اخبار

رادیوفردا: تجمع‌کنندگان، پارلمان اروپا را به اتخاذ گام‌های قاطع دیگری در برابر خشونت‌های جمهوری اسلامی ایران علیه معترضین ماه‌های اخیر ایران، فرا خواندند

هزاران ایرانی ساکن فرانسه و سایر کشورهای اروپایی روز دوشنبه ۲۶ دی با سفر به استراسبورگ در شمال شرق فرانسه برای گردهمایی در برابر مقر پارلمان اروپا خواهان تروریستی نامیدن کلیت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شدند.

تجمع‌کنندگان که به گفته خبرنگار اعزامی رادیو فردا شمار آن‌ها بیش از ۱۲ هزار تن تخمین زده می‌شد، پارلمان اروپا را به اتخاذ گام‌های قاطع دیگری در برابر خشونت‌های جمهوری اسلامی ایران علیه معترضین ماه‌های اخیر ایران، فرا خواندند.

این دومین تجمع بزرگ ایرانیان در چهار ماه اخیر در اروپا پس از رویداد برلین برای ابراز همبستگی با معترضین داخل کشور و همچنین دعوت مقامات اروپا به روی آوردن به تصمیمات محکم‌تر علیه جمهوری اسلامی ایران است.

تظاهرکنندگان ابراز امیدواری کرده بودند که با این رویداد «برلین دیگری» را رقم بزنند. سه ماه پیش حدود یکصد هزار ایرانی از اروپا و جهان با فراخوان حامد اسماعیلیون، نویسنده و سخنگوی انجمن قربانیان هواپیمای ساقط شده اوکراینی، در برلین گرد آمدند.

به گزارش خبرگزاری آسوشپتدپرس، تجمع روز دوشنبه استراسبورگ پس از آن رقم زده شد که بیش از یکصد تن از نمایندگان پارلمان اروپا هفته گذشته نامه‌ای را امضا کرده و از اتحادیه اروپا خواستند که گام‌هایی جدید در برابر حاکمیت تهران بردارد.

این نمایندگان در نامه به جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، از معرفی کامل سپاه به عنوان یک سازمان تروریستی حمایت کردند.

تجمع ایرانیان در آستانه نشست پارلمان که قرار است روز پنج‌شنبه این هفته، ۲۹ دی، در باره وضعیت ایران بحث کند و یک قطعنامه را به تصویب برساند، برگزار شده است.

پارلمان اروپا نهاد قانون‌گذاری اتحادیه اروپا شامل ۷۰۵ کرسی است که اعضای آن از ۲۷ کشور عضو اتحادیه هستند.

بسیاری از اعضای این پارلمان در جریان چهار ماه اعتراضات مردم ایران اقدامات متعددی برای ابراز همبستگی با ایرانیان انجام داده و از جمله شماری از زنان پارلمان، موهای خود را در جریان «گیسوبران» اعتراضی زنان ایران، قیچی کردند.

شماری از اعضای پارلمان اروپا همچنین کفالت سیاسی معترضین بازداشتی محکوم شده به اعدام در ایران را برعهده گرفته‌اند، که هر چند اقدامی نمادین است اما به منزله فشار سیاسی بر حکومت ایران تلقی می‌شود.

ایرانیان سفر کرده به استراسبورگ اخراج سفیران ایران از کشورهای اتحادیه اروپا و بازگرداندن سفیران این کشورها از تهران را مطرح کرده‌اند.

شماری از نمایندگان مجالس کشورهای اروپایی که خود تبار ایرانی دارند، از تجمع ایرانیان در استراسبورگ حمایت کرده و ایرانیان را به حضور بیشتر در این رویداد فرا خوانده بودند.

یک روز پیش از تجمع ایرانیان در استراسبورگ، شاهزاده رضا پهلوی، مسیح علی‌نژاد، علی کریمی، گلشیفته فراهانی و نازنین بنیادی در یک توئیت مشترک کشورهای جهان را به تروریستی نامیدن کلیت سپاه پاسداران فرا خوانده بودند.

در این توئیت مشترک آمده است: «بیش از چهار دهه است که سپاه پاسداران در داخل و خارج از ایران، ترور، سرکوب و کشتار می‌کند. آغوش ملت برای آن‌ها که جنایتی نکرده‌اند باز است؛ اگر به مردم بپیوندند».

پرچم‌های شیر و خورشید نشان، پرچم آبی‌رنگ ویژه دربار پهلوی و همچنین تصاویری از شاهزاده رضا پهلوی بر سر دست تجمع‌کنندگان در تظاهرات روز دوشنبه استراسبورگ دیده می‌شد.

درخواست‌های تروریستی نامیدن سپاه در دوره اخیر از سوی مخالفان جمهوری اسلامی ایران در خارج افزایش یافته است؛ هشتگی که به انگلیسی سپاه پاسداران را «تروریست» می‌نامد، بیش از یک میلیون بار در روزهای اخیر به کار رفته است.

هم‌زمان با گردهمایی استراسبورگ، شهرداری پاریس اعلام کرد که به مناسبت گذشت چهار ماه از مرگ مهسا امینی شامگاه دوشنبه و سه‌شنبه این هفته عباراتی را برای ادای احترام به انسان‌های شجاعی که برای آزادی به مبارزه با حکومت برخاسته‌اند، بر روی برج ایفل نورپردازی خواهد کرد.

شعار «زن، زندگی، آزادی» و هشتگ «اعدام را در ایران متوقف کنید»، از جمله عباراتی است که روی برج ایفل نورپردازی می‌شود.

آن ایدالگو، شهردار، و مقامات ارشد شهرداری پاریس که پیش‌تر مهسا امینی را «شهروند افتخاری» فرانسه اعلام کردند، در آیین برج ایفل به یاد او حضور دارند.

دویچه‌‌وله: نشریه پولیتیکو می‌نویسد، اتحادیه اروپا در صدد تحریم‌های تازه‌ای علیه نزدیک به ۴۰ شخص و نهاد ایرانی است. این تحریم‌ها که در واکنش به سرکوب اعتراضات وضع می‌شود وزیر ورزش و چند مقام سپاه پاسداران را دربر می‌گیرد.

به نوشته نشریه آمریکایی پولیتیکو، واکنش به سرکوب معترضان ایران اتحادیه اروپا را مصمم به تهیه فهرستی جدید از تحریم‌‌ها علیه جمهوری اسلامی کرده است.

پولیتیکو می‌گوید، به پیش‌نویس این تحریم‌ها دست یافته و بر اساس این پیش‌نویس که در ۲۷ صفحه تنظیم شده است، نزدیک به ۴۰ شخص و نهاد جمهوری اسلامی مشمول تحریم‌ها می‌شوند.

۱۷ شخص در معرض تحریم قرار خواهند گرفت که شامل برخی فرمانداران مناطق مختلف، یک نماینده مجلس و یک مقام ارشد در معاونت برون‌مرزی سازمان صداوسیما خواهد شد.

همچنین برخی از مقا‌م‌های فعلی و سابق سپاه پاسداران که نقشی کلیدی در سرکوب ایفا کرده‌اند نیز در زمره این فهرست قرار دارند.

