اخبار

دویچه‌وله: محمود نیلی احمدآبادی، رئیس دانشگاه تهران یک روز بعد از این که خواستار آزادی کسری نوری، دانشجوی زندانی این دانشگاه شده بود از کار برکنار شد.

محمدعلی زلفی‌گل، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری ایران طی حکمی در روز سه‌شنبه ۳۰ شهریور (۲۱ سپتامبر) محمود نیلی احمدآبادی را از ریاست دانشگاه تهران برکنار و محمد مقیمی را جانشین او کرد.

نیلی احمدآبادی یک روز پیش از صدور این حکم از محسنی اژه‌ای خواسته بود کسری نوری، دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد حقوق بشر دانشگاه تهران و از مدیران وب‌سایت “مجذوبان نور” را آزاد کند.

ایسنا گزارش داده بود، نیلی احمدآبادی به این خبرگزاری گفته است، با توجه به این که کسری نوری حدود نیمی از دوره حبس خود را گذرانده قاعدتا باید از آزادی مشروط برخوردار شود.

احمدآبادی گفته بود، این نامه پس از درخواست خانواده دانشجوی دربند برای آزادی او نوشته شده است.

در تیرماه سال جاری اعلام شد، کسری نوری که از اسفند ۹۶ تا کنون زندانی است، به دلیل “غیبت غیرموجه” از سوی دانشگاه تهران از تحصیل محروم شده است.

با انتشار این خبر ۳۴۵ تن از دانشجویان دانشگاه تهران در نامه‌ای به رئیس این دانشگاه، از او خواستند، حکم اخراج کسری نوری را فورا لغو کند.

مادر نوری نیز از دانشگاه خواست با توجه به زندانی بودن پسرش، حکم ممنوعیت از تحصیل او را لغو کند.

در پی این درخواست، کمیسیون موارد خاص دانشگاه تهران جلسه‌ای تشکیل داد و این حکم را که در آذرماه سال ۹۹ صادر شده بود، لغو کرد. بدین ترتیب تصمیم بر این شد که هر زمان محکومیت کسری نوری تمام شود، بتواند به تحصیلش ادامه دهد.

محمود نیلی احمدآبادی، رئیس برکنار‌شده دانشگاه تهران از ۱۹ خرداد سال ۹۳ ریاست این دانشگاه را بر عهده داشت. این اولین تغییر رئیس دانشگاه تهران از سوی وزیر علوم است.

مقیمی متولد ۱۳۵۰ و عضو هیأت علمی و استاد رشته مدیریت دولتی دانشگاه تهران است. او از جمله معاونت آموزش و برنامه‌ریزی دیوان محاسبات کشور، معاونت اداری و مالی تهران و ریاست کمیسیون مشورتی علوم انسانی دانشگاه تهران را در کارنامه خود دارد.

بی‌بی‌سی: وزارت اطلاعات ایران یکی از مسئولان اتاق‌های “جنبش سبز و “دغدغه های ایران” را در کلاب هاوس احضار و او را “تهدید” کرده است که اگر فعالیت این کلابها ادامه یابد، با “پیگرد قضائی و بازداشت” روبرو خواهد شد.

حسین سربندی، فعال سیاسی روز شنبه ۲۷ شهریور پس از دریافت احضاریه‌ای تلفنی در وزارت اطلاعات حضور یافته و از او خواسته شده است “تعهد کتبی” بسپارد که از این پس “هیچگونه فعالیت سیاسی” نخواهد کرد. گفته شده که بازجویی از آقای سربندی به طور مشخص به سبب راه اندازی اتاق “دوشنبه های سبز” در کلاب هاوس و همچنین اتاقی بوده که سعید شاهسوندی، از مسئولان پیشین سازمان مجاهدین خلق در آن، در نقد رهبری این سازمان سخن می‌گفت. هر دو اتاق در ماههای گذشته از استقبال بالایی در کلاب هاوس برخوردار بودند.

فعالان سیاسی به نقل از حسین سربندی به بی بی سی فارسی گفته‌اند که از دید بازجویان وزارت اطلاعات، هدف از فعالیتهای او در کلاب هاوس، “زمینه چینی برای کشاندن مردم به خیابانها” بوده و به گفته آنها این “پروژه” را به طور مشخص، فعالان ملی مذهبی طرح‌ریزی کرده‌اند. به گفته این فعالان سیاسی بازجویان به صورت مشخص به اتاقی اشاره کرده اند که آقای سربندی چندی پیش با حضور جمعی از معلمان در کلاب هاوس به راه انداخت. مقامات اطلاعاتی به او گفته‌اند که “در نتیجه این اتاق” بوده که معلمان دست به حرکتی اعتراضی زده و کارزار “کارنامه سبز” را به راه انداخته اند.

در خصوص اتاقهایی با حضور سعید شاهسوندی در کلاب هاوس، بازجویان وزارت اطلاعات، حسین سربندی را متهم کرده اند که با “هدایت جریان ملی مذهبی”، برای “تطهیر سازمان مجاهدین خلق” تلاش می‌کند، حال آنکه در این اتاقها، تمامی اظهارات سعید شاهسوندی و دیگر شرکت کنندگان در نقد فعالیتهای سازمان مجاهدین و مخالفت با مسعود و مریم رجوی و دیگر مسئولان این سازمان بوده است. فعالان سیاسی در ایران به نقل از آقای سربندی می‌گویند که وی خطاب به بازجویان تأکید کرده که اظهارات سعید شاهسوندی علیه رهبری مجاهدین خلق، “کارسازتر از فعالیت چهل ساله دستگاه تبلیغاتی جمهوری اسلامی علیه این سازمان” بوده است. با این حال، وزارت اطلاعات به آقای سربندی هشدار داده است که این اتاقها باید “متوقف” شوند.

گفته شده که وزارت اطلاعات از حسین سربندی خواستار تعهد کتبی شده که نه تنها اتاقهایی را که در کلاب هاوس به راه می اندازد، تعطیل کند بلکه از هر گونه فعالیت سیاسی دست بکشد.

برخی فعالان سیاسی در ایران به بی بی سی فارسی گفته‌اند که برخورد وزارت اطلاعات با حسین سربندی گویای تغییر خط مشی این وزارتخانه پس از روی کارآمدن دولت ابراهیم رئیسی است و تفاوتهای آشکاری با دولت پیشین در آن به چشم می خورد تا جایی که پیشتر انتظار می رفته است اگر برخوردی با فعالیت در کلاب هاوس صورت گیرد، از جانب اطلاعات سپاه باشد و نه وزارت اطلاعات.

اینکه برخورد وزارت اطلاعات با حسین سربندی بسیار سختگیرانه تر از پیش‌بینی‌ها بوده و اینکه او را به مقر اصلی این وزارتخانه و نه مانند گذشته به “خانه های امن” احضار کرده اند، از دید فعالان سیاسی گویای این است که دستگاه امنیتی دولت رئیسی می خواهد تغییر رویه خود در زمینه فعالیت در شبکه مجازی را اعلام و برجسته کند.

همین فعالان سیاسی داخل کشور به بی بی سی فارسی گفته اند که برخورد با حسین سربندی را هشداری به همه کاربرانی تلقی می کنند که در کلاب هاوس، اتاقهایی با محتوای سیاسی برگزار می کنند و به منتقدان یا مخالفان جمهوری اسلامی امکان سخن گفتن می دهند.

در پی احضار و تهدید حسین سربندی، کانال تلگرامی جنبش سبز خبر داده که جلساتی را که در کلاب هاوس برنامه ریزی کرده بود، فعلا متوقف می‌کند.

رادیوفردا: بیش از ۵۰ وکیل دادگستری با انتشار نامه‌ای خطاب به رئیس قوه قضائیه خواستار آزادی وکلایی شدند که در تدارک شکایت از مسئولان جمهوری اسلامی در ارتباط با سوءمدیریت بحران کرونا در ایران بودند.

