اخبار

ایران من و تو: آقای علم‌الهدی، بر عکس شما، ما عاشق ایران هستیم
-آقانی علم‌الهدی، اگر فکر می‌کنی که ایرانی بودن اینقدر سخت است، لطفا تشریف ببرید ثبت احوال و بگوئید عنوان ایرانی بودن را از شناسنامه شما بردارند، بعد ببینید چه هویتی دارید؟ قرار نیست که ما میان هویت دینی و ملی خودمان شکاف ایجاد کنیم و گزگ به دست دشمنان قسم‌خورده این مملکت بدهیم تا هر چه دلشان می‌خواهد بگویند. سیطره تفکرات افرادی مانند شماست که باعث شده هر کشور نوظهوری یک جایی قد علم کند و هر روز یکی از شخصیت‌های تاریخی را ما بدزدد. بروید به همین کشورهای آسیای مرکزی نگاه کنید. نگاه کنید که چگونه برای یک شاعر، یک فیلسوف و یک منجم و دانشمندی که در حوزه ایرانِ فرهنگی می‌زیسته سر و دست می‌شکنند تا او را از آن خود کنند؟ بروید ببینید همین مولوی را چگونه ترکیه دزدیده است، نظامی را چگونه حکومت باکو از آن خود کرده و حالا هم دندان طمع برای شهریار، قطران تبریزی و … تیز کرده است.
-بروید در همین افغانستان که در قسمت شرقی شما است، تحقیق کنید که برای سنایی غزنوی چه می‌کنند؟ در ازبکستان بروید نگاه کنید که به بچه‌هایشان درس می‌دهند که تخت جمشید را قوم ازبک ساخته و بعد شما و دوستان‌تان تاریخ ایران را 1400 سال خلاصه می‌کنید و همه چیز را تخطئه؟ بروید و نگاه کنید که در تاجیکستان چگونه رودکی سمرقندی را بزرگ می‌دارند و برای فردوسی چه می‌کنند؟ کشورک‌ امارات عربی به چه شکل در حال دزدیدن هویت تاریخی جنوب ایران است و اطرافیان ما به چه شکل هر روز یکی از میراث‌های تاریخی ما را به اسم خود سند می‌زنند. همه دنیا در حال تاریخ سازی برای خود است، دنبال این هستند تا خود را به جهان معرفی کنند و بعد شما می‌آید و زیر همه چیز می‌زنید، ای کاش یکی بود به شما می‌گفت در جهان امروز اوضاع از چه قرار است. ما تاریخی را که می‌توانیم سالانه میلیاردها دلار از آن درآمد داشته باشیم، حذف می‌کنیم آن هم به چه قیمتی؟
-یک آمار از مردم بگیرید که در مورد حرف‌های شما چگونه فکر می‌کنند. چند درصد مردم حرف‌ها و مواضع شما را تایید می‌کنند. درست است که به برکت خون شهدا امروز به مقامی رسیده‌اید که تریبون دست‌تان است و هر چه دوست دارید می‌گوئید، اما آیا یادتان به خودتان در دانشگاه امام صادق (ع) در دوران جبهه و جنگ می‌آید؟ یادتان هست که چه کار می‌کردید؟ من نیازی به توضیح ندارم، اما آنهایی که در آن دوران در دانشگاه امام صادق (ع) درس می‌خواندند می‌توانند گواهی دهند که شما به همراه یک بنده خدای دیگر در مورد جبهه و جنگ و دفاع از کشور چگونه فکر می‌کردید!! اگر نبود نقش کاریزما و دوست‌داشتنی بنیانگذار انقلاب، حضرت امام خمینی (ره)، شک نداشته باشید که با مدیریت امثال شما تهران سقوط کرده بود!! همانگونه که در سال آخر جنگ فاو سقوط کرد، شاید دلیلش را بسیار بیشتر از من بدانی که آن روزها سن و سالی نداشتم؟
-ما امروز در گرداب مشکلات غوطه‌‌ور هستیم، لطفا شما نمک بر زخم مردم نپاشید، در این روزهای سخت و طاقت‌فرسا اگر شما سکوت کنید و چیزی نگوئید، به مراتب بهتر است، البته اگر خیلی‌ از شماها چیزی نگویند. تریبون نماز جمعه به شکلی شده که متاسفانه روز به روز مردم بیشتر و بیشتر از آن گریزان شده‌اند. بروید تحقیق کنید چرا در همین کشورهای همسایه ما در نماز جمعه جایی برای نشستن نیست، اما در کشور ما به جز در روزهایی که رهبر انقلاب خطبه می‌خوانند یا نماز عید برگزار می‌کنند، کسی برای شنیدن سخنان شما نمی‌آید؟ در این مورد هم تحقیق لازم است. قرار نیست در چارچوب اتاق خود نشسته و با مردم لج‌بازی کنید و از این دست حرف‌ها بزنید، همین صدا و سیما که مردم را چند پاره کرده و آنها را به سمت تلویزیون‌های معاند سوق داده، کافی است.
-آقای علم‌الهدی، شما یک مسلمان ایرانی هستید، اما من یک ایرانی مسلمان هستم. اجداد من اول زرتشتی بودند و بعد مسلمان شدند، بعد هم مسلمان شدند، پاسدار دین بودند. کسی حق ندارد به هویت من توهین کند، کما اینکه من به هویت کسی توهین نمی‌کنم. ما در این کشور اهل سنت، زرتشتی، کلیمی، ارمنی و عاشوری داریم که در کنار ما در برابر دشمن مقاومت می‌کنند. ما هشت سال با عراقی جنگیدیم که بیشتر نظامیانش شیعه بودند، اگر بحث تشیع بود، پس آنها هم حرفی برای گفتن دارند. من بر اساس وظیفه دینی خودم و بعد هم برای دفاع از هویتم باید این حرف‌ها را می‌زدم. شما تریبون و رسانه دارید، تریبون من همین کانال است که دوستان محبت می‌کنند و روزی 20 تا 30 نفر از آن کم می‌کنند… در پایان آنکه، برعکس شما من عاشق وطنم هستم، استخوان‌های 100 پشت من در دشت‌های ایران پوسیده است و من به احترام آنها کلاه از سر بر می‌دارم…. و در پایان؛ والعاقبه للمتقین.