حمید سجادی هزاوه، وزیر ورزش و جوانان نیز به دلیل “وادار کردن ورزشکاران ایرانی به سکوت در عرصه بین‌المللی در مورد سرکوب‌ها” مشمول این فهرست شده است.

در این گزارش به ملاقات سجادی با الناز رکابی، قهرمان مقام چهارم رقابت‌های سنگ‌نوردی آسیا پس از ورود به ایران در ماه مهر اشاره شده است.

رکابی که در رقابت‌های سنگ‌نوردی آسیا با بی‌اعتنایی به قوانین جمهوری اسلامی بدون حجاب شرکت کرده بود بعد از بازگشت به ایران به هتل المپیک منتقل شد و روز بعد با وزیر ورزش دیدار کرد.

از میان نهادهایی که تحریم می‌شوند می‌توان به سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی اشاره کرد که طبق اسنادی که در دست پولیتیکوست، به دلیل نقش داشتن در فیلتر کردن محتوای اینترنت از طریق یک نرم‌افزار جاسوسی به نام سیام SIAM تحریم می‌شود.

همچنین از آکادمی راوین نام برده شده که بر اساس این گزارش، به هکرها آموزش داده چطور “به صورت مستقیم در ارتباطات آن‌هایی که علیه رژیم ایران اعتراض می‌کنند اختلال ایجاد کند.”

پیش از این خبرگزاری آسوشیتدپرس به نقل از آنتونیو تاجانی، وزیر خارجه ایتالیا از آماده شدن چهارمین بسته تحریمی اتحادیه اروپا علیه ایران خبر داده بود.

تاجانی در نشست مشترک کمیسیون‌های سیاست خارجی پارلمان ایتالیا گفته بود، با این که رئیس‌جمهور این کشور از ایران خواسته، به خشونت‌ها پایان دهد اما تغییری در رویکرد ایران مشاهده نشده است. او با اشاره به این که تحریم‌های جدید به دلیل ادامه سرکوب‌‌ها وضع می‌شوند گفت، این بسته جدید “پیام روشنی به ایران برای توقف اعدام معترضان” است.

اعتراضات ایران که از شهریورماه پس از درگذشت مشکوک مهسا امینی، دختر ۲۲ ساله اهل سقز در بازداشت گشت ارشاد در تهران آغاز شد به گفته خبرگزاری هرانا، تا کنون ۵۲۰ کشته برجا گذاشته است. ۷۰ تن از کشته‌شدگان کودک و نوجوان بودند.

سرکوب شدید این اعتراضات واکنش‌های بین‌المللی به دنبال داشته و آخرین تحولات حاکی از پیگیری درخواست گنجاندن نام سپاه پاسداران در فهرست تروریستی اتحادیه اروپاست.

همایون غنی‌زاده: محمد حسینی و محمدمهدی کرمی یک نفر نبودند!هر کدام چند میلیون نفر هستند!هر کدام از این بچه ها را که بالای دار می کشید چندمیلیون نفر را بالای دار کشیده اید!اما شما می توانید بالای دار تنها جسم یکنفر از این چندمیلیون را بی جان کنید و مابقی سر به داران با چشمان از حدقه بیرون زده شان با نفرت می نگرند شما را و منتظر دیدن عاقبت کارتان می مانند. باید بدانید کف خیابان ها و در هر خانه و در هر کوچه یک محمدحسینی و محمد مهدی کرمی وجود دارد که دیگرحتی به قیمت اعدام شدن توان تحمل این مصائب را ندارند. پس تمام کنید این نمایش های خفت بار «قلدری و اقتدار و قوی بودن» را!
تمام کنید نمایش های خفت بار «نترسیدن» را!نمایش های خفت بار «عربده کشی» و «نفس کش» گفتن و حریف طلبیدن را! تمام کنید.این است تمام تدبیر حاکمیت در مواجهه با مردم ایران؟! ما که می دانیم اینها همه نمایش است. یک نمایش پوشالی از «اقتدار»!. تمام کنید این نمایش مضحک مملو از خون و خفگی را برای مردمی که در طی این سالها هیچ مصیبتی نبوده است که بر سرش نیاورده باشید! از جنگ و اعدام و تحریم و تورم و فوج‌ فوج جوان شهید و اعدامی و جانباز و آسیب دیده روی دستش گذاشتن تا شعله های آتش سینما رکس که گویی همان آتش به جان زندگی شان افتاده و هنوز خاموش نشده تا
عقب افتادگی از تمام جهان و به یغما رفتن ثروت این سرزمین ابا و اجدادی اش در برابر چشمانش تا ناپدید شدن دکل های نفتی اش تا اختلاس های خاوری هایش تا نادیده گرفته شدنش در هر بار و دفعه ای که با شوق در صف انتخاب یک نجات دهنده پوشالی ایستاد تا نابودی جنگل و مراتع و آلودگی هولناک هوای شهرهایش تا ریختن ثروت کشورش در چاه ویل هسته ای اش تا موشک پراکنی به هواپیمای مسافربری اش تا موش آزمایشگاهی کردنش در ایام مرگ و میر کرونا که جهانی نجات پیدا کرده بود و ما هنوز در میان بازی های پت و متی واردات و تولید واکسن و اختراع دستگاه «مستعان ۱۱۰» تان داشتیم با عزیزانمان قبرستان ها را پر می کردیم تا همه آن مهساها و نداها و نیکاها و دوباره این زندان ها و اعدام ها تا همه این فقر و فلاکت و بدبختی! تمام کنید این کمدی تراژدی را که باعث شده جوانان و سرمایه های این کشور طوری فراری شوند که جمعیت یک کشور بزرگ دیگر را بشود بیرون از ایران تشکیل داد.طوری پراکنده مان کرده اید که در هر کوچه و برزن این کره خاکی سر بچرخانی به سادگی چند ایرانی ترک وطن کرده پیدا می کنی!آنها هم که نتوانسته اند بروند و…#همایون_غنی_زاده
(ادامه مطلب در اسلایدهای بالاست.ورق بزنید.)
#محمد_حسینی #محمد_مهدی_کرمی #مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی

حسن محدثی‌ی گیلوایی
۱۵ دی ۱۴۰۱

ارزیابی و داوری‌ی من در باره‌ی آن‌چه امروز در ایران می‌گذرد، اگرچه داوری‌ی یک فرد است، اما این ارزیابی و داوری صرفاً مربوط به خاست‌گاه اجتماعی‌ی من یا تعلقات شخصی‌ی من نیست. این ارزیابی و داوری مبتنی بر یک نظریه‌ی اجتماعی است. بنابراین، انتظار دارم مخاطبان عزیز که به مباحث من توجه دارند و انبوهی کامنت زیر مطلب قبلی تحت عنوان «بازگشت به سلطنت، هرگز» گذاشته اند، نخست به نظریه‌ی اجتماعی‌ام توجه کنند. من البته از مخاطبانی که کامنت گذاشته اند به خاطر عدم پاسخ‌گویی‌ی مستقیم و مورد به مورد عذرخواهی می‌کنم. تعداد زیاد کامنت‌ها مانع از این کار می‌شود. کامنت‌های سلطنت‌طلبان فحاش را هم تا اطلاع ثانوی تحمل می‌کنم.

