اخبار

دیگربان: عباس جعفری دولت‌آبادی٬ دادستان تهران اعلام کرد دستور جلب محمود صادقی به قوت خود باقی است و مقاومت این نماینده در قبال مامورین بر اتهامات قبلی وی افزوده خواهد شد.

آقای جعفری دولت‌آبادی افزوده «تحریک» افراد برای حضور و اجتماع در مقابل منزل این نماینده مجلس بر اتهامات قبلی وی افزوده خواهد شد.

وی اضافه کرده که دستور جلب صادره از دادسرای فرهنگ و رسانه مطابق با موازین «قانونی» بوده و کماکان به وقت خود باقی است.

به گفته جعفری دولت‌آبادی «در پرونده مطروحه علیه آقای محمود صادقی هشت فقره شکایت خصوصی و سه فقره اعلام جرم عمومی مطرح شده» است.

این مقام قضایی افزوده حکم جلب این نماینده مجلس پس از بارها بی‌اعتنایی به احضار وی به دادسرا صادر شده است.

دادستان تهران اضافه کرده «صدور دستور جلب همواره به منزله بازداشت متهم نخواهد بود زیرا ممکن است اظهارات متهم نزد بازپرس موجب اثبات بی گناهی گردد.»

وی همچنین گفته «از برخی نمایندگان مجلس انتظار می‌رود به جای حمایت از یکدیگر از قانون تبعیت کرده و اجازه ندهند فردی با اقدامات غیرمتعارف موجب تجری دیگران گردد.»

دادستان تهران همچنین افزوده «از آقای صادقی انتظار می‌رود به دستور قضایی احترام گذارد و خود را به مراجع قضایی معرفی کند و در غیر اینصورت مامورین موظفند متهم را جلب و به دادسرا معرفی کنند.»

اظهارات وی با وجودی بیان شده که احمد توکلی٬ از چهره‌های سرشناس محافظه‌کار٬ اقدام دادستانی برای بازداشت صادقی را بی‌توجهی به قانون اعلام کرده و از دولت‌آبادی خواسته بود مقابل قانون تمکین کند.

بی‌بی‌سی: احمد منتظری، پسر آیت‌الله حسینعلی منتظری، حکم دادگاه ویژه روحانیت علیه خود را حکمی ظالمانه خوانده و ابراز امیدواری کرده است که دادگاه تجدیدنظر آن را نقض کند و حکم به برائت او دهد.

او به بی‌بی‌سی فارسی گفت: “فایل صوتی مربوط به جلسه ۲۸ سال پیشِ مرحوم پدرم سری نبود. طبق قانون، ارگان تهیه کننده یک سند مشخص می کند که آن سند سری است یا نه و دفتر آیت‌الله منتظری مهر محرمانه یا سری روی فایل این جلسه نزده بود”.

آقای منتظری همچنین تأکید کرد که تمام مطالب این نوار و بیش از آن سال‌ها پیش در کتاب خاطرات آیت الله منتظری منتشر شده بود و انتشار فایل صوتی مذکور، هیچ سری را آشکار نکرده است.

اواسط تابستان امسال سایت رسمی آیت‌الله منتظری فایلی صوتی را از جلسه او با حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی، مصطفی پورمحمدی و ابراهیم رئیسی منتشر کرد که آیت الله منتظری در آن اعدام دسته‌جمعی زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ را “بزرگترین جنایت” در تاریخ جمهوری اسلامی می‌خواند و خطاب به حاضران می‌گوید که در آینده از آنها به عنوان “جنایتکار” نام برده می‌شود.

دیروز یکشنبه ۷ آذر اعلام شد که دادگاه ویژه روحانیت در قم احمد منتظری را به دلیل انتشار این فایل صوتی به ۲۱ سال زندان و خلع لباس محکوم کرده است.

دادگاه آقای منتظری را به جرم اقدام علیه امنیت ملی به ۱۰ سال، به جرم انتشار اسناد سری به ۱۰ سال و به جرم تبلیغ علیه نظام به یک سال زندان محکوم کرده، اما گفته که چون او از خانواده شهید است، تنها ۶ سال از این مدت قابل اجراست. دادگاه همچنین حکم خلع لباس او را به دلیل تعلق به خانواده شهید به مدت سه سال تعلیق کرده است.
‘خلاف قانون’

اما آقای منتظری می گوید که استنباط سه عنوان مجرمانه از یک عمل خلاف قانون است. او می گوید که حتی تخفیف در مجازات به دلیل انتساب محکوم به خانواده شهید خلاف قانون است: “فرض کنید کسی تخلفی کرده که باید ۲۱ سال زندان برود، به چه مجوزی چون برادر شهید بوده باید ۱۵ سال از محکومیتش کاسته شود؟ این کار بی‌قانونی در بی‌قانونی است.”

احمد منتظری می گوید که با توجه به جو دادگاه و گفت و گوهایی که در جلسه چهار ساعته محاکمه میان او و قاضی جریان داشته، تصور می کرده که قاضی از توضیحات او قانع شده است و می گوید: “کاملا مشخص است که این حکم از جای دیگری نوشته شده و نمی تواند کار آن قاضی باشد”.

او معتقد است که قصد صادر کنندگان حکم این است که او را تحت فشار بگذارند تا سایر اسنادی که در اختیار دارد را به آنها تحویل دهد.

آقای منتظری می گوید: “در جلسات بازجویی هم گفتم که ما اسناد سری و مربوط به نظام در دفترمان نداریم وگرنه آنها را به مسئولان نظام تحویل می دادیم. آنچه باقی مانده میراث مرحوم آیت الله منتظری است که جلساتشان نوعا ضبط می شد که شامل گفت و گوهای علمی و سیاسی و گفت و گو با مسئولان وقت نظام بوده است و چیزی که سری باشد و بخواهد افشاء شود نداریم.”

او گفت که تحویل دادن این میراث به مقامات امنیتی را “خیانت” می داند چون “معلوم نیست چه استفاده ای از آنها خواهند کرد.”

آقای منتظری اظهار امیدواری کرد که پیشنهاد علی مطهری، نایب رئیس مجلس برای تشکیل یک کمیته حقیقت یاب در مورد اعدام های سال ۶۷ عملی شود تا روشن شود تعداد اعدام شدگان چقدر بوده و آیا در برخورد با زندانیان سیاسی “زیاده روی” شده است یا نه.

به گفته او، اگر معلوم شد کسی بی جهت اعدام شده، نظام باید دیه او را از بیت المال به خانواده اش بدهد و “حق او را جبران کند”.

بی‌بی‌سی: احمد منتظری بعد از انتشار فایل صوتی پدرش درباره اعدام‌های سال ۱۳۶۷ به دادگاه احضار شد

احمد منتظری، فرزند آیت‌الله حسینعلی منتظری به دلیل انتشار یک فایل صوتی از پدرش، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، انتشار اسناد سری و تبلیغ علیه نظام به ۲۱ سال حبس تعزیری و خلع لباس محکوم شده است.

به نوشته سایت رسمی آیت‌الله منتظری، بر اساس حکم دادگاه ویژه روحانیت شش سال از زمان این حبس اجرا خواهد شد.

در این حکم آقای منتظری دلیل این کاهش زمان حبس “ارزش و حرمت خون برادر شهیدش” و “سن و سال و وضعیت خاص وى و فقد سابقه محکومیت کیفرى” عنوان شده است.

همچنین به دلیل آن که “مجموع اقدامات متهم خلاف شأن روحانیت تشخیص داده شده” او به خلع لباس روحانیت هم محکوم شده ولی “با توجه به “انتساب به خانواده شهید” خلع لباس او به مدت ٣ سال تعلیق شده است.

این حکم در دادگاه ویژه روحانیت قابل تجدیدنظر است.

اواسط تابستان امسال سایت رسمی آیت‌الله منتظری فایلی صوتی را از جلسه او با حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی، مصطفی پورمحمدی و ابراهیم رئیسی منتشر کردند که در آن شنیده می‌شود آقای منتظری اعدام دسته‌جمعی زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ را “بزرگترین جنایت” در تاریخ جمهوری اسلامی می‌خواند و خطاب به حاضران می‌گوید که در آینده از آنها به عنوان “جنایتکار” نام برده می‌شود.

