اخبار

دیگربان: محسن صادقی، مدیر کل پیشگیری از وقوع جرم قوه قضائیه از دستگیری یک و نیم میلیون نفر در سال گذشته به دلیل جرایم مختلف خبر داده است.

آقای صادقی روز جمعه (۲۴ خرداد) به ایسنا گفته از این تعداد در حال حاضر ۶۰۰ هزار نفر در زندان به سر می‌برند.

وی با اعلام اینکه در ایران یک هزار و ۹۳۰ عنوان مجرمانه وجود دارد نسبت به افزایش نرخ جرایم در کشور ابراز نگرانی کرده است.

سرقت، ضرب و جرح عمدی و غیر عمدی، توهین، تهدید، نگهداری مواد مخدر، استعمال مواد مخدر، صدور چک بدون محل و کلاهبرداری ۱۰ جرم شایع در ایران به گفته این مقام مسئول است.

وی همچنین اظهار کرده که «سالانه بیش از ۱۱ تا ۱۳ میلیون پرونده در دستگاه قضایی تشکیل و رسیدگی می‌شود.»

صادقی درباره ترکیب زندانیان نیز گفته است: «۷۰ درصد از زندانیان فاقد سابقه کیفری و ۳۰ درصد نیز سابقه‌دار هستند.»

فرانس 24: پیش از انقلاب اسلامی در ایران زنان بسیاری مشغول به خوانندگی بودند. کاست های زیادی با صدای زنان هر روزه به فروش میرسید و هر کدام از این زنان خواننده، به سبک و سیاق زمانه، ویدئوهایی نیز برای آثار خود تولید میکردند. در این مسیر اسطوره هایی نیز در سپهر موسیقی ایران متولد شدند، خوانندگانی مانند گوگوش و یا هایده.
اکنون عشق به هنر و سودای خوانندگی دختران جوان بسیاری را وارد دنیای موسیقی و خوانندگی کرده است، اما با توجه به اینکه در ایران خوانندگی برای زنان ممنوع است، کمتر کسی بخت ورود به این عرصه را پیدا می‌کند. در میان معدود زنانی که خطر خواننده شدن را به جان میخرند، برخی حتی تا ساختن ویدئوکلیپ هم شهامت به خرج می‌دهند. آنان در این ویدئوها کلیپ ها حاضرند و میخوانند اما، صورت خود را پنهان نگاه می‌دارند تا کسی به هویت‌شان پی نبرد.

جاستینا در ویدئوهای خود صورتش را به طول کامل رنگ میکند و بدین شکل سعی میکند هویت خود را پنهان نگه دارد

تناقضی غریب و ناخواسته: پدیده‌هایی مانند هنر و به‌ خصوص خوانندگی، با شهرت و محبوبیت، به هم گره خورده‌اند. اما این دختران موسیقی پاپ، راک و یا رپ ایران، هر چقدر که بیشتر معروف میشوند، بیشتر سعی میکنند تا هویت و صورت خود را مخفی کنند.
اگر زمانی دختران پاپ ایران نام هایی همچون گوگوش و هایده داشتند امروز هویت خود را پشت نام های مستعاری همچون مادمازل، پی3 و یا شری بیژن پنهان میکنند.
طبق قوانین جزایی ایران، اگر قاضی خوانندگی زن را تنها اقدامی غیراسلامی تشخیص دهد، میتواند متهم را به 79 ضربه شلاق محکوم کند. اما در صورتی که قاضی تشخیص دهد که خوانندگی و تهیه ویدئو توسط دختران ایرانی علاوه بر اقدامی ضد اسلامی، در راستای «اشاعه فحشا» بوده است، دست وی برای صدور هر حکمی، حتی تا چند ده سال زندان، کاملاً باز خواهد بود.
واژۀ فحشا در قوانین جمهوری اسلامی هیچ تعریف خاصی ندارد و بنا بر نظر قاضی، حتی خواندن شعری عاشقانه توسط یک زن می‌تواند “اشاعه فحشا” تعبیر شود.

پی 3 سعی میکند با استفاده از تصاویر لانگ شات و یا زوایای دوربین چهره اش به هیچ شکل مشخص نباشد و هویتش مخفی بماند
شرکت کننده

3P
«من مانند یک مجرم در کشورم زندگی میکنم»
3p یکی از خوانندگان ایرانی است که برای آثار خود موزیک ویدئو می سازد اما صورت خود را برای پنهان نگه داشتن هویت خود، پنهان می کند.

