اخبار

خودنویس: عبدالستار دوشوکی: درک نمی‌کنم چگونه سالانه میلیون‌‌ها «اندیشه ورز» برای زیارت امام دوازدهم که در چاهی در سامرای عراق ناپدید شده است، به چاه دیگری بنام جمکران، آن‌هم هزاران کیلومتر آن‌طرف‌تر رجوع می‌کنند.

گفتمان مناقشه برانگیز «هویت شیعی ایرانی» که توسط بیانیه آقای عبدالعلی ادیب برومند رئیس شورای مرکزی و هیات رهبری جبهه ملی ایران، و مسعود بهنود آغاز شده بود، با قرائت جدیدی از هویت ایرانی توسط جناب آقای دکتر عطاالله مهاجرانی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی، که برای وی احترام بسیاری قائلم، وارد پیچ نامانوس و ناگنجیده‌ای شد. ایشان در مقاله ای بنام «روشن‌فکر ايرانی و فرهنگ شيعی» در دفاع از مواضع «انديشيده و سنجيده» آقای بهنود، عکس‌العمل معترضین به اصطلاح «بد دهن» (به تعبیر آقای بهنود) را به‌مثابه ریختن آب زلال در لانه مورچه گان خـُـرد و کلان تعبیر کرده است که اندکی دریغ آور و غیر منتظره از شخصیت بسیار متین و برجسته‌ای نظیر ایشان می‌باشد.

ایشان در دفاع از بيانيه فرزانه گرانقدر دکتر اديب برومند (آنگونه که ایشان توصیف می‌کنند)، و موضع آقای بهنود مدعی می‌شود که تفسیر شتاب‌زده از سوی معترضین به سخنان آقای بهنود باعث آميختگی و موجب آشفتگی شده است. ایشان مدعی هستند که منظور بهنود فهم فرهنگ شیعی توسط «روشن‌فکر ایرانی» می‌باشد و نه الزاما شیعه بودن. اما ویدئوی مصاحبه بهنود موجود است که با تفسیر ارائه شده توسط دکتر مهاجرانی متفاوت می‌باشد. ایشان سپس با استناد به دکتر امير حسين آريان پور و محمدعلی سپانلو دعوی جدید و جدل برانگیزتری را طرح می‌کند و آن اینکه هويت ايرانی دو رکن دارد: زبان فارسی و فرهنگ شيعی. و این قرائت بحث آفرین دلیل تحریر این نوشتار می‌باشد زیرا:

دیشب دو تن از جدایی‌طلبان (یا به‌عبارتی تجزیه‌طلبان) آشنا که یکی از آنها بلوچ و دیگری عرب ایرانی می‌باشد با من تماس گرفته و با تائید و استناد به ادعای جناب دکتر مهاجرانی مبنی بر اینکه «ایرانی باید فارس‌زبان و شیعه باشد» یا وگرنه ایرانی نیست، از من خواستند که موضع خود را که نه «فارس زبانم و نه شیعه» روشن کنم. به آنها جواب دادم که با کمال احترام به آقای دکتر مهاجرانی، قرائت ایشان از «هویت ایرانی» را ناقص دانسته و همانند میلیون‌ها ایرانی که نه شیعه هستند و نه فارس زبان نمی‌پذیرم. حتی اگر منظور آقای دکتر مهاجرانی این بوده است که زبان فارسی را باید بلد باشند و نه اینکه الزاما زبان مادری آنها فارسی باشد؛ و یا درک از تشیع داشته باشند و نه الزاما شیعه باشند. زیرا در ایران میلیون‌ها نفر در شهر و روستاها مثلا در کردستان یا بلوچستان هستند که درکی از شیعه ندارند و فارسی را هم نمی‌توانند صحبت کنند. آیا آنها بر اساس قرائت جدید ایرانی محسوب نمی‌شوند؟ وانگهی میلیون‌ها افغان و تاجیک و غیره نیز شیعه و فارس زبان هستند و با فرهنگ و تاریخ ایران نیز آشنا می‌باشند.