+بیشتر بخوانید: انتشار فایل صوتی آیت‌الله منتظری در مورد اعدام‌های سال

این فایل صوتی یک روز پس از انتشار به درخواست وزارت اطلاعات ایران از سایت آیت‌الله منتظری حذف شد.

چند روز بعد احمد منتظری به دلیل انتشار این فایل صوتی به دادگاه ویژه روحانیت احضار شد.

او پس از پنج جلسه بازجویی به اقدام علیه امنیت ملی متهم شد اما گفت که این اتهام را قبول ندارد.

+بیشتر بخوانید: احمد منتظری به ‘اقدام علیه امنیت ملی’ متهم شد

رادیوفردا: محمود صادقی، نماینده مجلس ایران که خواستار شفاف‌سازی در رابطه با حساب‌های شخصی رئیس قوه قضاییه شده است، به دادسرا احضار شد.

آقای صادقی اما دلیل احضار خود را «شکایت دادستانی» به خاطر اظهاراتش «درباره یاشار سلطانی» عنوان کرده است.

این نماینده مجلس روز شنبه، ششم آذر، در شبکه اجتماعی توییتر نوشت که هیئت رئیسه مجلس به او اطلاع داده که از دادسرا تماس گرفته و خواسته‌اند که به این نهاد قضایی مراجعه کند.

سه روز قبل از این رخداد، صادق آملی لاریجانی، رئیس قوه قضاییه ایران، با تکذیب گزارش‌ها درباره «۶۳ حساب شخصی» رئیس دستگاه قضا، تذکر محمود صادقی در این زمینه را نشانه «وقاحت» او دانسته بود.

ماجرا به گزارش‌هایی در شبکه‌های اجتماعی بازمی‌گردد که عنوان می‌کند «۶۳ حساب شخصی» به اسم صادق لاریجانی وجود دارد که فقط «سود سالانه آنها ۲۵۰ میلیارد تومان است».

این گزارش‌ها پای وزیر اقتصاد و دارایی ایران را به میان کشید که در برنامه‌ای تلویزیونی اعلام کرد که این حساب‌ها از بیست سال پیش مربوط به قوه قضاییه بوده و نه رئیس آن.

اما محمود صادقی در صحن علنی مجلس از امکان تصرف رئیس قوه قضاییه در این حساب‌ها و سود حاصله آن پرسش کرد و خواستار شفاف‌سازی در این باره شد، امری که واکنش شدید صادق آملی لاریجانی را به دنبال داشت.

با این حال احضار این نماینده مجلس به دادسرا با توضیح دیگری همراه شده است.

آقای صادقی در این باره به خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، گفت: «اواخر هفته گذشته از هیئت رئیسه مجلس با من تماس گرفتند که به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار شده‌ام… این موضوع در ارتباط با اظهاراتم درباره‌ یاشار سلطانی و شکایت دادستانی تهران از بنده است.»

وی چندی پیش در توییتر نوشته بود: «تداوم بازداشت یاشار سلطانی و نپذیرفتن وثیقه ۲۰۰ میلیونی تلاش آشکار برای سرپوش نهادن بر تخلفات شهرداری است.»

یاشار سلطانی مدیر مسئول وب‌سایت «معماری‌نیوز» است که برخی «تخلفات» شهرداری تهران را افشا کرده است، از جمله ماجرای واگذاری املاک متعلق به شهرداری به افراد نزدیک به شهردار تهران.

به‌رغم این توضیح، محمود صادقی اما اساسا به روند احضار خود معترض است و می‌گوید که «طبق مقررات موضوع شکایت ابتدا باید توسط هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان مورد بررسی قرار گیرد و اگر هیئت تشخیص داد که این اظهارات خارج از حیطه وظایف نمایندگی بوده، سپس باید به دادسرا بروم».

وی در توییتر نیز نوشته است: «قرار شد مطابق قانون اخطاریه به مجلس ابلاغ شود و در هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان بررسی و اتخاذ تصمیم شود.»

آقای صادقی روز پنج‌شنبه هم اعلام کرده بود که در نامه‌ای به رئیس قوه قضاییه از او برای شفاف‌سازی و مبارزه با فساد دعوت به همکاری کرده است.

ایران وایر: «دیوارها را می‌خوانیم و درمی‌یابیم که رؤیای مردمان شهر چیست. حاکم‌شان کیست؟ و آن‌ها که به تغییر وضع موجود می‌اندیشند در واقع به چه می‌اندیشند. و ناراضیان چگونه از خفا به در می‌آیند و در تاریکی چیزی بر دیوار می‌نویسند که رو به آینده دارد و پشت به گذشته.» این جملات بخشی از روایت کیوان کریمی در مستند «نوشتن بر شهر» است، احتمالا وقتی این جملات را می‌نوشته هرگز تصورش را نمی‌کرده که روزی برای ساخت این فیلم بازداشت و متهم شود اما حالا به دلیل ساخت همین فیلم در زندان اوین است. کیوان کریمی فیلمساز سی‌ویک ساله روز گذشته برای اجرای حکمش به زندان اوین منتقل شده، حکمی که مبنای آن ساختن همین مستند است. این کارگردان آذرماه سال 92 درست چند روز پس از انتشار پیش پرده فیلم مستند «نوشتن بر شهر» در شبکه یوتیوب در منزلش بازداشت شد. دوازده روز را در سلول انفرادی ‌گذراند و سپس به قید وثیقه آزاد شد.

«نوشتن بر شهر» داستان دیوار نوشته‌های تهران است از روزهای انقلاب و «درود بر خمینی» تا روزهای جنبش سبز و «مرگ بر دیکتاتور». او تغییرات دیوارنوشته‌ها و گرافیتی‌ها را در دوره‌های مختلف و با توجه به اتفاقات سیاسی و اجتماعی زمان به تصویر کشیده است. روایت آواز دیوارنویسی در بخشی از این فیلم اینگونه است: «دیوارها، یادآور انقلاب مشروطه و ۵۷ و شور رهایی و خشم نهفته در زندان‌هاست؛ از قصر تا اوین. در شهر هیچ دیواری نیست که رد ماژیک‎ها و اسپری‌ها بر آن نمانده باشد حتی اگر سفید سفید باشد. دیوارها و نوشته‌ها هیچ‌گاه یکدیگر را رها نمى‌کنند، این عهد ابدی را نوشتن بر شهر گویند.» این مستند به تهیه کنندگی دانشگاه تهران و با اخذ همه مجوزهای لازم ساخته شده اما دی ماه 94 قاضی مقیسه اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» و «توهین به مقدسات» را به دلیل ساخت این فیلم برای کیوان کریمی در نظر گرفت و او را به شش سال حبس تعزیری محکوم کرد. او از سوی دیگر به رابطه نامشروع از طریق دست دادن با نامحرم متهم شد و 223 ضربه شلاق به حکمش اضافه شد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر به یکسال زندان و 223 ضربه شلاق تغییر کرد. روز گذشته با او تلفنی تماس می‌گیرند، از او می‌خواهند برای ارائه پاره‌ای توضیحات به دایره اجرای احکام دادسرای اوین مراجعه کند، او همان‌جا بازداشت و برای گذراندن حکمش به زندان اوین منتقل می‌شود.

«نوشتن بر شهر» در ایران هرگز به نمایش درنیامده است. زمانی هم که مبنای اتهام کیوان کریمی قرار گرفت، در هیچ جا به نمایش عمومی درنیامده بود. امیر رئیسیان وکیل او پیشتر به «ایران وایر» گفته بود: «اتهام توهین و تبلیغ علیه نظام برای موکل من به خاطر ساخت یک مستند بوده است. فیلم مستندی که ساخته شده اما هنوز هیچ جا پخش نشده و هیچ مخاطبی نداشته، مبنای اتهام و سپس صدور حکم قرار گرفته است. تاثیر کارهای سینمایی آقای کریمی بر صدور حکم غلط است. برای این‌که هیچ‌کدام از کارهای موکل من بدون مجوز و رعایت حدود قانون نبوده اند.»