اکنون همه از ایران سخن می‌گویند و می‌گویند مسأله‌ی ما ایران است. اما پرسش من این است: کدام ایران؟ چه نظریه‌ای در باره‌ی ایران دارید؟ نظریه‌ی شما در باره‌ی گذشته، حال، و فردای ایران چه می‌گوید؟

اینک در این قسمت نظر شما را به خلاصه‌ی نظریه‌ی اجتماعی‌ام جلب می‌کنم و در فرسته‌ی (پست)‌ بعدی دلایل‌ام را برای مخالفت با بازگشت سلطنت ذکر می‌کنم. این را هم اضافه کنم که برخی کودکانه می‌گویند رضا پهلوی چنین و چنان گفته است. پنداری می‌توان بر وعده‌های کنش‌گران سیاسی اعتماد کرد! وعده و گفتار کافی نیست. از دنیای کودکانه‌تان قدری فاصله بگیرید! سیاست با ساده‌لوحی‌ی کودکانه نسبتی ندارد. لطفاً از رضا پهلوی و طرف‌داران‌اش و نیز از دیگر گروه‌های سیاسی بپرسید نظریه‌ی اجتماعی‌شان در باره‌ی ایران چیست؟

ایران در طول تاریخ طولانی‌ی استبدادی‌ی خود سرزمین فاجعه و جست‌وجوی نجات بوده است و استبداد در این فاجعه‌آفرینی‌، نقشی اساسی داشته است. اما ایرانیان از مشروطه به این سو از عصر بنده‌گی خارج شده اند و وارد عصر کنش‌گری‌ی خود شده اند. نیاکان ما قبل از مشروطه همه‌گی رعیت بودند. بنابراین، از مشروطه به قبل ایران متشکل بود فقط از یک خدایگان و انبوهی رعیّت. حتا زنان و فرزندان سلطان نیز رعیّت بوده اند. اما البته رعیّت‌ها با هم فرق داشته اند و سلسله‌مراتبی بین رعیّت‌های ایرانی وجود داشته است. از مشروطه به این سو از ره‌گذر کنش‌گری‌ی توده‌ی مردم و به‌ویژه مردم شهری، ملت در ایران آغاز به تکوین کرده است و ایران از تاریخ پیشین خود که تاریخ رعیت / سلطان بوده است رفته‌رفته به تاریخ ملت / دولت وارد شده است. …

ادامه در کامنت (مقاله‌ی فوق رو هم بخوانید!)

کامنت دوم: اکنون برخی از بقایای فرهنگ سلطانی دفاع می‌کنند و از اسطوره‌ی کورش یاد می‌کنند و از عصر استبدادی‌ی پهلوی نیز یک اسطوره‌ی جدید ساخته اند. آنان به آمدم شخصی دل‌خوش کرده اند که تمام سرمایه‌‌اش را از سلطانیسم پهلوی دارد و اهمیت‌اش فقط در این است که شاه‌زاده است؛ یعنی امری موروثی. او هیچ امر اکتسابی‌ی مهمی که برایش سرمایه‌ی اجتماعی بیافریند، ندارد. اکنون پرسش من این است که چه فردایی می‌خواهیم برای ایران رقم بزنیم؟ آیا می‌خواهیم به عصر بنده‌گی برگردیم یا می‌خواهیم در تاریخ کنش‌گری‌مان گاهی به پیش بگذاریم. من از ایده‌ی مدرنیته‌ی ایرانی از ره‌گذر کنش‌گری‌ی ایرانیان دفاع می‌کنم. مدرنیته‌ی ایرانی نمی‌تواند بر سلطنت و فرهنگ سلطانیسم بنا شود. سلطنت از عناصر مهم سنت ایرانی بوده است و از مشروطه تا سال پنجاه و هفت در برابر توسعه‌ی سیاسی و مدرنیته‌ی سیاسی مقاومت کرده است.
در قسمت بعدی دلایل‌ام را برای نفی بازگشت سلطنت خواهم نوشت. لطفاً با حوصله اندیشه‌ام را دنبال کنید و صفحه‌ام را بخوانید! همان‌طور که من یکایک کامنت‌های شما حتا فحاشی‌های سلطنت‌طلبان را می‌خوانم

کامنت یک: این‌جا است که رابطه‌ی بالا به پایین حاکمان با مردم دست‌کم به‌لحاظ نظری و ذهنی دگرگون شده و به صورت معکوس درآمده است. به‌عبارت دیگر، این اندیشه و تمنا در عصر جدید ایران به‌وجود آمده که حاکمان خادم ملت باشند. از مشروطه به این سو عصر خدایگانی روی به زوال آورده است. مجالس اول و دوم به‌ویژه در این جهت حرکت کرده اند که پادشاه را مشروط کنند. در مجلس اول تصویب شد که حتا مقرری‌ی دربار را نیز مجلس تعیین نماید و امور مالیه زیر نظر مجلس باشد.
اما در عصر پهلوی تلاش شد تا سلطانیسم دو باره به ایران برگردد. هر دو پادشاه پهلوی تلاش کردند به‌نحو تصنعی ایران مدرن را به ایران باستان متصل سازند، در حالی که تاریخ بنده‌گی‌ی ایرانیان با تاریخ کنش‌گری‌شان نسبتی تقابلی دارد. در تاریخ بنده‌گی هویت‌مندی از نوع میراثی است و در آخرین کنش‌گری هویت‌مندی از نوع آفرینش‌گرانه و اکتسابی است. انسان ایرانی‌ی جدید می‌کوشد تا به مقام شهروندی برکشیده شود و از رعیت بوده‌گی خارج گردد. او افق جدیدی را پیش روی خود می‌بیند. 
اکنون برخی از بقایای فرهنگ سلطانی دفاع می‌کنند و از اسطوره‌ی کورش یاد می‌کنند و از عصر استبدادی‌ی پهلوی نیز یک اسطوره‌ی جدید ساخته اند. آنان به آمدم شخصی دل‌خوش کرده اند که تمام سرمایه‌‌اش را از سلطانیسم پهلوی دارد و اهمیت‌اش فقط در این است که شاه‌زاده است؛ یعنی امری موروثی. او هیچ امر اکتسابی‌ی مهمی که برایش سرمایه‌ی اجتماعی بیافریند، ندارد. اکنون پرسش من این است که چه فردایی می‌خواهیم برای ایران رقم بزنیم؟ آیا می‌خواهیم به عصر بنده‌گی برگردیم یا می‌خواهیم در تاریخ کنش‌گری‌مان گاهی به پیش بگذاریم. من از ایده‌ی مدرنیته‌ی ایرانی از ره‌گذر کنش‌گری‌ی ایرانیان دفاع می‌کنم. مدرنیته‌ی ایرانی نمی‌تواند بر سلطنت و فرهنگ سلطانیسم بنا شود. سلطنت از عناصر مهم سنت ایرانی بوده است و از مشروطه تا سال پنجاه و هفت در برابر توسعه‌ی سیاسی و مدرنیته‌ی سیاسی مقاومت کرده است

صدای آمریکا: نیروهای حکومتی جمهوری اسلامی که برای برخورد با معترضان اعزام شده‌اند (آرشیو)

نوید محبی، مدیر کنشگری در اتحادیه ملی برای دموکراسی در ایران (نوفدی)، و اندرو قلیلی، تحلیلگر ارشد در موسسه یهودی برای امنیت ملی آمریکا (جینسا)، به تازگی با انتشار مقاله‌ای در وبسایت نشریه «نشنال اینترست» به تشریح دلایل ضرورت اقدام قاطع و فوری ایالات متحده برای توقف اعدام‌های بیشتر پرداختند.