نویسندگان این نامه که از وکلای شناخته شده در ایران هستند از غلامحسین محسنی اژه‌ای خواسته‌اند که ضابطین و عوامل قضایی «بازداشت خودسرانه» وکلا و «کسانی که از قدرت، علیه منافع عمومی سوءاستفاده کرده‌اند» به مردم معرفی شوند.

روز شنبه ۲۳ مرداد ماه، مهدی محمودیان، فعال سیاسی و مصطفی نیلی، آرش کیخسروی، محمدرضا فقیهی، مریم فراافراز و لیلا حیدری، وکلای دادگستری، بازداشت شدند. خانم حیدری روز یک‌شنبه، ۲۴ مرداد آزاد شد اما بقیه همچنان در بازداشت به سر می‌برند.

علی مجتهدزاده، وکیل دادگستری، در توئیتی اعلام کرده بود که افراد بازداشت شده «در حال برگزاری جلسه‌ای به منظور شکايت ازبرخی مسئولان در موضوع کرونا» بوده‌اند.

صالح نیکبخت، صالح نقره‌کار، عثمان مزین‌، مصطفی ترک همدانی، لیلا حیدری، پیمان حاج‌محمود عطار، محمدهادی عرفانیان، علی شریف‌زاده، ابوذر نصراللهی و مهدیه فراهانی از جمله وکلایی هستند که در نامه به رئیس قوه قضائیه نوشته‌اند: «شماری از همکاران وکلای دادگستری که طبق اصل ۳۴ قانون اساسی در تدارک دادخواهی نسبت به قصور و تقصیر حکمرانی پیرامون مدیریت و مهار پاندمی کرونا بوده اند قبل از هر اقدامی توسط اشخاصی که خود را ضابطین و عوامل قضایی معرفی کرده اند تهدید به انصراف از شکایت و متعاقباً بدون تحقق هر جرمی بازداشت شده‌اند.»

آنها اعلام کرده‌اند که «این اقدام مصداق آشکار بازداشت خودسرانه و ممانعت از حق دادخواهی ذیل اصل ۹ قانون اساسی و مشمول ماده ۵۷۰ قانون مجازات اسلامی و قابل تعقیب است.»

کمپین بین‌المللی حقوق بشر هم اعلام کرده است که «فشارهای امنیتی و قضایی بر وکلا و فعالان مدنی در ماه‌های اخیر و در واکنش به برخی فعالیت‌های دادخواهانه در ایران هم‌چنان به شیوه‌ها و شگردهای مختلف از طرف نهادها و دستگاه‌های مختلف امنیتی و قضایی دنبال می‌شود و اقدام اخیر نیز سویه دیگری از از استمرار و خشن‌تر شدن این برخوردها است.»
با استفاده از وب‌سایت امتداد و رادیو فردا / ف.ق/ پ.پ

بی‌بی‌سی: شماری از وکلای شناخته شده ایران در نامه‌ای به رئیس قوه قضاییه خواستار معرفی ضابطین قضایی و عاملان “بازداشت خودسرانه” همکاران خود شدند که در صدد شکایت از مسئولان جمهوری اسلامی ایران در ارتباط با کرونا بوده‌اند.
مصطفی نیلی، لیلا حیدری، محمدرضا فقیهی و آرش کیخسروی از وکلا، و مریم افرافراز و مهدی محمودیان فعالان مدنی و سیاسی روز شنبه ۲۳ مرداد ماه بازداشت شدند که خانم حیدری بعد از چند ساعت آزاد شد.
گزارش شده که این وکلای دادگستری به دنبال شکایت از مسئولان ارشد جمهوری اسلامی به اتهام کوتاهی در خرید به موقع واکسن و مهار کرونا بوده‌اند.
در چند هفته گذشته و همزمان با افزایش شمار جانباختگان بر اثر کرونا میزان خشم عمومی از ناتوانی حکومت ایران در مهار ویروس کووید۱۹ هم افزایش یافته و بسیاری از این انتقادها متوجه رهبر جمهوری اسلامی ایران بوده است که ابتدا ورود واکسن از آمریکا و بریتانیا را ممنوع اعلام کرده بود.
در نامه حدود ۵۰ وکیل دادگستری که صالح نیکبخت، لیلا حیدری، صالح نقره‌کار، مهدیه فراهانی، سعید دهقان، مصطفی ترک همدانی، و محدثه کریمی آن را امضا کرده‌اند، ادعا شده که شماری از ضابطان قضایی قبل از بازداشت به این افراد هشدار داده بودند که از شکایت منصرف شوند:

شماری از همکاران وکلای دادگستری که طبق اصل ۳۴ قانون اساسی در تدارک دادخواهی نسبت به قصور و تقصیر حکمرانی پیرامون مدیریت و مهار پاندمی کرونا بوده اند قبل از هر اقدامی توسط اشخاصی که خود را ضابطین و عوامل قضایی معرفی کرده اند تهدید به انصراف از شکایت و متعاقبا بدون تحقق هر جرمی بازداشت شده‌اند.
وکلای معترض می‌گویند این بازداشت مصداق “بازداشت خودسرانه و ممانعت از حق دادخواهی” است. آنها از رئیس قوه قضاییه خواسته‌اند که این افراد را به مردم معرفی و افراد بازداشت شده را آزاد کند.
فعالان حقوق بشر می‌گویند وسایل شخصی بازداشت شدگان هم به همراه آنها ضبط شده است.
به دنبال موج گسترده شیوع کرونا در ایران و افزایش شمار کشته‌ها بحران مدیریتی گسترده‌ای کشور را فرا گرفته و بیمارستان‌ها و حتی قبرستان‌ها اعلام کرده‌اند که ظرفیت خدمات رسانی آنها جوابگو نیست.
نرگس محمدی فعال حقوق بشر و جعفر پناهی و محمد رسول‌اف کارگردانان سینما از چهره‌هایی بودند که خواستار پاسخگویی و معرفی آیت‌الله علی خامنه‌ای به عنوان مقصر اصلی این وضعیت شدند.
رضا پهلوی، ولیعهد پیشین ایران، هم در نامه‌ای به رئیس سازمان بهداشت جهانی خواست درباره “سوءمدیریت ” رهبر ایران در کنترل کرونا تحقیق کند.

ایران اینترنشنال: چند هفته پس از نشستن غلامحسن محسنی‌اژه‌ای و ابراهیم رئیسی بر کرسی ریاست قوه قضاییه و مجریه، در موج تازه فشار بر وکلا و فعالان حقوق بشر، دست‌کم پنج وکیل و دو فعال مدنی، شنبه شب از سوی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در تهران بازداشت شدند.

پنج وکیل شامل آرش کیخسروی، مصطفی نیلی، محمدرضا فقیهی، محمدهادی عرفانیان کاسب، لیلا حیدری، مریم افرافراز فعال مدنی و عضو جمعیت امام علی، و همچنین مهدی محمودیان، فعال سیاسی، از جمله بازداشت‌شدگان شنبه شب هستند.

هر هفت وکیل و فعال مدنی پس از بازداشت از سوی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی، به مکان نامعلومی منتقل شدند.

در جریان بازداشت این وکلا و فعالان مدنی، بخشی از لوازم شخصی آنها از جمله تلفن همراه‌شان نیز از سوی نیروهای امنیتی ضبط شد.

وکلا و اعضای خانواده این پنج وکیل و دو فعال مدنی تا بامداد یک‌شنبه با وجود پیگیری وضعیت‌شان موفق به کسب اطلاعی درباره نهاد امنیتی بازداشت‌کننده، اتهام منجر به بازداشت و همچنین مجل نگهداری بازداشت‌شدگان نشده اند.

آرش کیخسروی، مصطفی نیلی، مهدی محمودیان، محمدرضا فقیهی، محمدهادی عرفانیان کاسب، از جمله وکلایی هستند که پیشتر در پرونده‌های زندانیان سیاسی، فعالان دانشجویی، روزنامه‌نگاران، فعالان مدنی و همچنین معترضان بازداشت شده وکالت شماری از فعالان مدنی و سیاسی را بر عهده داشته‌اند.

