اخبار

رادیوفردا: روز چهارشنبه ششم اسفندماه، دو نفر به اتهام «تجاوز به عنف» در شهر کرمانشاه در ملاءعام به دار آویخته شدند و به این ترتیب شمار اعدام‌شدگان در شهرهای مختلف ایران، بنا به گزارش‌های رسمی، طی هشت روز گذشته به دست‌کم بیست نفر رسید.

جرم بیشتر این افراد، «قاچاق مواد مخدر» اعلام شده است.

گزارش رادیویی مهتاب وحیدی‌راد را در این زمینه بشنوید: لینک

دیگربان: علی یونسی٬ مشاور حسن روحانی اعلام کرد حقوق بشر در زندان‌ها و دادگاه‌های جمهوری اسلامی به طور گسترده‌ای نقض می‌شود و علت آن نفوذ عناصر «تندرو» در نهادها است.

آقای یونسی گفته «تندرو‌هایی» که در بدنه نظام نفوذ کرده‌اند با اقدامات خود برای جمهوری اسلامی «مسئله‌سازی» می‌کنند و نظام باید از دست آن‌ها خلاص شود.

وی افزوده «تندرو‌ها» در گذشته عملیات «خودسرانه» زیادی در زمینه بازجویی٬ قضاوت و ماموریت‌های انتظامی و نظامی داشته‌اند که به اسم نظام تمام شده است.

یونسی از مرگ زهرا کاظمی در زندان به عنوان یکی از این اقدامات نام برده و گفته مدارک مربوط به این پرونده موجود است٬ اما عوامل آن از سوی خداوند مجازات شدند.

از سعید مرتضوی٬ دادستان پیشین تهران به عنوان متهم ردیف اول قتل زهرا کاظمی نام برده می‌شود که به پرونده وی در این زمینه تاکنون رسیدگی مشخصی نشده است.

دستیار ویژه حسن روحانی در بخش دیگری از سخنان خود به انتقاد از عملکرد برخی روحانیون و مداحان تندرو پرداخته و گفته عملکرد آن‌ها در ایران تبدیل به اسلحه و عملیات انتحاری شده است.

یونسی از برخی جریان‌های تندرو شیعی به عنوان عوامل سرویس‌های جاسوسی نام برده که مشغول «نفرت‌پراکنی» علیه اهل سنت هستند.

بی‌بی‌سی: مسیح علی‌نژاد روزنامه‌نگار ایرانی و گرداننده صفحه فیس بوک “آزادی یواشکی زنان ایرانی” به عنوان برنده جایزه حقوق زنان “تشکل ژنو برای دموکراسی و حقوق بشر” در سال ۲۰۱۵ برگزیده شد.

خانم علی‌نژاد در سخنرانی پیش از اهدای این جایزه حقوق بشری گفت: “پنج سال روی مرگ و اعدام و کشته شدگان تمرکز کرده ام و گزارش تهیه کرده ام از کسانی که آنها هم صدایی نداشتند. حجاب هم مهم است چون زنان زیادی در ایران رسانه ای برای اعتراض به حجاب اجباری ندارند.”

صفحه فیس بوکی “آزادی یواشکی برای زنان ایرانی” از اردیبهشت ماه سال ۹۳ کار خود را آغاز کرد. این صفحه بیش از ۷۰۰ هزار نفر عضو دارد و تصاویر صدها زن ایرانی را که برای مخالفت با حجاب اجباری عکسهایشان را به این صفحه فرستاده‌اند، منتشر کرده است.

مسیح علی‌نژاد، روزنامه نگار ایرانی در سخنانش در این مراسم همچنین گفت: “شاید برای خیلی ها روسری فقط یک تکه پارچه باشد و بگویند که ما دغدغه های بزرگتری داریم ولی وقتی همین روسری در دست دولتمردانی قرار می گیرد که باوری به حق انتخاب ندارند، می تواند تبدیل شود به زنجیری که بیش از سی سال دور گردن زنان است و آنها را خفه می کند.”

“تشکل ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی” متشکل از ۲۰ سازمان غیردولتی حقوق بشری است، بنیاد عبدالرحمن برومند و مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران نیز از اعضای تشکل ژنو هستند.

این تشکل دلیل اهدای این جایزه به خانم علی‌نژاد را اینچنین توصیف کرده است: “تلاش مسیح علی‌نژاد برای انتشار صدای گروهی از افراد که صدایشان جایی شنیده نمی‌شود. این صفحه فیس‌بوکی از مبارزه‌ زنان ایرانی برای حقوق بشر، آزادی‌های اساسی و برابری حمایت می‌کند.”

دیگربان: ابراهیم رئیسی٬ دادستان کل کشور گزارش‌ها درباره قتل یک مالک بنای «غیرمجاز» در شهرستان «پردیس» از سوی دادستانی این شهر را تکذیب نکرد٬ اما دادستان تهران گفته که این خبر را تکذیب می‌کند.

