های مردم تشکر کرد و در عین حال خواستار این شد که در صورت امکان خانواده چهار سرباز دیگری که گروگان هستند با آنها ارتباط برقرار کنند و یا کسی شماره تلفنی از خانواده دیگر مرزبانان را در اختیار آنها قرار دهد تا آنها بتوانند با هم در مورد مشکلات شان گفتگو کنند.

گفتگویی در مورد جزییات وضعیت گروهبان گروگان گرفته شده با پدر همسر جمشید دانایی فر که دایی او نیز است انجام داده ام که در زیر می توانید بخوانید و بشنوید:

من مسیح علی نژاد روزنامه نگار هستم اگر شرایط مناشبی دارید خواستم در مورد اینکه جیش العدل گفته جمشید دانایی فر را اعدام کرده با شما گفتگویی انجام دهم.

بله

اگر ممکن است بفرمایید نسبت شما با با جمشید دانایی فر چه است؟

من پدر خانم ایشان هستم

می توانم بپرسم واکنش دختر شما بعد از اینکه این خبر را شنیدند چه بود؟

ایشان هنوز امیدوار است که جمشید زنده باشد.

آیا برنامه و مراسمی برای جمشید دارید؟

نه تا زمانی که خبرمان قطعی نشده ما مراسمی نداریم.

می توانم بپرسم مسولان در این لحظه چه کار کردند؟

مسولان زحمت شان را کشیدند ما دیگر انتظاری نداریم.

کسی از مسولان تا این لحظه کسی برای دلجویی با شما تماس گرفته؟

نه کسی دلجویی نکرده، ما هم که رفتیم از مسولان خواستیم پشت در بسته ماندیم تا مدت ها، بعد هم که رفتیم جواب های خوبی نگرفتیم. یعنی ما رضایتی نداریم در حقیقت. به خاطر اینکه وقتی رفتیم مرزبانی، دیشب هم رفتیم مرزبانی بعد از بیست دقیقه زنگ زدند افسر جانشین مرزبانی را از خانه اش آوردند که به ما گفت شما دیگر اینجا کار ندارید بروید استانداری. ما استانداری هم که رفتیم به ما گفتند خبر { کشده شدن جمشید دانایی فر} قطعی نبوده، با توجه به اینکه خود معاون امنیت کشور اعلام کزد اما رییس امنیت شهر آقای مرعشی گفت عوامل ما که در منطقه هستند به ما مخبر قطعی ندادند. گفتیم ما عاقبتش چه کار کنیم آیا نظر شما بر این است که ما مراسم بگیریم؟ گفت، صبر کنید، ما نمی دانیم چه کار کنیم شما که نمی توانید بروید آنطرف آنها هم که اینجا نیستند تا بتوانید بروید رو در رو بنشیند. بلاخره خبر قطعی ندادند که چه کار کنیم. تلویزیون هم که خبرهایی می دهد. مثلا ده روز قبل گفتند آزاد شدند….

شما خودتان شنیدید؟

بله ده روز قبل همین تلویزیون اعلام کرد که آزاد شدند، شبکه یک هم پخش کرد ولی بعد گفتند خبر کذب است. رفتیم آنجا گفتند قول و قرار شده که آخر سال قبل از عید اینها آزاد می شوند، هر طوری شده به هر قیمیتی که شده ما این مرزبانان را آزاد می کنیم.

مردم هم همدلی های زیادی کردند از شبکه های اینترنتی گرفته تا هنرمندان که گفتند می خواهند صداشون رو به گروهای تروریستی برسانند می خواهم بدانم آیا این همدلی ها به گوش تان رسیده و تاثیری داشته؟

ممنون می شویم از اینکه مردم با ما احساس همدردی می کنیم.

شما خودتان آیا حرفی دارید با کسانی که جمشید دانایی فر و دیگر همراهانش را به گروگان گرفتند؟

خدا خودش عدل و مبین است، بلاخره اینها از کرده های شان پشیمان می شوند. اسیری که در هر کشوری بوده، تا به حال سابقه نداشته که به اسیر آزاری برسانند. تمام دنیا خواستار آزادی شان بودند ولی اینها توجه نکردند، فقط یک کشور نبود که، چندین کشور خواستار آزادی مرزبانان بودند ولی این گروه حتی توجهی به این کشور های دیگر هم نکردند. با این حال ما خواستار این هستیم همین کشورهایی که خواستار آزادی مرزبانان بودند اگر هم اتفاقی برای مرزبانان افتاده که ما البته اطمینان نداریم همین کشورها جواب شان را بدهند.