نکته شگفت‌آور دیگر در استدلال ایشان اشاره‌ای بود به بخشی از مقاله نگارنده بنام «روشن‌فکر ایرانی به‌روایت مسعود بهنود» که در آن تاکید کرده بودم هویت ایرانی هزار سال سـُـنی بود (و قبل از آن زرتشتی)، و فقط چهارصد سال شیعه! و اینکه بسياری از ستارگان فرهنگ و ادب ايران، يعنی روشن‌فکران ايرانی، اهل سنت بوده‌اند. ایشان سپس با اشاره به اشعار پرشور شاعران سـُـنی مذهب از جمله مولانا و حافظ و اقبال لاهوری در مدح حضرت علی و امام حسین، نتیجه‌گیری می‌کنند که ادیـبان سـُـنـی مذهب با فرهنگ شیعی آشنا بودند.

بنده از این نتیجه‌گیری شیعه‌محور و نامانوس توسط اندیشمند فرهیخته و آگاهی نظیر دکتر مهاجرانی در حیرتم. اهل سنت حضرت علی را خلیفه چهارم، پسر عمو و داماد پیامبر خود می‌دانند و برای وی و نوه‌های پیامبر عشق و ارزش و احترام فراوانی قائلند. و این موضوع هیچ ربطی به شیعه ندارد. مدح حضرت علی توسط سـُـنی‌ها مدح خلیفه چهارم است و نه الزاما نشانه احترام به مذهب شیعه. من حقیقتا از این نتیجه گیری در عجبم! در بین سـُـنی‌ها (حداقل در بلوچستان) از قرن‌ها پیش گذاشتن اسم علی یا حسین یا حسن بر روی فرزندان خیلی بیشتر از اسامی عمر، ابوبکر و عثمان رایج بوده و است. متاسفانه هموطنان شیعه در مورد این حقیقت بدیهی ناآگاه هستند.

نکته ژرف‌تر و تعجب برانگیز دیگر در مقاله ایشان در مورد فرهنگ شیعه است که مدعیست دو ويژگی ممتاز دارد: «عدالت طلبی و انديشه ورزی». بعد از خواندن این جمله باید اعتراف کنم:

چون سخن در وصف این حالت رسید / هم قلم بشکست و هم کاغذ درید

عقل در شرحش چو خر در گِل بخفت / شرح عدل و اندیشه همچون وی بگفت؟

سایه خواب آرد تو را همچون سمر / چون بر آید شمس انْـشـَقَّ الـقـمـر؟

در دنیا سه حکومت شیعه بوده است:

اول حکومت صفویان و خون‌ریزی‌های توصیف ناپذیر آن بر علیه اجداد شیعیان امروزی به‌خصوص در قم و یزد که لازم به توضیح نیست.

دوم حکومت جمهوری اسلامی که سوگمایش هولناک کشتارهای سالهای ٦٠ و ٦٧ و قتل‌های زنجیره‌ای و فتوای ترور دگراندیشان و حتی حذف و حصر دهشتناک خودی و غیرخودی و اعدام‌های روزمره و اسیدپاشی و تباهی یک مملکت شهره آفاق گشته است که شرح همه آنها بیشتر از مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد شد.

سوم حکومت شیعه عقرب جراره‌ای بنام نوری المالکی در عراق که [بسیاری از] مردم از ترس آن به مار غاشیه هزارسر و اژدهاگونه‌ای بنام داعش پناه بردند.

این مثال را از آن جهت بیان کردم تا خدای ناکرده خواننده این سطور تصور نکند که بنده فقط حکومت مذهبی متعصب شیعه را غیرعادل می‌دانم؛ بلکه نمونه سـُـنی آن در لباس طالبان در افغانستان و یا داعش در عراق و سوریه و بوکوحرام و الشباب و غیره هزار بار از نوع شیعی آن بدتر هستند. و اما در مورد مقوله اندیشه ورزی! چون بعد از ٣٦ سال تجربه تلخ امتناع تعقل و اندیشه در فرهنگ جمهوری اسلامی از درک این مقوله قاصرم، آن را می‌گذارم و می‌گذرم. زیرا، به‌عنوان مثال، درک نمی‌کنم چگونه سالانه میلیون‌‌ها «اندیشه ورز» برای زیارت امام دوازدهم که در چاهی در سامرای عراق ناپدید شده است، به چاه دیگری به‌نام جمکران، آنهم هزاران کیلومتر آنطرفتر» رجوع می‌کنند.

