اخبار

رادیوفردا: مشاور وزیر ورزش و جوانان ایران می‌گوید که میانگین استفاده ایرانیان از شبکه‌های اجتماعی ۹ ساعت در روز است و در این میان رسانه فیس‌بوک، اکثریت مردم کشور را درگیر خود کرده است.

به گزارش خبرگزاری‌های ایسنا و تسنیم، محمدرضا رستمی روز پنج‌شنبه ۱۴ خرداد با اشاره به رویکرد گسترده ایرانیان از شبکه‌های اجتماعی در اینترنت گفت: «ما با یک فضا مواجهیم که موقعیت اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و هنری قابل توجهی را به خود اختصاص داده و این مسئله را نباید شوخی گرفت».

به گفته او، «سه پنجم ایرانی‌ها» از فیس‌بوک استفاده می‌کنند و وقت قابل توجهی را پای این شبکه اجتماعی می‌گذارند. در عین حال که مجموعه شبکه‌های اجتماعی «روزانه ۹ ساعت» از وقت ایرانی‌ها را به طور میانگین مصروف خود می‌کند.

این آمار در حالی ارائه می‌شود که شبکه‌های اجتماعی فیس‌بوک و توییتر در ایران فیلتر هستند و کاربران داخل کشور ناگزیرند که برای ورود به این شبکه‌ها از فیلترشکن و نرم‌افزارهای دور زدن فیلترینگ استفاده کنند.

مشاور وزیر ورزش و جوانان نیز عنوان می‌کند که اکنون در ایران «شاهد غلبه رسانه‌های اجتماعی بر تمامی رسانه‌ها هستیم».

به گفته او، استفاده از رسانه‌های اجتماعی در ایران «روزافزون» است، اما علی‌رغم این امر هنوز «هیچ‌گونه مطالعه‌ای در زمینه اعتیاد رسانه‌ای، مصرف رسانه‌ای جامعه ایران و سواد رسانه‌ای آنان» صورت نگرفته است.

بر اساس آماری که مشاور وزیر ورزش و جوانان ایران ارائه داده ۳۳٫۲ درصد ایرانی‌ها هر روز و ۲۵ درصد آنان نیز هفته‌ای یک بار از اینترنت استفاده می‌کنند.

این گزارش اشاره‌ای به استفاده ایرانیان از دیگر رسانه‌ها نیز دارد و از جمله عنوان می‌کند که تا پایان سال ۱۳۹۲ میزان تماشای تلویزیون در ایران به طور روزانه ۶۶٫۵ درصد بوده و میزان تماشای برنامه‌های ماهواره هم ۳۱٫۴ درصد بوده است.

آقای رستمی در نهایت با مقایسه میزان اقبال برنامه‌های تلویزیون ایران و ماهواره‌ها در میان جامعه ایرانی گفته که «این به معنای جابه‌جایی تدریجی از رسانه داخلی به خارجی است».

دویچه‌وله: در مناطق کردنشین ایران بیش از ۳۰ نفر دستگیر شدند. پیشمرگه‌های حزب دمکرات کردستان ایران در مرزهای ایران حضور یافتند. رهبران احزاب کرد ایرانی درباره تحولات جدید پیش آمده به دویچه وله توضیح دادند.

به گفته سران احزاب کرد ایرانی طى روزهاى گذشته در مناطق کردنشین ایران نیروهای سپاه و وزارت اطلاعات ایران بازداشت‌هاى گسترده‌اى را آغاز کردند.

رسانه‌های کردی از جمله آژانس خبررسانی “کردپا” از دستگیری حدود ۳۰ نفر در مناطق کامیاران، سردشت و اروميه خبر دادند.

“کردپا” نام افراد دستگیر شده را نیز منتشر کرده است. در گزارش منابع کردی همچنین آمده که نیروهای تقویتی سپاه ارومیه با کاتیوشا و دیگر مهمات از شهر خوی به مناطق مرزی حاج عمران در پیرانشهر اعزام شد‌ه‌اند.

وزارت اطلاعات ایران نیز در بیانیه‌ای (۱۲ خرداد/ ۲ مه) از دستگیری اعضای یک گروه “تروریستی”در ارتباط با وقایع هتل تارای شهرستان مهاباد خبر داده بود.

بیشتر بخوانید: دستگیری “چهار تروریست” در رابطه با واقعه مهاباد

مقامات ایران پیش‌تر ادعا کرده بودند که اعتراض مردم مهاباد با تحریک دو گروه سیاسی “کومله و دمکرات” رخ داده است. اما رهبران هر دو گروه سیاسی در مصاحبه با دویچه‌وله این اتهام را رد کردند.

حضور پیشمرگه‌های کرد در مرزهای ایران

آغاز موج دستگیری‌ها در مناطق مختلف کردنشین ایران با حضور دوباره پیشمرگه‌های احزاب کرد ایرانی در مرزهای ایران و اقلیم کردستان هم‌زمان شده است.

عبدالله مهتدی، دبیر کل حزب کومله کردستان ایران

عبدالله مهتدی، دبیر کل حزب کومله کردستان ایران در گفت‌وگو با دویچه‌وله در ارتباط با این موضوع گفت: «به بهانه‌های مختلف این دستگیری‌ها در کردستان ادامه دارد و خیلی هم وسیع شده است. متاسفانه خیلی کم در رسانه‌ها منعکس می‌شود و فقط گاهی به حد اعدام که می‌رسد بازتاب رسانه‌ای پیدا می‌کند. از طرف دیگر امسال فعالیت نیروهای پیشمرگه کرد ایرانی بیشتر از گذشته است و احزاب کرد به این مسئله توجه بیشتری کردند.»

بیشتر بخوانید: احزاب کرد ایرانی دخالت در حادثه مهاباد را تکذیب کردند

در پاسخ به پرسش دویچه‌وله که چرا نیروهای پیشمرگه کرد ایرانی پس از گذشت ۲۰ سال دوباره به آن مناطقی که قبلا در مرزهای ایران حضور داشتند، بازگشتند، آقای مهتدی می‌گوید: «سالهاست سیاست ما خود داری از عملیات‌های مسلحانه بوده واین مسئله کماکان صادق است. ولیکن با توجه به تحولاتی که هست یعنی بالارفتن تعداد اعدام‌ها، بویژه اعدام‌های سیاسی در کردستان، سخت گیری‌های فوق‌العاده، دستگیرهای وسیع و شکنجه‌هایی که بعد از حوادث مهاباد کردند، احزاب کرد بطور کلی می‌پرسند که آیا این سیاست خودداری از درگیری‌ها و عملیات مسلحانه، سیاست درستی است؟»

“توافقنامه امنیتی” پ‌ک‌ک با ایران

حضور پیشمرگه‌های احزاب کرد ایرانی با مخالفت حزب کارگران کردستان ترکیه پ ک ک روبرو شده است. در برخی از منابع کردی به این موضوع اشاره شده که حزب پ‌ک‌ک با ایران بر سر عدم حضور نیروهای خارجی از جمله پیشمرگه‌های ایرانی “توافقنامه امنیتی” امضا کرده است.

بیشتر بخوانید: اعتراض هزاران مهابادی خشمگین به مرگ یک دختر جوان

مصطفی هجری، دبیر اول حزب دمکرات کردستان ایران در این رابطه به دویچه وله فارسی گفت: «ما اخباری را شنیدیم که پ ک ک حدود ۳ سال پیش این قرارداد را امضا کرده است. ولی ما خود این قرارداد را ندیده‌ایم، اما عملکرد پ‌ک‌ک و این‌که از ورود ما به داخل ایران جلوگیری می​کند، نشان می​دهد که امضای این قرارداد صحت دارد وگرنه پ‌ک‌ک هیچ ماموریتی و وظیفه​ای ندارد از مرزهای جمهوری اسلامی ایران حفاظت و از ورود پیشمرگان حزب دمکرات کردستان ایران جلوگیری کند.»
مصطفی هجری، دبیر اول حزب دمکرات کردستان ایران

آقای هجری همچنین تائید کرد که در درگیری میان پیشمرگه​های این حزب با پ‌ک‌ک نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران نیز حضور داشته‌اند. در درگيرى​ها ميان پیشمرگه‌های حزب دمكرات كردستان ایران با سپاه پاسدارن در مناطق مرزی اشنویه در استان آذربایجان‌غربی ۵ تن از افراد سپاه زخمی شدند. پیشمرگه​های کرد ایرانی در خطوط مرزی کیله‌شین از سوی نیروهای پ‌ک‌ک مورد حمله قرار گرفتند. دراین درگیری یک پیشمرگه‌ حزب دمکرات کردستان ایران کشته و ۳ تن دیگر زخمی شدند.

آقای هجری می‌افزاید: «دفتر سیاسی حزب دمکرات کردستان ایران به منظور ارتباط با مردم کرد تصمیم گرفته است پیشمرگان را بار دیگر روانه داخل کشور کند. این اقدام حزب رویکرد جدید و از سرگیری مبارزه مسلحانه نیست. اما ما هیچ وقت اعلام نکردیم که مبارزه مسلحانه را به طور کلی کنار خواهیم گذاشت. مبارزه مسلحانه به عنوان شکلی از اشکال مبارزه در دستور کار حزب همیشه قرار داشته است.»

سفر مصطفی هجری به آمریکا

هم‌زمان با حضور پیشمرگه​های احزاب کرد ایرانی در مرزهای ایران مصطفی هجری، دبیر اول حزب دمکرات کردستان ایران بنا به دعوت مقام​های آمریکا‌یی به این کشورسفر کرده است. وی با مقام​های کمیته روابط خارجی سنای آمریکا، سناتورهای آمریکایی و همچنین با نمایندگان نهادهای حقوق بشری و مدنی نیز دیدار و گفت‌وگو کرد.