اطلاعات زیادی در مورد جمشید دانایی فر وجود ندارد، ممکن است شما خودتان توضیح بدهید سن ایشان را سمت شان چه بود، آیا سرباز بود، روحیه خودش چگونه بود؟

ایشان درجه دار بود، سن اش ۲۵ سال بود، روحیه خوبی داشت. علاقمند به خدمت بود اما این سری که می رفت، نمی خواست برود، یک طور دیگری بود، به خاطر همین بچه اش. انتظار می کشید که خدا به او بچه بدهد، بعد انتظارش این بود که به ایشان مرخصی زایمان همسر می دادند. منتظر بود فرزندش به دنیا می آمد که به او مرخصی بدهند و در کنار همسرش باشد که اینطور نشد، چهار روز بود که رفت و این اتفاق برایش افتاد.

بچه اش الان چند روزه است و اگر اسمی برای او انتخاب کردید مایل هستید دیگران بدونند؟

بچه اش بیست روزه است. اسمش را قبل از اینکه پدرش برود خودش انتخاب کرد، امید رضا.

و خود ایشان هم ظاهرا از اینکه فرزندش به دنیا آمده مطلع نشدند.

اگر از طرف رسانه ها مطلع شده باشد بله. چون روزنامه ایران عکسی از ایشان گرفته بود از ما.

در مورد پدر مادر جمشید دانایی فر هم ممکن است کمی توضیح دهید؟

مادر ایشان خواهر من است. در واقع جمشید هم خواهر زاده من است و هم داماد من است. مادر ایشان چهار سال قبل در تصادفی از دنیا رفت، پدر ایشان هم خیلی روانی شده، مریض بوده اما الان که این ماجرا را شنیده بدتر شده، گوشه خانه افتاده و دیگر نمی تواند صحبت کند.

خواسته تان از دولت روحانی و وزارت کشور و دیگر مسولان امنیتی چه است؟

روشن کردن این مسائل بعد هم امنیت را درست برقرار کنند. تدبیر های درستی به نیروها بدهند که بتوانند از مرزها نگهداری کنند. …در ضمن من هم یک خواهشی دارم. اگر زحمتی بکشید شماره تلفن سربازهایی که همراه جمشید بودند را در اختیار ما قرار دهید تا ما بتوانیم با آنها هم صحبتی داشته باشیم. درخواست ما این است که ببینم آنها چه حرف هایی دارند، خواست آنها چه است.

بله صحبت های شما را با صدای خودتان در اینترنت پخش می کنم و اگر خانواده های سربازها خواسته شما را شنیدند و آمدند سراغم، حتما با شما تماس خواهم گرفت.

ممنونم. سالم باشید

دویچه‌وله: یک روز پس از وقوع پنجمین حادثه مرگبار در کاروان “راهیان نور” که منجر به کشته شدن ۶ دانش‌آموز شد، آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در سفر به خوزستان از عملکرد این کاروان‌ها تقدیر کرد و خواهان ادامه این سفرها شد.

آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران در سفر نوروزی خود به مناطق جنگی، در جمع مسافران کاروان‌های “راهیان نور” در آبادان سخنرانی کرد. وی بر لزوم ادامه این سفرها تاکید کرد و آنها را راهی برای “زنده نگاه داشتن یاد وخاطره کشته‌شدگان جنگ ایران و عراق” دانست.

کاروان‌های “راهیان نور” هر سال دانشجویان و دانش‌آموزان از نقاط مختلف ایران را به بازدید از مناطق جنگی می‌برند. این سفرها تا کنون تلفات بسیاری بر جای گذاشته است.

درست یک روز قبل از سفر خامنه‌ای به این مناطق و حضور او در جمع کاروان “راهیان نور” یک اتوبوس این کاروان که حامل دانش‌آموزان بود در استان خوزستان واژگون شده و ۶ نفر از دانش‌آموزان کشته شدند.

پرتلفات‌ترین و ناگوارترین این سلسله حوادث در مهر ماه ۱۳۹۱ رخ داد و در جریان آن ۲۶ دانش‌آموز دختر مقطع دوم ‌دبیرستان اهل بروجن در دم کشته و ۲۳ دانش‌آموز دیگر زخمی شدند.

خامنه‌ای اما بدون اشاره به حادثه پیش‌آمده در خوزستان، حضور گروه‌های مختلف مردم در مناطق عملیاتی دوران جنگ ایران و عراق را در ایام تعطیلات نوروز و همچنین در طول سال “اقدامی پسندیده، صحیح و عاقلانه” دانست. وی همچنین از گروه‌های مختلف مردم که در قالب کاروان‌های “راهیان نور” در مناطق جنگی حضور پیدا می‌کنند، قدردانی کرد.

