اخبار

رادیوفردا: بر اساس گزارش‌هایی که در واشینگتن‌پست و دو رسانه آلمانی و سوئیسی به صورت همزمان منتشر شده است، سرویس‌های جاسوسی آمریکا و آلمان برای دهه‌ها توسط یک شرکت رمزنگاری سوئیسی از کشورهای مختلف از جمله ایران جاسوسی می‌کرده‌اند.

با این حال این شرکت سوئیسی گزارش‌ها را باعث «تشویش‌» اذهان خوانده و گفته «ما هیچ ارتباطی با سی‌آی‌ای یا آژانس اطلاعات فدرال آلمان نداریم».

بر اساس این گزارش‌ها، شرکت «کریپتو‌ای جی» سوئیس، ارائه دهنده دستگاه‌های رمزنگاری و خدمات مربوط به پنهان نگاه داشتن مکالمات محرمانه، دستگاه‌ها و خدمات خود را از زمان جنگ جهانی دوم به حدود ۱۲۰ کشور از جمله ایران، آمریکای لاتین، هند و پاکستان فروخته بود، اما در واقع این شرکت متعلق به سازمان جاسوسی آمریکا (سی‌آی‌ای) و آژانس اطلاعات فدرال (سازمان جاسوسی برون‌مرزی آلمان) بوده است.

آمریکا و آلمان غربی با اطلاعاتی که از شرکت «کریپتو‌ای جی» در رابطه با دستگاه‌های رمزنگاری و خدماتش به کشورها می‌گرفته‌اند، به آسانی مکالمات رمزی دیپلماتیک و نظامی دیگر کشورها را رصد می‌کرده‌اند.

بر اساس این گزارش‌ها، در حالی که شرکت «کریپتو‌ای جی» میلیون‌ها دلار از مشتریان خود دریافت می‌کرد، به سرویس‌های آمریکایی و آلمانی اجازه دسترسی به اطلاعات محرمانه آنها را نیز می‌داده است.

واشینگتن‌پست بر اساس اطلاعات محرمانه داخلی سی‌آی‌ای، استفاده از این شرکت سوئیسی را «کودتای اطلاعاتی قرن» نامیده است.

سو‌ء‌ظن‌ها درباره این شرکت سوئیسی دهه‌ها قبل نیز مطرح شده بود، اما هرگز ثابت نشده بود.

با این‌حال این گزارش‌ها حاکی است که روسیه و چین هرگز از این شرکت سوئیسی خدمات و دستگاه‌های رمزنگاری نخریدند.

دفتر مرکزی شرکت «کریپتو‌ای جی» در شهر زوگ سوئیس است و در سال ۲۰۱۸ به دو شرکت جداگانه تقسیم شد که یکی بخش ارائه‌دهنده خدمات داخلی است و دیگری در حوزه تجارت بین‌المللی فعالیت دارد.

واشینگتن‌پست در گزارش مفصل بیش از ده صفحه‌ای خود می‌گوید در جریان گروگانگیری دیپلمات‌های آمریکایی در ایران بعد از انقلاب نیز سازمان جاسوسی آمریکا از طریق همین خدمات و دستگاه‌های فروخته شده توسط شرکت «کریپتو‌ای جی» به ایران، مکالمات محرمانه ایرانی‌ها را رصد می‌کرده است.

به گفته این روزنامه، سی‌آی‌ای مکالمات ایران و الجزایر را که واسطه میان آمریکا و جمهوری اسلامی شده بود به راحتی رصد می‌کرد، چرا که هر دو دولت از دستگاه‌های رمز‌نگاری شرکت «کریپتو‌ای جی» استفاده می‌کردند.

در اوایل دهه ۸۰ میلادی عربستان بزرگترین مشتری این شرکت سوئیسی بوده و بعد از آن ایران، ایتالیا، اندونزی، عراق، لیبی، اردن، کره جنوبی و دیگران قرار داشتند.

بر اساس این گزارش، دولت رونالد ریگان با همین دستگاه‌ها دست داشتن دولت معمر قذافی در بمب‌گذاری در یک باشگاه شبانه تفریحی در آلمان غربی در سال ۱۹۸۶ را کشف کرده بود.

به گفته واشینگتن‌پست، ایران بعد از این حادثه به امنیت استفاده از دستگاه‌های رمزنگاری شرکت سوئیسی مظنون شد، اما تا شش سال بعد استفاده از این دستگاه‌ها برای مکالمات محرمانه را ادامه داد.

بر اساس این گزارش، آمریکایی‌ها حدود ۱۹ هزار پیام محرمانه ایرانی‌ها در دوره جنگ با عراق را با همین روش بازخوانی کردند و ۸۰ تا ۹۰ درصد کل مکالمات سری ایرانی‌ها در آن دوره توسط آمریکا خوانده می‌شد.

در همین حال هانس بوشلر بهترین بازاریاب این شرکت سوئیسی، در سال ۱۹۹۲ میلادی و درست شش سال بعد از لو رفتن عملیات بمب‌گذاری لیبی در آلمان، بازداشت شد.

واشینگتن‌پست می‌نویسد بعد از ۹ ماه، نهایتا دولت ایران با دریافت ۱ میلیون دلار غرامت، وی را آزاد کرد و این پول در اصل توسط سازمان جاسوسی آلمان به شرکت سوئیسی داده شده بود تا تحویل ایران دهد.

این گزارش می‌افزاید آقای بوشلر هیچ اطلاعی از ارتباط شرکت «کریپتو‌ای جی» با سرویس‌های اطلاعاتی آلمان و آمریکا نداشت. وی در سال ۲۰۱۸ فوت کرد.

