اخبار

خودنویس: خانواده درخشان در توضیحی که برای خودنویس ارسال کرده‌اند، تاکید می‌کنند که حسین درخشان هیچ‌گاه «امان‌نامه» دریافت نکرده بود.

به دنبال انتشار گزارش «لطفا به ایران بازگردید تا دستگیر شوید »، خانواده حسین درخشان در نامه‌ای، ضمن تکذیب اخذ هرگونه «امان‌نامه» از سوی آقای درخشان، تاکید کردند که اتهام جاسوسی در کیفرخواست و احکام بدوی و نهایی قید نشده است.

متن کامل نامه خانواده درخشان به شرح زیر است:

سردبیر محترم سایت خودنویس،

با سلام، خواهشمندیم مطلبی را که با عنوان «لطفا به ایران بازگردید تا دستگیر شوید» در تاریخ ۲۶ مهر ۱۳۹۲ منتشر کرده‌اید، اصلاح کنید و این تکذیبیه را نیز در اولین فرصت در سایتتان منتشر فرمایید.

آقای حسین درخشان هرگز و در هیچ مقطعی هیچ‌نوع امان‌نامه‌ای از هیچ نهاد یا شخصیتی دریافت نکرده بود و کاملا با مسوولیت شخصی خود به ایران بازگشت و دو هفته پس از ورود به ایران در تاریخ ۱۱ آبان ۱۳۸۷ در منزل و با حکم دادستانی بازداشت شد.

ضمنا، اتهام جاسوسی هرگز در کیفرخواست و حکم بدوی و نهایی آقای درخشان مطرح نبوده است.

تخفیف اخیری هم که به مناسبت عید فطر سال ۹۲ در حکم ایشان صورت گرفته است، با پیشنهاد قوه‌ی قضاییه و موافقت مقام رهبری و تنها به اندازه‌ی یک سوم از اتهامات مربوط به اهانت که مجموعش هفت سال و نیم بود، انجام شده است. در نتیجه این حکم از ۱۹ و نیم سال به ۱۷ سال کاسته شده است.

با احترام،
خانواده‌ی درخشان

____________

خودنویس: از خانواده درخشان برای ارسال این نامه تشکر و  بابت به کار بردن «امان‌نامه» به جای «وعده شورای عالی ایرانیان که با وزارت اطلاعات در رابطه است» در گزارش پیشین، پوزش می‌طلبیم.

مورد اشاره شده در گزارش اصلاح شده است.

مادر آقای درخشان سه سال پیش گفته [3] بود: «قبل از بازگشتش به ایران، شورای ایرانیان خارج از کشور [که سرپرستی آن به عهده رحیم مشایی، رییس دفتر احمدی‌نژاد است] به حسین وعده داده بود که سفرش بدون مشکل خواهد بود. با این شورا که دولتی است و با وزارت اطلاعات هم در رابطه‌ است هماهنگ کرده بود.»

خودنویس: اینجانب لینکی درارتباط با نامه خانم کروبی به حسن روحانی از خودنویس فرستادم.
مطلب کاملا مستند بود همه سایت‌ها هم تاییدش کرده‌اند، خود لینک هم کوچکترین مشکلی نداشت.

ولی مثل اینکه برادران و خواهران بالایار بالاترین هیچ دلیل موثق دیگری برای بستن حساب پیدا نکردند و دلیل را «عدم لینک به منبع اصلی» نامیدند.

البته بسته شدن حساب مشکلی نیست، مشکل دراین است که بالایاران بالاترین حقیقتا مشکل عقیدتی دارند و [گویی] هرکس را که مخالف جریان بنفش صحبتی بکند به بهانه‌های واهی ترتیب حسابش را می‌دهند.
به خود بالاترین هم ای میلی زدم که «عزیز جان! آخر این کجایش اشکال دارد که شما حساب را می‌بندی؟» آیا صرف گزارش فله‌ای چند کاربر [احتمالا] بنفش می‌تواند مبنای کاری دریک شبکه اجتماعی باشد؟ بالاترین حقیقتا توسط چه کسانی اداره می‌شود که هرچه می‌خواهند می‌کنند؟

خبرگزاری هرانا – سهیل بابادی، زندانی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین، بیش از ۱۷ ماه است که در بلاتکلیفی به سر می‌برد.

سهیل بابادی یکم خرداد ماه سال ۹۱ توسط اطلاعات سپاه به دلیل نوشتن قطعهٔ طنزی در صفحهٔ فیس بوک “کمپین یادآوری امام نقی به شیعیان” بازداشت شد.

