اخبار

بی‌بی‌سی: وزیر امور خارجه ایران به قاهره سفر کرده و گفته است که بحران سوریه، موضوع فلسطین و روابط دوجانبه محور گفتگوهای او با مقامات مصری را تشکیل می دهد.

روز پنجشنبه، ۲۱ دی (۱۰ ژانویه)، رادیو دولتی ایران گزارش کرد که علی اکبر صالحی، وزیر امور خارجه ایران که به مصر سفر کرده، گفته است که توسعه روابط دو کشور و بررسی مسایل منطقه‌ای به خصوص تحولات سوریه و فلسطین از جمله محورهای مذاکرات او با مقامات مصری است.

آقای صالحی که در راس هیاتی از مقامات جمهوری اسلامی شامگاه چهارشنبه وارد فرودگاه قاهره شده، در گفتگویی با خبرنگاران گفت که در دیدار از مصر با محمد مرسی، رئیس جمهوری، و محمد کامل عمرو، وزیر امور خارجه و برخی دیگر از مقامات مصری دیدار و درباره موضوعات مختلف گفتگو خواهد کرد.

براساس این گزارش، ملاقات با اخضر ابراهیمی، نماینده ویژه سازمان ملل و اتحادیه عرب در امور سوریه، و دبیرکل اتحادیه عرب نیز در برنامه سفر هیات ایرانی گنجانده شده است.

وزیر خارجه ایران در گفتگو با خبرنگاران در فرودگاه قاهره، ضمن اشاره به پیشنهاد اخیر بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه، برای حل بحران سیاسی آن کشور، گفت که تا کنون طرح‌های متعددی از جمله از سوی ایران، برای پایان دادن به این بحران ارائه شده است.

وی افزود: “باید دید نقاط مشترک این طرح‌ها چیست و تاجایی که ممکن است آرا و نظرات کشورهای نقش آفرین را باید به یکدیگر نزدیک کنیم تا بتوانیم تسهیل کننده موضوع سوریه به صورت سوری – سوری باشیم.”

در حالیکه مخالفان حکومت سوریه، دولت جمهوری اسلامی را به حمایت مالی و نظامی از سوریه متهم می کنند، علی اکبر صالحی گفت که ایران در نظر ندارد در امور سوریه دخالت کند و افزود: “ما می توانیم به عنوان دوستان ملت و دولت سوریه به صورتی عمل کنیم که منطقه را از عواقب ناگوار برحذر داریم و منطقه نیز هرچه زودتر به آرامش و ثبات برسد.”
صالحی و اسد

گفته می شود که مصر از روابط خاص ایران و حکومت سوریه خرسند نیست

ایران از معدود حامیان حکومت بشار اسد در سوریه است و تا کنون تنها از راه‌حل‌هایی حمایت کرده که براساس ادامه زمامداری آقای اسد تدوین شده است در حالیکه مخالفان حکومت سوریه گفته‌اند که بشار اسد به دلیل سرکوب نظامی مردم معترض این کشور، صلاحیت ادامه حکومت را از دست داده و تنها راه‌حلی را قابل قبول می دانند که شامل برکناری او باشد.

بشار اسد روز یکشنبه این هفته برای نخستین بار طی شش ماه اخیر سخنانی را در جمع هواداران خود ایراد کرد و برای حل بحران کنونی سوریه، پیشنهاد کرد اصلاحاتی را زیر نظر خود به اجرا بگذارد. مخالفان حکومت سوریه این پیشنهاد را بی محتوا توصیف کرده‌اند و نماینده ویژه سازمان ملل نیز آن را “یکسویه‌تر و طایفه گرایانه‌تر از طرح‌های قبلی” آقای اسد خوانده است.

وزیر امور خارجه ایران گفته است که مصر به عنوان یک کشور تاثیرگذار و مهم می تواند نقش عمده‌ای در حل و فصل مساله سوریه داشته باشد و افزوده است “ما باید بتوانیم به شکلی عمل کنیم که بحران سوریه به صورت مسالمت آمیز و بدون دخالت خارجی برطرف شود.”
روابط با مصر

علی اکبر صالحی همچنین مساله فلسطین را از جمله موضوعاتی دانسته که در مذاکره با مقامات مصری مطرح خواهد شد و در عین حال، ابراز امیدواری کرده است که “در جریان این سفر، مسایل دوجانبه با مقامات مصری مورد بحث و بررسی قرار گیرد.”
سادات و شاه ایران

در سالهای قبل از انقلاب اسلامی ایران و مصر روابط نزدیک و دوستانه ای داشتند

آقای صالحی گفت که دیدار کنونی او از قاهره “نخستین سفر رسمی دوجانبه” وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی به مصر است و توضیح داد که دو سفر قبلی او به مصر برای شرکت در نشست عمومی وزیران خارجه جنبش عدم تعهد و حضور در اجلاس گروه تماس با سوریه بود. این اجلاس با شرکت ایران، مصر و ترکیه در قاهره برگزار شد.

در پی جنگ اسرائیل و گروه های فلسطینی مستقر در نوار غزه در ماه نوامبر، وزیر امور خارجه ایران به منظور ورود به این بخش از اراضی فلسطینی، خواستار دریافت ویزای سفر به مصر شد اما دولت مصر به تقاضای او پاسخ مثبت نداد.

به استثنای گذرگاه‌های مرزی با اسرائیل، تنها راه دیگر ورود به نوار غزه، گذرگاه مرزی این سرزمین با مصر است و در جریان بحران اخیر غزه، دولت مصر به شماری از مقامات خارجی امکان آن را داد تا جهت ابراز حمایت از فلسطینیان، از این گذرگاه عبور کنند و به غزه بروند.

خودداری مصر از صدور ویزای سفر به وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی با انتقاد آقای صالحی مواجه شد که در سخنانی در ماه نوامبر گله کرد که با وجود درخواست‌های مکرر، “هنوز دولت مصر به درخواست او برای دریافت ویزا پاسخی نداده است.