مصطفی نیلی وکیل شماری از زندانیان سیاسی و عقیدتی و از جمله وکیل آتنها دائمی فعال مدنی که اکنون به زندان رشت تبعید شده و همچنین وکیل علی یونسی و امیرحسین مرادی دو دانشجوی نخبه دانشگاه صنعتی شریف است.

نیلی همچنین وکیل امیرحسین مرادی، سعید تمجیدی، محمد رجبی و تعداد دیگری از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی ۹۶ و اعتراضات آبان سال۹۸ است.

برخی منابع خبری بازداشت دلیل احتمالی بازداشت این وکلا و فعالان مدنی را تلاش آنها برای ثبت شکایت از علی خامنه‌ای و دیگر مقام‌های ارشد جمهوری اسلامی به عنوان مسئولان فاجعه کرونا و جان‌باختن هزارن تن از شهروندان ایرانی به دلیل منع واردات واکسیناسیون از سوی خامنه‌ای عنوان کردند.

سعید دهقان، وکیل و حقوق‌دان در این‌باره در صفحه توییتر خود نوشت: «کاش حدسم غلط باشد و اين بازداشت به تدارک حقوقی دوستان برای شکایت علیه مقامات مسئول در فاجعه كرونا مربوط نباشد» ولی «بازداشت پیش از ثبت یک شکایت، نشانه وحشت فزاینده از دادخواهی است.»

بازداشت وکلا و فعالان حقوق بشر در جمهوری اسلامی سابقه بسیار دارد و وکلایی چون محمد سیف‌زاده، عبدالفتاح سلطانی، ناصر زرافشان، نسرین ستوده و محمد نجفی از جمله وکلا مدافع حقوق بشر هستند هستند که علاوه بر بازداشت، با احکام دادگاه انقلاب سال‌های زندانی شده‌اند.

با این حال بازداشت دسته‌جمعی وکلا در چند سال اخیر اوج گرفته است و پیشتر در سال ۹۷ نیز شماری از وکلا از جمله فرخ فروزان، پیام درفشان، امیر سالار داوودی و هدی عمید به طور همزمان و در جریان موج بازداشت وکلا، از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی برای ماه‌ها بازداشت شدند.

ابراهیم رئیسی و غلامحسین محسنی اژه‌ای که اکنون بر کرسی ریاست جمهوری و ریاست قوه قضاییه جمهوری اسلامی تکیه زده‌اند از جمله مقام‌های قضایی‌امنیتی جمهوری اسلامی هستند که در دوره مدیرت ارشد خود در قوه قضاییه جمهوری اسلامی اقدامات گسترده‌ای برای فشار و بازداشت و محاکمه وکلای مدافع حقوق بشر و همچنین تضعیف بیش از پیش نهاد وکلایت از جمله کانون وکلای دادگستری انجام داده‌اند.

رادیوفردا: ستار اورکی، آهنگساز و موسیقدان، جمعه شب هنگام دریافت جایزه در مراسم معرفی برگزیدگان دوازدهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران، به سرکوب سنگین اعتراضات اخیر خوزستان و شلیک نیروهای امنیتی به معترضان واکنش نشان داد و گفت باید مرگ بر مسئولانی فرستاد که «ممکلت را به این روز کشانده‌اند».

آقای اورکی با بیان این‌که وضعیت فعلی ایران نتیجه «بی‌کفایتی» و «بی‌لیاقتی» مسئولان کشور است، گفت: «امیدوارم این تیرهایی که به سینه‌های جوان‌های ما نشانه می‌گیرند و فرو می‌کنند»، به زودی نصیب این مسئولان شود.

دوازدهمین جشن مستقل سینمای مستند شامگاه جمعه ۱۵ مرداد ۱۴۰۰ برگزار شد و ستار اورکی که برای ساخت موسیقی متن فیلم مستند «ایساتیس» موفق به کسب جایزه شد، در پایان جایزه‌اش را به «خوزستان عزیز» تقدیم کرد و گفت جوان‌های ایرانی مثل جوانان در خوزستان دنبال آب و نان هستند ولی کشته می‌شوند.

ستار اورکی، آهنگساز در سخنرانی پس از دریافت جایزه در جشن مستقل سینمای مستند ایران با تقدیم جایزه‌اش به مردم خوزستان گفت: «مرگ بر آن مسئولان بی‌کفایتی که مملکت ما را به این روز انداخته‌اند. امیدوارم این تیرها که به سینه‌های جوانان ما نشانه می‌گیرند بزودی سر نیزه نصیب خودشان شود.» pic.twitter.com/pPMoYf2jEX

— ايران اينترنشنال (@IranIntl) August 8, 2021

طی چند هفته گذشته، اعتراضات گسترده‌ای در خوزستان با تمرکز بر مشکل بی‌آبی برگزار شد که نیروهای امنیتی با خشونت با آن مقابله کردند. بر اساس گزارش نهادهای حقوق بشری دست‌کم ۹ تن در این اعتراضات در پی شلیک مستقیم گلوله از سوی نیروهای امنیتی کشته شدند.

حکومت جمهوری اسلامی همچنین در این فاصله اقدام به قطع اینترنت در خوزستان کرد و گزارش‌ها حاکی از بازداشت «صدها» نفر است.
با استفاده از شبکه‌های اجتماعی و وب‌سایت رادیو فردا/ آ.ت/ ر.ح

همشهری آنلاین: فردای راهپیمایی اعتراض‌آمیز، در ۲۴ تیرماه قاسم سلیمانی دشتکی، استاندار خوزستان همه‌چیز را تکذیب کرد، اتفاقات بعدی نشان داد که سخنان استاندار اشتباه بوده و همین اعتراض ساده، ۹ روز طول کشید.

خوزستان
همشهری_ حامد هادیان : همزمان با پایان بازی فوتبال، تیم‌های استقلال و پرسپولیس در جام حذفی و پیروزی استقلال در ضربات پنالتی، فراخوانی در شبکه‌های اجتماعی خوزستان منتشر شد. در این فراخوان آمده بود با توجه به اهمیت این بازی، می‌توان به این بهانه به خیابان رفت و به بی‌آبی اعتراض کرد. قبل از این هم بارها چنین فراخوان‌هایی بود ولی این بار به دلایلی با استقبال روبه‌رو شد و در اکثر شهرهای حاشیه‌ای و غرب خوزستان، مردم به خیابان آمدند؛ اعتراضی که در بیشتر مناطق مسالمت‌آمیز بود.

اعتراضاتی که تکذیب شد

فردای این راهپیمایی اعتراض‌آمیز، در ۲۴ تیرماه قاسم سلیمانی دشتکی، استاندار خوزستان همه‌چیز را تکذیب کرد و گفت: «برخی به‌دنبال تحریک مردم هستند و تصاویری جعلی از اعتراضات مردم در فضای مجازی منتشر می‌کنند». او مدعی شد: «در شهرهای خرمشهر و سوسنگرد اتفاق و اعتراضی رخ نداد اما کلیپ‌هایی مربوط به گذشته در فضای مجازی منتشر می‌شود».

اتفاقات بعدی نشان داد که سخنان استاندار اشتباه بوده و همین اعتراض ساده، ۹ روز طول کشید. هرچند باعث شد که مسئولان کشوری و استانی بالاخره و بعد از ۲ ماه، آب سدکرخه را باز کنند؛ بی‌آبی‌ای که در این دوماه باعث نابودی چندین هزار هکتار شالیزار شلتوک، مرگ احشام سنگین و سبک، کمبود آب آشامیدنی و خشکی تالاب هورالعظیم شده بود و حالا کمی به مسیر بازگشت. از همه مهم‌تر صدای اعتراض مردم خوزستان کمی شنیده شد.

خوزستان؛ منطقه‌ای همیشه پرفریاد

مردم خوزستان همیشه اهل اعتراضند ولی معمولا صدای اعتراض‌شان شنیده نمی‌شود. براساس آمار در سال۹۷ چیزی حدود ۳۰۰ تجمع و تحصن صنفی و غیرصنفی در استان برپا شده است و در این زمینه در کشور رتبه اول را دارند.