در زیر متن کامل نامه وی که در اختیار خبرگزاری هرانا قرار گرفته می‌آید:

من سهیل بابادی هستم و در زندان اوین در کشور ایران به جرم نوشتن پست‌های طنز آمیز و داشتن عقایدی متفاوت با دیدگاه‌های رسمی‌حکومت یک‌ سال است که در زندان بسر می‌برم.

من در ماه می‌‌۲۰۱۱ میلادی در یک صفحه فیس‌بوک بنام “کمپین یاد آوری امام نقی‌ به شیعیان” ۱۰ مطلب کوتاه طنز نوشتم که هیچ کلمه توهین آمیزی هم در آنها بکار نرفته بود، به همین اتهام در ماه ژوئن ۲۰۱۲ توسط سازمان اطلاعات سپاه بدون ارائه حکم و کارت شناسایی دستگیر شدم و به زندان “۲- الف” که بازداشتگاه اختصاصی سپاه است منتقل گردیدم.

بعد از دستگیری به مدت ۲۴ ساعت بدون تفهیم اتهام کتک خوردم و بازجویی شدم و سپس توسط شخصی بنام “قناعت کار” (دادیار شعبه‌سوم دادسرای امنیت) تفهیم اتهام شدم. اتهامات من توهین به پیامبر، توهین به مقدسات مسلمانان، اجتماع و تبانی، توهین به رهبر، تبلیغ علیه نظام، عضویت در گروه‌های بر انداز و اقدام علیه امنیت ملی بود که تمام این اتهامات به دلیل نوشتن همان 10 جوک در صفحه فیس‌بوک ذکر شده بود.

در دوران بازداشت با دستبند و چشم بند پنج بار توسط بازجو و دو نفر دیگر به اتاقی بیرون از ساختمان بازداشتگاه منتقل شدم و به شدت مورد ضرب و جرح قرار گرفتم تا اقرار کنم از دولت عربستان پول گرفته‌ام تا به امام دهم شیعیان توهین کنم.

بازجویی‌های من با چشم بند در کنج اتاق بازجویی بود و بازجو از من می‌خواست تا به اتهاماتم اقرار کنم و در صورت عدم اقرار به شدت مرا مضروب میکرد. تجسس بازجو در زندگی ‌شخصی من و سعی برای چسباندن رابطه جنسی به دوستان خانوادگی گرفته تا خواهر همسرم و حتی یکی‌از دوستانم بنام مصطفی و اتهام همجنس گرایی از روش‌های دائمی بازجو برای فشار روانی به من بود که به خاطر عدم موفقیت در کسب اقرار، مرا به سلول انفرادی منتقل کردند و کلا ۲۲۵ روز از بازداشت موقت خود را در سلول انفرادی گذراندم.

بازجو همچنان تلاش بسیاری کرد تا قبول کنم از کشور ایران به صورت غیر قانونی خارج شده و به اسرائیل رفته‌ام، با دولت عربستان رابطه دارم و همکار بی‌بی‌سی هستم.

اتهام همکاری با بی‌بی‌سی تنها به دلیل وجود نام نیما اکبرپور و سیما علینژاد دو مجری شبکه فارسی‌ بی‌بی‌سی در لیست دوستان من در فیس‌بوک بود. از زمان دستگیری تا ۲۰ روز حق تماس با خانواده‌ام و اطلاع اینکه کجا هستم و به چه جرمی دستگیر شده‌ام را نداشتم.

بعد از ۲۰ روز به من تلفن دادند تا به همسرم اطلاع دهم که در بازداشت به سر می‌برم، اما اینکه توسط چه کسی و چرا و در کجا زندانی هستم را نباید می‌گفتم.

بعد از این تلفن بارها عوامل اطلاعات سپاه با همسرم و پدرم تماس گرفتند و تهدید کردند در صورت پیگیری کارم مرا اعدام خواهند کرد و آنها را هم دستگیر می کنند.

همین فشار‌ها باعث شد همسرم طفل ۴ ماهه را که باردار بود سقط کند. بازجو هم پس از شنیدن این خبر در حین مکالمات تلفنی ما ( تلفن همسرم توسط اطلاعات سپاه شنود میشود) نزد من آمده و با ابراز خوشحالی گفت حتما این بچه حرامزاده بوده که به این سرنوشت دچار شده.

این رفتارها در طول بازداشت من ادامه داشت و دارد و ضرب و شتم، فحاشی و توهین، تهدید به دستگیری اعضای خانواده و حتی تجاوز به آنها ابزار آنها برای اعتراف گیری از من و سایر زندانیان است.