رادیوفرانسه: وزارت دادگستری آمریکا روز چهارشنبه ٧ آذر/ ٢٨ نوامبر، دو ایرانی به نام‌های “محمدمهدی شاه‌ منصوری” ٢٧ ساله و “فرامرز شاهسوندی” ٣٧ ساله را به حمله سایبری به ٢٠٠ شهر و مؤسسه آمریکا و بیش از ۶ میلیون دلار اخاذی متهم کرد.

این ٢ ایرانی، متهم شده‌اند که از ایران سیستم‌های انفورماتیک مراکز دولتی و خصوصی با بدافزاری به نام “سام سام” مورد حمله قرار داده‌اند و بیت‌کوین‌هایی (یک نوع پول دیجیتال) را به دست آورده‌اند.
این دو ایرانی که در ایران زندگی می‌کنند، همچنین متهم شده‌اند که قصد فلج کردن مراکزی در شهرهای “آتلانتا”، “نیوآرک”، بندر “سان دیگو”، اداره حمل و نقل “کلورادو”، ۶ بیمارستان و مراکز درمانی آمریکا و دانشگاه شهر “کلگری” کانادا را داشته‌اند.
دادستان نیوجرسی شاکی اصلی پرونده است و علی‌رغم حضور این دو هکر در ایران، علیه آنها اعلام جرم کرده است.

“راد روزنستاین” قائم‌مقام وزیر دادگستری آمریکا، با انتشار بیانیه‌ای نوشت که «متهمان می‌دانستند که هک کردن رایانه‌ها، مشکلات بسیاری را برای قربانیان بی‌گناه به همراه دارد».
بر اساس گزارش وزارت دادگستری آمریکا، “شاه‌ منصوری” و “شاهسوندی”، اولین بار بدافزار خود را در دسامبر ٢٠۱۵ به اجرا گذاشتند و بعد در ژوئن و اکتبر ٢٠۱٧ نسخه‌های پیشترفته‌تری از این بدافزار را اجرا کردند.

به عنوان نمونه، بر اثر حملات این دو ایرانی، سیستم‌های انفورماتیک شهر “آتلانتا” که دارای نیم میلیون جمعیت است، در ماه مارس گذشته به مدت ۶ روز از کار افتاده بود و بسیاری از مردم این شهر نتوانسته بودند که پرداخت‌های اینترنتی خود را انجام دهند.

برای شناسایی این دو هکر، “اف بی آی”، “آژانس جرایم ملی، پلیس یورکشایر غربی” در انگلیس همراه با “سرویس پلیس کالگاری” و “پلیس سلطنتی کانادا”، با یکدیگر همکاری امنیتی کرده‌اند.

رادیو فردا: ابوالفضل قدیانی، زندانی سیاسی و از چهره‌های منتقد حکومت ایران، در مطلبی گفته است، قدرت متمرکز و مادام‌العمر علی خامنه‌ای رهبری جمهوری اسلامی عامل فساد گسترده در کشور است.

ابوالفضل قدیانی در این مطلب که چهارشنبه هفتم آذرماه در وب سایت «کلمه» منتشر شده ، نوشته است: «به همان میزان که بحران اقتصادی، سیاسی و اجتماعی در ایران به وخامت می‌گراید و مخالفت مردم با نظام استبداد دینی و در رأس آن آقای علی خامنه‌ای عمیق‌تر و گسترده‌تر می‌شود، دستگاه‌های امنیتی استبداد که هراس دائمشان بیشتر شده است تنها چاره را در تشدید سرکوب می‌جویند.»

آقای قدیانی اضافه کرده است :« این هراس همیشگی، هراس از دست دادن قدرت است، آن هم قدرت غاصبانه‌ای که به جان مستبد گره خورده است و انفکاک از آن کابوسی است که روز روشن را به چشمان او تار می‌کند و او برای حفظ این قدرت و استیلای هر چه تمام تر بر ملت، به هر کار خلاف قانون و اخلاقی دست می‌یازد.»

پس از مرگ آیت الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی در خرداد سال ۱۳۶۸، علی خامنه‌ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی منصوب شد و از آن زمان تاکنون «شخص اول» جمهوری اسلامی ایران است.

این زندانی سیاسی در این مطلب با اشاره به این که «ام‌الفساد در این میان حکومت مادام‌العمر است» نوشته :«بر کسی پوشیده نیست که قدرت در این کشور متمرکز در دستان ولی فقیه است و اوست که به دلیل خارج بودن از دایره نظارت و مسندنشینی مادام‌العمر اینچنین مفاسد قدرت را در تار و پود جامعه گسترانده است. رییس جمهوری که از صافی نظارت استصوابی گذشته است و دایره اختیاراتش چنان تنگ است که اختیار عزل و نصب آزاد وزرای کلیدی‌ کابینه‌اش را ندارد حداکثر همان تدارکات‌چی بیت رهبری است.»