به گفته دبیر اول حزب دمکرات کردستان ایران توافق نهایی قدرت های بزرگ بر سر مذاکرات هسته‌ای با ایران و سرنوشت کردها از جمله مسائلی بودند که این حزب با مقام​های آمریکایی در میان گذاشته است.

به گفته آقای هجری، حضور پیشمرگه​های احزاب کرد درمرزهای ایران در میان مقام​های آمریکایی واکنش​های متفاوتی را برانگیخت: «واکنش مقام​های آمریکا متفاوت بود. بعضی​ها موافق این حرکت بودند اما برخی از مقام های آمریکایی گفتند که این اقدام در شرایط کنونی به نفع ما نیست. ولی به نفع آمریکایی​ها هم نیست، چون آنها منتظرند در ماه ژوئن مذاکرات هسته​ای ایران نتیجه نهایی بدهد. حزب دمکرات کردستان ایران هیچوقت وابسته به آمریکا نبوده است.»

آقای هجری همچنین تاکید می​کند که درباره حضور پیشمرگه​های حزب دمکرات کردستان ایران با آمریکا “رایزنی” نشده است.

“استقبال گرم آمریکایی‌ها از هجری”

رحیم رشیدی، روزنامه نگار کرد مقیم واشنگتن که دیدار هجری با مقام​های آمریکایی را از نزدیک دنبال کرده است، می​گوید آقای هجری در ملاقات با مقام‌های آمریکایی تاکید می​کرد، آمریکا و غرب که در آستانه دیالوگ با جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته​اند، نباید مسئله اقلیت​ها و حقوق بشر را به حاشیه برانند.

این روزنامه​نگار کرد به دویچه‌وله گفت در آمریکا استقبال بسیار گرمی از مصطفی هجری شده است. وی افزود: «چونکه ایشان جزو اپوزیسیون برانداز است و در حالی به واشنگتن آمده که جمهوری‌‌‌‌خواهان که مخالفین سرسخت جمهوری اسلامی ایران هستند و مخالف نوع مذاکرات آقای اوباما با ایران هستند در کنگره و سنا اکثریت قاطع را دارند و به همین دلیل در شرایط کنونی از آقای هجری استقبال بیشتری شده است. مسئله دیگر که سفر آقای هجری به واشنگتن را حائز اهمیت کرده این است که بعد از ۲۰ سال به طور علنی حزب دمکرات کردستان ایران پیشمرگه​های خودش را به سوی مرزهای ایران فرستاده است.»

رشیدی بر این باور است که مسئله حضور و استقرار پیشمرگه​های احزاب کرد ایرانی در مرزهای ایران با آمریکایی ها رایزنی شده است.

به گفته آقای رشیدی، از نگاه آمریکا حزب دمکرات کردستان ایران یکی از احزاب قدیمی ایرانی است و پایگاه وسیعی در میان شهروندان کرد ایرانی دارد. این حزب در سالگرد مرگ عبدالرحمان قاسملو توانست اعتصابات بسیار گسترده‌ای در سرتاسر کردستان به راه بیاندازد.

عبدالرحمان قاسملو، دبیرکل حزب دمکرات کردستان بود که در ۲۲ تیرماه ۱۳۶۸ توسط عاملان وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در وین به قتل رسید. آقای قاسملو به هنگام یک جلسه گفت‌وگوی صلح با نمایندگان جمهوری اسلامی به رگبار بسته شد.

دویچه‌وله: ماری هارف، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا پاسخ گزارش نیویورک تایمز درباره افزایش ذخایر اورانیوم ایران را در توییتر داد. وی این گزارش را نادرست خواند و گفت از خواندن آن “بهت‌زده” شده است.

ماری هارف، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، گزارش نیویورک تایمز درباره افزایش ذخایر اورانیوم ایران را نادرست خواند.

خانم هارف روز چهارشنبه ۳ ژوئن (۱۳ خرداد) در توییتر خود پاسخ گزارش نیویورک تایمز را خط به خط داده است. او گفته خودش و همکارانش در وزارت امور خارجه آمریکا از خواندن این گزارش “بهت‌زده” شده‌اند. وی همچنین با نام بردن از نویسنده این گزارش، دیوید سنگر، فاکت‌های اولیه این گزارش را “غیر واقعی” خوانده است.

دیوید سنگر، خبرنگار امور امنیت ملی نیویورک تایمز، در واکنش به توییت ماری هارف، به گزارش تازه‌ای از موسسه علوم و امنیت بین‌المللی اشاره کرد و مدعی شد که مبنای گزارش او بوده است.

خانم هارف این بار در توییترش این روزنامه‌نگار را مستقیما مورد خطاب قرار داد و بندهایی از گزارش او را نادرست دانست.

بیشتر بخوانید: راه حل مناقشه اتمی ایران مذاکره است نه حمله نظامی

نیویورک تایمز در این گزارش خود مدعی شده بود که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام کرده که ایران ذخایر اورانیوم خود را در ۱۸ ماه گذشته تا ۲۰ درصد افزایش داده و این خلاف ادعای باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکاست که می‌گوید فعالیت‌های اتمی ایران متوقف شده است.

ماری هارف همچنین تصریح کرده که بر اساس توافق تعیین‌شده، ذخایر اورانیوم ایران می‌تواند تغییر کند اما تا پایان مهلت مقرر (پایان ماه جاری میلادی) باید به حداقل تعیین‌شده برسد. وی همچنین اظهار امیدواری کرده که ایران بر تعهد خود پایبند بماند و تا پایان ماه ژوئن ذخایر اورانیوم خود را کاهش دهد.

پس از این بحث توییتری، دیوید فرام تحلیلگر محافظه‌کار آمریکایی که برخی سخنرانی‌های جورج بوش را هم در زمان ریاست جمهوری‌اش می‌نوشت، خانم هارف را متهم به دفاع از ایران کرد.

ماری هارف پاسخ این واکنش را نیز داد و نوشت او از ایران دفاع نمی‌کند بلکه از توافق ژنو دفاع می‌کند که همه طرف‌ها به آن پایبند هستند.‌

با نزدیک شدن به مهلت مقرر برای توافق نهایی اتمی با ایران (۳۰ ژوئن/ ۹ تیر) مذاکرات ایران و کشورهای پنج به علاوه یک فشرده‌تر شده است. ششمین دور مذاکرات روز پنج‌شنبه (۱۴ خرداد / ۴ ژوئن) در وین آغاز می‌شود. این مذاکرات در سطح معاونان وزرای امور خارجه کشورها خواهد بود. ریاست تیم مذاکره‌کننده‌هسته‌ای ایران بر عهده عباس عراقچی خواهد بود.

بی‌بی‌سی: در پی انتشار خبری حاکی از دادن شعارهای مخالف در جریان سخنرانی رئیس جمهوری ایران، رئیس سازمان بسیج از اخلال در مراسم سالگرد درگذشت رهبر سابق جمهوری اسلامی انتقاد کرده است.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران – ایسنا – محمدرضا نقدی، رئیس سازمان بسیج مستضعفین جمهوری اسلامی، در جریان بازدید از قرارگاه اجرایی مراسم سالگرد درگذشت آیت‌الله روح‌الله خمینی گفته است که “شعارهای این روزها که سالگرد ارتحال امام بزرگوار ماست فقط و فقط باید شعارهای وحدت بخش باشد و از هرگونه شعار تفرقه‌انگیز جدا پرهیز شود.”

آقای نقدی افزوده است که مراسم بزرگداشت آیت‌الله خمینی باید “مظهر وحدت و یکپارچگی باشد و جای اعلام مواضع جناحی و حزبی نیست؛ این مراسم جای نشان دادن صمیمیت‌هاست.”

وی با تاکید براینکه حمایت از انقلاب و رهبر آن و ابراز نفرت نسبت به “استکبار و آمریکای جنایتکار” تنها شعارهای شناخته شده ملت است، افزوده است: “از شعارهایی جز اینها باید همه جدا پرهیز کنند و احترام شخصیت‌ها و شرکت‌کنندگان در مراسم را از هر طیف و جناح همه باید حفظ کنند.”

رئیس سازمان بسیج گفته است که “اهانت و شعارهای تضعیف کننده علیه هر جناح و شخصیت در چنین مراسمی خواست دشمن است و فقط آمریکا و آل سعود از آن سود می‌برند.” در ماه های اخیر، اختلاف بین جمهوری اسلامی و عربستان سعودی بر سر شرایط بازار نفت و بحران یمن شدت گرفته و از عربستان نیز صراحتا به عنوان یکی از دشمنان جمهوری اسلامی یاد می‌شود.
نقدی خواستار تمرکز شعارها بر وحدت همراه با ابراز خصومت با آمریکا شده است

سخنان محمدرضا نقدی پس از آن انتشار یافت که به گزارش ایسنا، در اواسط سخنرانی حسن روحانی در آرامگاه آیت‌الله خمینی “عده اندکی با سردادن شعارهایی سعی داشتند در این مراسم اخلال ایجاد کنند اما رئیس جمهوری به سخنرانی خود ادامه داد و آن را به پایان رساند.” به گزارش ایسنا، حاضران در این مراسم “چندین بار با سر دادن تکبیر، حمایت خود را از سخنان روحانی ابراز کردند.”

آقای روحانی در بخشی از این سخنرانی، گفت که توصیه آیت‌الله خمینی انسجام و وحدت بوده و هشدار داد که “دشمنان می‌خواهند بین اقوام و مذاهب تفرقه ایجاد کنند.” وی در بخش دیگری از سخنرانی خود، عربستان سعودی را تلویحا هدف انتقاد شدید قرار داد.

در گزارش ایسنا به محتوای شعارهای مخالف اشاره‌ای نشده اما علی‌اصغر رمضانپور، تحلیلگر مسایل ایران، در مصاحبه با رادیو فارسی بی‌بی‌سی، مخالفان مذاکرات هسته‌ای را عامل اخلال در سخنرانی آقای روحانی دانسته است.