جدا از شرایط نگهداری، حتی از داشتن کتابی که مرا با حقوقم آشنا کند محروم بودم و حقوق شهروندی من زیر پا گذاشته می شد، حتی زمانی‌که در لایحه‌ای به بازداشت موقت خود اعتراض کردم، بازپرس شعبه ‌سوم (اسدی که جانشین قناعت کار شده بود) علناً گفت چون برای اعتراض لایحه نوشته‌ای و ادای وکلا را در می‌آوری، معلوم میشود که هنوز عبرت نگرفته‌ای و باید چند سال در زندان بمانی‌، در حال حاضر هم در بازداشت به سر می‌برم و دادستان با آزادی من تا زمان دادگاه بدون هیچ دلیلی‌مخالفت می‌کند.

خلاصه اقداماتی که خلاف قانون بوده و به آنها اعتراض دارم اینهاست:

۱- ارجاع یک پرونده عقیدتی ‌به یک سازمان امنیتی

۲- شکنجه جسمی ‌و روحی و فشار روانی‌ مافوق طاقت یک انسان

۳- ضرب و شتم که منجر به نقص عضو در ناحیه کمرم شده

۴- ت ۲۲۵روز حبس انفرادی در بند امنیتی سپاه بدون داشتن هم صحبت و حتی داشتن مداد و کاغذ

۵- توقیف فیلم‌ها و عکس‌های خانوادگی و از بین بردن آن‌ها (بخصوص فیلم عروسی‌)

۶- بازداشت یکساله قبل از تشکیل دادگاه و حتی ارائه دلایل که مجازات بدون حکم قانونی تلقی‌ می‌شود

۷- ارجاع پرونده به دادگاه انقلاب به جای دادگاه عمومی‌

۸- بازجویی با چشم بند و در مواردی خارج از اتهامات تفهیم شده و تجسس در زندگی ‌شخصی ‌من و اتهامات خلاف اخلاق

۹- فشار روانی‌و تهدید مکرّر خانواده‌ام به دستگیری و سر به نیست کردن

چیزهایی ‌که گفتم تنها برای من اتفاق نیفتاده، بلکه شرایط اغلب کسانی ‌که در بند ۲- الف سپاه نگهداری میشوند به همین ترتیب است. اکنون که از رسیدگی عادلانه به پرونده‌ام نا امید شده‌ام دست کمک به نهاد‌های حافظ حقوق بشر در ایران و جهان دراز کرده‌ام و بر اساس مواد ۳ ( حق آزادی و امنیت )، ۵ ( منع شکنجه )، ۶ و ۷ ( برابری در برابر قانون و حفظ حقوق انسانی‌)، ماده ۱۹ ( حق آزادی بیان ) اعلامیه جهانی‌حقوق بشر و مواد ۷ و ۹ و ۱۰ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ مجمع عمومی‌سازمان ملل متحد، خواستار کمک برای احیای حقوق خود به عنوان یک انسان هستم.

هر کس این نوشته را میخواند لطفا آنرا با دیگران در اینترنت به اشتراک بگذارد تا افراد بیشتری از شرایط بازداشت‌های امنیتی و فضای بازجویی و رفتار حکومت با مردم ایران مطلع شوند. به یاد داشته باشیم بهره‌مند شدن از حقوق قانونی و شهروندی تابع ایمان فرد به دین اسلام نیست و هر کس حق دارد از این حقوق بهره‌مند شود، امیدوارم فشار افراد آزادیخواه موجب شود دولت ایران از روند تضییع حقوق شهروندان دست بردارد.

بی‌بی‌سی: به گفته گیتی ‌پور‌فاضل وکیل خانواده ستار بهشتی، وبلاگ نویسی منتقد دولت ایران که در دوران بازداشت جان سپرد، شعبه ۱۰۵۷ دادگاه کیفری استان تهران روز پنجم آبان را برای رسیدگی به این پرونده تعیین کرده است.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، خانم پور فاضل با اشاره به وضعیت این پرونده کلیک گفت: “پرونده مرگ ستار بهشتی به دلیل حدوث اختلاف‌نظر بین دادستانی و بازپرس از یک سو و اختلاف نظر اینجانب و بازپرس از سوی دیگر به دادگاه ارسال شده بود، ولی به این اختلاف نظرها رسیدگی نشده است.” ظاهرا قرار است در دادگاه آتی به این اختلاف‌ها رسیدگی شود.

ستار بهشتی، ٣٢ ساله، در آبان‌ماه سال گذشته توسط پلیس فتا، مسئول کشف و پیگیری جرایم سایبری، بازداشت و به دلیل فعالیت هایش در شبکه های اجتماعی، به “اقدام علیه امنیت ملی” متهم شد. او در جریان بازداشت مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت و جان داد و سپس، در گورستان رباط کریم، محل زندگی اش، به خاک سپرده شد.

