اخبار

کیهان لندن: – بخش عمده‌ای از سلبریتی‌های نظام اسلامی، به حقوق‌بگیری، سکه و بن‌های وزارتخانه‌ها عادت کرده‌اند. اینها را اگر از جواد شمقدری نمی‌گرفتند، از خانه‌سینما می‌گرفتند، اگر از خانه‌سینما نمی‌گرفتند از صدا و سیمای رژیم می‌گرفتند.
– کاری را که دولت محمود احمدی‌نژاد برای طرح رفاقت هنرمندان اصولگرا و اصلاح‌طلب نتوانست اجرا کند و یک شکاف عمیق پدید آورد، وزارت ارشاد و نهادهای خصوصی زیر نظر سپاه پاسداران از پس آن بر آمده‌اند. چه کسی فکرش را می‌کرد که یک روزی از همانجایی که مسعود ده‌نمکی فیلمساز استراتژیک نظام بودجه می‌گیرد، امثال خواص روشنفکرنمایی تأمین شوند که از کنار کاخ سعدآباد هم رد نمی‌شدند تا مبادا سایه‌ی شاه بر آنها بیفتد!
– اما مردم همواره منتقدان خوبی هستند، همانقدر که صفحه نفتی‌ها و رانتی‌ها را فالوو می‌کنند، حواس‌شان به اعتباری هم هست که روز به روز از دست می‌دهند.

یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷ برابر با ۱۸ نوامبر ۲۰۱۸

آزاده کریمی – وزارت ارشاد می‌گوید تا پایان مهرماه سال جاری به ۶۴ موسسه ۱۲۶ میلیارد و ۵۵۶ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان کمک مالی کرده است. فقط در یک فقره، صندوق اعتباری حمایت از نویسندگان، روزنامه‌نگاران و هنرمندان مبلغ ۲۸ میلیارد تومان پول گرفته، با این اوصاف شاید خیلی هم عجیب نیست که هنرمندان حامی نظام نمی‌خواهند بدانند، دارو جزو تحریم‌های آمریکا نیست!

گروهی از هنرمندان به عنوان «سلبریتی‌»ها و بخشی از جامعه هنری ایران همواره در تلاش برای جداسازی سهم خود از دولت و حتی نشستن در جایگاه اپوزیسیون خودیِ نظام هستند. صدا و سیمای جمهوری اسلامی و نهادهایی چون حوزه هنری و سازمان تبلیغات نیز هنرمندان نزدیک به وزارت ارشاد را در مقام اپوزیسیون خودیِ نظام تلقی می‌کنند و با اینهمه بر این باورند که این سلبریتی‌ها که «آلوده» به اینستاگرام و توئیتر هستند، از محمد خاتمی، میرحسین موسوی و حتی حسن روحانی حمایت می‌کنند، جایی در چارچوب تعریف شده نظام اسلامی و خصوصا دم و دستگاه بیت رهبری ندارند.

این اتفاق البته در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد هم افتاد و جواد شمقدری رئیس سازمان سینمایی وقت، خودی و غیرخودی هنرمندان را تعیین کرد و برخی را حتی تا ۴ سال ممنوع‌الکار و ممنوع‌التصویر کرد. اما پس از اعتراضات دی‌ماه ۹۶، مسیر دیگری هم پیش پای هنرمندان قرار گرفت؛ با مردم بودن و حامی مردم بودن.

کمک‌های مالی دولت به موسسات حقیقی فرهنگی و هنری در سال ۹۶ منبع

مسیری که نه تنها در میان این «سلبریتی‌»ها حامی ندارد، بلکه بسیار پردردسر، خطرناک و بدون مزایاست. می‌گوییم بدون مزایا چون حداقل از سال ۸۸ تا کنون، بخش عمده‌ای از سلبریتی‌های نظام اسلامی، به حقوق‌بگیری، سکه و بن‌های وزارتخانه‌ها عادت کرده‌اند. اینها را اگر از جواد شمقدری نمی‌گرفتند، از خانه‌سینما می‌گرفتند، اگر از خانه‌سینما نمی‌گرفتند از صدا و سیمای رژیم می‌گرفتند.

حالا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جزئیات کمک‌هایش به نهادها و اشخاص حقوقی در سال ۹۶ و ۹۷ را منتشر کرده است. این وزارتخانه در سال ۹۶ به ۱۹۱ موسسه مبلغ ۳۶۲ میلیارد و ۹۹۸ میلیون و ۹۰ هزار و ۹۱۱ تومان پول پرداخت کرده است. تا پایان مهر ۹۷ هم به ۶۴ موسسه ۱۲۶ میلیارد و ۵۵۶ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان کمک مالی کرده است.

جزئیات این کمک‌ها به این شرح است: صندوق اعتباری حمایت از نویسندگان و روزنامه‌نگاران و هنرمندان ۲۸ میلیارد تومان، انجمن موسیقی ایران ۵۵۰ میلیون تومان، انجمن شاعران ۲۰۰ میلیون تومان، انجمن قلم ۳۰ میلیون تومان، انجمن هنرمندان حاجی‌آباد ۵۷ میلیون تومان، بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان ۷۰۰ میلیون تومان، خانه هنرمندان ایران ۲۰۰ میلیون تومان، موسسه انجمن هنرهای نمایشی ایران یک میلیارد و ۷۸۲ میلیون تومان، بنیاد فرهنگی رودکی ۶ میلیارد و ۱۵۰ میلیون تومان، خانه موسیقی ۱۸۰ میلیون تومان، موسسه توسعه هنرهای تجسمی معاصر حدود ۱۶ میلیارد تومان، موسسه مطبوعاتی نشرآوران ۲ میلیارد و ۴۳۴ میلیون تومان و موسسه هنرمندان پیشکسوت ۷۰۰ میلیون تومان تا پایان مهر ۹۷ از وزارت ارشاد کمک دریافت کرده‌اند.

پروژه‌های سینمایی که با بودجه سپاه و مشکوک به پولشویی تهیه شده‌اند

همچنین وزارت ارشاد در سال ۹۶ به ۱۹۱ موسسه و شخصیت حقوقی کمک مالی کرده است از جمله انجمن سینمای جوانان ایران ۲۷ میلیون و ۱۴۴ هزار تومان، خانه هنرمندان ایران ۱۰۰ میلیون تومان، خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) ۵۰ میلیون تومان، خبرگزاری رسا ۱۰۰ میلیون تومان، خبرگزاری سلامت ۵۰ میلیون تومان، دبیرخانه شورای فرهنگ عمومی یک میلیارد، دفتر شعر جوان ۲۵۰ میلیون تومان، موسسه شهر کتاب حدود ۵۰۰ میلیون، موسسه فرهنگی مطبوعاتی ایران بیش از ۱۷ میلیارد تومان، صندوق اعتباری حمایت از نویسندگان، روزنامه‌نگاران و هنرمندان ۵۸ میلیارد تومان و موسسه فرهنگی هنری توسعه هنرهای معاصر ۳۶ میلیارد و ۶۸۰ میلیون تومان.

اگرچه وزارت ارشاد در مقایسه با نهادهای نیمه‌خصوصی زیرمجموعه سپاه پاسداران فقیر به نظر می‌رسد ولی یک مو از خرس کندن هم برای جماعتی غنیمت است. نهادهایی که در بالا نام بردیم، سینما، هنرهای تجسمی، حوزه نشر و کتاب و موسیقی نفتی و رانتی را تشکیل می‌دهند. همچون آدم آهنی به برقِ، پول و نفت وصل هستند و حالا که هرکدام اینستاگرام و کانال تلگرامی دارند، می‌توانند بیش از عکس یادگاری با کاندیدای ریاست جمهوری و وزیر و وکیل مجلس، با یک پست اینستاگرامی، به داد دولت مورد حمایت خود برسند. کما اینکه پس از بازگشت تحریم‌های آمریکا، سینماگران سینمای نفتی، بودجه‌بگیران و آنها که همیشه سر تقسیم پول‌ها به موقع می‌رسند، نامه نوشتند و اعتراض کردند.