تا قبل از انقلاب سال ۱۳۵۷ در ایران، کشورهای ایران و مصر برای سال‌ها روابط نزدیک و دوستانه ای داشتند اما پس از انقلاب، آیت الله روح الله خمینی، رهبر سابق جمهوری اسلامی، روابط دو کشور را به دلیل توافق صلح مصر و اسرائیل، قطع کرد و اگرچه در سال های بعد، بارها گزارش‌هایی از تمایل و تلاش برای از سرگیری روابط انتشار یافت، اما روابط رسمی هنوز برقرار نشده است.
مرسی در اجلاس غیرمتعهدها در تهران

محمد مرسی در سفر به ایران از ابراز صریح نظر خود در مورد حکومت سوریه خودداری نکرد

پس از سقوط حکومت حسنی مبارک، رئیس‌جمهوری سابق مصر در فوریه سال ۲۰۱۱، مقامات جمهوری اسلامی که حرکت اعتراضی موسوم به “بهار عربی” را نوعی خیزش اسلامی با هدف استقرار حکومت‌های دینی شبیه جمهوری اسلامی قلمداد می کردند، ظاهرا ابراز امیدوار بودند با به قدرت رسیدن اسلامگرایان در مصر، زمینه برقراری روابط نزدیک بین دو حکومت فراهم شود.

محمد مرسی با اخوان المسلمین، یک تشکل اسلامگرای سنی، مرتبط است و ظاهرا این تشکل با جنبش اسلامگرای حماس در غزه روابط نزدیکی دارد. آقای مرسی در جریان بحران کنونی سوریه، آشکارا از مخالفان حکومت بشار اسد حمایت کرده است.

حزب بعث حاکم در سوریه، نظام سیاسی این کشور را سکولار و غیردینی می داند، اما به گفته مخالفان، قدرت سیاسی و امتیازات اقتصادی و اجتماعی طی چهل و چند سال حکومت خانواده اسد در دست پیروان آئین علوی متمرکز بوده که یک اقلیت مذهبی و قومی در سوریه محسوب می‌شود درحالیکه اکثر مردم این کشور مسلمان سنی هستند.

به گفته برخی ناظران، طرفداری و اتهام کمک رسانی نظامی و امنیتی ایران به حکومت بشار اسد نه تنها یکی از موانع اصلی بهبود روابط با مصر، بلکه عامل سردی روابط جمهوری اسلامی با حماس بوده هرچند این گروه از کمک‌های گسترده جمهوری اسلامی برخوردار و به این کمک‌ها وابسته است.

در ماه اوت سال گذشته میلادی، آقای مرسی به منظور واگذاری ریاست نوبتی جنبش عدم تعهد به تهران سفر کرد و در سخنانی در این اجلاس، حکومت سوریه را هدف حملات لفظی شدید قرار داد و پس از چند ساعت توقف، ایران را ترک کرد.

رادیوفرانسه: رهبران جنبش هوادار مقتدا صدر، در مراسم نماز جمعه، نمازشان را به نشانه همبستگی با سنی‌های معترض، در مسجد سنی‌ها اقامه کردند.

ده‌ها هزار نفر از سنی‌های عراق در شهرهای مختلف کشور علیه نوری‌المالکی دست به تظاهرات زدند.

بگزارش رویترز در شهر “فلوجه” واقع در پنجاه کیلومتری عراق، ٧٠هزار نفر در تظاهرات شرکت داشتند و با آتش زدن پرچم جمهوری اسلامی ایران ، شعار میدادند که ایران را باید از عراق بیرون راند و کشور را آزاد کرد!
در شهرهای “موصل” و “سامره” هم تظاهرات وسیعی گزارش شده است که در آن شعار«سرنگونی رژیم توسط خلق» بر پلاکادرها نقش بسته بود.

به روایت رویترز، این روز ها تظاهرکنندگان مخالف رژیم در جریان تجمعات خود، پرچم‌های دوران صدام حسین را در دست میگیرند و نیز از پرچم‌های شورشیان سوریه استفاده می‌کنند. در شهر “رمادی”، تظاهر کنندگان عکس بزرگ رجب طیب اردوغان را که از شورشیان سوریه حمایت می‌کند و با دولت عراق روابط سردی دارد، در دست گرفته بودند.

رویترز اضافه میکند که البته در شهر شیعه نشین “نجف”، گروه کوچکی نیز علیه اردوغان دست به راهپیمائی زدند.
تظاهر کنندگان که شعار اصلیشان «آزادی زندانیان» است، خواهان لغو مقررات ویژه ضد تروریستی هستند که به عقیده آنها نخست وزیر عراق بکمک این مقررات، سنی‌ها را دستگیر می کند و به زندان می افکند.

خبرگزاری فرانسه نیز از قول خبرنگارش در بغداد، از یک تظاهرات ناراضیان در یک مسجد سنی گزارش می کند که در آنجا نیز مردم علیه جمهوری اسلامی ایران شعار می دادند. بگزارش خبرگزاری فرانسه این تظاهرات که دیروز در مراسم نماز جمعه اتفاق افتاد، توسط مقامات پلیس محاصره شده بود و آنها نمی گذاشتند مردم از محوطه مسجد بیرون بیایند.

گزارش شده است که رهبران جنبش هوادار مقتدا صدر، در مراسم نماز جمعه، نمازشان را به نشانه همبستگی با سنی‌های معترض در مسجد سنی  ها اقامه کردند.

خبر دیگری حاکی است که عزت ابراهیم- معاون صدام حسین، در شبکه تلویزیونی العربیه ظاهر شده و خطاب به مردم عراق هشدار داده است که نوری‌المالکی در دوران نخست وزیری او مجری طرح “صفوی-پارسی” شده است که ایرانی‌ها برای تجزیه عراق آماده کرده اند.

بی‌بی‌سی: رئیس جمهوری ترکیه دستیابی ایران به تسلیحات اتمی را غیرقابل قبول دانسته‌است.

وبسایت دفتر عبدالله گل، رئیس جمهوری ترکیه، متن مصاحبه او با نشریه “فارین پالیسی” (سیاست خارجی) چاپ آمریکا را منتشر کرده که در آن، آقای گل در پاسخ به سئوالی در مورد برنامه اتمی ایران گفته است: “ترکیه نمی‌تواند قبول کند که یک کشور همسایه اسلحه‌ای داشته باشد که ترکیه خود آن را در اختیار ندارد.”

در واکنش به این نظر که ظاهرا دولت او نسبت به برنامه اتمی ایران به همان اندازه کشورهای دیگر احساس نگرانی نمی کند، آقای گل گفت که “ما این موضوع را به هیچوجه دست کم نمی گیریم اما به آن نگرشی واقع گرایانه‌تر داریم و معتقدیم آنچه مورد نیاز است راه حل و روشی جامع در قبال این مساله است.”