در این مقاله با اشاره به اقدام جمهوری اسلامی در اعدام محسن شکاری و مجیدرضا رهنورد، دو جوان ۲۳ ساله ایرانی، به دلیل حضورشان در اعتراضات جاری ایران، آمده است: «اگرچه شکاری و رهنورد اولین ایرانیانی هستند که در ارتباط با اعتراضات گسترده اخیر اعدام شدند، اما تا زمانی که جامعه بین‌المللی اقدامی فوری و ملموس علیه رژیم جمهوری اسلامی انجام ندهد، آخرین آنها نخواهند بود.»

نویسندگان این مقاله این احکام اعدام را، «درست مانند بسیاری از احکام قبلی، تلاشی از سوی رژیم ستمگر اسلامی برای ارعاب مردم ایران» دانسته‌اند تا به این ترتیب «به آنها نشان دهد که در صورت تداوم اعتراضات هزینه گزافی را خواهند پرداخت. در واقع رژیم با به دار آویختن مخالفان آن هم در یک پروسه ناسالم قضایی، به معترضان یادآوری کند که هنوز در زیر انگشت شست رژیمی زندگی می‌کنند که از خودسرانه اعدام کردنشان هیچ ابایی ندارد. رژیم همچنین با این اعدام‌های اولیه قصد دارد عکس‌العمل‌های جامعه بین‌المللی را بسنجد. به همین خاطر، تا زمانی که جهان بدون اقدام عملی قاطع تنها نظاره‌گر جنایات رژیم باشد، خامنه‌ای و اراذل او با اطمینان به نفس بیشتر تشویق خواهند شد تا خشونت بیشتری انجام دهند.»

محبی و قلیلی در ادامه می‌نویسند: «بر خلاف انتظار اولیه رژیم، خیزش ملی ایرانیان در خیابان‌های سراسر کشور ادامه یافته و اکنون به ماه سوم خود می‌رسد. زمانی بود که رژیم می‌توانست با توسل به قاعده بازی همیشگی‌اش که همانا دستگیری‌های دسته جمعی، سرکوب وحشیانه، شکنجه مردم برای اعتراف‌های اجباری و انجام برخی اعدام‌ها است، با ارعاب و اختناق مردم را به خانه‌ها بازگرداند، اما این بار اوضاع فرق می‌کند. به نظر می‌رسد که اعدام آقای شکاری و رهنورد، مانند بقیه تاکتیک‌های وحشیانه رژیم، نتیجه معکوس داشته است، زیرا مردم دوباره به خیابان‌ها سرازیر شدند.»

به نوشته نویسندگان این مقاله، «رژیم» به خوبی می‌داند که این «خیزش انقلابی» موجودیت جمهوری اسلامی را هدف قرار داده است و ناآرامی‌ها با «ارفاق‌هایی» همچون «الغای» پلیس گشت‌ ارشاد در هفته گذشته، فرونشانده نخواهد شد. «در واقع، این جنبش ثابت کرده است که در برابر تاکتیک‌های ارعاب وحشیانه رژیم، مانند دستگیری‌های بی‌سابقه، کور کردن معترضان با تفنگ ساچمه‌ای، و روش‌های قرون وسطایی شکنجه تا سر حد مرگ که بر برخی از دستگیرشدگان اعمال شده، ثابت قدم است. این روش‌های ضدانسانی و خشونت عریان نه تنها نتوانسته است ایرانیان را از ماندن در خانه و پایان دادن به اعتراضات بترساند، بلکه جنبش را وارد مرحله اعتصاب نیز کرده است. در حالی که این وظیفه ایرانیان است که در نبردشان با حکومت بجنگند و پیروز شوند، اما این بدان معنا نیست که جهان باید در گوشه‌ای ایستاده و تنها نظاره‌گر ایرانی‌های شجاعی باشد که برای آزادی جان خود و فرزندانشان را فدا می‌کنند. به گفته عفو بین‌الملل، مقامات ایرانی در دادگاه‌های ساختگی که برای سرکوب بیشتر این قیام مردمی طراحی شده‌اند، به دنبال اجرای مجازات اعدام برای حداقل ۲۱ نفر هستند. به همین خاطر ضروری است که ایالات متحده هرچه زودتر اقدام قاطعانه‌ای برای توقف اعدام‌های بیشتر انجام دهد.»

این مقاله یادآور می‌شود: «این اقدام قاطع باید فراتر از قطعنامه‌ها و بیانیه‌های محکومیتی باشد که رژیم در چهار دهه اخیر نسبت به آن بی حس شده است. این اقدام همچنین باید فراتر از تحریم‌های اولیه اعمال شده آمریکا در ابتدای اعتراضات همچون تحریم‌ها علیه پلیس گشت ارشاد و رهبران نظامی مختلف از شهریور امسال باشد. به طور خاص، اقدام علیه رژیم باید هزینه‌های اقتصادی و سیاسی ملموس بر رژیم و رهبران آن داشته باشد. ایالات متحده باید با تحریم دفتر رهبر علی خامنه ای بر اساس فرمان اجرایی و قانون ماگنیتسکی شروع کند. هماهنگی با کشورهای اروپایی و سایر متحدان گروه۷ (وزیران اقتصاد هفت کشور صنعتی) برای اجرای تحریم‌های چندجانبه علیه خامنه‌ای، مشابه اقدامات انجام شده علیه ولادیمیر پوتین، عملاً این پیام را به شخص رهبر جمهوری‌ اسلامی می‌فرستد که وحشیگری وی بی پاسخ نخواهد ماند. این تحریم‌ها باید درآمد رژیم، به ویژه فروش یک میلیون بشکه نفت در روز را هدف قرار دهد.»

نویسندگان این مقاله همچنین تاکید می‌کنند که ایالات متحده باید از شرکای اروپایی خود که روابط دیپلماتیک با ایران را ادامه می‌دهند، بخواهد که این روابط را قطع کرده و دیپلمات‌های ایرانی را با ادامه نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی اخراج کنند. اگرچه قطع خطوط دیپلماتیک ممکن است خلاف واقع به نظر برسد، اما بی تردید باعث می‌شود رژیم جمهوری اسلامی، که حضور دیپلماتیک خود در اروپا را به عنوان منبع مشروعیت جهانی و به عنوان دروازهای برای ارتباطات بین‌المللی، عمیقاً پرارزش می‌داند، اقدامات خود را مورد ارزیابی مجدد قرار دهد. کشورهای اروپایی پیشتر نیز زمانی که در دهه نود میلادی فعالان اپوزیسیون را در آلمان ترور کردند الگوی مشابه را پیاده‌سازی کردند.