بانوان هنرمند بسیاری در ایران هستند که به خاطر شرایط موجود ناشناخته باقی‌مانده اند. در واقع به همین دلیل بود که من فکر کردم ساختن موزیک ویدیو می تواند در این شرایط، یک کار جدید باشد.
بسیاری از هنرمندان دیگر هم اقدام به ساختن موزیک ویدیو کرده اند، بدون اینکه صورتشان و هویتشان مشخص شود. من در در مسیر ساختن این ویدئوها دوستانی نیز داشتم که مشوق من بودند. من در رشته هنر تحصیل کرده‌ام و نوازنده گیتار هستم. در ابتدا یکی از دوستانم که هم عکاس است و هم کارگردان، من را تشویق به ساخت ویدئو کرد. در ‌واقع او بود که 2 تا از اولین ویدئوهای من به اسم «تنهایی» و «عشق من و تو» را کارگردانی و اجرا کرد. پس از انتشار اولین ویدئو بود که این کار با استقبال و حمایت بسیاری مواجه شد و من را برای ادامه این کار مصمم تر کرد.
خواندن و نوازندگی به صورت تکی و سولو برای خانم‌ها در ایران ممنوع است و این به آن معنا است که کسی که این کار را انجام میدهد، با مشکلات قانونی مواجه می‌شود و این مشکلات تمامی زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مسایلی مثل تحصیل، کار… حتی امکان ممنون الخروج شدن از کشور نیز وجود دارد. دقیقاً مثل اینکه شما به صورت غیرقانونی و مانند یک مجرم در یک کشور زندگی کنید. در کنار این مشکلات گاهی هم به این موضوع فکر میکنی که بسیاری از مردم آهنگ‌های تو را گوش میدهند اما تو را نمیشناسند، چندباری که از دستفروش ها سی‌دی موسیقی خریدم و آهنگ‌های خودم را در آن‌ها پیدا کردم بسیار به این موضوع فکر کردم.

مادمازل سعی کرده است با به کارگیری یک عینک دودی بزرگ به نحوی صورت را خود را در کلیپ فراموشی پنهان کند

«امیدوارم بتوانم به زودی چهره و هویت خودم را فاش کنم»

در واقع نتیجه اوضاع این میشود که برای اینکه بخواهم به کارم ادامه بدهم قطعا باید از ایران خارج شوم، چون اگر بخواهم به همین ترتیب ادامه دهم از نظر مالی به مشکل برمی خورم، چرا که اینگونه موزیک ویدیو ساختن، به این معنا است که شما باید مدام هزینه کنید ولی درآمدی وجود ندارد. موسیقی در ‌واقع شغل من است و اگر به همین شکل ادامه بدهم به مشکل برخواهم خورد و ادامه کار غیرممکن خواهد بود. هزینه کارهای هنری کلا زیاد است، هم تنظیم کارها و هم ساختن کلیپ… مشکلات زیادی در این راه وجود دارد، هم برای تامین هزینه ها و هم برای پیدا کردن کسانی که قابل اعتماد باشند. چون من نمیتوانم هویت خود را برای کسی آشکار کنم در نتیجه یافتن یک سرمایه گذار غیرممکن خواهد بود.
من فکر میکنم که ساختن کلیپ به این شکل تا یک زمانی برای مردم جذاب خواهد بود و اگر این شیوه ادامه پیدا کند برای مردم خسته‌کننده خواهد بود.
من قبل از ساختن ویدیو با چند کارگردان صحبت کرده بودم. آن‌ها هم با من موافق بودند که باید تمام سعی خودمان را بکنیم که صورت من در ویدئوها مشخص نباشد و ما تمامی سعی خود را در این زمینه انجام دادیم.
من هر لحظه این خطر را احساس می کنم که شاید مشکلی از نظر امنیتی برای من پیش بیاید اما با این شرایط کار دیگری از دست من برنمی آید.
یکی از مسایلی که در حالت عادی همراه خوانندگی و کار هنری است، ش
رت است اما من سعی میکنم که هویت خودم را مخفی نگه دارم و این دو با هم کاملاً در تناقض است اما تا زمانی که در ایران زندگی میکنم و قوانین تغییری نکرده اند چاره‌ای جز ادامه این شکل کار ندارم. اما از سوی دیگر به این موضوع فکر میکنم که موسیقی برای گوش کردن و لذت بردن است، در هر صورت اگر کارهای من مورد قبول شنونده ها باشد، با همین شرایط هم به این کارها گوش خواهند داد و ویدئوها را نگاه خواهند کرد. اما روی هم رفته، در تلاش هستم که اگر شرایطی پیش بیاید و بتوانم، از کشور خارج بشوم، بسیار امیدوارم بتوانم به زودی چهره و هویتم را آشکار کنم