دویچه‌وله: آسیه س. همسر عبدالحمید س. که به اتهام جاسوسی برای ایران در زندان است، متهم به همکاری با شوهرش شده است. عبدالحمید متهم است که اطلاعات سری ارتش آلمان را به دستگاه‌های امنیتی جمهوری اسلامی ایران داده است.

دادستانی آلمان علیه همسر عضو سابق ارتش آلمان که برای ایران جاسوسی می‌کرد، طرح شکایت کرد. به گفته دادستانی آلمان در کالسروهه، آسیه س. شهروند افغان-آلمانی به اتهام “همدستی در خیانت به کشور” در دادگاه عالی شهر کوبلنز محاکمه می‌شود.

آسیه متهم است که از همسرش که برای سازمان‌های امنیتی ایران جاسوسی می‌کرده، حمایت کرده است. همسر آسیه، عبدالحمید س. پیشتر متهم شده بود که در مقام مشاور ارتش آلمان، اسرار دولتی را به جمهوری اسلامی ایران داده است.

عبدالحمید عضو “گردان نبرد الکترونیک” ارتش آلمان مستقر در استان راینلند-فالتس بوده و به دلیل نوع کارش در ارتش آلمان به اطلاعات مهمی از جمله استقرار نیروهای آلمانی در افغانستان و احتمالا در دیگر مناطق دارای اهمیت برای سرویس‌های امنیتی آلمان دسترسی داشته است.

او در ماه ژانویه دستگیر شد و از آن زمان در بازداشت موقت به سر می‌برد. دادگاه او قرار است در ژانویه سال آینده میلادی آغاز شود.

ایران وایر: «مسعود هاشمی»، یک رستوران‌دار ایرانی در شهر کمنیتس آلمان است. شش سال پیش در حالی که حکم حبس داشت، از ایران گریخت و به آلمان رفت.
مسعود از روزهایی می‌گوید که نئونازی‌ها به رستورانش حمله کردند:سرم به شدت آسیب دید و کمرم بعد از یک سال هنوز درد می‌کند.
مرکل گفته بود که به شدت از مصدوم شدن یک ایرانی در کشورش متاثر است. اما اشاره‌ای نکرده بود که شب به دیدار مسعود خواهد رفت.

نئونازی‌ها تقریبا در همه جای آلمان و اتریش پراکنده هستند. اما در برخی ایالت‌ها و شهرها، کلونی‌های قوی‌تری تشکیل داده‌اند. در آلمان، یک اتفاق باعث شد که ایالت «زاکسن» تبدیل به یکی از پایگاه‌های قدرت و بازگشت دوباره گروه‌های نژادپرست و نئونازی شود.

جوانی آلمانی به نام «دانیل» توسط یک پناه‌جوی عرب کشته ‌شد. در حمله این پناه‌جو، چند شهروند آلمانی دیگر هم مجروح شدند اما جان دانیل گرفته شد. همین اتفاق، ایالت زاکسن و شهر «کمنیتس» را به محل شورش نئونازی‌ها تبدیل کرد.

سال ۲۰۱۵ آغاز جنبش‌های نژادپرست‌های آلمان و اتریش علیه «بیگانگان» بود. آن‌ها هر شهروند خارجی که برای پناهنده شدن یا تحصیل و حتی سرمایه‌گذاری به این دو کشور آمده بودند را با الفاظی مانند «بیگانه»، «خارجی» یا «دیگری» خطاب می‌کردند. اما از سال ۲۰۱۷ این موج، قدرت و قوت بیشتری گرفت. پناه‌جویان عرب، ایرانی و افغانستانی با شدت بیشتری وارد اروپای مرکزی می‌شدند و همین برای افزایش فعالیت‌های نئونازی‌ها کفایت می‌کرد.

در همین سال‌ها بود که شهر کمنیتس به بهانه کشته شدن یک آلمانی، تبدیل به جهنمی برای خارجی‌های شد و پناهنده‌ها و پناه‌جویانی که در شهرهای ایالت زاکسن، یعنی کمنیتس، «درسدن»، «لایپزیک»، «تسویکاو» و «فرایبرگ» بودند، با توهین‌های شفاهی و حمله‌های ناگهانی گروه‌های نژادپرست روبه‌رو شدند. برخی کتک خوردند و خیلی زود شهر را ترک کردند، برخی ماندند و با وجود توهین‌ها، باز هم تحمل کردند.

«مسعود هاشمی»، یک رستوران‌دار ایرانی در شهر کمنیتس آلمان است. شش سال پیش در حالی که حکم حبس داشت، از ایران گریخت و به آلمان رفت. او در ایران فیلم‌بردار صداوسیما بود و حالا در آلمان نخستین رستوران ایرانی شهر کمنیتس را افتتاح کرده است.

مسعود از روزهایی می‌گوید که نئونازی‌ها به رستورانش حمله کردند: «هر جمعه در این شهر تظاهرات داشتیم. مردم را اذیت می‌کردند. به رستوران من و یک یهودی حمله کردند، شیشه‌ها را شکستند و روی در و دیوارهای رستورانم آرم صلیب شکسته را کشیدند. فقط در یک شب به سه خارجی حمله کرده بودند که من هم یکی از آن‌ها بودم. سرم به شدت آسیب دید و کمرم بعد از یک سال هنوز درد می‌کند.»

او مراحل درمانش را پشت سر می‌گذاشت که روز سوم مارچ امسال، ناگهان در رستورانش باز شد و «آنگلا مرکل»، صدراعظم آلمان به همراه «میسائیل کرشما»، پرزیدنت استان زاکسن، وارد رستوران شد: «ما اصلا انتظارش را نداشتیم. بعد از حملات نژادپرست‌ها، یک بار خانم مرکل به شهر ما آمد و سخن‌رانی کرد. در آن سخن‌رانی من هم دعوت شدم. اما انتظار این‌که یک بار دیگر خانم مرکل سر زده به رستوران ما بیاید را اصلا نداشتم.»