آقای رئیسی روز شنبه (دوم اسفند) در پاسخ به پرسش خبرنگاران درباره این حادثه گفته «اطلاعات من فقط در حد همین شنیده‌های شما است و چیز تأیید شده‌ای ندارم.»

وی افزوده صبح امروز دادستان تهران گزارشی درباره این حادثه به دادستانی کل کشور ارائه کرده که هنوز از جزئیات آن اطلاعی ندارد.

براساس برخی گزارش‌ها دادستان شهر پردیس صبح امروز مالک یک بنای «غیرمجاز» در این شهر که با دراز کشیدن مقابل بنا قصد داشت مانع از تخریب آن شود را با شلیک گلوله کشته است.

گزارش شده مقتول گفته بود باید «من را بکشید تا بتوانید» این بنا را خراب کنید که دادستان پردیس نیز با استفاده از سلاح خود این فرد را با شلیک چند گلوله کشته است.

غلامحسین اسماعیلی٬ دادستان تهران نیز در واکنش به این گزارش‌ها گفته چنین حادثه‌ای رخ نداده و گزارش‌ها در این خصوص را تکذیب می‌کند.

بی‌بی‌سی: مستند بلند “صداهای سانسورشده” یا “صداهای ممنوع” وجه پنهان پیروزی نظامی اسرائیل را در جنگ شش روزه‌اش با اعراب نشان می‌دهد.

این فیلم ۸۴ دقیقه‌ای به کارگردانی مور لوشی به تازگی در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۱۵ به نمایش در آمد.

فیلم برای نخستین بار از مجموعه‌ای از حلقه نوارهای صدا پرده برمی‌دارد که سالیان دراز دسترس به آنها ناممکن بوده است. این نوارها طی گفت‌وگو با گروهی از سربازان ارتش اسرائیل ضبط شده‌اند که در “جنگ شش روزه” سال ۱۹۶۷ شرکت کرده بودند.

تنها چند روز پس از پایان سومین جنگ اعراب و اسرائیل، آموس اوز، نویسنده نامی اسرائيلی، و ابراهام شاپیرا، روزنامه‌نگار، در چند کیبوتس (شهرک کار و زندگی اشتراکی) پای صحبت سربازان نشستند. هدف آنها ثبت برداشت و واکنش نظامیان اسرائیلی نسبت به پیروزی ای بود که ارتش کشورشان بدان دست یافت.

ارتش اسرائیل طی ۶ روز از ماه ژوئن سال ۱۹۶۷ ارتش‌های مصر و اردن و سوریه را شکست داد و شمار زیادی از سربازان سه کشور عربی را کشت یا اسیر کرد. در این جنگ اسرائیل بر صحرای سینا، کرانه باختری رود اردن، نوار غزه و بلندی‌های جولان چیره شد و وسعت خاک خود را به سه برابر رساند.

در نخستین روزهای پس از جنگ در خیابان‌های اسرائیل غوغای شور و شادی برپا بود و مردم این کشور به قهرمانی و دلاوری سربازان افتخار می‌کردند. این تصویر تا امروز در اسرائیل رواج دارد و در رسانه‌های جمعی و کتاب‌های درسی این کشور تبلیغ می‌شود. گفته می‌شود که اسرائیل در دفاع از حق موجودیت خود دلاورانه جنگید و به پیروزی بزرگی دست یافت.
‘صداهای سانسورشده’ در جشنواره های سینمایی ساندنس و برلین به نمایش درآمده است

اما فیلم “صداهای ممنوع” تصویری متفاوت نشان می‌دهد و می‌گوید که برخلاف تصور، این جنگ برای اسرائیل تنها پیروزی و افتخار در بر نداشت، بلکه وجهی زشت و تاریک نیز داشت. برخی از سربازانی که تبلیغات دولتی از آنها به عنوان “قهرمان ملی” نام می‌برد، جنگ را “عملیات وحشیانه و کثیف” می‌خوانند که تا امروز از ضربه روحی آن رهایی نیافته‌اند.

این سربازان با وجدانی ناراحت و عذاب‌دیده به گذشته می‌نگرند. آنها می‌گویند که اسرائیل پس از جنگ به “نیرویی اشغالگر” بدل ‌شد، به سرکوب قوم “مغلوب” پرداخت و “مردم را از زادوبومشان بیرون راند، هرچند آنها هیچ نقشی در جنگ نداشتند و با مسالمت در زمین‌های خود کار و زندگی می‌کردند.”

