اخبار

دیگربان: احتمال دیدار حسن روحانی و باراک اوباما در نیویورک خشم روزنامه «کیهان» را برانگیخته٬ به طوری که در سرمقاله خود نوشته دستی که «احیانا» از سوی باراک اوباما به سوی روحانی دراز شود «دست یک جنایتکار به تمام معناست.»

این روزنامه در سرمقاله شماره روز سه‌شنبه (دوم مهرماه) خود با عنوان «دست می‌دهند که پشت پا بزنند» این مطالب را نوشته است.

به نوشته سرمقاله‌نویس این روزنامه٬ دست اوباما «با واسطه یا بی‌واسطه٬ حمله خرابکارانه ویروسی به تأسیسات هسته‌ای و به خاک و خون کشیدن دانشمندان برجسته ایرانی را با قساوت تمام امضا کرد.»

«کیهان» افزوده دست رئیس جمهوری ایالات متحده «همان دستی است که اعمال مجازات‌ها و تحریم‌های گزنده علیه ملت ایران و سخت گرفتن زندگی بر آن‌ها را امضا کرده و از آستین شیطان بیرون آمده، اگر که خود دست شیطان نباشد.»

این روزنامه همچنین آورده است: ‌ «فشردن چنین دستی – ولو در حد چند لحظه با تاریخ مصرف ژورنالیستی کوتاه – مسئولیت سنگینی را بر دوش دکتر روحانی می‌افکند، همچنان که یک امتیاز بزرگ و باور نکردنی و بی‌هنگام برای شیطان بزرگ است.»

سرمقاله‌نویس این روزنامه تندرو در ادامه افزوده حسن روحانی ۱۰ سال پیش به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی٬ با غرب مذاکراتی داشت و «به امید اعتمادسازی، تعلیق را پذیرفت اما این امید به شکست انجامید.»

«کیهان» بر این اساس نتیجه‌گیری کرده که «روحانی یک بار شرمنده شده و احتمالا بار دیگر پا پیش نمی‌گذارد. او تنها در صورتی امتیاز می‌دهد که مطمئن شود در قبال آن امتیاز خواهد گرفت.»

حسن روحانی برای شرکت در اجلاس عمومی سالیانه سازمان ملل به نیویورک سفر کرده و طرفین ایرانی و آمریکایی٬ امکان مذاکره وی و باراک اوباما را مطرح کرده‌اند.

روحانی پیش از سفر به نیویورک در مصاحبه‌ای اعلام کرد برای حل و فصل پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی «اختیار تام» دارد.

دویچه‌وله: باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، در روزی که آیت‌الله خامنه‌ای از سیاست ”نرمش قهرمانانه” در مواجهه با غرب سخن گفت، تصریح کرد که در نظر دارد تمایل روحانی به بهبود رابطه با غرب و آمریکا را بیازماید.
باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا

باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا

به گزارش شبکه خبری آمریکایی ABC، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا روز سه‌شنبه(۱۷ سپتامبر /۲۶شهریور) در گفت‌وگو با تلویزیون اسپانیایی ”تله‌موندو” گفت نشانه‌هایی وجود دارد که حسن روحانی، رئیس‌جمهورایران کسی است که خواهان باز کردن باب گفت‌گو با غرب و آمریکا است.

باراک اوباما تصریح کرد: «بنابر این ما باید این موضوع را امتحان کنیم.»

رئیس‌جمهور آمریکا یک‌شنبه این هفته علناً تأیید کرده بود که میان او و حسن روحانی نامه‌هایی رد و بدل شده است. سخنگوی وزارت خارجه ایران نیز ارسال پیام تبریک از سوی اوباما و پاسخ روحانی به این نامه را تأیید کرده است.

اوباما در گفت‌وگو با تلویزیون ”تله‌موندو” گفت: «محتوای این نامه نشان می‌داد که ایالات متحده علاقمند است که مسأله هسته‌ای ایران به شکلی حل گردد که ایران بار دیگر به جامعه جهانی بازگردد.»

رئیس‌جمهور آمریکا در بخشی دیگر از سخنانش افزود: «اما آن‌ها (مقامات ایرانی) باید به جامعه جهانی نشان دهند که در پی دستیابی نظامی کردن برنامه هسته‌ای خود نیستند.»

انعطاف همراه با بدگمانی در تهران

این سخنان باراک اوباما درست در روزی منتشر شد که علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران در اظهاراتی به ظاهر مسالحه‌جویانه از سیاست ”نرمش قهرمانانه” در برابر غرب سخن گفت.

خامنه‌ای روز سه‌شنبه ۲۶ شهریور در دیدار با فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفت: «عرصه دیپلماسی، عرصه لبخند و درخواست مذاکره و مذاکره است اما همه این رفتارها باید در چارچوب چالش اصلی فهم و درک شود.»
حسن روحانی بزودی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک سخنرانی می‌کند حسن روحانی بزودی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک سخنرانی می‌کند

رهبر جمهوری اسلامی با بیان اینکه موافقت با حرکت‌های صحیح و منطقی در سیاست‌های خارجی و داخلی است، افزود: «با مسئله‌ای که سال‌های پیش نرمش قهرمانانه خواندم موافقم چرا که این حرکت در مواقعی بسیار خوب و لازم است اما با پایبندی به یک شرط اصلی.»

وی ”درک ماهیت طرف مقابل و فهم صحیح هدفگذاری او” را، شرط اصلی استفاده از تاکتیک “نرمش قهرمانانه” خواند و تصریح کرد: «یک کشتی‌گیر فنی نیز برخی مواقع بدلیل فنی نرمش نشان می‌دهد اما فراموش نمی‌کند که حریفش کیست و هدف اصلی او چیست؟»

سخنان تازه رهبر جمهوری اسلامی با نظرات سابق او تا حدودی متفاوت است. او معمولا مقام های ارشد کشور را از لبخند به دشمن و “فریب این خنده ها را خوردن” حذر داده است: «اوايل برخی‌ها لبخند دشمن را باور می‌کردند، اما به تدريج پشت صحنه اين وعده‌ها را فهميدند و متوجه شدند که دشمن چه راحت دروغ می‌گويد.»