محبی و قلیلی همچنین از ایالات متحده می‌خواهند که شیوه پیام‌رسانی خود به مردم ایران را بهبود بخشد. «این پیام‌رسانی باید فراتر از اظهارات مبهم و کلی باشد که تاکنون توسط چهره‌هایی مانند ند پرایس، سخنگوی وزارت امور خارجه صادر شده است و باید موارد خاصی از نقض حقوق بشر را مورد توجه و تشدید قرار دهد. همچنین تکرار پیام‌های حمایتی از طرف شخص رئیس‌جمهوری بایدن و مجراهای رسانه‌ایش نه تنها برای مردم ایران ارزشمند است بلکه مزیت توجه بیش از پیش جامعه بین‌المللی به وضعیت مبارزات مردم ایران را به همراه خواهد داشت.»

آنها سپس هشدار می‌دهند که در فقدان اقدامات قاطع «رژیم جمهوری اسلامی ممکن است به اقدامات وحشیانه‌تر در محاسبات بازی سرکوب خود متوسل شود، اقداماتی که رژیم قبلاً در دوران دشوار خود به کار گرفته است. به عنوان مثال، جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۷ به دستور آیت‌الله خمینی نزدیک به ۵ هزار زندانی را در مدت چند هفته اعدام کرد. این اعدام‌ها خارج از نظام حقوقی انجام می‌شد و هیچ محاکمه عادلانه‌ای برای اعدام شدگان برگزار نشد. رژیم بارها ثابت کرده است که قادر به انجام این نوع جنایات است – بنابر این اگر جهان اقدام قاطعانه‌ای انجام ندهد، جان ایرانیان بی‌شماری در معرض خطر فزاینده قرار خواهد گرفت.»

نویسندگان این مطلب سپس با تاکید بر وجود نشانه‌هایی از احتمال تکرار اتفاقی مشابه در روزهای آینده در مورد معترضان بازداشت‌شده، به عنوان نمونه به اظهارات اخیر احمد خاتمی اشاره می‌کنند و می‌نویسند که او خواستار برخورد با – به زعم او – «اغتشاش‌گران» به گونه‌ای شد که اطمینان حاصل شود «که دیگر هوس اغتشاش مجدد رخ ندهد.» دو روز بعد، ۲۲۷ نماینده مجلس رژیم از قوه قضائیه خواستند تا «آشوبگران» دستگیر شده را به اعدام محکوم کند.

محبی و قلیلی در پایان تاکید می‌کنند که ایالات متحده و سایر اعضای جامعه بین‌المللی این قدرت را دارند که از تکرار این اتفاق جلوگیری کنند، و هشدار می‌دهند که اگر اقدامات لازم برای اطمینان از عدم وقوع جنایات احتمالی انجام نشود، «ماشین اعدام رژیم جمهوری اسلامی بدون شک جان بسیاری از جوانان ایرانی را خواهد گرفت.»

* برگردان فارسی این مطلب تنها به منظور آگاهی رسانی منتشر شده است و نظرات بیان شده در آن بازتاب‌دهنده دیدگاه صدای آمریکا نیست

رادیوفردا: حساب کاربری «۱۵۰۰ تصویر» امروز با بازنشر برخی خبرها و مصاحبه‌های قبلی در رسانه‌های حکومتی درباره پرونده موسوم به «خانه اصفهان» که به منجر به صدور حکم اعدام برای سه تن از معترضان این شهر شده است، به تعداد دفعاتی که «جمهوری‌ اسلامی سناریو و پرونده‌سازی‌اش را تغییر داده تا سه بی‌گناه را به اعدام محکوم کند» پرداخته است.

شب ۲۵ آبان دو شبه‌نظامی بسیجی و یک مأمور نیروی انتظامی که برای سرکوب معترضان در «میدان نگهبانی محله خانه ‌اصفهان» حضور داشتند، به ضرب گلوله کشته شدند، اما مرور خبرها و مصاحبه‌هایی که از آن شب به بعد در رسانه‌های رسمی حکومت جمهوری اسلامی منتشر شده، نشان می‌دهد که معرفی عاملان تیراندازی به‌طور پی‌درپی دچار تغییر شده و اساساً این گزارش‌ها تناسبی با اعترافات اجباری متهمان هم ندارد.

بر اساس حکم دادگاه، صالح میرهاشمی بلطاقی، مجید کاظمی شیخ‌شبانی و یعقوبی کردسفلی، سه تن از معترضان بازداشتی این پرونده به‌اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده‌اند. امیر نصر آزادانی، بازیکن فوتبال، نیز در این پرونده به ۱۶ سال حبس به‌اتهام «معاونت در محاربه» و پنج سال حبس به‌اتهام «اجتماع و تبانی منتهی به جرائم ضد امنیت» محکوم شده است.

این در حالی است که امروز یک فایل صوتی از مجید کاظمی شیخ‌شبانی منتشر شد که او در آن از شکنجه خود خبر داده است.

پرونده‌ی خانه اصفهان: در این رشته‌توییت به بخش کوچکی از تعداد دفعاتی که جمهوری‌اسلامی سناریو و پرونده‌سازی‌اش را تغییر داده تا سه بیگناه را به اعدام محکوم کند، می‌پردازیم.
اول، خبرگزاری فارس،:
«دو نفر موتورسوار» نیروهای مدافع امنیت را به رگبار می‌بندند. | ۱#خانه_اصفهان pic.twitter.com/QYANpTa8RL

— +۱۵۰۰تصویر (@1500tasvir) January 10, 2023

فایل صوتی‌ کوتاهی از #مجید_کاظمی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام در ایران، منتشر شده که وی در آن از شکنجه خود خبر می‌دهد. در این مکالمه ضبط شده از یک تماس آقای کاظمی از درون زندان، این معترض زندانی می‌گوید «کوفتندم…». کوفتن در لهجه اصفهانی به معنای «کوبیدن»… ۱/۳ pic.twitter.com/Kg98Gow2Il

— RadioFarda‌|‌راديو فردا (@RadioFarda_) January 10, 2023

در تاریخ ۴۴ ساله جمهوری اسلامی، واژه اعدام را می‌توان یکی ا‌ز کلیدی‌ترین واژه‌ها دانست. از اعدام گروهی ژنرال‌های ارتش پهلوی بر بام مدرسه رفاه و اعدام اعضای سازمان‌های سیاسی مخالف در زندان، تا اعدام دگراندیشان مذهبی و فرهنگی و حتی اعدام‌‌های صحرایی در کردستان و صد البته اعدام قابل توجه مجرمین مواد مخدر وبزهکاران اجتماعی.

و در تمامی این سال‌ها، ایران در کنار عربستان و چین برای نشستن در صدر جدول اعدامی‌ها رقابتی پابه‌‎پا داشته است.

به همین دلیل نیز در دو دهه نخست به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی نام قضاتی چون صادق خلخالی، محمدی گیلانی، محمد محمدی ری‌شهری، علی رازینی، ابراهیم رئیسی، مصطفی پورمحمدی، مرتضی اشراقی و حسینعلی نیری، به نام‌هایی آشنا برای مخالفان سیاسی و افکار عمومی ایرانیان تبدیل شدند.