برخی از سربازان که در فیلم صدای دیروز خود را می‌شنوند، گریه می کنند و می‌گویند که به ویژه پس از خاتمه عملیات نظامی بود که آنها به “سرشت وحشیانه و کثیف جنگ” پی بردند. یکی از سربازان می‌گوید که در جریان عملیات به او ثابت شد “هر گامی در جهت برتری و تسلط اسرائیل، در عمل، ظلمی در حق فلسطینی‌ها بوده است.”
بازیابی نوارهای فراموش‌شده

آموس اوز و ابراهام شاپیرا قصد داشتند نوارهایی را که از گفت‌وگو با سربازان فراهم کرده بودند، در کتابی به نام “روز هفتم” منتشر کنند، اما با مخالفت اداره سانسور ارتش روبرو شدند. نوارها توقیف شدند و تنها مقدار اندکی از آنها انتشار بیرونی پیدا کرد.

مور لوشی، مستندساز جوان اسرائیلی، با استفاده از دهها ساعت نوار و جلب همکاری تهیه‌کنندگان نوارها، فیلمی ساخته است که روایت اسرائیلی از جنگ را زیر سؤال می‌برد.
سربازان اسرائیلی پس از پیروزی در جنگ، در حالت استراحت پای دیوار ندبه

خانم لوشی پخش نوارهای صدا را با مجموعه ای از تصاویر جنگ شش روزه همراه کرده است که بسیاری از آنها از آرشیوهای بریتانیا و امریکا و اسرائیل به دست آمده و برای نخستین بار منتشر می‌شوند.

در فیلم‌های خبری و مستند صحنه‌هایی از عملیات نظامی ارتش اسرائیل به ویژه در برخورد خشن با شهروندان فلسطینی، حملات به روستاها و کشتار اسیران جنگی دیده می‌شود.

عکس‌هایی از مردم آواره در جاده‌ها و اجساد پراکنده بر زمین، تصویری واقعگرایانه تر از عملیات نظامی اسرائیل را نشان می‌دهند و به قول یکی از سربازان راوی در فیلم، یادآور “هولوکاست و تعقیب یهودیان به دست مأموران آلمان نازی” است.

سربازی می‌گوید اگر اعراب برنده این جنگ بودند، بی‌تردید آنها هم چنین قساوتی از خود نشان می‌دادند، اما این دیدگاه نمی‌تواند وجدان انسانی را آرام و “بی‌عدالتی” را توجیه کند.

پیامی که فیلم القا می‌کند، همان چیزی است که آموس اوز به صراحت به زبان آورده است: “رسیدن به پیروزی بر پایه بی‌عدالتی و ستم به دیگران دروغی بیش نیست. نزدیک نیم قرن پس از پایان جنگ، هنوز صلحی پایدار در منطقه برقرار نشده و تا زمانی که ظلم و بی‌عدالتی ادامه داشته باشد، برقرار نخواهد شد.”

رادیوفردا: برخی گزارش ها حاکی است که سامان نسیم اعدام شده است. این درحالی است که گزارش های قبلی حاکی از عدم اجرای حکم او در روز پنج شنبه بود.

با این حال یکی از روزنامه نگاران کرد در ایران بنقل از برادر سامان نسیم به رادیو فردا گفت که از وزارت اطلاعات با خانواده او تماس گرفته و گفته شده است که حکم اعدام این زندانی امروز، جمعه، اجرا شده و آن ها باید روز شنبه برای تحویل گرفتن جسدش مراجعه کنند.

هنوز رسما خبری در این زمینه انتشار نیافته است.

بنابر گزارش ها، سامان نسیم که اکنون ۲۲ سال دارد، در ۱۷ سالگی به اتهام محاربه و عضویت در گروه پژاک بازداشت و در زندان ارومیه به اعدام محکوم شد.

سازمان های بین المللی حقوق بشری خواستار خودداری از اعدام سامان نسیم شده بودند و آمریکا نیز از مقام های ایران خواسته بود تا به «چارچوب‌های دادرسی عادلانه» پایبند باشند.

رادیوفردا: ممانعت از اجرای زنان نوازنده یا همخوان روی سن در ایران تازگی ندارد، اما شدت آن در ماه‌ها و هفته‌های گذشته بالا رفته است. تاکنون این برخورد در شهرستان‌ها مشاهده شده بود، اما اکنون دامنه آن به تهران هم کشیده شده و در تازه‌ترین نمونه، میکروفون‌های زنان خواننده در کنسرتی در تالار وحدت قطع شده است. ​

به گزارش روزنامه شرق به نقل از یکی از شرکت‌کنندگان در کنسرت مراسم اختتامیه جشنواره تولیدات دانشجویی دانشجویان مراکز علمی و کاربردی فرهنگ و هنر در روز دوشنبه ۲۷ بهمن‌ماه، میکروفون‌های زنان همخوان ارکستر آکادمی هنر وابسته به دانشگاه علمی-کاربردی واحد چهار حین اجرا قطع شد.