ابوالفضل قدیانی در پایان مطلب خود با اشاره به این که «راه برون‌رفت همانا مقاومت و اعتراض است» نتیجه گیری کرده است:«اگر چنین مقاومت و اعتراضی همگانی شود تسلیم استبداد به خواست عمومی و برگزاری رفراندوم جهت تغییر نظام فعلی به جمهوری دمکراتیک سکولار (یعنی نظامی که در آن نهاد دین از نهاد حکومت جدا باشد) دور از دسترس نخواهد بود.»

ابوالفضل قدیانی درم طلب خود در ۱۵ مورد به اعتراضات و وضعیت زندانیان سیاسی در کشور برای توضیح « تشدید فضای سرکوب در این مدت اخیر» پرداخته است.

وی از برخورد و تبعیض علیه اقلیت های دینی و به ویژه بهاییان و همچنین دراویش گنابادی به شدت انتقاد کرده است.

آقای قدیانی همچنین از اعتراضات کارگران، کامیونداران و معلمان حمایت کرده است.

ابوالفضل قدیانی یکی از ۱۵ فعال سیاسی و مدنی ایرانی است که سال گذشته در بیانیه‌ای خواستار برگزاری رفراندوم به منظور گذار مسالمت‌آميز از نظام جمهورى اسلامى به يك دموكراسى سکولار پارلمانى شده بود.
با استفاده از وب سایت کلمه؛ خ

ایران وایر: ازدواج «احمد خمینی»، نتیجه روح‌الله خمینی با «فاطمه‌ دانش‌پژوه»، نتیجه «محمدرضا موسوی گلپایگانی» هم حاشیه‌ساز شد.

احمد پسر «حسن خمینی» است که در سال‌های اخیر به واسطه حضور در شبکه‌های اجتماعی، به یک سلبریتی مذهبی تبدیل شده و برای خانواده خمینی حاشیه‌هایی به همراه آورده است. این نوطلبه ۲۰ ساله اسب‌سواری می‌کند، گوشی همراه ۱۰ میلیون تومانی دارد، در قامت یک خلبان ظاهر می‌شود، با برخی دختران نوجوان عکس مشترک دارد و مراسم عمامه‌گذاری خاص و پر حرف و حدیثی داشته است.

حالا او در ۲۰ سالگی با دختری از خانواده یکی از مراجع تقلید شیعه ازدواج کرده است. خبر این ازدواج ابتدا در برخی شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و خیلی‌ها گمان بردند که عروس جدید خانواده خمینی از خانواده «لطف‌الله صافی گلپایگانی» می‌آید اما بعد مشخص شد که این عروس جوان نتیجه «محمدرضا موسوی گلپایگانی»، از مراجع درگذشته شیعه است.

یک روز بعد دو روزنامه «شهروند» و «شرق» هم خبر این ازدواج را پوشش دادند تا زندگی مشترک احمد خمینی با حاشیه آغاز شود.

خانواده خمینی که برای دوری از حاشیه‌ها تصمیم گرفته بودند این مراسم ازدواج را محدود و بدون اطلاع خیلی از اقوام و آشنایان خود برگزار کنند، با تیتر یک روزنامه شهروند در این تصمیم خود ناکام ماندند.

آن‌طور که در گزارش‌ها آمده است، خانواده خمینی حتی این مراسم را بدون دعوت از خانواده اشراقی‌ها برگزار کرده بودند تا از حاشیه‌های احتمالی این خانواده نیز جلوگیری کنند. «نفیسه»، «زهرا»، «نعیمه»، «عاطفه»، «علی»، «محمدتقی» و «مرتضی» همگی فرزند «صدیقه خمینی»، فرزند سوم روح‌الله خمینی و «شهاب‌الدین اشراقی» هستند.

تعدادی از اعضای این خانواده در سال‌های اخیر به واسطه برخی اظهارنظر‌ها و انتشار تصاویری جنجال‌برانگیز در شبکه های اجتماعی، به حاشیه‌‌ساز‌ترین اعضای خاندان خمینی تبدیل شده‌اند.

حالا روزنامه شهروند نوشته حسن خمینی برای مراسم ازدواج پسرش، اعضای این خانواده را دعوت نکرده است. اما جالب این جا است که این روزنامه دولتی با تیتر یک خود، همان کاری را کرده که حسن خمینی نگرانش بوده است.

شهروند که به «جمعیت هلال‌احمر» تعلق دارد، در اقدامی کم‌سابقه، تیتر یک خود را به ازدواج احمد خمینی اختصاص داده و همین مساله باعث شده است یک‌بار دیگر خانواده جوان خمینی وارد حاشیه شود.

گزارش این روزنامه با عنوان «ازدواج ناگهانی خمینی جوان» کافی بود تا سیل انتقاد‌ها، شوخی‌ها و کنایه‌ها به این روزنامه و خانواده خمینی بار دیگر فضای مجازی را پر کند.

گروهی از منتقدان نوشته اند که ازدواج «یادگار یادگار یادگار امام» با «یادگار یادگار یادگار یک مرجع تقلید» چه ارزش و اهمیت خبری داشته که از سوی یک روزنامه دولتی مورد توجه قرار گرفته است.

«محمد اکبرزاده»، سردبیر خبرگزاری «دانشجو» که متعلق به سازمان بسیج، از جمله منتقدان این اقدام ارگان جمعیت هلال‌احمر است، به زبان طنز نوشت: «کار هلال احمر پرداختن به حوادث و اتفاقات ناگهانی است، روزنامه‌ هلال احمر هم به یه ازدواج ناگهانی پرداخته، مشکلتون چیه؟!»