تاکید بر حفظ یادگارهای جنگ ایران و عراق

خامنه‌ای که چند سالی در سفرهای نوروزی‌اش به مناطق جنگی وقفه افتاده بود، در سفر امسال (۱۳۹۳) خود با تاکید مجدد بر حفظ آثار جنگ ایران و عراق گفت: «جبهه دشمنان نظام اسلامی یعنی همین دولت‌های اروپایی و دولت آمریکا با دادن امکانات و تجهیزات جدید و پیشرفته به رژیم بعثی صدام، او را به ادامه جنگ تشویق می‌کردند و همین مسئله باعث شد جنگ تحمیلی، ۸ سال به طول انجامد».

رهبر جمهوری اسلامی ایران بدون نام بردن از شخص یا گروهی، به کسانی اشاره کرد که می‌خواهند یاد دوران جنگ از ذهن مردم پاک شود و آنان را “بدخواهان ملت ایران” دانست که به گفته او تلاش می‌کنند “فداکاری‌های دوران دفاع مقدس و شخصیت‌های نقش‌آفرین آن از یاد بروند” و قصد دارند “از خود گذشتگی‌های آن دوران را تخطئه کنند”.

خامنه‌ای دوران جنگ را نمونه بارز “ایستادگی ملت ایران و جوانان کشور بر سر آرمان‌ها و مقابله با جبهه کفر و استکبار” دانست و تاکید کرد که یاد این دوران باید همواره زنده نگه داشته شود.

سفرهای نوروزی مقامات جمهوری اسلامی، تا کنون سفرهایی سیاسی و به مناطق خاص بوده است. اما حسن روحانی رئیس جمهور ایران امسال در اقدامی نامتعارف، شمال ایران را برای سفر نوروزی خود انتخاب کرد.

خودنویس: کاروان راهیان نور با شروع سال جدید قربانی‌ گرفت و این بار دست کم ۶ نفر بر اثر واژگونی یک دستگاه اتوبوس در استان خوزستان جان خود را از دست دادند.

به گزارش ایسنا ، حدود ساعت ۱۴ امروز (سه شنبه) یک دستگاه اتوبوس حامل راهیان نور از زرند کرمان به سمت مناطق جنگی در استان خوزستان در حرکت بود که واژگون شد و تاکنون ۶ نفر کشته شدند که همگی کشته شدگان پسر هستند.

این خبرگزاری تعداد زخمی‌ها را اعلام نکرده اما گزارش داده که مجروحان به بیمارستان منتقل شده اند. هنوز علت این حادثه مشخص نشده است.

گفتنی است که دبیر قرارگاه مرکزی راهیان نور دقایقی پس از انتشار خبر حادثه، از حضور گسترده مردم در مناطق جنگی ابراز خرسندی کرد و گفت: «خدا را شاکریم که حضور پر شور مردم در راهیان نور با ایام سوگواری حضرت فاطمه زهرا (س) هم‌زمان شده یادآور رزمندگان دوران دفاع مقدس است که با روحیه فاطمی در مقابل دشمنان اسلام و انقلاب ایستادگی کردند.»

وی افزود: «راهیان نور، کار دل است و یکی از ویژگی‌هایی که در عرصه فرهنگی، تاثیرگذار و شاخص است نیز دلی بودن کار است و ما معتقدیم میزبان حقیقی سرزمین نور شهدا هستند. یکی از بسترهایی که می تواند با جنگ نرم دشمن مقابله کند همین عملیات بزرگ فرهنگی راهیان نور است.»

رادیوفردا: گروه جیش العدل اعلام کرده یکی از ۵ مرزبان به گروگان گرفته شده ایرانی را اعدام کرده است.
این گروه در اطلاعیه ای که بروی سایت های اینترنتی وابسته به آن انتشار یافته، گفته است “پاسدار گروهبان یکم جمشید دانایی فر” به تلافی به دار آویختن علی نارویی در زندان و در واکنش به “کنش ها و جنایات رژیم در حق فرزندان اهل سنت،” اعدام شده است.
جیش العدل همچنین هشدار داده است که اگر تا 10 روز دیگر زندانیان اهل سنت مورد نظر آن آزاد نشوند، یکی دیگر از مرزبانان اسیر را خواهد کشت.
مقام های ایران هنوز این خبر را تایید یا تکذیب نکرده اند.
خبرگزاری فارس روز یکشنبه بنقل از استاندار سیستان و بلوچستان از ادامه رایزنی با مقام های پاکستان برای آزادی این مرزبانان که از سوم بهمن ماه در اسارت به سر می برند، خبر داده بود.