​​روزنامه شرق از امین سالمی، رهبر ارکستر نقل کرده است: «گروه ما دارای یک خواننده مرد و دو همخوان زن بود. این موضوع هیچ وقت مشکل نبوده و ما ضمن پایبندی به قوانین جامعه، طبق قانون عمل کردیم. ظاهرا قبل از اجرا، شخصی که هویتش مشخص نیست، خواستار قطع صدای میکروفون همخوان های زن ارکستر شده است. بعد از تمام شدن اجرا، تماشاگران گفتند که صدای همخوان‌های زن از ميکروفون‌ها پخش نشده و پس از پیگیری‌هایی که انجام دادیم، متوجه شدیم صدای آنها تنها از طریق باندهایی که برای پخش صدا روی سن قرار داشته پخش شده است.»

آقای سالمی همچنین درباره آمران این کار گفته است: «وقتی برای بررسی این مشکل به سراغ صدابردار رفتم، او گفت که قبل از اجرا افرادی با بیسیم در دست به او دستور داده‌اند صدای همخوان‌های زن را قطع کند و هرچه اصرار کردم این افراد چه کسانی بوده‌اند، پاسخ روشنی نداد. تا کنون هم کسی پاسخگوی مشکل پیش آمده نبوده است.»

رهبر ارکستر آکادمی هنر گفت: «تماشاگرانی که متوجه قطع شدن صدای میکروفون‌های همخوانان زن شده بودند، گفتند زنان گروه ما نقش دکور روی صحنه را داشته‌اند و من از اینکه با زنان موسیقیدان ما چنین برخوردی صورت گرفته است، ناراحتم. این کار بدون اطلاع من و حتی بدون اینکه من دلیلش را بدانم صورت گرفته و شخصیت دو همخوان زن زیر سئوال رفته است. البته انتقاد من شخصی است و از جانب خودم صحبت می‌کنم. من پیش از شروع مراسم از ساعت ١١ تا ١٥:٣٠ برای تمرین گروه در سالن حضور داشتم و فکر می‌کنم در این مدت فرصت کافی وجود داشت که موضوع را به من بگویند.»

ممانعت از حضور زنان نوازنده در اصفهان

​​یک روز پیش از این اتفاق یعنی ۲۶ بهمن‌ماه، در جریان کنسرت همایون شجریان و برادران پورناظری عده‌ای در اعتراض به حضور سه زن نوازنده روی سن، در سئانس اول وارد سالن کنسرت شده و تلاش کردند مانع از آغاز اجرا شوند. درپی این جریان محمد قطبی مدیرکل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان با انتشار بیانیه مفصلی نسبت به حاشیه‌های کنسرت همایون شجریان واکنش نشان داد و نوشت: «اجرای همایون شجریان که با حمایت صریح شخص آقای استاندار صورت گرفت، نشانی بود از اقتدار آواز ایرانی و موسیقی محلی، اجرایی بود که با بند بند قوانین کشور مطابقت داشت و حریم‌ها و حرمت‌ها را رعایت کرده بود. آنان‌ که اعتراض دارند یا قانون را نمی‌شناسند یا خود را بالاتر از قانون می‌پندارند.»

تهدید پری ملکی در جشنواره موسیقی فجر

محدودیت حضور زنان روی سن در جشنواره موسیقی فجر نیز ادامه یافت. استاد آواز و موسیقیدان نامی پری ملکی به خاطر این تهدیدها از شرکت در کنسرت ۲۴ بهمن با گروه «خنیا» در ایوان شمس امتناع کرد. منصور ملکی، همسر پری ملکی در شرح این مورد به روزنامه شرق گفته است: «به دنبال حواشی که برسر همخوانی یا تک‌خوانی آلبوم «تو را ای کهن بوم وبر دوست دارم» پیش آمد، دست‌اندرکاران موسیقی نگران بودند و مسئولان جشنواره تهدید شده بودند که همخوان زن در جشنواره حضور نداشته باشد. این درحالی بود که جدول جشنواره منتشر و اطلاع رسانی شده بود.»

​​منصور ملکی همچنین گفت: «خانم ملکی علاوه بر اجرا در تالار شمس، قرار بود ٢٥بهمن هم اجرایی در کرج داشته باشد که یکی از مسئولان جشنواره در تماس با او این موضوع را بیان کرد که در صورت موافقت پری ملکی، همخوان زن در کنسرت حضور نداشته باشد و او هم باتوجه به برهم خوردن نظم احتمالی جشنواره، پیشنهاد را پذیرفت.»

توضيحات مدیر دفتر موسیقی

به گزارش ایسنا پیروز ارجمند، مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در این‌ باره توضیح داد: «گروه موسیقی “خنیا” دو همخوان زن و دو همخوان مرد دارد و شکل فعالیت‌شان نیز هیچ مشکلی ندارد، اما با مشورتی که در شب اجرا داشتیم، به این نتیجه رسیدیم که اجرا این‌گونه روی صحنه برود و در واقع این موضوع با توافق گروه انجام شد.»