«احسان سالمی»، دبیر فرهنگی روزنامه «وطن امروز» هم با این موضوع با زبان طنز برخورد کرده و نوشته است: «روزنامه شهروند مرزهای انتشار خبر و گزارش رپورتاژی در رسانه‌ها رو به شکل چشم‌گیری جا به جا کرد. خسته نباشی دلاور، خداقوت پهلوان!»

«مازیار وکیلی»، روزنامه‌نگار نیز نظر داده است: «فکر کنید خانواده عروس در مراسم خواستگاری از احمد خمینی بپرسند آقا داماد چه کاره است؟ احمد خمینی چه پاسخی دارد بدهد؟ باید بگوید یادگار یادگار یادگار امام است؟ یا بگوید ورزشگاه می‌رود و با سلبریتی‌ها عکس می‌گیرد؟ موضوع این است که او دقیقا شغلی ندارد و تنها مصرف کننده است. نماد خویشاوندسالاری و الیگارشی حاکمیت!»

«حسین دهباشی» هم چنین توییت کرده است: «یادگار یادگار یادگار امام راحل (والاحضرت احمد) با یادگار یادگار یادگار مرجع فقید (والاگهر فاطمه) ازدواج کرده و خبر آن تیتر خبرگزاری‌های اصلاح‌طلب و از جمله روزنامه‌ جمعیت هلال احمر شده است. ارزش خبری ندارد؟ شرم‌‌آور است؟»

«علی رجبی»، خبرنگار خبرگزاری «مهر» اعتقاد دارد عکس یک شماره ششم آذر روزنامه شهروند، ترویجی برای «آقازادگی» است در حالی که کار ویژه رسانه‌ هلال‌احمر پی گیری معضلات اجتماعی است.

«فهمیه طباطبایی»، خبرنگار روزنامه «همشهری» نیز در توییتر خود استفاده از عکس احمد خمینی را تلاش برای جذب مخاطب، آن هم با عکس یک «ژن خوب بور و بلوند» ارزیابی کرده است.

«مهدی جلیلی»، مدیرکل اخبار چندرسانه‌ای «ایرنا» نوشته است: «عکس صفحه اول روزنامه اجتماعی کشور که با بودجه بیت المال اداره می‌شود، اختصاص پیدا کرده به ازدواج ناگهانی خمینی جوان به من چه؟ به مردم چه؟ الان باید غافل گیر شویم؟»

«علی احمدنیا»، سردبیر پیشین «اصلاحات‌نیوز» هم چنین نوشته است: «از گزارش عالی گورخواب‌های شهروند حالا رسیدیم به ازدواج ناگهانی! کجای این ازدواج برای مردم دارای اهمیته؟»

اما در مقابل مخالفان و منتقدان، هستند خبرنگاران و افرادی که از پوشش خبر ازدواج نتیجه روح‌الله خمینی دفاع می کنند و آن را اقدامی کاملا طبیعی می‌دانند.

«پوریا آسترکی»، یکی از فعالان رسانه‌ای است که نگاه متفاوتی به ماجرا دارد و علت پرداخت به این مساله را محوریت یک سلبریتی به‌عنوان ارزش خبری می‌داند.

او نوشته است:«]این اقدام[ برای یک روزنامه اجتماعی کار درستی است. به موضوعی پرداخته که با ارزش‌خبری ارجاع به افراد مهم/مشهور سازگاری زیادی دارد و به همین دلیل جلب توجه می‌کند.»

«روح‌الله رجایی»، قائم مقام روابط عمومی جمعیت هلال‌احمر که خودش سابقه مطبوعاتی دارد و پیش از این دبیر اجتماعی روزنامه همشهری هم بوده، نوشته این موضوع «سوژه خوب» بوده و این همه بحث یعنی ارزش خبری «شهرت» داشته است.

«حمید بازگشا»، خبرنگار خبرگزاری دولتی ایرنا هم چنین نوشته است: «جنجال‌ها در مورد روزنامه شهروند را متوجه نمیشم! همه جای دنیا مطبوعات به اصلاح زرد وجود دارند که اتفاقا مخاطبان زیادی هم دارند.»

در کنار روزنامه‌نگاران موافق و مخالف، اصول‌گرایان هم حسابی از خجالت خمینی جوان و روزنامه شهروند در آمده اند. در صفحه اینستاگرام «دکتر سلام» درباره تیتر یک این روزنامه آمده است: «باید از مسوولان هلال احمر و روزنامه تحت امر آن پرسید رپورتاژ ویژه برای ژن‌های خوب با پول بیت المال و یارانه دولتی چه توجیهی دارد؟»

«مرتضی درخشان»، از فعالان رسانه‌ای اصول گرا نیز در مطلبی انتقادی نظر داده است: «ازدواج نتیجه و نبیره و ندیده‌ امام چه قدر مهم است؟»

شهروند در شماره روز هفتم آذرماه خود سعی کرد به این انتقاد‌ها پاسخ دهد و اعلام کرد این اقدام را با هدف «تعادل بخشی» به اخبار انجام داده است.

حاشیه‌های این ازدواج اما هم چنان به طور جسته و گریخته در شبکه‌های اجتماعی ادامه دارد. این در حالی است که از فاطمه‌ دانش‌پژوه، نوعروس هنرمند خانواده خمینی هنوز واکنشی دیده نشده است.