خودنویس: وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در پارلمان اتریش از شرایط حقوق بشر در ایران دفاع کرد و مدعی شد که در این کشور اعدام سیاسی وجود ندارد.

محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی روز چهارشنبه ۲۸ اسفند در پارلمان اتریش مدعی شد که در ایران اعدام سیاسی وجود ندارد. وی هم‌چنین از شرایط حقوق بشر در ایران دفاع کرد اما گفت که جا برای بهتر شدن اوضاع وجود دارد.

به گزارش رویترز ، آلِو کورون Alev Korun نماینده پارلمان اتریش از حزب سبزها و فعال حقوق بشر، اظهار که ظریف طی یک نشست یک‌ونیم ساعته پشت درهای بسته با نمایندگان اتریشی، گفت که نگاه منفی به اوضاع حقوق بشری در کشورش ندارد اما در عین حال تاکید کرد که شرایط حقوق بشری در همه جای دنیا می‌تواند بهبود یابد.

ورنر فاسلابند Werner Fasslabend وزیر سابق دولت اتریش و رییس جامعه ایرانیان-اتریشی‌ها نیز گفت که ظریف از اساس منکر هرگونه اعدام سیاسی در ایران شده و گفته که چنین امری به وقوع نپیوسته است.

این در حالی است که حکومت ایران جمعی از زندانیان سیاسی را به اتهام‌های «محاربه» و «اقدام علیه امنیت ملی» اعدام می‌کند و میزان کل اعدام‌ها پس از روی کار آمدن حسن روحانی به هیچ‌وجه کاهش نیافته است. اتهام‌هایی که به عقیده بسیاری از ناظران حقوق بشر، ممکن است در شرایط غیراستاندارد و زیر شکنجه اخذ شده و هم‌چنین متهمان به شرایط قضاوت عادلانه دسترسی نداشته باشند.

احمد شهید گزارش‌گر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران هم‌چنین از وجود حدود ۹۰۰ زندانی سیاسی شامل روزنامه‌نگاران، وکلا، فعالان سیاسی و مدافعان حقوق اقلیت‌های قومی مذهبی در زندان‌های ایران خبر داده است.

جمهوری اسلامی ایران اجازه ورود به گزارش‌گر ویژه سازمان ملل متحد را نداده و جواد لاریجانی دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه در اظهارات متعددی به وی حمله کرده، او را «هنرپیشه رسانه‌ای برای تبلیغ علیه جمهوری اسلامی»، «نادان، مغرض و حامی تروریست‌ها» و «احمق شریر» خوانده است

بی‌بی‌سی: محسن جلالی پژوهشگر در موسسۀ خشونت پرهیزی برای دموکراسی در بوستون

فرزانه مرادی به اتهام قتل همسرش به قصاص محکوم و صبح سه‌شنبه ۱۳ اسفندماه با حضور پدر مقتول اعدام شد.

فرزانه خود گفته بود “من چیز زیادی از زندگی نمی‌دانستم و بدون این که خودم نقشی در ازدواجم داشته باشم، زندگی مشترکم شروع شد”.

فرزانه در زمانی که اعدام شد باور به بی‌گناهی خویش داشت. آیا ممکن نیست که واقعا او بی‌گناه بوده؟

ببینیم داستانِ مرگ سقراط چه ربطی می‌تواند داشته باشد به اعدام فرزانه و صدها نفری که در ایران و یا دیگر نقاط دنیا محکوم به مرگ می‌شوند.

“سقراطِ حکیم” چنان که در فارسی شناخته شده، در چهارصد سال پیش از میلاد در دادگاهی در دموکراسی آتن در حضور هیأت منصفه‌ای متشکل از سی صد شهروند آتنی مجرم شناخته شد.

محکومیتِ سقراط به وسیله‌ هیأت منصفه تنها با اختلاف سی رأی به دست آمد. البته باید به این امر توجه داشت که سقراط مستقیما به مرگ محکوم نشد؛ او ابتدا گناهکار شناخته شد، و سپس به او دو انتخاب داده شد، تبعید (همراه با پرداخت جریمه) و یا مرگ با جام شوکران.