رئیس جمهوری ترکیه در توضیح اظهارات خود گفت که راه حل مورد نظر او، شامل خلع سلاح اتمی منطقه پس از تضمین امنیت اسرائیل است.

عبدالله گل گفت: “آنچه اهمیت دارد، تضمین امنیت اسرائیل در منطقه است و زمانی که چنین تضمینی ایجاد شد، قدم بعدی پاکسازی منطقه از اینگونه تسلیحات است و این هدف می‌تواند از راه‌های مسالمت آمیز تحقق یابد.”

رئیس جمهوری ترکیه در پاسخ به این سئوال که آیا به نظر او، کلید متوقف کردن برنامه اتمی ایران، خلع سلاح اتمی اسرائیل است، گفت: “من مساله را اینطور می‌بینم زیرا این مسیر به حل مسایل بنیادی در خاورمیانه کمک می کند و بر تمامی جهان اثر می گذارد.”

ترکیه پیش از این به تلاش هایی برای حل بحران اتمی ایران مبادرت کرده است. در ماه مه سال ٢٠١٠ میلادی، رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه، و لولا داسیلوا، رئیس جمهوری وقت برزیل، به منظور کمک به حل این بحران به تهران سفر کردند و پس از گفتگوهای سه جانبه با مقامات جمهوری اسلامی، “بیانیه تهران” شامل توصیه به مبادله اورانیوم غنی شده در ایران با سوخت اتمی مورد نیاز تاسیسات هسته‌ای این کشور را صادر کردند.
اردوغان، احمدی نژاد و داسیلوا

تلاش قبلی ترکیه برای کمک به حل اختلاف بر سر برنامه هسته‌ای ایران موفقیت‌آمیز نبود

در آن زمان گفته می‌شد که آقای داسیلوا در تلاش برای گسترش نقش برزیل به عنوان رابط بین کشورهای پیشرفته و کشورهای توسعه نیافته‌تر جهان و آقای اردوغان در تلاش برای گسترش اهمیت بین المللی کشورش در اجلاس تهران شرکت کرده‌اند اما نتیجه این اجلاس توجه کشورهای گروه ١+٥ را جلب نکرد. این کشورها همچنان خواستار آن بودند که ایران به توافقنامه قبلی با آنان درباره مبادله سوخت عمل کند.

در زمان برگزاری اجلاس تهران، اگرچه دولت ترکیه هنوز همکاری نزدیکی با اسرائیل داشت اما روابط آن با دولت ایران نیز رو به گسترش بود. این روابط طی سال های بعد، به خصوص به دلیل موضعگیری های متفاوت دو دولت در قبال بحران سیاسی سوریه رو به سردی گذاشته و اخیرا هم تشدید تحریم‌های بین المللی علیه برنامه اتمی جمهوری اسلامی، روابط تجاری دو سویه را تحت تاثیر قرار داده است.
دیدگاه ترکیه در مورد سوریه و اسرائیل

فارین پالیسی در بخش دیگری از مصاحبه با رئیس جمهوری ترکیه، نظر او را در مورد بحران سیاسی سوریه سئوال کرد. آقای گل گفت که “مساله اصلی در سوریه، جدی بودن اقدامات رژیم در زمینه نقض فاحش حقوق بشر مردم سوریه است که مطالباتی مشروع دارند.”

رئیس جمهوری ترکیه با اشاره به درگیری‌ مسلحانه در سوریه از جمله در نزدیکی مرز با ترکیه، افزود که شرایط کنونی سوریه مایه نگرانی تمامی جامعه بین المللی است اما برای ترکیه، که مرزی طولانی با سوریه دارد، این وضعیت حائز اهمیت بیشتری است.
گل و اسد

عبدالله گل حکومت سوریه را به بهره برداری از مساله فلسطین برای حفظ قدرت متهم کرده است

عبدالله گل گفت که در آغاز بحران سیاسی در سوریه، دولت ترکیه “تغییراتی نظام یافته و منظم” را توصیه کرد اما پس از بروز خشونت، “ما همصدا با جهان آزاد، از مردم سوریه و مطالبات آنان حمایت می کنیم.”

رئیس جمهوری ترکیه افزود که همواره تاکید داشته که باید از ایران و روسیه هم خواسته شود در کمک به “گذار سیاسی” و توقف خونریزی در سوریه مشارکت کنند و افزود: “به خصوص لازم است با روسیه رفتار مناسبی در پیش گرفته شود.”

آقای گل در پاسخ به سئوالی در مورد تاکیدش بر لزوم موضعگیری قاطع دولت آتی سوریه در قبال مساله فلسطین، حکومت کنونی سوریه را به بهره برداری از این مساله برای بقای خود متهم کرد و گفت که “مساله فلسطین اساسی‌ترین پایه‌ای بوده که رژیم سوریه برای مشروعیت بخشیدن به موجودیت خود در برابر مردم سوریه به آن متوسل شده‌است.”

رئیس جمهوری ترکیه همچنین گفت که مشکلاتی که در چند سال اخیر در روابط کشورش و اسرائیل بروز کرده بر نگرش ترکیه نسبت به بحران سوریه تاثیری نگذاشته و مانع از حمایت او از مردم سوریه در برابر حکومت نشده است. وی افزود: “ما به دلیل سطح کنونی روابط با اسرائیل، در قبال بحران سوریه ضعیف عمل نکرده و ظرفیت‌های خود را کاهش نداده‌ایم.”

عبدالله گل مسئولیت سردی در روابط با اسرائیل را متوجه دولت اسرائیل دانست و گفت که دولت آن کشور مرتکب اشتباهات فراوانی شده است. رئیس جمهوری ترکیه در این مورد گفت: “تمامی جهان از این موضوع آگاه است، حتی متحدان اسرائیل که اگرچه نمی توانند مستقیما در این مورد به اسرائیل تذکر بدهند، اما صراحتا آن را با ما مطرح می کنند.”
گل و اردوغان

گل و اردوغان – اختلاف بر سر توزیع قدرت یا نگرانی از تضعیف دموکراسی؟

بخش های دیگری از مصاحبه فارین پالیسی با عبدالله گل به روند تحکیم دموکراسی در ترکیه ارتباط دارد. آقای گل در این مورد گفت که دولت او از “بهار عربی” استقبال می کند و بدون اشاره به کشوری خاص، افزود: “بعضی از کشورها به ترکیه به عنوان الگوی یک کشور مسلمان، دموکراتیک و مرفه نگاه می‌کنند اما ترکیه در نظر ندارد برادر بزرگتر کسی در منطقه باشد و تنها به نشانه همبستگی، تجربه و علل موفقیت خود را در اختیار آنان می گذاریم.”