شری بیژن هم سعی میکن با استفاده از تکنیک های مختلف انیمیشنی صورت و هویت خود را مخفی نگه دارد

استان بان: سایت‌های محلی در استان کرمان از مرگ چندین نفر و مسمومیت ۲۹۸ نفر دیگر بر اثر استفاده از نوشیدنی «الکلی» فاسد و یا یک نوشیدنی سمی در شهر رفسنجان واقع در استان کرمان خبر دادند.

این سایت‌ها روز پنجشنبه (نهم خرداد) گزارش کرده‌اند به دلیل بالا بودن تعداد کسانی که دچار مسمومیت شده‌اند٬ بیمارستان رفسنجان گنجایش پذیرش بسیاری از آن‌ها را نداشته است.

آن طور که سایت «انار پرس» نوشته تعدادی از این افراد به بیمارستان‌های کرمان، سیرجان و زرند اعزام شده‌اند.

سایت «خانه خشتی» نیز با تائید این خبر نوشته بر اثر این مسمومیت تاکنون ۱۰ نفر کشته و دست‌کم ۱۵ نفر دیگر به کما رفته‌اند.

این سایت نوشته در این رابطه دو نفر بازداشت٬ شورای تامین شهر رفسنجان تشکیل جلسه داده و مسیرهای منتهی به بیمارستان «علی ابن ابی‌طالب» شهر به دلیل ازدحام جمعیت بسته شده است.

مسئول روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان هم با تائید این خبر گفته مسمومیت‌ها مربوط به نقاط مختلف شهر رفسنجان است که «متأسفانه عوارض وخیمی را نیز در پی داشته است.»

این مقام مسئول به تعداد افرادی که بر اثر مصرف نوشیدنی‌های فاسد جان باخته یا بستری شده‌اند اشاره‌ای نکرده است.

سایت فرمانداری شهر رفسنجان نیز گزارش‌ها درباره مرگ چهار نفر را بر اثر مسمومیت تائید کرده است.

این سایت تعداد مراجعه کنندگان را ۲۹۸ نفر اعلام کرده و نوشته است: «مصرف کنندگان حادثه دیده نوشیدنی را به عنوان مواد نیروزا تهیه و مصرف کرده‌اند.»

رادیوفرانسه: به گزارش ایسنا، خبرگزاری دانشجویان ایران، در نتیجۀ نوشیدن مشروبات الکلی تقلبی در رفسنجان ٤ نفر کشته و٣٠٠ نفر دیگر در بیمارستان‌های این شهر بستری شده‌اند.

حمید نجم الدین، از مقامات پزشکی رفسنجان، به خبرگزاری ایسنا گفته است که 298 نفر در نتیجۀ مسمومیت ناشی از نوشیدن مشروبات الکلی تقلبی هم اکنون بستری هستند. او افزوده است که چهار نفر نیز در اثر مسمومیت‌ها جان خود را از دست داده‌اند و حال 9 نفر دیگر وخیم گزارش شده است. حمید نجم الدین تصریح کرده است که همه قربانیان این واقعه مرد هستند و کمتر از 27 سال دارند.

برغم ممنوعیت‌های رسمی، مصرف مشروبات الکلی در ایران طی سه دهۀ اخیر رو به افزایش گذاشته است.

بر اساس آمار رسمی سالانه بین 60 تا 80 میلیون لیتر مشروبات الکلی به طور قاچاق وارد ایران می شود. یک مقام رسمی ایران در سال 2011 اعلام کرده بود که سالانه 730 میلیون دلار عایدات قاچاق مشروبات الکلی در ایران است. به گفتۀ فرماندۀ نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران دست کم 200 هزار معتاد مشروبات الکلی در ایران وجود دارد و 80 درصد مشروبات قاچاق از طریق کردستان عراق وارد کشور می شود.

با این حال، بخش قابل توجه ای از مشروبات الکلی قاچاق در داخل خود ایران تولید می شود و بعضاً به مرگ یا بیماری مصرف کنندگان منجر می‌گردد.