اما سقراط، علیرغمِ اصرارِ دوستان و شاگردانش، مرگ را برگزید. (البته باید پرسید چرا سقراط مرگ را برگزید و نه تبعید)

در کلاسی در رشته‌ علومِ سیاسیِ دانشگاه ماساچوست از دانشجویان خواسته شد که دفاعیه نوشته‌ افلاطون را بخوانند. دفاعیه در واقع روایت دادگاهی است که در آن سقراط را گناهکار شناخته شد؛ دفاعیه شرح اتهامات مطرح شده علیه سقراط و البته دفاعیات مفصل اوست.

باید به خاطر داشت که نویسنده‌ دفاعیه، افلاطون، شاگرد سقراط است و نوشته‌اش (و دیگر نوشته‌هایش) سراسر دفاع از سقراط است و علیه دموکراسی آتن.

استاد از دانشجویان خواست که پس از خواندنِ دفاعیه، یعنی دفاعیات سقراط، در نقش هیات منصفه قرار گرفته و رأی خود را به گناه یا بی‌گناهی سقراط اعلام کنند.

از صد و سیزده دانشجویِ حاضر در کلاس، ۷۶ نفر رأی به بی‌گناهیِ سقراط دادند، در برابر ۳۷ نفری که او را گناهکار شناختند.

پس از اتمام رأی‌گیری، استاد اتهام های سقراط و دفاعیات او را بررسی کرد.

او نشان داد که دموکراسیِ آتنی بیش از چهل سال به سقراط اجازه داد که به آن چه که رسالت خود می دانست مشغول باشد، پرسشگری کند و آن چه خود جستجوی حقیقت کلی و ثابت می‌نامید.

اما هنگامی که آثار مخربِ آموزه‌هایِ سقراطی در ویران کردنِ دموکراسیِ آتنی روشن شد، دولت-شهر آتن که وجود خود را به خاطر آثار مخرب آموزهای او در خطر می‌دید به محاکمه‌ اش اقدام کرد.

اگر چه در دفاعیه ذکر نشده، شاگردانِ سقراط در بسیاری موارد به آتن خیانت کرده و با اسپارت همکاری کرده بودند.

استاد با اشاره به پاسخ هایِ سقراط در دفاعیه، سستی بسیاری از آنها را نشان داد، همچنین تناقض موجود در برخی از آنها. او در نقش دادستان بسیار قانع‌کننده صحبت کرد.

و در پایان جلسه از دانشجویان دوباره خواست که در نقش هیأت منصفه رأی بدهند که آیا سقراط گناهکار است یا بی‌گناه. این بار سقراط توسط دانشجویان (که یک ساعت پیش او را بی‌گناه شناختند) به مرگ محکوم شد.

دانشجویان پس از کلاسِ درس، در جلسه‌ مباحثه‌ای که هدایت آن را برعهده گرفته بودم حضور پیدا کردند. در کلاس در ابتدا به جز یک نفر، هفده نفر دیگر معتقد به گناهکاریِ سقراط بودند.

این بار من اما تلاش کردم که از سقراط دفاع کرده و نظرات استاد را به چالش بکشم؛ در پایان، اگر چه دوباره سقراط گناهکار شناخته شد، اما این بار با اختلاف تنها یک رأی.

به این توجه کنید که نزدیک به دو هزار و پانصد سال پیش در دادگاهی قانونی، در حضور یک هیأت منصفه سقراط به مرگ محکوم شد، و از همان زمان این امر محل سخن بسیار بوده است، و در قرن بیست و یک هنوز ما نمی توانیم مطمئن باشیم که آیا این رأی عادلانه بوده یا نه.

حال تصور کنید در زمان کنونی و در دادگاه‌های جمهوری اسلامی که هیأت منصفه را در آن معنایی نیست، مرگ و زندگی یک انسان را به دست کسی می دهند که در سیستم قضایی موجود قاضی شده و او به تنهایی تصمیم می گیرد که آیا کسی شایسته‌ ادامه‌ حیات است یا باید به زندگی‌اش خاتمه داد.

امری که وجودِ قانون اعدام را برای سیستمِ قضایی با این مشخصات را بسیار خطرناک می‌کند.

اما قضیه از این نیز فراتر است، یعنی چنان که این تجربه‌ در کلاس نشان داد، هیأت منصفه و تصمیم گروهیِ انسان‌ها نیز نمی‌تواند معیار قرار گیرد.

نظرِ انسان‌ها به راحتی تغییر می‌کند؛ یک دادستان قوی و یا یک وکیل زبردست می‌تواند نظرات را به جهتی که خود فکر می کند درست است سوق داده و کسی را به مرگ محکوم کند یا بالعکس.