در جریان سرکوب جنبش انقلابی اخیر نیز تاکنون چهار نفر اعدام شده‌‌اند که با موجی از خشم افکار عمومی و محکومیت بین‌المللی روبه‌رو شده است. نگاهی به گزارش‌ها از دادگاه‌های این چهار نفر و باقی معترضانی که به اعدام محکوم شده‌‌اند نشان می‌دهد که این‌بار نیز، چهره‌هایی ثابت در قوه قضائیه، ماموریت صدور احکام اعدام برای مخالفان را به دست گرفته‌اند؛ نسلی جدید از «قضات مرگ» که ظهورشان یادآور وقایع دهه‌ ۶۰ است.

پدر محمدمهدی کرمی چند روز پیش گفته بود: «به ما زنگ زد و گفت بابا حكم‌ها را به ما داده‌اند؛ حكم من اعدام است. پسرم گريه می‌كرد و می‌گفت به مامان چيزی نگو»

ابوالقاسم صلواتی
قاضی صلواتی احکام اعدام محسن شکاری، محمد بروغنی و محمدقبادلو را صادر کرده است

ابوالقاسم صلواتی، رئیس شعبه شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران است.

او حکم اعدام محمد قبادلو به اتهام «افساد فی‌الارض» و سامان صیدی را به اتهام «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی» صادر کرد که اولی در دیوان عالی تایید و دومی نقض شد.

قاضی صلواتی همچنین حکم اعدام محمد بروغنی به «اتهام محاربه» را صادر کرد که چند روز پیش در دیوان عالی تایید شد.

او همچنین ابوالفضل مهری‌حسین حاجی‌لو را به «مقابله با حکومت اسلامی از طریق ایجاد حریق در وسیله مورد استفاده عمومی به‌ منظور اخلال در نظم و امنیت کشور» متهم کرد، محسن رضازاده قراقلو را به «محاربه و اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی» متهم کرد و سعید شیرازی را نیز به «اتهام افساد فی‌الارض» محاکمه کرد؛ اتهاماتی که همگی می‌توانند مجازات اعدام در پی داشته باشند.

قاضی صلواتی پیش از آن حکم اعدام امیرحسین مرادی، سعید تمجیدی و محمد رجبی از معترضان آبان ۹۸ را نیز صادر کرده که دیوان عالی آن را نقض کرد و به پنج سال حبس کاهش داد.

از دیگر احکام صلواتی می‌توان به صدور حکم اعدام برای روح الله زم، مدیر کانال تلگرامی آمدنیوز، مجید جمالی فشی از متهمان پرونده جاسوسی هسته‌ای، محسن امیراصلانی مفسر قرآن، فرزاد کمانگر، شیرین علم هولی، زانیار مرادی و لقمان مرادی از فعالان کرد، آرش رحمانی و محمدعلی زمانی از اعضای انجمن پادشاهی را نام برد.

او همچنین شش نفر از فعالان محیط ‌زیستی را با اتهام‌های «جاسوسی و امنیتی» به ۶ تا ۱۰ سال حبس محکوم کرد.

صلواتی که سابقه حضور در جنگ ایران و عراق را دارد، به لقب‌هایی چون «خلخالی دوم» و «قاضی مرگ» هم معروف است. گفته می‌شود او «مدرک حقوق ندارد.»

خبر کشته شدن قاضی صلواتی در جریان اعتراضات اخیر در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی پخش شد. اما خبرگزاری تسنیم وابسته به سپاه پاسداران «ترور» او را تکذیب کرد.
محمدرضا عموزاد

محمدرضا عموزاد، حکم اعدام محسن شکاری را به همراهی قاضی صلواتی صادر کرد

محمدرضا عموزاد، رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران است. او حکم اعدام محسن شکاری را به همراهی قاضی صلواتی صادر کرد که اولین اعدامی اعتراضات اخیر ایران بود.

حکم اعدام آقای شکاری به «اتهام محاربه برای بستن خیابان ستارخان و مجروح کردن یک مأمور بسیجی» صادر شد.

این قاضی همچنین، منوچهر مهمان‌نواز را متهم به «محاربه» برای آتش زدن بخشداری شهرستان قرچک کرده است.

یکی از آخرین احکام صادر شده عموزاد، درخواست حکم اعدام برای نویسنده و نگارگر ایرانی مهدی بهمن به اتهام مصاحبه با یک شبکه تلویزیونی اسرائیلی است.

عموزاد به همراه قاضی صلواتی، حکم اعدام روح الله زم را صادر کرد.
هادی منصوری

هادی منصوری،حکم اعدام مجیدرضا رهنورد را به اتهام محاربه صادر کرد
هادی منصوری، قاضی دادگاه انقلاب مشهد است.

او حکم دومین اعدامی اعتراضات اخیر، مجیدرضا رهنورد را به اتهام محاربه در مشهد صادر کرد.

این قاضی که دادستان کل مشهد است، قاضی پرونده جنجالی شرکت پدیده مشهد هم بوده است.

بر پایه اطلاعات اطلس زندان‌های ایران، او پس از اعتراضات سال ۸۸، نقش پررنگی در برخورد قضائی با معترضان در مشهد داشت.
موسی آصف‌الحسینی

موسی آصف‌الحسینی حکم اعدام محمدمهدی کرمی و محمد حسینی را صادر کرد
موسی آصف‌الحسینی، رئیس شعبه یک دادگاه انقلاب استان البرز است.

این قاضی تاکنون برای ۱۵ نفر به اتهام مرگ روح الله عجمیان، بسیجی کشته شده در مراسم چهلم حدیث نجفی، حکم صادر کرده است.

آصف الحسینی برای محمدمهدی کرمی، محمد حسینی، حسین محمدی، رضا آریا و حمید قره‌حسنلو، به اتهام «محاربه» و «افساد فی‌الارض» حکم اعدام صادر کرد.

دیوان عالی احکام اعدام محمدمهدی کرمی و محمد حسینی را تایید کرد که هردو امروز اعدام شدند. اما احکام سه متهم دیگر را نقض کرد.

او همچنین بهراد علی کناری، رپر اهل اهواز را و ۲۸ ساله که دو روز پس از اعتراضات چهلم حدیث نجفی در کرج بازداشت شد، به افساد فی ‌لارض محکوم کرده است.

گفته می‌شود پیشتر، این قاضی برای ارژنگ داوودی، فعال سیاسی حکم اعدام صادر کرده بود که بعدا نقض شده است.
علی مظلوم

علی مظلوم، رئیس شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران است.

او حکم اعدام سهند نورمحمدزاده را به اتهام «محاربه» صادر کرده است که سپس در دیوان عالی نقض شد.

علی مظلوم پیش از این برای فرنگیس مظلوم، مادر سهیل عربی از فعالان سیاسی، حکم شش سال حبس را صادر کرده بود.

دلیل این حکم، اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور» از طریق «ارتباط با سازمان مجاهدین خلق» اعلام شد.

این قاضی، علی یونسی و امیر حسین مرادی دانشجویان دانشگاه شریف را به اتهام «تخریب، اجتماع و تبانی علیه نظام و تبلیغ علیه نظام» به ۱۶ سال زندان محکوم کرد.
ایمان افشاری

ایمان افشاری حکم اعدام ماهان صدرات مدنی را صادر کرده است
ایمان افشاری، رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، حکم اعدام ماهان صدراتی را به اتهام «محاربه از طریق کشیدن سلاح سرد و جرح عمدی شاکی با چاقو» صادر کرد؛ حکمی که دیوان عالی آن را نقض کرد.