کمی پس از درگذشت او، گروهی از زندانیان سیاسی ایران که ستار بهشتی مدتی را در کنار آنان در زندان سپری کرده بود، با انتشار نامه‌ای گواهی دادند که ستار بهشتی مورد شکنجه قرار گرفته است.
اختلاف در مورد دلیل مرگ

اعضای خانواده ستار بهشتی، پیشتر گفته بودند هنگام دفن جسد وی آثار کبودی را در بخش هایی از بدنش مشاهده کرده اند. متعاقب آن، غلامحسین محسنی اژه ای نیز در اظهار نظری در همین زمینه، وجود ضربه و کبودی بر بدن او را تایید کرد.

روز سه شنبه، ١٨ تیر، خبرگزاری مهر به نقل از احمد شجاعی، رئیس سازمان پزشکی قانونی ایران، کلیک گزارش کرد که رسیدگی به پرونده آقای بهشتی در این سازمان خاتمه یافته و گزارش نهایی کمیسیون پزشکی سازمان تکمیل و برای مراجع قضایی ارسال شده است.

آقای شجاعی به خبرگزاری مهر گفت که “در جریان معاینات تخصصی پزشکی قانونی، دو نظریه مطرح شد” و در نظریه اولیه، این احتمال بررسی شد که ستار بهشتی بر اثر فشار روحی یا به دلیل ضربه هایی که به او وارد شده، درگذشته است.

رئیس پزشکی قانونی اظهار داشت که به عقیده پزشکان رسیدگی کننده به پرونده، “ضربات وارد شده به ستار بهشتی نوعا کشنده نبوده و نمی توانسته منجر به مرگ شده باشد.” وی افزود که آزمایش های سم‌شناسی نیز صورت گرفته اما نشانه‌ای از اینکه “مرگ او را غیر طبیعی نشان دهد” مشاهده نشده است.

آقای شجاعی گفت: “در نظریه دوم، مرگ بر اثر ضربه و فشار روحی به صورت توامان مطرح شد که پس از بحث در باره این احتمال، به عنوان گزارش نهایی پزشکی قانونی ارسال شد.”

پزشکی قانون با گزارش “مرگ بر اثر ضربه و فشار روحی” نتیجه‌گیری را به قضات محول کرده است.

مرگ ستار بهشتی در دوران بازداشت، واکنش‌های مختلفی را کلیک در پی داشت. علی مطهری از نمایندگان تهران در مجلس، مرگ ستار بهشتی در زندان را “سوء تدبیر” و “آسیب به نظام اسلامی” توصیف کرد و گفت که “رفتار خشونت آمیز در زندان” که منجر به مرگ او شده، مصداق “شکنجه” است.

به گزارش منابع خبری، برای متهم به قتل ستار بهشتی، که به گفته مادر آقای بهشتی از خانواده این زندانی “طلب حلالیت” کرده، قرار مجرمیت برای “قتل غیر عمد” صادر

رادیوفردا: گزارش جدید فریدم هاوس یا «خانه آزادی» درباره آزادی اینترنت در نقاط مختلف جهان می‌گوید که از میان ۶۰ کشور مورد مطالعه، ایران بدترین رتبه را در یک سال گذشته داشته است.

این گزارش که روز پنج‌شنبه، ۱۱ مهر، منتشر شد، کشورهای مورد مطالعه را به سه دسته آزاد، نسبتا آزاد و غیر آزاد تقسیم کرده است که امتیازات آنان از صفر تا ۱۰۰ متغیر است.

هر کشوری که مردم آن از آزادی بیشتری در حوزه اینترنت برخوردارند، امتیاز آن به صفر نزدیک‌تر است و برعکس، کشوری که بیشترین محدودیت اینترنتی را دارد، به نقطه ۱۰۰ تمایل بسیاری پیدا می‌کند.

بر این اساس، ایسلند با ۶ امتیاز به عنوان آزادترین کشور و ایران با ۹۱ امتیاز به عنوان بدترین کشور از نظر آزادی اینترنت معرفی شده است.

آدریان شهباز، پژوهشگر در فریدم هاوس، به رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی می گوید که «مرگ یک وبلاگ نویس، یکی از دلایل اصلی است که جمهوری اسلامی در انتهای لیست کشورهایی قرار گرفته که آزادی اینترنت را نقض می کنند.»