​​آقای ارجمند درباره شرایط فعلی حضور زنان روی صحنه گفت: «متأسفانه درج خبرهای ناصواب که در واقع یک نوع، بی‌تقوایی خبری بود، بر شرایط تأثیر گذاشت. ما در دفتر موسیقی به جای این‌که به مسائل مهم‌تر بپردازیم، همیشه در حال جواب دادن هستیم تا شرایط را تلطیف کنیم و توضیح بدهیم که خطایی نکرده‌ایم.»

مدیرکل دفتر موسیقی با اشاره به بازبینی‌های فراوانی که پیش از انتشار آلبوم «تو را ای کهن بوم وبر دوست دارم» انجام شد و روشنایی و شفافی صدای خواننده زن از او گرفته شد، در بخش دیگری از سخنانش، اظهار کرد: «ما در این مدت، کارهایی را که در دولت قبل با عنوان همخوانی منتشر شده، بار دیگر کارشناسی کردیم و متوجه شدیم که در آن زمان، در برخی آثار صدای خواننده‌ی زن حتی بالاتر از صدای مردان بوده است و می‌توانم بگویم در آن آثار، نسبت صدای خواننده‌ زن به خواننده مرد، ۸۰ به ۲۰ بوده است.»

مسئولان فرهنگی و سیاسی جمهوری اسلامی معمولاً تنها از پوشش صدای زنان با صدای مردانه و تطابق آن با قوانین کشور صحبت می‌کنند و تاکنون از حق فعالیت زنان در زمینه آواز دفاع روشن و صریحی نکرده‌اند.

خبرگزاری مسیحیان: خبری با عنوان «تعرض به غیر مسلمانان هیچ سابقه‌ای ندارد! »درروزنامه آرمان امروز،روزنامه صبح ایران به چاپ رسیده است که نکات جالب توجهی از بیانات کاملا کذب رهبر جمهوری اسلامی را عنوان کرده بود.

به گزارش «خبرگزاری صدای مسیحیان ایران» (VOCIR) جمهوری اسلامی ۳۷ سال از عمر خود را میگذارند و همچنان بر دروغ و تزویر پا فشاری میکند آقای خامنه ای در جمع نمایندگان اقلیت های مذهبی در مجلس شورای اسلامی گفته است ،در ایران تعرض به غیر مسلمانان هیچ سابقه‌ای ندارد!

حکم دادگاه برای تعدادی از نوکیشان مسیحی اصفهان

لازم به ذکر است که جمهوری اسلامی در نقض حقوق مسیحیان رتبه هفتم را در سال ۲۰۱۴ در اختیار گرفت و نوکیشان مسیحی را تحت آزار و اذیت قرار داده است و با زندانی کردن آنها به خاطر اعتقادات مذهبی اتهام های همچون اقدام علیه امنیت ملی،تبلیغ علیه نظام وهمچنین دربرخی موارد ارتداد و در همه موارد ارتباط با شبکه های مسیحی خارج از کشور آنها را به حبس های طولانی مدت محکوم کرده است.جمهوری اسلامی با سوزاندن کتاب مقدس مسیحیان نه تنها تعرض به مسیحیان ایرانی کرده است بلکه به مقدسات مسیحیان جهان توهین کرده است و چگونه است رهبر جمهوری اسلامی اعلام میکند که ایران تحت حاکمیت حکومت نامشروع جمهوری اسلامی به غیر مسلمانان توهین و تعرض صورت نگرفته است یاد آوری میکنیم،تنها هشت روز پس از روی کار آمدن جمهوری اسلامی در ایران کشیش ارسطو سیاح در شیراز به قتل رسید،جمهوری اسلامی به این اکتفا نکرد وبا ربودن بهرام دهقانی تفتی پسر کشیش حسین دهقانی در حومه تهران وقتل وی با شلیک گلوله ،ترور کشیش هایک هوسپیان،ترور کشیش مهدی دیباج،ترور کشیش طاطاوس میکائیلیان ،اعدام کشیش حسین سودمند و زندانی کردن مسیحیان زیادی همچون کشیش بهنام ایرانی،کشیش سعید عابدینی،کشیش فرشید فتحی ،مریم نقش زرگران (نسیم)،ابراهیم فیروزی و صدها مسیحی دیگر را در کارنامه تعرض به غیر مسلمانان دارد اگر اینها تعرض نیست وای به روزی که تعرض بخواهد صورت گیرد،جمهوری اسلامی با فریب و نیرنگ قصد پاک کردن صورت مسله دارد این بازی جدیدی است که جمهوری اسلامی به راه انداخته است و قصد نشان دادن چهره بیگناه رهبر را در ذهن دارد.