عبدالله گل از اعضای ارشد حزب اسلامگرای عدالت و توسعه در ترکیه است که در حال حاضر، اکثریت پارلمانی و دولت را در اختیار دارد اما اخیرا، گزارش هایی از بروز اختلاف بین او و رجب طیب اردوغان، نخست وزیر، انتشار یافته است. به گفته بعضی رسانه های ترکیه، یکی از علل این اختلاف، رقابت شخصی آقایان گل و اردوغان در مورد تقسیم قدرت سیاسی در حال حاضر و در آینده، از جمله پس از پایان دوره کنونی ریاست جمهوری است.

برخی از ناظران هم گفته‌اند که جنبه هایی از سیاست‌های نخست وزیر، احتمالا شائبه تلاش برای تحمیل گرایش های اسلامی بر جامعه و در نتیجه، تضعیف معیارهای دموکراتیک را پدید آورده و باعث ناخرسندی رئیس جمهوری شده است. رئیس جمهوری ترکیه حافظ نظام سکولار ترکیه محسوب می شود و با نهادهای مدافع این نظام، از جمله ارتش، در تماس مستقیم است.

رادیوفردا: عربستان سعودی اعلام کرده است ۲۱ شهروند ایرانی را «که در سواحل شرقی این کشور سوار دو قایق بوده‌اند»، دستگیر کرده است.

رویترز از قول مرزبانی عربستان سعودی گزارش داده است: «یکی از گشت‌های دریایی توانست روز چهارشنبه ۱۳ دی دو قایق ایرانی را در آب‌های عربستان سعودی توقیف کند. در یکی از این دو قایق ۱۲ نفر و در دیگری ۹ نفر سوار بوده‌اند.»

طبق این گزارش هر ۲۱ نفر بازداشت‌شده، ایرانی هستند و در حال حاضر «تحت بازجویی»اند.

رویترز نوشته است طبق بیانیه مرزبانی سعودی، این ایرانی‌ها در نزدیکی جزیره حرقوص بازداشت شده‌اند که در ۸۰ کیلومتری ساحل عربستان است.

عربستان هنوز جزئیات بیشتری در این باره منتشر نکرده است.

روابط ایران و عربستان در سال‌های اخیر پرتنش بوده است. عربستان سعودی و ایران از جمله بر سر سوریه، جزایر سه‌گانه، برنامه هسته‌ای ایران و یمن با یکدیگر اختلاف دارند.

همچنین متهم‌شدن ایران به برنامه‌ریزی برای ترور سفیر عربستان سعودی در واشینگتن، باعث تیره‌ترشدن روابط این دو کشور در یک سال اخیر شده است.

تهران نیز عربستان را متهم می‌کند که با افزایش صادران نفتی خود به برنامه تحریم آمریکا علیه ایران کمک کرده است.

عربستان سعودی که از متحدان آمریکاست، ایران را متهم کرده است که در مناطق شیعه‌نشین این کشور به ناآرامی‌ها دامن می‌زند. ایران این اتهام را رد کرده است.

سعود الفيصل، وزير امور خارجه عربستان سعودی، ده روز پیش در چهارم دی ماه از ايران خواست «دخالت در امور داخلی» کشورهای عضو شورای همکاری خليج فارس و «تحریک به آشوب» در اين کشورها را متوقف کند.

اظهارات آقای سعود الفيصل در ادامه اتهام‌های مقام های عربستانی و ساير کشورهای عضو شورای همکاری خليج فارس است که ايران را به دخالت در امور داخلی خود متهم می کنند.

حکومت بحرين نیز که به عربستان سعودی بسیار نزدیک است، ايران را در بروز اعتراض‌ها در اين کشور مقصر می‌داند.

بحرين از سال ۲۰۱۱ و به دنبال بروز بهار عربی در کشورهای تونس، مصر، ليبی، يمن و سوريه شاهد اعتراض‌های گسترده ای از سوی اکثريت شيعه اين کشور عليه حاکميت سنی‌مذهب خود بوده است.

عربستان و امارات متحده عربی برای مقابله با اين اعتراض‌ها و به درخواست مقام‌های منامه، نيروهای خود را به اين کشور اعزام کرده‌اند.

شيعيان بحرينی از اين شکايت دارند که در روند سياسی و اقتصادی اين کشور به حاشيه رانده شده‌اند. حکومت آل خليفه اين اتهام را رد می‌کند.

گارد ساحلی عربستان سعودی پیش از این در ۲۸ مهرماه نیز ۱۴ شهروند ایرانی را که به گفته مقام‌های ریاض قصد ورود غیرمجاز به خاک عربستان را داشتند، در شمال شرق این کشور بازداشت کرد.

عربستان سعودی همچنین در خردادماه گذشته ۱۸ ایرانی بازداشت‌شده در آن کشور را به اتهام قاچاق مواد مخدر اعدام کرد که این اقدام باعث تیرگی بیشتر روابط میان دو کشور شد.

پیشتر فرمانده دریابانی استان بوشهر از توقیف یک فروند شناور عربستانی که وارد آب‌های ایران شده بود، خبر داده بود.

ایران نیز ۱۷ آبان اعلام کرد که یک «شناور عربستانی که به قصد صید غیر مجاز وارد آب‌های ایران شده بود» را در آب‌های ساحلی خود توقیف کرده‌ است.

به گفته مقامات ایرانی، این شناور ۵ نفر خدمه داشته است که بازداشت شدند.

هاشمی نامه: من در خصوص نقش بخش خصوصی در توسعه اقتصادی ایران، تاکید کردم که مهم‌ترین عامل پیشرفت بخش خصوصی در ایران زحمات جناب آقای هاشمی‌رفسنجانی بوده است که با تایید آنان روبه‌رو شد. و این خود روزنه امیدی به آینده این بخش از اقتصاد ایران است.بدون تعارف به شما بگویم که ما در برخی از نشست‌های سیاسی و اقتصادی در عراق همواره از آقای رفسنجانی یاد کرده و می‌گوییم ما به شخصی همچون ایشان برای توسعه و سازندگی عراق نیازمندیم.