اما چه اعتراضی؟ مسعود ده‌نمکی، بهمن‌ فرمان‌آرا، رضا کیانیان، پرویز پرستویی، باران کوثری، امیرمهدی ژوله، مهتاب کرامتی، سحر دولتشاهی و… با انتشار ویدئوی مشترکی از یک کودک سرطانی با هشتگ «هدف تحریم من هستم» به‌تحریم‌های آمریکا اعتراض کردند، آنهم وقتی وزیر بهداشت پیشتر از جوّسازی‌های کنونی گفته بود که «تحریم تاثیری در میزان و قیمت داروها ندارد!»

اساسا کاری را که دولت محمود احمدی‌نژاد برای طرح رفاقت هنرمندان اصولگرا و اصلاح‌طلب نتوانست اجرا کند و یک شکاف عمیق پدید آورد، وزارت ارشاد و نهادهای خصوصی زیر نظر سپاه پاسداران از پس آن بر آمده‌اند. چه کسی فکرش را می‌کرد که یک روزی از همانجایی که مسعود ده‌نمکی فیلمساز استراتژیک نظام بودجه می‌گیرد، امثال خواص روشنفکرنمایی تأمین شوند که از کنار کاخ سعدآباد هم رد نمی‌شدند تا مبادا سایه‌ی شاه بر آنها بیفتد! شاید اصغر فرهادی هنرمند با استعداد رو به افول، از اولین کسانی بود که برای تهیه فیلم «درباره الی»، محمود رضوی تهیه‌کننده اصولگرای هفت آتشه را انتخاب کرد که بعدها «معراجی‌ها»، «ماجرای نیمروز»، «لاتاری» را ساخت و سرپرست کل تبلیغات ستاد انتخاباتی شد.

کمک‌های مالی وزارت ارشاد تا پایان مهر ۹۷

حالا این اصغر فرهادی را ضرب‌ در رقم قابل توجهی از هنرمندان کنید که امروز در صف گرفتن بودجه از صدا و سیمای جمهوری اسلامی هستند، فردا با حوزه هنری وقت ملاقات دارند، هفته آینده برای اکران فیلم خود در برلین از بنیاد فارابی نامه می‌گیرند. جای تعجب هم ندارد چطور در بازار پرتلاطم ارز و گران شدن قیمت بلیت و هتل و سفرهای خارجی، پروژه‌های ایرانی که خارج از کشور تولید می‌شوند به فراوانی زیاد شده. از فیلم و سریال‌های درجه یک تا دو و سه صدا و سیمای رژیم بازیگر خارجی استخدام می‌کنند، برای تماشای فوتبال جام جهانی بازیگر برای بوق زدن روانه می‌کنند و همه اینها را روی پوست نازکی از شرافت و مردمداری و با منت غیرقابل تحمل کار فرهنگی زندگی می‌کنند. اما مردم همواره منتقدان خوبی هستند، همانقدر که صفحه نفتی‌ها و رانتی‌ها را فالوو می‌کنند، حواس‌شان به اعتباری هم هست که روز به روز از دست می‌دهند.

تینا پاکروان تهیه‌کننده و بازیگر امروز سینما از واکنش منفی مردم به سلبریتی‌ها انتقاد کرده و گفته که «خیلی متاسفم از اینکه مردم ما اینقدر حالشان خوب نیست و اینقدر فکر می‌کنند ما از خودشان نیستیم. اما ما هم حالمان خوب نیست و به نظرم این مهمترین مسئله‌ای است که مردم هم باید بدانند. همه ما حالمان خوب نیست، چون در شرایط، دوران تاریخی و موقعیتی زندگی می‌کنیم که به لحاظ اقتصادی، سیاست بین‌المللی و اجتماعی فشار روی همه ما خیلی زیاد است. ما در تحریم‌های بین‌المللی در شرایطی ویژه هستیم، در شرایطی که الان قرار است بعضی از اقلام اساسی کوپنی شوند، بنزین گران شود و از همه لحاظ فشار روی‌مان است. دلار و طلا بالا رفته، وضع معیشت مردم سخت شده، امکان رفاه الان جزو شوخی‌هاست ولی زندگی عادی هم مسئله‌ای شده که همه ما تقریبا برایش چالش داریم و برای اینکه بتوانیم زندگی خودمان و خانواده‌مان را پیش ببریم باید تلاش کنیم.»

او گفته که «شما اعتمادتان را از دست دادید، اطمینان‌تان کم شده، حال‌تان خوب نیست چون مثلا به یک بانکی اعتماد کردید و پولتان را گذاشتید و بالا رفتن تورم باعث شده همه سرمایه‌تان را از دست بدهید اما الان من نوعی می‌خواهم یک جای دیگر کار دیگری کنم. مثلا زلزله شده و می‌خواهم کمک جمع کنم، این فعالیت باید تشویق شود، چون کسی که برنده این قضیه است که خانه‌اش را از دست داده، آن کسی که زیر آوار مانده، آن بنده خدایی که مسکن‌اش را در زلزله از دست داده و تمام دارایی‌اش زیر آوار مانده. من می‌گویم به کسانی اعتماد ندارید، اما حالا یک سلبریتی می‌گوید که این کار را می‌کند و واقعا هم انجام می‌دهد. اما بعد آن سلبریتی باید برود دادگاه یا عده‌ای شروع می‌کنند به حمله کردن به او. این عده‌ای که حمله می‌کنند بخش زیادی‌شان در فضای مجازی عکس پروفایل ندارند، تعداد پست‌هایشان صفر است، کسانی هم آنها را نمی‌شناسد که فالویشان کند، اساسا اسم واقعی هم ندارند.»

بازخواست سلبریتی‌ها و هنرمندان از مردم پدیده تازه و البته نابجایی نیست، خصوصا که در چند سال اخیر مدام توصیه و تشویق‌هایشان، مردم را به بیراهه برد و امیدوار کرد بدون آنکه نتیجه‌ای داشته باشد! ولی وقتی از سفره‌نشینان خوان گسترده‌ی نظام هستند، چطور می‌شود باورشان کرد؟! حتی اگر بگویند که تحت فشارند، مجبور به همکاری هستند و بازجویی و تهدید می‌شوند! اما اگر حتی چنین هم باشد، خوشرقصی دیگر چرا؟!

رادیوفردا: محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری سابق ایران، خطاب به نیروهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی گفته که هدف آنها از بازداشت اسفندیار رحیم‌مشایی، از مدیران ارشد دوران ریاست‌جمهوری وی، «زدن» او است و افزوده که اگر آنها می‌خواهند «بزن بزن» کنند، او هم «هست».

ویدئوی اظهارات آقای احمدی‌نژاد که به مناسبت سالروز تولد رحیم‌مشایی در جمع هواداران خود سخن می‌گفته، روز یکشنبه ۲۷ آبان در کانال تلگرامی «دولت بهار» منتشر شده است.

اسفندیار رحیم‌مشایی، رئیس دفتر محمود احمدی‌نژاد در دوره ریاست‌ جمهوری وی، به اتهام «اجتماع و تبانی جهت ارتکاب جرم علیه امنیت» به تحمل پنج سال حبس، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به تحمل یک سال حبس و به اتهام «توهین به مقامات قضایی» به تحمل شش ماه حبس محکوم شده‌ است.

احمدی‌نژاد نیز با افزایش فشارها بر مشایی و حمید بقایی، از دیگر مدیران دوران ریاست‌جمهوری وی، به انتقاد علنی از ساختار جمهوری اسلامی روی آورده و مرتب در سخنرانی‌های خود اظهارات اعتراضی تندی به زبان می‌آورد.

وی در این سخنرانی نیز با اشاره به بازداشت مشایی گفته است: «به صراحت اعلام می‌کنند که ما احمدی‌نژاد را می‌خواهیم بزنیم. البته من کسی نیستم ولی خب مرد باشید و یک جو جوانمردی داشته باشید. مردی چیز خوبی است که… اگر با بنده دعوا دارید، بسیار خوب من در خدمت‌تان هستم. اگر می‌خواهید بزن بزن کنید، بسم‌الله ما هستیم».

رئیس‌جمهوری سابق ایران به نام فرد خاصی اشاره نکرده، اما با بیان اینکه «قرار نبود این‌گونه شود»، درباره افرادی که در نهادهای امنیتی و قضایی مشایی را بازداشت کرده‌اند، گفته که «آدم دلش برای این‌ها می‌سوزد… آخر شما چقدر بدبخت و حقیرید. چقدر سقوط کرده‌اید…آن‌ها خیال می‌کنند اگر فشار به ما را زیاد کنند، خودشان نجات پیدا می‌کنند. این هم جزو اشتباهات تاریخی آنهاست».