در حالی که خانواده وی معتقدند او در اثر شکنجه کشته شده است و جمعی از زندانيان هم‌بند با ستار بهشتی نيز شهادت داده‌اند که او شکنجه شده بود، پزشکی قانونی می‌گويد مرگ او در اثر شکنجه نبوده است.

این گزارش نشان می‌دهد که حتی کشورهایی مانند کوبا، چین، سوریه، عربستان سعودی، ازبکستان، اتیوپی و بحرین که به عنوان کشورهای نقض‌کننده آزادی‌های اینترنتی شناخته می‌شوند، وضعیتی بهتر از ایران دارند.

فریدم هاوس مهرماه سال گذشته نیز از ایران به عنوان یکی از محدودترین کشورها در زمینه آزادی اینترنت نام برده بود.

جز این، یکی از آخرین‌ گزارش‌های این موسسه درباره آزادی مطبوعات که اواسط اردیبهشت سال جاری منتشر شد، ایران را از میان ۱۹۷ کشور جهان در رتبه ۱۹۱ قرار داده است که مجموع این گزارش‌ها و اخباری که در رسانه‌های جهانی بازتاب پیدا کرده است، باعث شده مقامات دولت جدید ایران به دفعات با پرسش‌هایی درباره وضعیت آزادی اینترنت و مطبوعات در کشور مواجه شوند.

از آن جمله می‌توان به مصاحبه اخیر شبکه تلویزیونی ان‌بی‌سی آمریکا با حسن روحانی اشاره کرد که خبرنگار از او درباره فیلترینگ اینترنت و رسانه‌های اجتماعی مانند توییتر و فیس‌بوک می‌پرسد که آقای روحانی در پاسخ می‌گوید: «دیدگاه دولت این است که مردم باید به تمام اطلاعات جهان دسترسی داشته باشند.»

با این حال علی‌رغم آن که برخی مقامات جمهوری اسلامی از فیس‌بوک و توییتر بهره می‌برند این رسانه‌ها همچنان در ایران فیلتر هستند.

اما گزارش جدید فریدم هاوس نیز دوره زمانی اردیبهشت ۱۳۹۱ تا یک سال بعد آن را شامل می‌شود که هنوز یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری ایران برگزار نشده بود.

این گزارش در نقطه مقابل ایران و دیگر کشورهای غیرآزاد از ۱۷ کشور نام می‌برد که مردم آنها از آزادی اینترنتی برخوردارند. بر این اساس پس از ایسلند به ترتیب کشورهای استونی، آلمان، ایالات متحده، استرالیا، فرانسه، ژاپن، مجارستان، ایتالیا، بریتانیا، فیلیپین، گرجستان، آفریقای جنوبی، آرژانتین، کنیا، اوکراین و ارمنستان قرار گرفته‌اند.

این کشورها امتیازی بین ۰ تا ۳۰ کسب کرده‌اند. فهرست کشورهای نیمه آزاد نیز با امتیاز ۳۱ آغاز می‌شود و تا امتیاز ۶۰ امتداد می‌یابد که در آن می‌توان کشورهایی مانند هند، ترکیه، بنگلادش، آذربایجان و روسیه را سراغ گرفت.

در نهایت هم با فهرستی از کشورها مواجه می‌شویم که امتیازشان بین ۶۱ تا ۱۰۰ است، فهرستی که درست در انتهای آن ایران قرار دارد.

رادیوفردا: گزارش ها حاکی است محمد رسول‌اف، فیلمساز ایرانی که قرار بود در جشنواره فیلم نورنبرگ شرکت کند، به دلیل اجازه نداشتن برای خروج از کشور نتوانسته در این جشنواره حاضر شود.

جشنواره نورنبرگ در بیانیه ای که روز چهارشنبه دهم مهرماه منتشر شد گفته است: «گذرنامه آقای رسول اف در اختیار مقامات امنیتی است و او نتوانسته در این مراسم حاضر شود.» قرار بوده آقای رسول اف روز شانزدهم مهرماه در این جشنواره، جایزه افتخاری آن را دریافت کند.

همچنین سایت خبری «اسکرین دیلی» در گزارشی با اشاره به این خبر نوشت: «آقای رسول اف گویا دو هفته پیش به ایران بازگشته و گذرنامه اش از سوی نیروهای امنیتی ضبط شده بود و دیگر برای خروج به او بازگردانده نشده است.»

یک سخنگوی این فستیوال فیلم حقوق بشر گفته است: «ما نمی دانیم مشکل کجاست و مسائل مورد نظر و یافته های خود را در بیانیه ای که منتشر کردیم، بیان کرده ایم.»