به گفته آقای رمضانپور، رئیس جمهوری، وزیر خارجه و یکی از مذاکره‌کنندگان ارشد هسته‌ای ایران تلویحا تایید کرده‌اند که “دسترسی محدود و کنترل شده” به مراکز نظامی جمهوری اسلامی بخشی از توافق هسته‌ای با قدرت‌های جهانی است و مخالفان مذاکرات می‌کوشند با ایجاد تنش، مانع از توافق هسته‌ای شوند تا به این ترتیب، هم دولت را مسئول شکست مذاکرات قلمداد کنند و هم شرایط را به وضعیت قبل از آغاز مذاکرات دولت آقای روحانی بازگردانند.

در روزهای اخیر، گزارش‌هایی از تجمع و اقدامات مخالفان توافق هسته‌ای در رسانه‌های داخلی جمهوری اسلامی انتشار یافته و روز گذشته نیز برخی خبرگزاری‌ها گزارش کردند که همزمان با ایام ولادت امام دوازدهم شیعیان، اعلامیه‌هایی در مخالفت با توافق هسته‌ای در مسجد جمکران قم توزیع و شعارهایی در همین زمینه داده شد.

مراسم سالگرد درگذشت آیت‌الله روح الله خمینی روز پنجشنبه در محل آرامگاه وی در تهران برگزار می‌شود و آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در این مراسم سخنرانی می‌کند. آیت الله خامنه ای تا کنون به طور کلی، حمایت خود را از مذاکرات هسته‌ای و مذاکره کنندگان ابراز داشته است.

اختلاف نظر بین جمهوری اسلامی و آژانس بین المللی انرژی اتمی و شورای امنیت سازمان ملل در چند سال اخیر به وضع تحریم‌های شدید تجاری و بروز دشواری‌های عمیق اقتصادی برای ایران منجر شده است و هدف دولت ایران از مذاکرات هسته‌ای، دستیابی به توافقی شامل لغو این تحریم‌هاست.

رادیوفردا: سخنرانی حسن روحانی، رییس جمهوری اسلامی ایران، به مناسبت سالگرد درگذشت آیت‌الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، به دنبال شعارهای اعتراضی تعدادی از حاضران علیه وی دچار اختلال شد.

گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، در روز چهارشنبه ۱۳ خرداد بیان می‌کند که «عده اندکی با سر دادن شعارهایی سعی داشتند در این مراسم اخلال ایجاد کنند، اما رییس جمهوری به سخنرانی خود ادامه داد و آن را به پایان رساند».

این گزارش اما به شعارهای معترضان و هویت آنان اشاره‌ای ندارد. ولی وب‌سایت خبری «انتخاب»، معترضان را «عده‌ای خاص» نامیده که شعارهای «مرگ بر منافق» و «مرگ بر آمریکا» سر داده‌اند.

انتخاب می‌نویسد که «شعارهای این عده باعث شد روحانی چند ثانیه‌ای سخنان خود را قطع کند، اما سپس خطاب به شعار دهندگان گفت: متشکرم، بفرمایید».

حسن روحانی و دولت او به خاطر مذاکرات ایران با گروه ۱+۵ و به‌ویژه ایالات متحده هدف انتقادات و حملات شدید برخی از گروه‌های اصول‌گرا در داخل کشور قرار دارند تا جایی که مهدی کوچک‌زاده، نماینده مجلس شورای اسلامی چندی پیش صفت «خائن» را به محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران نسبت داد که مسئول هیات مذاکره‌کنندگان ایرانی است.

خبرگزاری جمهوری اسلامی، ایرنا، هم روز چهارشنبه گزارش داد که بسیج دانشجویی در بزرگ‌ترین مراسم نیمه شعبان که در مسجد جمکران قم برگزار شد، جزوه‌ای چهار صفحه‌ای بر ضد مذاکرات هسته‌ای توزیع کرده است.

با این حال چنان‌چه وبسایت خبری «انتخاب» می‌نویسد، حسن روحانی پس از قطع کوتاه سخنرانی خود در مراسم سالگرد درگذشت آیت‌الله خمینی، خواستار «اتحاد داخلی» و «وحدت کلمه بین مردم» شده است.

مراسم سالگرد درگذشت آیت‌الله خمینی در خرداد ۱۳۸۹ نیز صحنه اعتراض برخی از حاضران به حسن خمینی، نوه آیت‌الله خمینی بود که با سر دادن شعارهای پی در پی مانع سخنرانی او شدند.

این رویداد در ادامه اتفاقات سال ۱۳۸۸ تفسیر شد در حالی که برخی اصول‌گرایان معتقد بودند حسن خمینی از معترضان به نتیجه انتخابات سال ۱۳۸۸ حمایت می‌کند.

خودنویس: الهی بمیرد کیومرث صابری فومنی با آن مثلا طنزش! (چی؟… کیومرث صابری مًرده؟… آهان راست می‌گویی! این از اثرات شوک وارده است!) الهی بمیرد خروس لاری با آن شعر طنز سرودن‌اش! (این یکی هم مُرده؟! عجب!) اصلا همه بمیرند و فقط تو باشی که برای یک ملت٬ بل‌که هم برای تمام ملل جهان با این نثر بی‌نظیر و بی‌همانند بَسی! الهی درد و بلای «شیرین‌زبانی»ات بخورَد مستقیم توو سر من! (ببین! این جمله را من تا حالا به هیچ‌کس حتی بابام اینا نگفته بودم! ببین که تو چی هستی که برای اولین بار همچی چیزی می‌گم!)…

ای محمدعلی معلم دامغانی! ای رییس فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی!

طنز بسیار با مزه و لطیف و پر از نکته‌ [2]های رنگ به رنگ تو را که خطاب به بهرام مشیری نوشته بودی خواندم٬ و آن‌چنان دچار تعجب شدم و موهایم سیخ ایستاد که گویی دست‌ام را خیس کرده‌ام و تووی پریز برق چپانده‌ام. یعنی طنز تو تووی این مایه‌ها بود و حالا کو تا تعجب بزرگان علم و ادب و موهای سیخ شده‌ی آن‌ها را ببینی! فردا صبح که این‌ها از خواب بیدار می‌شوند و این نوشته‌ی تو را تووی سایت‌ها می خوانند قیافه‌شان دیدن دارد! این همه زبان‌آوری در تو سراغ نداشتم و از این همه ترکیبات بدیع و کلمات فاخر و بیان محتشم به شدت جا خوردم طوری که کار به آب قند خوردن و مالاندن پشت و زدن چَک توو گوش کشید و عن‌قریب بود که ماشین اورژانس و شاید هم ماشین مرده‌کش بیاید و منِ قبضِ روح شده را با خود ببرد! تو این همه زبان داشتی و من نمی‌دانستم؟! گفتار تو چنین بلیغ بود و منِ گردن شکسته از آن بی‌اطلاع بودم! حق است که تو را عبید زمان یا دهخدای ثانی بنامند هر چند می‌دانم به هیچ‌کدام از این‌ها اعتنایی نداری و آن‌ها را آدم به حساب نمی آوری!

الهی بمیرد کیومرث صابری فومنی با آن مثلا طنزش! (چی؟… کیومرث صابری مًرده؟… آهان راست می‌گویی! این از اثرات شوک وارده است!) الهی بمیرد خروس لاری با آن شعر طنز سرودن‌اش! (این یکی هم مُرده؟! عجب!) اصلا همه بمیرند و فقط تو باشی که برای یک ملت٬ بل‌که هم برای تمام ملل جهان با این نثر بی‌نظیر و بی‌همانند بَسی! الهی درد و بلای «شیرین‌زبانی»ات بخورَد مستقیم توو سر من! (ببین! این جمله را من تا حالا به هیچ‌کس حتی بابام اینا نگفته بودم! ببین که تو چی هستی که برای اولین بار همچی چیزی می‌گم!)

تو چرا می‌گویی «مرگ بر وی.او.ای٬ شبکه دَری وَری صدا و سیمای امریکا»؟! اگر این ناکس نبود ما از کجا می‌فهمیدیم تو چنین بیان بی‌همانندی داری؟! واقعا عدو شود سبب خیر گر رییس بخش فارسی صدا و سیمای امریکا خواهد!
واقعا چرا؟ (حالا نگی «محض اِرا» آن‌گونه که در نوشته‌ی پر جلال و جبروت‌ات به بهرام مشیری گردن شکسته گفتی! واقعا این پاسخ‌ات معرکه بود و من که داشتم از خنده پس می‌افتادم که ببین رییس فرهنگستان هنر ما٬ همان‌که بر صندلی مهندس موسوی فتنه‌گر تکیه زده٬ چه اصطلاحات با حالی می‌داند و چگونه از آن٬ به جا و به موقع استفاده می‌کند! خلاصه دم ات گرم!)
این جمله‌ی «نبودن درایت در بیان و روایت اعنی نقص در محاکات» هم که مرا کًشت و خلاص! یعنی غلط کرد نویسنده‌ی «دره‌ی نادره»٬ آمیز مهدی استرآبادی!

یعنی می‌گویی من با این نثر مسجع چه کنم و آن را بالای کدام تاقچه‌ی منزلم قرار دهم و به کدام خطاط که در حد میرعماد یا همین استاد میرخانی خودمان باشد کار نوشتن این جمله را بسپارم؟! آب طلایش چند عیار باشد که شایسته‌ی این نثر دلکش و دلپذیر باشد؟!:

«باری ای رم خورده بی وطن که اگر گرین کارت داری دوزیستی و اگر نه به حقیقت نیستی…»

من چه کار کنم و کدام خاک عالم به سر کنم از شدت ذوق و جذبه٬ وقتی این عبارت بی‌نظیر را می‌خوانم که:
«باهاس عر عر بخونی!»