بر طبق تعریف موجود در دانشنامه آزاد (ویکی پیدیا) «روشن‌فکری (در انگلیسی Intellectualism در فرانسه Intellectuelité و در زبان لاتین Intelligere) به معنی تفکیک دو چیز از همدیگر است. به همین دلیل به عنوان روح انتقادگرا و ممیز شناخته می‌شود. همچنین، از روشن‌فکری، به فلسفه اصالت هوش و قریحه یاد می‌گردد. این فلسفه، معتقد است که علم ناشی از عقل است یا ساده‌تر اینکه علم را فقط، به ‌وسیله قریحه یا هوش می‌توان به ‌دست آورد. به ‌طور کلی، اگر بخواهیم که واژه روشن‌فکر را تفسیر کنیم، گفته می‌شود که روشن‌فکران، کسانی هستند که اهل قضاوت عقلی و سنجش‌ گرانه عرفی و علمی در امور هستند که بر اساس سه اصل روش علمی (بیکن و دکارت)، رفاه و خوشبختی (مور) و فایده انگاری (بنتام) تبیین می‌شود. روشن‌فکر از طبقه تحصیل کردگانی در جامعه ‌است که با دغدغه‌های انسانی، اجتماعی، ارزشی، فرهنگی و سیاسی اقدام به موضع گیری در مباحث و مسائل حساس و مهم جامعه خویش و جامعه جهانی می‌کنند». در تعریف بالا هیچگونه اشاره ای به مذهب و یا دین نشده است.

بر اساس دانشنامه آزاد مهم‌ترین شخصیت‌های ایرانی موثر بر جریان روشن‌فکری معاصر نظیر میرزا آقاخان کرمانی (که توسط مظفرالدین شاه قاجار اعدام شد) ، طالبوف تبریزی و سپس شخصیت‌هایی مانند تقی ارانی، محمدعلی جمالزاده، حسن پیرنیا، محمدعلی فروغی، عبدالحسین تیمورتاش، صادق هدایت، سید احمد کسروی، فرخی یزدی، ملک الشعرای بهار و میرزاده عشقی و احمد شاملو بودند. ویژه گی‌های بارز اکثریت آنها تفکیک عقاید مذهبی و سنتی از یک سو و افکار مدرن سکولار لیبرال یا خردگرایی انسان‌مدار (هومانیستی) نشئت گرفته از فرهنگ «روشنگری» و روشن‌فکری غرب از سوی دیگر است که جامعه را بسوی «آرمان‌شهر فردا» و نه خرافات و سنت‌های پوسیده گذشته رهبری و هدایت می‌کردند. البته بنده نه قصد و نه توان ورود به جزئیات مواضع روشن‌فکری آن بزرگان را ندارم و اینکه آیا آنها مولد فکر و اندیشه نو بودند و یا صرفا مروج اندیشه‌های دیگران. زیرا مدعی نیستم که تخصص به‌خصوصی در مورد مقوله روشن‌فکری در ایران دارم. و در این نوشتار از پرداختن به بحث‌های آکادمیک و تفسیرهای آنتولوژیک (وجود شناختی) با تفاسیر اپیستمولوژیک (معرفت‌شناختی) مربوطه پرهیز نموده‌ام، زیرا سررشته من نیست.

من سه نکته اساسی و بنیادین و مشخص در مقاله جناب آقای دکتر مهاجرانی گرامی را بدون تعارف و پرخاشگری به نقد کشیده‌ام. زیرا معتقدم روشن‌فکر که مفهومی مدرن است با شاخص‌های مشخص جهان‌شمول فرا زمانی و نقادانه می‌اندیشد، و همواره تلاش می‌کند تا پوسته پوسیده و جامد جامعه و باورهای متحجر و پیش فرض‌های ذهنی جامعه سنتی را به چالش بکشد و نه اینکه با تقلیل مفاهیم و انطباق آنها با «شرع» ء فقها و بومی گرایی عامیانه پیشرفت جامعه بسوی تجدد و روشنگری را کـُـند کند. در نتیجه سنجشگری و آسیب شناسی در مورد ادعاهای مطروح لازمه پیشبرد بحث و رهایی جامعه از «خوابگه نیمه تاریک» کاشفان ملغمه عرف و شرع می‌باشد.