در همین روزها کارگران کارخانه نیشکر هفت‌تپه در خیابان‌های شوش، برای عدم‌پرداخت حقوق و مشخص‌نشدن تکلیف خلع ید صاحبان کارخانه در حال اعتراضند. همه اینها با توجه به قابلیت‌ها و فرصت‌های استان برای مردم عجیب است.

و اما در ماجرای آب، بیش از ۲۰ سال است که مردم به شیوه‌های مختلف زخم خورده‌ و اعتراض کرده‌اند ولی شنیده نشد.

نمایندگان خوزستان در مجلس در ابتدای طرح‌های انتقال آب در دهه‌۸۰ اعتراض کردند ولی شنیده نشد. مردم استان در ۱۰ سال گذشته هر هفته تجمع‌های کوچکی را در مناطق مختلف استان داشتند و شنیده نشد.

زنجیره انسانی کنار کارون داشتند و حتی اعتراضات بزرگی مانند اتفاقاتی که در خرمشهر در ماجرای خبر انتقال آب به بصره در سال ۹۷ صورت گرفت ولی… در همه اینها مردم فریاد زدند ولی صدایی شنیده نشد و همه از کنار آن گذشتند.

اعتراضات تیرماه خوزستان چه فرقی با گذشته داشت؟

این بار که مردم به خیابان آمدند چند دلیل ساده داشت. ۲‌ماه بود که در مناطق خط رودخانه کرخه یعنی از دشت آزادگان تا شادگان خشکسالی شده بود ولی کسی آن را جدی نمی‌گرفت.

مردم این مناطق، تا به حال به چنین وضعی دچار نشده بودند. بسیاری از شیوخ عشیره اعتراض خود را به مسئولان رساندند و در یک فقره یکی از شیوخ به اداره آب و برق رفت و اعتراض خود را بلندتر اعلام کرد و بعدش باقی عشیره‌ها را هم به اعلام اعتراض تشویق کرد.

اصلی‌ترین خواسته مردم، آب و بازکردن سدهای استان و پایان خشکسالی بود؛ خشکسالی بی‌سابقه‌ای که پیرمردهای روستاهای سوسنگرد هم نمونه آن را به یاد نمی‌آوردند.

اما بزرگ‌تر از ماجرای خشکسالی ماجرای بی‌توجهی بود، درحالی‌که مزارع شلتوک خشک شده بودند و هر روز گاومیشی از تشنگی می‌مرد، برخی مسئولان کل ماجرا را منکر می‌شدند. این وسط رسیدن آب رودخانه زاینده‌رود اصفهان در تابستان و شادی مردم آن منطقه نیز بنزینی روی آتش شد. همه این اتفاقات را مردم در فضای مجازی می‌دیدند.

اشتباهاتی که مردم را با هم دشمن می‌کند

ظهر نخستین روز حضور در خوزستان، به سه راهی خرمشهر رسیدم. می‌خواستم در گرمای ۵۱‌درجه خوزستان کنار یکی از چرخی‌ها چای زعفران بخورم.

صاحب چرخی گفت: «اصفهانی هستی بهت چایی نمی‌دم». هر چه گفتم اصفهانی نیستم، زیر بار نرفت. غیرعرب‌بودن را مساوی با اصفهانی‌بودن می‌گرفت. می‌خواست اعتراضش را یک جوری اعلام کند. خیلی‌ در خوزستان همین حس را دارند.

احساسات عجیب نژادپرستانه که به‌خاطر اشتباهات مدیران پررنگ شده است. اینجا وقتی بین مردم هستی می‌گویند رئیس‌جمهورها و وزرایشان آب ما را از مناطق ما به مرکز ایران می‌برند. اصلا چرا وسط اصفهان و یزد کارخانه‌هایی با مصرف بالای آب تاسیس کردند.

البته همه اینها شایعه نیست و بارها نمایندگان مجلس در مناطق فلات مرکزی نامه‌هایی برای برداشت آب از سرچشمه‌ها زده‌اند.

مدل اعتراضات خوزستان چگونه بود؟

اعتراضات نه روزه خوزستان را می‌توان به ۲ مدل تقسیم کرد؛ اول شهرهایی که مستقیم درگیر مشکلات آب بودند، مانند سوسنگرد، حمیدیه، بستان، رفیع، شادگان و دوم شهرهایی که در حمایت از این نقاط به اعتراض پرداختند.

در عین حال به‌خاطر سیستم عشیره‌ای، بخشی از مناطق به حمایت عشیره‌ای از مناطق کم‌آب پرداختند. بخشی از مردم هم به‌خاطر مشکلات حاشیه‌نشینی، فقر و تبعیضی که در مناطق خود دارند همیشه آماده اعتراضند. از این مناطق دوم می‌توان به ماهشهر، خرمشهر و مناطقی از اهواز مثل کوی علوی، کوت عبدالله و ملاشیه اشاره کرد.

اما مهم‌ترین نقطه‌ای که در این اعتراضات، مرد، زن و کودک در آنجا به خیابان آمدند، سوسنگرد بود؛ یعنی یکی از آرام‌ترین نقاط ایران در تمام سال‌های بعد از انقلاب؛ شهری که اعتراضات از آنجا شروع شد و با پایان اعتراضات در آن بقیه نقاط آرام گرفتند.

اعتراضات در سوسنگرد

مردم دشت آزادگان، هویزه و علی‌الخصوص سوسنگرد بعد از جنگ تحمیلی عراق با اینکه جنگ ‌زده بودند هیچ مزاحمتی برای دولت ایجاد نکردند. مردم حتی در سیل هم که روستاها و محصولات‌شان زیرآب می‌رفت همکاری داشتند. همزمان تالاب هورالعظیم هم جلوی چشم‌شان خشک شد.

سوسنگرد مهم‌ترین شهر شهرستان دشت آزادگان است. در اعتراضات اخیر بیشترین حضور مردم و مدت تجمع در این منطقه بوده است، با تجمعاتی که تا ۱۲ هزار نفر تخمین زده می‌شود. بیشترین خسارت از بی‌آبی را هم دیدند.

مردم این منطقه و اطرافش مردم سنتی و مذهبی هستند که در ایام اربعین برای زائران کربلا موکب می‌زنند. عده‌ای به شوخی می‌گفتند بزرگ‌ترین تجمع در این مناطق مربوط به حمله عراق و عراقی‌ها بوده است.

بیشتر مردم این مناطق، عرب خوزستان هستند. نام‌ شهرهایشان در زمان رژیم گذشته به فارسی عوض شده و مردم خودشان هنوز شهرشان را به نام عربی صدا می‌کنند؛ مثلا سوسنگرد، خفاجیه یا شادگان، فلاحیه.

خشونت در اعتراضات سوسنگرد

اعتراضات تا روز چهارم در سوسنگرد و شهرهای اطراف مسالمت‌آمیز بود. مردم در شهر راهپیمایی می‌کردند و برای آب شعار می‌دادند. فلکه لاله که یکی از میادین اصلی شهر است هر روز مقصد معترضان بود.

کسی جایی را آتش نمی‌زد ولی هر روز به جمعیت معترضان اضافه می‌شد؛ هر چند در بقیه نقاط حاشیه‌ای استان مدل دیگری از اعتراض نیز جریان گرفت. حلقه‌های کوچک چند نفره‌ که لاستیک آتش می‌زدند، جاده می‌بستند و یا معدودی پرچم جریان‌های جدایی‌طلب را بالا می‌بردند.

با اینکه تعدادشان کم بود ولی کل اعتراضات مسالمت‌آمیز مردم را تحت‌تأثیر خود قرار دادند. بعضی‌ها هم البته بدشان نمی‌آمد به همین بهانه با همه برخورد شود.

بالاخره در روز چهارم با ورود یگان ویژه پلیس به منطقه سوسنگرد که غیربومی و ناآشنا به منطقه بودند فضا عوض شد. تا آن روز هیچ مسئول استانی یا ملی هم حاضر به صحبت با مردم نشد.