استان بان: سایت «کردپرس» از بروز نارضایتی‌های مردمی در استان کردستان به خصوص در شهر سنندج در پی کمبود نان در این استان خبر داد.

این سایت محلی گزارش کرده که «طی چند هفته گذشته با کاهش سهمیه آرد شاهد شلوغی و صف‌های طولانی در نانوایی‌ها هستیم و این امر در سنندج موجب نارضایتی شهروندان شده است.»

بر اساس این گزارش٬ نان مصرف اصلی سفره‌های مردم است و هم اکنون نیز با شروع فصل کارهای ساختمانی و فعالیت کارگران و نیز افزایش امور کشاورزی در مناطقی همچون کردستان٬ نیاز به مصرف نان افزایش یافته است.

یکی از مالکان نانوایی در سنندج گفته است: «سهمیه آردی که به ما تعلق می‌گیرد کاهش پیدا کرده و بدین جهت در نانوایی‌ها هم شاهد ازدحام جمعیت هستیم.»

این در حالی است که جمال صالحی٬ مدیرکل غله استان کردستان ادعا کرده که «آرد مورد نیاز کردستان کاملاً تامین شده و هیچ گونه مشکل و محدودیتی در این زمینه وجود ندارد.»

سایت «کردپرس» در پایان گزارش خود آورده است: «شایعه خروج غیرقانونی آرد از کشور و فروش در بازارهای کشورهای منطقه و حضور چند ساعته در صف‌های طولانی برای تهیه نان سبب نگرانی مردم شده است.»

در چند روز گذشته نیز گزارش‌هایی مبنی بر کمبود نان در استان‌های اردبیل و خوزستان منتشر شده است.

دویچه‌وله: آمارها در ایران حاکی از افزایش چشمگیر مرگ بر اثر مصرف قرص برنج است. به گفته پزشکی قانونی سال گذشته ۵۹۸ نفر به دلیل خوردن این قرص کشنده جان باختند. قرص برنج مرگ حتمی مصرف‌کننده را در پی دارد.

بر اساس آمار پزشکی قانونی ۵۹۸ نفر در ایران در سال ۹۱ جان خود را به دلیل مسمومیت با قرص برنج از دست دادند که نشان از رشد ۲۳ درصدی نسبت به سال پیش از آن داشته است. سال ۹۰ قرص برنج در ایران ۴۶۳ نفر را به کام مرگ کشاند.

تهران، مازندران، گیلان و لرستان به ترتیب بیشترین شمار قربانیان قرص برنج در ایران را به خود اختصاص داده‌‌اند. آمارهای رسمی حاکی از آن هستند که میزان مرگ و میر بر اثر مصرف قرص برنج در پنج سال گذشته افزایش چشمگیری داشته است.

در سال‌های ۸۷ تا ۹۱ به ترتیب ۲۱۴، ۲۲۸، ۴۰۶، ۴۶۳ و ۵۹۸ نفر در ایران جان خود را بر اثر خوردن این قرص کشنده از دست دادند.

آلومینیوم فسفید معروف به قرص برنج نوعی از ترکیبات شیمیایی سمی است که به عنوان یک حشره‌کش برای جلوگیری از آفت‌‌زدگی برنج انبار شده، غلات یا خوراک دام از آن استفاده می‌شود. مصرف این ماده سمی از سوی انسان عوارضی همچون تهوع، درد معده، تنگی‌ نفس، عطش، تشنج، کما و آسیب‌های جدی به ارگان‌های حیاتی نظیر قلب و کلیه‌ها را به همراه دارد که در نهایت باعث مرگ سریع فرد می‌شود.

DW.DE
افزایش تعداد مرگ‌های غیرطبیعی در ایران

خبرگزاری مهر می‌نویسد که طی ده سال گذشته، دستکم ۴۳۸ هزار نفر در ایران در اثر برق گرفتگی، مسمومیت با گاز، سوختگی یا غرق‌شدگی و سانحه از دنیا رفته‌اند. مسمومیت دارویی مرگبار نیز در این مدت روندی افزایشی داشته است.
افزایش ۱۴ درصدی مرگ ناشی از مسموميت با قرص برنج در ایران

خوردن قرص برنج در بزرگسالان امروزه یکی از عوامل خودکشی شمرده می‌شود. واردات و خرید و فروش این قرص در ایران ممنوع است اما رئیس پزشکی قانونی سال گذشته گفته بود که به دلیل تمایل کشاورزان برای نگهداری محصولات کشاورزی این قرص به صورت قاچاق از کشور‌های همسایه وارد می‌شود.