در پایان باید اضافه کنم که تبادل اندیشه نقادانه بین به اصطلاح «روشن‌فکران مذهبی» و روشن‌فکران سکولار (که البته بنده خود را در جایگاه روشن‌فکران نمی‌دانم) باید در فضایی بی‌تعارف و متمدانه و مملو از احترام متقابل صورت بگیرد. کمااینکه نگارنده برای شخصیت‌هایی چون دکتر ادیب برومند، دکتر مهاجرانی و مسعود بهنود احترام فراوانی قائلم و در جواب الطاف منسوبه در مقاله آقای بهنود نیز نوشته بودم که ایشان را شخصیتی شناخته شده، تاثیرگذار، تحصیل‌کرده، کارشناس، ارزشمند، متین، معتدل و فرهیخته می‌دانم (یعنی دانسته و هنوز هم می‌دانم). یا وگرنه هرگز وقت خود را صرف نقد سخن دیگری نمی‌کردم. و به ایشان اطمینان می‌دهم که هنوز هم جایگاه بهاور و والا و ارزشمند ایشان در دفترچه ذهنی این حقیر «معترض بد دهن»، همچنان با تکریم و علاقه و احترام در صفحه «اندیشه ورزان ارزنده» روزگار ما باقی است و خواهد ماند. صد البته این سخنان در مورد جناب دکتر مهاجرانی و دکتر ادیب برومند نیز صدق می‌کند.

دیگربان: جوانشیر کدخداپور٬ معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری فارس گفته ضارب شش زن در جهرم «مستقل»، «عاقل» و «بالغ» و کارمند اداره راه و ترابری شهر جهرم بوده است.

آقای کدخدا‌پور همچنین با تائید گزارش‌ها مبنی بر اینکه ضارب فرزند یکی از درجه‌داران سپاه بوده افزوده تحقیقات قضایی درباره انگیزه دقیق از این حملات ادامه دارد.

وی در عین حال اضافه کرده اقدام این فرد هیچ علت و انگیزه «سیاسی»، «حزبی» و «گروهی» نداشته و «کاملا شخصی» بوده است.

محمد بهشتی‌فر٬ عضو پایگاه بسیچ «قطب‌آباد» شهر جهرم کسی است که هفته گذشته با چاقو و گاز فلفل به دست‌کم شش زن در این شهر حمله و آنها را از ناحیه شکم و باسن زخمی کرده است.

محمد فرزند جلیل بهشتی‌فر مسئول پایگاه بسیج «قطب‌آباد» است که گفته می‌شود پدرش وی را تحویل مقام‌های قضایی داده٬ اما معاون سیاسی استانداری فارس این موضوع را تکذیب کرده است.

محمد احمدی٬ استاندار فارس مدعی شده بود این فرد دارای «اختلالات شخصیتی» و «انحراف اخلاقی» بوده٬ اما امروز معاون سیاسی وی اعلام کرده محمد بهشتی‌فر از سلامت عقل برخوردار است.

دویچه‌وله: محمدرضا شجریان در نامه‌ای از حسین علیزاده بابت نپذیرفتن نشان شوالیه تشکر کرد. وی این اقدام علیزاده را اعتراضی به بادمجان دور قابچین‌هایی دانسته که این نشان‌ها را پیشوند نام هنرمندان می‌کنند.

محمدرضا شجریان در نامه‌ای نسبت به تصمیم حسین علیزاده مبنی بر نپذیرفتن نشان شوالیه که چندی پیش قرار بود توسط سفارت فرانسه به او اهدا شود، واکنش نشان داد.

او درنامه‌اش با تبریک به علیزاده بابت نپذیرفتن این جایزه و احترام به دولت فرانسه تاکید دارد، “این نابجاگویی‌هاست که نشان‌ها و مدال‌ها را بی‌اعتبار می‌کند.”

محمدرضا شجریان در نامه‌ای که به علیزاده نوشته آورده است: «با خوشحالی به حسین علیزاده تبریک می‌گویم که ضمن سپاس و احترام به دولت فرانسه از دریافت نشان شوالیه به‌طور رسمی پوزش خواست. پوزش‌خواهی او از جنبه اعتراض به دولت فرانسه نبود، بلکه اعتراض به رفتار و گفتار کسانی از خودمان بود که از این نشان‌ها استفاده نابجا کردند و می‌کنند.»

