اخبار

دویچه‌وله: سعید لیلاز، تحلیلگر اقتصادی که صبح روز هشتم تیر برای اجرای حکم شش سال زندان خود به اوین منتقل شده بود، پس از بازجویی در بند ۲۰۹ این زندان به خانه بازگشت. لیلاز از زمستان ۸۸ با وثیقه‌ای ۵۰۰ میلیونی در مرخصی بود.

سعید لیلاز، سردبیر روزنامه توقیف شده “سرمایهِ” که روز شنبه هشتم تیرماه برای تحمل شش سال حبس خود به اوین منتقل شده بود، پس از بازجویی در بند ۲۰۹ این زندان، آزاد شد.

پیش از این سایت “کلمه” خبر داده بود که لیلاز برای گذراندن باقیمانده دوران محکومیت خود، به اوین فراخوانده شده است.

لیلاز که از افراد نزدیک به حزب کارگزاران سازندگی است، از جمله دستگیرشدگان پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ بود.

این استاد تاریخ دانشگاه شهید بهشتی، در ۲۷ خرداد سال ۱۳۸۸ در خانه خود دستگیر شد و بیش از ۱۰۰ روز را در سلول‌های انفرادی اوین سپری کرد. لیلاز پس از آن و بعد از ۹ ماه زندان، در بهار ۱۳۸۹ و با وثیقه‌ای ۵۰۰ میلیون تومانی به مرخصی آمد.

دادگاه موسوم به “متهمان پرونده کودتای مخملی” به ریاست قاضی صلواتی، لیلاز را به اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام”، “نگهداری اسناد طبقه‌بندی شده” و “ارتباط با بیگانگان” به ۹ سال زندان محکوم کرد.

این حکم سنگین پس از چندی در دادگاه تجدیدنظر به شش سال حبس تقلیل یافت.
سعید لیلاز در دادگاه دسته‌جمعی روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی در تابستان ۱۳۸۸

سعید لیلاز در دوران مرخصی خود، هم‌چنان به تحلیل‌های اقتصادی و انجام مصاحبه می‌پرداخت. وی به ویژه در هفته‌های گذشته در خصوص انتخابات، پیروزی حسن روحانی و کاهش بهای ارز، اظهارنظرهای مختلفی در رسانه‌ها کرده بود.

لیلاز از جمله در آخرین نوشته خود پیرامون نتیجه انتخابات، از تکرار ماجراهای تاریخی در ایران یاد کرده و گفته بود که «مجاهدان روز شنبه در تشکیل کابینه روحانی جلو افتاده و مجاهدان روز جمعه را به حاشیه رانده‌اند.»

انقلاب مشروطه ایران روز جمعه به پیروزی رسید و “مجاهد روز شنبه” به کسانی گفته می‌شود که برای بهره‌مندی از میوه پیروزی، وارد صفوفی می‌شوند که تا دیروز در آن جای نداشتند.

لیلاز نوشته بود که «مجاهدان روز شنبه در صف اول جشن پیروزی جا خوش کرده‌اند، البته مجاهدان روز جمعه هیچ گله و انتظاری ندارند. همین که بار سنگین فشار دولت احمدی‌نژاد از مردم برداشته شود، برای آنها یک دنیا می‌ارزد.» او هشدار داده بود که باید مراقب باشیم که “انا شریک” گفتن مجاهدان روز شنبه، ذهن آقای روحانی را از وظایف اصلی و انتخاب‌های درست منحرف نکند.

لیلاز که طرفدار بازار و اقتصاد آزاد است، در خصوص دورنمای بحران ارزی ایران به سایت “فرارو” گفته بود: «به دلیل وفاقی که در داخل کشور شکل گرفته است، ظرف سه چهار ماه آینده گشایشی در وضعیت ارزی کشور ایجاد می‌شود و این شرایط موجب می‌شود که نسبت به تحقق دسترسی کشور به منابع ارزی خود در خارج و افزایش درآمد ارزی از محل صادرات نفتی در آینده نزدیک خوشبین باشیم.»

وی هم‌چنین در یادداشتی در روزنامه “شرق” نوشته بود که دولت یازدهم برای اصلاح پیامدهای منفی سیاست‌های دولت نهم و دهم، دستکم به دو سال وقت نیاز دارد.

دیگربان: یدالله جوانی٬ مشاور سیاسی نماینده ولی‌فقیه در سپاه «ابطال نظریه تقلب» در سال ۸۸ را یکی از «اهداف راهبردی» یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرد که این هدف «حاصل» شده است.

أقای جوانی این مطلب را روز چهارشنبه (پنجم تیرماه) در یادداشتی که در خبرگزاری «فارس» از وی منتشر شده٬ بیان کرده است.

در این یادداشت آمده است:‌ «تحقق حماسه سیاسی در انتخابات ۲۴ خرداد نه تنها ترفندهای دشمنان علیه نظام اسلامی را نقش بر آب کرد٬ بلکه نظریه تقلب را که سال ۸۸ از سوی آنها و بدخواهان داخلی مطرح شد، باطل کرد.»

جوانی نوشته «این مدیریت راهبردی» رهبر جمهوری اسلامی بود که «با تبدیل صحنه انتخابات به یک فرصت بزرگ برای نظام و کشور، چندین هدف راهبردی را به صورت همزمان در پرتو انتخابات، با خلق یک حماسه سیاسی تحقق بخشید.»

وی افزوده است:‌ «ابطال نظریه تقلب یکی از این اهداف راهبردی بود که حاصل گردید.»

جوانی در پایان یادداشت خود پرسیده است:‌ «با اثبات بی‌پایه و اساس بودن نظریه تقلب، سؤال این است که سردمداران طرح این ادعا در سال ۸۸، با توجه به خسارت‌های وارده به نظام و کشور، چه پاسخی را برای مردم در قبال مواضع و رفتار خسارت کار خود دارند؟»

در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران حسن روحانی به پیروزی رسید.

محافظه‌کاران و نظامیان نزدیک به علی خامنه‌ای بدنبال پیروزی وی٬ مدام تکرار می‌کنند که نظام در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری «تقلب» نکرده٬ چرا که در انتخابات ریاست جمهوری اخیر آرای آقای روحانی به طور دقیق شمرده شده است.

شماری از تحلیل‌گران معتقدند برنده بزرگ این دوره از انتخابات علی خامنه‌ای بود که توانست از سرمایه اجتماعی جنبش سبز برای خنثی‌ کردن اعتراض‌های چهار سال اخیر به خوبی استفاده کند.

روز: “انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران” از تابستان سال ۸۸ به دستور سعید مرتضوی، دادستان وقت پلمب شده و امکان فعالیت ندارد. با انتخاب رییس‌جمهور جدید، روزنامه‌نگاران عضو این انجمن که از ۶ هزار نفر هم فراتر رفته بودند، امیدوار به بازگشایی مجدد آن هستند؛تقاضایی که در نخستین کنفرانس مطبوعاتی حسن روحانی هم عنوان شد. اما بلافاصله از سوی “انجمن صنفی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران ایران” بیانیه‌ای خطاب به رییس‌جمهور منتشر شد که از او می‌خواست مانع فعالیت مجدد “انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران” شود، چرا که “آلت دست جریان‌های سیاسی” بوده و رئیسش، رجبعلی مزروعی ” با فرار از کشور در آغوش دشمنان نظام در حال پادویی رسانه‌های بیگانه” است.

این تشکل تازه تاسیس مدعی است که مجوزهای لازم را اخذ کرده و با توجه به انحلال “انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران”در حال حاضر تنها تشکل صنفی روزنامه‌نگاران ایران است. اما در سوی مقابل کامبیز نوروزی، دبیر کمیته حقوقی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران می‌گوید که ” از نظر حقوقی شخصیت حقوقی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران همچنان پابرجا و معتبر است و دفتر این انجمن فقط به دلیل یک تصمیم قضایی که در سال ۸۸ از طرف دادستان وقت تهران اتخاذ شد، پلمپ و بدین‌وسلیه عملا فعالیت انجمن متوقف شد.” او تاکید می‌کند: “مطابق با قوانین و مقررات جاری کشور از جمله قانون تجارت و قانون کار صرفا به دو طریق امکان‌پذیر است. یکی از طریق «تصمیم مجمع عمومی فوق‌العاده انجمن» و دیگری «رای دادگاه به انحلال». درباره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران نه مجمع عمومی فوق‌العاده انجمن چنین تصمیمی اتخاد کرده و نه هیچ دادگاهی رای انحلال داده است.”

برای اطلاع از نظرات تشکل تازه تاسیسی که خود را تنها انجمن صنفی مجوزدار در حوزه رسانه‌ها می‌داند و در نام، فقط یک “خبرنگاران” بیشتر دارد، با علی لاریجانی، دبیر انجمن صنفی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران ایران گفت‌وگو کردیم. او در کنار محمدمهدی دانی، رئیس، علیرضا خلیفه، نائب رئیس، در هیات مدیره حضور دارد و تاکید می‌کند که انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران به لحاظ قانونی منحل شده است. او از اعضای این انجمن دعوت می‌کند که به تشکل تازه تاسیس بپیوندند، چرا که معتقد است حساب اعضا از حساب «هیات رئیسه سیاسی و سوءاستفاده‌گر» انجمن صنفی روزنامه‌نگاران جداست.

آقای لاریجانی؛ لطفا توضیح بدهید انجمن صنفی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران ایران چیست و چه نسبتی با انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران دارد؟

انجمن صنفی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران ایران پس از یک سال تلاش‌های اولیه از برج ۹ سال ۱۳۹۰ به طور رسمی فعالیت خود را آغاز کرده است. همه مراحل قانونی طی شده و مجوزهای لازم هم گرفته شده و انجمن از سطح شهر تهران و استان تهران، اکنون گستره کشوری دارد. حتما می‌دانید که طبق قانون یک انجمن صنفی بیشتر در هر صنف نباید وجود داشته باشد و آن یکی هم در حال حاضر ما هستیم. آن انجمن صنفی که درش پلمب شد نتوانسته بود مجمع اش را برگزار کند و با وزارت کار مشکل داشت. من به بحث سیاسی ورود نمی کنم ولی از نظر صنفی آن‌ها نتوانستند از سال ۸۵ به دلیل بالا رفتن تعداد اعضا، مجمع برگزار کنند در حالی که قانون می‌گوید باید هر سال مجمع برگزار شود. وزارت کار اولتیماتوم هم داد اما باز نتوانستند. درست است که در سال ۸۸ در انجمن پلمب شد اما پیش از آن هم با اعلام وزارت کار، وجاهت قانونی و مجوز فعالیت نداشتند.آن انجمن با ما هیچ گونه تداخل کاری ندارد. ما هم با آن‌ها دشمن نیستیم؛ آن‌ها هم همکار ما هستند. منتها مجوز ندارند؛ طبق قانون اگر ۶ ماه مجمع برگزار نشود، هر انجمن صنفی که باشد به طور خودکار مجوزش باطل می شود.