ابراهیم بحرالعلوم در همان نخستین روز حضورش در ایران، با تمجید از عملکرد اقتصادی هاشمی در دوران پس از جنگ در ایران، علاقه‌مندی‌اش به آیت‌الله را نشان داد. در اواخر همان روز هم به میزبانانش اعلام کرد دوست دارد پیش از ترک ایران دیداری با او داشته باشد.

در آخرین ساعات حضور بحرالعلوم در تهران این دیدار میسر شد تا مشاور پارلمان و وزیر سابق نفت عراق به هاشمی بگوید عراق به همچون اویی نیاز دارد تا دوران سازندگی را پشت سر بگذارد.

آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی نیز در این دیدار با پرسش از اوضاع سیاسی و اقتصادی عراق، خواستار نقش‌آفرینی بیشتر ایران در عراق و تعامل افزون‌تر دو کشور برای دستیابی به امنیت شد. هاشمی همچنین به مقامات عراقی توصیه کرد تا در کنار توسعه زیربناهای اقتصادی و پروژه‌های عظیم نفتی به رفاه مردم و اشتغال نیروهای بومی نیز توجه داشته باشند.

بخشی از متن این مذاکرات فرستاده دولت عراق با هاشمی رفسنجانی را به نقل از تجارت فردا بخوانید:

بحرالعلوم: در دو روز قبل دیدارهای مختلفی با آقای آل‌اسحاق و برخی از تاجران ایرانی و مالکان بخش‌های خصوصی متخصص در صنایع پتروشیمی و نفت در ایران مثل آقای دکتر حسینی داشتم که نشست‌های مفید و ارزشمندی بود. ایشان اینجانب را از مشکلاتی که در حیطه شغلی خود با آن روبه‌رو هستند، مطلع کرده و من آمادگی کامل خود را جهت همکاری با آنان برای رفع این مشکلات بیان داشتم.

من در خصوص نقش بخش خصوصی در توسعه اقتصادی ایران، تاکید کردم که مهم‌ترین عامل پیشرفت بخش خصوصی در ایران زحمات جناب آقای هاشمی‌رفسنجانی بوده است که با تایید آنان روبه‌رو شد. و این خود روزنه امیدی به آینده این بخش از اقتصاد ایران است.

بدون تعارف به شما بگویم که ما در برخی از نشست‌های سیاسی و اقتصادی در عراق همواره از آقای رفسنجانی یاد کرده و می‌گوییم ما به شخصی همچون ایشان برای توسعه و سازندگی عراق نیازمندیم.

هاشمی: مساله سوریه هم یکی از نگرانی‌هایی است که من خودم شخصاً دارم. آینده سوریه بر عراق چه تاثیری خواهد داشت. تا این حکومت‌های علوی در آنجا بود زمینه مساعدتر بود. ظاهراً هم شانس بقای بسیار کمی هست. من نمی‌دانم شما اوضاع را چگونه می‌بینید.

بالاخره بعد از کشته‌شدن این همه آدم، آواره‌ها و تخریب‌ها اوضاع هم سخت شده است. همین امروز خبر بسیار تلخی در دنیا منتشر شد که در یکی از شهرک‌های اطراف حماء به صف نانوایی حمله کردند و حدود 90 نفر از افرادی که آمده بودند نان بخرند چه زن و چه کودک کشته شده‌اند. این چیزها کار را مشکل می‌کند هم در دنیا و هم در داخل سوریه. به هر حال سوری ها هم انسان‌های سختی هستند و به‌سادگی نمی‌گذرند. به خصوص این که الان گروه‌های مسلح زیادی در سوریه هستند که تحت هیچ فرمانی نیستند. انسان نگران می‌شود که اگر مساله سوریه تمام شود اینها به سمت عراق بیایند. اینها شیعه نیستند. سلفی‌ها هستند و غیرسلفی‌هایشان هم انسان‌های تند و تیزی هستند که مسائل نظامی را بر سیاسی مقدم می‌دانند. سلاح‌های سوریه اگر دست این‌گونه آدم‌ها بیفتد خطرناک است چون هم سلاح شیمیایی دارند و هم سلاح‌های دیگر. سوءاستفاده اسرائیل مساله دیگری است که به همه ما برمی‌گردد.

من می‌دانم الان وضع عراق به گونه‌ای نیست که شما بتوانید کاری بکنید؛ حالا غیردولتی چرا. اگر شخصیت‌های عراق وارد میدان شوند و با معارضین مذاکره کنند بخش خصوصی است. یک راه‌حلی پیدا کنید. برای آینده بسیار مهم است. سوریه نباید طوری باشد که راه شما و ما بسته باشد. ما باید سوریه را داشته باشیم. از لبنان تا اینجا اگر این رشته پاره شود اتفاقات بدی می افتد. این یک مساله است که من در موردش نگرانی دارم و بسیار فکر می‌کنم و مساله دیگر آمریکایی‌ها. همین بخش نفت که شما گفتید. استعداد نفت و گاز سرمایه بسیار عظیمی است. همه حضور غربی‌ها در منطقه برای همین است. به این آسانی چشم از این مساله نمی‌پوشند. هزینه کرده‌اند تا صدام را از بین ببرند. یک بخش دیگری که من در اخبار متفرقه می‌بینم این است که زیربناهای رفاهی مردم مثل آب، برق، جاده‌ها و اشتغال مولد و امثال اینها در عراق، به موازات طرح‌های پردرآمد پیش نمی‌رود. چرا این طور است؟

دویچه‌وله: جنگ قدرت در میان سلفی‌های بنیادگرای مصر به تجزیه در حزب النور انجامید. پس از ماه‌ها اختلاف نظر با سایر رهبران النور، عماد عبدالغفور رئیس این حزب موجودیت حزب اسلامگرای دیگری به‌نام “الوطن” را اعلام کرده است.

بنیادگرایان سلفی مصر حزب النور را پس از سقوط حسنی مبارک تشکیل دادند. این حزب در انتخابات نخستین مجلس ملی مصر نزدیک به ۲۸ درصد آرای مردم را به خود اختصاص داد.