تغییر لحن کنونی رهبر جمهوری اسلامی و حمایت وی از “دیپلماسی لبخند” و “نرمش قهرمانانه” از نظر برخی از کارشناسان، هم با مسئله فشار تحریم‌ها در ارتباط است و هم ناظر بر حمایت از سیاست دولت جدید است.

این که این دپیلماسی در برابر فرماندهان سپاه مورد حمایت قرار می‌گیرد، شاید با تلاش برای نرم کردن و آرامش خاطر دادن به این فرماندهان بی‌ارتباط نباشد. آن‌ها معمولا با سخن گفتن به زبان تهدید و تقابل در عرصه منطقه‌ای و بین‌المللی شناخته می‌شوند.

خودنویس: به گزارش خبرنگار فالس‌نیوز از بیت معظم رهبری، مقام معظم در حالی‌که در حال نرم شدن زیر دست ماساژور سپاه قدس بود، به ریاست محترم جمهوری فرمان داد که اگر در سازمان ملل اوباما جلو آمد، روحانی دست‌شویی‌اش نگیرد!

به دنبال نامه‌نگاری‌های متوالی میان اوباما و روحانی و قرار و مدارهایی که به تایید مقام معظم رهبری رسیده، و همچنین سخنان اخیر معظمه له مبنی بر نرمش نشان دادن ویژه به «دشمن» مقام معظم از حسن روحانی خواست که حتما با اوباما دیدار نماید.‌‌

بر اساس گزارش خبرنگار فالس نیوز، مقام معظم رهبری به روحانی گفت که اگر اوباما آمد جلو، حتی اگر مثانه‌ات هم داشت می‌ترکید و یا غذای مکزیکی خورده بودی و کار «شماره ۲» داشتی، توالت نرو!

مقام معظم در پاسخ به سوال ریاست نسبتا محترم جمهوری درباره شرایط معکوس که اگر او بخواهد با اوباما دست بدهد و اوباما توالتش گرفت چه باید کرد، گفت: «تو هم با اوباما برو توی دست‌شویی، البته این “دشمن” ایستاده ادرار می کند، تو هم تقیه کن و این حرف‌ها و ایستاده کارت را بکن، اما فقط توی صورت اوباما نگاه کن، وگرنه مجبور می‌شوم در توضیح‌المسائل به سوال سردار نقدی در این باره جواب بدهم‌ها!»

اصرار مقام معظم رهبری برای رفع خطای استراتژیک به خود پیچیدن خاتمی در سازمان ملل برای دست ندادن با کلینتون بوده است که به فرمان معظم له و هدایت کمال خرازی انجام گرفت. آن سال خاتمی دو ساعت و نیم در توالت ماند تا اینکه مستخدمان سازمان ملل متوجه شدند یک نفر در توالت سازمان ملل خوابش برده است.

بر اساس خبر رسیده به فارت نیوز(سرویس دست‌شویی فالس نیوز)، مدیر کل پروتکل ریاست جمهوری در تماسی با مدیر پروتکل کاخ سفید سوال کرده که آیا در توالت سازمان ملل، مکان مناسبی برای ملاقات روسای جمهوری دو کشور وجود دارد یا نه؟

رادیوقردا: سخنگوی کاخ سفيد گزارش‌های مربوط به ديدار اتفاقی باراک اوباما با حسن روحانی در حاشيه نشست سازمان ملل را تکذيب کرد و گفت که رييس جمهوری آمريکا برنامه‌ای برای ديدار با آقای روحانی ندارد.

جی کارنی روز دوشنبه، ۲۵ شهريور، به خبرنگاران گفت: «در حال حاضر برنامه‌ای برای ديدار پرزيدنت (اوباما) و حسن روحانی در نشست هفته آينده مجمع عمومی سازمان ملل وجود ندارد».

وی همچنين به پرونده هسته‌ای ايران اشاره کرد و گفت که «آماده‌ايم تا بر پايه احترام متقابل و برای رسيدن به يک راه حل مسالمت آميز در زمينه مسائل هسته‌ای (ايران) با دولت روحانی همکاری کنيم».

سخنگوی کاخ سفيد افزود: «اکنون، صدای عمل بيش از حرف بلندتر است و هميشه گفته‌ايم که حاضريم در چارچوب گروه پنج به علاوه يک يا به صورت دو جانبه به توافق برسيم. اما همچنين روشن کرده‌ايم که ايران آشکارا در همراهی با قطعنامه‌های بين‌المللی و نياز به راستی‌آزمايی برنامه هسته‌ای خود تخطی کرده است».

پيشتر، برنادت ميهان، سخنگوی شورای امنيت ملی آمريکا، انجام ديدار ميان روسای جمهوری آمريکا و ايران در حاشيه نشست سازمان ملل را رد کرده بود.

خانم ميهان در عين حال گفته بود: «همان طور که گفته‌ايم، اميدواريم که رييس جمهوری جديد ايران در مسير دست يافتن به يک راه حل ديپلماتيک گام بر دارد، به گونه‌ای که به نگرانی‌های جامعه بين‌المللی درباره برنامه هسته‌ای ايران پايان دهد».

اظهارات سخنگوی کاخ سفيد و شورای امنيت ملی آمريکا واکنشی به گزارش روزنامه بريتانيايی «گاردين» است که روز يکشنبه نوشته بود: اوباما و روحانی ممکن است در حاشيه نشست سازمان ملل به طور غير رسمی و در راهروی سازمان ملل با هم برخورد کنند، که اين نخستين ديدار رهبران بلندپايه دو کشور از زمان ملاقات جيمی کارتر، رييس جمهوری پيشين آمريکا، با شاه در سال ۱۹۷۷ خواهد بود.

از زمان اشغال سفارت آمريکا در ايران توسط دانشجويان موسوم به «پيروان خط امام»، تهران و واشینگتن مناسبات ديپلماتيک با يکديگر ندارند. دو کشور از طريق سفارت سوئيس در تهران با يکديگر پيام رد و بدل می‌کنند.

باراک اوباما روز يکشنبه در گفت‌وگو با شبکه «ای بی سی» آمريکا خبر داد که درباره بحران سوريه با حسن روحانی نامه رد و بدل کرده است.