در تیر ماه ۱۳۹۱ خبر مبنی بر مسیحیت در ایران جرم سیاسی-امنیتی توسط پایگاه خبری صدای آمریکا منتشر شده است که به خوبی از تعرض های جمهوری اسلامی اسلامی نسبت به غیر مسلمانان اشاره میکند .

آیا بهاییان در ایران از حقوق شهروندی برخوردار هستند؟ بهاییان هم مانند غیر مسلمانان دیگر در ایران مورد تعرض قرار میگیرند به طوری که اموال آنها توسط حکومت اسلامی حاکم برایران غصب میشود،از تحصیل محروم میشوند،دربرخی موارد شاهد بوده ایم که از دفن اموات آنها جلوگیری شده است.

در ایران مسلمانان سنی هم که مسلمان هستند و یک پیامبر و یک کتاب مشترک با شیعیان اکثریت حاکم بر ایران دارند نیز مورد تعرض حکومت قرار میگیرند و حتی از داشتن مسجد جهت برپایی نماز جمعه خود در تهران پایتخت ایران نیز محروم هستند و نماز خانه آنها نیز توسط عوامل حکومتی پلمب شده است.

رهبر ایران میتواند باز هم بگوید در ایران به غیر مسلمانان تعرضی صورت نمیگیرد؟

دنیا باید متوجه شود،رهبری که با اینهمه سند و مدرک با صحبت های ضد و نقیض خود میتواند فتوای دروغ در مورد حرام بودن سلاح های اتمی بدهد

دویچه‌وله: یکی از عکاسان خبرگزاری فارس که در تیرماه امسال از سوی سرپرست آن زمان گروه عکس این خبرگزاری مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود، به اتریش پناهنده شد.
بشنوید: گفت‌وگو با عکاس پناهنده خبرگزاری فارس

میلاد علایی که همکاری با خبرگزاری‌های مهر و برنا را نیز در کارنامه کاری خود دارد، می‌گوید که تغییر روند رسیدگی به پرونده ضرب و شتم وی از سوی سرپرست وقت گروه عکس خبرگزاری فارس دلیل خروجش از ایران بوده است.

میلاد علایی در ۱۶ تیر ۱۳۹۳ / ۶ ژوئیه ۲۰۱۴ از سوی سرپرست آن زمان گروه عکس خبرگزاری فارس مورد ضرب و شتم قرار گرفت. خبری که به سرعت در بسیاری از خبرگزاری‌های فارسی زبان داخل و خارج از کشور منتشر شد.

علایی همان زمان درباره این ماجرا در فیس‌بوک خود نوشت: «ظهر امروز سرپرست فعلی گروه عکس خبرگزاری فارس به دلیل اعتراض من مبنی بر علت حذف نام و عدم آفیش برنامه عکاسی، مرا مورد ضرب و شتم قرار داد. لازم به ذکر است، این فرد پیش از این هم سابقه چنین اقداماتی را داشته و بر همین اساس اقدامات قضایی من در حال پی‌گیری است.»

شاکی به متهم تبدیل شد

میلاد علایی حالا با پناهنده شدن به کشور اتریش در گفت‌وگو با دویچه‌وله از روند پرونده‌اش می‌گوید که چطور خودش در پرونده‌ای که در جایگاه شاکی قرار داشت، به متهم تبدیل و در نهایت پیش از دستگیری به اتریش پناهنده شد.

عکاس پیشین خبرگزاری فارس درباره روزی که از سوی سرپرست آن زمان گروه عکس خبرگزاری فارس مورد ضرب و شتم قرار گرفت، می‌گوید: «آن روز من در خبرگزاری بودم. یکی دو هفته بود که سردبیرمان استعفا داده بود و می‌دانستم با وضعیت جدید دچار مشکل می‌شویم. وضعیت برای ما عکاس‌هایی که مانده‌ بودیم بسیار سخت بود. مسئولان بالا ما را “عکاس‌های ضد ارزش” محسوب می‌کردند. من در خبرگزاری فارس به وضعیتی که برای ما پیش آمده بود اعتراض داشتم. در آن روز من به سرپرست بخش عکس اعتراض کردم که چرا اسمم را برای پوشش عکاسی هیچ برنامه‌ای روی تابلو نصب نکرده است. دو هفته بود که به هیچ برنامه‌ای فرستاده نمی‌شدم. سرپرست وقت بخش عکس هم در جواب این اعتراض مرا مورد ضرب و شتم قرار داد.»

با وقوع این حادثه در خبرگزاری فارس، از آنجا که همان روز دکتر ولایتی مهمان این خبرگزاری بود، از تماس میلاد علایی با پلیس و آمدن ماموران نیروی انتظامی به دفتر خبرگزاری جلوگیری شد.

اما چند روز بعد علایی به طور رسمی شکایتی را علیه سرپرست وقت گروه عکس خبرگزاری فارس در دادسرای رسانه و مطبوعات اعلام کرد، شکایتی که ماه‌ها بعد علیه خود او استفاده شد.