رهبران و کادرهای النور در ماه‌های اخیر بر سر نقش “شورای روحانیون” در حزب خود اختلاف داشتند. شورای روحانیون با پشتیبانی از نامزدهای النور در انتخابات، در این حزب صاحب نفوذ شده بود. عماد عبدالغفور رئیس النور خواستار جدایی سیاست‌های حزب از شورای روحانیون بود، اما نتوانست نظر خود را به‌کرسی بنشاند.

رئیس النور در حزب الوطن

در پی این اختلافات چندماهه، سرانجام عماد عبدالغفور روز چهارشنبه دوم ژانویه در جمع خبرنگاران اعلام کرد که از حزب النور جدا شده و همراه با گروهی از همفکران خود حزب “الوطن” را تشکیل داده است.

عماد عبدالغفور هنگام اعلام موجودیت حزب الوطن از این اقدام به عنوان “فصل جدیدی در تاریخ مصر” یاد کرد و گفت که صدها عضو حزب النور به حزب تازه‌تاسیس پیوسته‌اند. وی افزود: «همه از عدالت اجتماعی، حرمت انسانی و شریعت حرف‌می‌زنند. ما نمی‌خواهیم شعار بدهیم، بلکه می‌خواهیم عمل کنیم.»

حازم صلاح ابواسماعیل واعظ تلویزیونی سلفی هم اعلام کرد که با حزب الوطن ائتلاف می‌کند حازم صلاح ابواسماعیل واعظ تلویزیونی سلفی هم اعلام کرد که با حزب الوطن ائتلاف می‌کند

در کنفرانس خبری روز دوشنبه قاهره، علاوه بر عبدالغفور، حازم صلاح ابواسماعیل واعظ بنیادگرای تلویزیونی نیز از تشکیل یک حزب جدید خبر داد. او اعلام کرد که در انتخابات پارلمانی آینده با حزب الوطن ائتلاف خواهد کرد. ابواسماعیل در انتخابات ریاست‌جمهوری خود را نامزد این مقام کرد، اما به دلیل آن‌که مادرش دارای گذرنامه آمریکایی است، رد صلاحیت شد.

کاهش نفوذ اسلامگرایان

اخوان المسلمین و حزب النور در انتخابات پارلمانی گذشته حدود ۷۰ درصد کرسی‌های مجلس ملی مصر را، که بعدا منحل شد، به خود اختصاص دادند. اما در همه‌پرسی قانون اساسی، تنها ۳۳ درصد از ۵۲ میلیون نفر واجد شرایط شرکت کردند و فقط ۶۴ درصد آن‌ها به این قانون رای مثبت دادند.

نتیجه همه‌پرسی نشان داد که به علت تلاش‌های اخوان المسلمین برای به‌کرسی نشاندن یک قانون اساسی زیر نفوذ الازهر، اسلامگرایان بخشی از طرفداران خود را از دست داده‌اند. ائتلاف ۱۵ حزب سکولار و لیبرال مصر در “جبهه نجات ملی” و همکاری تنگاتنگ ‌آن‌ها در مخالفت با گرایش‌های استبدادی محمد مرسی رئیس‌جمهور، بر نفوذ این احزاب افزود و سبب شد که بیش از ۳۵ درصد شرکت‌کنندگان در همه‌پرسی قانون اساسی به آن رای منفی بدهند.

اسلامگرایان پیش‌تر امیدوار بودند که قانون اساسی یک اکثریت دست‌کم ۸۰ درصدی را به خود جلب کند. اما کاهش شدید تعداد شرکت‌کنندگان و رای منفی بالای مخالفان، ظاهرا آن‌ها را متوجه کرد که در انتخابات آینده مجلس ملی باید راه دیگری در پیش گیرند. تاریخ برگزاری انتخابات هنوز اعلام نشده است، اما احتمال دارد تا پایان فوریه برگزار شود.

حزب النور اعلام کرده است در انتخابات آینده می‌کوشد نامزدهای زن بیشتری معرفی کند. اما پیش‌شرط نامزدی زنان این است که آن‌ها دست‌کم بخشی از صورت خود را زیر حجاب پنهان کنند.

خُسن آقا: ای بابا رفتار جمهوری اسلامی همیشه باعث خوشحالی اسرائیل بوده و هست، چرا؟ چونکه به نفع منافع اسرائیل است!
محمد نوری زاد: این روزها، یکصد و بیست نفر “جاسوس” را به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل کرده اند. در میان آنان، سرداران و پاسداران سپاه نیز فراوانند. از مسئول دفترِ سردار نقدی بگیر تا “رییس دفتر اسراییل در سازمان اطلاعات و امنیت سپاه”! تازه اینها کسانی هستند که مثلاً لو رفته اند. آنانی که هنوز با یقه های بسته و پیشانی های پینه بسته بر مصادر امورند و از همان ارباب پف کرده خط می گیرند بماند.

باور کنید من وقتی یک چنین عنوانی را برای نوشته ام انتخاب می کنم، بیش و پیش از همه ی مخاطبان، خود در خود مچاله می شوم. اما مگر می توان این عملگیِ جمهوری اسلامی ایران را برای اسراییل منکر شد؟ بله، این روزها ما با همه ی ید و بیضا و طمطراقِ خود، کاملاً در نقش یک گماشته ی بی مزد و بی مواجب، تا کمر در برابر اسراییل خم می شویم و مطامع او را در بلندگوهای رسمی خود تبلیغ می کنیم و همان می کنیم که او می خواهد و او فرمان می فرماید. این را از کجا می گویم؟ خواهم گفت:

اسراییل را ارباب پف کرده ای تجسم کنید که دوستانی دارد و دشمنانی. اربابی که در سالهای نچندان دور، با همسایگان اطراف خود دست به گریبان شد. مختصری از آنان کتک خورد و بسیاری را جانانه نواخت ولت و پارشان کرد. و اکنون، با اعتنا به دوستان و حامیانی که دارد، و با اعتنا به جربزه و استعداد خودش، در آرامش تمام و بی آنکه ذره ای از همسایگانش در هراس باشد، بر صندلی راحتی خود لمیده است و ما، آری ما، تا کمر در برابرش خم می شویم و دستورات اربابانه ی او را بر چشم می نهیم و با پول و حیثیت خودمان همان می کنیم که او فرمان می فرماید.

این ارباب لمیده بر صندلی راحتی، حتماً آرزوهایی دارد. و حتماً نیز در میان آرزوهای فراوانش، انهدام همسایگانِ بدکنش و فروپاشی آنان، برجستگی و اهمیت فراوان تری دارد. و اگر این انهدام و فروپاشیِ همسایگان بد کنش، بی زحمت و بی هزینه باشد، چه بهتر. و یا با لطمات غیرقابل جبرانِ پولی و انسانی و حیثیتی.