سخن این نیست که افراد نباید محاکمه و محکوم شوند؛ و یا این که انسان‌هایی که مرتکب قتل، خیانتِ به کشور، جاسوسی، و جرم‌های سنگینِ دیگر شده اند نباید محکوم شوند.

سخن بر سرِ آن است که نباید قدرتِ مرگ و زندگی یک انسان را به دست انسان و یا انسان‌هایِ دیگر سپرد در حالی که احتمال اشتباه، سوء استفاده، و غرض‌ورزی در صدور حکم بسیار بالاست.

قدرت انسان‌ها (نظام قضایی) را بر مرگ و زندگیِ یک‌دیگر را نه تنها باید محدود کرد که فراتر از آن، باید از میان برداشت.

خطا در این گونه احکام برگشت‌ناپذیر است؛ دیگر فرزانه مرادی و افرادی زیادی به مانند او، در صورت اثبات بی‌گناهی (اگر پس از مرگشان اصلا تلاشی برای اثبات بی‌گناهیشان بشود)، زنده نخواهند شد.

قدرت قضاوت انسان‌ها بسیار محدود است، پس بهتر است که حق قضاوت بر مرگ و زندگی را از دست آنها بگیریم.

دیگربان: محمدتقی مصباح یزدی٬ رئیس موسسه «امام خمینی» از مالک اشتر نخعی٬ یکی از یاران امام اول شیعیان به عنوان فردی نام برده که «احدی را در میدان جنگ زنده نمی‌گذاشت.»

آقای مصباح یزدی این خصوصیت «مالک اشتر» را یک ماه پس از آنکه علی خامنه‌ای در پیامی شفاهی از تشکل‌های دانشجویی «انقلابی» خواست «استقامتی مالک اشتروار» داشته باشند٬ ذکر کرده است.

رهبر جمهوری اسلامی ۲۳ بهمن ماه امسال برای نخستین‌بار از این دانشجویان که آن‌ها را «افسران جنگ نرم» می‌داند٬ خواسته بود در «عرصه جنگ نرم بصیرتی عمار گونه و استقامتی مالک اشتروار» داشته باشند.

آقای خامنه‌ای در سال ۱۳۸۸ از دانشجویان بسیجی و حامیان خود خواسته بود «عمار‌گونه» وارد میدان شده و از جمهوری اسلامی در برابر اعتراض‌ها به نتیجه انتخابات و مسائل دیگر حمایت کنند.

وی با گذشت حدود چهار سال٬ این‌بار از حامیان خود به خصوص «دانشجویان بسیجی» خواسته مانند «مالک‌ اشتر» عمل کنند.

مصباح یزدی نیز یک ماه پس از این درخواست در تشریح شخصیت «مالک» گفته که وی «پیروی کامل از امیر مومنان داشت و و حتی عمار نمی‌توانست مانند مالک اشتر باشد.»

این روحانی محافظه‌کار در ادامه گفته که «شجاعت مالک اشتر چنان بود که حتی دشمنان نیز از مالک اشتر می‌ترسیدند و حتی احدی را در میدان جنگ زنده نمی‌گذاشت.»

مصباح یزدی همچنین اضافه کرده «ایمان، تواضع، اخلاص و اطاعت از رهبر از ویژگی‌های شخصیتی مالک اشتر محسوب می‌شود٬ بنابراین نباید فریب ادعاهای دشمنان را در زمینه پیشنهاد صلح خورد.»

دویچه‌وله: انتقاد مقامات رسمی جمهوری اسلامی ایران از گزارش بان کی‌مون، دبیر کل سازمان ملل، در مورد وضعیت حقوق بشر در کشور ادامه دارد. روسای قوای مقننه و قضائیه ایران این گزارش را “حرف‌های ناصواب و تهمت” خواندند.

علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی ایران می‌گوید که سازمان ملل “دچار پوچی” شده است. وی همچنین گزارش اخیر دبیر کل این سازمان در مورد موارد نقض حقوق بشر در ایران را مملو از “حرف‌های ناصواب و تهمت” خواند.

لاریجانی این سخنان را روز چهارشنبه ۲۱ اسفند (۱۳ مارس) در شیراز بیان کرد. وی افزود: «تصور نمی‌شد دبیرکل سازمان ملل گزارشی اینقدر سست ارائه دهد و اینگونه تصور می‌شود که این گزارش از موساد و سیا گرفته و قرائت شده است.»

بان کی‌‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد در گزارشی که روز سه‌شنبه ۱۱ مارس (۲۰ اسفند) به شورای حقوق بشر سازمان ملل ارائه کرد‌، از نقض حقوق بشر در ایران انتقاد کرد.