میلاد علایی که رشته تحصیلی او طراحی لباس است و به خاطر علاقه به عکاسی، کارش را از سال ۸۸ به‌عنوان عکاس با خبرگزاری برنا در ایران آغاز کرده است، دراین‌باره می‌گوید: «سرپرست وقت گروه عکس خبرگزاری فارس با وجود شاهد‌ان بسیار در محل حادثه، ضرب و شتم مرا در دادگاه کتمان کرد. پس از آن دیگر من را به ساختمان خبرگزاری راه ندادند، فقط به خاطر این‌که شکایت کرده بودم.»

پزشک قانونی آثار ضرب و شتم روی بدن میلاد علایی را در همان زمان تایید کرد، اما در مقابل سرپرست وقت گروه عکس خبرگزاری فارس هم در شکایتی جداگانه، اعلام کرد که از او اعاده حیثیت شده و خواستار رسیدگی به پرونده‌اش شد.

به گفته آقای علایی علاوه بر سرپرست وقت گروه عکس خبرگزاری فارس، مدیر عامل این خبرگزاری هم به خاطر مسائلی که در حواشی این پرونده به وجود آمد، شکایت جداگانه‌ای را علیه این عکاس مطرح کرد.

حاشیه‌های پرونده رفته رفته آنقدر زیاد شد تا این‌که میلاد علایی در جلسات بازپرسی به خاطر بسیاری از عکس‌هایی که ثبت کرده بود، به سیاه‌نمایی و انتقام‌جویی متهم و از همکاری او با رسانه‌های دیگر هم جلوگیری شد.

او در این‌باره می‌گوید: «من نمی‌خواستم این‌‌قدر حاشیه درست شود. توقع داشتم که خیلی دوستانه این ماجرا تمام شود. من اگر شکایت کرده بودم، فقط برای دفاع از حقم بود. خبرگزاری فارس نه تنها پس از این ماجراها مرا اخراج کرد، بلکه تجهیزاتم را هم گرفت و طبعا دیگر نگذاشت که من حتی در خبرگزاری‌های دیگر کار کنم. از من شکایت کردند و وضعیتی را رقم زدند که مجبور شدم از کشور خارج شوم.

محدودیت و سانسور برای عکاسان داخل ایران

حوادث رخ داده برای میلاد علایی و در نهایت پناهنده شدن او به کشور اتریش بهانه‌ای شد تا از او درباره محدودیت‌های کار یک عکاس در ایران بپرسیم.

محدودیت‌هایی که به قول او برای همه عکاسانی که در حال همکاری با رسانه‌های ایران هستند، شناخته شده است و می‌دانند نباید پا از آن فراتر گذاشت.

«واقعیت این است که محدودیت‌ها شناخته شده است. من به عنوان عکاس می‌دانم برای مثال محدودیت‌های خبرگزاری‌ها در ایران چه چیزهایی هست. اما ما یکسری محدودیت داریم، یکسری سانسور داریم. برای مثال ما برای نشان دادن بعضی از مسائل اجتماعی محدودیت داشتیم. حداقل در زمان فعالیت من، خبرگزاری فارس علاقه چندانی به نشان دادن معضلات اجتماعی نداشت. جمله‌ای که خودشان می‌گویند این موضوعات سیاه‌نمائی است، و سیاه ‌نمایی کردن برای آن‌ها جذاب نیست.»

میلاد علایی در ادامه از سانسور عکس‌هایی می‌گوید که برای دقایقی روی بخش عکس خبرگزاری‌ها قرار می‌گیرند و سپس با تذکر مسئولان بالاتر سانسور شده و از روی سایت حذف می‌شوند.

«بارها اتفاق افتاده بود که یک عکس آپلود می‌شد اما پس چند دقیقه حذف می‌شد. برای مثال یک عکس از بازگشت آقای روحانی از نیویورک بود که در آن یکی از بسیجی‌ها با کفشش به شیشه ماشین ریاست جمهوری می‌کوبید. این عکس ۱۰ دقیقه روی خروجی خبرگزاری رفت، اما آن را برداشتند. در همین فاصله کوتاه منتشر شدن و حذف عکس، چند رسانه خارج از ایران، آن را برداشته بودند که همین مسئله این امید را به ما می‌داد که هر چند با تیغ سانسور روبه‌رو شدیم اما عکسی که گرفته بودیم، مورد استفاده قرار گرفت.

علایی در گفت‌وگویی مفصل با دویچه‌وله از دیگر محدودیت‌های یک عکاس در ایران می‌گوید. وی همچنین در این گفت‌وگو به این نکته اشاره دارد که در بسیاری از مکان‌های عمومی و میان مردم عادی از گفتن این‌که عکاس خبرگزاری فارس است، خودداری می‌کرد.