با این حال کریمی صرف ساختن این فیلم به زندان محکوم شد. این فیلم حالا اما در جشنواره‌های متعدد بین المللی مورد تحسین منتقدان و سینماگران قرار گرفته است. آخرین نمایش این فیلم آبان ماه و درجشنواره وین بود. فیلمسازان و سینماگران زیادی از ایتالیا و فرانسه و … نسبت به حکم صادر شده برای کیوان کریمی اعتراض کرده‌اند حتی 4۵ نماینده پارلمان اروپا با امضای بیانیه‌ مشترکی ضمن ابراز نگرانی از وضعیت کیوان کریمی، خواهان آزادی بدون قید و شرط او شدند اما فعلا این اعتراض‌ها راه به جایی نبرده‌اند و حکم کیوان کریمی اجرایی شده است.

کیوان کریمی، فارغ التحصیل رشته مطالعات رسانه از دانشگاه تهران است. فعالیت‌های هنری‌ خود را از نوجوانی آغاز کرده و تاکنون موفق به ساخت 12 فیلم داستانی و مستند شده و چندین پروژه عکاسی داشته است. او کُرد است و به واسطه حضور در این اقلیت، در برخی از فیلم‌هایش به دشواری زندگی کُردها در مرزهای ایران پرداخته است. یکی از این فیلم‌ها، مستند «مرز شکسته» است که سال ۲۰۱۳ از سیزدهمین «جشنواره بین‌المللی فیلم بیروت» جایزه بهترین فیلم مستند کوتاه را دریافت کرد.

کیوان کریمی در این فیلم با نگاهی شاعرانه به پروسه قاچاق مواد سوختی و زندگی انسان‌ها، حیوانات و طبیعت پیرامون آن می‌پردازد. فیلم کوتاه داستانی «ماجرای زن و شوهر کارگر»، یکی دیگر از فیلم‌های او است که در جشنواره‌هایی مانند «سن سباستین» اسپانیا، «فرایبورگ» و «زوریخ» در سویيس نمایش داده شده و مورد توجه مخاطبان قرار گرفته است. این فیلم، زندگی ملال‌آور یک زوج کارگر و استثمار لحظات آنها توسط کار در کارخانه را نشان می‌دهد. فیلم، اقتباسی از یک داستان کوتاه، اثر «ایتالو کالیوینیو»، نویسنده ایتالیایی است و نگاهی عمیق و انتقادی به روزمر‌گی در جهان مدرن دارد. مدتی پیش یک فیلم‌ساز هندی با تاثیر از فیلم کریمی، یک فیلم داستانی بلند ساخت که برنده جایزه بهترین کارگردانی «جشنواره ونیز» شد.

اقتباس این فیلم که نام آن «کارگر عشق» بود، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های هندی داشت و منتقدین، کارگردان آن را متهم به کپی‌برداری از فیلم داستانی کوتاه کریمی کردند. کیوان در فاصله روزهایی که منتظر اعلام نظر دادگاه بود هم فیلمسازی را رها نکرده است. او اولین فیلم بلند سینمایی‌اش را عید 95 در شرایطی مقابل دوربین برد که به دلیل محکومیت تحت فشار امنیتی بوده است. او در این فیلم که «طبل» نام دارد، داستان وکیلی را روایت می‌کند که بعد از گرفتن یک بسته زندگی‌اش دگرگون می‌شود. این فیلم تابستان در بخش منتقدین جشنواره ونیز به نمایش درآمد و مورد تحسین سردبیر سابق مجله کایه دو سینما قرار گرفت. او در همین زمان مستندی را هم به پایان رسانده، فیلمی درباره خودش و داستان‌هایی که برایش رخ داده است، کاش هنگام اجرای حکم هم دوربین‌اش همراهش بود.

رادیوفردا: استاندار خراسان رضوی می‌گوید دادستانی مشهد بر اساس نامه‌ای که اطلاعات سپاه به وی داده بود جلسه سخنرانی علی مطهری، نایب رییس مجلس شورای اسلامی، را لغو کرده است.

این خبر پس از اعلام می‌شود که آقای مطهری در نامه‌ای به حسن روحانی، رییس‌جمهوری ایران، گفته بود دادستانی مشهد علت لغو جلسه سخنرانی‌اش را نامه‌ای عنوان کرده که «به دست او رسیده است».

وی افزوده بود امیدوار است این نامه از سوی احمد علم‌الهدی، نماینده رهبر جمهوری اسلامی در استان خراسان رضوی، نباشد.

اکنون خبر می‌رسد که واحد اطلاعات سپاه پاسداران در نامه‌ای به دادستانی مشهد از او خواسته بود تا به دلیل آنچه که «احتمال بروز برخی تخلفات» اعلام کرده است سخنرانی نایب رییس مجلس ایران را لغو کند.

بر اساس گزارش خبرگزاری ایرنا، علیرضا رشیدیان، استانداری خراسان رضوی، روز سه‌شنبه دوم آذر به خبرنگاران گفت: «با توجه به تاکید وزیر کشور بر حل مشکل، موضوع را شخصا پیگیری کرده و طی تماس تلفنی با رییس کل دادگستری خراسان رضوی وی عنوان کرد که دادستان بر اساس مکاتبه اطلاعات سپاه مبنی بر احتمال بروز برخی تخلفات حکم به لغو جلسه داده است».

وی افزود: «با این حال قرار شد رییس کل دادگستری موضوع را دوباره با دادستان مورد بررسی قرار داده و نتایج آن را اعلام کند. در عین حال تاکید شد که مشکل خاص و احتمال بروز تخلف در این برنامه وجود ندارد اما بعد از این تماس، دیگر هیچ ارتباطی از سوی وی دریافت نکردیم و تماسی حاصل نشد».

استاندار خراسان رضوی می‌گوید موضوع را با دادستان کل کشور و روسای مجلس و قوه قضاییه در میان گذاشته و از سوی دیگر، تاکید کرد که «آیت‌الله علم‌الهدی از برگزاری این مراسم مطلع نبوده و هیچ‌گونه ارتباطی با موضوع حکم دادستانی نداشت».

نماینده ولی فقیه جمهوری اسلامی در استان خراسان رضوی پس از انتشار نامه علی مطهری و متهم شدن به برهم زدن سخنرانی او، تهدید کرده که از نایب رییس مجلس به دستگاه قضایی شکایت خواهد کرد.

همزمان وکیل آقای مطهری شکایتی را از دادستان مشهد تنظیم و به «مرجع قضایی دادسرای کارکنان دولت تهران تحویل» داده است.

رشیدیان گفته است: «مبنای عمل دادستانی مرکز استان، نامه واصله از همکاران اطلاعات سپاه بوده است. اما با توجه به گزارشات اخذ شده از اداره کل اطلاعات، نیروی انتظامی استان و نامه معاون اطلاعات سپاه که به استانداری خراسان رضوی نیز ارسال شده بود وقوع هیچ حادثه و جرمی در این مراسم عزاداری پیش‌بینی نشده بود و درخواستی مبنی عدم برگزاری یا لغو مراسم در آن درج نشده بود».

انتشار خبر دخالت واحد «اطلاعات سپاه پاسداران» در لغو سخنرانی نایب رییس مجلس ایران از آن رو اهمیت دارد که آقای مطهری پیشتر مهاجمان و آمران حمله به وی در فرودگاه شیراز در ۱۸ اسفند ۹۳ را نیروی بسیج و سپاه پاسداران معرفی کرده بود ولی مقام های رسمی حاضر به تایید آن نشدند.

در رسیدگی اولیه در شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری شیراز به این پرونده، شش نفر از متهمان به دو ماه زندان و ۱۰ ضربه شلاق محکوم شدند که این حکم به مدت دو سال تعلیق شده و برای دو متهم دیگر پرونده نیز حکم چهار ماه و نیم حبس و ۳۷ ضربه شلاق صادر شده که این حکم نیز به مدت یک سال تعلیق شده است.