وای مامان! بگیر منو!

قاه قاه قاه خندیدم وقتی این جمله‌ات را دیدم: «آخر مرد شلخته٬ چقدر شلنگ و تخته!» واقعا طنز از این زیباتر و بدیع تر! بخصوص که حرمت ادب فارسی را هم پاس داشتی و به‌جای «آخه» نوشتی «آخر»! آخر این ریزه‌کاری‌های ادبی را کدام خری ببیند٬ هوار کشان و به قول خودت «عرعر کنان» در جا سکته نمی‌کند؟! من که صیهه کشیدم٬ چیزی شبیه به صیهه‌ی دراویش قدیم در مقابل مرادشان و چه مرادی از تو بهتر و از تو قشنگ‌تر و نازتر (بخصوص اون عرق‌چینی که روی سرت می‌گذاری منو کشته!)

من جای بهرام مشیری بودم٬ اگر این جمله را از تو می‌شنیدم که فرمودی:
«مشیری (موشیری) مثل موشه میگه یک سر دو گوشه ولی بی‌عقل و هوشه چرا اینقدر میجوشه بپرس ازش چی توشه»٬ بدون تردید می‌رفتم خودم را از بلندمرتبه‌ترین ساختمان دم دست‌ام به پایین پرتاب می‌کردم و این همه خفت و خواری را به جان نمی‌خریدم!

واقعا باید از استاد شفیعی کدکنی بخواهیم در باره ی موسیقی این جمله‌ی شعرگونه برای ما بنویسد -هر چند کار یک جلد و دو جلد کتاب نیست و باید مجموعه‌ای برای آن تدارک دیده شود- و بگوید که محور عمودی یا افقی خیال شما در هنگام بیان این جملات چگونه بوده و چی‌کار باید کرد که به توانایی‌های شما رسید٬ اگر چه می‌دانم این سخنی گزاف است و هیچ ادیب فاضلی به گرد پای شما هم نمی‌رسد و در آینده هم نخواهد رسید. آهان! داشت یادم می‌رفت این جمله‌ی مطبوع را بنویسم:
«موشیری یا موشیرم موسلمانم تو موشی رم و شاهد می‌گیرم خمش کن تخم یارو به فردوسیت چه کارو؟!»

دیگر توانایی نوشتن بیش از این ندارم! مرا دارند می‌برند! (کجا می‌برین منو؟!) دارند به من مرفین و والیوم تزریق می‌کنند! یه چیزی تنم کرده‌اند که آستین ندارد! بابا به خدا من دیوونه نیستم! این یارو دیوونه است که منو دیوونه کرده! کی؟! خودتون برید توو سایتِ٬ ببخشید تارنمای فرهنگستان هنر [2] بخونید! آی محمدعلی معلم‌دامغانی! ای دیوانه! دارند مرا به اسم این‌که دیوانه‌ام می‌برند! مگه مرض داری مزخرف می‌نویسی مَرد؟!…

رادیوفرانسه: مدیرکل دفتر امور امنیتی و انتظامی استانداری یزد “احمد ترحمی بهابادی” گفت : ١٠ کارخانه تولید کاشی در یزد تعطیل شده که علت اصلی آن ورود کاشی‌های چینی به بازار استان است.

احمد ترحمی بهابادی ، در جمع اعضای کمیسیون فرهنگی ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز استان یزد افزود: «اکنون افزون بر 20 میلیون مترمکعب کاشی مناسب و دارای برند یزدی در کارخانجات دپو شده و بازار فروش ندارند که علت اصلی آن بی توجهی به کاشی داخلی و استفاده از مشابه غیرمرغوب خارجی است.»

ایرنا که این خبر را منتشر کرد می نویسد: او همچنین از ورود برخی کالای پزشکی قاچاق با کیفیت پایین به یزد خبر داد و خواستار رسیدگی به این موضوع و پیشگیری از خطرات احتمالی آن شد.

او با اشاره به قاچاق کالا و ارز که به گفته وی، به اراده جدی همگانی نیاز مبرم دارد، بهترین راه برای جلوگیری از وضعیت موجود در قاچاق کالاهای مختلف را، کار فرهنگی دانست.

احمد ترحمی افزود : هر کالای قاچاقی که وارد کشور شده و مورد استفاده مردم قرار گیرد مساوی با از دست دادن یک شغل توسط جوانان مستعد ایرانی است.

این مسئول توصیه کرد که صاحبان صنایع با کیفیت بخشیدن به کالاهای تولیدی خود، مردم را به خرید محصولات داخلی ترغیب کنند.

او در پایان از اعضای کمیسیون فرهنگی ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارزش استان یزد خواست تا نظرات خود را برای اجرایی شدن به این دبیرخانه ستاد ارائه دهند.

رادیوفردا: در حالی که معاون وزیر خارجه ایران از برگزاری دادگاه دو پلیس «خاطی» فرودگاه جده و تقاضای حکم اعدام برای آنان خبر داده بود، رئیس سازمان حج و زیارت ایران می‌گوید که «ممکن است» محاکمه این دو مامور «در پایان این هفته» آغاز شود.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، سعید اوحدی، رئیس سازمان حج و زیارت ایران، روز سه‌شنبه ۱۲ خرداد، همچنین گفت که «بر اساس شواهد موجود کیفرخواست سنگینی برای این دو فرد مجرم و فاسد تنظیم شده است».

به گفته مقامات ایرانی، در هفته دوم تعطیلات نوروز سال جاری، به هنگام بازرسی از یک کاروان عمره ایرانی، ماموران فرودگاه جده به بهانه مشکوک‌ شدن به دو نوجوان ایرانی، آنها را از بقیه جدا کرده و مورد آزار و اذیت جنسی قرار داده‌‌اند.

به دنبال انتشار خبر این اتفاق و چندین مورد اعتراض و تظاهرات در تهران و شهرهای دیگر، علی جنتی، وزیر ارشاد، روز دوشنبه، ۲۴ فروردین، اعلام کرد که سفر حج عمره زائران ایرانی تا زمان محاکمه و مجازات این ماموران متوقف می‌‌شود.

اما حسن قشقاوی، معاون پارلمانی و کنسولی وزیر خارجه ایران، از برگزاری اولین جلسه محاکمه این «دو پلیس خاطی» در صبح روز دوشنبه، ۱۱ خرداد، در دادگاه شعبه ۷ جنایی جده خبر داده است.

به گفته آقای قشقاوی، دادستان جده به اتهام «خیانت در امانت به عنوان پلیس و اعمال شنیع در حین مأموریت» خواستار اعدام این افراد شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، آقای قشقاوی همچنین گفت که سرکنسول ایران در جده در جلسه دادگاه حضور داشته و ادامه محاکمه این ماموران به چهارشنبه هفته آینده موکول شده است.

یک روز پس از این سخنان اما رئیس سازمان حج و زیارت ایران در سخنانی متناقض گفت که ممکن است جلسه محاکمه دو پلیس عربستان سعودی «تا پایان همین هفته آغاز شود».

در همین حال این مقام حج و زیارت ایران روز سه‌شنبه تاکید کرد که محاکمه این دو مامور «به تنهایی» باعث از سرگیری اعزام زائران ایرانی به حج عمره نخواهد شد.

به گفته سعید اوحدی، پس از محاکمه و مجازات این دو مأمور و مذاکره با وزیر حج عربستان، در صورت اطمینان از «تأمین امنیت زائران و مشخص شدن راهکارهای لازم در فرودگاه، اماکن مقدسه و…» سفر زائران ایرانی به حج عمره از سر گرفته خواهد شد.

آقای اوحدی روز دوشنبه نیز در همین باره گفته بود: «شنیده‌ام وزارت حج عربستان جلسات امنیتی با پلیس این کشور داشته و راهکارهایی مطرح شده است، اما همه اینها در حد شنیده بوده است.»

دو روز پیش از اعلام لغو سفر حج عمره زائران ایرانی، ناصر خدرنژاد، معاون سازمان حج و زیارت، گفته بود که «پروازهای بسیاری» از زائران ایرانی به دلیل «عدم صدور ویزا» از سوی عربستان لغو شده ‌است.

درهمین حال حسن قشقاوی، معاون وزیر خارجه ایران، روز شنبه، دوم خرداد، درهمین باره گفت: «مشکل صدور ویزا از سوی عربستان از مدت‌ها قبل شروع و این موضوع حل نشد تا این ‌که به موضوع تعرض به دو نوجوان ایرانی رسید.»

به گفته آقای قشقاوی، ایران با افزایش کارکنان سفارت‌ و کنسولگری عربستان سعودی در تهران و مشهد موافقت کرده، اما با این حال «مسئله ویزا» هنوز حل نشده است.

حجت الاسلام محمدرضا زائری: من مسیح علی نژاد روزنامه‌نگار هستم و چند بار دیگر هم با شما تماس گرفتم برای مصاحبه ، که موافقت نکردید ولی گفتم دوباره تماس بگیرم. اگر موافق باشید صدای شما را هم ضبط می‌کنم و مصاحبه را شروع می‌کنم.

قبل از اینکه سؤال بفرمایید من دو نکته عرض بکنم. نکته‌ی اول درواقع پیش فرضم این است که با شما به‌عنوان یک شخص دارم گفتگو می‌کنم نه با یک نشریه یا رسانه یا پایگاه خبری.