شجریان ضمن توضیح این نکته که منظورش “شخصیت‌های دریافت‌کننده نشان و مدال” نیست نوشته است:«بادمجان دور قابچین‌هایی هستند که نام این نشان‌ها را پیشوند نام هنرمند مورد علاقه‌شان می‌کنند. نمونه دیگری هم اغلب سازمان‌های تبلیغاتی برای موفقیت در کسب درآمد بیشتر یک شرکت تولیدکننده و یا برگزار کننده کنسرت‌ها برای پر کردن سالن‌های کنسرت پیشوندهایی به نام هنرمند و یا گروه هنری اضافه می‌کنند که مفهوم آن هیچ مناسبتی با کاری که آن هنرمند یا گروه انجام می‌دهند ندارد و گاه خنده‌آور است.»

در پایان نامه شجریان آمده است: «حسین علیزاده پیشوند و پسوند نیاز ندارد، با سپاس از دولتمردان فرانسه که به نویسندگان، دانشمندان، هنرمندان و شخصیت‌های فرهنگی ادبی و هنری ایران توجه خاص دارند.»

محمدرضا شجریان خود در تیرماه امسال نشان شوالیه را دریافت کرد. روزنامه کیهان که به وسیله حسین شریعتمداری چهره شاخص بنیادگرایان مذهبی ایران و نماینده علی خامنه‌ای اداره می‌شود، شجریان را به خاطر دریافت این نشان به شدت مورد حمله قرارداد و از نشان شوالیه به‌عنوان “نشان وطن‌فروشی” نام برد. پیش از شجریان شهرام ناظری نیز این نشان را دریافت کرده بود.

“بزرگ شدن نشان شوالیه ناشی از سیاست‌های فرهنگی نادرست است”

حسین علیزاده، آهنگساز نامدار ایران هفته گذشته از پذیرفتن جایزه شوالیه فرهنگ فرانسه امتناع کرد. در هفته‌های اخیر بحث‌های متفاوتی در باره نوع برخورد با این جایزه در گرفته بود. علیزاده در نامه‌اش ضمن ادای احترام به سایر دریافت‌کنندگان این جایزه، مهم‌شدن این جایزه در ایران را ناشی از سیاست‌های فرهنگی نادرست حاکم دانست.

او در نامه‌ای سرگشاده در توضیح این اقدامش یادآور شده بود: «اقدام سفیر سیاسی و فرهنگی فرانسه، که هدیه ملت با فرهنگ فرانسه را به سینه هنرمندان بزرگ ما نصب می‌کند. شایسته ارج‌گذاری است و ما نیز ستایش می‌کنیم ستارگان پر افتخار تاریخ خود را.»

در عین حال او یادآور شده بود که پررنگ‌شدن نام این جایزه در فضای فرهنگی ایران در دو سه سال گذشته، “چراغی کوچک” است که “چون در فضای هنری ایران” نور کافی نیست به “خورشید” بدل شده است.

علیزاده در نامه خود تصریح کرده بود: «ضمن قدردانی از مسئولان کشور و سفارت فرانسه، به احترام مردم هنرپرور و هنردوست ایران، به نام حسین علیزاده قناعت کرده، تا آخر عمر به آن پیشوند یا پسوندی نخواهم افزود.»

تقاضای رهبر ارکستری که از سوی علیزاده اجابت شد

یک هفته پیش از انتشار نامه علیزاده، علی رهبری، آهنگساز و رهبر ارکستر هم در نامه‌ای سرگشاده به او، خواسته بود جایزه شوالیه را نپذیرد.

رهبری در این نامه نوشته بود: «از آنجایی که سفارت فرانسه این نشان را به‌سرعت کم‌نظیری بین ایرانیان پخش می‌کند و احتمال این می‌رود که این نشان از بزرگی اسم حسین علیزاده به مرور زمان به مراتب کوچک‌تر جلوه کند٬ ایشان می‌توانند مانند ده‌ها شخصیت بزرگ فرانسوی از جمله بزرگ‌ترین آهنگساز فرانسوی قرن بیستم “موریس راول” یا دو نویسنده و فیلسوف بزرگ فرانسوی، “ژان پل سارتر” و “آلبرت کامو” (برنده جایزه نوبل) یا هنرپیشه معروف خانم “کاترین دونو” از دریافت این نشان صرف نظر کنند.»