حتی فرماندار هم به میان مردم نیامد و مردم که تا آن روز هیچ خشونتی به خرج نداده بودند و فضا فقط در حد اعتراض آرام بود با برخورد همراه با خشونت مواجه شدند و همین برای مردم گران تمام شد. همزمان، دوطرف رفتارشان را عوض کردند. گروه کوچکی سلاح درآوردند و همزمان با پلیس به تیراندازی پرداختند.
پلیس با هدف تمام‌کردن تحصن به میدان آمده بود و مردم را با این سؤال مواجه کرد که با توجه به مسالمت‌آمیزبودن اعتراضات، چرا یگان ویژه با نیرو وارد شهر شده؟

حتی تعدادی از مردم هم برای دیدن اتفاقات از خانه خود خارج می‌شدند. این اتفاق باعث افزایش خشونت‌ها شد. وقتی با آنها حرف می‌زدی از نوجوان فلافل‌فروشی می‌گفتند که با سر و روی خونی به خانه رفته یا لبنیات‌فروشی که بی‌گناه دستش شکسته است.

پایان اعتراضات

با توجه به اعتراض عمومی مردم و فشار افکار عمومی، استانداری بالاخره مجبور شد که آب استراتژیک سد کرخه را که برای کشت استراتژیک پاییزه نگهداری می‌شد بازگشایی کند. هر چند این کار هم برای مردم جای سؤال داشت که اگر می‌شد آب را باز کرد چرا زودتر صورت نگرفته است؟

سوسنگرد با اینکه مهم‌ترین نقطه اعتراضات بوده ولی کشته نداشت اما حدود ۳۰۰ نفر در این اتفاقات بازداشت شدند و حتی طلاب حوزه علمیه امام صادق هم در اعتراضات به‌عنوان میانجی وارد شدند که البته کتک و گاز اشک‌آور هم خوردند.

اعتراضات در دیگر نقاط استان خوزستان

اعتراض به بی‌آبی در نقاط دیگر استان ماجرای دیگری داشت؛ یا برای همراهی با معترضان دشت آزادگان بود یا مشکلات خودشان باعث اعتراض شد.

در اهواز کوی علوی یا شلنگ‌آباد سابق که یکی از مناطق محروم اهواز است، از روز اول شاهد اعتراض جوانان بودند. این منطقه همیشه آماده اعتراض است. مشکلاتی که دارند هم سال‌هاست رفع نشده است در ماهشهر نیز بیشترین اعتراضات مربوط به شهرک‌های طالقانی، رجایی و مدنی بوده که می‌توان بیشترین محرومیت‌ها را در آنها در کنار ۲۷ پتروشیمی به‌حساب آورد.

مردم ایذه هم به همین دلیل و به حمایت از این مناطق چند روز به خیابان آمدند. پلیس در روزهای مختلف از تیرهای جنگی استفاده نکرد و کشته‌شدن حدود ۸ نفر در استان از بخش‌های عجیب ماجرا بود. کشته‌های اعتراضات اخیر بیشتر برای مناطق حاشیه‌ای بود.

خشکسالی رود کرخه مهم‌ترین دلیل همه ماجراها بود. رود کرخه رودی است که به شهرهای غربی خوزستان آب می‌رساند؛ شهرهایی که اغلب عرب‌نشین هستند و به غیرچند شهر اول که همیشه آب دارند، شهرهای پایین‌دست در این سال‌ها با کمبود آب مواجهند.

ولی این مقدار خشکسالی را تا امروز تجربه نکرده بودند. خوزستان به‌دلیل جلگه‌ای‌بودن همیشه پرآب بوده است ولی در چند دهه اخیر به‌دلیل سدسازی‌ها و تونل‌های انتقال آب گسترده و خشکسالی، آب‌های بالادست به فلات مرکزی می‌رود. براساس آمار، میزان این آب ۳ درصد است. ولی این آمار برای دهه ۷۰ است اما نیازهای مناطق فلاتی در این سال‌ها افزایش پیدا کرده است ولی این آمار به روز نشده است.

همچنین تاسیسات نفتی در هورالعظیم با مجوزهای بالادستی و بدون توجه به محیط‌زیست در حال خشک‌کردن تالاب‌ها هستند؛ کاری که به میزان زیادی هم در آن موفق بودند.

شلتوک‌کاران بی‌آب

کارشناسان آب و برق استان، برخلاف مردم، دلیل اصلی این خشکسالی و بی‌آبی را کشت شلتوک می‌دانند. شلتوک یا برنج سال‌های زیادی است که در خوزستان کاشته می‌شود.

هر چند همیشه غیرقانونی بوده و غیر از سالی که سیل آمده و استاندار برای جبران خسارت‌ها به مردم اجازه داد که شلتوک بکارند، در بقیه سال‌ها و امسال، غیرقانونی بوده و وزارت جهادکشاورزی پمپ‌های آب مردم را معمولا توقیف می‌کند. با این همه به‌گفته این کارشناسان چیزی حدود ۹۰درصد آب استان برای همین شلتوک مصرف می‌شود. شلتوک سود خوبی برای کشاورزان دارد و از طرفی باعث حاصلخیزی زمین برای کشت پاییزه هم می‌شود.

در این بین تنها کاری که جهادکشاورزی می‌کند برخورد با کشاورزان است ولی تا امروز هیچ تحقیق و تلاش کاربردی برای جایگزینی محصولی مرغوب و کم‌مصرف‌تر صورت نگرفته است. راه‌های دیگری هم وجود دارد مثل اینکه در سال‌های خشکسالی، جهادکشاورزی هزینه نکاشت این زمین‌ها و خسارت‌شان را پرداخت کند. در کنار همه اینها، سیستم اطلاع‌رسانی درستی بین مردم و دولت وجود ندارد. مردم حرف‌ها را باور نمی‌کنند و همچنان به کشت شلتوک می‌پردازند. امسال بخش زیادی از مزارع کشاورزی به‌خاطر همین خشکسالی نابود شد و مردم ضررهای بزرگی کردند.

جدای از کشت شلتوک، کشت نیشکر نیز به‌صورت گسترده در استان به‌صورت دولتی انجام می‌شود که هم از لحاظ آبی، پرمصرف است و هم پساب آن آلودگی زیادی دارد.

گاومیش‌ها نمی‌میرند

یکی از مشاغل اصلی مناطق غربی خوزستان پرورش و نگهداری گاومیش است؛ حیوانی که به دلایل فیزیولوژی باید روزی چندبار به رودخانه برود تا دمای بدنش تنظیم شود. چیزی حدود ۱۲هزار راس گاومیش در این مناطق هست که در این دو ‌ماه ۱۱۰راس از آنها به‌خاطر بی‌آبی تلف شدند و چیزی حدود ۳۰گاومیش هم گوساله‌شان سقط شد.

سیل سال ۹۸ خوزستان کجاها را زیر آب برد؟

۲ سال پیش، سیل سال ۹۸ به خوزستان رسید. سدهای خوزستان به‌موقع خالی نشده بودند و همین اتفاق باعث شد که بخش‌های زیادی زیر آب بروند، علی‌الخصوص مناطق روستایی. حالا بعد از ۲ سال مردم همان مناطق دوباره با پدیده جدیدی به نام خشکسالی مواجه شدند.

درحالی‌که تالاب تا همین اواخر آب داشته و داکت مرزی ایران و عراق که در زمان سیل شکسته بود را تعمیر نکرده بودند و آب همین سد کرخه در اسفند و فروردین به‌دلیل هشدارهای اشتباه هواشناسی تخلیه شد؛ مسئله‌ای که در سال۹۸ هم به‌ دلیل هشدارهای اشتباه باعث سیل شد. اتفاقی که خشکسالی امروز را رقم زد این بود که در بهار، میزان بارش به مقداری نبود که آب مورد نیاز کرخه را تامین کند.

همین حالا که به اجبار سد باز شده هم مسئولان تهدید می‌کنند تا آخر شهریور آب داریم و اگر بارندگی نشود آب پشت سد هم خشک می‌شود و به‌عبارتی آب استراتژیک باز شده و ممکن است در کشت پاییزه که کشت استراتژیک گندم داریم با مشکل مواجه شویم.