وی این افراد را «مغزهای کوچک و معیوب» معرفی کرده که «می‌نشینند دور هم و نقشه می‌کشند» و خطاب به آنها اضافه کرده است:‌ «تا الان مگر برنده بودید که باز هم می‌خواهید ادامه بدهید؟ ما دلمان برای شماها می‌سوزد، دست بردارید…ما با شما دعوای قدرت نداریم، اصلا نمی‌خواهیم».

وی افرادی که ادعا کرده با وی «دعوا» دارند، اما مشایی را به جای او بازداشت کرده‌اند «بی‌معرفت» نامیده و افزوده این در حالی است که «تمام این مشکلات فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی فقط در سایه اندیشه الهی، مهدوی و بهاری قابل حل است که آقای مهندس (مشایی) امروز برچم‌دار آن است».

احمدی‌نژاد با انتقاد از «قطع شدن امکان مکالمه تلفنی» مشایی در زندان طی ۱۰ روز گذشته و ممانعت از ملاقات خانواده‌اش با وی، آنچه بر او می‌رود را با «عاشورا» مقایسه کرده و از اینکه مقام‌های امنیتی و قضایی «تصور می‌کنند هیچ کس در این مملکت چیزی نمی‌فهمد» انتقاد کرده است.

به گفته احمدی‌نژاد، «مخالفین حرفی برای گفتن ندارند، چه حرفی دارند؟ جز فحش دادن و بگیر و ببند و خفه کردن و له کردن. و از آن صندلی که سخت محافظت می‌کنند. بسیار خوب، محافظت کنید».

رئیس‌جمهوری پیشین ایران به صراحت گفته که عده‌ای «پشت نهادهای امنیتی و نهادهای قدرت» که به گفته وی «حاصل خون شهداست» و «پشت تقدسی که مال خدا و پیغمبر» است «خزیده» و «زور» می‌گویند.

او خطاب به این افراد اضافه کرده که افراد را «در زندان می‌کنید. تریبون‌ها هم که دست‌تان است، هر چه می‌خواهید می‌گویید…بعد هم می‌گویند ما مدیریت کردیم، کنترل کردیم. احمدی‌نژاد را کنترل کردیم. بعد هم می‌گویند سیاسی نیست».

رئیس‌جمهوری پیشین ایران بارها در نامه‌هایی سرگشاده، به انتقاد علنی از برادران لاریجانی پرداخته و به طور ویژه صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه، را فردی معرفی کرده که از «عدالت» خارج شده و به گفته او به همین دلیل باید از پست خود کنار برود.

سخنان اخیر محمود احمدی‌نژاد درباره وضعیت زندان‌ها و دادگاه‌ها در جمهوری اسلامی در حالی بیان می‌شود که در زمان دولت وی نیز سرکوب معترضان با مجازات در زندان و حتی مرگ در زندان همراه بود.

شماری از منتقدان آقای احمدی‌نژاد می‌گویند چرا او در دوران ریاست جمهوری‌اش در مقابل اقدام‌های قوه قضائیه و سرکوب‌های سال ۸۸ سکوت کرده بود.

با این حال او در جمع تعدادی از دانشجویان گفته که «برخی از مسائل را نمی‌دانستیم. واقعاً نمی‌دانستیم و بعداً مطلع شدیم».

منابع: کانال دولت بهار و رادیو فردا؛ ب.ب/ک.ر

بی‌بی‌سی: امینی اولین بار سال ۱۳۵۱ در جریان اعتراض دانشجویی به سفر نیکسون، رئیس جمهوری وقت آمریکا به ایران بود که در کوی دانشگاه بازداشت و مدتی زندانی شد. او بار دیگر در سال ۱۳۵۲ به دنبال فعالیت‌های گروهی سیاسی از جمله هواداران سازمان چریک‌های فدایی خلق در مشهد بازداشت شد و با اتهام “عضویت در سازمانی با مرام اشتراکی” به زندان افتاد

بهمن امینی که روز جمعه شانزدهم نوامبر پس از یک دوره بیماری در بیمارستانی در شهر لیون فرانسه درگذشت، یکی از ناشران ایرانی مهم کتاب‌های فارسی‌زبان در تبعید بود. او طی چهار دهه گذشته، علاوه بر فعالیت‌های سیاسی و حقوق بشری و انتشار ده‌ها کتاب از نویسندگان و روشنفکران مطرح ایرانی و افغان، در معرفی تعدادی از نویسندگان جوان و بااستعداد نقشی سرنوشت‌ساز داشت.
از تولد تا زندان

بهمن (تقی) امینی اردیبهشت ۱۳۳۰ در مشهد به دنیا آمد. پدرش آن طور که خودش گفته، به سبک نقالی شاهنامه فردوسی را می‌خواند و او از همان کودکی با کتاب و ادبیات آشنا شد.

امینی همچنین از نوجوانی به فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی علاقه داشت و در دبیرستان در راه‌اندازی انجمن کتاب و جلسات کتابخوانی مشارکت کرد: “کتاب رستاخیز اندونزی را در سال دوم دبیرستان خواندم.”

در همان دبیرستان بود که به دلیل قرار دادن کتاب “دیکته و زاویه” نوشته غلامحسین ساعدی در کتابخانه مدرسه، مدیر مدرسه او را بازخواست کرد.

بهمن امینی پس از گرفتن دیپلم در رشته ریاضی، تحصیلات خود را در رشته جامعه شناسی در دانشگاه تهران ادامه داد، اما فعالیت‌های سیاسی موجب شد که دو بار بازداشت و چندین سال زندانی شود.

اولین بار سال ۱۳۵۱ در جریان اعتراض دانشجویی به سفر نیکسون، رئیس جمهوری وقت آمریکا به ایران بود که در کوی دانشگاه بازداشت و مدتی زندانی شد.

امینی بار دیگر در سال ۱۳۵۲ به دنبال فعالیت‌های گروهی سیاسی از جمله هواداران سازمان چریک‌های فدایی خلق در مشهد بازداشت شد و با اتهام “عضویت در سازمانی با مرام اشتراکی” به زندان افتاد. او ابتدا در زندان مشهد بود و پس از چند سالی به تهران منتقل شد و پس از یک سال و نیم حبس در زندان اوین، در سال ۱۳۵۶ آزاد شد.

او با این حال آن طور که خودش گفته، پیش از انقلاب “نگاه سازمانی” مشخصی در مبارزه با حکومت نداشت و صرفا برای تغییر حکومت تلاش می‌کرد.
از ایران تا اروپا

بهمن امینی نیز مثل بسیاری دیگر از مبارزان سیاسی دوران پهلوی، با وقوع انقلاب ایران قربانی سرکوب حکومت جدید شد.

امینی مدتی پس از انقلاب، در اعتراضات مدنی مثل اعتراض به اجباری شدن حجاب زنان شرکت کرد، اما بعدا با توصیه یکی از دوستانش از ایران خارج شد. در آن دوره، فضای سیاسی ایران بسیار آشفته بود و گروه‌های چپ دچار اختلاف شده بودند.

یک سال از انقلاب ایران گذشته بود که بهمن امینی وطنش را ترک کرد و به فرانسه رفت. اما مثل بسیاری دیگر از ایرانیان که در آن برهه از کشورشان خارج شده بودند، گمان می‌کرد که به زودی به ایران بازمی‌گردد.

امینی در فرانسه به تحصیل در رشته جامعه‌شناسی ادامه داد و از دانشگاه پیکاردی در شمال فرانسه مدرک “DEA” گرفت؛ مدرکی که در سال‌های ۱۹۶۴ تا ۲۰۰۵ در دانشگاه‌های فرانسه اعطا می‌شد و در واقع معادل دانشنامه پایان سال دوم کارشناسی ارشد است.

او آماده بازگشت به ایران بود که وقایع خرداد ۱۳۶۰ اتفاق افتاد. موج دیگری از سرکوب‌های سیاسی در ایران باعث شد که او از بازگشت به وطن منصرف شود و به عنوان پناهنده سیاسی در فرانسه باقی بماند.