این قاضی پیش از این، احکام سنگینی برای مهوش ثابت و فریبا کمال آبادی از فعالان بهائی، رضا شهابی و حسن سعیدی از فعالان کارگری و رسول بداقی، جعفر ابراهیمی و محمد حبیبی از فعالان شورای صنفی معلمان صادر کرده است.

محمد رسول‌اف، فیلمساز ایرانی درباره این قاضی گفته است: «از قاضی محترم پرسیدم آیا فیلم‌هایم را دیدید؟ گفت نه. گفتم پس چطور می‌خواهید قضاوت کنید؟ گفت تحلیلی که از سوی دستگاه‌های امنیتی درباره فیلم‌های من شده برایش کافی است.»

او هچنین برای سپیده رشنو، نویسنده و ویراستاری که ویدیوی دعوای یک زن محجبه در اتوبوس با او در شبکه‌های اجتماعی پربیننده شد، به اتهام فعالیت تبلیغی علیه جمهوری اسلامی و تشویق مردم به فساد و فحشا بود، حکم «پنج سال حبس تعلیقی (تعلیقِ مراقبتی)» صادر کرد.

سامان رشنو برادر سپیده در توییتی نوشته بود: «یکی از مصادیق اتهامی سپیده برای تبلیغ علیه نظام، نوشتن چند نقد ادبی در مورد صادق هدایت بود.»
براتی

یکی دیگر از قضات خبرساز این روزها، کسی است که به نام براتی که ریاست شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان را برعهده دارد. نام کوچک این قاضی روشن نیست.

او امیر نصرآزادانی، فوتبالیستی را که پیش از این در تیم‌های تراکتور و سپاهان بازی کرده است، به اتهام قتل اسماعیل چراغی، سرهنگ نیروی انتظامی و دو بسیجی به نام‌های محمدحسین کریمی و محسن حمیدی، به «بغی» متهم کرده است.

سعید یعقوبی و صالح میرهاشمی، هم پرونده‌ای‌های این فوتبالیست هم از سوی قاضی براتی به «محاربه» متهم شده‌اند.

قاضی براتی همچنین، توماج صالحی، رپر ایرانی را به «فساد فی‌الارض» با تشکیل و اداره دسته‌جات غیر قانونی به قصد برهم زدن امنیت کشور، همکاری با دولت متخاصم علیه جمهوری اسلامی و نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی از طریق فضای مجازی و تحریک و ترغیب افراد به اعمال خشونت آمیز متهم کرده است.
محمود ساداتی

محمود ساداتی حکم اعدام نوید افکاری را صادر کرد
محمود ساداتی، قاضی دادگاه انقلاب شیراز، ملقب به «دکتر ساداتی»، کسی است که حکم اعدام نوید افکاری را به اتهام «محاربه» همراه با چند قاضی دیگر صادر کرد.

او ۷۴ نفر از بازداشت‌شدگان روز کوروش را نیز به پنج سال زندان، به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» محکوم کرد.

از دیگر احکام او، حکم یک سال حبس تعزیری برای فرهود یزدانی به اتهام «آب بازی» است در پارک جوانان شیراز است.
محمد مقیسه

محمد مقیسه در اعدام دسته جمعی زندانیان سیاسی در سال ۶۷ حضور فعالی داشت
محمد مقیسه، که پیش از این رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران و هم اکنون مستشار دیوان عالی قضائی است.

او حکم اعدام شهرام احمدی از فعالان سنی کرد را به همراه بیش از ۱۰ نفر از هم حکمی‌هایش را صادر کرد. اتهام آنها «محاربه با خدا و رسولش» اعلام شد.

از دیگر احکام قاضی مقیسه، حکم اعدام سه نفر از طرفداران سازمان مجاهدین خلق به نام علی صارمی، محمدعلی حاج آقایی و جعفر کاظمی است.

محمد مقیسه در اعدام دسته جمعی زندانیان سیاسی در سال ۶۷ نقش مهمی داشت.

زندانیان سیاسی گوهردشت، از جمله ایرج مصداقی، شهادت داده‌اند که «ناصریان» نام مستعار محمد مقیسه است که چند دهه بعد به ریاست شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب رسید.

اوکه مدرک تحصیلی‌اش مشخص نیست به برخورد خشن و توهین آمیز با متهمان معروف است.

ضیا نبوی، فعال سیاسی درباره او نوشته است: «سال ۸۸ در یک جلسه دادگاه، خطاب به دو متهم که هم‌پرونده بودند گفت: راستش رو بگید، وبلاگ توی خونه‌ کدوم یکی تون پیدا شده؟»

مقیسه برای سعید ملک پور، فعال سایبری هم حکم اعدام به اتهام «افساد فی الارض» صادر کرد که بعدا به حبس ابد تخفیف یافت و او پس از ۱۱ سال حبس در اولین مرخصی از ایران گریخت و به کانادا رفت.
مراد علی نجف‌پور

مرادعلی نجف پور حکم اعدام مصطفی صالحی را صادر کرد
مرادعلی نجف پور، رئیس شعبه اول دادگاه کیفری یک اصفهان است.

او در اواسط اسفند ۹۷، مصطفی صالحی را به اتهام «قتل پاسدار سجاد شاه سنایی» به اعدام محکوم کرد.

درجواب عدم پذیرش قتل از سوی مصطفی صالحی، محمدرضا توکلی، دادستان نجف آباد گفته بود: «این فرد آموزش دیده بود و به همین دلیل، عمل مجرمانه را قبول نکرد، اما تحقیقات ما ثابت کرد که وی مجرم بوده است.»

(علاوه بر این قضات، در دادگاه انقلاب مازندران نیز برای دو نفر از معترضان اخیر حکم اعدام صادر شده که هنوز نام قضات صادرکننده این احکام اعلام نشده است. مهدی محمدی‌فرد و عرشیا تکدستان،‌ از بازداشت‌شدگان اعتراضات اخیر در نوشهر «به اتهام محاربه و فساد فی الارض» به دلیل «تخریب اموال به گونه‌ای که موجب اخلال شدید در نظم عمومی کشور، ناامنی و خسارت عمده به اموال عمومی» در دادگاه انقلاب مازندران به اعدام محکوم شده‌اند.)