اما هیچ وقت به طور رسمی اعلام نشد که انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران منحل شده است. این نیاز به اعلام رسمی از سوی مراجع قضایی دارد.

این طور نیست. این صراحت قانون است. شما در اینترنت هم سرچ کنید این قانون را پیدا می کنید. عدم برگزاری مجمع دلیل منحل شدن آن انجمن بوده نه هیچ چیز دیگر. در این مورد قانون کاملا صراحت دارد. تازه از سال ۸۸ پلمب بودند، قبلش چرا مجمع و انتخابات برگزار نشد؟

شما فکر می‌کنید مشکل فقط همین بوده و طبق روال قانونی انجمن باید منحل می‌شده؟

ببینید من خودم عضو آن انجمن صنفی بودم؛ مشکل فقط همین نبود. آنجا گرایش‌های سیاسی واضحی داشت؛ هر روز بیانیه به نفع این و آن می‌دادند. امکاناتی را که می‌آمد فقط عده‌ای خاص می‌گرفتند. این شد که در انجمن صنفی جدید به طور جدی از کار سیاسی پرهیز کردیم و فقط روی کار صنفی متمرکز شدیم. مثلا تفاهمنامه‌ای با دانشگاه علمی کاربردی نوشتیم تا دوستان عزیز خبرنگار بتوانند بدون آزمون بروند و درس بخوانند؛ یا دوره‌های خبرنگاری برگزار کردیم. بعد از این هم ورود به حوزه سیاست نخواهیم داشت. کار سیاسی، جایش جای دیگر است. مثل خانه کارگر که ماهیت سیاسی دارد و بیانیه سیاسی می‌دهد و تجمع می‌گذارد. دوستان خبرنگار اگر دنبال چیز مشابهی می‌گردند باید بروند از وزارت کشور مجوز بگیرند ولی وقتی از وزارت کار مجوز صنفی گرفته می‌شود، کار صنفی هم باید انجام بدهند. من به عنوان دبیر انجمن تاکید می کنم که ما کاملا کار صنفی می کنیم و از همه خبرنگاران با هر گرایش سیاسی دعوت می کنم بیایند عضو شوند تا بتوانیم کارهای تاثیرگذاری انجام بدهیم.

یعنی شما خودتان را جایگزین انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران می‌دانید؟ کما اینکه در بیانیه‌تان هم تاکید شده بود انجمن صنفی روزنامه‌نگاران وجود دارد و ما هستیم.

ما به هیچ وجه جایگزین نشدیم. ما مجوز خودمان را گرفتیم و به طور مستقل داریم فعالیت می‌کنیم. آنها یک زمانی مجوز داشتند و فعالیت می‌کردند ولی در حال حاضر ندارند. در واقع به دلیل ابطال مجوز آنها ما توانستیم مجوز بگیریم وگرنه که به ما مجوز نمی دادند.

شما در سال ۹۰ و کمی پیش از راه‌اندازی انجمن تان، مصاحبه‌ای با خبرگزاری مهر داشتید. در آن مصاحبه از شما پرسیده شد که با وجود انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران چطور می‌خواهید فعالیت کنید و شما تاکید کردید که قصد موازی کاری ندارید. در آنجا هیچ بحثی درباره بحث ابطال مجوز انجمن نبود و شما قائل به این نبودید که انجمن صنفی منحل شده است.

الان هم من قائل به انحلال آن انجمن نیستم اما همه باید مطیع قانون باشیم. از سال ۸۸ آن انجمن نتوانسته به هیچ خبرنگاری در ایران خدمات بدهد. دقت کنید من می‌گویم نتوانسته و نمی‌گویم نخواسته؛ چون به هرحال دفترش پلمب بوده. حالا تکلیف چیست؟ خبرنگاران ما چه طور باید خواسته های صنفی خود را پیگیری کنند؟ من خودم به عنوان خبرنگاری که وابستگی به چپ و راست ندارم تجربه کردم که خیلی راحت می‌توانند من را به دلیل نوشتن یک خبر از فلان ارگان اخراج کنند. یک جایی باید باشد که از من حمایت کند؛ حالا در درجه اول معنوی و بعد حقوقی. یا در مورد حق‌الزحمه خبرنگارها ورود کند و یا به موضوع حق‌التحریرهای ۲۰ و ۳۰ هزارتومانی که الان پرداخت و تازه سالیانه پرداخت می‌شود، رسیدگی کند.

شما تاکید زیادی روی مباحث صنفی دارید اما آیا بیانیه شما صنفی است؟ این ادبیاتی که رییس انجمن صنفی روزنامه‌نگاران را پادوی رسانه‌های بیگانه می‌خواند صنفی است و با گفته‌های شما مبنی بر پرهیز از ورود به مسائل سیاسی همخوانی دارد؟

گروهی درخواست دارند یک انجمن صنفی منحل شده دوباره ایجاد بشود. تا اینجا هیچ مشکلی نیست؛ روزنامه نگاران جمع بشوند و طبق قانون مجوزی دریافت کنند و مجمع عمومی و هیات رئیسه و الی آخر تشکیل بدهند. اما توسط چه اشخاصی؟ ما هیات رئیسه آن انجمن را با اعضایش جدا می‌دانیم و آنها را به هیچ وجه قبول نداریم. آنها دنبال مطالبات سیاسی خودشان بودند؛ اما اعضا همه خبرنگار بودند. آن انجمن فقط سه هزار عضو در تهران داشت. نهایتا توی آنها ۱۰-۲۰ آدم افراطی وجود داشت که خبرنگار نبودند و از این عنوان می خواستند سوءاستفاده کنند. ما با این رویه مخالفیم. وگرنه با اینکه آن سه هزار عضو دوباره جمع بشوند و تشکیلات مرتبط با خودشان را داشته باشند مخالفتی نداریم. حالا یا بیایند در همین انجمن ما عضو بشوند یا بروند از وزارت کشور مجوز بگیرند چون دیگر مجوز انجمن صنفی صادر نخواهد شد. ما با آن افراد افراطی که انجمن را به بیراهه بردند و دنبال اغراض سیاسی بودند مخالفیم. در این انجمن صنفی هم اجازه چنین کاری را نمی‌دهیم. آن بیانیه هم می‌خواهد بگوید صنف خبرنگاران را با آن چند فرد خاص نسنجید. این است که از آن جملات کاملا دفاع می کنم.

یعنی شما می‌گویید فقط به افراد هیات مدیره انجمن صنفی نباید اجازه داشتن تشکل داد و با خود انجمن صنفی مشکلی ندارید؟

بله

پس در نظر شما آقای شمس‌الواعظین به عنوان نایب رییس و خانم بدرالسادات مفیدی به عنوان دبیر انجمن، آدم‌های سیاسی بودند و روزنامه نگار نبودند؟ در حالی که هیات رئیسه انجمن رای همان چند هزار روزنامه‌نگاری را که اشاره کردید برای حضور در این سمت گرفته بودند.

اعضای آن انجمن اگر دوباره دور هم جمع بشوند و قانون به آن‌ها اجازه بدهد، هر هیات‌رئیسه‌ای را که خواستند انتخاب کنند؛ اصلا به ترکیب آدم‌هایش کاری ندارم. آن هیات رئیسه قابل احترام است چون قانونی است و قانون به آنها احترام می‌گذارد. در آن صورت منِ لاریجانی اصلا حق ندارم بخواهم آنها را رد کنم. اما الان به لحاظ قانونی چنین هیات رئیسه‌ای وجود ندارد؛ شما این نکته را دقت داشته باشید. تعارف که نداریم فقط تعداد کمی از افراد آن انجمن بودند که سیاسی بودند و انجمن را دنبال اهداف سیاسی خودشان می‌کشاندند، به دو نفرشان هم اشاره کردیم. ما با آن افراد مشکل داریم نه همه اعضا و نه همه هیات رئیسه. بحث اسم‌ها نیست که شما اسم می‌برید، بنده می‌گویم در انجمن صنفی کار سیاسی به هیچ عنوان نباید بشود.

من این طور متوجه شدم که شما می‌گویید در انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، چهره‌های شاخصی منتسب به یک جریان و گرایش سیاسی حضور داشت. اما به نظر می‌رسد در انجمن شما روزنامه‌نگاران روزنامه‌های اصلاح طلب و منتقد عضویت ندارند و در هیات رئیسه هم که مشخصا حضور ندارند. این وضعیت را چطور توجیه می‌کنید و چطور چنین انجمنی می‌تواند برای همه اعضای صنف فراگیری داشته باشد؟

دلیلش فقط و فقط عدم حضور آن دوستان بوده. ما علاوه بر اینکه در حوزه‌های خبری به همکاران اطلاع رسانی کردیم دو نوبت هم در روزنامه رسمی آگهی دادیم. در روز برگزاری اولین مجمع، ۲۰۰ نفر حضور داشتند که بعضی از اعضای روزنامه‌های اصلاح‌طلب هم بودند؛ این طور نبود که اصلا نباشند. حالا هم تمام دوستان می‌توانند بیایند عضو شوند و کاندیدای عضویت هیات رئیسه شوند و رای بیاورند.

شاید نگاه منفی دارند نسبت به انجمن شما و فکر می‌کنند این انجمن گرایشات سیاسی اصولگرا دارد.

من این را قویا رد می‌کنم. توضیح دادم که دوستان رسانه‌های اصلاح‌طلب حضور نداشتند و تا وقتی حضور پیدا نکنند رای هم نمی‌آورند.

با وضعیت موجود، فکر نمی‌کنید بهتر باشد مشکل به وجود آمده برای انجمن صنفی روزنامه‌نگاران با توجه به سابقه، ساختار و فراگیری که داشته، حل بشود؟ چون شما هم می‌گویید هدف خدمات رسانی صنفی است.