در آن زمان او تحصیلات در مقطع دکترا را نیز آغاز کرده بود و در زمینه “دستگاه‌های موازی قدرت در جمهوری اسلامی” تحقیق می‌کرد.

امینی برای تحقیق خود، به ویژه روزنامه‌های چاپ آن زمان ایران، مثل “کیهان” و “اطلاعات” را مطالعه می‌کرد اما پس از مدتی “کار من فقط نگاه کردن به لیست اعدامی‌ها شده بود که بعضی از آنها را می‌شناختم.”
بهمن امینی در زمان تاسیس خاوران، کتاب را “بهترین وسیله ارتباطی سالم و ممکن بین ایرانیان خارج از کشور” می‌دانست و در این زمینه، راه پر فراز و نشیبی را آغاز کرد

انتشارات خاوران

بهمن امینی همزمان با فعالیت‌های آگاهی‌بخش سیاسی در دهه شصت، به کار فکری و فرهنگی نیز علاقه داشت و همراه با کسانی چون هما ناطق، مورخ ایرانی ساکن پاریس، عضو هیأت تحریریه نشریه “زمان نو” بود.

بهمن امینی در پائیز سال ۱۳۶۳، “انتشارات خاوران” را به طور مستقل در پاریس تأسیس کرد. او در آن زمان از طریق نگهبانی شب در یک کارخانه، هزینه‌های زندگی شخصی خود در فرانسه را تأمین می‌کرد. او سیزده سال نگهبان شب بود.

بهمن امینی در اطلاعیه‌ای به مناسبت آغاز فعالیت انتشارات خاوران در یکی از نشریات خارج از کشور نوشت که هدف از چنین کاری “تلاش در جهت رونق و گسترش بخشیدن به فعالیت فرهنگی ایرانیان خارج از کشور” است.

او بعدها در گفت‌وگویی نیز تأکید کرد که نشر کتاب برای او “یک ضرورت اجتماعی ـ سیاسی بود”.

بهمن امینی نام “خاوران” را نیز بر اساس خطه‌ای که در آن به دنیا آمده بود، و نیز این شعر خواجه عبدالله انصاری که “سرتاسر دشت خاوران سنگی نیست، کز خون دل و دیده برو رنگی نیست” گرفته شده بود.

گرچه چند سال بعد، و پس از فاجعه کشتار سیاسی دهه شصت، آنچه از “خاوران” به ذهن‌ها متبادر می‌شد قبرستان خاوران بود که از قضا با فعالیت‌های حقوق بشری و سیاسی و همچنین کتاب‌هایی که بهمن امینی منتشر می‌کرد نیز بی‌ارتباط نبود. به عنوان نمونه، او بسیاری از خاطرات زندانِ زندانیان سیاسی را منتشر کرد.

یک سال پس از آغاز کار “خاوران”، در سال ۱۳۶۴، بهمن امینی در یکی از شماره‌های نشریه “زمان نو” مقاله‌ای درباره نشر کتاب فارسی در خارج از کشور نوشت و در آن، مسائل و مشکلات نشر کتاب فارسی‌زبان در خارج از ایران را از زمان کودتای ۲۸ مرداد تا پس از انقلاب ۵۷ بررسی کرد.

امینی در این مقاله نوشت که “پس از خرداد ۶۰ و پاره‌پاره شدن سازمان‌های چپ، در خارج از کشور ابتدا مراجعه به متنهای کلاسیک مارکسیستی رواج یافت و همه به بحران در جنبش کمونیستی ایران اذعان کردند و راه بیرون‌رفت از این بحران را بالا بردن دانش سیاسی تشخیص دادند.”

او اضافه می‌کند که پس از چندی، با بیشتر شدن “ابعاد شکست و ژرفای بحران”، آنانی که راز برون‌رفت از بحران را در متن‌های کلاسیک پیدا نکردند “هرگونه مطالعه را دست‌کم برای چندی کنار گذاشتند.”

امینی تأکید کرد که در این “دوران رکود” بود که “ایده حرکت فرهنگی” و مشخصا فکر تأسیس یک انتشاراتی فارسی‌زبان در خارج از کشور در ذهنش جرقه زد.

او با این حال، بر مشکلات مالی از جمله مسئله حق تالیف و قیمت‌گذاری، کمبود امکانات توزیع کتاب در خارج از کشور و همچنین دشواری‌های حروفچینی فارسی و چاپ به خوبی واقف بود.

با وجود این مشکلات متعدد، بهمن امینی در آن زمان کتاب را “بهترین وسیله ارتباطی سالم و ممکن بین ایرانیان خارج از کشور” می‌دانست و در این زمینه، راه پر فراز و نشیبی را آغاز کرد.
بهمن امینی همچنین با انتشار کتاب‌هایی از شاهرخ مسکوب، آرامش دوستدار، نسیم خاکسار، رضا قاسمی، شهلا شفیق، عبدالکریم لاهیجی، مسعود میرشاهی، رضا دانشور، باقر مؤمنی، مهشید امیرشاهی، علی عرفان و … مجموعه‌ای غنی از آثار فارسی‌زبان را گردآوری و برای همیشه ثبت کر
از هما ناطق و مهشیدامیرشاهی تا آرامش دوستدار و عتیق رحیمی

ارتباط با نویسندگان و روشنفکران مطرح ایرانی در تبعید، موجب شد که بهمن امینی آثار فارسی‌زبان ارزشمندی را در خارج از ایران منتشر کند.

به عنوان نمونه، انتشارات خاوران چهار اثر از هما ناطق از جمله “ایران در راهیابی فرهنگی” را منتشر کرد که اولین اثر مهم منتشر شده این مورخ ایرانی در خارج از کشور است.

بهمن امینی همچنین با انتشار کتاب‌هایی از شاهرخ مسکوب، آرامش دوستدار، نسیم خاکسار، رضا قاسمی، شهلا شفیق، عبدالکریم لاهیجی، مسعود میرشاهی، رضا دانشور، باقر مؤمنی، مهشید امیرشاهی، علی عرفان و … مجموعه‌ای غنی از آثار فارسی‌زبان را گردآوری و برای همیشه ثبت کرد.

علاوه بر این، بهمن امینی با انتشار اولین آثار برخی از نویسندگان ایرانی و حتی افغان، در معرفی و شناساندن آنان به جامعه کتابخوان نقش مهم داشت.

به عنوان نمونه، اولین کتاب داستانی عتیق رحیمی، نویسنده افغان، که با عنوان “خاک و خاکستر” به زبان فارسی نوشته شده از سوی انتشارات خاوران منتشر شد که با استقبال خوانندگان حتی در داخل ایران مواجه شد.

عتیق رحیمی بعدها در سال ۲۰۰۸ با انتشار رمان “سنگ صبور” به زبان فرانسه برنده جایزه گنکور، معتبرترین جایزه ادبی فرانسه شد.

همچنین مجموعه قصه “رخ” نوشته جواد جواهری، نویسنده ایرانی که اکنون او را به عنوان نویسنده‌ای فرانسه‌زبان می‌شناسند، از سوی “خاوران” منتشر شد.

یک سرنوشت غم‌انگیز
علاوه بر انتشار کتاب، بهمن امینی بیش از هفتاد نشست را با عنوان “دیدار با اهل قلم” در پاریس برگزار کرد که در معرفی و نقد و بررسی کتاب‌های منتشر شده در داخل و خارج از ایران تأثیرگذار بود. به عنوان نمونه، مرجان ساتراپی، نویسنده ایرانی-فرانسوی پس از انتشار اولین کتابش در فرانسه در این نشست شرکت کرد.

همچنین نویسندگان ایرانی ساکن پاریس شاهرخ مسکوب، رضا دانشور، محسن یلفانی و … و نویسندگان ایرانی ساکن دیگر شهرهای اروپا و آمریکا مثل نسیم خاکسار و قادر عبدالله از شرکت‌کنندگان در این نشست‌ها بودند.

بهمن امینی در کنار کار نشر، یک کتابفروشی فارسی‌زبان نیز در منطقه دوازدهم پاریس به همین نام راه‌اندازی کرد که تا دو سال پیش فعال بود.