من گفتگوی شما را در وب‌سایت شخصی خودم منتشر می‌کنم(به هر حال چون من خبرنگار آزاد هستم) به شما قول می‌دهم که گفتگوی شما عیناً در وب‌سایتم منتشر شود. حالا ممکن است بعد از اینکه منتشر شد، سایت داخل ایران بردارد بازنشر کند مثل خبرگزاری فارس که مصاحبه من را با آقای ابوطالبی منتشر کرد، یا صداوسیما بازنشر کند و یا تلویزیون من و تو یا بی‌بی‌سی. ولی من به شما قول می‌دهم مصاحبه شما را اول در سایت خودم منتشر می‌کنم هرکسی هم خواست بردارد، دیگر بعد از آن می‌تواند منتشر کند.

اختیاردارید. به هرحال عرض من این است که من با شخص شما گفتگو می‌کنم. من با شخص ، طرف هستم. نه من از شهید مطهری بالاترم نه شما از متصدیان مجله‌ی زنِ روز قبل از انقلاب پایین‌ترید. لذا تکلیفم برای گفتگو خیلی روشن و شفاف است. نکته‌ی دوم و پیش فرضم باز این است که – خواهش می‌کنم این را خیلی دقیق بشنوید و اگر اشتباه می‌گویم باز تذکر دهید و تصحیح بفرمایید – شما به‌عنوان یک زن مسلمان ایرانی راجع به اصل موضوع حجاب ، به‌عنوان یک امر دینی و یک واجب دینی تردید و حرفی ندارید ،منتها در عمل کردن و در التزام شخصی خودتان ممکن است مشکل داشته باشید. مثل کسانی که اصل نماز را به‌عنوان ضرورت دین انکار نمی‌کنند ولی ممکن است تنبل باشند یا حال نداشته باشند نماز بخوانند. این فهم من درست است یا نه؟

به هر حال شما الآن در سؤالات من متوجه خواهید شد که من بسیار برای دین باوران و کسانی که حجاب را باور دارند احترام قائل هستم. منتها من خودم اعتقادی به حجاب، خصوصاً حجاب اجباری ندارم. اما می‌دانم که یکی از اصول شرع است و خانواده‌ی خودم هم ، همه‌ی زنان فامیل من باحجاب هستند و مسلمان هستند و خیلی هم به مسائل شرعی پایبند هستند. خوشحال می‌شوم که در این مصاحبه حداقل من بتوانم پرسشگری بکنم و مورد بازجویی قرار نگیرم. اگر اجازه دهید من سؤال‌هایم را بپرسم.

نه من اصلاً بازجویی نمی‌کنم. ولی فکر می‌کنم که حق دارم موضع شما را بدانم. واقعیتش این است که من با این پیش‌فرض دارم صحبت می‌کنم. شناختی هم که از شما دارم – علی‌رغم اختلاف بسیار زیاد سیاسی‌مان – این است که در مسائل حرفه‌ای خودتان پایبند و مقید هستید و اخلاق حرفه‌ای را رعایت می‌کنید و من هم با این اطمینان دارم با شما مصاحبه می‌کنم.

خیلی ممنونم که برخلاف بسیاری دیگر از روحانیونی که من زنگ می‌زنم اولاً اتهام جاسوسی نمی‌زنید و تلفن را قطع نمی‌کنید. به این دلیل که الآن ایران دارد با آمریکا مذاکره می‌کند از طرفی به ما که ناگزیر از کشورمان بیرون مان کردند اتهام می‌زنند که شما دارید از غرب و آمریکا خط می‌گیرید که این‌طور نیست و ممنونم که به سؤالاتم پاسخ می‌دهید.

اختیاردارید. اگر اجازه بدهید من یک عرض دیگر هم دارم. من فکر می‌کنم که همه‌ی ما لازم است در گفتگوهایمان خیلی صریح و شفاف باهم صحبت بکنیم. من فکر می‌کنم همه‌ی ما ایرانی‌ها – حالا چه منی که با تمام وجود به اصل انقلاب و نظام اعتقاددارم و خودم را فدایی این نظام و این کشور و این رهبر و این اعتقادات می‌دانم، چه دیگرانی که به هر دلیلی در بخشی یا همه‌ی این اعتقاد با من همراه نباشند – یکی از مشکلاتمان این است که خیلی شفاف و صریح باهم گفتگو نمی‌کنیم و همین تعارف کردن‌ها باعث می‌شود که بعداً دچار مشکل بشویم . به نظر من هیچ اشکالی ندارد که من و شما خیلی صریح و شفاف دو موضع کاملاً برعکس هم داشته باشیم ولی خیلی منطقی و انسانی هم باهم گفتگو کنیم.

من هم خیلی خوشحالم که این را می‌شنوم و خیلی شفاف هم‌عرض می‌کنم خدمت شما که من نقطه‌ی مقابل شما هستم. یعنی آن اعتقاداتی که شما دارید برای نظام و کشور و رهبری، ممکن است من نداشته باشم اما من خبرنگارم و قائل به این هستم که باید به عقیده‌ی مخالفم احترام بگذارم و پرسشگری بکنم و دخل و تصرف نکنم در مصاحبه‌ای که با کسی انجام می‌دهم و این خیلی ارزشمند است که شما گفتگو با مخالف را بر می‌تابید و اتهام نمی‌زنید. بسیاری معتقدند که این روزها شما به‌عنوان اولین چهره‌ای که در تلویزیون در مورد حجاب اجباری موضع‌گیری می‌کنید – چون هیچ روحانی نیست که در تلویزیون جمهوری اسلامی ظاهر شود و علیه حجاب اجباری حرف بزند – بسیاری معتقدند که این خیلی مثبت است و برخی دیگر هم معتقدند که چون موضوع حجاب اجباری به انفجار رسیده و هولناک شده ، شما را – چون چهره روحانی هستید و خطری هم ندارید برای نظام – با برنامه‌ریزی دعوت می‌کنند که درواقع این خشم جامعه فروکش کند. حرف عامه مردم این است که این (رفتار صداوسیما) یک نوع سوپاپ اطمینان است که شما درعین‌حال خیلی (از خطوط قرمز) عدول نمی‌کنید. خودتان چه پاسخی دارید به این‌طور نگاه‌هایی که مطرح می‌شود؟

ببینید این پاسخ من دقیقاً می‌تواند همان پاسخی باشد که شما وقتی متهم به جاسوسی می‌شوید، مجبور هستید بدهید. یعنی درواقع من اولاً خودم را می‌شناسم و از خودم مطمئنم. می‌دانم که دارم باور و اعتقاد خودم را می‌گویم. بازخوردها و واکنش‌هایی هم که دارد، به نظر من نشان می‌دهد که قضیه چطور است. متأسفانه باید اعتراف بکنیم که در سازوکار روابط رسانه‌ای ما چنین هوشمندی و درایت و دقتی نیست. ای‌کاش ما در جمهوری اسلامی در رسانه‌های عمومی‌مان مخصوصاً رسانه‌ی ملی و صداوسیما چنین درایت و تدبیری داشتیم که می‌آمدند کسی را می‌آوردند که حساب‌شده یک‌چیزی را بگوید و مثلاً برایش برنامه‌ریزی باشد که سوپاپ اطمینان باشد. آرزوی من این است که این اتفاق می‌افتاد ولی متأسفانه این‌چنین نیست.

بله ولی به‌هرحال اینکه جمهوری اسلامی به ما اتهام جاسوسی می‌زند بااینکه برخی از مردم می‌گویند آیا شما این حرف‌هایتان علیه حجاب اجباری را واقعاً از اعتقادات قلبی‌تان می‌زنید یا نه، خیلی فرق دارد. چون مردم یک‌جوری بی‌اعتماد شده‌اند. چه پاسخی دارید درواقع به مردمی که خیلی اعتماد به روحانیت ندارند، وقتی حتی از حق انتخاب و حجابشان دفاع می‌کند؟

من درواقع به آن‌کسانی که این اعتماد را ندارند حق می‌دهم به دلیل اینکه اعتمادشان مخدوش شده، ولی در مقابل آن‌ها هم جمعیت بسیار زیادی هستند، بدون اینکه بخواهم مقایسه کنم که آن‌ها هم اعتماد دارند. آن‌ها هم احساس می‌کنند که یک کسی آمده و باصداقت و صراحت و شفافیت موضع خودش رو گفته، حتی اگر اون موضع اشتباه باشد.

آقای زائری خودتان نگرانی ندارید که ممنوع‌التصویر بشوید؟ یعنی بعد از این صحبت‌ها و مصاحبه‌هایی که کردید. چون خط قرمز جمهوری اسلامی به نظر می‌رسد که حجاب باشد و این را دارد به هر قیمتی حفظ می‌کند. از اینکه از صداوسیمای کشور حذفتان بکنند نگرانی ندارید که برخوردی با شما صورت گیرد؟

نه، من از بودنش نفعی نمی‌برم که از نبودنش درواقع چیزی حاصل شود برای من. من به‌عنوان یک روحانی، به‌عنوان یک طلبه، وظیفه‌ی دینی خودم را تبلیغ دین می‌دانم و الآن هم اگر دارم صحبتی می‌کنم راجع به همین موضوع، اتفاقاً از موضع دفاع از حجاب است و دوست دارم این را به‌صراحت بگویم برای شمایی که درواقع التزامی ندارید و – قبل از اینکه به بحث حجاب اجباری برسیم- برای شمایی که ترک حجاب کردید. دارم با این صراحت عرض می‌کنم من اتفاقاً از موضع حفظ حجاب و حراست از حجاب این حرف‌ها را می‌زنم نه از موضع بی‌اعتنایی به حجاب.

بحث اجباری شدن حجاب منجر به این شده است که حتی بسیاری از دین‌باوران و کسانی که حجاب دارند هم احساس می‌کنند که یک نوع توهین به آن‌ها تلقی شده، یک نوع تنش در جامعه به وجود آمده در بین کسانی که چادر دارند و کسانی که ندارند.