«آندریا کوهن» مدیر جشنواره فیلم حقوق بشر نورنبرگ گفته است: «ما نگران آقای رسول اف هستیم و به نظر ما این کاملا غیرقابل قبول است که او اجازه خروج از کشور نداشته باشد.»
وی افزود: «این کار نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بشر و آزادی بیان است و ما درخواست داریم خیلی فوری گذرنامه او بازگردانده شده و اجازه مسافرت خارج از کشور به او داده شود.»

این گزارش می گوید آقای رسول اف قرار بوده پس از دریافت جایزه افتخاری، فیلم آخرش «دست نوشته ها نمی سوزند»به نمایش گذاشته شود و پیش از آن هم قرار بوده در مراسم نمایش این فیلم در فستیوال فیلم هامبورگ حضور داشته باشد. همچنین قرار بوده آقای رسول اف در فستیوال فیلم استکهلم حضور پیدا کند.

محمد رسول اف با فیلم «دست نوشته ها نمی سوزند» در جشنواره فیلم کن و بخش «نوعی نگاه» حضور پیدا کرده بود. وی در سال ۲۰۱۱، با فیلم « به امید دیدار»در قسمت نوعی نگاه کن برنده شد، اما به دلیل محکومیت، اجازه حضور در مراسم کن را پیدا نکرد.

شامگاه پنجشنبه ۲۸ شهريورماه، محمد رسول اف، پس از بازگشت به ايران، از سوی نيروهای امنيتی احضار و گذرنامه، مدارک هويتی و لپ تاپ شخصی او توقيف شد.

آقای رسول اف در سال ۱۳۸۹ به اتهام «اقدام عليه امنيت کشور» به ۶ سال حبس تعزيری و ۲۰ سال محروميت از فيلمسازی محکوم شد. او پس از تقليل حکم زندان به يک سال، با فيلم «دست نوشته ها نمی سوزند» که صحنه هايی از آن به طور مخفيانه در ايران فيلمبرداری شده به جشنواره کن رفت.

خودنویس: وزیر ارتباطات و فناوری دولت روحانی دستور داده است تا معاون نظارت راهبردی ظرفیت اینترنت کشور را در عرض ۱۰۰ روز به ۱۰۰ گیگابایت بر ثانیه افزایش دهد.

این به معنای آن است که در صور اجرای درخواست وزیر، در عرض صد روز آینده و در زمستان سال جاری ۶۰ درصد به سرعت اینترنت افزوده می‌شود.
مسئولان دولت قبل همیشه صحبت از افزایش سرعت اینترنت ملی یا شبکه ملی اطلاعات می‌کردند که مدتی است زمزمه‌های آن با آمدن دولت جدید کم‌تر شده است.

افزایش پهنای باند در مناظرات انتخاباتی امسال هم مطرح شده بود و از میان کاندیداها عارف و روحانی خود را طرفدار آن نشان می‌دادند در حالی که سعید جلیلی معتقد بود افزایش پهنای باند مسئله کشور نیست.

وزیر ارتباطات به صورت بخشنامه‌ای خواهان افزایش سرعت اینترنت شده است، باید منتظر بود و دید آیا چنین اتفاقی به این سرعت خواهد افتاد؟ در صورت اتفاق افتادن شاید بتوان اولین حرکت مثبت دولت را درباره کیفیت اینترنت در ایران مورد ارزیابی قرار داد.

دویچه‌وله: مکالمه کوتاه جک دورسی٬ بنیان‌گذار توییتر با حسن روحانی درباره فیلترینگ اینترنت در ایران به یک بمب خبری تبدیل شده است. رئیس‌جمهور ایران بار دیگر تاکید کرد که استفاده از شبکه‌های اجتماعی٬ حق کاربران ایرانی است.

مکالمه‌ای کوتاه در توییتر که حالا خبری داغ در بسیاری از رسانه‌های جهانی است٬ با یک توییت کوتاه از سوی جک دورسی٬ بنیان‌گذار سرویس توییتر آغاز شد. جک دورسی٬ عصر سه‌شنبه (۹ مهر٬ ۱ اکتبر) در این توییت خطاب به حسن روحانی٬ رئیس‌جمهور ایران که اکانتی فعال در توییتر دارد٬ گفت: «عصر به‌خیر آقای رئیس‌جمهور. آیا شهروندان ایران قادر به خواندن توییت‌های شما هستند؟»

سوال بنیان‌گذار توییتر ساده بود٬ اما به دیوار بلند فیلترینگ در ایران اشاره داشت که امکان دسترسی آزادانه به بسیاری از سرویس‌های آنلاین و شبکه‌های اجتماعی٬ از جمله توییتر را از کاربران ایرانی سلب کرده است. او می‌خواست بداند که چرا در شرایطی که رئیس‌جمهور ایران حضوری موثر و منسجم در توییتر دارد٬ کاربران ایرانی از دسترسی آزادانه به این سرویس محروم‌اند.