ارباب پف کرده و لمیده برصندلی راحتی، گماشته اش را (بخوانید جمهوری اسلامی ایران را) فرا می خواند و این آرزوی در سینه مانده اش را با او درمیان می گذارد. این که: من دلم می خواهد سوریه، بدون این که من یک فشنگ درکنم، با بکارگیری همه ی داشته های نظامی خودش شخم بخورد، و منابع پولی اش آب شود، و مردان و زنان مزاحمش به خاک و خود دربغلتند، و انبارهای مهماتش خالی شود، و در جهانِ فهم آبرویش برود و تحقیر شود و مفتضح شود.

گماشته ی بی اجر و مزدِ ارباب تا کمر خم می شود و دست بر چشم می نهد و می گوید: من مگر مرده ام که این آرزو در سینه ی شما بماند و شما را بفرساید؟ خودم ترتیبش را می دهم. و آن می کنم که شما می خواهید. با پول و هزینه ی خودم!

بله، و این گونه است که آن ارباب پف کرده، بر صندلی راحتی اش نشسته است و دود سیگار برگش را حلقه حلقه بیرون می دهد و شراب می نوشد و ما برای برآوردن آرزوهایش تا کمر خم می شویم و از پول خودمان هزینه می کنیم و سوریه را شخم می زنیم و مردان و زنانش را به خاک و خون می کشیم و سرمایه هایش را آب می کنیم و انبارهای نظامی اش را بر سر مردم بی دفاعش خالی می کنیم.

راستی اسراییل چقدر هزینه می کرد تا بی آنکه یک فشنگ درکند، سوریه اینگونه شخم می خورد؟ بی آنکه اسمی از شقاوت او در میان باشد؟ اینجاست که شما متوجه نقش دوستانی می شوید که در میان ما هستند و ریش و تسبیح و درجه و عمامه ای دارند و برای همان ارباب پف کرده کار می کنند.

این روزها، یکصد و بیست نفر “جاسوس” را به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل کرده اند. در میان آنان، سرداران و پاسداران سپاه نیز فراوانند. از مسئول دفترِ سردار نقدی بگیر تا “رییس دفتر اسراییل در سازمان اطلاعات و امنیت سپاه”! تازه اینها کسانی هستند که مثلاً لو رفته اند. آنانی که هنوز با یقه های بسته و پیشانی های پینه بسته بر مصادر امورند و از همان ارباب پف کرده خط می گیرند بماند.

آرزوی دیگر ارباب پف کرده این است که ماجرای متخاصمین سوریه هرچه که ممکن است به درازا بکشد. مثل ماجرای هسته ای خودمان. که اگر کار به درازا بکشد، هم شخم خوردگی سوریه افزون ترخواهد شد و هم جمعیت فراوان تری به خون درمی غلتند و هم سوریه و ایران بی آبروتر می شوند و پولشان به تاراجِ زیرک ترها می رود. این آرزو نیز می بینیم که به مدد همین گماشته ی بی مواجب در حال برآورده شدن است. حالا شما بگویید من چرا در خود مچاله نشوم و به خاطر عنوانی که بر این نوشته نهاده ام در خود نگدازم؟

محمد نوری زاد
دوازدهم دیماه نود و یک
مصادف با نخستین روز سال ۲۰۱۳ میلادی

دویچه‌وله: مسئولان امنیتی ترکیه با عبدالله اوجالان، رهبر زندانی پ‌ک‌ک، در هفته گذشته مذاکره کردند. به گفته یک مقام ارشد ترکیه، هدف از این گفت‌وگو خلع سلاح پ‌ک‌ک بوده، اما وی تصریح کرد که پیروزی نظامی بر این گروه نیز متصور نیست.

به گزارش خبرگزاری‌های بین‌المللی، دولت ترکیه در پی یافتن راه‌حلی برای خلع سلاح شورشیان کرد با عبدالله اوجالان، رهبر زندانی حزب کارگران کردستان (پ‌ک‌ک) مذاکره کرده است.

روزنامه “حریت” چاپ ترکیه به نقل از یالچین آکدوغان‌، مشاور ارشد رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر این کشور می‌نویسد که امکان پیروزی نظامی بر گروه پ‌ک‌ک وجود ندارد.

به گفته رسانه‌های ترکیه این مذاکرات که به مدت چهار ساعت به طول کشیده از سوی مسئولان امنیتی ترکیه در زندان صورت گرفته است. به گفته آکدوغان «هدف از این مذاکرات خلع سلاح پ‌ک‌ک بوده است.»

سال ۲۰۱۲، سالی ناموفق برای پ‌ک‌ک

به گفته مقامات ترکیه، پ‌ک‌ک وعده داده بود که این گروه در سال ۲۰۱۲ میلادی به پیروزی خواهد رسید، اما واقعیت‌های موجود خلاف آن را نشان می‌دهند. در سال ۲۰۱۲ حدود هزار و ۴۵۰ جنگجوی کرد کشته شدند. مسئولان ترکیه می‌گویند که سال ۲۰۱۲ “سال شکست” برای پ‌ک‌ک محسوب می‌شود.

مذاکرات میان مسئولان ترکیه و اوجالان در روز ۲۳ دسامبر صورت گرفته است. عبدالله اوجالان در سال ۱۹۹۹ به جرم “خیانت به کشور” در دادگاه محکوم شد و هم اکنون در زندانی در جزیره‌ای در دریای مدیترانه دوران محکومیت خود را سپری می‌کند.
نبردهای خونین میان ارتش ترکیه و پیکارجویان پ‌ک‌ک در مناطق مرزی نبردهای خونین میان ارتش ترکیه و پیکارجویان پ‌ک‌ک در مناطق مرزی

چندی پس از دستگیری اوجالان، گروه پ‌ک‌ک اعلام کرد که رهبر جدیدی برگزیده است، اما ناظران سیاسی بر این باورند که عبدالله اوجالان رهبر بانفوذ و بلامنازعه پ‌ک‌ک محسوب می‌شود و تنها به دلیل حبس اوجالان رهبری موقت به مراد کارایلان محول شده است.