بله دلیلش این است که اساساً در تشریع حجاب، حجاب به‌عنوان یک عنصر حفظ کرامت انسانی زن طراحی‌شده است. ارزش و گوهری است که باید قدر و قیمت دانسته شود. آن چیزی که ماجرا را به یک نوعی دچار یک حالت پارادوکسیکال و تعارضی کرده این است که ما الزام و اجبار داریم ایجاد می‌کنیم برای چیزی که خودبه‌خود باید جذاب باشد و موردعلاقه و مورد محبت باشد.

چرا حکومت جمهوری اسلامی به موضوع حجاب، نگاهی سیاسی دارد و از انتخاب شخصی خارجش کرده و چرا این‌قدر برایش حجاب مهم هست؟ چرا شش هزار میلیارد بودجه هزینه کرده فقط برای اینکه زن‌ها را متقاعد بکند که به‌اجبار حجاب بکنند؟

حالا من اصلاً از بودجه خبر ندارم. اما اصل اینکه این الزام به وجود آمده، اجتناب‌ناپذیر است. به نظرم اگر بخواهیم قضیه را درست بفهمیم فارغ از حب و بغض، باید مسیر تاریخی شکل‌گیری این ماجرا را بدانیم. قبل از انقلاب یک اتفاقی افتاده که به‌اجبار در دوره‌ی پهلوی اول حجاب از سرزن‌ها برداشته‌شده، با خشونت و با شدت و با خاطره‌های بسیار تلخی که همه‌ی ما می‌دانیم و بی‌حجابی به‌عنوان یک مظهر و ظهور و بروز دولت شاهنشاهی و دولت طاغوت و رژیم فاسد غربی حاکم بر کشور دیده‌شده است. بعد از انقلاب حجاب به‌عنوان یک عنصر اصلی از مظاهر دین موردتوجه و استقبال و علاقه و اصرار مردم بود. اکثریت مردم هم به دنبال حجاب بودند، اکثریت خانم‌ها به دنبال حجاب بودند. فیلم‌های مستند و عکس‌ها هم این را نشان می‌دهد.

ببینید آقای زائری، من این را خودم هم توی مصاحبه‌هایم می‌گویم در بین کسانی که انقلاب کردند بخش چشمگیری از مردم بودند که حجاب را می‌خواستند ولی این‌همه‌ی مردم نبودند؛ حتی اگر بودند آقای طالقانی هم این بحث را مطرح نمی‌کرد که تیتر اولِ روزنامه‌ی اطلاعات شود مبنی بر اینکه در حجاب، الزامی نخواهد بود. اگر شما می‌گویید که اکثریت می‌خواستند پس آن بخش از زنانی که بعد از انقلاب آمدند در خیابان، آن‌ها چرا علیه حجاب راهپیمایی کرده بودند؟

ما اگر قائل به دموکراسی هم باشیم و جمعیت را هم بخواهیم حساب کنیم، همه‌مان اعتقادداریم که اقلیت بسیار بسیار ناچیزی بودند که به حجاب اعتقادی نداشتند. اگر همان روزی که برای جمهوری اسلامی رأی‌گیری شد – که معنای این رأی‌گیری بخشی هم‌رأی به حجاب بود – اگر صراحتاً راجع به خود حجاب هم‌رأی گیری می‌شد، آیا شما فکر می‌کنید که کمتر از این رأی به جمهوری اسلامی به حجاب رأی داده می‌شد؟!

سؤال من این است که آیا واقعاً فکر می‌کنید رأی به جمهوری اسلامی یک معنایش رأی به حجاب اجباری بوده؟

الآن من راجع به اصل حجاب دارم حرف می‌زنم.

آن بخشی از مردمی که رأی دادند شاید به الگوهای کشورهای مسلمان نگاه می‌کردند . . .

من اعتقاددارم اتفاقی که افتاد این بود که درواقع روحانیتی که رویکرد اداره‌ی جامعه و حاکمیتی داشت مثل خود مرحوم امام – یک رویکرد بود – با رویکردی که روحانیت سنتی داشت و حالا که انقلاب پیروز شده بود توقع داشت که نظراتش تأمین بشود یک مقداری تفاوت داشت. برای همین شما می‌بینید وقتی خود حضرت امام تفسیر سوره‌ی حمد را از تلویزیون شروع می‌کند آن روحانیت سنتی آن برنامه را تعطیل می‌کنند. وقتی آیت‌الله خامنه‌ای به رهبری می‌رسد آن روحانیت سنتی یک‌چیزهایی را بر ایشان تحمیل می‌کند، حتی در ظاهر و پوشش ایشان. این تجربه‌ای که الزام و اجبار بکند از زاویه‌ای شروع شد و از یکجایی شروع شد و تصور این بود که این الزام و اجبار می‌تواند این ارزش الهی را در جامعه فراگیر بکند. نگرانی من هم به‌عنوان یک روحانی، یک طلبه که راجع به حجاب حرف می‌زنم این است که آن ارزش الهی و گوهری که برای حفظ کرامت زن بود را الآن ما داریم با اجبار یک‌جوری مطرح می‌کنیم، که انگار ناخوشایند است. مثل‌اینکه یک شخص گرسنه – که باید خودش برای غذا التماس بکند و دنبال غذا برود – شما به‌زور بخواهی که یک چلوکباب بسیار بسیار خوشمزه و مطبوع را به‌زور به حلق او بکنید. گفتمان حجاب اساساً قبل از اینکه به‌اجبار و الزام برسد، اساساً گفتمان ضعیفی نیست. خود شما که الآن در اروپا ساکن هستید دارید می‌بینید که بعضی از زنان مسلمان برای حفظ حجابشان سختی‌هایی را متحمل می‌شوند و لطمه‌هایی می‌خورند و با مشکلاتی مواجه هستند که بسیار بسیار بیشتر از آن مشکلاتی است که یک نفر برای حجاب برداشتن در ایران ممکن است با آن مواجه شود. اگر همین الآن در تهران کسی روسری از سرش بردارد، چه‌بسا که هیچ اتفاقی برایش نیفتد.

آقای زائری، بر اساس قوانینی که در کشور هست اگر کسی روسری از سرش بردارد هفتاد ضربه شلاق دارد و بر اساس قوانینی که در کشور هست اگر کسی از هفت‌سالگی روسری‌اش را بردارد حق تحصیل در کشور را نخواهد داشت. درست است؟

من دارم در تمام گفتگویم از اول تا آخر در مورد چیزی حرف می‌زنم که در عمل دارد اتفاق می‌افتد.

در عمل آیا دختری از هفت‌سالگی بگوید من این حجاب اجباری را نمی‌خواهم، آیا می‌تواند به مدرسه برود؟!

نه. به خاطر اینکه قانون این است و قانون هم دارد اجرا می‌شود. من حالا سؤالم و خواهشم از شما این است که همین قانونی که دارد اجرا می‌شود نه آن چیزی که روی کاغذ است و عمل نمی‌شود، آن قانونی که دارد اجرا می‌شود را شما مقایسه کنید با قانونی که در بقیه‌ی کشورها دارد عمل می‌شود. بعضی‌ها به خاطر اینکه حجاب داشتند بچه‌هایشان را از آن‌ها گرفته‌اند. این درست است یا نه؟!

نه نه. آقای زائری من اولاً دارم در مورد ایران حرف می‌زنم. کشوری که هیچ‌کسی حق ندارد راجع به حجاب اجباری در روزنامه‌های داخلی بنویسد. آمریکا مثلاً رسانه‌های آزاد زیاد دارد. مردم آمریکا هم از ظلمی که به آن‌ها بشود، چه وقتی‌که پلیس به سیاه‌پوست‌ها شلیک می‌کند، چه وقت‌هایی که حتی اوباما یا هیلاری کلینتون یا هر سیاستمداری دروغ بگوید یا تخطی بکند از قانون، رسانه‌های آزاد اینجا نقدشان می‌کنند. من ایرانی هستم و دلم هم می‌خواهد داخل ایران بنویسم. حالا اینکه از آمریکا زنگ می‌زنم مسئول این نیستم که همه نقص‌های قانونی کارهای ظالمانه‌ای که هر کشوری می‌کند را من در موردش جواب بدهم. سؤال من این هست که آیا به نظر شما حکومت ایران هیچ‌وقت حاضر است بپذیرد که این اجبار از ابتدا اشتباه بوده و به تعبیر شما اعتراف بکند به این اشتباه یا نه؟

حکومت ایران که یک نفر نیست ، من نه از حکومت خبردارم ، نه یک روزی خواهد رسید که یک نفر بخواهد به‌عنوان حکومت صحبت بکند.

آیا امکان این وجود دارد که یک روزنه‌ای باز شود که کسانی مثل شما زیاد بشوند و حکومت هم به این نتیجه برسد که بیاید در مورد حجاب اختیاری موضع‌گیری صریح کند؟

جمهوری اسلامی یک حکومت دیرپا و با عمر طولانی نیست و روحانیت ما هم سابقه‌ی سیاست‌گذاری اجرایی برای حاکمیت نداشته است. سی‌وپنج سال کل عمر این حکومت است. در خیلی از مسائل فرهنگی، اجتماعی، سیاسی تازه دارد تجربه کسب می‌کند. ما در برخورد با خیلی از موارد از گیرنده‌های شبکه‌های ماهواره‌ای بگیرید تا خیلی موضوعات دیگر(مثل الزام حجاب) الآن داریم آزمون‌وخطا می‌کنیم. تجربه‌هایمان راداریم می‌بینم. چه‌بسا یک روزی به این نتیجه برسیم که از اول نباید این اجبار ایجاد می‌شد، کما اینکه نظر شخصی من این است. من اتفاقاً همان‌طور که عرض کردم ، بازهم تصریح می‌کنم که این را از موضع انفعال و بی‌اعتنایی به حجاب نمی‌گویم ، این را از این موضع می‌گویم که حجاب که یک امر ارزشمندی است باعث شده که امروز به اینجا برسیم که زن من، دختر من ،مادر من ،خواهر من و بسیاری از بستگان خود شما – که فرمودید که قبل از انقلاب و بعد از انقلاب برایشان فرقی نمی‌کرده و به این حجاب اعتقاددارند و آن را با اعتقاددارند استفاده می‌کنند – در کنار کسانی قرار می‌گیرند که با اجبار و الزام روسری سرشان است.