دسترسی آسان به قرص برنج

نبود نظارت بر فروش غیرقانونی این قرص در عطاری‌ها یکی از دلایل عمده دسترسی مشتریان به این ماده سمی و کشنده عنوان می‌شود.

خبرگزاری مهر به نقل از پزشک بخش مسمومین در یکی از بیمارستان‌های تهران می‌نویسد: «در یکی از موارد نادر زنی پس از مسمومیت با قرص برنج زنده ماند. او بعد از بازگشت به زندگی اظهار داشت، برای گرفتن قرص برنج به عطاری رفتم که او پس از مشاهده اصرارهایم چند قرص به من داد. یکی دیگر از بیماران می‌گفت به عطاری رفته و ادعا کردم برای خودکشی قرص برنج می‌خواهم که او محل دیگری را به من معرفی کرد و گفت در آنجا قرص‌های برنج قویتری می‌توانم پیدا کنم تا راحت‌تر بمیرم.»

سازمان پزشکی قانونی پیش‌تر در گزارشی نوشته بود که به اشتباه شایع شده که قرص برنج شادی‌آور است در صورتی که در شماری از موارد مصرف تنها نیمی از این قرص مرگ فرد را رقم زده است.

به گفته دکتر غلامعلی جعفری، پزشک بخش مسمومین بیمارستان الغدیر در مسمومیت با قرص‌های دیگر ۹۹ درصد بیماران زنده می‌مانند، اما در مسمومیت با قرص برنج ۹۹ درصد بیماران جان خود را از دست می‌دهند.

این متخصص سم‌شناسی در گفتگو با مهر، جمع‌آوری قرص‌های برنج از عطاری‌‌‌ها و نظارت بر فروش آن را راهی برای کاهش آمار خودکشی با قرص برنج در ایران دانسته است.

روز: رئیس پلیس کشور به دلیل توهین نیروی انتظامی به زنان کُرد رسما از آنان عذر خواهی کرد.

پس از گسترده شدن اعتراض ها به اقدام نیروی انتظامی در پوشاندن لباس کُردی زنانه به تن متهمان برای تحقیر آنان، عصر امروز دوشنبه ۲۳ اردیبهشت، “سردار اسماعیل احمدی مقدم” در جلسه پرسش و پاسخ در خصوص انتخابات ۸۸ و ۹۲ و طرح امنیت اخلاقی از زنان کُردستانی عذرخواهی کرد.

احمدی مقدم در پاسخ به سوال دانشجویی در خصوص پوشاندن لباس زنانه در مریوان به تن متهمان اظهار داشته ” لباس زنانه تن این اراذل و اوباش نکردند و آنها یک تن بان بود که روی سرش بسته بودند”.

وی در ادامه با اشاره به برخورد با ماموران متخلف می افزاید ” با ماموران متخلف برخورد کردیم، البته بار دیگر از تمام زنان کردستان عذرخواهی می کنم”.

پیش از این رئیس پلیس کشور در گفتگو با رسانه های داخلی با زشت خواندن اقدام نیروی انتظامی و دادن تذرات لازم به متخلفان با تاکید بر اینکه حکم گرداندن “اراذل و اوباش” را قضات صادر می کنند اظهار داشته بود “اساسا حکم گرداندن اراذل و اوباش را قضات صادر می‌کنند که این مسئله نیز باید در زمانی باشد که آثار مثبتی به همراه داشته باشد و اگر نیروی انتظامی برای اجرای حکم وارد عمل می‌شود، تنها همان حکم را باید اجرا کند.”

عذر خواهی رسمی سردار احمدی مقدم در حالی است که سردار “سعید منتظر المهدی” در رابطه با ماجرای شهر مریوان، به خبرنگاران گفته بود که گرداندن افراد در چارچوب طرح برخورد با “ارازل و اوباش” برای بازگرداندن احساس امنیت لازم است.

روز دوشنبه [۲۶ فروردین/ ۱۵ آوریل] یک منبع مطلع از شهر مریوان به پایگاه خبری تحلیلی روز (NNSROJ) گزارش داده بود که نیروی انتظامی جمهوری اسلامی در شهر مریوان- با هدف تحقیر کردن – لباس زنانه قرمز بر تن یک محکوم مرد کرده و او را در سطح شهر گردانده است.