تاسیسات نفتی، آب هور را خشک کردند

تاسیسات نفتی، یکی دیگر از دلایل اعتراضات مردم هستند؛ تاسیساتی که خیری برای مردم ندارند و باوجود مسئولیت‌های اجتماعی که دارند تا به مناطق اطراف‌شان خدمات‌رسانی کنند ولی حتی برای روستاهای در شعاع صد متری خود هم کاری نمی‌کنند.

در عین حال براساس تصمیمات محرمانه در شوراهای بالادستی بخش‌هایی از تالاب هورالعظیم در سال ۸۹ خشک شد؛ یعنی جدای از خشکسالی، این مناطق آبی ندارند. درحالی‌که هم از لحاظ محیط‌زیستی خطرات مختلفی ازجمله نابودی محیط‌زیست و به‌وجود آمدن ریزگردها را ایجاد می‌کنند. همه اینها جدای از به خطر انداختن چند ده هزارنفر از مردم بومی منطقه است که از راه کشاورزی، دامداری و ماهیگیری امرار معاش می‌کنند و بدون آب راهی برای زندگی ندارند.

و اما مهم‌ترین مشکلی که باعث اعتراضات مردم شد، نداشتن زبان گفت‌وگو با مردم است. همه‌چیز تکذیب می‌شد درحالی‌که مردم همه‌چیز را با چشمان خودشان می‌بینند یا حتی اگر نبینند شبکه‌های اجتماعی اجازه این پنهانکاری را نمی‌دهند. اگر صادقانه با مردم حرف زده می‌شد، خیلی از اتفاقات و صدمات اخیر نبودند.

عاقبت اعتراضات آبی

برخلاف چیزی که رسانه‌ها اعلام می‌کنند مشکلات استان حل نشده است و هر مشکلی در چرخه معیوب خودش مشکل جدیدی را ایجاد می‌کند. امروز کشاورزان منتظر آسمان هستند که در پاییز ببارد وگرنه با خشکسالی مواجه خواهند شد. مشکلات دیگری مانند فاضلاب خوزستان، خشکی هورالعظیم و بی‌آبی هنوز جلوی چشم مردم است. عده‌ای رفع مشکلات استان را در عوض‌شدن یک مدیر و منصوب کردن یک استاندار ویژه می‌بینند، درحالی‌که مسئله آب و انتقال آب در خوزستان باید حل شود و همزمان با یک بازنگری در آمایش سرزمینی، به‌صورت ویژه اجرا شود.

در ماجرای خشکسالی اخیر، ۴۰‌خانوار گاومیش‌دار از روستاهای سوسنگرد، خودشان را به حاشیه اهواز رساندند. همزمان ۷۰۰روستای در استان با تنش آبی روبه‌رو است. مردم آنجا احساس تنهایی می‌کنند و خوزستان به یکی از بزرگ‌ترین استان‌هایی تبدیل شده است که مردم از آن مهاجرت می‌کنند.

رادیوفردا: سیزده سازمان و تشکل سیاسی در بیانیه مشترکی خطاب به مردم ایران نوشته‌اند که از «اراده» آنها برای سرنگونی جمهوری اسلامی حمایت می‌کنند و اعلام کردند که «عزم خود را جزم کرده‌ایم که این همراهی و همکاری را هر چه سریع‌تر به سطحی از هماهنگی سازمان‌یافته ارتقاء دهیم.»

این گروه‌ها نوشته‌اند که علاوه بر مخالفت با جمهوری اسلامی، به «دموکراسی و سکولاریسم، تمامیت ارضی ایران و اعلامیه جهان‌گستر حقوق بشر» باور دارند.

انجمن اتحاد برای آغازی نو، جبهه ملی ایران در خارج از کشور، حزب مشروطه ایران، شبکه فرشگرد، سازمان برونمرزی حزب پان‌ایرانیست ایران، حزب آزادی و رفاه ایرانیان، جمعیت سوسیال‌دموکراسی برای ایران، حزب سکولار دموکرات ایرانیان، زنان برای آزادی و برابری پایدار، جنبش سکولار دموکراسی ایران، نهاد مردمی و جمعی از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ نفر، امضاکنندگان این بیانیه هستند.

در این بیانیه خطاب به مردم ایران آمده است: «در شرایطی که شما اراده کرده‌اید تا کشورمان را از شر این رژیم ضد ایرانی و ضد بشری رها کنید، ما… ضمن پشتیبانی از اعتراض‌های شجاعانه و مسالمت‌آمیز شما، هم‌سو و متحد با هم اعلام می‌کنیم که به آرمان بزرگ ملت ایران وفاداریم و در جهت تحقق آن، همراهی و همکاری با یکدیگر را بیش از پیش ادامه می‌دهیم.»

این گروه‌های سیاسی اضافه کرده‌اند: «ما همچنین با آگاهی کامل نسبت به سختی‌هایی که در این راه با آن روبه‌رو‌ هستیم، عزم خود را جزم کرده‌ایم که این همراهی و همکاری را هر چه سریعتر به سطحی از هماهنگی سازمان‌یافته ارتقاء دهیم تا بتواند راه همبستگی ملی با هدف نجات ایران را هموار سازد».

در این بیانیه همچنین تاکید شده که مردم ایران در بیش از ۴۲ سال گذشته، در راه رسیدن به یک «زندگی انسانی، در پیکار مداوم با حکومت انسان‌ستیز اسلامی» بوده‌اند.

این بیانیه پس از آن صادر می‌شود که اعتراضات مردمی نسبت به سیاست‌های آبی جمهوری اسلامی در استان خوزستان، از سوی نیروهای امنیتی سرکوب شد.

پس از کشته‌شدن دست‌کم هشت جوان و نوجوان معترض در این اعتراضات و بازداشت‌های گسترده در این استان که گزارش‌های غیررسمی حاکی از ادامه‌دار بودن آنها است، شهروندان مناطقی در دیگر شهرهای ایران از جمله لرستان، اصفهان و تهران، تبریز و مشهد نیز از معترضان خوزستانی حمایت کردند.

پیروزی تیم فوتبال پرسپولیس تهران در لیگ برتر باشگاه‌های ایران و جشن خیابانی هواداران این تیم هم به صحنه حمایت از معترضان خوزستانی و اعتراض به سیاست‌های جمهوری اسلامی و شخص رهبر جمهوری اسلامی تبدیل شد.

با این حال این اعتراضات و گردهمایی‌ها نیز با بازداشت‌ها و خشونت نیروهای امنیتی و پلیس مواجه شد.

سیزده تشکل سیاسی با توجه به رخدادهای اخیر در ایران، خطاب به مردم کشور نوشته‌اند: «آنچه از سوی جمهوری اسلامی در این سال‌های سختِ فقر و خفقان و سرکوب به شما تحمیل شد، نتوانسته آرزوی رسیدن به آزادی، زندگی شایسته، و کرامت انسانی را در دل‌های بزرگتان از بین ببرد. و امروز آن آرزو تبدیل به آرمانی ملی شده و برای دستیابی به آن، جان‌های بسیاری در رویارویی با آدم‌کشان جمهوری اسلامی از دست رفته‌اند.»

سرکوب اعتراضات مردمی به بی‌آبی از سوی سازمان‌های حقوق بشری و کشورهای خارجی نیز مورد انتقاد شدید قرار گرفت.

رضا پهلوی، ولیعهد پیشین ایران نیز در پیامی اعلام کرد که علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی را «مسئول مستقیم» خون‌های ریخته شده در اعتراضات کنونی خوزستان می‌داند.

وی همچنین اضافه کرد که «بزرگترین و قدرتمندترین اسلحه ما جمعیت بیشمارمان است و همبستگی و اتحاد ما. بدانید هیچ حکومتی یارای مقابله با اراده یک ملت متحد را ندارد.»

سرکوب‌ها در خوزستان در شرایطی صورت گرفت که علی خامنه‌ای چند روز پس از این اعتراضات گفت که نمی‌توان از اعتراضات مردم این استان نسبت به بی‌آبی، «گلایه‌ای» داشت.