دبیرکل سازمان ملل تصریح کردکه رسانه‌های ایران اعم از چاپی و اینترنتی همچنان با محدودیت‌ و در مواردی با توقیف مواجه هستند و افراد به دلیل ابراز نظر یا بیان عقیده‌ای مخالف حکومت بازداشت و محاکمه می‌شوند.

توضیح لاریجانی‌ها در مورد افزایش اعدام‌ها

به گفته علی لاریجانی غرب با تاکید روی پروژه حقوق بشر می‌خواهد با “حیثیت ایران” بازی کند و “دعاوی بیهوده‌ای ازجمله اعدام‌ها” را مطرح می‌کند.

بان کی‌مون در گزارش‌اش با اشاره به آمار بالای اعدام‌ها در ماه‌های نخست سال جاری میلادی و همینطور گزارش ناوی پیلای، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل متحد در این مورد، می‌گوید: «سال گذشته در ایران ۵۰۰ تا ۶۲۵ نفر اعدام شده‌اند که ۵۷ مورد از این اعدام‌ها در ملاءعام صورت گرفته است.»

رئیس مجلس ایران می‌گوید که افزایش شمار اعدام به حمله ایالات متحده امریکا به افغانستان و “اشغال” این کشور ارتباط دارد که به گفته وی “موجب افزایش تولید و قاچاق موارد مخدر” و در پی آن افزایش اعدام‌ها در ایران شده است.
[دبیرکل سازمان ملل خاطر نشان کرد که تنها در نیمه نخست ماه ژانویه سال ۲۰۱۴ میلادی (۱۱ تا ۲۵ دی ماه) بیش از ۴۰ نفر در ایران اعدام شده‌اند]

دبیرکل سازمان ملل خاطر نشان کرد که تنها در نیمه نخست ماه ژانویه سال ۲۰۱۴ میلادی (۱۱ تا ۲۵ دی ماه) بیش از ۴۰ نفر در ایران اعدام شده‌اند

بان کی‌مون نیز در گزارش‌اش با انتقاد از مجازات اعدام برای مقابله با جرائم تصریح می‌کند که بیشتر اعدام‌ها مربوط به جرایم مواد مخدر بوده اما در میان اعدام شدگان٬ زندانیان سیاسی و اقلیت‌های قومی نیز بوده‌اند.

صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه ایران و برادر علی لاریجانی نیز در مورد افزایش شمار اعدام‌ها اظهارات مشابهی را مطرح کرده است.

وی روز چهارشنبه ۲۱ اسفند در جلسه مسئولان قضایی ایران مدعی شد که “بی‌عملی” کشورهای اروپایی نسبت به کشت مواد مخدر در افزایش تعداد اعدام‌ها موثر دانست.

وی همچنین با بیان اینکه اعدام زندانیان سیاسی در ایران “دروغ” است، افزود: «اگر حقیقت می‌گویید اسامی زندانیان سیاسی اعدام شده و یا افرادی از اقلیت‌های مذهبی که به صرف اقلیت مذهبی بودن اعدام شده اند را اعلام کنید.»

سکوت در مورد سرنوشت زندانیان سیاسی و رهبران مخالفان

بخش دیگری از گزارش بان کی‌مون که به وضعیت زندانیان سیاسی و حصر میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد اختصاص داشت، در اظهارات روسای قوای مقننه و قضائیه ایران بی پاسخ مانده است.

دبیرکل سازمان ملل با استقبال از آزادی حدود ۸۰ زندانی سیاسی، پس از روی کار آمدن دولت حسن روحانی افزود که در ایران همچنان “شمار زیادی زندانی سیاسی وجود دارد.”

وی به ویژه با نام بردن از مهدی کروبی و میرحسین موسوی خاطر نشان کرد که این دو نفر بدون اعلام جرم یا محاکمه‌ در حصر قرار گرفته‌اند.

با این حال علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی ایران می‌گوید: «اگر کمی شرم در صحنه بین‌المللی بود سازمان ملل که باید مشکلات جهان را حل می‌کرد دچار این پوچی سیاسی نمی‌شد.»

لاریجانی با بیان اینکه دلیلی وجود ندارد که دموکراسی در ایران ما همراه با “فرهنگ بیهوده آنان” باشد، تصریح کرد: «شما یک دموکراسی با مشکلات خودش را ایجاد کرده‌اید و ما یک کشور اسلامی با نظام حقوقی هستیم، دلیلی ندارد چنین دموکراسی را ایجاد کنیم.»