فردای آن روز شماری از فعالان زن مریوانی با پوشیدن لباس قرمز و حمل پلاکاردهای در سطح شهر نسبت به این اقدام نیروی انتظامی اعتراض کردند. اعتراضی که به گزارش تشکل “انجمن زنان مریوان” نیروهای انتظامی آن را با حمله به معترضان و زخمی کردن تعدادی از آنها، سرکوب کردند.

اما این مساله تنها به اعتراض زنان مریوانی ختم نشد و در روزهای بعد واکنشهایی فراتر از سطح شهر مریوان را در پی داشت.

در پی این اقدام ده ها تن از مردان کُرد و غیر کُرد با ابتکار عمل “مسعود فتحی” فعال سیاسی، با پوشیدن لباس زنانه و پیام هایی در شبکه های اجتماعی به این حرکت مقامات جمهوری اسلامی اعتراض کردند.

که در همین راستا کمپینی اعتراضی تحت عنوان “زن بودن ابزار تحقیر و تنبیه هیچ کس نیست” در شبکه های اجتماعی شکل گرفت.

دو روز پس از گرداندن این شهروند مریوانی و گسترده شدن اعتراضات ۱۷ تن از نمایندگان مجلس با امضا نامه ای به این اقدام اعتراض کرده و به وزیر کشور و دادگستری ایران تذکر داده بودند. نمایندگان مجلس در نامه خود این اقدام دستگاه قضایی و انتظامی کشور را برخلاف قوانین شرع و اسلام دانسته بودند و درخواست کرده بودند که وزیر کشور با حضور در مجلس در این خصوص توضیح دهد.

دویچه‌وله: شاهین نجفی که به تازگی تک‌ترانه «نازلی سخن نگفت» را منتشر کرده، فراز و نشیب‌ها و نگاه خود به کار و زندگی را در قالب کتابی به زبان آلمانی با عنوان “وقتی خدا خوابه” گرد هم آورده و منتشر کرده است.

شاهین نجفی از جمله هنرمندانی است که به گفته‌ی خودش دوست ندارد، او را در کشو و کلیشه‌ای خاص بگنجانند.

نجفی بعد از ترانه “نقی” که پیامدها و جنجال‌های فراوانی را به دنبال داشت، قطعه “پریود” را ارائه کرد که کاری مشترک با محسن نامجو بود.
بشنوید: گفت‌وگو با شاهین نجفی

آخرین کار او قطعه “نازلی سخن نگفت” است که بر اساس شعری از احمد شاملو ساخته شده.

او كه در سال ۱۳۵۹ در بندرانزلی به دنیا آمده، فراز و نشیب‌های زندگی خود در داخل و خارج ایران و همچنین نگاه خود به زندگی و هنر و موسیقی را در قالب کتابی گردهم آورده که حال به زبان آلمانی از سوی انتشارات معروف Kiepenheuer & Witsch انتشار یافته است.

این کتاب که “وقتی خدا خوابه” نام دارد، قرار است در آینده به زبان‌های دیگر از جمله فارسی منتشر شود.

شاهین نجفی در گفت‌وگویی با دویچه وله فارسی از جمله از انگیزه‌های انتشار این کتاب، رویدادهای تاثیرگذار در زندگی‌اش، تجربیاتش در سال‌های اخیر و همچنین برنامه‌های آتی خود سخن می‌گوید.

گفتگو با شاهین نجفی را بشنوید

رادیوفردا: روزنامه بهار چاپ تهران در شماره شنبه چهاردهم ارديبهشت ماه از خبرساز شدن دوباره کهريزک، اين بار برای سگ ها نوشته است. به نوشته اين روزنامه ماجرا از اجرای دوباره طرح معروف به امنيت اجتماعی آغاز شده است. طرحی که در آن احمدرضا رادان جانشين فرمانده نيروی انتظامی جمهوری اسلامی ايران به خبرنگاران داخلی گفته بود با کسانی که اقدام به سگ گردی در خيابانها می کنند برخورد خواهد شد.

با اين حال روزنامه بهار از تغيير روش های پليس تهران برای برخورد با آنچه «سگ گردانی» می نامد خبر داده است.