برهم خوردن سخنرانی علی مطهری در شهر مشهد بازتاب‌های زیادی در محافل سیاسی و رسانه‌ای ایران داشت و رییس‌جمهوری ایران آن را «مایه شرمساری» خواند و خواستار رسیدگی وزیر کشور و دادگستری به این موضوع شد.

علی لاریجانی، رییس مجلس، نیز در نشست علنی روز سه‌شنبه پارلمان ایران این اقدام را «مایه تاسف» خوانده است.

این در حالی است که رسانه‌ها و شخصیت‌های اصولگرا از تصمیم دادستانی مشهد حمایت و از نایب رییس مجلس ایران انتقاد کرده‌اند.

در همین زمینه، محمدعلی موحدی کرمانی امام جمعه موقت تهران از حکم دادستان مشهد در لغو سخنرانی آقای مطهری دفاع کرد و گفت: «باید در برابر مقام معظم رهبری و برای رضای خدا دهان‌ها را ببندیم».

دویچه‌وله: لغو سخنرانی علی مطهری در رسانه‌ها و فضای مجازی بازتاب گسترده‌ای داشت. رضا علیجانی، تحلیل‌گر مسائل سیاسی می‌گوید حال نوبت رهبر جمهوری اسلامی است که نشان دهد تا کجا می‌خواهد به جناح اقتدارگرا اجازه تضعیف دولت را بدهد.

به دنبال لغو سخنرانی علی مطهری، نایب رئیس مجلس شواری اسلامی، در مشهد، مصطفی ترک همدانی، وکیل او روز دوشنبه (اول آذر/ ۲۱ نوامبر) اعلام کرد که علیه مقام مسئول قضایی در استان خراسان رضوی و شهرستان مشهد شکایتی در این رابطه تنظیم کرده و به مرجع قضایی دادسرای کارکنان دولت در تهران تحویل داده است.

عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور نیز گفته است که یک تیم تحقیقاتی برای بررسی این ماجرا تشکیل می‌دهد. او از “برخورد قاطع” با کسانی که “اهمال” کرده‌اند سخن گفت.

بیشتر بخوانید:لغو سخنرانی علی مطهری در مشهد

رحمانی فضلی تاکید کرد که اگر تخلف از سوی افرادی صورت گرفته باشد که خارج از اختیارات دولت و وزارت کشور هستند، آنگاه گزارشی به “استحضار مقامات ذیصلاح” می‌رساند.

رضا علیجانی، تحلیل‌گر مسائل ایران

به باور تحلیل‌گران این ‌بار دولت واکنش جدی‌تری نشان داده است. رضا علیجانی، فعال ملی مذهبی و تحلیل‌گر مسائل ایران به دویچه وله می‌گوید: «به نظر من دولت سریع عکس‌العمل نشان داد. در این رویارویی نابرابر باید دید دولت چه کار می‌تواند بکند. سخنگوی وزارت کشور گفته است که ما با مامور خودمان، اگر کوتاهی کرده، برخورد می‌کنیم و بعد با رئیس قوه قضاییه هم وارد گفت‌وگو می‌شویم و نهایتا از طریق جلسه سران سه قوه مسئله باید حل بشود. به گمان من هم نیمی از راه همین است. یعنی دادستان مشهد تحت امر سلسله مراتب قوه قضاییه است و نباید خارج از اختیاراتش برخورد بکند. ولی با توجه به شخصیتی که رئیس قوه قضاییه دارد من فکر نمی‌کنم در این سطح مسئله حل بشود، و باید در سطوح بالاتری حل شود.»

اما کدام اهرم می‌تواند “سطوح بالاتر” را به واکنشی در برابر “اقدامات داعش‌گونه” وادار کند؟

“اظهارات امام جمعه مشهد از موضع ضعف است”

علی مطهری، نایب رئیس مجلس عصر یکشنبه (۳۰ آبان/۲۰ نوامبر) در نامه‌ای به حسن روحانی از او خواست که “تمهیدی برای نجات استان خراسان رضوی” بیندیشد. او گفت امیدوار است سرنخ لغو سخنرانی‌اش به احمد علم‌الهدی، امام جمعه نرسد. مطهری لغو سخنرانی‌اش را اقدامی “داعش‌گونه” خواند.

بیشتر بخوانید:مطهری خطاب به روحانی: مشهد را از استبداد نجات دهید

پاسخ امام جمعه مشهد اما جای تامل داشت. او از یک طرف منکر هرگونه نقشی در این ماجرا شد. او گفت که “آیت‌الله علم‌الهدی اصلا به چنین سخنرانی و مراسمی توجهی نداشته است”.

احمد علم‌الهدی از سوی دیگر علی مطهری را بازخواست کرد که چرا رئیس جمهور را “تهدید” می‌کند.

از نظر رضا علیجانی، فعال ملی مذهبی و تحلیل‌گر مسائل ایران، این تکذیب از موضع قدرت نیست. او به دویچه‌وله می‌گوید: «تکذیب و انکار البته بخشی از سیاست‌ورزی متاسفانه حاکم در ایران است. بخشی از روحانیت ازجمله آیت​الله کاشانی هم گاهی اوقات مصاحبه می‌کرد و همان موقع متوجه می‌شد گزارش نباید منعکس بشود و به خبرنگار می‌گفت اگر بنویسی من تکذیب می‌کنم و بین من آیت‌الله و تو خبرنگار حرف من را باور خواهند کرد. امام جمعه مشهد این مورد را انکار کرده است، در حالی که سوابق ایشان و نقطه چین حوادث نشان می‌دهد که این خبر می‌تواند باورپذیر باشد. این خبر الان در شبکه‌های اجتماعی حتا به صورت طنز انعکاس زیادی پیدا کرده است. شاید آن‌ها فکر نمی‌کردند که این ماجرا این قدر انعکاس اجتماعی داشته باشد. من این تکذیب و این طلبکاری را خیلی از نقطه قوت نمی‌بینم، بلکه از موضع ضعف می‌بینم.»

“ویزای مشهد” علی مطهری

اشاره رضا علیجانی به واکنش‌هایی است که در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها در جریان است. گروهی در فضای مجازی “اوضاع مملکتی” را به سخره گرفته‌اند و می‌گویند: «نایب رئیس مجلس‌اش هم اجازه سخنرانی به مناسبت اربعین» را ندارد.

کاربری نوشته است: «دادستان مشهد اگر با همین سرعتی که سخنرانی مطهری رو لغو کرد، جلوی فروش سهام پدیده رو می‌گرفت، الان پول ۱۲ هزار خانوار رو هوا نبود.»

یک نفر دیگر در واکنش به سخنان مطهری نوشته است که «علت به‌هم خوردن جلسه سخنرانی علی مطهری این بود که ایشون بدون ویزا وارد مشهد شدن».

در توئیت دیگری آمده است: «البته خواسته مردم این بود که بجای مشهد، قم اعلام استقلال می‌کرد.»

واکنش برخی نمایندگان مجلس

اعتراضات جدی‌تری هم از سوی نمایندگان مجلس منتشر شده است. محمدرضا عارف، رییس “فراکسیون امید” در مجلس در صفحه اینستاگرام خود از “تبعیض بین مسوولان برای ایراد سخنرانی” در اماکن عمومی نوشت.

محمدرضا تابش نایب رییس “فراکسیون امید” نیز گفت: «رفتارهایی نظیر آنچه با دکتر مطهری شد موجب کاهش اعتماد ملی به حاکمیت قانون می‌شود.»

فاطمه ذوالقدر، عضو هیات رییسه کمیسیون فرهنگی مجلس از “ممانعت از سخنرانی فرزند پاره تن امام” شکایت کرده و نوشته است که این کار “جای شگفتی و تامل” دارد.