حسن روحانی پنج ساعت بعد در پاسخ به این سوال گفت: «عصر به‌خیر جک. همان‌طور که در گفت‌وگو با کریستین امان‌پور (از شبکه سی‌ان‌ان) گفتم٬ همه تلاش من این است که مردم ایران بتوانند از همه اطلاعات موجود در سطح جهانی استفاده کنند٬ چون این حق آنهاست.»

بیشتر بخوانید: پشت فرمان توییتر حسن روحانی چه کسی نشسته است؟

نکوهش تلویحی فیلترینگ و ستایش آشکار دسترسی آزادانه به اینترنت و سرویس‌های آنلاین٬ اقدامی بی‌سابقه از سوی رئیس‌جمهوری اسلامی ایران است که با واکنش مثبت و سیل توییت‌های عموما تحسین‌آمیز بسیاری از کاربران ایرانی و ناظران جهانی روبرو شده است. جک دورسی در واکنش به پاسخ روحانی از او تشکر کرد و گفت: «لطفا ما را در جریان بگذارید که چگونه می‌توانیم در جهت واقعیت بخشیدن به این موضوع یاری‌گرتان باشیم.»

امید کاربران به حل‌وفصل بحران فیلترینگ در ایران

بسیاری از کاربران ایرانی و ناظران جهانی این سخنان رئیس‌جمهور ایران را نشانه‌ای از احتمال بهبود وضعیت دسترسی به اینترنت در آینده نزدیک می‌دانند و به آن امید بسته‌اند. فیلترینگ اینترنت در ایران آن‌قدر گسترده و چندلایه است که بسیاری از کاربران ایرانی در شبکه‌های اجتماعی از اینترنت گره‌خورده با فیلترینگ ایران با عنوان «فیلترنت» یاد می‌کنند.

پیش‌تر حسن روحانی در سفر خود به نیویورک در گفت‌وگو با کریستین امان‌پور که از تلویزیون سی‌ان‌ان پخش شد٬ در پاسخ به سوالی پیرامون وضعیت سانسور آنلاین در ایران٬ به تصریح گفته بود که در چند ماه آینده تلاش خواهد کرد که به وعده‌های انتخاباتی خود جامه عمل بپوشاند٬ که دسترسی آزادانه به اطلاعات یکی از آنها است.

آقای روحانی در این مصاحبه همچنین با اشاره به استفاده حامیانش از شبکه‌های اجتماعی در جریان رقابت‌های انتخاباتی در ایران گفت: «امروز شبکه‌های اطلاعاتی و شبکه‌های اجتماعی بزرگی در سطح جهان وجود دارد که استفاده از آنها حق همه انسان‌ها و حق همه ملت‌ها است.»

حالا با توجه به آنچه روحانی در این مکالمه توییتری که در مجموع تنها ۲۵۲ کاراکتر (برای سه توییت) بوده بیان کرده٬ امیدها بیش از پیش تقویت شده است تا دولتی که خود را “دولت تدبیر و امید” می‌داند بتواند پس از سال‌ها گره کور فیلترینگ را در ایران باز کند.

دیپلماسی دیجیتال٬ منشا امید به آینده

دیپلماسی آنلاین دولت حسن روحانی به صورت قدرتمندانه‌ای رو به پیش‌روی است. این نخستین بار نیست که اکانت توییتر رئیس‌جمهور ایران چشم دنیا را خیره می‌کند. پس از گفت‌وگوی تلفنی روسای جمهور ایران و آمریکا که تابوی “مذاکره مستقیم” را شکست هم این توییتر روحانی بود که مشروح مکالمات را منتشر کرد و منبعی مطمئن برای بسیاری از رسانه‌ها شد.

در پی این رویدادهای تحول‌ساز٬ تعداد کسانی که اکانت‌های حسن روحانی در توییتر را دنبال می‌کنند٬ سیری صعودی در پیش گرفته است. دو اکانت توییتر او حالا بیش از ۱۰۰ هزار فالوئر از سراسر جهان دارد.

بهره‌گیری هوشمندانه تیم رسانه‌ای رئیس‌جمهور ایران از شبکه‌های اجتماعی و به‌خصوص توییتر٬ ستایش بسیاری را در سراسر جهان برانگیخته است. حسن روحانی با حمایت کامل از کسانی که حضور اجتماعی او در شبکه‌های اجتماعی را مدیریت می‌کنند٬ نشان داده است که مقتضیات زمان خود را می‌شناسد و به بهترین نحو از ظرفیت‌های آنلاین برای تحقق اهداف دولت‌اش بهره می‌گیرد.