نشان ملی لیاقت (Ordre national du Mérite) یا نشان شوالیه از جمله نشان‌ها و مدال‌هایی هستند که دولت فرانسه در مقاطع مختلف زمانی به اهالی فرهنگ و هنر یا فعالان سیاسی اهدا می‌‌کند. چهره‌های ورزشی و هنری مانند زین‌الدین زیدان، مارلنه دیتریش ،سلین دیون، خولیو ایگله‌سیاس و تئودوراکیس هم در گذشته این نشان را دریافت کرده‌اند.

رادیوفردا: اللهیار ملکشاهی، رئیس کمیسیون قضایی مجلس ایران از پلیس این کشور خواسته است با «پشتکار بیشتری» موضوع اسیدپاشی در اصفهان را دنبال کند و ابراز تاسف کرده است که به دلیل شناسایی نشدن «عاملان» این حملات گروهی دست به انجام اسیدپاشی‌های دیگری زده‌اند.

به گزارش خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس ایران، دهم آذر ماه، گفته است موضوع «اسیدپاشی‌های اخیر» باعث شده تا «ناامنی روانی» در ایران ایجاد شود. و «ایجاد ناامنی روانی بین افراد جامعه کم‌ترین آسیبی است که بر کشور تحمیل شده است».

او تاکید کرده است که افکار عمومی «به شدت منتظر اطلاع‌رسانی» است.

آقای ملکشاهی می‌گوید «اکنون ذهنیت ناامنی در مردم به وجود آمده که باید این اظهار نگرانی برطرف شود و تنها راه آن نیز شناسایی سریع متخلفان است که باید نیروی انتظامی با پشتکار بیشتری این موضوع را دنبال کند.»

این گفته‌ها دو روز پس از آن بیان می‌شود که موضوع حمله با اسید در تهران به مدیر یک بیمارستان، خبرساز شد.

هر چند در این مورد، با فاصله کمی پس از اسیدپاشی، پلیس تهران از «دستگیری دو عامل» در این موضوع خبر داد.

با این همه موضوع اسیدپاشی‌ها به گروهی از زنان در اصفهان هنوز فرجامی نیافته است و خبری از دستگیری عامل یا عوامل آن نیز منتشر نشده است.

وزیر کشور ایران در پایان آبان ماه گفته بود نیروهای امنیتی به «سرنخ‌هایی» در این مورد دست یافته‌اند.

یک روز پیش از او استاندار اصفهان گفته بود تا زمان دستگیری «فرد اصلی» نمی‌توان دلیل اسیدپاشی‌های اصفهان را «با قطعیت» تشخیص داد.

از زمان انتشار اخبار مربوط به اسیدپاشی بر زنان در اصفهان بیش از یک ماه می‌گذرد.

بازتاب خبرها و بالا گرفتن شایعات و شنیده‌ها در مورد ارتباط این موضوع با مسئله «امر به معروف و نهی از منکر» سبب شد تا مقام‌های جمهوری اسلامی خود به آن واکنش نشان داده و بگویند به موضوع «امر به معروف و نهی از منکر و حجاب» ارتباطی نداشته است.

اسماعیل احمدی مقدم، فرمانده پلیس ایران، ۲۱ آبان ماه، شمار حملات با اسید از آغاز سال ۱۳۹۳ را «۳۱۸ مورد» عنوان کرده بود.

دیگربان: محمدرضا رضایی، نماینده جهرم در مجلس گفته جلیل بهشتی‌فر پس از اطلاع از حمله فرزندش به شش زن در جهرم٬ وی را تحویل مقام‌های قضایی داده است.

آقای رضایی افزوده حمله فرزند این عضو سپاه پاسداران سازماندهی شده نبوده و ارتباطی با امر به معروف و نهی از منکر نداشته است.

این نماینده مجلس اضاه کرده که انگیزه ضارب «کاملا شخصی» بوده است.

اظهارات این نماینده گزارش‌ها در این این مورد که محمد بهشتی‌فر عضو پایگاه بسیچ «قطب‌آباد» شهر جهرم عامل اصلی این حملات بوده را تائید می‌کند.