فرج‌الله رجبی، نماینده شیراز در صفحه توئیترش نوشت: «هنگام تعرض به علی مطهری در شیراز، مجلس نهم با جریان معترض همراه شد، اما مجلس دهم مجلسی متفاوت است و به لغو این سخنرانی در مشهد واکنش نشان خواهیم داد.»

اما محمود صادقی، نماینده تهران در صفحه توئیترش پرسید: «وزارت کشور چکاره است در مشهد؟!» و خواستار پاسخگویی وزیر کشور شده است.

فرید موسوی، نمانیده تهران در کانال تلگرام و صفحه اینستاگرام خود نوشت که «پیام مردم درانتخابات ٩٢ و ۹۴ کاملا روشن است، اما گویی برخی پیام صریح ملت را هنوز درک نکرده و با ایستادگی در برابر اراده راستین ملت برآنند که جامعه را از دستیابی به اصلاح و پیشرفت ناامید سازند.» به نظر او «این کارها مورد تایید مسئولان و دلسوزان نظامی نیست» و اراده آن‌ها می‌تواند «جلوی این قبیل تحریکات را بگیرد».

“مشهد نماد چالش با دولت روحانی”

با این همه امام جمعه مشهد یک‌بار موفق شد از اساس جلوی برگزاری هر گونه کنسرتی را در مشهد بگیرد و نه تنها هیچ اعتراضی جلودار او نشد، بلکه به دنبال او اما‌م‌ جمعه‌ چند شهر دیگر هم پا جای پای او گذاشتند و نهایتا این وزیر ارشاد دولت بود که مجبور به استعفا شد.

رضا علیجانی به قدرت اقتصادی آستان قدس رضوی اشاره می‌کند و از مشهد به عنوان شهری نام می‌برد که از همان ابتدای انقلاب همیشه “محل تاخت و تاز جریانات راست افراطی” بوده است.

رضا علیجانی می‌گوید: «ما شاید بخشی از “قتل‌های زنجیره‌ای” را ابتدا در خراسان دیدیم؛ در ربایش و ترور مرحوم برازنده که مفسر قرآن بود و محافل سنتی و ارتجاعی خراسان تفسیرهای ایشان را برنمی‌تابیدند. به همین رو در دوره‌های بعد هم در انتخابات مختلف ما این را در حذف کاندیداهای مختلف و شکل‌گیری نحوه کار در استان خراسان شاهد بودیم. در مجموع امام جمعه مشهد و دادستانی مشهد و بخش‌های در واقع ولایی قدرت در خراسان چیزی فراتر از استان‌های دیگر برخورد می‌کنند. این، هم یک مشکل ساختاری است و هم بخشی از آن به  خصائص فردی دست‌اندرکاران این ماجرا برمی‌گردد. یعنی جاه‌طلبی‌ها و بلندپروازی‌ها و خوی استبدادی که در امام جمعه مشهد است و یادآور برخی یکه‌تازی‌های روحانیون در دوره قاجار و بعد و قبل از آن است. مثلا آقای نجفی اصفهانی در اصفهان می‌خواست دولت خاص خودش را در محل خودش راه بیندازد و احکام شریعت را اجرا بکند. گمانم این چالش با توجه به قدرتی که جبهه پایداری در مشهد دارد، نمادی ا‌ست از چالش بخش تندرو جریان راست در مقابله با دولت آقای روحانی.»

نادیده گرفتن قدرت افکار عمومی

رئیس جمهوری که با شعار “اعتدال‌گرایی” رای آورده است، به آخرین سال ریاست خود نزدیک می‌شود و تقریبا همه شعارهایش در زمینه اعتدال روی زمین مانده. او بارها از “بی‌قانونی” شکایت کرده است، از بستن دهان‌ها و شکستن‌قلم‌ها سخن گفته، از حقوق زنان دفاع کرده و یا از وزرایش انتقاد کرده است که چرا مرعوب جناح اقتدارگرا شده‌اند. اما این انتقادها کوچک‌ترین تأثیری بر فضای به شدت بسته ایران نگذارده است.

رضا علیجانی، فعال ملی مذهبی می‌گوید شکایت از کسانی که آزادی‌ها را سرکوب می‌کنند تنها نیمی از ماجراست: «نیمه‌ی دیگر که متاسفانه دولت از آن هیچ گاه استفاده نمی‌کند قدرت افکارعمومی و شفاف‌سازی این مسائل است. در ایران  اتفاقاتی می‌افتد و بعد از مدتی بر آنها سرپوش گذاشته می‌شود؛ اسیدپاشی به صورت زنان، حمله به سفارت عربستان، جلوگیری از اجرای کنسرت‌ها در خیلی از شهرها و به خصوص در مشهد. ولی در نهایت همه این‌ها به دو ساختار برمی‌گردد: ساختار ولایی و جمهوری. باید در نهایت آقای خامنه‌ای تصمیم بگیرند که آیا می‌توانند و می‌خواهند نیروهای بخش خودشان و تحت امر خودشان را کنترل بکنند یا نه، ایشان هم به این نیروها برای برخورد با دولت آزادباش داده‌اند.»

پایان حسن روحانی؟

رضا علیجانی به گذشته‌ی نه چندان دور اشاره می‌کند؛ دو سال پیش و زمانی که حسن روحانی به صراحت اعلام کرد که “نیروهای بحران‌ساز و مخالف دولت از اتاق فکر وارد میدان عمل شده‌اند”.

بخشی از این نیروهای مخالف دولت جبهه پایداری است که در مشهد نیز بسیار فعال است. او می‌گوید: «حالا آقای خامنه‌ای که مدعی است من با دولت‌های مختلف کار کرده‌ام، در مقابل این چالش به هرحال باید تصمیم نهایی را بگیرد. آن جناح معتقد است که دولت را باید تک‌دوره‌ای کرد. این را بسیار رسا، روشن، بدون پرده‌پوشی می‌گویند. آقای خامنه‌ای تا حالا موضعی همسو با تک‌دوره‌ای کردن دولت روحانی نگرفته، ولی فکر می‌کنم با روی کارآمدن ترامپ دیگر آقای خامنه‌ای باید تصمیم نهایی‌اش را بگیرد.»

این تحلیل‌گر مسائل ایران معتقد است که دوره‌ی بعدی ریاست جمهوری آمریکا، برای حسن روحانی ماه‌های دشواری را رقم خواهد زد، اما نان جناح مقابل نیز در روغن نیست: «در هرحال برجام به دست‌انداز خواهد افتاد و این به نفع دولت نخواهد بود و این مایه خوشحالی جریان مقابل است. اما یک جاهایی هست که دیگر فراتر از جدال جناح هاست و به کلیت نظام برمی‌گردد. موضع آقای خامنه‌ای نشان می‌دهد که این بیمناکی وجود دارد.»

به باور او نوعی “حداقل خواهی” به استراتژی سیاسی نیروهای سیاسی، جامعه مدنی و بخش بزرگی از مردم ایران تبدیل شده است و این تکلیف انتخابات بعدی را روشن می‌کند.

رضا علیجانی از تعیین‌کنندگی آرایش نامزدها در انتخابات آینده می‌گوید: «اگر امثال آقای جلیلی، قاسم سلیمانی و شبیه این‌ها را در برابر آقای روحانی بگذارند، قطعا شکست خواهند خورد. زیرا نظامی‌ها در ایران وعده جنگ می‌دهند و مردم ایران چه بخواهند چه نخواهند از جنگ می‌ترسند. امثال آقای جلیلی هم یک جنگ سیاسی و دیپلماتیک با غرب را پیش خواهد برد که بازهم خطر جنگ را به ایران نزدیک می‌کند. بنابراین کسی می‌تواند روحانی را شکست بدهد که وعده‌های اقتصادی بهتر و شرایط کم تنش‌تری با جهان را وعده بدهد و مردم هم باورش بکنند. من فکر می‌کنم جناح مقابل از داشتن چنین نامزدی محروم است و کسی رقیب آقای روحانی نخواهد شد.»

بیشتر بخوانید:روحانی: لغو سخنرانی مطهری در مشهد مایه شرمساری است

رادیوفردا: حسن شایانفر از چهره‌های شاخص دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی بعد از ۳۸ سال فعالیت مستمر و خستگی ناپذیر در حوزه ‌های کنترل فرهنگی و شبه امنیتی چشم بر دنیا بست.