مسعود می‌گوید تحت تاثیر رفتار فوق‌العاده صدراعظم آلمان قرار گرفته بود: «از تشریفات همیشگی هیچ خبری نبود. خانم مرکل بسیار باادب و مهربان وارد شد، مرا در آغوش گرفت و از من بابت اتفاقاتی که افتاده بود، عذرخواهی کرد.»

آنگلا مرکل برای شام، رستوران ایرانی «سفران» را انتخاب کرده بود. اما چند ساعتی پیش‌تر، برای ناهار به رستوران «شالوم» که مدیریتش را یک شهروند آلمانی یهودی برعهده داشت، رفت. مرکل همان‌جا هم گفته بود که به شدت از مصدوم شدن یک ایرانی در کشورش متاثر است. اما اشاره‌ای نکرده بود که شب به دیدار مسعود خواهد رفت.

مسعود هاشمی می‌گوید: «حدود سه ساعت میزبان خانم مرکل بودیم. او در مورد وضعیت سلامتی‌ من پرسید و گفت که می‌داند به خاطر حمله نئونازی‌ها در بیمارستان بستری بودم. اما من سعی کردم بیشتر در مورد مسایل فرهنگی و کارهایی که باید کرد، حرف بزنم. گفتم خانم مرکل! ما این‌جا در فقر فرهنگی هستیم. این فقر فرهنگی باعث شکل گرفتن نژادپرستی‌ها شده است.»

او برای صدراعظم آلمان دلایل شکل‌گیری کلونی‌های فعال نژادپرستی در این ایالت را تشریح کرده و از سابقه ایالت زاکسن گفته بود و این‌که تا ۲۸ سال پیش این استان زیر نظر سیستم کمونیستی قرار داشت. مسعود می‌گوید: «به خانم مرکل گفتم شما به خوبی متوجه سایه کمونیست روی این شهر و این استان شده‌اید. برای همین درحال ساختن دوباره شهر هستید؛ ساختمان‌های جدید، خیابان‌های جدید، جاده‌های جدید. اما این شهر نیاز به ساخت و ساز شهری ندارد، ما نیاز به ساخت و ساز ذهنی داریم.»

مسعود هاشمی که شش سال پیش به آلمان رسیده، معتقد است فضای کشور آلمان پس از موج حضور پناه‌جویان عرب در این کشور تغییر کرده است: «از زمانی که سوریه‌ای‌ها آمدند و درها باز شدند، بخشی از مردم آلمان موضع گرفتند. به نظر من رفتار دولت آلمان به شدت درست بود. وقتی کسی در خیابان کشته می‌شود، شما باید در خانه‌ خود را باز کنید و به مردم پناه بدهید. مردم هجوم می‌آورند که زنده بمانند. حالا این وسط اگر یک خلاف‌کار هم وارد خانه شما شد، دیگر نباید همه را با یک چوب برانید.»

او به مرکل گفته بود ایراد نه از پناه‌جویان عرب است و نه از نژادپرست‌ها: «گفتم ما در این شهر کسی را داشتیم که دزدی کرد. او یکی از پناه‌جوهای سوریه‌ای بود. پلیس او را شب بازداشت کرد و فردا آزاد شد. اعتراض نئونازی‌ها به همین بود که چرا آزادش کردید؟ من به خانم مرکل گفتم سیستم قضایی و پلیس کشور را اصلاح کنید. این‌که پلیس کارش را درست انجام ندهد و ما چوبش را بخوریم، درست نیست.»

راه حل پیشنهادی صدراعظم آلمان، انتخاب شهر کمنیتس به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا بود. آلمان طرحی را در دست بررسی دارد که براساس آن، شهر کمنیتس را در سال ۲۰۲۵ به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا معرفی کند. این طرح البته هنوز در دولت آلمان هم مخالفانی دارد: «من به خانم مرکل گفتم لطفا در تایید این طرح تعجیل کنید. گفتم هر کاری که ممکن است انجام دهید چون خودتان هم می‌دانید که نازی‌ها سرطان جهان هستند؛ آن‌ها مثل عفونتی می‌مانند که اگر در پیکره بدن رشد کنند، همه جای بدن را می‌گیرند. به خانم مرکل گفتم همین نازی‌ها دو جنگ جهانی را به پا کردند. میلیون‌ها آدم کشته شد و اگر دوباره قدرت بگیرند، دیگر جانی برای جهان نمی‌گذارند.»

او برخلاف بسیاری از مهاجرانی که زیرفشار نئونازی‌ها، شهر کمنیتس را ترک کرده‌اند، هم‌چنان مانده است و می‌جنگد: «به هرکسی که می‌خواهد از این شهر برود، می‌گویم شما دارید تسلیم می‌شوید. این همان نتیجه‌ای است که آن‌ها می‌خواهند. بمانید و بجنگید.»

آنگلا مرکل البته هیچ قولی برای تبدیل شهر کمنیتس به پایتخت فرهنگی اروپا در سال ۲۰۲۵ نداده ولی از آن‌چه میل کرده، لذت برده است: «برای خانم مرکل یک میز کامل چیدیم؛ “میرزاقاسمی”، “کشک بادمجان”، “خوراک ماهیچه” و البته “سینی میکس” که یک سیخ “جوجه کباب” و یک سیخ “کوبیده” است.»

مسعود می‌گوید آنگلا مرکل از سینی میکس و شراب شیراز بیش از تمام خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها لذت برده بود.