آمريکا در سال‌های اخير به دليل برنامه هسته‌ای ايران تحريم‌های شديدی ضد تهران وضع کرده است. حسن روحانی، رييس جمهوری ايران، اعلام کرده که در زمينه شفافیت و ایجاد اعتماد، همکاری بيشتری با جامعه جهانی خواهد داشت.

وی اولويت اصلی خود را رفع تحريم‌های بين‌المللی عليه ايران دانسته که منجر به کاهش فروش ۵۰ درصدی درآمدهای نفتی و ضبط دارايی‌های ايران در بانک‌های خارجی شده است.

رادیوفردا: باراک اوباما روز یکشنبه، ۲۴ شهريور، گفته است که به حسن روحانی نامه‌ای نوشته و رئيس جمهوری ايران هم به اين نامه پاسخ داده است.

آقای اوباما تاکید کرده است که جمهوری اسلامی می‌داند که نگرانی آمريکا درباره تلاش‌های ايران برای دستيابی به سلاح هسته‌ای در مقایسه با تسلیحات شیمیایی سوریه، مسئله‌ای بسيار بزرگتر است.

به گزارش خبرگزاری آسوشيتدپرس، رییس جمهوری آمریکا که با برنامه «اين هفته» شبکه تلويزيونی «ای‌بی‌سی» آمریکا گفت‌وگو می‌کرد، اظهار داشت: حسن روحانی، رييس جمهوری ايران از ظرفيت ديپلماسی برای حل مناقشه هسته‌ای ايران آگاه است، ولی این مسئله به صورت ناگهانی و «آسان حل نخواهد شد.»

رييس جمهوری آمريکا جزييات بيشتری از نامه خود به حسن روحانی ارائه نکرده است.

به گزارش خبرگزاری رويترز، آقای اوباما در همين زمينه گفته است:«به نظرم وقتی مجموعه‌ای از تهديد واقعی در زمینه استفاده از زور همراه با تلاش‌های جدی ديپلماتيک وجود داشته باشد، می‌توان به توافق دست يافت.»

وی تصریح کرد: رویکرد دولت آمریکا در قبال تسلیحات شیمیایی سوریه باید به ایران نشان دهد که برای يک رویارویی تسلیحاتی، پتانسیل حل مسئله به شکل دیپلماتیک وجود دارد.

رییس جمهوری آمریکا در عین حال گفت که ترجیح او برای حل مسئله به شکل دیپلماتیک، به این معنا نیست که او به تهران حمله نمی‌کند.

باراک اوباما گفته است که ایرانیان می‌دانند که برنامه هسته‌ای آنها در مقایسه با تسلیحات شیمیایی سوریه، مسئله بسیار بزرگتری برای آمریکا است.

وی همچنين اضافه کرد:«تهديدی که يک ايران هسته ای عليه اسرائيل ايجاد خواهد کرد،‌ خطری بسيار نزديکتر برای منافع اصلی ما است.»

رييس جمهوری آمريکا در پاسخ به اين پرسش که ايا با حسن روحانی تماس گرفته، ضمن تاييد تماس متقابل بين خود و رييس جمهوری ايران گفته است :«ما هنوز مستقيما با هم صحبت نکرد ايم.»

جرج استفانوپولوس، مجری برنامه« اين هفته» شبکه «ای بی سی» از آقای اوباما پرسيد که آيا اين تماس از طريق نامه بوده است؟ رييس جمهوری آمريکا در پاسخ گفت:«بله.»

پیشتر محمدجواد ظریف در ۱۸ شهریور در پاسخ به پرسشی در خصوص مسئله سوریه گفته بود:« پيام‌هايی بين ايران و آمريكا رد و بدل شده و اگر لازم باشد به همين روش ادامه می‌دهيم.»

وزیر خارجه ایران به جزییات پیام‌های رد و بدل شده میان تهران و واشینگتن و سطح آن اشاره‌ای نکرد،‌ ولی گفته بود:«فعلا قصدی برای مذاكره مستقيم با آمريكا در موضوع سوريه نداريم.»

رادیوفرانسه: باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا در نامه ای به آیت الله خامنه ای پیشنهاد تازه ای را برای بهبود روابط میان دو کشور ارائه کرده است.

به گزارش منابع خبری ایرانی از روزنامه فرامنطقه‌ای «الحیات»
چاپ لندن این نامه توسط سلطان قابوس برای آیت الله خامنه‌ای ارسال شده است.
الحیات در این باره نوشته است: نامه‌ای از سوی پادشاه عمان و از طرف اوباما برای رهبر جمهوری اسلامی ارسال شده است که در آن بر چهار محور تاکید شده است. نخست ادای احترام واشنگتن به نتایج انتخابات ریاست جمهوری در ایران، دوم ابراز آمادگی برای کاهش تحریم‌های اقتصادی اعمال شده علیه ایران، سوم تاکید شدید بر اهمیت تعامل مثبت ایران در گفت‌و‌گوهای هسته‌ای با کشورهای ۱+۵ و در‌‌ نهایت آمادگی آمریکا برای برقراری مذاکرات مستقیم با ایران است.
اوباما در این نامه تاکید کرده است که واشنگتن تمایل دارد «صفحه تازه‌ای در روابط با تهران» با توجه به پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری باز نماید.

بر اساس گزارش الحیات، سلطان قابوس در سفر اخیرش به تهران در این باره با رهبرجمهوری اسلامی به گفت‌و‌گو پرداخته و آیت الله خامنه‌ای تاکید کرده است که «آمریکا باید رفتارش را در قبال ایران تغییردهد».

مقامات ایرانی هنوز درباره صحت و سقم این نامه و پاسخ آیت الله خامنه ای اظهار نظری نکرده اند، ولی محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در روزهای اخیر پذیرفته بود که میان ایران وآمریکا پیامهایی مبادله شده است.