گرچه در ابتدا، تمام کتابها در این کتابفروشی به زبان فارسی بود اما در سال‌های آخر، به دلیل کمبود مشتری و مشکلات اقتصادی، کتابهای فارسی‌زبان، بخش کوچکی از این کتابفروشی را تشکیل می‌داد.

سال ۲۰۱۶، بهمن امینی برای همیشه کتابفروشی خاوران را تعطیل کرد و بازنشسته شد. او که در دو سال اخیر برای زندگی به روستایی در نزدیکی شهر لیون رفته بود، پس از مدت کوتاهی، دچار بیماری سرطان شد و بالاخره در شصت و هفت سالگی درگذشت.

دویچه‌وله: طبق پیش‌بینی یک عضو کمیسیون امنیت ملی، مجلس ایران بر نظر خود درباره پیوستن به کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم (CFT) اصرار خواهد کرد. در صورت “اصرار” مجلس، لایحه به مجمع تشخیص مصلحت نظام خواهد رفت.

علیرضا رحیمی، عضو هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی، روز یکشنبه ۲۷ آبان (۱۸ نوامبر) ضمن اشاره به بررسی لایحه پیوستن ایران به کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم (CFT) در جلسه امروز کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی گفت که این کمیسیون در نشست خود به “ایرادات شورای نگهبان” نسبت به این لایحه خواهد پرداخت.

این عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس به خبرگزاری ایلنا گفت: «ایرادات شکلی را می‌توان برطرف کرد، ولی درمورد ایرادات ماهوی به نظر ما شروطی که مجلس تصویب و به خود لایحه دولت ملحق کرد، جوابگوی ایرادات و دغدغه‌هاست.» به گفته رحیمی: «پیش‌بینی این است که مجلس به نظر خود اصرار کند و در کمیسیون هم همین فضا خواهد بود.»

شورای نگهبان ششم آبان‌ماه گذشته با وارد کردن ۲۲ “ایراد شرعی و قانونی” به لایحه تصویب‌شده در مجلس درباره پیوستن ایران به کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم، آن را “خلاف منافع و امنیت ملی” خوانده و به مجلس بازگرداند.

طبق گفته علیرضا رحیمی، بعید به نظر می‌رسد که مجلس ایران در لایحه مزبور تغییراتی “ماهوی” بدهد. به گفته او: «ممکن است بتوانیم ایرادات شکلی یا ابهاماتی را که مطرح کردند برطرف کنیم، ولی کلیت لایحه و نظر مجلس چیزی بود که در مجلس تصویب شد.»

این نماینده اصلاح‌طلب افزود: «این لایحه دو مسیر دارد؛ اگر مجلس وارد برطرف کردن ایرادات به طور ماهوی شود به شورای نگهبان برمی‌گردد و اگر مجلس به نظر خود اصرار کند، مستقیم به مجمع تشخیص مصلحت نظام می‌رود.»

هم‌زمان مصطفی میرسلیم، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز گفته است که CFT در هیأت عالی نظارت این مجمع بررسی شده و موارد “مغایر با سیاست‌های کلی ابلاغی، به عنوان اسناد بالادستی” آن به اطلاع مجلس رسیده است. به گفته میرسلیم، چنانچه مجلس “بر مصوبه خود اصرار کند”، موضوع برای تصمیم‌گیری به مجمع تشخیص مصلحت خواهد رفت.

وزیر دفاع ایران نیز قرار است در همین خصوص برای پاسخ دادن به پرسش‌های نمایندگان به کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس برود.

چهار ایراد “مهم” شورای نگهبان

خبرگزاری فارس در گزارشی چهار مورد از مهم‌ترین “ایرادات” شورای نگهبان به لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم، به عنوان یکی از لوایح درخواستی گروه ویژه اقدام مالی (FATF) را برشمرده است. طبق این گزارش، نخستین و “البته مهم‌ترین” ایراد شورای نگهبان به لایحه مزبور “عدم امکان تعریف حق شرط برای تعریف تروریسم در کنوانسیون CFT” است. گرچه مجلس شورای اسلامی در بند ۲ ماده واحده لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم، آورده است که تعریف عمل تروریستی را مشتمل بر “مبارزات مشروع مردمی علیه سلطه استعماری و اشغال خارجی” نمی‌داند، اما شورای نگهبان اعتقاد دارد که این “حق شرط” نمی‌تواند از مغایرت کنوانسیون با “شرع و قانون اساسی” جمهوری اسلامی جلوگیری کند.

دومین ایراد “مهم” شورای نگهبان به مصوبه مجلس نیز «عدم وجود عبارت “لیست سیاه” در اسناد FATF» است. به گفته شورای نگهبان: «در تبصره ماده واحده، منظور از “لیست سیاه” روشن نیست، پس از رفع ابهام اظهارنظر خواهد شد.»

در تبصره ماده واحده مصوبه مجلس آمده است: «دولت صرفا پس از خارج شدن جمهوری اسلامی ایران از لیست سیاه گروه ویژه اقدام مالی، می‌تواند سند الحاق به کنوانسیون را نزد امین اسناد، تودیع نماید.»

سومین ایراد شورای نگهبان متوجه ماده ۶ کنوانسیون CFT است که به گفته این نهاد، طبق آن “دولت نمی‌تواند هیچ حق شرطی را در خصوص الحاق به این کنوانسیون قبول کند. لذا در خصوص گروه‌های تروریستی، اصل کنوانسیون باید مورد قبول دولت قرار گیرد که خلاف شرع است.”

بر اساس ماده ۶ این کنوانسیون: «هر کشور عضو در موارد لزوم و عندالاقتضاء اقداماتی را نظیر تدوین قانون داخلی اتخاذ خواهد نمود تا اطمینان حاصل نماید اعمال جزائی منظور در این کنوانسیون تحت هیچ‌گونه شرایطی با توجـه بـه ملاحظات مربوط به ماهیت سیاسی، فلسفی عقیدتی، نژادی، قومی، مذهبی و یا غیره توجیه نباشند.»

شورای نگهبان در یادداشت تحلیلی خود در روز ۲۱ آبان‌ماه نوشت: «اطلاق ماده ۶ کنوانسیون، شامل مواردی همچون موارد مشروع نظیر دفاع مشروع و… میگردد و همچنین دیگر رفتارهای گروه‌های مقاومت و… نیز قابل استثنا شدن از این معاهده نخواهد بود؛ بنابراین، ماده ۶ کنوانسیون، خلاف موازین شرع و مغایر اصل ۱۵۴ و بند ۱۶ اصل ۳ قانون اساسی که بر وظیفه حمایت بی‌دریغ از مستضعفان‌جهان‌تاکید کرده است، خواهد بود».

چهارمین ایراد “مهم” شورای نگهبان به لایحه CFT متوجه ماده ۱۸ آن است. در ماده ۱۸ کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم آمده است: «کشورهای عضو به‌ منظور جلوگیری از ارتکاب جرائم مندرج درماده ۲ از طریق اتخاذ کلیه اقدامات عملی منجمله تعدیل قوانین داخلی خود با یکدیگر همکاری خواهند نمود.»

بر اساس قسمت “د” بند یک این ماده آمده است: «موسسات مالی باید ملزم شوند که اطلاعات مربوط به مبادلات مالی، اعم از داخلی یا بین‌المللی را دست‌کم به مدت ۵ سال نگه دارند.» به گزارش فارس: «این قسمت به این معنا است که تولید و نگهداری اطلاعات مربوط به مبادلات مالی ( تمامی افراد و نهادها) باید در دستور کار نهادهای مالی کشورهای عضو قرار بگیرد.»

طبق بخش ۳ همین ماده: «کشورهای عضو همچنین در امر جلوگیری از ارتکاب جرائم مندرج در ماده ۲ از طریق تبادل اطلاعات صحیح و موثق با یکدیگر همکاری خواهند نمود و اقدامات هماهنگ اداری و غیره را بطور مقتضی جهت جلوگیری از ارتکاب جرائم مندرج در ماده ۲ بالاخص درموارد ذیل به‌عمل خواهند آورد: الف) ایجاد و حفظ کانال‌های ارتباطی بین آژانس‌های ذیصلاح و خدماتی جهت تسهیل در امر تبادل امن و سریع اطلاعات مربوط به کلیه جوانب جرائم مصرحه در ماده ۲. ب) همکاری با یکدیگر در انجام بازپرسی‌های مربوط به جرائم مندرج در ماده ۲ در مورد: هویت، وضعیت مکانی و فعالیت‌های افرادی که به‌طور معقول درمورد آنان ایـن شک وجود دارد که در ارتکاب این جرائم دخالت دارند؛ انتقال وجوه مربوط به ارتکاب چنین جرائمی.»