با استفاده از گزارش‌های شبکه‌های اجتماعی و رادیو فردا؛‌ ب.ب / پ.پ

رادیوفردا: وزارت امور خارجه اسرائیل شامگاه دوشنبه ۱۲ مرداد با انتقاد شدید از اتحادیه اروپا، خواهان «لغو فوری» تصمیم این اتحادیه برای اعزام نماینده به آیین تحلیف ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور منتخب ایران شد.

وزارت خارجه اسرائیل خطاب به اتحادیه اروپا نوشته است که اعزام نماینده به مراسم سوگند «قصاب تهران» در روزهایی که ایران باعث مرگ دو شهروند اروپایی شده، «خوی تجاوزگری رژیم آیت‌الله‌ها» را تقویت خواهد کرد.

وزارت خارجه اسرائیل افزوده که اعزام نماینده اتحادیه اروپا به مراسم تهران «نشان سنجش نادرست» و تصمیمی «شرم‌آور» است زیرا این آیین، چیزی جز «تاجگذاری قصاب تهران» نیست.

«قصاب تهران» لقبی است که نخست وزیر و وزیر خارجه اسرائیل بلافاصله بعد از اعلام خبر پیروزی ابراهیم رئیسی در انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران برای وی به کار برده‌اند.

آنها این لقب را ظاهرا بر اساس گزارش‌های متعدد سازمان‌های حقوق بشری در زمینه نقش ابراهیم رئیسی در اعدام‌های سال ۱۳۶۷ ایران به کار برده‌اند.

همچنین بیانیه وزارت خارجه اسرائیل اشاره به مرگ شهروندان اروپایی در حمله اخیر به نفتکش تحت اجاره شرکتی اسرائیلی دارد که ایالات متحده، بریتانیا و اسرائیل معتقدند ایران در آن دست داشته است.

این حمله که روز پنجشنبه، هفتم مرداد در آب‌های دریای عمان رخ داد به کشته شدن یک شهروند بریتانیا و یک تبعه رومانی انجامید.

آقای رئیسی روز سه‌شنبه سیزدهم مرداد در «مراسم تنفیذ» در بیت رهبر جمهوری اسلامی اعتبارنامه خود را برای آغاز کار ریاست جمهوری از دست علی خامنه‌ای دریافت خواهد کرد. آیین تحلیف رئیس جمهور جدید ایران نیز روز چهارشنبه، چهاردهم مرداد، مصادف با سالگرد صدور فرمان مشروطیت، در مجلس برگزار خواهد شد.

نظام‌الدین موسوی، سخنگوی هیئت رئیسه مجلس، خبر داده که که ۱۱۵ مقام رسمی از ۷۳ کشور و نهادهای بین‌المللی، از جمله نمایندگان دبیر کل سازمان ملل متحد و مقاماتی از اتحادیه اروپا در آیین تحلیف ابراهیم رئیسی شرکت خواهند کرد.

آقای موسوی در همین حال گفته فهرست مدعوین هنوز نهایی نیست، و همچنین تاکید کرده که این آیین به دلیل شیوع همه‌گیری کرونا، بسیار محدودتر از گذشته خواهد بود.

روزنامه تهران تایمز گزارش داده بود که اتحادیه اروپا آقای انریکه مورا، رییس اقدام سیاسی این نهاد را برای مراسم تحلیف به تهران خواهد فرستاد. آقای مورا در شش دور مذاکرات اخیر میان ایران و طرف‌های باقی‌مانده در برجام، در وین نقش فعالی ایفا کرده بود.

از واکنش اتحادیه اروپا به بیانیه وزارت خارجه اسرائیل درخصوص «لغو اعزام نماینده» به آیین تحلیف در تهران، هنوز خبری نرسیده است.

ساعتی پیش از آن، بنی گانتز، وزیر دفاع اسرائیل، در یک سخنرانی در مجلس کشورش، گفته بود که «اقدام تروریستی» اخیر ایران در حمله به یک فروند کشتی در مالکیت اسرائیلی، سطح خصومت دو کشور را افزایش داده و باید با یک «پاسخ قاطع بین‌المللی» روبرو شود.

اسرائیل می‌گوید که بعد از آن حمله، اسناد و مدارکی را در اختیار آمریکا و بریتانیا قرار داد که دولت‌ این دو کشور را به این نتیجه رساند که ایران را عامل حمله معرفی کنند.

در حالی که دولت‌های لندن و بخارست روز دوشنبه دیپلمات‌های ارشد ایران را برای اعتراض به این رویداد احضار کردند، بوریس جانسون، نخست وزیر بریتانیا، نیز در این روز تاکید کرد که پاسخی درخور به ایران داده خواهد شد.

آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا، نیز تاکید کرده که «پاسخ مشترک» به ایران در راه است.

نفتالی بنت، نخست وزیر اسرائیل، گفته است که کشورش «راه‌های خود» را نیز دارد تا به ایران «بفهماند» که در ماجرای حمله به کشتی اسرائیلی، این بار مرتکب اشتباه گرانباری شده است.

روزنامه کویتی الجریده، روز دوشنبه به نقل از «منابع آگاه» نوشت که آمریکا به ارتش اسرائیل «برای حمله به یک بندر راهبردی یا یک کشتی نظامی مهم ایران» «چراغ سبز» نشان داده است.

ایران اتهام دست داشتن در حمله به کشتی «مرسر استریت» را رد کرده و هم‌زمان، نسبت به عواقب هر گونه تعرض جدید به ایران هشدار اکید داده است.

مجموعه این رویدادها نشان از آن دارد که پایان کار دولت حسن روحانی و آغاز ریاست جمهوری ابراهیم رئیسی با دور جدیدی از تنش‌های جدید جامعه جهانی با ایران، مقارن می‌شود و در این بحبوحه، اسرائیل می‌تواند از غرب در برابر ایران امتیاز بگیرد.

روزنامه اسرائیلی هاآرتص روز دوشنبه نوشت که حمله به کشتی اسرائیلی در موقعیت کنونی، «بهترین فرصت» را برای بسیج جامعه جهانی علیه ایران، در اختیار اسرائیل گذاشته است.

روزنامه اسرائیلی جروزالم پست نیز یکشنبه نوشته بود، ابراهیم رئیسی در حالی کار خود را آغاز می‌کند که اسرائیل در تلاش برای تشکیل یک جبهه مشترک از کشورهای متحد علیه ایران است.