احمد خمینی را شاید خیلی‌ها بشناسند اما فاطمه دانش‌پژوه هنوز برای خیلی‌ها ناشناخته است. البته شاید در آینده او نیز در کنار همسرش به یک سلبریتی نوپای مذهبی تبدیل شود. روزنامه شهروند او را این گونه معرفی کرده است: «دانش‌پژوه در حال حاضر در پیج شخصی‌ اینستاگرامش خودش را نویسنده، شاعر و عکاس معرفی کرده است. او حقوق می‌خواند و نزدیک به هزار و ۵۰۰ فالوور دارد و البته مدت کوتاهی است که توسط پیج اصلی و پیج خصوصی احمد خمینی دنبال می‌شود. بیش از این احتمالا از نوعروس خانواده خمینی بیش تر خواهیم شنید.»

بی‌بی‌سی: گزارش‌ها از ایران حاکی است که اسماعیل بخشی، نماینده بازداشتی کارگران هفت تپه به بیمارستان منتقل شده و برخی منابع انتقال او به بیمارستان را عوارض ناشی از شکنجه عنوان کرده‌اند.

براساس این گزارش به نقل از فعالان کارگری آقای بخشی از ناحیه “سر و صورت مورد ضربات متعددی قرار گرفته به طوری که صورت او کبود و متورم بوده است. همچنین او دچار خونریزی معده بوده است.”

به گفته فعالان کارگری مشخص نیست که در حال حاضر آقای بخشی همچنان در بیمارستان است یا به بازداشتگاه منتقل شده است. اما قرار بازداشت این فعال کارگری مجدد تمدید شده است.

نزدیک به دو هفته است که آقای بخشی در بازداشت به سر می‌برد. وکیل کارگران هفت‌تپه پیشتر گفته بود که از وضعیت این کارگر زندانی اطلاعی ندارد.

در اعتراض‌های اخیر کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه شماری از معترضان بازداشت شدند که بیشتر آنها آزاد شده‌اند اما آقای بخشی و یک فعال زن همچنان در بازداشت به سر می‌برند.

کریم یاوری، مدیرکل حمایت از مشاغل و بیمه بیکاری وزارت کار ایران، به خبرگزاری ایلنا گفته است “بحث ادامه‌ بازداشت کارگری که آزاد نشده، امنیتی‌ است و وزارت کار نمی‌تواند ورود کرده و کاری برایش صورت دهد.”

آقای یاوری در این باره توضیح بیشتری نداده و تنها به گفتن این که ماموران امنیتی در این باره تحقیق خواهند کرد بسنده کرده است.

کارگران هفت‌تپه به نگرفتن چندین ماه حقوق معترض هستند. آنها همچنین خواهان آن هستند تا مالکیت شرکت از بخش خصوصی به بخش دولتی برگردد و مدیریت شرکت به صورت شورایی و جمعی صورت گیرد.

شرکت هفت‌تپه در سال ۱۳۹۴ با پیش‌پرداخت ۶ میلیارد تومان به دو شرکت خصوصی واگذار شد. کارگران این شرکت می‌گویند مشکلات آنها پس از خصوصی‌سازی شدت گرفته است.

این شرکت یکی از بزرگترین کارخانه‌های صنعتی استان خوزستان به شمار می‌رفت و تا دهه ۹۰ از موسسات تولیدی زیرمجموعه دولت بود.

بالاترین: در كتب حديث، روايات زيادى در مورد بوسه محمد بر دهان و سينه هاى فاطمه موجود است كه در اين مقاله تعدادى ازين روايات را خدمتتان ارائه ميكنيم.
مطالب زير تحقيقى است در اين احاديث نوشته جناب داوود احمدی (انتشارات صلوات قم ۱۳۸۸) .

امام صادق فرمود: عایشه [از روی حسادت]… گفت: یا رسول الله میبینم دهان فاطمه را زیاد میبوسی و زبانت را در دهانش قرار میدهی.