صدراعظم بدون تیم تبلیغاتی‌ خود از مسعود عذرخواهی کرده، او را در آغوش کشیده و به پایتخت بازگشته بود.

رادیوفرانسه: بر پایه گزارش اداره مرکزی مهاجرت آلمان، در میان پناهجویان ایران که به آلمان پناهنده می‌شوند، هر سال برتعداد پناهجویان دارای تحصیلات دانشگاهی افزوده می‌شود. در سال ۲۰۱۸ میلادی، درصد پناهجویان دانش آموخته در میان کل پناهجویان ایرانی ۴۷ و نیم درصد بوده است.

جزئیات گزارش اداره فدرال مهاجرت آلمان در نشریه دی ولت این کشور انتشار یافته است. برپایه این گزارش، علاوه بر ۴۷ و نیم درصد دانش آموختۀ دانشگاه‌ها، نزدیک به ۴۰ درصد از پناهجویان ایرانی سال ۲۰۱۸ به آلمان نیز دارای دیپلم بودند. هیچیک از پناهجویان ایرانی در فهرست بی سوادان ثبت نشده‌اند.

با توجه به آمار اداره فدرال مهاجرت، در سال‌های اخیر، هرسال بر تعداد پناهجویان دانشگاه دیده ایران و ترکیه در آلمان افزوده شده و این روند رو به رشد داشته است. به عنوان نمونه تعداد پناهجویان صاحب مدارک دانشگاهی از ایران در سال ۲۰۱۸ نسبت به سال ۲۰۱۷ پنج درصد و نسبت به سال ۲۰۱۶ بیش از این افزایش یافته است.

با توجه به این روند، مسئولان اداره فدرال مهاجرت پیشنهاد کرده‌اند که آلمان شرایط مناسبی برای بهینه سازی استفاده از تخصص پناهجویان دانشگاه دیده ایرانی و ترک فراهم سازد. در میان کشورهای همسایه ایران، تنها ترکیه است که به لحاظ پناهجویان دانش آموخته وضعیتی بهتر از ایران دارد. در سال ۲۰۱۸ نزدیک به ۶۰ درصد شهروندان ترکی که به آلمان پناهنده شدند، خود را دارای مدارک دانشگاهی معرفی کردند. این رقم در سال ۲۰۱۷ سیزده درصد کمتر بود. اما نزدیک به هشت درصد پناهجویان ترک در سال ۲۰۱۸ بیسواد مطلق بودند.

تعداد پناهجویان دانشگاه دیده عراق، سوریه و افغانستان با فاصله زیاد از ایران و ترکیه کمتر است.
در سال ۲۰۱۸ از میان پناهجویان سوریه ۱۷ درصد، از پناهجویان عراق ۱۴ درصد و از پناهجویان افغانستان نزدیک به ۱۲ درصد دارای تحصیلات دانشگاهی بوده‌اند.

بر مبنای گزارش اداره فدرال مهاجرت، از میان کل افرادی که در سال ۲۰۱۸ درخواست پناهندگی خود را تسلیم دولت آلمان کردند، نزدیک به ۳۰ درصد دارای تحصیلات دانشگاهی و بیش از ۲۰ درصد صاحب دیپلم متوسطه بودند. به این ترتیب بازار کار آلمان می‌تواند از نیروهائی استفاده کند که به هزینه ملت‌های دیگر تحصیل کرده‌اند.

در گزارش اداره مهاجرت آلمان تصریح شده است که اقتصاد کلان کشورهائی مثل ترکیه و ایران که بالاترین میزان فرار دانشگاه دیدگان را دارند، از این روند رو به ازدیاد به شدت آسیب خواهند دید.

دویچه‌وله: حضور وزیر مشاور آلمان در جشن ۴۰ سالگی پیروزی انقلاب اسلامی در سفارت ایران، انتقادهای زیادی را متوجه این سیاستمدار و وزارت امورخارجه آلمان کرده است. آنن از این عمل خود دفاع کرده و سیاست آمریکا در قبال ایران را نقد می‌کند.

مساله در نگاه اول پیچیده نیست: نیلز آنن، سیاستمدار آلمانی از حزب سوسیال دموکرات‌های این کشور و وزیر مشاور در امور خارجی، به سفارت ایران در برلین دعوت می‌شود و با پذیرش دعوت، در مراسمی که در این سفارت برپا بوده، شرکت می‌کند. مساله وقتی پیچیده می‌شود که مناسبت این مراسم مشخص می‌شود: جشنی برای ‌چهلمین سال پیروزی انقلاب اسلامی.

بر سر این حضور بحث‌های فراوانی درگرفته است. مسلما سیاستمدار آلمانی حزب سوسیال دموکرات، موافق حکومتی نیست که ۴۰ سال است در ایران مسئول کشتار، شکنجه و اختناق است. اما منتقدان می‌پرسند، آیا او با حضورش خلاف این مساله را نشان نمی‌دهد‌؟ یا اصلا چرا وزیر مشاور در امور خارجی آلمان باید در چنین مراسمی حضور یابد؟

“از کاری که کرده‌ام اصلا پشیمان نیستم”

نیلز آنن در مصاحبه با دویچه وله اقدام خود را درست و قابل دفاع می‌داند. او در توضیح این اقدام می‌گوید: «ما با تهران در حال گفت‌وگو هستیم و این سیاست ماست.» او ضمن انتقاد ضمنی به رویکردها و فشارهای آمریکا، افزوده است: «ما زیر فشارها هم با ایران در مورد سیاست‌های منطقه‌ای‌اش و حمایتش از گروه‌های تروریستی که در جهت نابودی اسرائیل فعالیت می‌کنند گفت‌وگو می‌کنیم. ما نیاز داریم که مجاری گفت‌وگو با تهران را باز نگه داریم. استراتژی فشار حداکثری آمریکا (علیه ایران) برای من قانع‌کننده نیست و نیازی نمی‌بینم که از اقدام خود (شرکت در جشن سفارت) ابراز ندامت کنم.»