مدیران آن انجمن خودشان می‌دانستند که نباید چنین بکنند. کار صنفی را ول کردند و رفتند سراغ کار سیاسی. این را بدون تعارف می‌گویم به عنوان نظر شخصی؛ دنبال این بودند که فلانی نماینده مجلس بشود و یا چه و چه. تنها راه حل در شرایط فعلی، تقویت تنها انجمن صنفی موجود و مجوزدار است. دوستان بیایند دست به دست هم بدهیم. این هیات رئیسه هم که دائمی نیست. بیایند و افراد مورد نظر خودشان را بیاورند توی هیات رئیسه. از همه گرایش‌های سیاسی هم باشند و فقط به مشکلات صنفی بپردازند. ولی اگر دنبال معرکه‌گیری سیاسی باشند اینجا جایش نیست. ما با آغوش باز همه دوستان عضو انجمن قبلی را می‌پذیریم و اصلا کاری به گرایش های سیاسی نداریم. بنشینیم با هم صحبت کنیم به یک راه حلی برسیم که حتی لازم به تشکیل پرونده مجدد هم نباشد و تسهیلاتی مانند این. عرضم این است که دنبال استفاده از ظرفیت انجمن صنفی خبرنگاران باشیم. راه برای ورود باز است و هیچ مشکلی هم وجود ندارد.

ولی شما در این دو سال و نیم نتوانستید فراگیری لازم را ایجاد کنید.

دوستانی که در حال حاضر فعالیت می‌کنند، ساختارها را برای دوره‌های بعدی آماده می‌کنند؛ به قول معروف دوره‌های اول کارگرند و برای آیندگان می‌سازند. مجوز هیات مدیره ما تا سال ۹۲ اعتبار دارد. اگر دغدغه صنفی وجود دارد مهم نیست که چه کسی مسوول کدام انجمن صنفی باشد. هر کدام از دوستان که قدم پیش بگذارند، ما بدون هیچ قید و شرطی خدمات در اختیارشان می گذاریم. منتها باید بیایند، اینکه گوشه‌ای بایستند بگویند شما بدید آن یکی خوب بود که نمی شود که. این ادعای شما قانونی نیست. قانون می‌گوید الان انجمن صنفی وجود دارد، شما بیاید ورود کنید و فعالیت کنید و در انتخابات هم شرکت کنید.

دویچه‌وله: رهبر جمهوری اسلامی ایران، حضور مردم در انتخابات ریاست جمهوری را نشانه‌ی “اعتماد و علاقه عمومی به نظام جمهوری اسلامی” دانست. آقای خامنه‌ای گفت: «انتخابات نشان داد حتی کسانی که طرفدار نظام نیستند، به آن اعتماد دارند.»

آیت‌الله علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران در مراسمی که با حضور مسئولان و قضات دستگاه قضائی از کسانی که روز ۲۴ خرداد امسال در یازدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت کرده‌اند، تشکر کرد و از همه خواست که به رئیس‌جمهور منتخب کمک کنند.

اعتماد مخالفان به نظام

رهبر جمهوری اسلامی دو روز پیش از برگزاری انتخابات از مردم ایران خواسته بود که حتی اگر نمی‌خواهند از نظام اسلامی حمایت کنند، به‌خاطر حمایت از کشورشان در انتخابات شرکت کنند. وی، روز چهارشنبه (۵ تیر، ۲۶ ژوئن) در جمع دست‌اندرکاران قوه قضائيه سخنان پیشین خود را چنین تکمیل کرد: «در آن روز گفته شد اگر احیانا کسانی هستند که دلشان با نظام خیلی صاف نیست، اما برای ایران و منافع ملی اهمیت قائلند، در انتخابات شرکت کنند که لابد برخی از رای‌دهندگان در زمره این افراد هستند.»

آقای خامنه‌ای افزود:«این واقعیت نشان می‌دهد حتی کسانی که طرفدار نظام نیستند به نظام و انتخابات آن اعتماد دارند، چرا که می‌دانند جمهوری مستحکم اسلامی مثل شیر در مقابل طمع‌ورزان ایستاده و از کشور، منافع ملی و عزت ملی به‌خوبی دفاع می‌کند.»

رهبر جمهوری اسلامی ضمنا با اشاره به همزمانی انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراها “امنیت کامل در سراسر کشور” را در جریان برگزاری انتخابات ستود و گفت: «در انتخابات شوراها به‌علت زمینه‌های پیچیده طایفه‌ای‌، منطقه‌ای و قومی، معمولا امکان بروز درگیری و ناامنی وجود دارد، اما در پرتو همراهی ملت و تلاش مسئولان و دستگاه‌های ذی‌ربط در انتخابات اخیر هیچ نشانی از ناامنی وجود نداشت.»

شیرین‌کامی مردم و تحقق آرزوی خیرخواهان

آقای خامنه‌ای دیدار نامزدهای دیگر ریاست‌جمهوری با حسن روحانی و تبریک گفتن آن‌ها به وی را سبب “شیرین‌کامی” مردم دانست و از آنان تشکر کرد. وی در بخشی دیگر از سخنان خود “ورود عظیم مردم به عرصه انتخابات” را ناشی از هدایت‌ دل‌های مردم از سوی پروردگار دانست و افزود: «در پرتو لطف الهی انتخابات حماسه شد و آرزوی خیرخواهان تحقق یافت.»

حسن روحانی، پیروز انتخابات ریاست‌جمهوری، در پای صندوق رای

حسن روحانی، پیروز انتخابات ریاست‌جمهوری، در پای صندوق رای

رهبر جمهوری اسلامی که در سخنان خود نشان می‌داد از نتیجه انتخابات بسیار راضی است، مردم را به همدلی و همکاری با رئیس‌جمهور منتخب فراخواند و گفت: «ایراد و انتقاد و اعتراض سالم، قطعا برای پیشرفت کشور مفید است، اما همه باید به یاد داشته باشیم که در حاشیه بودن و ایراد گرفتن آسان است، اما کار اجرائی دشوار و سخت. بنابراین همه باید به رئیس‌جمهور منتخت کمک کنیم.»

به توقعات دامن نزنید

آقای خامنه‌ای به “پرهیز از دامن‌زدن به توقعات و برخوردهای شتاب‌زده” دعوت کرد و گفت که به‌جای سرعت در قضاوت باید با همکاری و همدلی کارهای کشور را به‌جلو برد.

وی همچنین ضمن گلایه از انتقادهائی که برخی نامزدهای انتخاباتی در مناظره‌های خود به دولت احمدی‌نژاد وارد کردند، تصریح کرد:«دولت کنونی در کنار نقاط ضعفش نقاط قوت فراوانی نیز دارد و چقدر خوب بود که نامزدهای محترم با نگاهی منصفانه در کنار بیان نقاط ضعف به خدمات مهم دولت و کارهای زیربنائی و سازندگی آن نیز اشاره می‌کردند.»

حل مناقشه‌اتمی، سهل و آسان و روان

بخشی دیگر از سخنان رهبر جمهوری اسلامی به مناقشه هسته‌ای مربوط می‌شد. در این قسمت آقای خامنه‌ای حل مناقشه اتمی را کاری “سهل و آسان و روان” دانست و تاکید کرد: «چند کشور که جبهه مخالف ایران را تشکیل می‌دهند و خود را به دروغ جامعه جهانی می‌خوانند، با لجبازی نمی‌خواهند موضوع هسته‌ای حل شود. اما اگر لجبازی را کنار بگذارند، حل مسئله هسته‌ای ایران کاری سهل، آسان و روان است.»

رهبر جمهوری اسلامی در نهایت آمریکا را در حل نشدن مناقشه هسته‌ای مقصر دانست و گفت:«موضوع هسته‌ای بارها تا لحظه حل پیش رفته است، اما آمریکائی‌ها بهانه‌های جدیدی پیش کشیده‌اند.»

آقای خامنه‌ای افزود: «هدف دشمنان استمرار فشار، خسته‌ کردن ملت و تغییر نظام است، بنابراین نمی‌گذارند مسئله هسته‌ای حل شود.» وی اضافه کرد: «تجربه نشان داده است هرکسی در راه حق استقامت ورزد پیروز است و بدون تردید ملت ایران در این زمینه نیز به گوش دشمنان سیلی خواهد زد.»

رئیس، مسئولان و قضات دستگاه قضائی ایران به مناسبت نزدیک شدن سالروز واقعه ۷ تیر به دیدار آقای خامنه‌ای رفته بودند. در روز هفتم تیرماه سال ۱۳۶۰ مرکز حزب جمهوری اسلامی که نقش حزب حاکم را در نظام جمهوری اسلامی ایفا می‌کرد، منفجر شد. در این انفجار آیت‌الله سید حسین بهشتی و ده‌ها نفر دیگر از چهره‌های پرنفوذ نظام کشته شدند.

دویچه‌وله: عمر دولت دهم رو به پایان است اما پرونده‌ها و جنجال‌های این دولت همچنان ادامه دارد. یک نماینده‌ی مجلس گفته است با پایان عمر دولت بررسی پرونده‌های قضایی آن تمام نمی‌شود و رسیدگی‌های قانونی ادامه خواهد داشت.

شاید خیلی‌ها فکر می‌کردند با ثبت نام اسفندیار رحیم مشایی برای انتخابات ریاست جمهوری و رد صلاحیت او از سوی شورای نگهبان، دیگر نام این مشاور جنجالی محمود احمدی‌نژاد برای همیشه از سایت‌های خبری حذف شود، اما چنین نشد.

بخشی از جلسۀ روز چهارشنبه، پنجم تیر ماه، کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی، به آقای رحیم مشایی اختصاص داشت. سخنگوی کمیسیون اصل نود مجلس در گفت‌وگو با خبرگزاری خانه ملت گفت: «پرونده‌ای در خصوص اظهارات مشایی در مورد مکتب ایرانی، انبیا، مدیریت داوود نبی و حضرت مسیح و رژیم صهیونیستی در کمیسیون اصل نود مورد بررسی قرار گرفت و برای رسیدگی به مبادی ذی‌ربط ارسال شد».

به گفته مصطفی افضلی‌فرد، این پرونده با شکایت اشخاص حقیقی و حقوقی تنظیم شده که تعدادی از نمایندگان مجالس هفتم و هشتم نیز در میان آنها هستند. نماینده اردبیل و سرعین اظهار داشته که این پرونده برای رسیدگی نهایی به وزارت اطلاعات ارجاع داده می‌شود.

“هر ۲۰ روز یک سفر”

در جلسۀ روز چهارشنبه کمیسیون اصل ۹۰ مجلس، از وزیر امور خارجه دعوت شده بود تا به سوالات احمد توکلی درباره سفرهای رحیم مشایی پاسخ دهد.