ایران یکی از کشورهای ناقض حقوق بشر محسوب می‌شود. شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد برای بررسی شرایط در ایران یک گزارشگر ویژه تعیین کرده است.

با این حال احمد شهید٬ گزارشگر ويژه سازمان ملل در امور ایران که به دلیل مخالفت مقامات جمهوری اسلامی اجازه ندارد به ایران سفر کند، قرار است بزودی گزارش جدیدی در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران ارائه کند.

بی‌بی‌سی: جمعی از فعالان سیاسی و حقوق بشر، روزنامه‌نگاران و فعالان دانشجویی در نامه‌ای به صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه در خصوص برخوردهای صورت گرفته با بهائیان در ایران خواستار رسیدگی او شده و اعلام کردند: “تقاضا داریم حداقل با در نظر داشتن میزان تاثیر مخرب چنین فجایعی بر روابط اجتماعی، در مقابل این رفتارهای غیر انسانی سکوت نکرده و با عاملین و آمرین آنها برخورد شایسته قانونی صورت گیرد.”

در بخشی از این نامه آمده است: “در چند ماه اخیر هموطنان بهایی ما، فشار مضاعفی را در قالب قتل و سوء قصد تجربه نموده‌اند.”

نسرین ستوده (وکیل دادگستری)، نرگس محمدی (نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر)، محمد ملکی (فعال حقوق بشر و نخستین رئیس دانشگاه تهران پس از انقلاب)، محمد نوری‌زاد (فعال سیاسی)، امین احمدیان (فعال سیاسی و عضو شورای مرکزی سازمان ادوار تحکیم) از جمله امضا کنندگان این نامه هستند.

در ادامه این نامه آمده است: “ما امضاء کنندگان این نامه، خواستار بسط رویکرد حقوقی و قضائی بر اساس اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (اصول هشتم و چهاردهم) هستیم. رویکردی که در آن نسبت به افراد غیر مسلمان وظیفه عمل به اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامی را داریم و ضمن اظهار تاثر شدید از این گونه اعمال، خواستار رفع خشونتی هستیم، که با تنگ تر شدن تنگ نظری ها ممکن است دامنگیر سایر هم میهنانمان گردد.”

پیشتر نیز بیش از ۵۰۰ نفر از بهائیان در ایران، در نامه‌ای به روحانیون ارشد و مراجع تقلید شیعه با اشاره به برخوردهای اخیر صورت گرفته با بهائیان در مناطق مختلف ایران خواستار محکوم کردن این نوع رفتارها شدند.

در اواسط شهریورماه سال جاری عطاالله رضوانی از اعضای فعال جامعه بهایی بندر عباس در جنوب ایران به ضرب گلوله افراد ناشناس به قتل رسید.

همچنین شامگاه دوشنبه ۱۴ بهمن، فرد نا‌شناسی که ماسک بر صورت زده بود، بعد از ورود به خانه یک خانواده بهایی در بیرجند، با ضربات چاقو قدرت‌الله مودی، طوبی سبزه‌جو و دختر آنان به نام اعظم مودی را به شدت زخمی کرد.

پس از این حادثه، جامعه جهانی بهایی در بیانیه‌ای از دولت حسن روحانی خواست به ماجرای سوء‌ قصد به جان این خانواده بهایی در بیرجند ایران رسیدگی کند.

به گفته جامعه جهانی بهایی، “در هشت سال گذشته، یعنی از سال ۲۰۰۵ تا کنون به جان ۵۰ بهایی سوقصد شده و ۹ نفر کشته شده‌اند بدون آن‌ که هیچ محکمه قضایی تشکیل یا قاتل شناسایی شود.”

حکومت ایران مذهب بهاییت را به رسمیت نمی‌شناسد و به گفته گروه های مخالف دولت، بهائیان را به دلیل عقاید دینی آنان مورد اذیت قرار می‌دهد.

مقام‌های جمهوری اسلامی تبعیض علیه بهائیان را رد می کنند اما جامعه جهانی بهاییان می گوید که بعد از انقلاب، بهائیان از تصدی مشاغل دولتی و تحصیل در دانشگاه‌ها محروم بوده‌اند.

با این حال، تعدادی از محصلان بهایی با پنهان کردن دین خود به دانشگاه راه یافته اند.

به گفته جامعه جهانی بهائیان ‘ده‌ها بهایی’ در حال حاضر در ایران به دلیل عقایدشان در زندان به سر می‌برند.