به نظر آنن مهم این است که دو طرف همواره در حال گفت‌وگو باقی بمانند، حتی در مراسمی مانند انچه در سفارت ایران در برلین برگزار شد: «ما به باز نگه داشتن کانال‌های گفت‌وگو با تهران نیاز داریم. من اصلا با استراتژی فشار حداکثری از سوی ایالات متحده موافق نیستم و به همین دلیل از کاری که کرده‌ام اصلا پشیمان نیستم.»

راینر برویل، سخنگوی وزارت امور خارجه آلمان، در پاسخ به سوال دویچه وله، حضور آنن در این مراسم را این‌گونه توجیه می‌کند: «شرکت کردن نمایندگانی از وزارت امورخارجه یا حتی دیگر وزارت‌خانه‌ها در مراسمی به مناسبت جشن‌های ملی کشورهای دیگر که آلمان با آنها روابط دیپلماتیک دارد، اقدامی است رایج.»

برویل با تاکید بر لزوم بازنگه‌داشتن راه‌های گفت‌وگو با ایران می‌گوید:« از این کانال‌ها می‌توانیم استفاده کنیم برای گفت‌وگو بر سر مسائلی چون نقش تنش‌آفرین ایران در منطقه یا برنامه موشکی این کشور.»

تأثیر منفی این دیدار بر روابط ترانس‌آتلانتیک

در موضوع ایران، آلمان و آمریکا مدت‌هاست که با هم اختلاف‌نظر دارند. هفته پیش بود که مایک پنس، معاون دونالد ترامپ در کنفرانس امنیتی مونیخ به روشنی بر این موضوع تاکید کرد که اختلاف بر سر برجام و تحریم‌ها، روابط ترانس‌آتلانتیک را مختل می‌کند.

این واقعیت را که حضور سیاستمدار آلمانی در این مراسم در این شرایط بر رابطه آلمان و آمریکا تأثیر منفی می‌گذارد، می‌توان در اظهارات ریچارد گرنل، سفیر آمریکا در آلمان در گفت‌وگو با شبکه خبری فاکس نیوز، دید. گرنل در این مصاحبه گفته است: «نیاز به برقراری دیالوگ را نباید با شرکت در مراسمی که در آن ۴۰ سال خشونت را به جشن می‌نشینند، درهم‌آمیخت.»

آنن نیز به موضوع روابط آلمان و آمریکا اشاره کرده و در مصاحبه‌اش با دویچه‌وله بر این نکته تاکید می‌کند: «ما در باره مواردی بحث می‌کنیم که در آن اتفاق نظر نداریم. این هیچ اشکالی ندارد. اما ما نباید فراموش کنیم که هر دو ما بر این نظریم که ایران سیاست خارجی‌اش را باید به طور اساسی تغییر دهد.»

“کج‌سلیقگی و فراموشی تاریخ”

بیژن جیرسرایی، سخنگوی روابط خارجی فراکسیون دموکرات‌های آزاد آلمان در مجلس این کشور، در مصاحبه با دویچه وله به این نکته اشاره می‌کند که اساسا مشکلی با این مساله که دولت آلمان با سفیر ایران در این کشور دیدار داشته باشد، ندارد.

جیرسرایی ادامه می‌دهد: « اما اینجا موضوع بر سر مراسمی، یا به عبارت دیگر “پارتی” به مناسبت چهلمین سال پیروزی انقلاب اسلامی است.» جیرسرایی این حرکت را “کج‌سلیقگی و “فراموشی تاریخ” می‌نامد.

او اضافه می‌کند: «کمی فاصله بد نبود. نیلز آنن به اندازه‌ کافی امکانات دیگر برای برقراری گفت‌وگو و دیالوگ با ایران را دارد.»

سخنگوی روابط خارجی فراکسیون دموکرات‌های آزاد آلمان ادامه می‌دهد: «نباید فراموش کنیم که در چنین مراسمی مرتبا شعارهای ضد آمریکایی و اسراییلی سر داده می‌شود.» جیرسرایی معتقد است حضور یک سیاستمدار آلمانی در چنین فضایی “پیامی ناخوشایند” خواهد فرستاد.

فعالان حقوق بشری هم از این دیدار انتقاد می‌کنند. کریستیان تسیمرمان، ناشر مجله Spotlight Menschenrechte(نورافکن حقوق بشر) در حاشیه تظاهرات نیروهای اپوزیسیون در جریان کنفرانس ورشو، در مصاحبه با دویچه وله گفت:« دولت آلمان تصمیم خودش را گرفته که کماکان با دستان به خون آغشته‌ نمایندگان رژیم در ایران، دست دهد.»

میزان دوری و نزدیکی برلین با تهران به طور دقیق و مرتب از سوی واشنگتن کنترل می‌شود. رژیم جمهوری اسلامی تحت فشار روزافزون از سوی ایالات متحده است؛ هم اقتصادی و هم سیاسی. ایران می‌خواهد تا در این موقعیت دفاعی بتواند مانور دهد و بنابراین طبیعی است که به خصوص از سوی اروپا انتظار حمایت داشته باشد.

رادیوفردا: وزارت دارايي آلمان روز چهارشنبه ۱۷ مرداد گزارش یک نشریه در مورد اجازه دادن به ایران برای برداشت ۳۰۰ میلیون یورو از دارایی خود در حساب‌های بانکی این کشور را تکذیب کرد. دولت آمریکا با چنین اقدامی به شدت مخالف است.