احمد توکلی می‌گوید رحیم مشایی هر ۲۰ روز یک سفر داشته و ملاقات‌هایی کرده که قابل تأمل است. او از علی اکبر صالحی، وزیر امور خارجه، پرسیده آیا نماینده وزارت خارجه در این سفرها حضور داشته یا نه و در این ملاقات‌ها چه موضوعاتی مطرح می‌شده است؟ وزیر خارجه اما در پاسخ به این سوال تنها به بیان اهداف و علت‌های سفر مشایی بسنده کرده است.

آقای صالحی همچنین اظهار داشته که اغلب سفرهای مشاور احمدی‌نژاد بدون ملاقات با مقامات کشورهای میزبان بوده و در بسیاری از آنها رئیس جمهور نیز او را همراهی کرده است.

وی تصریح کرده که بسیاری از سفرهای مشایی به منظور دیدار با ایرانیان خارج از کشور صورت گرفته است.

اما به نظر می‌رسد که احمد توکلی از این پاسخ‌ها قانع نشده و خواسته است که سوال از وزیر خارجه درباره سفرهای مشایی به خارج از کشور، به صحن علنی مجلس ارجاع داده شود.

تشکیل شعبه مخصوص تخلفات دولت در قوه قضائیه

ظاهرا تعداد پرونده‌هایی که علیه دولت نهم و دهم تشکیل شده و به قوه قضائیه فرستاده می‌شود، در حال افزایش است. به گزارش خبرگزاری مهر، یکی از معاونت‌های مجلس خبر از تشکیل شعبه ویژه‌ای در قوه قضائیه برای رسیدگی به پرونده‌های ارسالی از مجلس به این قوه در خصوص تخلفات دولت داده است.

قائم مقام معاونت نظارت مجلس نیز به خبرگزاری مهر گفته که این معاونت به دنبال پیشنهاد ساز و کاری مناسب برای رسیدگی سریع‌تر و مناسب‌تر به پرونده‌های ارجاعی مجلس به قوه قضائیه است.

طلایی نیک همچنین از رایزنی‌های معاونت نظارت مجلس با قوه قضائیه برای کارآمدسازی رسیدگی‌های قضایی به تخلفات دولت‌ها خبر داد. وی تاکید کرد: «با اتمام دوره دولت احمدی‌نژاد، رسیدگی قضایی به پرونده‌های ارجاعی مجلس به قوه قضائیه مختومه نمی‌شود و متناسب با ماهیت پرونده‌های ارجاعی، رسیدگی‌های قانونی ادامه دارد».

شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران، اواخر خرداد ماه احضاریه‌ای برای محمود احمدی‌نژاد را منتشر کرد که بر اساس آن وی باید روز ۵ آذر یعنی ۴ ماه پس از پایان دوره ریاست جمهوری‌اش خود را به این شعبه دادگاه معرفی کند. شاکی احمدی‌نژاد در این پرونده، قوه مقننه یا همان مجلس است.

بی‌بی‌سی: دیوان محاسبات ایران می‌گوید دولت محمود احمدی‌نژاد در هزینه‌کردن مازاد درآمد ارزی کشور در سال ۱۳۹۰، بیش از ۹ میلیارد دلار تخلف کرده است.

خبرگزاری مهر روز سه‌شنبه ۴ تیر گزارش داده که دیوان محاسبات در گزارش تفریغ بودجه سال ۱۳۹۰ به این تخلف عمده به مبلغ ۹ و ۲ دهم میلیارد دلار معادل بیش از ۱۰ هزار میلیارد تومان، اشاره کرده است.

این نهاد نظارتی می‌گوید دولت ایران چنین مبلغی را بر اساس “مصوبات غیرقانونی” هیئت وزیران و “برخلاف احکام تعیین‌شده” در بودجه سال ۱۳۹۰ هزینه کرده است.

گزارش دیوان محاسبات ایران همچنین دولت محمود احمدی‌نژاد را متهم کرده که در هزینه‌کردن ۱۱ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار مازاد درآمد حاصل از صادرات نفت خام و میعانات گازی، “بی‌انضباطی مالی” کرده است.
تخلف در اختصاص بودجه دفاعی و سلامت

طبق این گزارش، با وجود تاکید در قانون بودجه برای هزینه ۳ میلیارد دلاری در “تقویت بنیه دفاعی” ایران، ۱۵۰ میلیارد تومان از این مبلغ هزینه نشده است.

همچنین ۸۰۰ میلیارد تومان از سهم بخش سلامت، خرج اجرای طرح‌های مسکن “مهر ماندگار” در وزارت راه و شهرسازی شده است.

دیوان محاسبات در گزارش تخلفات دولت محمود احمدی‌نژاد در سال ۱۳۹۰، همچنین گفته است که ۱۵ میلیارد تومان بودجه “احداث و بازسازی عتبات عالیات” بر خلاف قانون بودجه به “بنیاد فقه و معارف اهل بیت” اختصاص داده شده است.

رئیس این بنیاد، محمود هاشمی شاهرودی، رئیس سابق قوه قضائیه و عضو فعلی شورای نگهبان است.

دفتر آقای هاشمی شاهرودی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۱ تایید کرد که او محمدشریف ملک‌زاده، از چهره‌های نزدیک به محمود احمدی‌نژاد و اسفندیار رحیم‌مشایی را به عنوان مشاور اجرایی خود در این بنیاد منصوب کرده است.
گزارش‌های قبلی دیوان محاسبات از ‘تخلف’ دولت

گزارش‌های دیوان محاسبات نشان می‌دهد که دولت آقای احمدی‌نژاد همواره بخش عمده‎ای از قانون بودجه را رعایت نکرده است

دیوان محاسبات، بازوی نظارتی مجلس به حساب می‌آید و بر عملکرد دولت و شرکت‌های دولتی نظارت دارد.

این نهاد مواظب است که وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی، بودجه سالانه را در جای خود و به اندازه خرج کنند.

این دیوان در چند سال اخیر بارها از “بی‌انضباطی” دولت در بودجه و “تخلفات” مداوم مقامات دولتی گزارش داده است.

در یکی از مهم‌ترین موارد تخلف دولت که این نهاد منتشر کرده، دیوان محاسبات اعلام کرده بود که دولت ۱۵ هزار میلیارد تومان از حساب بانک مرکزی، درآمدهای نفتی و بودجه عمومی کشور برای پرداخت یارانه نقدی هزینه کرده است.

کارشناسان منتقد محمود احمدی‌نژاد می‌گویند که در دولت دهم، تخلفات دولت ابعاد بیشتری پیدا کرده است و تاخیر دولت در ارائه بودجه سالانه به مجلس و استفاده از بودجه چند دوازدهم، به بی‌انضباطی مالی دامن زده است.

دیوان محاسبات تاکنون شش گزارش از عملکرد دولت محمود احمدی‌نژاد از اجرای قانون بودجه سال‌های مختلف را به مجلس تحویل داده که همه آنها حاکی از بی‌توجهی دولت به قانون بودجه بوده است.

از جمله در گزارش این نهاد درباره سال ۱۳۹۰، میزان بی‌توجهی دولت به بودجه مصوب، حدود ۶۵ درصد بوده است.

گزارش تفریغ بودجه سال ۱۳۹۱ هنوز منتشر نشده و به نظر می‌رسد این گزارش زمانی منتشر خواهد شد که دولت آقای احمدی‌نژاد، قدرت را به حسن روحانی واگذار کرده باشد.

به جز دیوان محاسبات ایران، نهادهای نظارتی دیگر ایران از جمله سازمان بازرسی کل کشور هم در سال‌های گذشته دولت محمود احمدی‌نژاد را به تخلفات کلان متهم کرده‌اند.

آینده: در حالی کیهان درباره کنفرانس روحانی ژست رضایت می گیرد که مواضع او از جمله این که « تصمیم گیر نهایی در مساله سوریه ، ملت سوریه است، امیدواری او به تغییر فضا و رفع محدودیت از برخی چهره ها که از سران انقلاب هم بودند (همان موسوی و کروبی) و نیز بازگشایی انجمن صنفی روزنامه نگاران چندان به مذاق کیهان خوش نیامد

در حالی که با وجود همه وقایع موجود، حسین شریعتمداری پیروزی حسن روحانی را شکست سخت اصلاح طلبان و پیروزی اصولگرایی خوانده است، آینده آنلاین پیشنهاد می دهد کلیه اصلاح طلبان و اعتدالگرایان با پوشیدن لباس مشکی، این شکست سخت خود و پیروزی حسین شریعتمداری را به وی تبریک بگویند.

به گزارش آینده آنلاین، مدیر روزنامه کیهان که در 40 روز گذشته انواع مواضع متناقض را از خود متصاعد کرده، ابتدا پیش بینی کرد هاشمی تایید صلاحیت می شود، اما به دلیل اطلاع از رای کمش ثبت نام نمی کند. اندکی بعد از ثبت نام هاشمی و غلط در آمدن این پیش بینی، شریعتمداری تلاش زیادی برای رد صلاحیت هاشمی نمود و با رد صلاحیت هاشمی پیش بینی دیگرش نیز غلط از آب در آمد. اما از فعالیت باز نایستاد و در دوران انتخابات هم به هجمه به روحانی و عارف، به خاطر حمایت آن دو از هاشمی و خاتمی پرداخت.

اکنون که حسن روحانی صبح دیروز به منزل آیت الله هاشمی رفته و بعد از آن هم حجت الاسلام سید محمد خاتمی که شریعتمداری او را محور کودتای آمریکایی اسرائیلی و فتنه 88 و طرفدار حرمت شکنان عاشورا و مفسد فی الارض می داند، با او دیدار کرده، شاید بد نباشد مواضع حسین شریعتمداری و روزنامه اش قبل از انتخابات را مرور کنیم که چگونه این چهره “اصولگرا” را مورد هجمه قرار می داد.

همچنین در حالی کیهان درباره کنفرانس روحانی ژست رضایت می گیرد که مواضع او از جمله این که « تصمیم گیر نهایی در مساله سوریه ، ملت سوریه است (تشویق حضار) »، امیدواری او به تغییر فضا و رفع محدودیت از برخی چهره ها که از سران انقلاب هم بودند (آقایان موسوی و کروبی که کیهان آنها را سران فتنه می خواند) و نیز بازگشایی انجمن صنفی روزنامه نگاران چندان به مذاق کیهان خوش نیامد.