میلاد علایی که خود در سال ۱۳۸۸ شاهد موج گسترده مهاجرت همکاران روزنامه‌نگار و عکاس از ایران بود، تصور نمی‌کرد که تنها پنج سال بعد به خاطر خطر دستگیری از ایران فرار کند. آقای علایی در حال حاضر در کشور اتریش متقاضی پناهندگی است.

دویچه‌وله: پنج ماه و نیم پس از اسیدپاشی به صورت چند زن در اصفهان هنوز عاملان این حادثه شناسایی و دستگیر نشده‌اند. دادستان اصفهان خبرهای منتشر شده درباره احتمال فرار متهمان از این شهر را “یک گمانه” می‌داند.
اعتراضات در اصفهان

اعتراضات در اصفهان

حسن رحیمی، دادستان اصفهان با بیان این که جلسات و پیگیری سرنخ‌ها درباره اسیدپاشی به صورت زنان در این شهر همچنان ادامه دارد ابراز اطمینان کرد: «قطعا به نتیجه می‌رسیم.»

وزیر کشور عبدالرضا رحمانی فضلی ماه گذشته گفته بود که معاون امنیتی این وزارت‌خانه تقریبا هر هفته با مسئولان استان اصفهان، نیروی انتظامی و دستگاه‌های اطلاعاتی جلسه دارد و دستگیری عاملان اسیدپاشی اصفهان را پیگیری می‌کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، رحیمی روز یک‌شنبه، ۲۶ بهمن درباره این سخنان وزیر کشور و احتمال فرار متهمان این پرونده گفت: «نمی‌توان فرار متهمان اسیدپاشی اصفهان را قطعی عنوان کرد و این می‌تواند یک گمانه باشد.»

مسئولان همچنان سرگرم سرنخ‌ها

اظهارات دادستان اصفهان درباره “پیگیری سرنخ‌ها” در حالی ابراز شده که دادستانی این شهر پنج ماه پیش اعلام کرده بود: «سرنخ‌هایی خوبی در این زمینه به دست آمده، تمام نیروها بسیج شده‌اند و نظر این است که در آینده نزدیک نتایج خوبی به دست خواهد آمد.»

مرتضی میرباقری، رئیس مرکز امور اجتماعی وزارت کشور نیز در روزهای پایانی مهرماه در مصاحبه‌ای با خبرگزاری دولتی ایرنا گفت: «موضوع اسیدپاشی توسط وزیر کشور پیگیری شد و استاندار اصفهان همه ابعاد مساله را با وزیر کشور بررسی کردند و در حال حاضر سه تا چهار نفر از مظنونان این حادثه دستگیر شده‌اند.»

اعتراضات در اصفهان

بازداشت چند مظنون چندی بعد تکذیب شد. مسئولان تا کنون چهار مورد اسیدپاشی به صورت زنان اصفهان در مهرماه امسال را تائید کرده‌اند. برخی از گزارش‌ها این موارد را دو تا سه برابر گزارش کرده‌اند.

شماری از شهروندان اصفهان تا کنون چند بار در اعتراض به سخنان ضد و نقیض مسئولان و عدم برخورد با عاملان حادثه اسیدپاشی دست به تظاهرات زده‌اند و تجمع‌های اعتراض برگزار کرده‌اند.

ایجاد وحشت در میان “بدحجابان”

گرچه تلاش مسئولان همچنان به نتیجه مشخصی نرسیده است و دادستان اصفهان احتمال فرار متهمان را به‌طور قطعی رد نکرده عباسعلی منصوری آرانی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، پنج ماه پیش (۲۷ مهر) مدعی شده بود که “به طور حتم مجرمان اسید‌پاش از طریق سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه و صهیونیستی یاری می‌شوند.”

فرار احتمالی متهمان و حتا خروج آنها از کشور چند روز پس از حادثه اسیدپاشی نیز مطرح شده است. حسین ذوالفقاری معاون امنیتی انتظامی ۲۲ مهر درباره حضور احتمالی متهم اصلی در خارج از کشور به “تسنیم” گفت: «ما نمی‌توانیم این را به صراحت بگوییم و اظهارنظر قطعی در این زمینه نمی‌توان کرد.»

برخی از مسئولان و مقام‌های محلی ادعا کرده‌اند که اسیدپاشی به صورت زنان با انگیزه شخصی انجام شده است. گزارش‌ها و شواهد فراوانی وجود دارد که انگیزه این عمل را ایجاد وحشت در میان کسانی که “بدحجاب” خوانده می‌شوند ارزیابی می‌کنند.

برخی از قربانیان و اعضای خانواده آنها در گفتگو با خبرگزاری ایسنا وجود هرگونه انگیزه شخصی و خانوادگی برای این حمله‌ها را به شدت تکذیب کرده‌اند.