يکی از شهروندان ساکن شمال شهر تهران که شاهد جمع آوری سگ ها توسط ماموران انتظامی بوده، در گفتگو با رادیو فردا برخورد ماموران با اين حيوانات خانگی را خشن توصيف میکند: «يگان ويژه بودند، ريختند تمام اين سگ ها را از دست اينها گرفتند. سگ ها را با لگد و کتک ريختند توی کيسه و بردند.»
«يگان ويژه بودند، ريختند تمام اين سگ ها را از دست اينها گرفتند. سگ ها را با لگد و کتک ريختند توی کيسه و بردند.»
یکی از شهروندان ساکن تهران
​​
نيروی انتظامی جمهوری اسلامی ايران هنوز به انتشار اين دست از گزارش ها واکنشی نشان نداده است. با اين وجود روايت های متفاوتی از شيوه جمع آوری حيوانات خانگی توسط نيروی انتظامی وجود دارد.

یکی از افرادی که سگش توسط نیروی انتظامی جمع آوری شده به رادیو فردا می گوید: «سگ را از پدرم می خواستند بگيرند. پدرم ممانعت کرده که سگ را به آنها تحويل بدهد. در نهايت به پدرم دستبند می زنند و پاهايش را هم می بندند. سگ را از توی ماشين برمی دارند. يک موتور سگ را می برد. يکی ديگر دست پدرم را باز می کند او هم با موتور می رود.»

پيش از آغاز طرح معروف به امنيت اجتماعی، رضا جوالچی سخنگوی انجمن حمايت از حيوانات ايران و همکارانش جلساتی را با معاونت اجتماعی نيروی انتظامی داشتند و به آنها پيشنهاداتی برای رسيدگی به وضعيت حيوانات خانگی بازداشت شده داده بودند.

رضا جوالچی در این مورد به رادیو فردا می گوید: «يک هفته پيش ما با معاونت اجتماعی نيروی انتظامی جلسه ای داشتيم و از پيشنهاد انجمن استقبال کردند. خيلی عجيب بود که چند روز که از اين جلسه گذشت نيروی انتظامی طرح را اجرا کرد و در حال حاضر وضعيت به صورتی است که داريم می بينيم.»

اما حالا پيام محبی نايب رييس جامعه دامپزشکان کشور در گفتگو با روزنامه بهار فاش کرده است که سگهای جمع آوری شده به منطقه قلعه چمن کهريزک منتقل شده اند. صاحبان حيوانات خانگی که پس از روزها سرگردانی مکان حبس حيواناتشان را پيدا کرده اند با همکاری يکی از ماموران انتظامی توانسته اند از اين مکان حفاظت شده بازديد کنند.

یکی از کسانی که سگش به کهریزک منتقل شده به رادیو فردا می گوید :«يک سگی بود که تنگی نفس و بيماری ريه دارد و به هوای اينکه ما آنژيو کت اين حيوان را بکشيم و دست اين حيوان را پانسمان کنيم رفتيم جای سگها را ديديم. يک جايی فوق العاده کثيف و خيلی خشک وچرک و پر خاک و تمام سگها خاکی و گلی و توی يک جای خيلی کوچک همه سگ ها را ريختند روی همديگر و نگهداری می کنند.»

صاحبان حيوانات خانگی از آنچه «برخوردهای نامناسب ماموران نيروی انتظامی» می نامند تا «بر عهده نگرفتن مسئوليت توقيف اين گروه از حيوانات» شکايت می کنند. تا آنجا که به گفته انجمن حمايت از حيوانات ايران نيروی انتظامی در اجرای دور جديد اين طرح از ارائه رسيد به صاحبان اين حيوانات هم خودداری کرده است.
صاحبان حيوانات خانگی از آنچه «برخوردهای نامناسب ماموران نيروی انتظامی» می نامند تا «بر عهده نگرفتن مسئوليت توقيف اين گروه از حيوانات» شکايت می کنند. تا آنجا که به گفته انجمن حمايت از حيوانات ايران نيروی انتظامی در اجرای دور جديد اين طرح از ارائه رسيد به صاحبان اين حيوانات هم خودداری کرده است.
​​
پيام محبی نايب رييس جامعه دامپزشکان که تاکنون نامه های بسياری را به وزير کشور در اين خصوص نوشته است نوک پيکان انتقادهای خود را متوجه نحوه نگهداری اين سگها در بازداشتگاه می کند: «به هر حال هرجا يک کولونی بزرگی از موجود زنده باشد و بهداشت شان رعايت نشود سريعا مستعد حمله عوامل بيماری زا می‌شود. کمااينکه سالهای پيش هم حيواناتی بودند که از بازداشتگاه در می‌آمدند که مشکلاتی برايشان پيش آمده بود که بيماری‌های مشترک بودند. بيماری‌های قارچی که تويشان ديده می‌شد مشترک بود. می‌توانست نيروی انتظامی را هم آلوده کند.»