رادیوفردا: «ما گروهی از زندانیان سیاسی ایران این نامه را خطاب به شما می نویسیم تا توجه شما را به آثار مخرب تحریم های فلج کننده اقتصادی و تلاش فزاینده برای انزوای سیاسی ایران در جامعه جهانی بر زندگی روزمره مردم ایران و بسته شدن فضای سیاسی کشور جلب کنیم. این نامه منعکس کننده جدی افکار عمومی در میهن ما از آینده تیره ای است که ادامه مسیر رویارویی ایران و ایالات متحده می تواند به آن بیانجامد. ما نیز در این نگرانی با مردم ایران شریکیم.»

این سرآغاز نامه سرگشاده ۵۵ زندانی سیاسی ایران درپایان هفته گذشته به باراک اوباما رییس جمهوری آمریکاست. امضا کنندگان این نامه از طیف های مختلف سیاسی هستند. در میان 55 امضای زیر این نامه نام صاحب منصبان در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی، چهره های شاخص جناح اصلاح طلب، زندانیان سیاسی طیف ملی مذهبی، نوکیشان مسیحی، روزنامه نگاران، فعالان مطبوعاتی، دانشجویان و فعالان حقوق بشر و حقوق کودکان، فعالان اجتماعی، فرهنگی، مدنی و قومی، فعالان صنفی معلمان، معترضان اجتماعی و یک شاعر و یک کارشناس فیزیک هسته ای را در بر می گیرد که وجه مشترک آنان زندانی بودن در ایران است.

امضا کنندگان در بخشی دیگر ابراز عقیده کردند که ممکن است برخی بر این گمان (به نوشته امضا کنندگان) نادرست باشند که اعمال تحریمها باعث تقویت دموکراسی در ایران خواهد شد. اما به باور امضا کنندگان راه رسیدن به دموکراسی که به توصیف آنان قطعا مطلوب است تحریم خارجی و فشار طافت فرسا بر مردم و فشار روی دولتی که با مقتضیات ایران در جهت تقویت روندهای دموکراتیک حرکت می کند نیست و حاصل آن در عمل به نوشته این زندانیان سیاسی «یک بار دیگر تقویت افراطی گری و تضعیف نهال لرزان دموکراسی ایران خواهد شد.»

امضا کنندگان این نامه خطاب به رییس جمهوری آمریکا افزوده اند که اینک زمان آن است که راه حلی مرضی الطرفین جایگزین تحریم ها گردد. آنها همچنین از باراک اوباما خواسته اند که از همه ابزارهای ممکن استفاده کند تا کنگره آمریکا لااقل برای مدتی معین که مذاکرات جریان دارد از تصویب هر طرح وقانونی که به امکان موفقیت مذاکرات لطمه بزند و امکان لغو موثر تحریم ها را کاهش دهد و رسیدن به یک توافق پایدار را با مشکل مواجه سازد، پرهیز کنند تا دو طرف بتوانند (به توصیف امضا کنندگان) «به جای توقف در گذشته تیره و تار به سوی آینده ای روشن تر حرکت کنند.»

در آستانه برگزاری مراسم تنفیذ و تحلیف حسن روحانی رییس جمهوری اسلامی ایران کنگره آمریکا با ۴۰۰ رای موافق و ۲۰ رای مخالف طرح تشدید علیه ایران را تصویب کرد. اما این مصوبه برای اجرایی شدن نیازمند تایید سنا و امضای باراک اوباما رییس جمهوری آمریکا است.

این ۵۵ فعال زندانی سیاسی ایرانی افزوده اند که امیدوارند فرصتی که انتخاب رییس جمهور روحانی ایجاد کرده مورد توجه قرار گیرد و پاسخ مساعد هر دو طرف بتواند گره کور درک متقابل و تعامل مثبت بین دو کشور را باز کند و منافع هر دو ملت را در بر داشته باشد.

پیش از انتشار این نامه در داخل ایران موسی غنی نژاد، استاد اقتصاد و سعید لیلاز روزنامه نگار اقتصادی در تهران سخن از لزوم شکل گرفتن یک جنبش مستقل غیر دولتی و مدنی ضدتحریم در ایران به میان آورده بودند.

سه میهمان برنامه این هفته دیدگاه ها به بررسی نامه سرگشاده ۵۵ زندانی سیاسی ایران به باراک اوباما و پیشنهاد تشکیل جنبش ضد تحریم درایران نشسته اند: در تهران، محمد ملکی، زندانی سیاسی سابق در چند نوبت در دهه های ۱۳۳۰، ۶۰، ۷۰ و ۸۰، از فراخوان دهندگان به «کمپین صلح و آزادی» و رییس پیشین دانشگاه تهران در سالهای آغاز انقلاب، تقی رحمانی فعال سیاسی از طیف «ملی-مذهبی» و زندانی سیاسی سابق در چند نوبت در دهه های ۱۳۵۰، ۶۰، ۷۰ و ۸۰ در پاریس و شهریار آهی از بنیانگذاران کنفرانس اتحاد برای دموکراسی در ایران در استکهلم و صاحب نظر در زمینه مناسبات تهران و واشنگتن.

فایل صوتی مصاحبه
آقای ملکی، شما تا چندی پیش با شماری از ۵۵ زندانی سیاسی امضا کننده نامه به باراک اوباما در زندان اوین بودید. برآورد شما از این نامه سرگشاده چیست؟

دیشب نامه را خواندم و تعجب کردم. تعجبم از این بود که این نامه را چرا به اوباما نوشتند و به آقای سیدعلی خامنه ای رهبر مردم ایران ننوشتند.
محمد ملکی فعال و زندانی سیاسی سابق (تهران)
​​محمد ملکی: همانطور که به شما گفتم نامه را نخوانده بودم. دیشب نامه را گرفتم و خواندم و تعجب کردم. از چند جهت تعجب کردم. به طور خلاصه می گویم. اولا چرا نامه به اوباما نوشتند. محتویات این نامه طوری است که باید به کسی نوشته می شد که عامل همه این گرفتاری هاست. عامل این تحریم ها با حرفهایش با سخنانش با نطق های زشتی که گاهی وقتها به زبان می آورد که دور از دیپلماسی است، برازنده کسی که یک شخصیتی است در ایران و ایرانی نیست. تعجبم از این بود که این نامه را چرا به اوباما نوشتند و به ایشان ننوشتند و واقعیت هایی را که در اینجا وجود دارد در مملکت ما از فقر و فساد و بدبختی و گرفتاری و اینها… اینها در این نامه چرا به ایشان ننوشتند؟

آقای ملکی، مقصودتان از ایشان کیست؟

ایشان مقصودم آقا سیدعلی خامنه ای رهبر مردم ایران است. مساله دوم این است که این نامه را یک عده زندانیان سیاسی نوشته اند که حدود سه سال است در زندان هستند. بیشتر و یا کمتر.