پیامبر اکرم فرمودند: بله، هرگاه مشتاق بهشت میشوم دهان فاطمه را میبوسم و زبان در دهانش میگذارم…
من از فاطمه بوی بهشت را استشمام می کنم و بوی شجره طوبی را می یابم، زیرا او زنی آسمانیست”.
دقيقا همين روایت در کتاب اعلام الوری نوشته عالم بزرگ شيعه يعنى علامه طبرسى صفحه ٢٩٦ نیز آمده است.
نکته قابل توجه اين حديث، مغلطه مصادره به مطلوب شخص محمد است که بدينوسيله پاسخ عایشه را داده و دهانش را میبندد.
محمد به عایشه می گوید: بله، هرگاه مشتاق بهشت میشوم دهان فاطمه را میبوسم و زبان در دهانش میگذارم…
پرسش اینجاست كه, در كدام نظريه علمى يا كدام فرهنگ و تمدنى، انسان با گذاشتن زبانش در دهان يك كودك، او را ميبويد؟؟؟
جناب محمد که با الاغ بالدار مبارکشان به معراج می رفتند و هر دم هوس بهشت می کردند جبرئیل ایشان را با خود به بهشت می برد، چه نیازی داشت که برای استشمام بوی بهشت، زبان در دهان اين دخترك بينوا كند؟؟؟
آیا نمی توانست در یکی از سفرهایش به بهشت، از الله مدینه طلب یک شیشه عطر بهشت کند تا دست به چنین عمل شرم اورى نزند؟؟
آيا اگر پدر يكى از خود ما، زبان در دهان خواهر ٨-٩ ساله ما بكند، و يا هر شب پستانهاى او را ببوسد، به ديد يك انسان كاملا نورمال به اين پدر نگاه ميكنيم؟؟
ابو جعفر محمد ابن على ابن شهراشوب در كتاب معروف خود، مناقب آل أبی طالب در جلد ۳ صفحه ۱۱۴ مينويسد:
الباقر و الصادق (ع): انه كان (ص) لاینام حتى یقبل عرض وجه فاطمه و یضع وجهه بینثدیی فاطمه و یدعو لها و فی روایه: حتى یقبل عرض وجنة فاطمة أو بین ثدییها.
ترجمه : امام باقر و امام صادق می‌گویند:
همانا رسول (ص) نمی‌خوابید تا اینکه گونه‌ی فاطمه را می‌بوسید و صورتش را بین دو پستانش قرار می‌داد….
و نيز در كتاب كشف الغمه اربلى در جلد دوم ص ۹۵ اورده : كان رسول الله (ص) لاینام حتى یقبل عرض وجنة فاطمة (ع) أو بین ثدییها.
و عن جعفر صادق (ع) كان النبی(ص) لاینام لیلة حتى یضع وجهه بین ثدیی فاطمة (ع)
ترجمه: رسول الله نمی‌خوابید مگر اینکه گونه‌ی فاطمه یا بین دو پستانش را می‌بوسید و از جعفر صادق نقل است که رسول الله نمی‌خوابید مگر اینکه صورتش را بین دو پستان فاطمه قرار می‌داد.(۱)
اما علامه مجلسى ستون فكرى و نظرى شيعيان در اينباره مينويسد:
الباقر والصادق (ع): أنه كان النبی (ص) لا ینام حتى یقبل عرض وجه فاطمة یضع وجهه بین ثدیی فاطمة و یدعو لها و فی روایه حتى یقبل عرض وجنه فاطمه أو بین ثدییها
ترجمه: باقر و صادق (ع): همانا پیامبر نمی‌خوابید مگر اینکه صورت فاطمه را می‌گرفت و صورتش را بین دو پستان فاطمه می‌گذاشت و در روایت دیگر اینکه یا گونه فاطمه را و یا بین دو پستانش را می‌بوسید.(۲)
مجلسى در ادامه و در صفحه ۵۵ و ۷۷ اين كتاب روايات ديگرى به اين مضمون اورده كه : و عن حذیفة كان رسول الله ( ص) لا ینام حتى یقبل عرض وجنة فاطمة ع أو بین ثدییها .
وعن جعفر بن محمد ع كان النبی لا ینام لیلته حتى یضع وجهه بین ثدیی فاطمه.(۳)
كان النبی ( ص) لاینام حتى یقبل عرض وجنة فاطمة ع أو بین ثدییها
و عن جعفر بن محمد (ع) قال: كان رسول الله ( ص) لاینام حتى یضع وجهه الكریم بین ثدیی فاطمه.(۴)
كه خلاصه ترجمه اين روايات به شرح زير ميباشد :
رسول الله نمی‌خوابید مگر اینکه گونه یا بین دو پستان فاطمه را می‌بوسید…
شايد دادن شرح خاصى در مورد اين روايات از شدت و وقاحت عمل ايشان، بكاهد. پس همين روايات را بدون كم و كاست خدمت شما دوستان ارائه ميكنيم.
همچنین مشابه همين روايات در كتب علماى اهل سنت نيز امده كه در اينجا به دو نمونه انها اشاره ميكنيم.
در كتاب ذخائرالعقبى في مناقب ذوى القربي از علامه حافظ محب الدين احمد ابن عبدالله طبرى، كل صفحه ٣٦ كتاب خود را كه با تيتر “دهان او را ميبوسيد و زبانش را ميمكيد” آغاز شده، اختصاص داده به احاديث مربوط به بوسيدن فاطمه توسط محمد.
ترجمه زير خلاصه اى از احاديث اين صفحه است كه تصوير اسكن كتاب نيز در ذيل اين متن امده است.
رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فاطمه عليهاالسلام را زياد مى بوسيد. از عايشه نقل شده است كه: گفتم يا رسول الله، شما در هنگام بوسيدن فاطمه طورى زبانت را در دهانش ميكنى انگار به او عسل ميخورانى.
محمد در جواب عايشه فرمود: همانا جبرئيل در شب معراج مرا وارد بهشت نمود و به من سيبى داد كه انرا خوردم و از نتيجه ان سيب، نطفه اى در صلبم شد و خديجه، فاطمه را باردار گشت. آنگاه كه مشتاق به آن سيب شوم، فاطمه را مى بوسم . در ادامه اين حديث، از ابن عباس مشابه همين موضوع را نقل ميكند و اينبار به جاى سيب از ميوه هاى بهشتى نام ميبرد.
مشابه همین روایت در کتاب ینباع الموده از کتب علمای اهل سنت نیز آورده شده است.
البته تمام محدثين كمابيش همين داستان را با اضافه و كم كردن چند كلمه اورده اند و در اين ميان تفاوتى بين روايت راويان شيعى و سنى داستان وجود ندارد.
منابع:
۱) كشف الغمه إربلی /جزء۲/صفحة ۹۵
۲) بحار الانوار/ جزء ۴۳/صفحه ۴۲
۳) بحار الانوار/جزء۴۳/صفحة۵۵
۴) بحارالانوار/جزء ۴۳صفحه

رادیوفردا: رئیس سازمان انرژی اتمی ایران روز سه‌شنبه ششم آذر به اتحادیه اروپا هشدار داد که صبر تهران در مورد وعده‌های این اتحادیه به ادامه معاملات نفتی با وجود تحریم‌های آمریکا رو به اتمام است.