مرور مواضع کیهان درباره روحانی قبل از رییس جمهور شدن وی خالی از لطف نیست.

8 خرداد

از کدام افتخار سخن می گوئید؟! (خبر ویژه)

اظهارات حسن روحانی در برنامه تبلیغاتی تلویزیونی تعجب ناظران مطلع را برانگیخت.
وی در برنامه گفت وگوی ویژه خبری که با تک گویی، بداخلاقی و تحریف واقعیات همراه بود، از دوره امتیاز دادن های یک سویه به غرب بر سر چالش هسته ای تصویری طلایی به نمایش گذاشت و به مجری برنامه نیز با تندخویی حمله کرد.

این در حالی است که به عنوان مثال سیدمحمد خاتمی در تاریخ 28 خرداد 1383 و در جمع خبرنگاران از پیمان شکنی های 3 دولت اروپایی انتقاد کرد و گفت: ما تأیید البرادعی را داشتیم که گازدهی به دستگاه سانتریفیوژ، قطعه سازی و مسایل دیگری که مربوط به آن می شود و مونتاژ، اصلا جزو غنی سازی نیست. حال یا بهانه گیری کردند یا نظرشان عوض شد و یا مسئله غنی سازی را تعمیم دادند و ما با حسن نیت این را پذیرفتیم و عملی هم کردیم و مسیر را پیش می رفتیم که سوال کردند، به آنها اجازه دادیم حتی از تشکیلات نظامی ما بازرسی کنند.

خاتمی تصریح کرد:در مقابل، اروپایی ها تعهداتی داشتند که زمینه انتقال تکنولوژی و همکاری های گسترده را بوجود آورند و هم در زمینه منطقه ای، دو جانبه و هم با اتحادیه اروپایی همکاری کنند که با بهانه های مختلف در این مسیر حرکت نکردند. پس از بحث های فراوان بالاخره در بروکسل این بحث ها ادامه داشت و بنابراین بود که پرونده هسته ای ایران در اجلاس ژوئن عادی بشود، یعنی از یک مسئله فوق العاده بیرون برود. امروز با وجود بازرسی ها و همکاری هایی که شده، پرونده ایران از حالت فوق العاده خارج نشده است.

رویکرد تسلیم طلبانه باعث شد که علی اکبر محتشمی پور 11 تیرماه 1383 ضمن سخنرانی در حسینیه جماران اعلام کند: در جریان مباحثی که سال گذشته میان ایران و آژانس انرژی اتمی مطرح شد، ناگهان وزرای کشورهای انگلیس، آلمان و فرانسه به ایران آمده و قراردادی را با دبیر شورای عالی امنیت ملی (روحانی) امضاء کردند که یکی از مفاد آن تعلیق موقت غنی سازی اورانیوم بود. در حالی که این اقدام ربطی به کشورهای اروپایی نداشت و اگر ایران با آژانس انرژی اتمی مسئله ای دارد، اروپایی ها حق نداشتند از موضع قیم مابانه با ملت ایران رفتار کنند. آقای روحانی مجاز نبود در سفر به بروکسل با وزرای خارجه کشورهای فرانسه، آلمان و انگلیس قراردادی را امضاء کند که به موجب آن متعهد شود ایران ساخت قطعات دستگاه های سانتریفیوژ را متوقف کرده و در مقابل اروپائی ها هم قول بستن پرونده هسته ای ایران در آژانس بین المللی اتمی را بدهند، در حالی که این کار از عهده آنها برنمی آید.

همچنین کمال خرازی وزیر وقت خارجه در تاریخ 18/2/1384 و در جریان سفر نیویورک به واحد مرکزی خبر گفت: ما براساس جدول بندی که داشتیم از آغاز پس از مذاکرات پاریس قرار بود در مدت سه ماه مسایل ارزیابی شود و تصمیم بگیریم که اگر مذاکرات نتیجه بخش است ادامه دهیم و اگر نتیجه بخش نیست و تنها وقت گذرانی است آنرا ادامه ندهیم.

خرازی در پاسخ به این سوال که آنچه در مذاکرات گذشته اتفاق افتاده امتیازدهی از جانب ایران بوده آیا باز هم مصلحت است که مذاکرات ادامه یابد، گفت ما نیز احساس می کنیم که اروپایی ها در حال وقت کشی هستند و ما اکنون به مقطعی رسیده ایم که تصمیم خواهیم گرفت.

یادآور می شود رهبرمعظم انقلاب سوم مرداد 1391 در دیدار مسئولان و کارگزاران نظام اعلام کردند:« در هر برهه ای که ما در مقابل جبهه دشمن انعطاف نشان دادیم و عقب نشینی کردیم با توجیه هایی؛ مثلا گفتیم بگذارید بهانه را از دست دشمن بگیریم، یک وقت گفتیم سوءظن دشمن را از خودمان زایل بکنیم، به این بهانه ها انعطاف نشان دادیم، دشمن مواضع گستاخانه تر علیه ما گرفت. در آن روز ادبیات مسئولین ما آلوده شد به حرف ها و تعبیرهای تملق آمیز نسبت به غرب و فرهنگ غربی، در آن روز اینها ما را محور شرارت معرفی کردند. کی؟ آن کسی که خودش مجسمه شرارت بود، رئیس جمهور قبلی آمریکا مجسمه شرارت، ایران اسلامی را محور شرارت معرفی کرد. این کی بود؟ آن وقتی که ما در ادبیات خودمان در اظهارات خودمان حرف های تملق آمیز نسبت به غرب و نسبت به آمریکا را تکرار می کردیم. این جوری اند اینها. در همین قضیه هسته ای، آن وقتی که ما با اینها همراهی کردیم، عقب نشینی کردیم، البته تجربه ای بود برای ما، اما این واقعیت است. آن روزی که عقب نشینی کردیم، اینها جلو آمدند این قدر جلو آمدند که من توی همین حسینیه گفتم که اگر بنا باشد این روال از سوی آنها ادامه پیدا کند من خودم وارد قضیه خواهم شد و وارد قضیه شدم. عقب نشینی ها آنها را گستاخ تر کرد، طلبکارتر کرد. یک روزی بود که مسئولین ما قانع بودند که اجازه بدهند که 25 سانتریفیوژ ما توی کشور داشته باشیم؛ 25 تا سانتریفیوژ! آنها گفتند نمی شود اینها قانع شدند که 5 تا داشته باشیم، باز هم گفتند نمی شود. مسئولان ما قانع شدند که 3 تا سانتریفیوژ داشته باشیم باز هم گفتند نمی شود. امروز گزارش را شنیدیم. 11 هزار سانتریفیوژ داریم. اگر قرار بود ما آن عقب نشینی ها را، آن انعطاف ها را ادامه می دادیم، امروز از پیشرفت هسته ای که هیچ خبری نبود- من می خواهم عرض کنم- این نشاط علمی هم در کشور قطعا لطمه می خورد. این نشاط علمی که این چند سال اخیر در کشور به وجود آمده، این حرکت علمی این جوانها، این ابتکارات، اختراعات، پیشرفت های گوناگون در بخش های مختلف این هم لطمه می خورد».

باید از آقای روحانی که با افتخار ادعا می کند ایشان مانع ارسال پرونده هسته ای کشورمان به شورای امنیت شده بودند، پرسید؛ در حالی که تمامی فعالیت های هسته ای ایران به حالت تعلیق درآمده بود، چه بهانه ای برای ارسال پرونده به شورای امنیت سازمان ملل وجود داشت؟! و این چه افتخاری است که به آن اشاره می کنید؟!

11خرداد

چه تحریم کنیم و چه حمایت در اقلیت قرار گرفته ایم(خبر ویژه)

اصلاح طلبان هنوز بر سر حمایت از یکی از نامزدها یا تحریم آن به نتیجه نرسیده اند.
با فرض حضور در انتخابات نیز، طیف های مختلف اصلاح طلب بر سر حمایت از عارف یا روحانی اختلاف نظر جدی دارند و این در حالی است که روحانی و عارف نیز اصرار دارند تا پایان رقابت در صحنه انتخابات بمانند.
در همین حال ارزیابی اصلاح طلبان حتی طیف های تندروی آنها معطوف به این واقعیت است که به احتمال قوی حداقل 65 تا 70 درصد مردم در انتخابات شرکت خواهند کرد و عدم حضور آنها عملا از یک سو به معنای مواجهه با حاکمیت و خروج از ادعای اصلاح طلبی و از دیگرسو به مفهوم مواجهه با اقبال و اشتیاق عمومی خواهد بود. برخی ناظران این طیف انتخابات مجلس نهم را مثال می زنند که با وجود تحریم آن از سوی مدعیان اصلاح طلبی و طیف اپوزیسیون با استقبال 65 درصدی شهروندان روبرو شد. در همین حال محمدجواد حق شناس در مصاحبه با آریا گفت: اصلاح طلبان انتظار دارند خاتمی و هاشمی در امر اجماع این طیف بر سر یک کاندیدا مداخله کنند که البته به نظر می رسد این دو انگیزه ای برای مداخله در این امر را ندارند.
عضو حزب اعتماد ملی افزود: بدنه اجتماعی اصلاح طلبان آماده شده بودند بعد از وقایعی که در سال 88 اتفاق افتاده بود در انتخابات 92 با آمدن آقای هاشمی عملا وارد مشارکت در انتخابات شوند که با عدم احراز صلاحیت ایشان اینگونه نشد.
وی تاکید کرد: اطلاعات و مشاهدات موجود نشان می دهد حداقل تا چند روز آینده یا بهتر است بگویم هفته آینده هیچگونه اجماعی میان حسن روحانی و عارف صورت نگیرد.

در همین حال محمدرضا عارف که پیش از این اعلام کرده تا پایان رقابت ها در صحنه خواهد ماند، در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری فارس و در پاسخ این پرسش که به نظرتان آقای هاشمی و خاتمی بین شما و آقای روحانی از کدامیک حمایت خواهد کرد، گفت: آقای روحانی که خود را اصلاح طلب نمی داند.

وی ادامه داد: آقای روحانی نمی تواند کاندیدای اصلاح طلبان باشد.

از سوی دیگر یدالله اسلامی عضو فراکسیون مشارکت در مجلس ششم و مدیر روزنامه توقیف شده فتح در مصاحبه با روزآنلاین گفت: اینکه آقای خاتمی چرا نیامد خود او باید پاسخگو باشد اما برخی دوستان هم خیلی موافق حضور او نبودند. در شورای مشورتی ایشان، بخش قابل توجهی از اعضا خیلی موافق حضور آقای خاتمی در انتخابات نبودند، بخشی هم موافق بودند و هر بخشی نظرات و استدلالات خود را داشت.