شایانفر چهره عجیب و مرموزی بود که علی رغم ظاهر شدن در انظار عمومی در سالیان اخیر عمرش و مصاحبه هایی که انجام داد، اما حامل اسرار مهمی بود و احتمال دارد آنها را با خود برده باشد و در نتیجه دسترسی به آنها متتفی گردد.

او در اکثر سال‌های فعالیتش کوشید تا در سایه باشد و نام واقعی‌اش پای فعالیت‌های سیاسی و امنیتی‌اش درج نگردد. تاکید و اصرار او بر گمنام بودن و خود را در هاله‌ای از ابهام قرار دادن حالتی غیر طبیعی و فراتر از تمایل متعارف نیرو‌های اطلاعاتی و شبه امنیتی در مخفی کردن هویت اصلی‌شان داشت. برخی از مدافعان وی او را گنجینه اسرار انقلاب نامیده اند که به بیان دقیق کلمه می توان وی را گنجینه اسرار دستگاه سرکوب بشمار آورد.

شایانفر به معنای واقعی کلمه یک پلیس فرهنگی بود که با بهره گیری از قابیت‌های کارآگاهان و خود را در قالب قهرمانان رمان های پلیسی قرار دادن و در عین حال چشم بستن بر وجدان و انصاف و فدا کردن آن در پای ایدئولوژی، محدودیت و مرزی در سناریو نویسی برای اصحاب فرهنگ و روشنفکران قائل نبود و بی‌محابا در بد نام کردن و پرونده سازی برای آنها می کوشید.

مجموعه شصت جلدی نیمه پنهان انتشارات کیهان نتیجه فعالیت‌های گسترده و ذهن توطئه اندیش وی بود که با ترفند‌های مختلف، طرح اتهامات غیر مستند، مرتبط ساختن مسائل بی‌ارتباط با هم، استناد به نوشته‌ها و گفته‌ها بدون توجه به سیاق و زمینه‌های تاریخی، و گزینش و تقطیع جهت دار مطالب در راستای اهداف مورد نظر، گزارش‌های برای قرار دادن طعمه‌ها در تور امنیتی دستگاه‌های اطلاعاتی و زمینه سازی برای اعمال محدودیت‌های فرهنگی و سیاسی در دهه‌های هفتاد وهشتاد منتشر کرد.

مجموعه شصت جلدی نیمه پنهان انتشارات کیهان نتیجه فعالیت‌های گسترده و ذهن توطئه اندیش وی بود که با ترفند‌های مختلف، طرح اتهامات غیر مستند، مرتبط ساختن مسائل بی‌ارتباط با هم، استناد به نوشته‌ها و گفته‌ها بدون توجه به سیاق و زمینه‌های تاریخی، و گزینش و تقطیع جهت دار مطالب در راستای اهداف مورد نظر، گزارش‌های برای قرار دادن طعمه‌ها در تور امنیتی دستگاه‌های اطلاعاتی و زمینه سازی برای اعمال محدودیت‌های فرهنگی و سیاسی در دهه‌های هفتاد وهشتاد منتشر کرد.

شوالیه‌های ناتوی فرهنگی، حزب خلق مسلمان، نیمه پنهان مصدق، سایه روشن بهائیت و سایه شوم بخشی هایی از این مجموعه پرونده سازی‌ها هستند.

شایانفر ولی فقیه را کانون اصلی سیاست ورزی و حکمرانی می دانست که با توسل به هر شیوه و روشی باید موقعیت مسلط وی را در برابر مخالفان و منتقدان ولو مراحع بزرگی چون آیت الله‌ها کاظم شریعتمداری و حسین علی منتظری باشند، حفظ کرد. در واقع قطب نمای فعالیت‌های شایانفر مواضع ولی فقیه و بخصوص خامنه‌ای بود.

سبک کاری او بولتن نویسی با محوریت قرار دادن چهار گانه «صهیونیسم»، «بهائیت»، «سیا» و «حکومت پهلوی» برای منتسب کردن مخالفان و چهره‌های ناراضی فرهنگی، مذهبی و سیاسی بود. بولتن نویسی و نگاه مبتنی بر پرونده سازی و سناریو نویسی وی را می توان محصول فعالیت‌های اولیه‌اش در سپاه پاسداران دانست که با این نوع فعالیت آشنا شده و مهارت‌های لازم را کسب کرد. این نوع برخورد با مسائل سیاسی و فرهنگی و نگاه مبتنی بر سوء ظن شدید و توطئه اندیشی دربرخی از نیرو‌های سپاه که در بخش‌های عقیدتی و مطالعاتی فعالیت می کردند ، مشترک است و حتی برخی از آنها که بعدها با نظام مشکل پیدا کرده وبه صف مخالفان پیوستند، هنوز هم متاثر از شیوه موسوم به بولتن نویسی هستند.

گذشته حسن شایانفر ناروشن و در پرده ابهام است. تنها خاطرات دوستان و مریدانش روشن می سازد که در جلسات مذهبی حاج آقا مجتبی تهرانی در بازار تهران پیش از انقلاب شرکت می کرده است.

حاج آقا مجتبی تهرانی اگرچه درس اخلاق می داد وبعد از انقلاب هم از پذیرش پست‌های حکومتی امتناع کرد و از معدود روحانیون سنتی بود که نگاه مثبت به دکتر علی شریعتی داشت، اما جلسات و محافل وی از محل‌های تجمع اصلی چهره‌های تند رو اطلاعاتی و سپاهی بود. در واقع پیش و بعد از انقلاب جلسات درس و وعظ حاج آقا مجتبی تهرانی به یکی از مراکز اصلی جریان بنیاد گرایی دینی بدل شد. سوابق انقلابی شایانفر مشخص نیست. خودش مدعی شده که مدتی کوتاه در زندان بوده است. اما بعد از انقلاب به سپاه پاسداران تهران می پیوندد. در دهه شصت و دوران رهبری آیت الله خمینی نقش بزرگی در مسائل سیاسی و امنیتی نداشت.

در سال ۱۳۶۳ به دعوت حسین شریعتمداری یار همیشگی‌اش به زندان اوین و قزل حصار رفت و در بخش عقیدتی و فرهنگی فعالیت کرد. در آن زمان بخش فرهنگی در مقایسه با دیگر بخش‌های زندان های سیاسی و بخصوص رفتار تیم اسدالله لاجوردی منش معتدل تری داشت. اما روش بازتر برادر حسن آن روز‌ها هدف تواب سازی زندانیان سیاسی و حذب برخی از آنها برای پروژه‌های فرهنگی و سیاسی مورد نظر نظام را دنبال می کرد.

در سال ۱۳۶۳ به دعوت حسین شریعتمداری یار همیشگی‌اش به زندان اوین و قزل حصار رفت و در بخش عقیدتی و فرهنگی فعالیت کرد. در آن زمان بخش فرهنگی در مقایسه با دیگر بخش‌های زندان های سیاسی و بخصوص رفتار تیم اسدالله لاجوردی منش معتدل تری داشت. اما روش بازتر برادر حسن آن روز‌ها هدف تواب سازی زندانیان سیاسی و حذب برخی از آنها برای پروژه‌های فرهنگی و سیاسی مورد نظر نظام را دنبال می کرد.

خاطرات یکی از زندانیان سیاسی در این خصوص روشنگر است که چنین توضیح می دهد:

« شایانفر معاونت حسین شریعتمداری را در بخش فرهنگی زندان به عهده داشت. این دو در سال‌های ۶۳ و ۶۴ در زندان همان سیاستی را در پیش گرفتند که بعدها اصلاح‌طلب‌ها در ارتباط با گشایش فرهنگی در جامعه پیش بردند. اولین اقدام‌شان ترتیب دادن یک نمایشگاه کتاب بزرگ در زندان بود. هر چه کتاب در بیرون از زندان بود را آوردند و فروختند. کتاب‌هایی که اگر در منزل کسی پیدا می‌کردند سند جرم او می‌شد.