وزارت دارايي آلمان در بیانیه‌ای گفته که درخواست ایران در دست بررسی است و افزود: «گزارش‌های روزنامه‌ها در مورد ترخیص این مبالغ از طریق اداره گمرک نادرست است. روند بررسی این موضوع هنوز به پایان نرسیده است».

هفته نامه آلمانی «دی‌سایت» روز چهارشنبه گزارش داد که بخش امنیتی وزارت مالی آلمان به این نتیجه رسیده که برداشت این مبالغ از سوی ایران ناقض قوانین ضد تروریستی کشور نیست و شواهدی وجود ندارد که ثابت کند این پول به دست افراد یا گروه‌های ناباب خواهد افتاد.

آمریکا دولت آلمان را تحت فشار قرار داده تا درخواست ایران برای برداشت این پول از بانک تجارت ایران و اروپا را رد کند چون ممکن است از آن برای تامین مالی گروه‌های مسلح در خاورمیانه استفاده شود.

سفارت آمریکا در آلمان هفته جاری گفت انتظار دارد که دولت آلمان طبق مقررات جدید بانک مرکزی در مورد پولشویی که از روز ۲۵ اوت به اجرا گذاشته می‌شود جلوی برداشت این پول را بگیرد.

هفته نامه دی‌سایت گزارش داد آمریکا تهدید کرده که اگر درخواست ایران تایید شود عليه بانک مرکزی آلمان تحریم وضع خواهد کرد.

آمریکا از روز سه‌شنبه موج اول تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران را که طبق برجام لغو شده بودند به اجرا گذاشت. واشینگتن از همه کشورها خواسته است تا ماه نوامبر خرید نفت از ایران را متوقف کنند و شرکت‌های خارجی را تهدید کرده که در صورت معامله با ایران مجازات خواهند شد.

ایران مدعی است که این پول نقد برای شهروندان آن کشور است که به خارج سفر می‌کنند چون به کارت‌های اعتباری رایج در سایر کشورها دسترسی ندارند.

تغییر مقررات بانک مرکزی به دولت آلمان اجازه می‌دهد که در مورد مقصد نهایی پول‌های برداشت شده کلان توضیحات دقیق مطالبه کند و به این دليل ممکن است درخواست ایران رد شود.

پیشتر، سفارت آمریکا در برلین از آنچه که آن را تصمیم دولت برای جلوگیری از انتقال پول‌های ایران از آلمان به تهران توصیف کرد، استقبال کرده است.

سفارت آمریکا در بیانیه‌ای که روز دوشنبه منتشر شد گفت: «ما از دولت آلمان که ضرورت متوقف کردن اقدامات مخرب ایران را پذیرفته، تشکر می‌کنیم».

بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز/ ش.ر/ ک.ر

دویچه‌وله: وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در پیامی توئیتری دستگیری دیپلمات ایرانی در آلمان را “یک عملیات پلید برای دادن نشانی غلط” خواند. او آمادگی جمهوری اسلامی برای شفاف‌سازی در این زمینه را اعلام کرد.

روز دوشنبه (۱۱ تیر / ۲ ژوئیه) محمد جواد ظریف به خبر دستگیری دیپلمات ایرانی در آلمان واکنش نشان داد. او در یک پیام توئیتری نوشت: «چه جالب. درست همزمان با آغاز سفر رئیس‌جمهوری به اروپا یک عملیات ایرانی افشا و “عوامل” آن دستگیر می‌شوند.»

وزیر امور خارجه‌ی ایران در ادامه‌ی توئیت خود تاکید کرده است که ایران هرگونه خشونت و ترور را در هر مکانی محکوم می‌کند و آماده‌ است با مقامات ذی‌ربط برای شفاف‌‌سازی در زمینه “آنچه فقط یک عملیات پلید برای دادن نشانی غلط است” همکاری کند.

دیپلماتی تحت تعقیب پلیس بین‌المللی

شامگاه یکشنبه پس از تفتیش یک خودرو در جنوب آلمان چهار سرنشین آن دستگیر شدند. به گزارش روزنامه‌ی آلمانی “بیلد” یکی از دستگیرشدگان “اسدالله الف” نام دارد و یک دیپلمات ایرانی مقیم اتریش است که تحت پی‌گرد پلیس بین‌المللی قرار دارد.

بر اساس این گزارش، او در بلژیک “عمل خلافی” انجام داده و دولت بلژیک از آلمان خواسته است، او را برای محاکمه به بروکسل تحویل دهد.

“بیلد” مدعی شده که دیپلمات ایرانی همکار یک ارگان امنیتی جمهوری اسلامی است و قصد بمب‌گذاری در همایش سالانه‌ی سازمان مجاهدین خلق را داشته است.

در باره‌ی سه سرنشین دیگر خودرو که همراه “اسدالله‌ الف” بوده‌اند، اطلاعاتی منتشر نشده است.

پیش‌‌تر آسوشیتدپرس از دستگیری یک زوج بلژیکی ایرانی‌تبار و فرد دیگری در پاریس خبر داده بود. بر اساس گزارش این خبرگزاری، سه فرد دستگیرشده نیز در برنامه‌ریزی سوءقصد به همایش سالانه مجاهدین شرکت داشته‌اند.

دادستانی بلژیک نام این زوج را “امیر س.” و “نسیمه ن.” اعلام کرده است.

دادستانی بلژیک افزوده است که این دو نفر در حین حمل ماده منفجره‌ دستگیر شده‌اند. بر اساس این گزارش، در ماشین این دو شهروند بلژیکی ایرانی‌تبار، حدود ۵۰۰ گرم پروکسید استون که یک ماده منفجره‌ی بسیار قوی و حساس است، کشف شده است.