دراین نامه کمتر اشاره به وضع آزادی و حقوق بشر و غیره در ایران شده. ما فقط مشکل مان مشکل تحریم نیست. مشکل فقر مردم نیست. که همه اینها فقر و گرفتاری و فساد و فحشا و همه اینها زاییده نبود آزادی، زاییده یک نظام بسته است. زاییده یک استبداد است. زاییده یک فاشیزم دینی است.

می توانید خلاصه کنید؟

ایرادم به این است که در این نامه چرا به این نکات توجه نکردند. در حالی که خودشان در زیر پنجه های این نظام دارند زجر می کشند و خانواده هایشان من اینجا شاهدم که چه زجری می کشند. از این مطالب گذشتند و هی طرح کرده اند که تحریم ها این جور… بله این ها واقعیت است در این حدش. ولی چرا به دنبال عامل اصلی نیستند؟ نیاوردند عامل اصلی…

من معتقدم عامل تمام بدبختی های ملت ایران از ۳۳ یا ۳۴ سال پیش تا حالا نظام ولایی است و تا موقعی هم که این نظام دستش از سر این ملت کوتاه نشود همه همین است.

آقای رحمانی، شما هم قبل از خروج از ایران و اعتراض های سال 88 دو بار زندانی شدیدو در کنار شماری از زندانیان امضا کننده نامه سرگشاده به رییس جمهوری آمریکا بودید و موافق این نامه هم هستید. اما برخی از منتقدان نامه چنانکه درگفته های آقای ملکی شنیدید می گویند که بهتر بود این 55 زندانی نامه خود را خطاب به علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران می نوشتند که به گفته آنها سرنوشت پرونده هسته ای در دستش است یا دست کم تاکید بیشتری بر روی سهم او در آچمز شدن پرونده هسته ای و وضع تحریم ها علیه ایران در هشت سال گذشته می گذاشتند. واکنش شما؟

اینان می گویند در ایران نمی شود به رهبری نامه نوشت ولی اوباما از نظر نویسندگان این نامه موافق مصالحه است ولی از طرف تندروهایش تحت فشار است … از این نامه باید استقبال کرد.
تقی رحمانی فعال و زندانی سیاسی سابق (پاریس)
​​تقی رحمانی: این نامه را از این طرف ببینید. یک عده آمدند با توجه به انتخاب روحانی که پیام ملت بخشی از انتخاب آقای روحانی این بوده که گفته من می خواهم از جهان تنش زدایی کنم. خب نامه نوشتن به آقای خامنه ای ادامه دارد ولی این سئوال هم به طور غیرمستقیم درکنارش هست. اینها به روحانی خطاب کردند و به اوباما گفتند. اینان می گویند در ایران نمی شود به رهبری نامه نوشت ولی اوباما از نظر نویسندگان این نامه موافق مصالحه است ولی از طرف تندروهایش تحت فشار است. از این منظر هم نگاه کنید.

یک پیام استراتژیک هم توی نامه هست. اینها به منظر حل مساله هسته ای رفتند. ما مسایل بسیار بزرگتری داریم. زندانیان در مورد آزادی هم نامه نوشته اند. ولی برای حل آن مساله باید مساله را زوم کرد و بزرگ کرد. الان آقای روحانی در مصاحبه اش گفت من اراده سیاسی دارم برای حل این مساله. این نامه نوشته شده…

من خلاصه بگویم ما جامعه مدنی ایران و دیگران بیایند این نامه را کامل کنند. به چه شکل؟ یعنی بیایند از این نامه استقبال کنند و بگویند هم به آمریکا و غرب بگویند اگر دستی واقعی برای مصالحه آمد شما پس نزنید و به دولت ایران هم بگویند که در این مذاکرات همانطور که خود آقای روحانی گفت شفاف برخورد کند. یعنی به قصد حل مساله برود. با توجه به اینکه آقای ولایتی توضیح داد مواقعی طرف غربی زده زیر میز و مواقعی هم تیم مذاکره کننده ایرانی از فرصت استفاده نکرده.

پس این نامه را می شود بسط داد. ولی یک مساله را در نظر بگیرید. زندانی تحت فشار… ببینید تحریم ها آنقدر سخت است که یک مرحله شیمی درمانی در ایران بین ۳۰۰ تا ۶۰۰ میلیون تومان است.

آقای رحمانی ممکن است خلاصه کنید؟

به طور خلاصه می شود گفت به نظر من این نامه جهت گیری که دارد باید ازش استقبال کرد و بعد به اصطلاح بهش بال و پر داد. ایرانی های خارج از کشور هم بیایند این نامه را بهتر کنند. یعنی بگویند هم دولت ایران و هم غرب شفاف برای حل مساله بروند چون این خواست جامعه مدنی ایران است.

ممنون. نامه سرگشاده این 55 زندانی سیاسی ایران بلافاصله ترجمه و در روزنامه گاردین بریتانیا چاپ و منتشر شد و در برخی منابع خارجی هم بازتاب یافت. آقای آهی، شما در کنار فعالیت سیاسی برای آنچه برگزاری انتخابات آزاد و تغییر و گذار به دموکراسی توصیف شده در خارج از کشور مناسبات تهران و واشنگتن را طی سالها به دقت دنبال کردید و می کنید. نگاه محافل سیاستگذاری خارجی دست کم نزدیک به باراک اوباما به درخواست رفع تحریم علیه ایران از سوی این 55 زندانی از رییس جمهوری آمریکا چگونه است و چه می تواند باشد؟

این ۵۵ نفر چنان شخصیت هایی هستند که هر جا یک صدا صحبت کنند اثر دارد و روی آن بخش امنیتی و اطلاعاتی آمریکا که گفتم اثر دارد. ولی آیا نتیجه بخش هست؟ به عقیده من خیر.
شهریار آهی — فعال سیاسی و تحلیلگر روابط ایران و آمریکا (استکهلم)
​​شهریار آهی: یک عده توی شورای امنیت آمریکا و دستگاه اطلاعاتی به شدت نگران این هستند که با فشار روزافزون این تحریم ها نظر مردم ایران به آمریکا عوض شود. آمریکا البته همیشه شاهد این بوده که این نظام ۳۵ سال است با شعار مرگ بر آمریکا نمازهای جمعه و جلسات دیگر را برگزار کرده و هر جا توانسته سرباز آمریکایی کشته و هر جایی توانسته مخالفت کرده با منافع آمریکا.