صدای آمریکا: روزنامه وال استریت جورنال در مقاله‌ای اعتراضات سراسری که با واکنش به کشته شدن مهسا امینی، ۲۲ ساله، در بازداشت گشت ارشاد آغاز شد را با اعتراضات گذشته علیه حکومت اسلامی متفاوت می‌داند و می‌نویسد گسترده شدن شکاف‌ میان نخبگان، فشار بی‌سابقه‌ای بر نظام وارد می‌کند. به عقیده نویسندگان مقاله، از میان رفتن ابهت نظام از دید محافظه‌کاران و دختران جوان در سراسر ایران، گویای آن است که دوران ‌ آیت‌الله خامنه‌ای به سر آمده است.
ری تکیه، پژوهشگر ارشد اندیشکده شورای روابط خارجی، در مقاله‌ای با همکاری رئول مارک گرکت، پژوهشگر ارشد در اندیشکده بنیاد دفاع از دمکراسی‌ها، در مقاله‌ خود در وال استریت جورنال، می‌نویسند این اعتراضات متفاوت است، زیرا حتی همدستان علی خامنه‌ای هم حساب خود را از حکومت جدا می‌کنند. هر چند هنوز نمی‌توان گفت صف وفاداران به نظام تَرَک برداشته، اما آشکار است که عمیق‌تر شدن اختلاف‌ها، نظام را زیر فشار بی‌سابقه‌ای قرار داده است.
ری تکیه، صاحب تالیفات متعدد درباره ایران معاصر، با همکاری رئول مارک، افسر سابق میز ایران در سازمان «سیا»، در وال استریت جورنال می‌نویسند، در چهار دهه‌ گذشته، وفاداران نظام همیشه به وقت بحران با هم متحد شدند، و نمونه می‌آورند از دهه ۱۳۸۰ که میانه‌روها و محافظه‌کاران برای درهم شکستن تهدید علیه نظام، به هم پیوستند. آنها می‌نویسند گویا است که امروز بسیاری از محافظه‌کاران در انتقاد از خامنه‌ای و زیردستان او، تردید چندانی نشان می‌دهند.

نویسندگان، علی لاریجانی، رئيس سابق مجلس شورای اسلامی را مثال می‌زنند که به دفاع از حقوق زن شهرت ندارد بلکه از حامیان سرسخت سپاه پاسداران انقلاب بوده است اما اخیرا در مصاحبه‌ای از حجاب اجباری انتقاد و بر لزوم گفتگو و امکان اعتراض مردم به عنوان وسیله‌ای برای گفتگو، تاکید کرد.

نویسندگان در مثالی دیگر از پدیدار شدن شکاف در میان نخبگان حکومتی، به یک سرمقاله اخیر در روزنامه جمهوری اسلامی اشاره می‌کنند که روایت رسمی درباره منشاء خارجی اعتراضات سراسری را رد کرد و نوشت مشکلاتی مثل تورم، بیکاری، کمبود آب و نابودی محیط زیست، اعتراض اقشار مردم را برانگیخته، از بازنشستگان گرفته تا فرهنگیان و دانشجویان. یکی از راه‌حل‌های ۱۴ گانه این روزنامه این بود که به مردم دروغ نگوئید.

نویسندگان از رئیس قوه قضائیه غلامحسین محسنی‌ اژه‌ای نام می‌برند که اخیرا از لزوم گفتگو دم زده است و همچنین از حسن روحانی، رئیس جمهوری سابق، که اخیرا با شیوه‌های رهبر جمهوری اسلامی مخالفت کرد و گفت امنیت ملی با توسل به نظامیان و ابزار انتظامی بدست نمی‌آید. روحانی افزود: امنیت باید از راه حراست از زندگی و معاش و آزادی‌های فردی و حقوق اساسی مردم، حاصل شود.

دو کارشناس آمریکائی ایران معاصر، تکیه و گرکت، عقیده دارند که در ایران ترس از حکومت آشکارا کمتر شده، به ویژه در میان زنان جوان، و می‌افزایند ایرانیان از همه قشرهای اجتماعی در اعتراضات سراسری به زنان جوان پیوسته‌اند و ناآرامی، به اعتصاب در صنایع کلیدی هم کشیده شده و به نظر می‌رسد که نیروهای امنیتی در کشتار معترضان درنگ می‌کنند. انتقاد محافظه‌کاران از خامنه‌ای نشان می‌دهد که نظام قدرت محوری خود را دارد از دست می‌دهد. محاظفه‌کاران دارند درک می‌کنند که کشتن راه موفقیت نیست. آنها یا دل کشتن هزاران زن را ندارند یا به درستی چنین باور دارند که کشتن هزاران زن به رویارویی با صدها هزار مرد خشمگین می‌انجامد.

تکیه و گرکت در وال استریت جورنال می‌نویسند آنها که در درون نظام از خامنه‌ای انتقاد می‌کنند، خود را در موقعیت دشواری می‌یابند. معترضان علاقه‌ای به سازش ندارند. گفتگو، هدف معترضان سال ۱۳۷۶ بود که به انتخاب روحانی اصلاح‌طلب محمد خاتمی به ریاست جمهوری اسلامی منجر شد. سازش با نظام حتی در سال ۱۳۸۸ که جنبش دمکراسی‌طلب سبز میلیونها تن را در تهران به خیابان‌ آورد، هنوز امکان‌پذیر بود. اما واکنش‌های بی‌رحمانه دین‌سالاری در آن سال و در برابر تلاش‌های بعدی برای اصلاح، به امکان هر گونه گفتگو پایان داده است. حالا محافظه‌کاران باید میان پیوستن به اعتراض یا عقب ماندن، یکی را برگزینند.

صحنه‌های ایران امروز، از دید نویسندگان مقاله، یاد‌آور سال‌ ۱۳۵۷ است. بخت پادشاهی وقتی تیره شد که کسانی که از سخاوت آن بیشترین بهره را می‌بردند، ابتدا به مانع‌تراشی پرداختند و بعد از کشور گریختند. امروز، بخش مهمی از نخبگان اسلامی، درنگ مشابهی برای ابراز حمایت از نظام از خود نشان می‌دهند. این بخش می‌تواند با گذشت زمان به اکثریت تبدیل شود.

تکیه و گرکت اظهار عقیده می‌کنند که دوران آیت‌الله خامنه‌ای به سر آمده است زیرا نه دختران جوان و نه چهره‌های اساسی حکومت، به «هیبت» نظام یا ابهت قدرت چالش‌ناپذیر آن دیگر اعتقاد ندارند.

* برگردان فارسی این مطلب تنها به منظور آگاهی رسانی منتشر شده است و نظرات بیان شده در آن بازتاب‌دهنده دیدگاه صدای آمریکا نیست

امیر فخرآور اولین کسی بود که این خبر را تویت کرد
بعد از او ژوپیتر و عاقبت دو روز بعد یک اکانت حزب اللهی بنام الهه تابش

دویچه‌وله: رضا پهلوی و شماری از چهره‌های شاخص مخالف حکومت ایران در پستی مشترک در شبکه‌های اجتماعی وعده دادند که با “سازمان‌دهی و همبستگی سال ۲۰۲۳ سال پیروزی ملت ایران خواهد بود.” نماینده سنای فرانسه کفالت مهدی بهمن را بر عهده گرفت.

شماری از چهره‌های مطرح مخالف جمهوری اسلامی، از جمله رضا پهلوی، شیرین عبادی، حامد اسماعیلیون، علی کریمی، مسیح علی‌نژاد، گلشیفته فراهانی و نازنین بنیادی با انتشار پیامی مشترک در حساب‌های کاربری خود در شبکه‌های اجتماعی سال ۲۰۲۳ را سال “پیروزی ملت ایران” خواندند.

مجموعه مطالب: خیزش مردمی ۱۴۰۱

به گفته آن‌ها، سال جدید میلادی سالی است که در آن “آزادی و عدالت” در ایران تحقق خواهد یافت.

آن‌ها سال ۲۰۲۲ را نیز سال “همبستگی با هر باور و زبان و گرایش” خواندند.