دویچه‌وله: دادستانی فدرال آلمان محل سکونت و کار چند ایرانی در ایالت‌های مختلف این کشور را بازرسی کرد. این افراد به همکاری با یک سرویس اطلاعاتی جمهوری اسلامی متهم هستند. احتمال می‌رود که آنها برای سپاه قدس جاسوسی کرده‌ باشند.

روز سه‌شنبه (۱۶ ژانویه / ۲۶ دی) خبر تفتیش خانه‌ها و محل کار ۱۰ شهروند ایران در چند ایالت آلمان منتشر شد. این اقدام با حکم دادستانی فدرال آلمان صورت گرفته است.

به گزارش دادستانی، هیچکدام از این افراد که به همکاری با یک سرویس اطلاعاتی جمهوری اسلامی متهم هستند، دستگیر نشده‌اند.

هفته‌نامه فوکوس گزارش داد که خانه‌های مظنونان در ایالت‌های بادن وورتنبرگ، بایرن، برلین و نوردراین وستفالن واقع شده‌اند.

بیشتر بخوانید: “جاسوس ایران” در آلمان به ۴ سال زندان محکوم شد

فوکوس نوشت که متهمان وابسته به یک گردان ویژه سپاه قدس هستند.

ایرانیان مشکوک؛ تحت نظارت اداره امنیت آلمان

دادستانی فدرال در باره گزارش فوکوس سکوت کرده اما می‌گوید که متهمان ایرانی مدتی زیر نظر اداره امنیت داخلی (اداره حافظ قانون اساسی) آلمان بوده‌اند.

این اداره در آخرین گزارش خودش که در ژوئیه ۲۰۱۷ منتشر شد، نوشته بود که جمهوری اسلامی علاوه بر جاسوسی علیه گروهای ایرانی مخالف، برای شنود و “دریافت اطلاعات سری در زمینه سیاست خارجی و امنیت داخلی” آلمان هم تلاش می‌کند.

بیشتر بخوانید: اداره امنیت داخلی آلمان: ایران در آلمان جاسوسی می‌کند

در گزارش یادشده، به فعالیت‌های سپاه قدس در رابطه با شنود از “اهداف یهودی یا اسرائیلی” نیز اشاره شده بود.

چندی پیش دولت آلمان سفیر جمهوری اسلامی در برلین را به وزارت خارجه فراخواند و به خبرچینی یک مامور ایرانی پاکستانی‌تبار علیه یک سیاستمدار آلمانی اعتراض کرد.

رادیوزمانه: خبر این‌است: محمود هاشمی شاهرودی، رئیس سابق قوه قضائیه جمهوری اسلامی و رئیس فعلی مجمع تشخیص مصلحت بیمار است، بیماری سخت که گویا در ایران درمانش امکان‌پذیر نیست.

پس برای درمان به خارج فرستاده شده، یک بیمارستان تخصصی و البته مورد اعتماد و امن. جایی که “امنیت” و “سلامت” قاضی‌القضاتی که سال‌ها حکم به زندان و اعدام داده، تامین و تضمین شود.

میزبان شاهرودی هم نامی آشنا ست، نه فقط در ایران که در این‌سوی مرزها. پزشکی حاذق و جراحی زبردست که پیشتر تعدادی از سیاسیون بلند‌مرتبه را درمان کرده و در ایران هم “جایگاهی ویژه” دارد. خیابان و مدرسه‌ها به نام او نامگذاری می‌شوند، در مراسم حکومتی مورد تقدیر قرار می‌گیرد، نشان ویژه بر سینه‌اش می‌زنند و تصویرش تمبر می‌شود تا “ماندگار” شود.

مجید سمیعی، دکتر یا پرفسور حالا چند سالی است که می‌آید و می‌رود. در تلویزیون “فخر ملی” معرفی می‌شود و البته که “خیر”ی که می‌خواهد “خدمت” کند.

همین چند وقت قبل، وقتی که پرونده فساد شهرداری تهران و قالیباف عمومی بود و محل جدل دو جناح سیاسی، فاش شد که آقای پرفسور شریک است با همسر شهردار. همان وقت‌ها هم پرفسور قالیباف را به آغوش گرفت و زحمات او برای “زندگی بهتر” در تهران را ستود.

پیشتر هم سمیعی به دیدار بزرگان “شرفیاب” شده بود، با یکایک‌شان عکس یادگار گرفته بود و از هر یک هم هدیه‌ای. خانه‌ای قدیمی در اصفهان که به دلش نشسته بود یا قالیچه‌ای دستباف که “ناچیز” بود و تحفه‌ای به‌رسم قدردانی از “فخر ملی”.

مجید سمیعی همراه با هیئت آلمانی در دیدار با حسن روحانی. عکس- آرشیو
کلیددار «رابطه»

یقه سفیدها همیشه مراقب‌ند ردی از خود در هیچ‌کجا به‌جا نگذارند. دستهایشان پاک باشد و “معتمد” و محترم برای همه. می‌خواهند همگانی باشند اصلن. آنطور که سمیعی خواست و شد.

به عکس‌های سفر گابریل وزیر خارجه آلمان به ایران نگاه کنید: یکی همیشه همراه او است، در همه جا. گابریل آن روزها وزیر اقتصاد بود و در راس هیات تجاری بزرگ آلمان، پس از توافق هسته‌ای و برجام به ایران رفت تا ” بازار شریک پیشین را از دست ندهد”.

گزارشگر دی ولت آلمان روایت کرده: در خیابان در همه‌جا همه می‌خواستند با سمیعی سلفی بگیرند.

او از وزیر وقت اقتصاد آلمان خواست که بیشتر در ایران بماند، میهمان ویژه باشد و به ایرانگردی برود. خواستی که جواب داد.