ترجمه مقاله از web.de
وضعیت استان خوزستان در ایران چشمگیر است: رودخانه ها و دریاچه ها ماه ها هست که خشک شده اند ، گاوها از تشنگی مرده اند و مزارع لم یزرع گشته اند. در صدها شهر ، کمبود زیاد آب آشامیدنی تمیز وجود دارد و قطع برق نیز در دستور کار قرار دارد. همه اینها مردم را به خیابان ها میکشاند: در اواسط ماه ژوئیه ، نخستین عتراضات در منطقه آغاز شدند.
چند دهه پیش ، هیچکس گمان نمی کرد که مردم خوزستان روزی به خیابان ها بیایند: در اواخر دهه 1970 ، این استان در جنوب غربی کشور ایران، محل صنعت ، نیروگاه های برق آبی ، دانشگاه های بزرگ و معتبر بود. بزرگترین پایگاه نیروی هوایی ایران در خوزستان قرار داشت و خوزستان با 17 رودخانه ، پرآب ترین منطقه کشور بود.
چرا ایرانی ها به خیابان ها می روند؟
اما این مربوط به گذشته است: “خسروزاده توضیح می دهد:”نماد پیشین رفاه و دارایی در حال حاضر یکی از فقیرترین استان ها از 31 استان ایران است. ” استان هم مرز با عراق ، که در دهه 80 در جنگ ایران و عراق به عنوان یک سنگر دفاعی عمل می کرد ، اکنون به دلیل بی توجهی آشکار ، سوء مدیریت و فساد، وحشیانه حجامت می شود.
این کارشناس می گوید: با وجود صنایع بزرگ ، نرخ بیکاری به طور رسمی 25 درصد ، در بسیاری از مناطق خوزستان بالای 45 درصد است. بیش از یک چهارم خانوارها زیر خط فقر زندگی می کنند. خسروزاده می گوید: “هیچ کس در ایران نمی تواند بفهمد چرا استانی که 80 درصد ذخایر نفتی کشور و 60 درصد ذخایر گاز کشور را در خود جای داده است در چنین وضعیت نامناسبی قرار دارد.”
سوء مدیریت دولت
او همانند تظاهرکنندگان، دولت را مسئول این وضعیت می داند. خسروزاده توضیح می دهد: “برداشت آب از خوزستان برای تأمین مرکز ایران و همچنین ساخت بی شمارسدهای غیر استاندارد است که باعث می شود کشاورزان به بدبختی برسند.” او ادامه میدهد: افزون بر اینها، ایران و به ویژه خوزستان درگیر شکست های مقامات در مبارزه با کووید -19 هستند.
ایرانیان از این واقعیت که هر روز بیشتر در فلاکت اقتصادی فرو می روند سیر شده اند ، اما بودجه دولت به خارج از کشور سرازیر می شود: به سمت سوریه برای حاکم بشار اسد ، به لبنان برای حزب الله و برای شبه نظامیان متعددی در منطقه که وابسته به حکومت ایران هستند.
خسرو زاده می افزاید: “به این موارد اضافه شده انتقام گیری های ظالمانه سیاسی است که قهرمانان اصلی آن ابراهیم رئیسی رئیس جمهور جدید” منتخب “و جانشین وی غلامحسین محسنی اژه ای به عنوان رئیس دادگستری هستند.”
واکنش دولت چگونه است؟
دولت یکبار دیگر به شدت به اعتراضات واکنش نشان داد: اگرچه راه حل هایی در تلویزیون دولتی وعده داده می شوند، اما نیروهای امنیتی در محل از خشونت گسترده استفاده کردند. این کارشناس می گوید: “آخوندها تانکرهای آب و غذا نمی فرستند ، بلکه ماشین آلات خشونت بار بی پروا. آنها همچنین اینترنت را در خوزستان قطع کردند.”
سازمان حقوق بشر عفو بین الملل نیز در مورد سرکوب خشونت آمیز گزارش داد. این سازمان در وب سایت خود می نویسد: “از زمان شروع اعتراضات ، نیروهای امنیتی حداقل هشت معترض و ره گذر را در هفت شهر مختلف کشته اند که در میان آنها یک نوجوان نیز به چشم می خورد.” مامورین در کنار گلوله های پلاستیکی و گاز اشک آور ، از مهمات جنگی نیز استفاده می کنند.
چرا دولت اینقدر تند واکنش نشان می دهد؟
اینکه چرا دولت با این شدت پیش می رود ، برای این کارشناس واضح است. خسروزاده توضیح می دهد: “در قلمرو حکومت آخوندها ، وضعیت به گونه ای است که هر رویدادی ، به ویژه تنگناهای اقتصادی ، می تواند اعتراضات سراسری را برانگیزد.” در نوامبر سال 2019 ، افزایش قیمت بنزین اعتراضاتی را برانگیخت ، اکنون این کمبود آب و قطع برق است.
خسروزاده با قاطعیت می گوید: “تظاهرات دارای این پتانسیل هستند که خیلی سریع به اعتراضات سیاسی با شعارهای رادیکال علیه رژیم تبدیل شده و سریعا گسترش یابند.” دامنه های رنج پایدار و عصبانیت دائمی عمیق هستند.
رئیس جمهور در ماه ژوئن انتخاب شد
رئیس جمهور ابراهیم رئیسی ، که در ماه ژوئن انتخاب شد ، توطئه گران خارجی – به رهبری آمریکا و اسرائیل – و حامیان ایرانی آنها را مسئول گسترش اعتراضات می داند. خسروزاده می گوید: “در حالی که مردم در بدبختی فرو رفته اند ، آخوندها هنوز در رویای بمب اتم هستند ، زرادخانه موشکی خود را گسترش داده و نمی خواهند از ماجراجویی های منطقه ای خود دست بکشند ، که همه آنها پروژه های پرهزینه ای هستند.”
آیا اعتراضات گسترش می یابند؟
خسرو زاده تأکید کرد: از اینرو خشم ایرانیان متوجه علیه کل سیستم نظام جمهوری اسلامی است که “تا مغز استخوان فاسد و مستبد” است. از سال 2017 ، هر اعتراضی بلافاصله منجر به شعارهایی علیه آیت الله خامنه ای و کل نظام شد.
اعتراضات مدتهاست که به سایر نقاط کشور مانند تهران ، تبریز ، اصفهان ، کرمانشاه و بوشهر کشیده شده است ، بنرهایی از حمایت سیاسی رهبران حکومتی آتش می گیرند ، تظاهرکنندگان با فریادهای بلند مانند “همبستگی با خوزستان ، همبستگی” ، “مرگ بر خامنه ای” یا “خشم ما از قدرت شما قوی تر است” سر می دهند.
خسرو زاده می گوید: “در ایران بوی انقلاب به مشام می رسد ، هر چند نه در حال حاضر یا در کوتاه مدت.” آنچه هنوز کمبودش به چشم می خورد: “اعتراضات ایران در حال حاضر بدون رهبر است و ن ناشی از خودانگیختگی است.” اما همبستگی بین ایرانیان علیه رژیم بیش از پیش منسجم شده و مردم مصصم تر شده اند. این کارشناس می گوید: “ترس از یکی از شدیدترین و بی وجدان ترین کارخانه های سرکوب در جهان به سرعت در حال سقوط است.”
تفاوت اعتراضات با 2017 و 2019 چگونه است؟
این اولین بار نیست که ایرانیان به خیابان می آیند: اعتراضات سراسری به دلیل مشکلات اقتصادی در مشهد از سال 2017 آغاز شد و اعتراضات گسترده در سال 2019 شدیدتر از دهه های گذشته بود. اما خسروزاده میگوید اعتراضات کنونی با اعتراضات آن زمان تفاوت دارد: “این بار طبقه متوسط مرفه را نیز در بر میگیرد. در ابتدای هفته ، بیش از 1200 هنرمند از اعتراضات مردم خوزستان حمایت کردند.” چندین ورزشکار برجسته نیز صحبت کرده اند. هنوز زود است که از انقلاب یا سرنگونی آخوندها صحبت کنیم ، اما فاصله زمانی بین اعتراضات ملی در حال کوچک شدن است. خسروزاده به یاد می آورد: “در این میان ، اعتراضات هرگز متوقف نشد.” خسروزاده می گوید: برخلاف پس از “جنبش سبز” در سال 2009: “تقریباً ده سال آرامش نسبی بود.” اما در چهار سال گذشته چهار اعتراض عمده صورت گرفته است.
درخواست از اروپا
وی همچنین از اروپایی ها درخواست می کند: “اروپا باید سیاست خود را در قبال ایران تجدید نظر کند.” خسروزاده مطمئن است. در حال حاضر سیاست نوازش با تهران وجود دارد. اروپایی ها به اصلاح طلبان فرضی اعتماد کرده بودند به این امید که ایران به جامعه بین المللی بازگردد و دوباره ادغام شود.
خسروزاده انتقاد کرد: “این کاملا اشتباه بوده است و برخی از علمای برجسته آلمانی خاورمیانه به عنوان مشاوران دولت فدرال در این اشتباه شریک هستند”. او کلمات سختی پیدا می کند: “روزهای جمهوری اسلامی شمرده شده است. این برای ایران ، خاورمیانه و جهان خوب است.”
درباره کارشناس: دکتر بهروز خسروزاده دانشمند سیاسی ایرانی الاصل و مدرس موسسه تحقیقات دموکراسی در دانشگاه گوتینگن است. او به عنوان یکی از 246 متخصص کشور ، در تغییر شاخص بنیاد برتلس من سهیم بود. اخیراً او به همراه مندی لوسنهاپ و ساوان اسمیت کتاب “ایران: بی ثبات کننده – 41 سال جمهوری اسلامی ، تا کی؟” را نوشت. منتشر شد.