به موازات حضور منسجم رئیس‌جمهور و برخی از وزرای دولت او در فضای وب٬ تلاش‌ها و رای‌زنی‌های حسن روحانی برای کند کردن تیغ فیلترینگ در پس پرده در جریان است و باید دید دولت او چه زمانی می‌تواند مطالبات کاربران ایرانی برای دسترسی آزادانه و پرسرعت به اینترنت را محقق سازد.

رادیوزمانه: بر اساس اطلاعات جشنواره فیلم هامبورگ، مقام‌های ایرانی به محمد رسول‌اف، فیلمساز ایرانی که چندی پیش به‌هنگام ورود به ایران گذرنامه‌اش توقیف شد، اجازه سفر به هامبورگ و شرکت در جشنواره فیلم این شهر را ندادند.

به‌گزارش خبرگزاری آلمان، آخرین فیلم محمد رسول‌اف به نام “دست‌نوشته‌ها نمی‌سوزند” که صحنه‌های آن مخفیانه در ایران فیلمبرداری شده، قرار است روز سه‌شنبه در چارچوب جشنواره فیلم هامبورگ در آلمان به‌نمایش درآید.

دفتر جشنواره فیلم هامبورگ گفته است که پس از توقیف گذرنامه این کارگردان مطرح ایرانی، وی هنوز موفق به دریافت مجدد آن نشده است.

فیلم “دست‌نوشته‌ها نمی‌سوزند” محمد رسول‌اف نامزد دریافت جایزه “فیلم سیاسی” در جشنواره هامبورگ است

آلبرت ویدرشپیل، مدیر جشنواره فیلم هامبورگ گفت: “ما امیدوار بودیم که محمد رسول‌اف پس از تغییرات اخیر در ایران و روی کار آمدن دولت جدید بتواند در زمان تعیین‌شده به هامبورگ سفر کند، به‌ویژه از آن رو که همسر و دخترش نیز در این‌جا هستند.”

بنا به این گزارش، فیلم “دست‌نوشته‌ها نمی‌سوزند” که در جشنواره کن برنده جایزه بخش نوعی نگاه شد، به زندگی زیر کنترل، ارعاب و شکنجه در ایران می‌پردازد و نامزد دریافت جایزه “فیلم سیاسی” در جشنواره هامبورگ است.

محمد رسول‌اف در پی رویدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، در اسفندماه همین سال در منزل جعفر پناهی، فیلمساز دیگر ایرانی، به همراه او، بازداشت و پس از محاکمه در آذرماه سال ۱۳۸۹ به شش سال حبس تعزیری محکوم شد که حکم زندان او بعدها به یک سال تقلیل پیدا کرد.

ممنوعیت خروج وی از ایران نیز به دلیل نمایش فیلم “به امید دیدار” در شصت‌وچهارمین دوره جشنواره فیلم کن لغو شد.

عمو ست: در شیراز نیروی انتظامی و مسئولین مبارزه با ماهواره ابتکار جدیدی به خرج دادند و برای نابودی تجهیزات ماهواره، دیش‌ها و رسیور‌ها با تانک و غلطک از روی آنها رد شدند. تعدای از این تجهیزات به صورت داوطلبانه تحویل داده شده بود، چون روی برخی از دیش‌ها علت و زمان تحویل هم قید شده بود.
در شیراز نیروی انتظامی و مسئولین مبارزه با ماهواره ابتکار جدیدی به خرج دادند و برای نابودی تجهیزات ماهواره، دیش‌ها و رسیور‌ها با تانک و غلطک از روی آنها رد شدند. تعدادی از این تجهیزات به صورت داوطلبانه تحویل داده شده بود و روی برخی از دیش‌ها علت و زمان تحویل هم قید شده بود.

این خبر به نقل از خبرگزاری مهر :

مراسم نابودسازی 800  دستگاه تجهیزات ماهواره ای عصر دیروز شنبه، در شیراز  برگزار شد. در این مراسم که در خیابان هم جوار حرم حضرت سیدعلاءالدین حسین(ع) با حضور جمعی از مسئولین استان و شهر شیراز برگزار شد، 800 دستگاه تجهیزات ماهواره ای جمع آوری شده از شهر شیراز، با تانک و غلطک  نابود شد. سپاه فجر استان فارس این مراسم را در راستای اقدامات خود برای تحویل داوطلبانه تجهیات ماهواره ای توسط مردم شیراز برگزار کرد.