به‌هرحال این حرف‌هایی که شما دارید می‌زنید و اعتراضاتی که زنان ایرانی دارند به حجاب اجباری می‌کنند در جایگاه خودش مؤثر و مفید هست. اما فکر می‌کنید چه راهکار اجرایی وجود دارد برای اینکه حاکمیت تن بدهد به سخنان بخش زیادی از جامعه‌ی ایرانی که به حجاب اجباری نه می‌گویند و هرساله گشت ارشاد نریزد در خیابان که با باطوم و زور بخواهد آن‌ها را وادار به حجاب بکند؟

من فکر می‌کنم در مسائل اجتماعی مخصوصاً مسائلی با این حساسیت ، ما اول باید یک مقداری واقع‌گرایانه و واقع‌بینانه مسئله را بررسی کنیم. مسئله، مسئله‌ای نیست که به‌راحتی با یک دستور و فرمان و یک اعلامیه حل شود. به‌هرحال در این جامعه عده‌ای هستند که دچار سو تفاهم‌هایی هستند و این‌سو تفاهم‌ها هم‌ریشه دارد. همان‌طوری که شما فرمودید بسیاری از مردم هستند که به منِ روحانی اعتماد ندارند و بسیاری از مردم هم هستند بیشتر از گروه اول و اتفاقاً ممکن است که به شما اعتماد نداشته باشند. اگر من و شما و دیگرانی باشیم که بخواهیم این‌سو تفاهم‌ها برطرف شود به نظر من راه درازی جلوی مان است. اول باید باب گفتگو باز شود، باب فهم طرف مقابل باز شود. اگر شما نسبت به من روحانی اعتقادتان این باشد که من یک آدم عقب‌مانده‌ی متحجر و خودخواه هستم، هیچ‌وقت نمی‌توانید با من گفتگو کنید. اگر من هم نگاهم نسبت به شمایی که حجاب ندارید این باشد که خدایی نکرده یک آدم فاسد و فاسق هستید طبیعتاً نمی‌توانم با شما گفتگویی بکنم. من فکر می‌کنم اول باید این‌سو تفاهم‌ها را برطرف کرد. بخشی از این مردم هم از شما – شخص شما رو عرض نمی‌کنم – از بسیاری این سؤال را می‌کنند که آن‌طرف هم یک اتفاق‌هایی افتاده است. صد و هفتادوپنج غواص ایرانی را دست‌بسته زنده‌به‌گور…

آقای زائری! من در مورد صد و هفتادوپنج غواص ایرانی هم نمی‌خواستم الآن وارد شوم ولی وقتی شما این بحث را مطرح کردید مایلم بگویم که ایدئولوژیک کردن بحث جنگ باعث شده که حتی عزاداری را هم برای ما خط می‌کشند که شما نباید چنین کنید. الآن کمیته‌ی پیدا کردن مفقودین و کشته‌شده‌های جنگ، اعلام کرده که ما همدردی‌ها و همدلی‌های کسانی که بیرون از ایران هستند و برانداز هستند را نمی‌پذیریم. درحالی‌که اعضای خانواده‌ی خودِ من، جزو مجروحان جنگی هستند، و از نزدیکان خود من، برادران خود من، همه‌ی مردان خانه‌ی من در زمان جنگ جبهه بودند زخمی و شیمیایی برگشتند. چرا فکر می‌کنید که از خون شهدا استفاده می‌کنند برای اینکه بگویند که شما باید حجاب را رعایت کنید و چون حجاب را رعایت نمی‌کنید پس شما خائن به خون شهدا هستید؟

فرمایش شما دقیقاً تأیید حرف من هست. من حرفم همین است. من می‌گویم ما برای اینکه به یک گفتگو برسیم و برای اینکه مشکلات اجتماعی‌مان حل شود اول باید طرفین همدیگر را درک بکنند. همان‌طور که شما انتظار دارید – و انتظارتان هم درست است – شما و دیگرانی – که داخل خود ایران هم ممکن است باشند – بسیاری از خانم‌ها که اعتقاد به حجاب هم ندارند، اگر انتظار دارند طرف مقابل به‌صرف نداشتن حجاب آن‌ها را متهم به خیلی از مسائل غیر ارزشی و غیراخلاقی نکند، از این‌طرف هم این توقع است که این تفاهم به وجود بیاد.

سؤال من برمی‌گردد به همین بحثی که مطرح کردید. چرا استفاده ابزاری و ایدئولوژیک می‌شود از خون شهدا برای سرکوب زنان؟

آن‌کسی که استفاده‌ی ابزاری می‌کند، کارش محکوم هست ولی آن‌کسی که برادرش شهید شده و در آخرین لحظات قبل از شهادتش تمام دغدغه‌اش این بوده که عفت و حیا و نجابت و ارزش‌های اخلاقی خواهرش و دخترش حفظ شود، این ربطی به مسائل ایدئولوژیک ندارد. اگر این پیام دارد منتقل می‌شود در کانتکس و فضا و حال و هوای خاصش هست، که ما تا این را نفهمیم نمی‌توانیم درواقع با طرف مقابل گفتگو کنیم. کما اینکه من خودم دارم عرض می‌کنم قبل از اینکه شما بفرمایید، من هم وظیفه‌ی خودم می‌دانم اگر بخواهیم مسئله حل شود باید طرف مقابلم را درک بکنم و به‌صرف اینکه او حجاب ندارد متهمش نکنم. اتفاقاً بخش عمده و بلکه قریب به‌اتفاق همین زنانی که شما نگرانشان هستید کسانی هستند که شب احیا، قرآن به سر می‌گیرند. کسانی هستند که روز عاشورا گریه می‌کنند و در مجالس حضور دارند. من می‌خواهم اتفاقاً بگویم ما از این موضع دیداری‌مان است که راجع به حجاب داریم حرف می‌زنیم. من حجاب را به‌عنوان یک ارزشی کنار ارزش‌های دیگر دارم تعریف می‌کنم.

وقتی در خیابان می‌روید ، اگر خودتان ببینید که زنی حجابش را رعایت نمی‌کند و مطابق قوانین جمهوری اسلامی نیست آیا همچنان برخلاف اینکه الآن می‌گویید، عقیده دارید که باید حق انتخاب داشته باشد یا امربه‌معروف می‌کنید؟ جلو می‌روید و به آن زن تذکر هم می‌دهید؟

من هیچ‌وقت سراغ آن زن نامحرم نمی‌روم و منِ روحانی با یک خانم هیچ‌وقت در خیابان دهن به دهن نمی‌شوم. اما شرایطی بوده که همسر او بوده، برادر او بوده، شرایطی بوده که توانستم تذکر بدهم، بله وظیفه شرعی خودم می‌دانم که امربه‌معروف و نهی از منکر بکنم. اما من معتقدم یک منکری بزرگ‌تر از بدحجابی است و آن بی‌عدالتی است. من منکر بی‌عدالتی، منکر اختلاس، منکر رشوه، منکر ربا را بالاتر از بی‌حجابی می‌دانم و این را با صدای بلند فریاد می‌زنم، و اتفاقاً از موضع روحانیت و آخوندی و طلبگی‌ام وظیفه می‌دانم این را با صدای بلند فریاد بزنم و از هر تریبونی استفاده کنم و بگویم آن دینی که من می‌شناسم و آن دینی که من خودم را فدایی آن می‌دانم، آن دینی نیست که بی‌حجابی را یک منکری بداند بالاتر از همه‌ی منکرات. آن دینی که من می‌شناسم اولویت‌هایی دارد که حجاب اولویت اولش نیست. اولویت‌های مهم‌تر از حجاب هست.

به نظر شما چرا جمهوری اسلامی به مدل لبنان و ترکیه و کشورهای مسلمان همسایه نگاه نمی‌کند؟

اولاً ایران خصوصیات خودش را دارد – مثل خیلی از مسائل دیگر از مسائل جغرافیایی و آب و هوایی و مسائل زیست محیطش، تا مسائل اجتماعی و فرهنگش – که لزوماً تطبیق کاملی با ترکیه و پاکستان و لبنان و عراق نمی‌کند. اما من به جدّ معتقدم در حوزه‌ی مسائل فرهنگی و اجتماعی ما نیاز داریم از تجربه‌ی دیگران استفاده کنیم. قانون زمانی رَوایی و مقبولیت دارد که اولاً ناظر به واقعیت بیرونی باشد و بشود اجرا کرد. ثانیاً پیش‌فرض آن قانون مسبوق باشد و این باشد که در حوزه‌های رسانه‌ای، تبلیغاتی، فرهنگی کاری برایش صورت گرفته باشد. شمایی که از حجاب خوشتان نمی‌آید یا تجربه‌ی شخصی دارید – شخص شمارا نمی‌گویم – یا تجربه‌ی ناخوشایندی دارید یا تصوری که از حجاب دارید تصور منحط یا پایینی است، حجاب را مال طبقه‌ی کلفت و فقیر و بدبخت می‌دانید، حجاب را نماد جهل و نادانی می‌دانید، و من هم اگر همین تصور را از حجاب داشتم باحجاب کاری نداشتم. متقابلاً شما هم اگر تلقی‌تان از حجاب، تلقی متفاوتی بود و حجاب را یک ارزش متعالی می‌دانستید از آن فرار نمی‌کردید. اینکه من به گفتگو دعوت می‌کنم و اصرار دارم، برای این است که ماها نیاز داریم این حرف‌ها را با همدیگر بزنیم و آرزوی من این است که ما یک روزی در داخل کشور، تلویزیون ما این‌قدر ظرفیت داشت که همین موضوعات را خانم‌ها بیایند و به‌صراحت و راحتی باهم در موردش حرف بزنند.