وی درباره اینکه آیا عارف و روحانی نامزد اصلاح طلبان محسوب می شوند، گفت: گروه های اصلاح طلب از آقای عارف و آقای روحانی برای حضور در انتخابات دعوت نکرده و هر دو نفر تصمیم شخصی گرفته و ثبت نام کرده اند. حضور آنها در انتخابات حاصل جمع بندی گروه های اصلاح طلب نبود. البته آقای روحانی هیچ وقت چنین ادعایی نکرده که در اردوگاه اصلاح طلبان است و هیچ وقت هم نخواسته است که چنین عنوانی بگیرد. آقای عارف به دلیل سابقه اش در دولت آقای خاتمی به عنوان چهره اصلاح طلب شناخته می شود اما این بدین معنی نیست که با همه گروه های اصلاح طلب یا همه دیدگاه های آنها هماهنگی داشته باشد. او بدون هماهنگی با مجموعه اصلاح طلبان در انتخابات ثبت نام کرد.

یدالله اسلامی افزود: با توجه به شرایطی که الان به وجود آمده و شوک ناشی از رد صلاحیت آقای هاشمی، اینطور نیست که بگوییم به جمع بندی می شود رسید یا دوستان می توانند دیدگاه واحدی داشته باشند. دیدگاه های فراوانی از عدم شرکت در انتخابات و عدم معرفی نامزد تا خیلی مسائل دیگر وجود دارد اما هنوز هیچ خروجی مشخصی نمی توان پیش بینی کرد. برخی دوستان معتقدند که حضور در انتخابات به تنهایی، اقدام اصلاح طلبانه نمی تواند باشد و پیش بینی هم می شود که حضور، هیچ تاثیری در نتیجه یا روند انتخابات ندارد لذا می گویند که مردم خود تصمیم می گیرند چه بکنند و در روند تصمیم گیری دخالت نکنیم. عده ای دیگر از دوستان معتقدند که از حداقل فرصت باید استفاده کرده و راهی برای تاثیرگذاری و حضور پیدا کرد. هنوز این بحث ها ادامه دارد و به جمع بندی نرسیده. وی هیجان ناشی از اظهارات حسن روحانی در تلویزیون را شادمانی زودگذر که نمی تواند تغییری را ایجاد کند، عنوان کرد.

اما سایت جرس ارگان حلقه لندن با انتقاد از سیاست «اصلاح طلبان حداقلی» نوشت: نمایش تکراری ورود اصلاح طلبان با نامزد حداقلی و شکستی دیگر یکی پس از دیگری روی پرده می رود. خاتمی یک سال پس از حصر موسوی، با رای دماوندش آمد. جای تعجب نبود.

این سایت وابسته به فتنه گران فراری و ورشکسته اضافه کرد: «چرا حکومت هزینه نپذیرفتن ما را ندهد؟ همان گونه که پیش بینی می شد، حکومت نپذیرفت و همان سان که انتظار می رفت خاتمی نیامد تا حکومت هزینه رد وی را متحمل نگردد. اما در میان بهت و حیرت همگان هاشمی آمد. آمد و از قضا ماند و حکومت هزینه رد وی را تقبل کرد. بر طبق تمام استدلالاتی که در چند ماه گذشته بیان گشته بود، اینجا نقطه پایان بود. زمان، زمان خروج اصلاح طلبان از نمایش انتخابات بود. اما خرق عادت دشوار است به یکباره همه آن استدلالات رنگ باخت. زمزمه ها بالا گرفته. اصلاح طلبان در حال حرکت از کاندیدای حداکثری و مطالبات حداکثری به کاندیدای حداقلی و مطالبات حداقلی اند. آن هم در میدانی که همه چیز آماده است برای شکستی دیگر. و امروز پیکر نیمه جان اصلاح طلبی در آستانه آخرین اشتباه خویش است». ارگان حلقه لندن در عین حال در مطلب دیگری به مشارکت بالای مردم در انتخابات با وجود تحریم آن از سوی مخالفان جمهوری اسلامی اذعان کرد و نوشت: «از رد صلاحیت شدن هاشمی رفسنجانی روزهاست که می گذرد اما فضای سرد حاکم بر اردوگاه اصلاح طلبان و همچنین اصولگرایان اعتدال گرا[؟!] همچون مطهری همچنان ادامه دارد. با این حال بررسی ها نشان می دهد که درصد قابل اتکایی از مردم 24 خردادماه در پای صندوق های رای حاضر شوند و رای خود را در صندوق ها بیاندازند، در هر صورت حضور فیزیکی در شعبه های اخذ رای خوراک تبلیغاتی لازم برای حکومت را فراهم خواهد کرد و این آن چیزی است که جمهوری اسلامی از آن به عنوان سندی برای مشروعیت خویش بهره خواهد برد».

جرس با اذعان به این که حامیان فتنه سبز در اقلیت قرار دارند، بر خلاف تحلیل قبلی نوشت: عدم حمایت چهره های سیاسی چون هاشمی و خاتمی از نامزدهای اصلاح طلب و اعتدال گرایی چون عارف و روحانی نه تنها باعث خواهد شد مردم بپذیرند که حاکمیت، اصلاح طلبان را به تمامی از صحنه خارج کرده، بلکه راه را برای یکه تازی می گشاید. بنابراین باید از کاندیداهای اصلاح طلب حمایت کرد.
====

12خرداد
جوابیه دکتر روحانی و پاسخ کیهان
به نظر شما آنها هم دروغگو و بی سواد بودند؟!(خبر ویژه)

رئیس ستاد انتخاباتی آقای دکتر حسن روحانی در واکنش به خبر ویژه کیهان 8/3/92 با عنوان «از کدام افتخار سخن می گوئید؟!» جوابیه ای فرستاده اند که فقط بخشی از آن به خبر ویژه کیهان مربوط است و بخش های دیگر، اگرچه شامل موضوعاتی است که کیهان انگیزه فراوانی برای بحث درباره آن دارد ولی در شرایط کنونی از پرداختن به آن، اجتناب می کند.

مسئول ستاد آقای روحانی در جوابیه خود آورده است؛
«تاریخچه ای که برخی آقایان از مذاکرات هسته ای ایران نقل می کنند بسیار ناقص، مخدوش و حتی گمراه کننده است. آنها زمانی که به دوران تصدی دکتر حسن روحانی می پردازند از قطعنامه های شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی نام می برند ولی فراموش می کنند به قطعنامه های تحریمی شورای امنیت بپردازند که از زمان حاکمیت دولت نهم و تغییر در مدیریت و رویکرد هسته ای به طور سریالی و نردبانی علیه کشور صادر گردیده است.

آقایان همراه با کارشناسان جدید خود با اتخاذ سیاست های به اصطلاح تهاجمی و با رویکردهای غیرمتعارف و نابخردانه در صحنه بین المللی مسبب وضعیتی شدند که پرونده هسته ای ایران به ناحق به شورای امنیت ارجاع شود و مردم بیگناه کشور در معرض شدیدترین تحریم های بین المللی و نیز یکجانبه قرار گیرند. این کارشناسان و دولتمردان جدید گفتند شورای امنیت بلوف است و هیچگاه برنامه هسته ای ما را به شورای امنیت ارجاع نخواهند داد، وقتی که به شورای امنیت ارجاع شد گفتند قطعنامه ای علیه ایران صادر نخواهد شد و وقتی قطعنامه ها پی درپی صادر و تحریم ها اعمال شد گفتند قطعنامه ها کاغذ پاره ای بیش نیستند. شاید این نوانقلابیون نمی دانستند که با کشاندن پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت عملا به آرزوی دیرینه نومحافظه کاران آمریکایی جامه عمل پوشاندند. اصلا چرا این افراد انقلابیون نمی گویند در زمان تصدی چه کسی قطعنامه های تحریمی علیه ایران صادر شده است؟ و یا این که راه برون رفت از شورای امنیت و تحریم های مخرب آن چگونه و کجاست؟»

کیهان: آقای حسن روحانی در برنامه گفت وگوی ویژه شبکه 2 ضمن دفاع از عملکرد 22 ماهه خود به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی و مسئول تیم مذاکره کننده هسته ای، این عملکرد را افتخارآمیز دانسته و از جمله گفته بود در آن دوران مانع ارسال پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل و صدور قطعنامه علیه ایران شده است.

و کیهان در پاسخ آورده بود «باید از آقای روحانی پرسید، در حالی که تمامی فعالیت های هسته ای ایران را به حالت تعلیق درآورده بودید، چه بهانه ای برای ارسال پرونده به شورای امنیت وجود داشت؟! و این چه افتخاری است که به آن اشاره می کنید؟!

در خبر ویژه کیهان به اعتراض آقای خاتمی رئیس جمهور وقت اشاره شده بود که از روند- مورد نظر آقای روحانی!- به شدت گلایه کرده و گفته بود «غرب با وجود بازرسی های انجام شده -حتی از مراکز نظامی ما- و همکاری گسترده ای که با آنها داشته ایم به عهد خود پایبند نبوده و برخلاف قولی که داده بودند پرونده ایران را از حالت فوق العاده خارج نکرده اند» اکنون باید از آقای روحانی پرسید آیا به نظر شما آقای خاتمی هم «بی سواد» و «دروغگو» هستند؟!

در خبر کیهان به اعتراض مشابه آقای کمال خرازی وزیر وقت امور خارجه و نظر علی اکبر محتشمی پور هم استناد شده بود که با استدلال آقای روحانی آقایان خرازی و محتشمی پور هم در صف بی سوادها و دروغگوها قرار دارند!

تعجب آور است آقای روحانی از اعتراف چندباره و صریح مقامات رسمی غرب- از جمله اعتراف جرج فریدمن مسئول شورای راهبردی استراتفور و مشهور به باشگاه کهنه کاران سیا- بی خبر هستند که چالش هسته ای را بهانه می دانند و به صراحت اعلام می کنند غرب از پیشرفت های حیرت آور ایران آنهم در حال ستیز با آمریکا نگران است و تحریم ها برای پیشگیری از این پیشرفت ها و ممانعت از الگو شدن ایران برای سایر کشورهاست.