علی اکبر صالحی گفت اگر ایران از منافع اقتصادی برجام بهره‌مند نشود ممکن است غنی‌سازی اورانیوم با خلوص ۲۰ درصدی را از سر بگیرد.

این مقام ایرانی قبل از ملاقات با فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در بروکسل به خبرگزاری رویترز گفت: «اگر ما نتوانیم نفت خود را بفروشیم و از نقل‌وانتقال پول در شبکه مالی استفاده کنیم به نظرم حفظ توافق هسته‌ای به نفع ما نخواهد بود».

او افزود: «من در این زمینه به ایشان (خانم موگرینی) یادآوری خواهم کرد. به نظرم دوران صبر برای مردم ما دارد به پایان می‌رسد. ما به پایان مهلت‌های تعیین شده می‌رسیم که قرار بود چند ماهه باشد».

فدریکا موگرینی پس از این ملاقات گفت که او و آقای صالحی هر دو به حفظ توافق هسته‌ای متعهد هستند.

دفتر مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در بیانیه‌ای گفت: «هر دو طرف بر تعهد خود به حفظ توافق هسته‌ای به عنوان مورد مهمی از احترام به توافق‌های بین‌المللی و یک ستون مهم در حفظ امنیت اروپا و منطقه تاکید کردند».

در این بیانیه همچنین گفته می‌شود که خانم موگرینی در این دیدار نگرانی‌های اتحادیه اروپا از دخالت حکومت ایران در منطقه را تکرار کرده که اشاره‌ای مستقیم به اوضاع کشورهایی نظیر یمن و سوریه است.

دولت آمریکا با خروج از برجام در روز ۱۸ اردیبهشت امسال تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران را که طبق برجام لغو شده بودند دوباره به اجرا گذاشت. دولت دونالد ترامپ مدعی است که برجام به خاطر عدم جلوگیری از فعالیت‌های موشکی ایران و دخالت‌های آن کشور در منطقه توافق ضعیفی است.

موج دوم تحریم‌های آمریکا که یکی از اهداف اصلی آن قطع صادرات نفت ایران است از اواسط آبان به اجرا گذاشته شد. اما از نظر اروپا حفظ برجام یک عامل مهم در امنیت بین‌المللی است.

يکی از موضوعات گفت‌وگوهای علی اکبر صالحی با اتحادیه اروپا همکاری دو طرف در زمینه انرژی هسته‌ای صلح آمیز است که اتحادیه اروپا آن را نشانه‌ای برای حمایت از برجام می‌داند.

آقای صالحی در بخش دیگری از مصاحبه با رویترز گفت: «ما تاکنون هیچ نتیجه ملموسی از وعده‌های اتحادیه اروپا مشاهده نکرده‌ایم. ما از سازوکار ویژه این اتحادیه برای انجام معاملات غیردلاری استقبال می‌کنیم ولی فقط به شرطی که صادرات نفتی ایران را حفظ کند».

او افزود: «اگر برای ما نفعی نداشته باشد چرا باید در برجام باقی بمانیم. در ایران صداهای مخالف با این توافق هر روز بیشتر می‌شود».

به گفته کارشناسان، حجم صادرات نفت ایران در ماه نوامبر احتمالا حدود یک میلیون بشکه در روز خواهد بود. در صورتی که اوایل سال جاری حدود ۲.۸ میلیون بشکه بود.

اما با توجه به معافیت شش ماهه مشتریان اصلی نفت ایران از تحریم‌های آمریکا، از جمله یونان و ایتالیا دو عضو اتحادیه اروپا، پیش‌بینی می‌شود که حجم این صادرات در ماه دسامبر تا حدی افزایش یابد.

علی اکبر صالحی در بخش دیگری از مصاحبه با رویترز گفت: «ما می‌توانیم غنی‌سازی اورانیوم ۲۰ درصدی را دوباره شروع کنیم و حجم اورانیوم غنی شده خود را افزایش دهیم».
بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز/ ش.ر/ک.ر

گویانیوز: چند روز پیش شاهد گفت و گویی بودیم در تلویزیون «کانال یک»ِ آقای شهرام همایون، که در آن چهار نفر از کنشگران سیاسی در باره ی مساله ی تمامیت ارضی ایران و موضوعاتی مانند فدرالیسم و غیره صحبت می کردند.

شرکت کنندگان در این گفت و گو عبارت بودند از:
دکتر بهیه جیلانی، دکتر عبدالستار دوشوکی، جناب بستیجانی، آقای کاوه آهنگری.

آقای کاوه آهنگری به گفته ی خودشان «عضو» حزب دمکرات کردستان است.

جناب شهرام همایون، مدیریت گفت و گو را بر عهده داشتند و طبیعتا از اظهار نظر شخصی خودداری می کردند.

گفت و گو با وجود طرح مسائل حاد، با مدیریت ایشان، در آرامش کامل برگزار شد.

در قسمتی از این گفت و گو، آقای کاوه آهنگری، در مورد عبارت «تمامیت ارضی» نظر نهایی خودشان را بیان کردند و گفتند:
«…اگر روزی ما به توافق نرسیم تعهد در مقابل تمامیت ارضی اصولا «بی معنا»ست…»

در همینجا، ایشان، با بیان این جملات که «خیلی خیلی واضح بگم» «ما» در راه خودمختاری ۵۰۰۰ شهید داده ایم و هنوز هم در حال شهید دادن هستیم، با زبانی که من آن را «تهدید آمیز» ارزیابی کردم، گفتند که:
«مطمئن باشید این جرات را هم داریم که برای استقلال کردستان باز هم شهید بدیم».