“هزینه‌های” الحاق به CFT برای سپاه

فارس می‌نویسد: «اشکال شورای نگهبان به این ماده بدین خاطر است که ممکن است این انتقال اطلاعات به مواردی همچون اعمال مشروع دفاعی که ایران برای خود چه به صورت مستقیم از طریق نیروهای دفاعی کشور و چه به صورت نیابتی همچون جریان‌های منطقه‌ای به کار می‌گیرد، مربوط شود.»

به گزارش این خبرگزاری نزدیک به سپاه پاسداران: «ناگفته نماند که هم‌اکنون، یکی از مصادیق شمول تعریف تروریستی بر اعمال مشروع دفاعی، اقدامات دفاعی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی می‌باشد. در حال حاضر، کشور آمریکا تعداد قابل توجهی از سازمان‌ها و نهادهای ایرانی منتسب به سپاه پاسداران را مصداق گروه‌های حامی تروریسم شناسایی کرده است و ذیل دستور اجرایی ۱۳۲۲۴ تحریم نموده است. طبیعی است که پیوستن به کنوانسیون CFT بدون ملاحظه این امر، منجر به ایجاد هزینه‌های سیاسی و حقوقی برای کشور می‌شود.»

به گزارش فارس، شورای نگهبان در نامه خود به علی لاریجانی، رئیس مجلس، “صراحتا” نوشته است: «به فرض “غیرقابل اصلاح بودن اشکالات وارد بر کنوانسیون” لایحه فوق خلاف منافع و امنیت ملی کشور و مغایر شرع است. تصریح شورای نگهبان، حاوی یک نکته تامل‌برانگیز است. اینکه رفع اشکالات وارده از دو طریق می‌تواند صورت گیرد، یا باید متن کنوانسیون اصلاح شود، که چنین چیزی مقدور نیست. یا باید با حق شرط، اشکالات را حل نمود که این امر نیز طبق اولین اشکال شورا به کنوانسیون نشدنی است.»

تصویب لوایح مرتبط با سازمان میان‌دولتی “گروه ویژه اقدام مالی” موسوم به لوایح چهارگانه، نه تنها یکی از شروط این گروه برای خروج کامل ایران از “فهرست سیاه” خود است، بلکه اتحادیه اروپا نیز اجرایی شدن لوایح مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم در ایران را از الزامات همکاری با جمهوری اسلامی برای نجات برجام عنوان کرده است.

لوایح مورد نظر FATF که در ایران به لوایح چهارگانه معروف‌اند، از این قرارند: لایحه پیوستن ایران به کنوانسیون مبارزه با جرایم سازمان‌یافته فراملی موسوم به “کنوانسیون پالرمو”؛ لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم (CFT)، لایحه اصلاح قانون مبارزه با پولشویی و نیز لایحه اصلاح قانون مبارزه با تأمین مالی تروریسم.

گرچه خبرگزاری‌های ایران، به‌خصوص رسانه‌های نزدیک به اصول‌گرایان تندرو، از رد لایحه الحاق ایران به CFT توسط شورای نگهبان خبر داده‌اند، اما برخی نمایندگان، از جمله محمود صادقی، نماینده اصلاح‌طلب تهران در مجلس، ایرادهای شورای نگهبان به لایحه مزبور را رفع‌شدنی خوانده و اعلام کرده است: «شواهد دال بر این است که اراده نظام بر تصویب نهایی این لایحه است و به نظر نمی‌رسد موانع زیادی در این زمینه وجود داشته باشد.»

در نشست گروه ویژه اقدام مالی (FATF) در روز ۲۷ مهرماه، تعلیق ایران از فهرست سیاه این گروه برای چهار ماه دیگر تمدید شد. این نهاد اما در عین حال ابراز تأسف کرد که جمهوری اسلامی هنوز هم بسیاری از اقدامات لازم در راستای اجرای “استانداردهای بین‌المللی” برای مقابله با پولشویی و تأمین مالی تروریسم را انجام نداده است. گروه ویژه به جمهوری اسلامی تا فوریه آینده (بهمن‌ماه ۹۷) مهلت داده است تا برای اجرای خواست‌های این سازمان اقدام کند. خروج ایران از “لیست سیاه” FATF برای مبادلات بین‌المللی بانکی جمهوری اسلامی حیاتی است.

محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران، اخیرا با اشاره به “فضاسازی‌ها” علیه لوایح مرتبط با گروه ویژه اقدام مالی، پولشویی گسترده در ایران را “یک واقعیت” خوانده بود که “خیلی‌ها” از آن “نفع می‌برند”. اظهارات ظریف با موجی از حملات شدید تندروها، از جمله روزنامه حکومتی کیهان و بعضی چهره‌های جریان موسوم به اصولگرایان تندرو مواجه شد.

برخی این اظهارات را “تهمتی بزرگ به نظام” و “بازی در زمین دشمن” خواندند و برخی دیگر ادعا کردند که ظریف به دلیل ناتوانی در برابر “استدلال‌های منطقی” مخالفان لوایح مرتبط با FATF، دست به این موضع‌گیری “مغرضانه” زده است. با وجود این، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی، در واکنش به این حملات و در دفاع از اظهارات ظریف، بر “واقعیت” پولشویی گسترده در ایران پافشاری کرد و گفت که آنچه وزیر خارجه ایران بیان کرده “تنها بیان صادقانه یکی از مشکلات و مسائل کشور” بوده است.

رادیوفردا: پس از انتشار گزارش‌ها درباره بازداشت اسماعیل بخشی، نماینده کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه و دو نفر دیگر، استاندار خوزستان بازداشت چهار نفر را در ارتباط با این اعتراضات تائید کرد.

سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه روز یکشنبه خبر داد که اسماعیل بخشی، از نمایندگان کارگری این واحد صنعتی همراه با مسلم آرمند، یکی دیگر از نمایندگان کارگری و یک خبرنگار زن بازداشت و به اداره امنیت شهرستان شوش انتقال یافته‌اند.

بر اساس گزارش‌ها، کارگرانی که روز یکشنبه در چهاردهمین روز اعتراض صنفی خود در شوش راهپیمایی و تجمع کرده‌اند، خواستار آزادی بازداشت شدگان شده‌اند.

در همین حال غلامرضا شریعتی، استاندار خوزستان، بدون ذکر نام گفت که چهار نفر در ارتباط با اعتراضات کارگران نیشکر هفت‌تپه بازداشت شده‎اند.

پیشتر، یگان‌های ویژه در بامداد روز شنبه در محوطه هفت‌تپه و شهرستان شوش مستقر شده بودند. اما گزارش‌ها حاکی از خروج نیروهای این یگان از شوش در روز یکشنبه بود.

اسماعیل بخشی پیش از بازداشت در یک سخنرانی که فیلم آن در شبکه‌های اجتماعی انتشار یافت با انتقاد از اعزام نیروهای یگان ویژه به منطقه خطاب به آنان گفته بود که چرا اسلحه خود را به سوی مردم گرفته‌اند و اعلام کرده بود که کارگران معترض تنها خواسته‌های صنفی دارند.

او این سخنان را در پی بسته شدن درهای شرکت از سوی یگان ویژه بیان کرده بود.

همچنین به گزارش کانال تلگرامی امتداد، کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه صبح روز یکشنبه برای چهاردهمین روز متوالی با تجمع در مقابل فرمانداری شهرستان شوش دست به اعتراض زدند که در جریان این تجمع، «برخی از کارگران با نیروهای انتظامی مستقر دچار درگیری‌های جزئی شدند».

کارگران نیشکر هفت‌تپه به آنچه «مشکلات بی‌پایان» این شرکت نامیدند، اعتراض داشته و همچنین خواستار پرداخت دستمزد معوقه خود شده‌اند.