چرا جناب روحانی اشاره نمی فرمایند که برخی از اعضای اصلی تیم مذاکره کننده تحت مدیریت ایشان امروزه به کدام کشور غربی فرار کرده اند؟! و چرا نظر معروف تونی بلر نخست وزیر وقت انگلیس را نادیده می گیرند که در مصاحبه با بی بی سی و در توضیح علت حمله به عراق گفته بود؛ «ما میوه حمله نظامی به عراق را در سعدآباد چیدیم»؟! باید خطاب به آقای روحانی گفت؛ مگر غیر از این است که به قول حضرت آقا، حاضر شده بودید فقط 5 سانتریفیوژ در اختیار داشته باشید ولی تروئیکای اروپایی- طرف مذاکره آن روزها- اجازه نمی داد! می دانید چرا؟! برای این که دوستان شما- و نه خود شما- به جای نشان دادن اقتدار، به غرب التماس می کردند. آیا التماس کردن به دشمن و آن هم بی نتیجه ماندن التماس ها افتخارآفرین بوده است؟!

آقای روحانی! در معادلات بین المللی امروز، سهم هرکس را به اندازه اقتدارش می دهند و نه چانه زنی و التماس.

و بالاخره جناب روحانی! به خاطر دارید بعد از مذاکرات بروکسل که تعلیق فعالیت های هسته ای کشورمان و اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی را در پی داشت، برای مدیر مسئول کیهان نقل کرده بودید که «وقتی به «جک استراو» وزیر خارجه انگلیس و یکی از سه عضو تروئیکای اروپایی گفتم؛ شاید برای نشان دادن حسن نیت، پروتکل الحاقی را داوطلبانه اجرا کنیم، جک استراو خندیده و گفته بود؛ آقای دکتر! این چه امتیازی است؟ نمایندگان مجلس شما طرح دو فوریتی تهیه کرده اند که براساس آن دولت را ملزم به پذیرش پروتکل الحاقی کنند»! و شما چقدر از این بی هویتی- و به اعتقاد مدیر مسئول کیهان، وطن فروشی- آن عده از نمایندگان مجلس ششم نگران شده بودید و یا به خاطر دارید که وقتی یکی از نمایندگان مجلس ششم پشت تریبون رفت و اعلام کرد «ما 19 سال درباره فعالیت هسته ای خود به غرب دروغ گفته ایم»! و با این اقدام نشانه دیگری از وطن فروشی خود را به نمایش گذاشت، حضرتعالی تا چه اندازه عصبانی شده بودید؟!

آقای روحانی! این قماش که امروزه دور شما جمع شده اند همان قماش وطن فروش و بی هویت هستند. چرا از نتیجه کار آنها دفاع می کنید و با صراحت نمی گوئید که مدعیان اصلاحات در پدید آوردن آن شرایط تحمیلی نقش اصلی را داشته اند؟!

13 خرداد
آشفتگی اصلاح طلبان قربانی می گیرد
حذف خاموش عارف به نفع روحانی (خبر ویژه)

فشارها بر محمدرضا عارف برای انصراف به نفع حسن روحانی شدت گرفته است.
عارف می گوید تا آخر در رقابت انتخاباتی خواهد ماند اما شواهد حاکی از آن است که او احتمالاً از سوی ائتلاف هاشمی+ اصلاح طلبان حذف شود؛ در عین حال طیفی گسترده از اصلاح طلبان، عارف (معاون اول دولت اصلاحات) را بر حسن روحانی که خود را معتدل و نه اصلاح طلب معرفی می کند ترجیح می دهند. با این حال برخی تندروها، عارف را اصلاح طلب بدلی و قلابی معرفی کردند و می گویند نه عارف و نه حسن روحانی با نظر اصلاح طلبان نام نویسی نکرده اند بلکه با نوعی نافرمانی ثبت نام نموده اند.
روز گذشته محمدعلی نجفی که خود را «سخنگوی کارگروه 7 نفره ائتلاف اصلاح طلبان» معرفی می کرد به خبرنگاران گفت تا شنبه آینده نتیجه مذاکرات این کمیته 7 نفره اعلام می شود. در حال حاضر دو جریان تأثیرگذار هستند یکی اصلاح طلبان که نمادشان خاتمی است و دیگری جریان معتدل که نماد آن هاشمی است. گزینه اصلی ما هاشمی بود که شورای نگهبان گرفت و کاندیدای مشترک این دو جریان منتفی شد.

وی با بیان اینکه «مشاوران خاتمی و تعدادی از بزرگان» در تشکیل گروه 7 نفره نقش داشته اند، نظرسنجی و ساز و کارهای دیگر در انتخاب کاندیداهای واحد اصلاح طلبان نقش دارد.

همزمان «مشاوران خاتمی» در بیانیه ای خواستار ائتلاف روحانی و عارف شد اما با ادبیاتی قابل تأمل عملاً گرای روحانی را داده و تلویحاً عارف را حذف کرد. این گروه با ابراز تأسف از رد صلاحیت هاشمی می نویسد: ما در این فرصت با رایزنی با همه گروه های اجتماعی و احزاب و شخصیت های سیاسی و فعالان اصلاح طلب و اصول گرایی که به برون رفت از تنگناهای موجود می اندیشند و منافع و مصالح ملی را بر منافع فردی و مصالح گروهی ترجیح می دهند می کوشیم با معرفی نامزدی واحد، امید و انگیزه عمومی برای حضور در انتخابات را افزایش دهیم.

نشانه دیگر اظهارات علی یونسی وزیر اطلاعات دولت خاتمی است که به مسئولان ستاد انتخاباتی حسن روحانی گفته است: شما بار دیگر به گفتمان اصلاح طلبی و اعتدال طلبی که من بهترین فرد را در این شرایط آقای روحانی می دانم رأی دهید. مطمئن باشید آقای هاشمی نظر قطعی به وی دارد و آقای خاتمی هم بارها گفته که من به شخصه به روحانی رای می دهم و هیچ شکی در لیاقت، کفایت و تدبیر وی ندارم و این کافی است برای کسانی که می خواهند از نظر بزرگان با خبر باشند و موضع گیری هایی از این قبیل که نشانه دور خوردن عارف و حامیان اصلاح طلب اوست و موجب دلخوری هایی شده، موجب شد دفتر خاتمی در بیانیه ای حمایت از حسن روحانی را تکذیب کند. سایت «فرارو» که از عارف حمایت می کند، در این باره نوشت: سیدمحمد خاتمی نفیا یا اثباتاً درباره هیچ یک از نامزدهای محترم نظری نداده است. (یونسی گفته بود که «آقای خاتمی بارها گفته است که من به شخصه به روحانی رای می دهم) دفتر خاتمی خبرهای منتسب به بعضی اعضای ستادهای نامزدهای انتخابات که از سوی بعضی سایت ها و خبرگزاری ها، منتشر شده را خلاف واقع می داند.

در همین حال عارف دیروز در حاشیه دیدار با بازاریان تهران درباره درخواست حامیان روحانی به ائتلاف با وی گفت: بنده نظری ندارم و تا آخر در صحنه خواهم ماند.

علی اکبر اولیا نماینده سابق یزد و از حامیان اصلاح طلب عارف نیز در مصاحبه با خبرگزاری آریا گفت: در نظرسنجی های اخیر وضعیت عارف بهتر از روحانی است و ما شانس آقای عارف را بهتر دیده ایم.

موافقان نامزدی حسن روحانی می گویند او ممکن است نظر برخی اصولگرایان مانند مطهری و ناطق و… را هم جلب کند اما مخالفان ضمن تأکید بر اینکه وی اصولگرا نیست می گویند روحانی مدت هاست که از جامعه روحانیت نیز فاصله گرفته و جایگاهی ندارد. از آن سو مخالفان عارف می گویند او اگر اصلاح طلب بود خودسرانه اقدام به ثبت نام نمی کرد.

نکته جالب اختلاف میان محافل اپوزیسیون است. به غیر از طیف وسیعی از اپوزیسیون که قائل به تحریم انتخابات و خیانت نکردن(!) به جنبش (فتنه) سبز هستند، موافقان حضور دو دسته شده اند. در حالی که سایت ایران امروز به قلم محمد ارس، روحانی را یک شانس بزرگ معرفی کرد و نوشت: روحانی در برنامه های تبلیغاتی قوی تر از موسوی و کروبی ظاهر شد. اگر هم ضعف ها و کاستی هایی دارد که حتماً دارد، در جریان انتخابات آتی از نو ساخته خواهد شد. یعنی همانگونه که از موسوی نخست وزیر دهه شصت، موسوی سبز دهه نود ساخته شد؛ از خاتمی مکتبی، خاتمی اصلاح گرا بیرون آمد و جوانان افراطی مکتبی به نیروی مترقی تبدیل شدند و عاقبت خانواده رفسنجانی و خود رفسنجانی هم به صف درآمدند. با چنین هنری از پس ضعف های روحانی نیز برخواهیم آمد.

در مقابل اخبار روز دیگر وبسایت وابسته به اپوزیسیون با حمایت از عارف نوشت: «در انتخابات فعلی باقیمانده جریانات اصلاح طلب اشتباه قبل را تکرار کردند. ابتدا گزینه امیدبرانگیز برای هواداران اصلاحات محمد خاتمی بود که با به میدان آمدن یا آوردن هاشمی رفسنجانی نظرها ناگهان از سوی نماد اصلاح طلبی به سمت نماد دوران سازندگی تغییر جهت داد.

همین مورد گویای این است که شاه کلید ایستادن بر سر اصول در بین این جریان گم شده یا اساساً امید به پی گیری اصلاح طلبی به ناامیدی بدل شده است.» اخبار روز افزود: اصلاح طلبان با حمایت از یک نیروی با تجربه و در عین حال تازه نفس چون دکتر عارف که دارای حساسیت کمتری نیز بود می توانستند اشتباه عدم حمایت جدی از معین در 84 را جبران کنند. عدم ورود هاشمی از ابتدا و کنار کشیدن روحانی به نفع عارف و معرفی این چهره از سوی بدنه اصلاحات به جامعه و جوانان می توانست امید را برانگیزد.

یادآور می شود براساس برخی تحلیل ها، زمزمه حذف یک نامزد و انتخاب دیگری از سوی حلقه ای که در فتنه سال 88 نقش ایفا کرد، بیش از آن که تاکتیک انتخاباتی باشد، شگردی برای هل دادن هر دو نامزد به سمت اتخاذ مواضع تند و خراب کردن پل های پشت سر خود – با وجود عضویت در مراکزی نظیر مجمع تشخیص مصلحت- به قیمت القای این مطلب است که فتنه سبز نمرده است! به همین دلیل هم بعضاً دیده می شود که هر دو نفر با دلیل و بی دلیل از هاشمی و خاتمی و موسوی تشکر و تجلیل می کنند! این طراحی برای آن است که افکار عمومی فراموش کنند تندروها ضمن شرط گذاری مدعی بودند بدون آزادی بازداشتی ها و حصر شدگان، حاضر به حضور در انتخابات نیستند و نیز فراموش کنند که این جریان مدعی تقلب در انتخابات و عدم آزادی و سلامت آن بودند.