دوسال پيش اسماعيل احمدی مقدم فرمانده نيروی انتظامی به واحد مرکزی خبر وابسته به صدا وسيمای جمهوری اسلامی ايران گفته بود که براساس حداقل، قانون حمل سگ و حيوانات به طور کلی بايد دارای ضوابط خاص باشد. او همچنين با اشاره به اين مساله که جامعه ايران يک جامعه اسلامی است سگ را حيوانی نجس ناميده بود که نبايد به گفته او «در معابر وجود داشته باشد.»

نعمت احمدی وکيل دادگستری در تهران می گويد اقدامهای نيروی انتظامی در مساله جمع آوری حيوانات خانگی وجاهت قانونی ندارد.

وی می افزاید: «ما در قانون اين را نداريم اما خب نيروی انتظامی به صورت فصلی و موضوعی به صورت خود تعريف کرده، نه قانونی برخورد می کند. جز اثرات منفی هم چيزی در جامعه به جا نمی گذارد.»

پيشتر نمايندگان مجلس شورای اسلامی تلاش کرده بودند در قالب طرحی ممنوعيت ها و محدوديت هايی را برای تردد سگها در مکان های عمومی به وجود آورند.

اما اين طرح هيچگاه به نتيجه نرسيد. حالا مقام های نيروی انتظامی جمهوری اسلامی ايران دوستداران حيوانات خانگی و صاحبان آنها را به آنچه «خودنمايی و انجام حرکات نمايشی با اين حيوانات» می نامند، متهم می کند. اما روايت اين شهروند تهرانی اين گفته ها را نقض می کند.

دقيقا در همين زمانی که با کسانی که حيوان دارند برخورد صورت می-گيرد هر روز ده ها سگ از مبادی قانونی کشور از طريق فرودگاه و مرزهای زمينی، دارد توسط دلال ها وارد می شود. در همين اطراف تهران صدها مرکز هست که دارند حيوانات را پرورش می دهند. خريد و فروش می کنند. علنا روزهای تعطيل در بزرگراه آزادگان مرکزی ايجاد شده که سگ ها خريد و فروش می شوند و نيروی انتظامی هيچ برخوردی با اين اشخاص صورت نمی دهد.
رضا جوالچی، سخنگوی انجمن حمایت از حیوانات
​​
یکی از افرادی که سگش جمع آوری شده به رادیو فردا می گوید: «پدر من يک آدم شصت و دو سه ساله است فکر می کنم حول و حوش ۴۰ سالی برای خودنمايی گذشته باشد ازش. و سگ اصلا توی ماشين بوده و توی باکس بوده و جايی برای خودنمايی وجود نداشته. آدمهايی بودند که متاسفانه سگشان را خيلی بدتر گرفتند. دم در دامپزشکی کمين کردند. طرف سگش را برده مثلا برای واکسيناسيون يا هر چيزی از در دامپزشکی که آمده بيرون يا قبل از اينکه وارد دامپزشکی شود سگش را گرفته اند.»

در چنين شرايطی که به گفته رضا جوالچی سخنگوی انجمن حمايت از حيوانات ايران «معيارهای روشنی برای اين گونه برخوردها وجود ندارد» پاره ای از عملکردهای نيروی انتظامی جمهوری اسلامی ايران هم تناقض ها را پررنگ تر می کند:

«دقيقا در همين زمانی که با کسانی که حيوان دارند برخورد صورت می-گيرد هر روز ده ها سگ از مبادی قانونی کشور از طريق فرودگاه و مرزهای زمينی، دارد توسط دلال ها وارد می شود. در همين اطراف تهران صدها مرکز هست که دارند حيوانات را پرورش می دهند. خريد و فروش می کنند. علنا روزهای تعطيل در بزرگراه آزادگان مرکزی ايجاد شده که سگ ها خريد و فروش می شوند و نيروی انتظامی هيچ برخوردی با اين اشخاص صورت نمی دهد.»

جمع آوری سگ ها از سوی پليس در حالی صورت می گيرد که آنها می توانند برابر قوانين جمهوری اسلامی ايران شناسنامه رسمی دامپزشکی دريافت کنند.