سربازان ترک در روز دوشنبه (۳۱ دسامبر/۱۱ دی) با انجام عملیاتی موفق شدند که دست‌کم ۱۰ شورشی مسلح کرد را از پای در آورند. در دیاربکر در جنوب شرقی ترکیه نیز یک انبار مهمات و سلاح به دست نیروهای نظامی افتاد.

به گفته مقامات رسمی ترکیه، عملیات نظامی روز دوشنبه بطور عمده علیه پ‌ک‌ک و جنگجویان مسلح این گروه بوده است.

گسترش فعالیت‌های سیاسی و نظامی پ‌ک‌ک در منطقه

ترکیه، آمریکا و اتحادیه اروپا پ‌ک‌ک را یک گروه تروریستی می‌دانند و فعالیت‌های این گروه در کشورهای فوق ممنوع است. پ‌ک‌ک و دیگر گروه‌های کرد دولت ترکیه را متهم می‌کنند که حقوق اساسی مردم کردستان را نادیده می‌گیرد و در حق آنان تبعیض روا می‌داد. پ‌ک‌ک خواهان تشکیل دولت مستقل کردستان است.

روزنامه آلمانی “برلینر تسایتونگ” درباره مذاکرات اخیر می‌نویسد: «رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر ترکیه، چراغ سبز برای انجام مذاکره با عبدالله اوجالان را داده است. اعتصاب غذای ۹ هفته‌ای زندانیان کرد در نوامبر ۲۰۱۲ و دستور اوجالان برای پایان‌دادن به این اعتصاب نشان داد که نفوذ وی همچنان پابرجاست. به نظر می‌رسد که پایان‌دادن به مبارزه مسلحانه بدون توافق با اوجالان، دشمن شماره یک ترکیه، ممکن نیست.»

پ‌ک‌ک با ایجاد گروه‌های نزدیک به خود، تحت نام‌های مختلف در کشورهای ایران، عراق و سوریه نیز فعالیت می‌کند. پیچیدگی شرایط سبب ائتلاف‌های موقت و متناقضی میان پ‌ک‌ک و دولت‌های منطقه می‌شود. بطور مثال از آنجایی که دولت ترکیه مخالف سرسخت رژیم اسد در سوریه به شمار می‌آید، گروه پ‌ک‌ک و شاخه سوری آن، “حزب اتحاد دمکراتیک” (PYD) وارد توافقاتی نانوشته با حکومت سوریه شده است. گروه پژاک نیز به عنوان شاخه تشکیلاتی و عملیاتی پ‌ک‌ک در ایران محسوب می‌شود.

بی‌بی‌سی: سخنگوی خانه موسیقی ایران از پی گیری خانه موسیقی و سازمان میراث فرهنگی در مورد ثبت تار توسط جمهوری آذربایجان خبر داد.

داریوش پیرنیاکان، سخنگوی خانه موسیقی ایران روز دوشنبه یازدهم دیماه در گفتگو با خبرگزاری مهر گفت: “قرار شده است که نماینده سازمان میراث فرهنگی اعتراض جامعه ایرانی را به یونسکو اعلام و ثابت کند که خاستگاه اصلی ساز تار کشور ایران است و آنها را قانع کنند.”

در هفتمین اجلاس کمیته میراث معنوی یونسکو که اواسط آذرماه سالجاری برگزار شد، ساز “تار” به نام جمهوری آذربایجان ثبت شد. این اتفاق انعکاس گسترده ای در میان علاقه مندان موسیقی در ایران داشت.

در این اجلاس که نمایندگان سازمان میراث فرهنگی ایران هم حضور داشتند، ۳۶ اثر از نقاط مختلف جهان از جمله مراسم قالیشویان مشهد اردهال ثبت شد.

آقای پیرنیاکان گفته است: “پس از ثبت تار ایرانی به نام کشور آذربایجان، چهارشنبه ۶ دی‌ماه اعضای خانه موسیقی جلسه‌ای را با مسئولین سازمان میراث فرهنگی برگزار کردند که در این جلسه مدارک مستدلی از اینکه چگونه ساز تار به کشور آذربایجان رفته است، تحویل آن ها دادیم.”

به گفته آقای پیرنیاکان اهمال کاری مسئولان میراث فرهنگی که در آن زمان مدارک لازم را ارائه نکرده‌اند، باعث شده است که تار به نام کشور آذربایجان ثبت بشود.
مسئولین ایرانی دغدغه مسائل فرهنگی ندارند
حسین علیزاده

آقای علیزاده می گوید اگر عنوان تار ایرانی و تار آذری از یکدیگر تفکیک شود مشکل حل می شود

پیش از این حسین علیزاده، نوازنده تار و آهنگساز موسیقی ایرانی با تاکید بر اینکه مسئولان ایرانی اقدامی شایسته برای ثبت جهانی تار به نام این کشور انجام نداده اند، گفت که بهتر است اقدام کشور آذربایجان برای ثبت این ساز به نام خودشان را با دیده تعصب ننگریم.

آقای علیزاده در گفتگو با خبرگزاری مهر گفته بود: “اگر ردیف موسیقی سنتی در یونسکو به نام ایران ثبت شده به دلیل دغدغه مسئولان نبوده است، بلکه رپرتواری که از قدیم در ایران وجود دارد مفصل‌تر از رپرتوار موسیقی آذربایجان، تاجیکستان و کشورهای اطراف است و این پیشینه آنقدر محکم بوده است که کسی نمی‌توانسته منکر آن شود. در غیر این صورت ردیف‌های موسیقی هم به نام کشور دیگری ثبت می‌شد.”

به گفته آقای علیزاده “یونسکو نگاه می‌کند که کدام کشور به هنر سرزمینش اهمیت می دهد و احترام می‌گذارد. تار در آذربایجان یک ساز ملی به شمار می رود و با فرهنگ و تاریخ این جامعه عجین شده است و حال اینکه اگر عنوان تار ایرانی و تار آذری در یونسکو از یکدیگر تفکیک شود، مشکل حل خواهد شد.”

او در ادامه افزود: “تار به هرحال در یونسکو ثبت شده و مهم هم همین است که جریان‌های فرهنگی و هنری در جهان حفظ شود.”

در سال های گذشته، از ایران سنت ها و مراسمی از جمله مراسم آیینی نوروز و نیز ردیف های موسیقی دستگاهی ایران در فهرست میراث ناملموس یونسکو به ثبت رسیده است.