…تحولی که شریعتمداری و شایانفر در محیط زندان آن سال‌ها ایجاد کردند باورکردنی نبود. آن دو، در بندها به پرسش و پاسخ با زندانیان می پرداختند و در مورد خواسته‌های آن‌ها پرس و جو می‌کردند و گفتگو‌ها ضبط می شد. در حقیقت پروژه تهاجم فرهنگی را این دو در زندان قزل‌حصار کلید زدند.»

بر اساس خاطرات برخی از زندانیان سیاسی آن دوران ، وی از همان موقع برای زندانیانی که با آنها در تماس بود پرونده‌ای تشکیل داده بود و به طور دقیق به شناخت و مستند سازی شخصیت و مواضع انها پرداخته بود.

خاطرات برخی از زندانیان حزب توده نیز روشن می سازد که شایانفر در جریان تواب سازی و مصاحبه‌های تلویزیونی نورالدین کیانوری و دیگر رهبران حزب توده نیز مشارکت داشته است. اما فعالیت‌های تواب سازانه حسن شایانفر و خاطراتی که از زندانیان سیاسی و تجدید نظر آنها همراه با حسین شریعتمداری گردآوری کرده و در اختیار وزارت ارشاد گذاشتند، باعث رشد‌شان در ساختار قدرت شد.

آنها بعد از استقبال از کتاب های مرکز فرهنگی زندان‌ها بنا به پیشنهاد فیض الله عرب سرخی مسئول وقت حراست وزارت ارشاد به روزنامه کیهان رفتند.

تغییر و تحولات بعد فوت آیت الله خمینی در راس هرم قدرت فرصت ویژه‌ای برای هر دوی آنها ایجاد کرد. بعد از مدتی کوتاهی از رهبری خامنه‌ای اداره روزنامه کیهان به حسین شریعتمداری سپرده شد و وی نیز شایانفر را به عضویت در شورای سردبیری و مسئولیت مرکز پژوهش‌های زندان منصوب نمود.

از این مقطع شایانفر نقش مهمتری در دستگاه سرکوب پیدا کرد. وظیفه وی مهار و کنترل رسانه‌ها در چارچوب مورد نظر و انجام اقدامات امنیتی در چارچوب اقتدار گرایی بر بستر فعالیت‌های رسانه‌ای بود.

مشارکت در برنامه هویت و برخورد با روشنفکران و تولید مطالب برای واقعی جلوه دادن تهاجم فرهنگی آغاز فعالیت‌های تهاجمی وی در سمت جدید بود. این اقدامات باعث شد تا در حلقه نزدیکان به رهبری قرار گرفته و دیده بانی ولایت فقیه و حمله و تخریب جریان‌های منتقد و مخالف به هدف اصلی‌اش تبدیل شود.

مشارکت در برنامه هویت و برخورد با روشنفکران و تولید مطالب برای واقعی جلوه دادن تهاجم فرهنگی آغاز فعالیت‌های تهاجمی وی در سمت جدید بود. این اقدامات باعث شد تا در حلقه نزدیکان به رهبری قرار گرفته و دیده بانی ولایت فقیه و حمله و تخریب جریان‌های منتقد و مخالف به هدف اصلی‌اش تبدیل شود. رابطه وی با رهبری چندان نزدیک بود که چند روز قبل از مرگش در جریان ملافات با تقی دژاکام از دیگر پلیس‌های فرهنگی ماجرای آخرین دیدارش با رهبری را شرح می دهد که نیمه تمام می ماند.

شایانفر در مصاحبه تفصیلی که در اسفند ۱۳۹۴ با خبرگزاری فارس داشت، تصریح کرده است که از دهه هفتاد به بعد اولویت وی شناسایی خط نفوذ و مقابله با جنگ نرم بوده است. او در دهه شصت بیشتر در قالب مبارزه با جنگ سرد مخالفان و غرب فعالیت داشت. در ماجرای قتل‌های زنجیره‌ای و همچنین متهم سازی سعید امامی به ارتباط با اسرائیل و ضد انقلاب رد پای شایانفر قابل مشاهده است. وی همچنین در تعطیلی رسانه‌های اصلاح طلب و برخورد با روزنامه نگاران نیز خوراک تبلیغاتی را فراهم ساخت. شایانفر در دهه ۹۰ به دلیل بیماری به مانند گذشته فعال نبود و بخشی از کار‌های او را افراد دیگری انجام می دادند اما تا پایان عمر نقش پلیس فرهنگی را رها نکرد.

آخرین مصاحبه او حاوی ادعای عجیبی است. او در خلال بخش‌های مختلف این مصاحبه طولانی صحبت‌های متناقضی انجام می دهد اما مدعی می شود که او نقش پلیس بد را بازی می کرده و تلویحا اصلاح طلبان و اعتدالی‌ها با محوریت خاتمی و روحانی را به عنوان پلیس‌های خوب معرفی کرده است. او می گوید وی و نیرو‌های همسو در پوشش رسانه‌های انقلابی با حملاتی که انجام می دهند وفضا سازی هایی که می کنند باعث می شوند تا نیرو‌های منتقد وسکولار روز به روز به صورت تاکتیکی به روحانی و خاتمی نزدیک بشوند. او این وضعیت این چنین توصیف کرده است:

« در مجموع این یک سناریویی است که فردی نقش پلیس بد و فرد دیگری نقش پلیس خوب را بازی می‌کند و ایرادی ندارد اگر محصولش در کاسه انقلاب برود.»

او بر خلاف حسین شریعتمداری، اصلاح طلبان را عمدتا تجدید نظر طلبانی می داند که به دلیل عدول از مواضع کلاسیک نظام مسیر نفوذ دشمن را هموار ساخته اند، اما ارتباطی با دولت‌ها و سیستم‌های اطلاعاتی غربی ندارند. وی همچنین در مصاحبه مزبور با نهاد‌های اطلاعاتی مرزبندی کرده و مدعی می شود با آنها همکاری نداشته است. وی لبه اصلی حملات را متوجه سیاست‌های دولت‌های سازندگی و اصلاحات می داند که جبهه فرهنگی انقلاب را آسیب پذیر ساختند.

سخنان فوق ممکن است شکل دیگری از سناریو سازی وی برای اختلال در فضای فرهنگی باز و جریان آزاد اطلاع رسانی و تخریب جناح میانه روی نظام باشد. اما تعارض‌ها در آخرین اظهارات علنی وی قابل تامل است. از سویی می گوید نیرو‌های نزدیک به دولت روحانی با بی‌اعتنایی در مقابل جریان نفوذ خواب را از چشمان خامنه‌ای گرفته اند و از سوی دیگر از هنر رهبری تجلیل کرده و می گوید:

« بالاخره این مدیریت انقلاب و هنر رهبری آن است که کسانی را که روزی اصل انتخابات را تحریم می­‌کردند، به صحنه می‌آورد و اجازه می‌دهد که لیست داشته باشند.هنر انقلاب است که توانسته جریان معاند و اپوزسیون را تبدیل به جریان مطالبه­‌گر در چارچوب قانون و در درون نظام تبدیل کند.»

مشابه رویه همیشگی نیرو‌های ولایت مدار، نزدیکان شایانفر به دنبال ساختن چهره‌ای معنوی از او هستند که گویی از اسرار غببی اطلاع داشته است! حسین شریعتمداری مدعی شده «حاج حسن ما در حالی که شرایط جسمانی‌اش نشان از بهبودی ایشان داشت، از رفتن خود خبر داد و در مقابل حیرت ما به اربعین حسینی علیه‌السلام نیز اشاره کرد.»

این ادعا‌های غیر مستند که صحت و سقم آنها معلوم نیست و در برخوردی گزافه گویانه می خواهد هاله قدسی دور سوژه مورد نظر بکشد، تلاشی هدفمند است تا نسل‌های جوان حامی نهاد ولایت فقیه امثال شایانفر‌ها را الگوی خود قرار دهند.