پیش‌تر رسانه‌های محافظه‌کار از دست داشتن بسیج در شناسایی و دستگیری ضارب خبر داده بودند که به احتمال فراوان منظور آنها اقدام پدر ضارب در معرفی فرزندش به مراجع قانونی بوده است.

این عضو بسیج هفته گذشته با چاقو به شش زن از ناحیه باسن حمله و آنها را مجروح کرده بود.

محمد احمدی٬ استاندار فارس هم بی‌انکه به نام ضارب اشاره کند گفته این فرد دارای «اختلالات شخصیتی» و «انحراف اخلاقی» است.

«سحام نیوز» نیز نوشته پس از دستگیری این فرد بلافاصله گزارشی مبنی بر «عدم سلامت روانی» وی تهیه و برای تائید به پزشکی قانونی ارسال شده است.

رادیوفردا: رئیس دفتر رهبر جمهوری اسلامی ضمن انتقاد از ازدواج‌های موسوم به «ازدواج سفید» گفت که دیری نمی‌رسد که نسل «حلال» مردمی که این نوع زندگی را برمی‌گزینند، از بین می‌رود و نسل آنها به گفته او «حرام‌زاده» می‌شوند.

به گزارش خبرگزاری ایسنا، محمد محمدی گلپایگانی، روز یک‌شنبه ۹ آذر، زندگی کردن زن و مرد یا دختر و پسر بدون عقد و ازدواج را «شرم‌آور» خواند و افزود: «دشمن با تمام قوا تلاش می‌کند تا فرهنگ و روابط خانوادگی مردم ما را منحرف کند.»

آقای محمدی گلپایگانی با طرح این پرسش که «ازدواج سفید یعنی چه و محصول این زندگی چه می‌شود؟»، تصریح کرد: «دیری نمی‌رسد که مردمی که این نوع زندگی را برمی‌گزینند، نسل حلال‌شان از بین می‌رود و حرام‌زاده می‌شوند.»

رئیس دفتر رهبر جمهوری اسلامی همچنین گفت که «حاکم اسلامی» باید «با شدت» با این نوع زندگی مقابله کند.

در ماه‌های گذشته برخی رسانه‌های ایران از افزایش «ازدواج سفید» که به «هم‌باشی» نیز معروف است و به معنای زندگی زنان و مردان بدون ازدواج رسمی در یک خانه است، خبر داده‌اند.

روزنامه جهان صنعت ۲۵ مرداد، در گزارشی از «افزایش همخانگی مجردهای غریبه» و «زندگی سفید» در تهران خبر داده و آن را یک «ضرورت اقتصادی موقتی برای گذران زندگی» توصیف کرده بود.

سیاوش شهریور، مدیرکل امور اجتماعی و فرهنگی استانداری تهران، در شهریور ماه ضمن انتقاد از به گفته او «بزرگ‌نمایی» درباره «ازدواج سفید» گفته بود که دراین باره آماری در اختیار ندارد.

وی همچنین از نهایی شدن طرح «اعتلای خانواده پایدار» برای مقابله با «ازدواج سفید» خبر داده و گفته بود که این طرح براساس سیاست‌های جمعیتی ابلاغ شده از سوی رهبر جمهوری اسلامی تهیه شده‌است.

این در حالی است که قائم‌مقام وزیر کشور در امور اجتماعی و فرهنگی، ۳۱ مرداد، به تغییر سبک زندگی و عرفی شدن این نوع از ازدواج اشاره کرده بود.

مرتضی میرباقری گفته بود: «رابطه ثبت نشده و بدون قاعده زن و مرد از گذشته به این شکل وجود داشته‌است، اما در حال حاضر این موضوع شکل عرفی به خود گرفته، ولی هنوز در کشور ما فراگیر نشده‌است.»

روزنامه ابتکار نیز ۱۶ اردیبهشت، در گزارشی، مشکلات مالی، محک زدن رابطه، نداشتن اعتقاد به ازدواج و هزینه بالای مسکن را از جمله دلایل ترجیح «ازدواج سفید» به ازدواج رسمی ذکر کرده بود.

در «سیاست‌های کلی جمعیت» که ۳۰ اردیبهشت توسط رهبر جمهوری اسلامی ابلاغ شد، بر کاهش سن ازدواج و افزایش فرزندآوری تاکید شده‌است.