خبر | سیاست
شماره مطلب: 991

تابناک: روزنامه جمهوری اسلامی در مقاله ای مفصل، ضمن انتقادهای شدید از آیت الله مصباح یزدی چند پرسش زیر را از وی مطرح کرد:

پرسش اول:
امام خمینی درپیام تاریخی و پر‌نکته حضرت امام خمینی به روحانیت در سوم اسفند 1367 نوشته‌اند: دیروز “حجتیه‌ای‌ها” مبارزه را حرام کرده بودند و در بحبوحه مبارزات تمام تلاش خود را نمودند تا اعتصاب چراغانی نیمه شعبان را به نفع شاه بشکنند، امروز انقلابی‌تر از انقلابیون شده‌اند!” پرسش این است که ایشان تا کنون درباره تفسیر و تحلیل این پیام تاریخی چه اقداماتی کرده‌اند و آیا در میان منابع و مواد آموزشی و یا برنامه‌های جنبی مرکز آموزشی ایشان، بخشی هر چند محدود به شناخت ویژگی‌های جریان حجتیه و مبانی فکری و تاریخ عملکرد آن اختصاص یافته است؟

پرسش دوم:
ایشان در اردیبهشت سال89 در مدرسه فیضیه در نقد موضوع “رهبری شورایی” گفته‌اند: “در طول تاریخ حکومت پیامبران و یک هزار و چهارصد سال شیعه، مسئله حکومت شورایی مطرح نبود و هیچ پیامبری را نداشتیم که با مجموعه‌ای از پیامبران حکومت کرده باشد. چنین موردی را حتی در زمان ائمه اطهار(ع) و فقهاء سنتی نیز نداشتیم و در هیچ آثاری نیز چنین چیزی نیامده است.” ایشان افزوده‌اند: “ممکن است امروز برخی افکار غربزده چیزهایی بنویسند ولی سراغ نداریم که کسی از فقهای ما احتمال این کار را داده باشد.” این در حالی است که موضوع “شورای رهبری” در هفت اصل و یک عنوان قانون اساسی در کنار عنوان “رهبر”، آمده بود و در بازنگری سال 68 نیز کاملا حذف نشده است. با وجود مبنا و اصولی که در نگاه ایشان این گونه با اسلام و فقه اسلامی و حتی تاریخ ادیان توحیدی مخالفت دارد و کسی از فقهاء احتمال درستی آن را نیز نداده است، ایشان چگونه این امر را نادیده گرفته و به قانون اساسی رای مثبت داده‌اند؟ (پیداست اینک شورای رهبری موضوع بحث نیست و نیازی به بحث ندارد و ذکر آن برای بیان منشأ پرسش است.)
پرسش سوم:
آیت‌الله مصباح که کم و بیش شاهد بودیم برای پیروزی یک نامزد آن گونه وارد میدان شدند و برخی نشریات مربوطه و نیز برخی شاگردان از تقدیم طلاهای یکی از نزدیکان ایشان به ستاد انتخاباتی آن نامزد خبر دادند ، چرا حتی یک روز خودشان و فرزندانشان در جبهه حضور نیافتند و در حد یک سخنرانی نیز برای تقویت روحیه رزمندگانی که در جبهه حضور داشتند شرکت نجستند؟ آیا در طول نزدیک به سه هزار روز جنگ حتی توفیق یک یا چند روز حضور تبلیغی یا حتی حضور “نمادین” نیز نمی‌شد حاصل گردد؟

پرسش چهارم:

آیت‌الله مصباح در این سال‌ها سخت بر مطلق بودن اختیارات ولی فقیه و ما فوق قانون بودن وی تاکید کرده و مشروعیت قوانین را نیز برخواسته از تایید ولی فقیه شمرده‌اند و به مخالفان آن تاخته‌اند. این در حالی است که ایشان در مباحث خود در زمان حضرت امام خمینی، در سال‌های 65-66 که در قالب کتاب نیز منتشر شده از جمله در استدلال بر لزوم “نظارت دقیق” بر “اعمال رهبری” و حتی تشکیل “دادگاه خبرگان” برای رسیدگی به کارهایی که به تعبیر ایشان به “زعم فقهای مجلس خبرگان صحیح و مطابق موازین شرعی و معیارهای عقلی نبود” و عزل وی در صورت اثبات عدم شایستگی، می¬نویسند: “زیرا در اسلام، غیر از معصومین علیهم‌السلام هیچ کس فوق قانون نیست، بلکه همه باید تابع قانون باشند”. و نیز افزوده¬اند: “چنین نیست که رهبر جامعه اسلامی قدرت مطلق و بی¬چون و چرا داشته باشد و کسی نتواند وی را مورد پرسش و بازخواست قرار دهد”. (حقوق و سیاست در قرآن، ص 262-263) خاستگاه تحول و مبنای تبدل نظر ایشان از آن دیدگاه به نگاه کنونی چیست؟ آیا به دلیل شرعی تازه برخورده‌اند یا برداشت تازه‌ای از دلیل قبل پیدا کرده‌اند؟

پرسش پنجم:
چگونه از سوی برخی حامیان دولت فعلی از جمله جناب ایشان، به نفع یک شخص(احمدی نژاد)، آن همه کرامات غیبی و فضائل معنوی به عنوان پشتوانه مطرح می‌شود، آن وقت در فاصله‌ای اندک این گونه مایه اعلام برائت آشکار و پنهان حامیان دیروز می‌شود؟ چگونه می‌شود آیت‌الله مصباح خبر دهند: وجود مقدس ولی عصر(عج) مشغول دعا برای این فرد بوده است. و نیز تاکید کنند: آیندگان به این نتیجه خواهند رسید که انتخاب وی مشحون کرامات و معجزات بوده است. و آن را نفخه الهی در این زمان و ناشی از یاری عنایات امام زمان(عج) بشمارند، اما اینک این گونه مبغوض گردد؟

دویچه‌وله: برخی از چهره‌های سرشناس اصلاح‌طلب با حسن روحانی دیدار و گفت‌وگو کردند. در این نشست بر سر مشکلات کنونی کشور و زمینه حل آن‌ها رایزنی شد. روحانی ضمن تاکید بر اعتدال، دولت آتی خود را دولتی “فراجناحی” خواند.

حسن روحانی با شماری از اعضای شورای مشورتی و هماهنگی اصلا‌ح‌طلبان در روز یک‌شنبه (۲ تیر/۲۳ ژوئن) دیدار و گفت‌وگو داشت. بنا به گزارش امور رسانه‌ای دفتر رئیس‌جمهور منتخب‌، اصلاح‌طلبان ضمن تبریک به روحانی تاکید کردند: «انتخاب دکتر روحانی به عنوان رئیس‌جمهوری، دستاوردهای مختلفی داشته که بازگشت عاطفه به جامعه و نزدیک شدن دل‌ها از جمله این دستاوردها است.»

اصلاح‌‌طلبان در این دیدار پیروزی روحانی در شهرهای کوچک و روستاها را معنادار خواندند و آن را بیانگر “ارتباط مناسب” قشرهای مختلف با روحانی دانستند. شورای مشورتی اصلاح‌طلبان در این نشست تصریح کرد که با توجه به مشکلات موجود در کشور، نباید انتظار رفع آنها را در “زمان کوتاه” داشت. پیشتر نیز محمد خاتمی، رئیس‌جمهور پیشین ایران، درباره “شتاب‌زدگی و توقعات بی‌جا” هشدار داده بود و خواهان حل تدریجی مشکلات شده بود.

آزادی موسوی، رهنورد و کروبی، درخواستی اعتدال‌گرایانه

روحانی در این دیدار بار دیگر از تلاش‌های هاشمی رفسنجانی و خاتمی برای دعوت از مردم برای شرکت گسترده در انتخابات قدردانی کرد. به گفته روحانی، جامعه ایران در شرایط کنونی نیازمند “اعتدال” است و “باید از تفاسیر متفاوت و غیرصحیح و افراط و تفریط‌ها جلوگیری” کرد. روحانی درباره “دولت امید” تصریح کرد که “فراجناحی به این معنی است که اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان معتدل، دولت یازدهم را از خود بدانند و به آن کمک کنند”.
محمد خاتمی، حامی حسن روحانی در انتخابات یازدهمین دوره ریاست ‌جمهوری ایران محمد خاتمی، حامی حسن روحانی در انتخابات یازدهمین دوره ریاست ‌جمهوری ایران

شاخه جوانان جبهه مشارکت ایران اسلامی بتازگی خواهان آزادی زندانیان سیاسی، بویژه رهایی موسوی، کروبی و رهنورد از حصر خانگی شد. محمد خاتمی نیز پیشتر از ادامه حصر خانگی این سه تن و دیگر مخالفان دولت انتقاد کرده بود.

خاتمی در این‌باره گفت: «باید پاسخ مطالبات اعتدال‌گرایانه مردم مانند رفع حصر موسوی، رهنورد و کروبی داده شود. اگر به این مطالبات پاسخ مناسب داده نشود، جامعه دچار یأس می‌شود.»

به گزارش ایسنا، در این دیدار احمد مسجد جامعی، محمدعلی نجفی، معصومه ابتکار، غلامحسین کرباسچی، محمدرضا خاتمی، محسن رهامی، حسن کاشفی، حمیدرضا جلایی‌پور، هادی خانیکی و مسعود ادیب حضور داشتند.

محمد خاتمی نیز در روز شنبه (۱ تیر) با روحانی دیدار و گفت‌وگو داشت. پیشتر برخی از سایت‌ها و روزنامه‌های اصول‌گرا از تاخیر تبریک علنی خاتمی به روحانی “تفسیر‌های غیرواقعی” ارائه داده و آن را نشانه‌ای از “دلخوری” خاتمی از روحانی قلمداد کرده بودند.

شورای مشورتی اصلاح‌طلبان حلقه‌ای نزدیک به محمد خاتمی، رئیس جمهور پیشین ایران است که در انتخابات اخیر به صورت علنی از حسن روحانی حمایت کرد.