شناخت کامل فعالیت ها و عمکلرد شایانفر و رمزگشایی از اسراری که وی سعی در پنهان سازی آنها داشت، نقش مهمی در فاش سازی ماهیت دولت سایه و چگونگی فعالیت آن در ایران دارد.

ایران وایر: محمدرضا عالی پیام شاعر، طنزپرداز و سینماگر معترض ملقب به هالو  بیست و چهارم آبان ماه در شهر یزد دستگیر شده و بیشتر از یک هفته است که در زندان این شهر به سر می‌برد.

این دومین بار است که در یک ماه گذشته بازداشت شده است، بار اول در شیراز و این بار در یزد. محمدرضا عالی پیام شاعر، طنزپرداز و سینماگر معترض ملقب به هالو  بیست و چهارم آبان ماه در شهر یزد دستگیر شده و بیشتر از یک هفته است که در زندان این شهر به سر می‌برد.

عالی پیام از سال 91 تا کنون بارها به خاطر سرودن اشعار طنز و انتقاد از حکومت راهی زندان شده است، اما هیچ گاه دست از انتقاد برنداشته است. او آبان ماه امسال از مردم خواست تا هفتم آبان ماه که به شکل غیر رسمی به روز کورش کبیر معروف شده، در پاسارگاد جمع شوند. هفتم آبان ماه جمعیت زیادی از شهرهای مختلف به آرامگاه کورش کبیر رفتند، شعر خواندند، شعار دادند به کورش اولین پادشاه هخامنشی ادای احترام کردند.

ویدئوهای زیادی از این مراسم در فضای مجازی منتشر شد، ویدئویی از شعرخوانی عالی پیام هم منتشر شد، عالی پیام لحظاتی پس از شعرخوانی توسط ماموران امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفت و بازداشت شد. پسرش هم در صفحه اینستاگرام خبرانتقال پدرش از بازداشتگاه به بیمارستان سعادت شهر شیاز را به دلیل ضرب و شتم و عدم دسترسی به داروهایش قرار داد. روز بعد اما عالی پیام با انتشار تصویری از در یک بازداشتگاه و تجمع مردم از آزادی‌اش خبر داد و نوشت: «هفم آبان ماه، روز کورش کبیر، حضور در پاسارگاد، یک صحبت چند دقیقه‌ای با مردم، دستگیری، کتک خوردن شدید توسط سه دلواپس قوی هیکل، بازجویی، بازجویی، بازجویی، بازداشت بدون شام و ناهار، حمله عصبی و اعزام به بیمارستان توسط اورژانس، بلاتکلیفی و بلاتکلیفی و بلاتکلیفی تا الان که در خیابان‌های شیراز پلاسم و نگران کسانی هستم که هنوز در بازداشتگاه سروش بلاتکلیفند و با خانواده‌های آن‌ها که در مقابل بازداشتگاه نگران قدم می‌زنند، همدردی می‌کنم.»

حسین عاشوری از دوستان محمدرضا عالی پیام که او را در سفر به پاسارگاد همراهی می‌کرده یکی از دستگیر شدگان این تجمع است او هنوز آزاد نشده و در زندان عادل آباد شیراز به سر می‌برد. محمدرضا عالی پیام برای پیگیری و ضعیت دوستش به شهر محل زندگی او؛ یزد می‌رود اما او هم در همان شهر یزد دوباره بازداشت می‌شود و الان بیشتر از یک هفته است که در زندان این شهر به سر می‌برد.

دوستداران محمدرضا عالی پیام با راه‌اندازی یک کمپین خواستار آزادی این شاعر منتقد شده‌اند. آن‌ها اطلاعات جدید مربوط به عالی پیام را در این سایت http://free.haalou.com/ ، فیس بوک و توئیتری که با همین نشانی ساخته شده، به اشتراک می‌گذارند و از کاربران خواسته‌اند با هشتگ #FreeHaalou در فضای مجازی نسبت به دستگیری «هالو» اعتراض کنند.

خانواده عالی‌پیام در شرایط فعلی حاضر به گفت‌وگو با رسانه‌ها نیستند اما در اینستاگرام گاهی از وضعیت پدرشان خبر می‌دهند. آخرین پست اینستاگرام عالی پیام دلنوشته عروس‌اش برای اوست که از نوجوانی شاگرد عالی پیام هم بوده است: « تو برای راهی که می روی خیلی چیزها را فدا کردی. دفتر فیلمسازی و تبلیغاتی داشتی بر میدان ونک. ماشین. خانه. راننده. ویلا. ملک و املاک.تو شعر نوشتی و آنها فیلمت را توقیف کردند. جلوی انتشار کتاب هات را گرفتند. دفترت را بستند. ممنوع الکار شدی. به زندان رفتی. همه ی دارایی ات را بانک حراج کرد. اجاره نشین شدی و با صاحب خانه هایی سر و کله زدی که هر سال از ترس سیاسی بودنت تو را جواب می کنند.»

او در قسمت دیگری از آنچه این روزها بر خانواده محمدرضا عالی پیام می‌گذرد نوشته: «این چند روز که دوباره زندان بودی به عالم و آدم زنگ زدیم و برای وثیقه رو انداختیم. چه آنها که حساب تعداد املاک شان از دستشان در رفته و چه دیگرانی که فکر می کردیم، کاری از دستشان بر بیاید و این لطف را در حقمان بکنند. اما همه و همه به ناگهان ملک و املاک شان یا در گروی بانک است یا به نام فرزندشان، یا سند ندارند، یا همسرشان اجازه نمی دهد و هزارها دلیل دیگر و ما بعد از هر تماس تنها تر می شدیم و این غم بزرگی ست. این برای ما غم خیلی بزرگی ست بابا. که وقتی تو نیستی هیچکس نباشد که به دادمان برسد. از شش صبح تا دوازده شب در خیابان ها راه می رفتیم به هر کجا که فکرش را بکنی سر زدیم و از هر کسی که فکرش را بکنی خواستیم لااقل داروهایت را به تو برسانند.»

بسیاری از دوستداران عالی پیام در کامنت‌های این پست از خانواده این شاعر معترض خواسته‌اند که شماره حسابی برای حمایت از او اعلام کنند، خواسته‌ای که خانواده عالی پیام تن به آن نداده‌اند.

محمدرضا عالی پیام، فارغ التحصیل دانشکده هنرهای زیباست او علاوه بر بازیگری در چند فیلم سینمایی، عضو کانون فیلمنامه نویسان سینمای ایران، عضو شورای مرکزی و دبیر انجمن تهیه کنندگان مستقل سینمای ایران، انجمن صنفی شرکت‌های تبلیغاتی و مدیر عامل مؤسسه مینا فیلم و مدیر مسئول مؤسسه تبلیغاتی دایره مینا بود. به گفته خانوادهاش اما او اجازه شرکت در هیچ انجمنی را ندارد و فروش کتاب اشعار طنز او که با نام  «افاضات هالو» منتشر شده بود، ممنوع شده است.

دیگربان: اسحاق جهانگیری٬ معاون اول حسن روحانی از قوه قضائیه، امامان جمعه و نیروهای حزب‌الله خواست به تصمیم‌های وزیر ارشاد احترام بگذارند.

آقای جهانگیری گفته «امضای وزارت ارشاد باید برای همه، برای قوه قضائیه، امامان جمعه و نیروهای انقلاب محترم شمرده شود.»

وی افزوده «به آقایانی که فکر می‌کنند فراتر از قانون می‌توانند کاری کنند باید بگویم که خود آنان از این موضوع ضرر خواهند کرد.»

معاون اول روحانی در بخش دیگری از سخنان خود از نهاد‌هایی سخن به میان آورده که بودجه فرهنگی زیادی از دولت ‌می‌گیرند٬ اما عملکرد آنها زیر سئوال است.

جهانگیری همچنین گفته «باید در بخش فرهنگ از رویکردهای سیاسی امنیتی به رویکرد علمی و فرهنگی بیشتر توجه کنیم و برخورد با مسائل فرهنگی باید به دور از افراط و تفریط باشد.»