با این وجود مسئولان جمهوری اسلامی همچنان از کاهش آمار ازدواج جوانان ابراز نگرانی می‌کنند.

رادیوفردا: دکتر سیامند انوری، مدیر بیمارستان ضیائیان تهران، هدف حمله با اسید قرار گرفته و در بیمارستان فارابی بستری شده است. هنوز دلیل این حمله و عاملان آن مشخص نشده‌اند.

خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، از قول حسین ساجدی‌نیا، فرمانده انتظامی تهران بزرگ، نقل کرده است که «حدود ساعت ۲۱ امشب (هشتم آذر ماه) دکتر انوری رییس بیمارستان ضیائیان تهران در هنگام مراجعت به منزل توسط دو سرنشین یک موتورسیکلت مورد اسید پاشی قرار گرفت».

این مقام انتظامی می‌گوید یک تیم ویژه پلیس برای پیگیری حادثه و شناسایی عاملان تشکیل شده است.

جزئیات بیشتری در این مورد منتشر نشده است.

بنا بر گزارش‌های اولیه حمله به دکتر انوری باعث شده تا او از ناحیه دو چشم خود آسیب ببیند.

دکتر عباس زارع‌نژاد، رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت ایران، به خبرگزاری مهر گفته است که آقای انوری در بیمارستان فارابی بستری و تحت مداوا قرار گرفته است.

​​بنا به گفته این مقام دولتی چشم راست دکتر انوری آسیب کم‌تری دیده و پزشکان در حال مداوای چشم چپ او هستند.

واحد مرکزی خبر، وابسته به رادیو تلویزیون دولتی ایران، نیز از قول دکتر ایرج حریرچی، قائم مقام وزیر و معاون کل وزارت بهداشت نقل کرده است که «نگرانی جدی نه برای بینایی و نه برای پوست دکتر انوری وجود ندارد».

رئیس بیمارستان فارابی نیز در مورد درمان چشم دکتر انوری ابراز امیدواری کرده است.

حمله با اسید به رئیس بیمارستانی در تهران در حالی صورت می‌گیرد که طی هفته‌های گذشته اخبار مربوط به اسیدپاشی به زنان در اصفهان و یا حملات مشابه در شهرهای دیگر به طور گسترده‌ای بازتاب پیدا کرده‌اند.

هفته گذشته فرمانده انتظامی تهران بزرگ گفته بود «عامل اصلی» اسیدپاشی به یک خانم جوان در شرق تهران بازداشت شده است.

وزیر کشور ایران نیز در پایان آبان ماه از پیدا شدن «سرنخ‌هایی» در مورد اسیدپاشی‌های اصفهان خبر داده بود.

فرمانده پلیس ایران، گفته است که از ابتدای امسال میانه آبان ماه گذشته، «۳۱۸ مورد اسیدپاشی» صورت گرفته است که اغلب عاملان آن دستگیر شده‌اند.

دیگربان: حمله گروهی ناشناس با چاقو به دست‌کم شش زن که پنج نفر از آنها دانشجو هستند در شهر جهرم استان فارس٬ جو روانی این شهر را ناآرام کرده است.

این حملات در روز‌های گذشته رخ داده و مسئولان امنیتی و انتظامی استان فارس هم از دستگیری عوامل آن خبر داده‌اند.

حجت‌الله رضایی، سرپرست فرمانداری ویژه جهرم گفته این افراد در کمتر از ۷۲ ساعت دستگیر و به «عمل قبیح» خود اعتراف کرده‌اند.

لطف‌الله دژکام امام جمعه شهر جهرم نیز خواستار برخورد شدید با عوامل این نا‌امنی‌ها شده است.

یک سایت استان فارس نیز نوشته عوامل «ضدانقلاب» تلاش می‌کنند این حملات را متوجه نیرو‌های بسیج کرده و «سناریوی» اسید‌پاشی‌های اصفهان را تکرار کنند.

برخی گزارش‌ها حاکی از آن دارد که تعداد زنان قربانی این حملات حدود ۱۲ نفر است که مقام‌های مسئول تاکنون این گزارش‌ها را تائید نکرده‌اند.

گفته می‌شود همه این زنان از ناحیه باسن مورد حمله قرار گرفته‌اند.