ببینید آقای رسایی دریکی از مصاحبه‌هایش گفته که زنانی که به حجاب اجباری اعتقاد ندارند ، می‌توانند از کشور خارج بشوند. شما درواقع چه ارزیابی دارید در مورد چنین سخنانی که از طرف آقای رسایی یا خیلی‌های دیگر مطرح می‌شود که می‌گویند آن‌هایی که به حجاب اعتقاد ندارند از ایران می‌توانند بروند؟

من ادبیاتم این نیست، چون فکر می‌کنم همین ادبیات را طرف مقابل می‌تواند با من داشته باشد و ما قرار نیست باهم این‌جوری زندگی کنیم. من فکر می‌کنم که باید گفتگو کرد و سو تفاهم‌ها را برطرف کرد. البته آنجایی که قانون قرار است حاکم باشد همه باید در مقابل قانون تسلیم باشیم. یکی از اتفاقات بدی که در این سالها افتاده، این است که ارزش و قیمت و اعتبار قانون را برخی ، یک مقداری سست کرده‌اند. من فکر می‌کنم قانون یک حرمت و یک اعتباری دارد که همه‌ی ما – حتی کسی مثل من – باید خودش را در مقابل قانون کاملاً خاضع و تسلیم ببیند. اما هر خانواده‌ای هم این را درک می‌کند که با قانون نمی‌شود روابط خانوادگی را حفظ کرد. ماقبل از قانون باید فضای محبت و عاطفه و رابطه و دوستی و مهربانی را ایجاد بکنیم.

آقای زائری! من آقای رسایی را مثال آوردم که گفته بودند زنانی که به حجاب اعتقاد ندارند ایران را ترک کردند، ازیک‌طرف آقای روحانی بیرون از ایران دعوت می‌کند که همه‌ی ایرانی‌ها می‌توانند بیایند و از وطنشان دیدار بکنند. شما کتاب خاطرات آقای روحانی را شاید خوانده باشید، می‌گوید که خود ایشان ازجمله کسانی بوده که در مورد اعمال قانون حجاب اجباری در اداره‌ها مسئول بوده و می‌گفت که بعضی از زن‌ها شروع کردند به نق زدن ، بازهم پافشاری کرده و این قانون اجراشده است. الآن که آقای روحانی در قدرت هست، حرف شما خطاب به ایشان چه هست؟

من فکر می‌کنم که بزرگ‌ترین کاری که آقای دکتر روحانی باید انجام بدهند این هست که الزامات و ضرورت‌های حوزه‌ی اجرا و اداره‌ی کشور را بیشتر به دوستان خودشان گوشزد بکنند. فکر می‌کنم که خیلی از دوستان درواقع سو نیتی ندارند.

من سؤالم این است که آیا الآن که ایشان در قدرت است، حرف شما خطاب به ایشان در مورد موضوع حجاب چی هست؟

من با ایشان حرفی ندارم به دلیل اینکه نسل قبل از ما با یک دیدگاه‌هایی کشور را اداره کرده و پیش برده، الآن تجربه دارد. من از آن تجربه‌ها سعی می‌کنم استفاده بکنم. اگر قرار باشد نسل ما در ادامه‌ی مسیر، خدمتی به کشور و شهروندان این کشور بکند باید از آن تجربه‌ها استفاده بکنند و کار را هم درست‌تر انجام بدهند.
آیا این مطلب در صفحه اصلی باشد ؟

دویچه‌وله: گروه‌های تندرو در ایران می‌گویند مسئولان کشور فقط صحبت از “توافق” می‌کنند اما “جنگ قطعا اتفاق خواهد افتاد” و باید مردم را برای جنگ آماده کرد. طرفداران دولت در مقابل می‌گویند تندروها کسب‌وکارشان در جنگ و جنگ‌طلبی است.

حسن روحانی معتقد است پیروزی او در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ پیروزی گفتمان “تعامل با جامعه جهانی” بود. او پیش از انتخابات گفته بود: «ما برای اینکه به اهداف ملی دست پیدا کنیم و برای اینکه کشور را از تحریم ظالمانه نجات دهیم و برای اینکه روابطمان را با دنیا براساس تعامل سازنده بنیانگذاری کنیم در این عرصه ورود کرده‌ایم.»

پس از پیروزی درانتخابات نیز گفت: «پیام انتخابات ۱۳۹۲ سیاست خارجی پویا و فعال با جهان بود که البته همراه با احترام، منافع و حفظ حقوق متقابل است.»

براین اساس او بلافاصله پس از آغاز دوره ریاست‌جمهوری‌اش مذاکره جدی با قدرت‌های بزرگ به‌ویژه آمریکا برای حل و فصل مناقشه‌ی هسته‌ای و برچیدن تحریم‌های ایران را در دستور کار نخست دولت خود قرار دارد.

دو سال مذاکرات نفس‌گیر تیم سیاست خارجی روحانی با قدرت‌های جهانی اکنون به هفته‌های و روزهای پایانی خود نزدیک می‌شود. آگاهان می‌گویند اصو‌ل‌گرایان تندرو این روزها تمام نیروی خود را به کار گرفته‌اند تا مانع از توافق دولت روحانی با قدرت‌های جهانی شوند. تجمع و تحصن روزهای اخیر تندروها در شهرهای مختلف کشور بخشی از این تلاش‌هاست.

«مردم را برای جنگ آماده کنید!»

پایگاه خبری “آرمان پرس”، یکی از تریبون‌های تندورهای اصول‌گرا، در مخالفت با سیاست دولت در مذاکرات هسته‌ای، اعلام کرده که “قطعا جنگ خواهد شد” و از مسئولان کشور خواسته “مردم را برای جنگ و جهاد آماده کنند”.
تظاهرات علیه مذاکرات هسته‌ای

تظاهرات علیه مذاکرات هسته‌ای

این وبسایت نوشته است: «این روزها و در زیر سایه افزایش تهدیدها و حتی تهدید اتمی کشورمان برای اولین بار در طول انقلاب اسلامی، مسئولان نه تنها برنامه‌ای برای آمادگی مردم در مقابل این تهدیدها ندارند بلکه در اقدامی عجیب مردم را به فرار از جنگ و پناه بردن به دیپلماسی خنده که انتهای آن به هیچ عنوان مشخص نیست دعوت می‌کنند.

بیشتر بخوانید: صفحه ویژه پرونده هسته‌ای ایران

به نظر این وبسایت اصول‌گرا، دولت روحانی هیچ اعتقادی به “جنگ” و “آماده‌سازی” مردم ندارد، “اما نیروهای اصول‌گرا را چه شده است که در سکوتی خفت‌بار فرو رفته‌اند و تلاشی برای تزریق نیروی جنگ و جهاد در مویرگ‌های جامعه نمی‌کنند؟”

“آرمان‌پرس” می‌افزاید: «تا به کی باید فریاد توافق سر داد و از جنگ فرار کرد؟ مباحث مذاکره و تحریم تا به کجا؟ چرا ملت را درگیر تورم و رفاه و بیمه کرده‌ایم؟ و چرا هیچ کس خبری از جهاد پیش رو دم نمی‌زند؟ جهاد و جنگی که قطعا اتفاق خواهد افتاد.»

«کسب‌وکار تندروها در جنگ است»

یک روحانی طرفدار سیاست‌های دولت اما می‌گوید ذات وجودی و کسب و کار گرو‌ههای تندرو در “جنگ و جنگ‌طلبی است؛ حالا چه جنگ نرم، چه جنگ سرد، چه جنگ لفظی و چه جنگ با سلاح”.

آیت‌الله محسن غرویان، یکی از استادان حوزه عملیه قم با اشاره به تجمع‌های تندروها در روزهای اخیر به خبرگزاری کار ایران (ایلنا) گفت: «این‌ها (تندروها) می‌خواهند تمام مملکت را به این حالت جنگ‌طلبی بکشانند و از صلح و آرامش و روابط حسنه و توافق، اصلا تنفر دارند، به طور ژنتیکی و ذاتی این‌چنین‌اند و این تجمع‌ها هم در راستای همین هدف است.»

غرویان افزود، همین چند ساعت پیش پیامکی برای من فرستادند که “مسئولان مملکت چرا مردم را برای جنگ آماده نمی‌کنند؟ فقط صحبت از توافق می‌کنند و صحبت از آرامش می‌کنند؛ مگر جنگ و جهاد در اسلام نداریم؟ باید مردم را برای جنگ هم آماده کرد؛ سخن از توافق و سبد کالا نباید باشد”.

این استاد حوزه می‌گوید‌: «متأسفانه عده‌ای دنبال این تفکر خشونت و جنگ و زدوخورد با همه دنیا هستند و نمی‌خواهند توافق برقرار شود. مسئله دیگر هم این است که واقعا بسیاری از این‌ها درد مردم را درک نمی‌کنند و می‌گویند تحریم هیچ اثری ندارد. آن آقا هم در دولت قبل می‌گفت این قدر قطعنامه صادر کنید تا قطعنامه‌دانتان پاره شود و از این حرف‌ها؛ اما الان همان‌ها آمده‌اند و می‌گویند تحریم‌ها باید یکجا لغو شود.»

آیت‌الله غرویان معتقد است، هدف تندروها «شکست دادن مذاکرات و دولت در زمینه دیپلماسی خارجی است چراکه اینها از انتخابات ۹۲ به این طرف عقده‌دار شده‌اند؛ کاندیدای خودشان در آن انتخابات رأی نیاورده و به هر حال می‌خواهند این دولت را زمین بزنند».