خبرهای تائید نشده یک سمیعی دیگر را ” رابط تجاری” ایران و آلمان معرفی کرده‌اند. سمیعی که البته اطلاعاتی از او و فعالیت‌هایش در دسترس نیست. اما می‌گویند: “آقازاده” است و زیر سایه و اعتبار پدر به تجارت کلان مشغول.

بعید است از خیل همه آسیب‌دیدگان از سیستم قضایی که شاهرودی ۱۰ سال حکمران آن بود، یکی بتواند نشان و مدرکی بیاورد که آقای پرفسور، تاجر است. مگر روزی اسنادی چون _ پاناما و پارادی- عمومی شود و عیان که پس این سیما و سیما بسیاری دیگر از “فخر‌ ملی” ها چه پنهان بوده.

حالا اما یک اتفاق ساده پرده را کنار زده، تنها بخشی از واقعیت و شاید هم یک برش از زیست «فخر ملی» و «چهره ماندگار» عیان شده است. او در چشم همگان نگاه می‌کند و دروغ می‌گوید، به دروغ می‌گوید که حاکم شرع یک دهه و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام را نمی‌شناسد.

او «شهروند نمونه» است و «کلید‌ دار» رشت، برنده جایزه‌های «ملی» و نشان‌های «افتخار» اما ساده و به راحتی آب خوردن دروغ می‌گوید، دروغی که البته حافظ منافع او – و همانندهای او- به وقت به خطر افتادن و رودرویی با «افکار عمومی» است.
مقایسه مع‌الفارق

مقایسه وحشتناکی است و از اساس غلط اما تنها یک لحظه به یاد بیاورید که غلامحسین ساعدی هم پزشک بود. او همان سال‌هایی که طبابت می‌کرد، «جنوب شهر» را انتخاب کرد، بی آنکه از بیمارانش که توان مالی نداشتند «حق ویزیت» بگیرد.

ساعدی‌ها بودند حتمن حتی اگر کم‌شمار، گواه و شاهدی از یک دوره، عصری که «میان‌مایه»ها بر همه جا و همه چیز تسلط نیافته بودند و در قامت «قهرمان» به مدد رسانه‌ها به مردم غالب نشده بودند.

حال اما عصر، عصر میان‌مایه‌ها است، بی‌تعهد به همه چیز و همه‌کس، جز خود و منافع‌شان. عصر سمیعی‌ها، پزشکان مورد اعتماد «حاکمان»، سلیبریتی‌های تهی و پوچ، یقه‌سفیدهای میان‌مایه و پزشکان تاجر.

دویچه‌وله: محافظان محمود هاشمی شاهرودی، رئیس پیشین قوه قضائیه‌ی جمهوری اسلامی، تلاش کرده‌اند پیش از سفر او به آلمان، بدون مجوز با سلاح وارد خاک این کشور شوند. اما پلیس مرزی آلمان آنان را متوقف و خلع‌سلاح کرده است.

“اشپیگل آنلاین” روز جمعه (۱۲ ژانویه/۲۲ دی) گزارش داد که محافظان شخصی محمود هاشمی شاهرودی، رئیس پیشین قوه‌ی قضائیه‌ی ایران، خواسته‌اند بدون مجوز با سلاح‌های خود وارد خاک آلمان شوند، اما پلیس مرزی آلمان آنان را متوقف و خلع‌سلاح کرده است.

طبق این گزارش، مقامات ایران پیش از سفر شاهرودی به آلمان، ۶ محافظ مسلح را به آلمان فرستاده‌اند. قرار بوده این افراد در کلینیک خصوصی هانوفر از جان شاهرودی محافظت کنند.

بیشتر بخوانید: بازتاب “فرار هاشمی شاهرودی” در شبکه‌های اجتماعی

اما هنگامی که محافظان شخصی شاهرودی روز جمعه‌ی پیش از سفر او وارد فرودگاه فرانکفورت شده‌اند، پلیس مرزی آلمان آنان را متوقف کرده است. این افراد در حالی با خود سلاح حمل می‌کرده‌اند که نه مجوز حمل سلاح داشته‌اند و نه پیش‌تر از دولت آلمان درخواست صدور مجوزحمل سلاح کرده بودند.

محافظان شاهرودی ناچار می‌شوند سلاح‌های خود را به ماموران مرزی آلمان تحویل دهند. سپس یکی از محافظان به همراه سلاح‌ها دوباره به تهران پرواز می‌کند و پنج محافظ دیگر رهسپار هانوفر می‌شوند.

دادستانی کل آلمان بر پایه‌ی چند شکایت مشغول تحقیقات مقدماتی درباره‌ی شاهرودی به دلیل “جنایت علیه بشریت در ایران” است. خود شاهرودی روز پنجشنبه شتابزده خاک آلمان را ترک کرد و به ایران بازگشت. او که در کلینیکی خصوصی در هانوفر تحت درمان بود، با محافظت پلیس به هامبورگ رفت و از آنجا به تهران پرواز کرد.

بیشتر بخوانید: هاشمی شاهرودی آلمان را ترک کرد

به‌رغم خروج شاهرودی از آلمان، تحقیقات مقدماتی دادستانی آلمان درباره‌ی او ادامه دارد. بازرسان مشغول تحقیق در این باره هستند که اتهامات وارده به شاهرودی تا چه حد برای به جریان انداختن یک محکمه‌ی قضایی کفایت می‌کند.

به گفته‌ی سازمان عفو بین‌الملل، شاهرودی در طول ده سال ریاست بر قوه‌ی قضائیه‌ی جمهوری اسلامی ایران، مسئول صدور احکام فراوانی برای اعدام، از جمله در مورد افرادی است که به سن قانونی نرسیده بوده‌اند.