بنابراین ایران را تحت جمهوری اسلامی دوست خودش نمی بیند و مشکلاتی دارد. این مشکلات را نمی شود ندیده گرفت اگر آدم می خواهد نامه بنویسد که اثر بگذارد. البته این ۵۵ نفر چنان شخصیت هایی هستند که هر جا یک صدا صحبت کنند اثر دارد و روی آن بخش امنیتی و اطلاعاتی آمریکا که گفتم اثر دارد. ولی آیا نتیجه بخش هست؟ به عقیده من خیر. مثل بسیار نامه های از این قبیل. چرا؟

دو پیش فرض در سیاست خارجی آمریکا الان هست. یکی این که مذاکره بدون فشار نتیجه نمی دهد. این نتیجه تجربه سال اول اوباما بود. دوم این که وقت خیلی کم است پس فشار باید زیاد باشد. این دو پیش فرض را مفروض را یا باید جواب داد، گفت توهم است، ثابت کرد که واقعیت ندارد یا اینکه به عنوان یک داده گرفت و بر فراز آن یک پیشنهادی داد.

من فکر می کنم خیلی بهتر بود اگر پیشنهادهای مشخصی داده می شد. به حرفهای دکتر ملکی مثل همیشه چیزی نمی توانم اضافه کنم ولی به بهترین وضع این را گفتند. آمریکا با دو نوع مخالفی که در صحنه بین المللی داشته دو نوع تجربه داشته. یکی کشورهایی مثل روسیه و آفریقای جنوبی که معترضان به حکومت از آمریکا خواسته بودند که فشار را روی امر حقوق بشر و آزادی بیشتر کند. یکی حکومت هایی مثل آلمان و ژاپن در زمان جنگ و قبل از جنگ جهانی دوم که از مردم آن هیچ صدایی نمی شنید. خب با نوع اول اختلافات آمریکا به صورت مسالمت آمیز و صلح حل و فصل شد. با نوع دوم به جنگ انجامید.

اگر آمریکا احساس کند که مخالفان جمهوری اسلامی مخالف سیاست های جمهوری اسلامی نیستند و فشار را روی آقای اوباما می خواهند بیاورند و نه حکومت خودشان، من فکر می کنم که کمکی به حل و فصل صلح آمیز این مساله نخواهد شد. مثل آلمان و ژاپن نه مثل روسیه و آفریقای جنوبی.

همان طور که دکتر ملکی گفتند درست این بود که ما مثل ساخاروف مثل ماندلا، مثل النا بائنر عمل کنیم، مثل شرانسکی عمل کنیم و نه مثل ژاپنی ها و آلمانی ها.

آقای ملکی، یکی از دلایلی که ۵۵ زندانی سیاسی ایران آوردند در نامه شان به رییس جمهوری آمریکا برای رفع تحریم و فرصت دادن به دیپلماسی، این است که به نوشته آنها تحریم ها سبب بسته شدن فضای سیاسی داخلی هم می شود، به ویژه که الان با این وضعیت جدید که حسن روحانی انتخاب شده ناهمگون است به نظر آنها. به اضافه اینکه به نظر آنها ضرر تحریم بیشتر از همه به قشرهای آسیب پذیر جامعه می رسد. نظر شما در این باره چیست؟

تا موقعی که نظامی به نام نظام ولایت فقیه در مملکت هست و شخصی به نام آقای خامنه ای همه کاره مملکت هست هیچ تغییر و تحولی به سود مردم انجام نخواهد گرفت
محمد ملکی
​​من خیلی فشرده بگویم. مگر الان وضع ایران چگونه است؟ الان بچه ها از زندان نامه می نویسند. اینها که از باغ و چمن نامه نمی نویسند. این وضع فعلی ایران است. بعد هم از آن طرف در نظر بگیرید. آقای روحانی می آید یکی از (من خودم — در زندان — بودم دیدم) می آید یکی از جانی ترین افراد را به عنوان وزیر دادگستری خودش معرفی می کند. من به دیگران کاری ندارم. در یک چنین شرایطی ما دنبال چه هستیم؟ چرا از گذشته عبرت نمی گیریم؟

بازهم تکرار می کنم. نمی خواهم وقتتان را بگیرم. کسانی که این نامه را امضا کردند مطالعه کنید تمام شان کسانی هستند که همکاران آقای خاتمی هستند یا دوستانی که وزرا یا وکلایشان… اما شخصیت هایی که مورد احترام مردم هستند، شخصیت هایی که به نظر مردم رهبران آینده مملکت هستند، مثل زیدآبادی، خانم ستوده، سلطانی، سیف زاده، مجید توکلی، دادخواه اینها توی نامه نیستند. یعنی نشان می دهد که اینها معتقد به همچو نامه ای نیستند.

تکرار می کنم. تا موقعی که نظامی به نام نظام ولایت فقیه در مملکت هست و شخصی به نام آقای خامنه ای همه کاره مملکت هست هیچ تغییر و تحولی به سود مردم انجام نخواهد گرفت و مملکت و شرایط روز به روز بسته تر خواهد شد، برای اینکه روز به روز مردم هشیارتر می شوند، بیدارتر می شوند و عکس العمل نشان خواهند داد.