بعد از شنیدن این گفت و گو، من مطلبی نوشتم با عنوانِ «نکاتی در باره بحث فراخوان ده حزب تجزیه طلب در تلویزیون «کانال یک»» که در پایان آن گفتم:
«…خدمت جناب ایشان خیلی صریح و روشن می گویم، هر کس بخواهد یک وجب از خاک کشور ما جدا کند، دست و پایش را با نهایت قدرت قلم می کنیم. به هر دلیلی که می خواهد باشد. من نمی دانم آهنگری تا حالا خودش تفنگ دست گرفته یا نه، ولی من خیلی خوب معنی تفنگ را می دانم و معنی دشمن ی که در مقابل تفنگ قرار می گیرد. بنابراین آقای آهنگری و ده حزب و هر کس دیگری، هر طور می خواهد حرف بزند و نظر بدهد، اما مراقب باشد کار را به تهدید عملی نکشاند.
ایران نمرده است که دشمن بخواهد آن را تکه پاره کند.»

چنان که ملاحظه می شود، این جملات در مقابل سخنِ «تهدیدگون» آقای آهنگری گفته شده است. صحبت از شهید دادن برای استقلال کردستان است و طبیعتا، انسان،،،،، «شهید» را در گفت و گو نمی دهد؛ در جنگ واقعی می دهد.

من بعد از ۴۰ سال نوشتن، خصوصا در مورد مسائل مهم و حساس، این قدر یاد گرفته ام که کلمات و جملات ام را «در نهایت دقت» بنویسم، طوری که نتوان آن را بد فهمید یا دچار سوء تعبیر شد یا موردِ سوءاستفاده قرار داد.

در یادداشت ام، عبارتی که نوشته ام این است:
«هر کس بخواهد یک وجب از خاک کشور ما جدا کند…».

و مگر غیر از این است که «هر کس» بخواهد یک وجب از خاک کشور ما جدا کند، ما ایرانیان، دست و پای او را قلم خواهیم کرد؟!

مگر در مقابل این «هر کسان» ما غیر از مقابله، کار دیگری می توانیم انجام دهیم؟!

آیا در برخورد با این «هر کسان» که می خواهند یک وجب از خاک کشور ما جدا کنند، باید بنشینیم و گفت و گو کنیم؟! چه کسی این کار را می کند که ما بکنیم؟!

*****

دوست گرامی، جناب دکتر دوشوکی، امروز در نقدِ یادداشت من، مطلبی منتشر کرده اند با عنوانِ «سخنی با ف. م. سخن در باره تجزیه ایران» که مخلص کلام شان در این مطلب این است که، ف. م. سخن! «تفنگ ات را زمین بگذار» چرا که خطاب به آقای کاوه آهنگری نوشته ام:
«من خیلی خوب معنی تفنگ را می دانم و معنی دشمن ی که در مقابل تفنگ قرار می گیرد…».

بر اساس همین کلماتِ تفنگ و دشمن، ،جناب دوشوکی فرموده اند که من «افشای راز کرده ام» و «علاوه بر “قدرت قلم کردن پا”، با زبان تفنگ نیز سخن گفته ام».

این افشای راز نیست که من با زبان تفنگ آشنا هستم. اگر جناب دوشوکی و دیگرانی که مایل به شناخت بیشتر من است به صفحه ی فیس بوک من، و مقالات و مطالب قبلی ام مراجعه کنند، خواهند دید که من در زمان جنگ ایران و عراق، مدت ۲۰ ماه در خط مقدم جبهه بوده ام و با وجود این که من و همرزمان ام در آن سال، می خواستیم سر به تن حکومت اسلامی نباشد، در راه «کشورم» و این که یک وجب از خاک آن به دشمن داده نشود جنگیده ام. این نه تنها راز نیست بلکه یکی از افتخارات من بوده و هست و بعد از این هم خواهد بود.

بنابراین به عنوان یک «کهنه سرباز» گفته ام که «تهدید»ِ این گونه، با کلمه شهید و غیره، کارساز نیست، و در همان مطلب صریحا نوشته ام که:
«…بنابراین آقای آهنگری و ده حزب و هر کس دیگری، هر طور می خواهد حرف بزند و نظر بدهد، اما مراقب باشد کار را به تهدید عملی نکشاند. ایران نمرده است که دشمن بخواهد آن را تکه پاره کند.»

*****

جناب دوشوکی در مطلب شان بسیار مرا مورد لطف قرار داده اند، و تعریف هایی از قلم من کرده اند که امیدوارم شایسته ی آن باشم.

اما خدمت ایشان باید عرض کنم که رعایت امانت و دقت، در نقل نوشته ی من نکرده اند. این که یک کلمه ی تفنگ را بگیریم، و آن را به ابتدای انقلاب نکبت بار اسلامی ببریم و آن را به خلخالی و کشتار او در کردستان بچسبانیم و از نویسنده، خواسته یا ناخواسته، دیوی تفنگ به دست بسازیم، کار درستی نیست.

به همین خاطر، تصور من این است که جناب دکتر دوشوکی، که بسیار برایشان احترام قائل ام، نوشته ی مرا کامل، یا درست و دقیق مطالعه نکرده اند، و به دقتی که در انتخاب کلمات و نوشتن جملات داشته ام، توجه ننموده اند.

به هر حال، این خوانندگان و مخاطبان، این گفتار آقای کاوه ی آهنگری، این نوشته ی من، و این هم نقد جناب دکتر دوشوکی.

تصور می کنم همین مقدار، مطلب و گفتار، برای روشن کردن این که «کی» چه می گوید و «کی» چه می خواهد بکند کافی باشد.