پیشتر گزارش‌هایی در مورد متواری و یا زندانی شدن کارفرمای خصوصی شرکت نیشکر هفت‌تپه منتشر شده بود و روز یک‌شنبه غلامحسین محسنی اژه‌ای، سخنگوی قوه قضائیه، اعلام کرده که کارفرمای این شرکت فرار کرده است.

همزمان با ادامه اعتصاب کارگران نیشکر هفت‌تپه در شوش، کارگران گروه ملی فولاد اهواز نیز در اعتصاب به سر می‌برند.

معترضان روز شنبه و در هشتمین روز اعتصاب خود در مقابل فرمانداری اهواز و استانداری و دادگستری خوزستان تجمع کرده بودند.

با استفاده از کانال های تلگرامی سندیکای شرکت نیشکر هفت‌تپه و اتحادیه آزاد کارگران، خبرگزاری ایرنا، وب‌سایت باشگاه خبرنگاران جوان و رادیو فردا / ا.م / پ.پ​

بی‌بی‌سی: آخرین جلسه حضور هاشمی شاهرودی در جلسات مجمع تشخیص (تاکنون)، در ۱۶ تیرماه و با ظاهری متفاوت با همیشه بودمحمدرضا باهنر، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، اخیرا در سخنانی با تاکید بر اینکه “متأسفانه رئیس مجمع وضعیت جسمانی خوبی ندارند و نمی‌توانند حضور جدی داشته باشند”، به این سوال که “برخی می‌گویند الان در مجمع آقای رضایی همه کاره است” جواب مثبت داده است. وی از جمله، تصریح کرده که در غیاب رئیس مجمع تشخیص، دستور جلسات از سوی محسن رضایی دبیر مجمع تعیین می‌شود.

آقای باهنر در مصاحبه با خبرگزاری دولتی جمهوری اسلامی (ایرنا)، وضعیت جسمانی آقای هاشمی شاهرودی را در عملکرد این شورای حکومتی موثر دانسته و گفته مجمع “در این دوره هنوز سرِخط نیامده است”.

آخرین دفعاتی که محمود هاشمی شاهرودی در جلسات مجمع تشخیص مصلحت نظام حضور داشت، ۲ و ۱۶ تیرماه گذشته بود. درحالی که نه تنها تصاویر منتشر شده از آقای شاهرودی در آن دو جلسه به شدت با ظاهر معمول او فرق داشت، که حتی میزان تفاوت چهره او در فاصله ۲ و ۱۶ تیر، بسیار مشخص بود.

در ادامه همین وضعیت و حدود یک هفته پس از غیبت رئیس مجمع در جلسه ۳۰ تیر، این شایعه در منابع گوناگون منتشر شد که محمود هاشمی شاهرودی از دنیا رفته است.

این شایعه، در روز ۸ مرداد از سوی رئیس دفتر آقای شاهرودی تکذیب شد، اما غیبت او در جلسات مجمع ادامه یافت. به طور مشخص، وی علاوه بر جلسه ۳۰ تیر، در نشست‌های بعدی یعنی جلسات ۱۳ مرداد، ۲۴ شهریور، ۷ مهر، ۲۱ مهر، ۵ آبان و ۱۹ آبان هم غایب بوده است. با این یادآوری که نشست های مجمع، درصورت برگزاری منظم، هر دو هفته یک بار تشکیل می‌شوند.

بیشتر بخوانید:

• معنای تاکید رهبر بر ‘تغییر ساختار’ مجمع تشخیص
• آیت الله خامنه ای چگونه مجمع را بر مجلس مسلط کرد؟
• هاشمی شاهرودی، از مجلس اعلای عراق تا تشخیص مصلحت ایران

چهره هاشمی شاهرودی در نشست ۲ تیر (جلسه قبل از آخرین حضور او در مجمع) بازتاب رسانه ای گسترده ای داشتدر طول این مدت، البته بعضا اظهاراتی به نقل از رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در وب‌سایت مجمع انتشار یافته (مثلا پیام تسلیت ۳۱ شهریور به مناسبت حملات اهواز). اما از سوی دیگر، مشخص شده که غیبت محمود هاشمی شاهرودی، تنها در جلسات مجمع تشخیص نبوده و در جلسات شورای نگهبان نیز تداوم داشته است.

در ۲۴ مهر نجات‌الله ابراهیمیان، عضو شورای نگهبان، در پاسخ به این سؤال ایرنا که آیا آقای شاهرودی در جلسات شورای نگهبان حاضر می‌شود یا نه، به این پاسخ کوتاه بسنده کرد که “خیر، ایشان در جلسات حاضر نیستند.” این اظهارات، سه روز پس از آن صورت گرفت که “یک عضو دفتر رئیس مجمع، خبر وخامت حال و بستری شدنش را تکذیب کرد و افزود: “مراحل درمانی‌ او به روال طبیعی در حال انجام است”.

در عین حال، غیبت محمود هاشمی شاهرودی -که از مراجع تقلید محسوب می شود- در جلسات تدریس حوزوی هم، از نگاه رسانه ها به دور نمانده است. یک روز بعد از آخرین حضورش در جلسه مجمع تشخیص با ظاهر غیرطبیعی، محمدمهدی هادی‌به، یکی از شاگردان آقای شاهرودی در قم که از سال ۱۳۸۸ در کلاس‌های درس او حضور داشته، خبر داد که این کلاس ها از دی ماه ۱۳۹۶ تعطیل بوده اند. آقای هادی‌به افزود که پس از دیدن تصویر استادش در جلسه ۱۶ تیر مجمع، نگران شده و با پسر او تماس گرفته، و جواب شنیده که “حاج آقا در حال طی کردن سیر درمانی هستند”.

در دی ماه سال گذشته هم، به دنبال انتشار اخباری در مورد بیماری محمود هاشمی شاهرودی و سفر او به خارج از کشور برای درمان، “یکی از اعضای دفتر” او اعلام کرد که آقای شاهرودی از اساس “کسالت ندارد”. این عضو دفتر در ۲ دی ۱۳۹۶، با تکذیب “شایعات از جمله سفر به خارج کشور” مدعی شد حتی کلاس‌های درس این روحانی “در چند روز اخیر دایر بوده است”.

اما بر خلاف این ادعاها، در اواسط دی ماه، تصاویر رئیس مجمع تشخیص که در یکی از اتاق های “مرکز بین‌المللی علوم اعصاب” در شهر هانوفر آلمان بستری بود، در رسانه ها خبرساز شد.

با جنجالی شدن عکس‌ها، رئیس دفتر آقای شاهرودی اعزام او به خارج برای معالجه را تایید کرد، ولی وضعیت جسمی رئیس مجمع تشخیص را “مساعد” دانست.

خود آقای شاهرودی بعدا گفت علت اعزامش به آلمان، وجود یک غده در روده بزرگ بوده است. همچنین، گفته شد که یک غده در کلیه او پیدا شده است.

البته، گزارش متفاوت روزنامه‌های آلمانی بیلد و هانوفرشه آلگماینه حکایت از این داشت که علت بستری شدن محمود هاشمی شاهرودی در هانوفر، “تومور مغزی” بوده است.

رهبر جمهوری اسلامی، حدود سه ماه بعد از بستری شدن محمود هاشمی شاهرودی در تهران او را به سِمت ریاست مجمع انتخاب کردمحمود هاشمی شاهرودی در اردیبهشت ۱۳۹۶، هشت ماه پیش از اعزام به آلمان نیز، در تهران بستری شده بود. این، همان زمانی بود که تصویر عیادت آیت الله خامنه ای از وی، در رسانه ها بازتاب گسترده ای پیدا کرد. با وجود انتشار شایعه سرطان آقای شاهرودی، رسانه ها به نقل از پزشک معالج او نوشتند علت بستری شدنش یک “بیماری گوارشی نسبتا شایع” بوده است.

در آن زمان او هنوز، علی رغم در اختیار داشتن سمت های حکومتی حساسی چون ریاست هیات حل اختلاف قوای سه گانه و عضویت در شورای نگهبان و مجلس خبرگان رهبری، به ریاست مجمع تشخیص منصوب نشده بود.