آقای رحمانی، صحبت های آقای ملکی را شنیدید. البته در کنار امضا کنندگانی که آقای ملکی نام بردند کسانی هم هستند که از طیف سیاسی خود شما آقای رحمانی و آقای ملکی هم هستند. ولی به نظر منتقدان فعالیت های ضد تحریم اولا سرنوشت پرونده هسته ای ایران در دست حسن روحانی نیست بلکه در دست رهبر جمهوری اسلامی ایران است. ثانیا از نظر آنها سیاست تقویت دولت حسن روحانی علیه تحریم ها چنان که در گفته های آقای ملکی هم پژواک آن را شنیدید مثل سیاست بعضی لنینیست ها و اسلام گرایان در آغاز انقلاب در تقویت روحانیت حامی آیت الله خمینی و آنچه خط امام نامیده می شد می تواند دومرتبه دودش به چشم شما و این 55 زندانی و فعالان سیاسی به حاشیه رانده شده و خارج از حاکمیت در ایران برود و تحریم ها کاهش پیدا کند از نظر اینها اما حاصل برعکس گشایش سیاسی افزایش سرکوبی ها باشد. واکنش شما؟

این افراد به آقای خامنه ای نامه ننوشتند چون می دانند که اثر ندارد. آقای خامنه ای نظرش را گفت آقا برو مذاکره کن ولی من خوشبین نیستم. اینجاست که طرف اگر آقای اوباما که پیام دوستی مردم ایران می دهد باید این را روشن کند.
تقی رحمانی
​​به نظر من این اتفاق نمی افتد. شما اگر جامعه مدنی دارید این جامعه مدنی نهاد می خواهد. این جامعه مدنی پیام دارد. پیامش هم این بود که آقای خامنه ای عقب نشست. حالا تسلیم نشد ولی عقب نشست. عقب نشینی اش هم این بود که صریح گفت من خواستار مذاکره هستم ولی طرف غربی اهل مذاکره نیست.

ما می دانیم که این طرف هم آقای نتانیاهو هست لابی قدرتمند آمریکا که این هم سنگ می اندازد در مذاکرات. ولی یک نکته محوری وجود دارد. الان اراده سیاسی برای حل مشکل وجود دارد. ولی من یک نکته هم به حرف آقای آهی دارم. به این راحتی هم نیست که ایرانی که در منطقه خاورمیانه است مثل ژاپن یا آلمان حل کنند. الان خاورمیانه یک بشکه باروت است. ایران ناامن مساله را بدتر می کند.

سیاست ایران این است که اگر آقای روحانی شکست بخورد ما به طرف کره شمالی شدن برویم. در سیستم کره شمالی جامعه مدنی ایران آب می شود. هیچ گروهی هم در حال حاضر توان تغییر دولت ایران را ندارد. بحث توازن قواست. شما با یک جریان راست افراطی طرف اید که پول نفت دارد از حمایت چین و شوروی برخوردار است و می تواند با سازمان سرکوب خودش کشور را کنترل کند. حالا این دوستان با توجه به بضاعت و منافع خودشان، — تاکید می کنم، منافع خودشان — می گویند آقا راه دموکراسی در ایران تدریجی اینگونه باز می شود. بحث این است.

ما به آقای خامنه ای می خواهیم بگوییم تو صدام نشو چون ما نمی خواهیم مثل مردم عراق شویم. حالا آن طرف هم اگر منافع آمریکا اقتضا می کند که ایران کره شمالی شود خب ما مشکل خواهیم داشت. یا اینکه ایران بشود عراق کل منطقه ناامن می شود.

الان طوری شده که عربستان شده بازیگر منطقه. عربستان در درون حکومتش نه دموکراسی هست نه جناح هست نه حداقل حقوق شهروندی هست. به این خاطر به نظر من در این نامه فرض های پنهانی وجود دارد. این افراد به آقای خامنه ای نامه ننوشتند چون می دانند که اثر ندارد. آقای خامنه ای نظرش را گفت آقا برو مذاکره کن ولی من خوشبین نیستم. اینجاست که طرف اگر آقای اوباما که پیام دوستی مردم ایران می دهد باید این را روشن کند.

اگر آقای اوباما دستی دراز کند و آقای روحانی دست ایشان را رد کند آن موقع جامعه مدنی به آقای روحانی اعتراض خواهد کرد. یک بازی پیچیده سیاسی است. به نظر من دموکراسی این جوری پیش می رود.

آقای آهی، به نظر شما نامه ۵۵ زندانی سیاسی ایران به باراک اوباما در چه صورتی می تواند برای بهبود وضعیت اقتصادی و سیاسی ایران مفید و موثر واقع شود؟

اگر این کار ادامه پیدا کند با همکاری بخشی از اپوزیسیون که واقعا به فکر مردم ایران است و می خواهد مشکل مردم ایران حل شود، آن وقت می تواند سودمند باشد.
شهریار آهی
​​اگر این کار ادامه پیدا کند با همکاری بخشی از اپوزیسیون که واقعا به فکر مردم ایران است و می خواهد مشکل مردم ایران حل شود، آن وقت می تواند سودمند باشد. ولی فقط در این صورت که آقای اوباما که مخاطب بوده دراین نامه ببیند که این عده اثری هم روی سیاست داخل ایران دارند. فشاری هم روی مخالفان آنهایی که می خواهند مساله ایران حل شود در داخل ایران هست. افشاگری علیه آنها می کنند. مقاومت هایی را که درمقابل طرح های سازنده برای حل این مشکل که مسلما از طرف دولت دکتر روحانی مطرح خواهد شد افشاگری خواهند کرد به مردم خواهند گفت که چه کسی مقاومت می کند در داخل ایران در مقابل حل این مساله. آن وقت می تواند سودمند باشد.

آقای ملکی، پیش از ۵۵ زندانی سیاسی ایران، موسی غنی نژاد اقتصاد دان مدافع بازار آزاد و سعید لیلاز روزنامه نگار و کارشناس اقتصادی طیف کارگزاران سازندگی خواستار شکل گیری جنبش ضد تحریم با کمک فعالان جامعه مدنی و مستقل از دولت وحاکمیت شده بودند. به نظر شما زمینه شکل گیری چنین جنبشی در ایران فراهم است یا نه؟

من خودم یکی از مخالفان سرسخت تحریم ها هستم. اما با این روش ها و با این کارها من فکر نمی کنم بشود جلوی تحریم ها را گرفت … فقط شخص خامنه ای می تواند مساله تحریم را حل کند.
محمد ملکی
​​من شرایط را نمی بینم که جنبش مدنی علیه تحریم ها به وجود بیاید. البته تحریم ها همه مخالفش هستند. من خودم یکی از مخالفان سرسخت تحریم ها هستم. اما با این روش ها و با این کارها من فکر نمی کنم بشود جلوی تحریم ها را گرفت.