درواقع رهبر جمهوری اسلامی، حدود سه ماه بعد از بستری شدن محمود هاشمی شاهرودی در تهران یعنی در ۲۳ مرداد ۱۳۹۶ بود که او را به سمَت ریاست مجمع انتخاب کرد. سِمَت مهمی که آقای هاشمی شاهرودی از زمان تصدی مسئولیت آن، نه به خاطر عملکرد خود، که عمدتا به علت غیبت ها و اخبار مرتبط با وضعیت جسمانیش خبرساز شده است.

غیبت های مستمر او در جلسات مجمع تشخیص، در حالی مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته که مجمع، در میانه تعیین تکلیف تعدادی از مهمترین موارد اختلاف در سطح نهادهای حکومتی است.

در راس این موارد، قوانین مربوط به “پولشویی” و “تامین مالی تروریسم” قرار دارند، که سرنوشت‌شان پس از ماه‌ها درگیری نهادهای ارشد حکومتی ایران، نهایتا به مجمع تشخیص مصلحت نظام سپرده شده است.

قوانینی که تصمیم نمایی مجمع در مورد آنها، بر آینده تلاش های ایران برای مقابله با تحریم های جدید آمریکا تاثیر تعیین کننده‌ای خواهد داشت.

دویچه‌وله: دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی درباره جذب جوانان ایرانی به دانشگاههای کشورهای عربی منطقه اظهار نگرانی کرده است. او می‌گوید کشور های عربی اعلام پذیرش دانشمند از منطقه کرده‌اند؛ من نگران هستم که بچه‌های ما را جذب کنند.

محمدرضا مخبر دزفولی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی روز شنبه ۱۶ نوامبر (۲۶ ابان ۹۷) در گفت و گو با “باشگاه خبرنگاران جوان” درباره خروج نخبگان علمی کشور و تبلیغاتی که برای جذب آنان انجام می‌گیرد گفت “بیش از ۲۹۰ شبکه فارسی زبان متمرکز روی ایران هستند”.

به گفته این مقام ایرانی عوامل داخلی چون “کج‌کاری‌ها و رفتارهای ناصحیح مسئولین” و “نارسایی‌ها به لحاظ طراحی‌ها و برنامه‌ها” سبب شده است که جوانان از کشور خارج شوند.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در بخش دیگری از صحبت‌های خود تاکید کرد که ایران پولی برای تحقیق خرج نمی‌کند و تاکنون فقط نیم درصد تولید ناخالص داخلی را خرج تحقیق و توسعه کرده است. به گفته این مقام ایرانی این هزینه در کره جنوبی نزدیک به چهار درصد و در کانادا سه درصد به بالا است.

او در ادامه صحبت‌های خود به سرمایه‌گذاری کشورهای منطقه حاشیه خلیج فارس هم اشاره کرد و گفت که دانشگاه بن راشد در امارات برای ۲۰۲۰ نزدیک به ۲۰ میلیارد دلار هزینه کرده است.

این مقام ایرانی همچنین تاکید کرد: «کشور های عربی اعلام پذیرش دانشمند از منطقه کرده‌اند؛ من نگران از این هستم که بچه‌های ما را جذب کنند.»

مخبر دزفولی گفته است که کشورهای عربستان و قطر به دانشجویان ایرانی “پیشنهاد جذب” داده‌اند.

آمار دقیقی از تعداد نخبگان علمی ایرانی که از کشور برای ادامه تحصیل و کار خارج شده‌اند وجود ندارد. در سال‌های اخیر کشورهایی چون کانادا بسیاری از نخبگان ایرانی شاغل در ایران را به خود جذب کرد. به ویژه شرایط زندگی و اشتغال در این کشورها و فقدان چشم‌اندازهای مثبت برای کار و زندگی متناسب و نبود ساختارها و توجهات لازم برای کارهای تحقیقاتی در ایران سبب گرایش و تمایل بیشتر ایرانیان برای مهاجرت از کشور بوده است.

۶۷ درصد دانشجویان در آرزوی ادامه تحصل در خارج

خبرگزاری ایرنا روز شنبه ۱۶ نوامبر (۲۶ آبان ۹۷) گزارش داد که کرسی ارتباطات علم و فناوری یونسکو با مشارکت “انجمن ترویج علم در ایران” در ارتباط با موضوع “علم و فرهنگ عمومی در ایران” نشستی برگزار کرد.

در این نشست که در دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شده بود، مقصود فراستخواه، محقق و استاد دانشگاه گفت که بر اساس یک پیمایش ملی بیش از ۶۷ درصد دانش آموزان و دانشجویان تمایل دارند به خارج از کشور برای ادامه تحصیل بروند.

او تاکید کرد: «اینها ذخائر ژنیتیکی هستند. با فرض ثابت بودن این شرایط از هر ده نفری که از کشور خارج می‌شوند تنها دو نفر خواهان بازگشت به ایران هستند.»

این محقق ایرانی همچنین خاطرنشان کرد که نابرابری آموزشی در ایران بالا و فعالیت‌های فرهنگی و علمی ایرانیان کم است.

رادیوفردا:
کارگران معترض نیشکر ‫هفت‌تپه، گروهی از مردم شوش و کارگران گروه ملی فولاد اهواز روز شنبه در مقابل نهادهای دولتی استان خوزستان تجمع و راهپیمایی کردند.

بر اساس گزارش‌ها، در سیزدهمین روز اعتصاب کارگران نیشکر ‫هفت‌تپه،‏ کارگران معترض همراه با خانواده‌های خود و شماری از شهروندان در شوش راهپیمایی و در مقابل فرمانداری این شهر تجمع کردند.

از سویی گزارش‌هایی نیز درباره «استقرار نیروی ضد شورش» در این واحد کشاورزی و صنعتی شهرستان شوش و پاسگاه نیروی انتظامی هفت تپه منتشر شده که این امر اتحادیه آزاد کارگران ایران را واداشت که در مورد احتمال سرکوب اعتراض کارگران نیشکر هفت تپه هشدار بدهد.

با این حال غلامرضا شریعتی، استاندار خوزستان، گفت که «هیچ گونه درگیری میان کارگران و نیروهای امنیتی شکل نگرفته و فردی بازداشت نشده است».

آقای شریعتی اعلام کرد که این کارخانه «بلاتکلیف» است و کارگران سه ماه حقوق طلب دارند.

کارگران نیشکر هفت‌تپه به آنچه «مشکلات بی‌پایان» این شرکت نامیدند، اعتراض داشته و همچنین خواستار پرداخت دستمزد معوقه خود شده‌اند.

پیشتر گزارش‌هایی در مورد متواری و یا زندانی شدن کارفرمای خصوصی شرکت نیشکر هفت‌تپه منتشر شده بود.

با این حال جعفر سبحانی، مشاور سازمان خصوصی‌سازی، گفت که بحث واگذاری شرکت نیشکر هفت تپه به فرد جدید «فعلاً مطرح نیست».

همزمان با ادامه اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه در شوش، کارگران گروه ملی فولاد اهواز نیز در هشتمین روز اعتصاب خود در مقابل فرمانداری اهواز و استانداری و دادگستری خوزستان تجمع کردند.

کارگران معترض همچنین در شهر اهواز دست به راهپیمایی زدند. «نیشکر هفت‌تپه، ما هستیم ما هستیم، کنار هم می‌ایستیم» و «خاشقچی رو رها کن، فکری به حال ما کن» از جمله شعارهای این کارگران معترض بود.

کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران بارها در پی تحقق نیافتن وعده‌های مسئولان در پرداخت معوقات مزدی‌شان اعتصاب و در مقابل نهادهای مختلف دولتی همانند استانداری استان خوزستان تجمع کرده‌اند.

«پرداخت چهار ماه حقوق معوق»، «ازسرگیری تولید و تامین مواد اولیه»، «برقراری بیمه‌های تامین اجتماعی و تکمیلی» و «توجه به وضعیت معیشتی کارگران» از جمله خواسته‌های کارگران این مجتمع است.

برخی از کارگران این مجتمع در ماه‌های گذشته به دلیل شرکت در اعتراض‌های صنفی بازداشت شده‌اند.

با استفاده از گزارش‌ کانال تلگرامی اتحادیه آزاد کارگران، خبرگزاری‌های ایسنا، ایرنا، شبکه‌های اجتماعی و رادیو فردا؛ ا.م /س.ن