این تحریم ها را فقط می تواند یک نفر حلش کند. آن هم شخص خامنه ای است. این که از خودخواهی و حرف های بیخود زدن بیاید پایین واقعیت ها را بپذیرد. راه این است.

آقای رحمانی، در شرایطی که میان طیف های رنگارنگ مخالف و منتقد حکومت حتی درون یک طیف مثلا طیف شما و آقای ملکی بر سر مفید و موثر بودن کاهش و رفع تحریم های بین المللی علیه ایران تفاوت نظر هست، چگونه یک جنبش ضد تحریم که شما هم از حامیانش هستید می تواند شکل بگیرد؟

ضمن اینکه خواست ها و آرمانها محترم هستند ولی در سیاست آنچه که مهم است توازن قواست و خواست عمومی جامعه. که می شود یک قدم از آن جلوتر بود.
تقی رحمانی
​​جامعه ایران می تواند بیاید این اختلافات را حل کند. الان موج نامه نگاری به آقای روحانی برای اینکه جامعه مدنی ایران تقویت شود، وزرا تایید شوند راه افتاده. همان جوری که این بخش اکثریت مردم آمدند به آقای روحانی رای دادند. راهی برای نجات از این بحران پیدا کردند. به نظر من خواست عمومی جامعه مدنی ایران که هنوز نهاد قدرتمند مدنی ندارد می تواند به این شکل بدهد.

واقعیت این است که خود دکتر ملکی هم با تحریم ها مخالف است. بحث روی راه حل مناسب است. راه حل ها می توانند به وسیله مردم در نهایت انتخاب شوند. توان مردم ایران و توازن قوای سیاسی استراتژی آدم را مشخص می کند.

ضمن اینکه خواست ها و آرمانها محترم هستند ولی در سیاست آنچه که مهم است توازن قواست و خواست عمومی جامعه. که می شود یک قدم از آن جلوتر بود. فضا می تواند شکل بگیرد.

آقای آهی، اصلا زمینه این هست که چنانچه ۵۵ زندانی سیاسی ایران در این نامه از باراک اوباما درخواست کردند او بتواند در سیاست تشدید تحریم علیه ایران تجدید نظر کند و طبق درخواست آنها کاری کند که ۴۰۰ نماینده کنگره آمریکا متقاعد شوند که مصوبه اخیر تشدید تحریم معوق بماند و برای اجرایی شدن به سنا و بعد به خود رییس جمهور آمریکا محول نشود؟

دولت آقای روحانی می تواند رل بسیار سازنده ای را بازی کند… منتها من فکر می کنم کاری اگر این ۵۵ نفر یا فعالان سیاسی در ایران می خواهند بکنند، همانطور که دکتر ملکی گفتند بیشتر اهتمام شان متوجه مقاومان این راه حل درداخل خود ایران باشد نه نامه نوشتن به اوباما.
شهریار آهی
​​حساب دو دو تا چهارتا می گوید خیر. برای اینکه ۴۰۰ به ۲۰ خیلی نسبت بزرگی است. سه چهارم نمایندگان مجلس سنا هم نامه ای در این جهت به اوباما نوشته اند. بنابراین آقای اوباما بیشتر از دو ثلث مخالف دارد برای سیاست های خودش. ولی می تواند به تعویق بیاندازد. یعنی زمان تنفیذ این مصوبه مجلسین را یک قدری عقب بیاندازد. فرصت بدهد که خودش می خواهد. آقای روحانی هم گفته در اسرع وقت باید این مساله حل شود.

من فکر می کنم که دولت آقای روحانی می تواند رل بسیار سازنده ای را بازی کند. هم خودش موفقیت های درخشانی داشته با رسیدن توافق با غرب در عین حال حفظ منافع ایران. وزیر خارجه ای هم که انتخاب کرده مهارت های زیادی دارد. منتها من فکر می کنم کاری اگر این ۵۵ نفر یا فعالان سیاسی در ایران می خواهند بکنند، همانطور که دکتر ملکی گفتند بیشتر اهتمام شان متوجه مقاومان این راه حل درداخل خود ایران باشد نه نامه نوشتن به اوباما.

آمریکایی ها فکر می کنند ما با کوبا مشکل داریم. آیا می توانید تصور کنید که یک عده از مردم آمریکا به فیدل کاسترو یا رائول کاسترو نامه بنویسند؟ به رییس جمهور خودشان نامه می نویسند. به حکومت خودشان فشار می آورند. چرا ایرانی ها این کار را نمی کنند؟ همانطور که دکتر ملکی گفتند.

آقای رحمانی مثل اینکه شما می خواهید در پایان دو جمله ای بیافزایید. خیلی کوتاه.

قبل از این، نامه به مقامات جمهوری اسلامی نوشته شده و (این گونه اقدامها) باز هم ادامه خواهد داشت.
تقی رحمانی
​​
نامه به مقامات ایران نوشته شده بارها و بارها. این تفریبا دو طرفه است. این نامه درمقطع خاصی نوشته شده. بعد از نظر آقای خامنه ای بعد از موضع آقای روحانی، بعد از رای مردم ایران. قبل از این هم نامه نوشته شده به مقامات جمهوری اسلامی و بازهم ادامه خواهد داشت.

خودنویس: ۵۵ نفر از زندانیان سابق سیاسی که اینک در تبعید به‌سر می‌برند، با اشاره به انتخاب یک «جنایت‌کار» به عنوان وزیر دادگستری، از اوباما خواسته‌اند با نگاهی به وضع حقوق بشر در ایران، با نظام ایران سازش نکند.

نامه سرگشاده «حقوق بشری» زندانیان سابق سیاسی و در تبعید به باراک اوباما برای پایان مماشات با جمهوری اسلامی، که از سوی منوچهر محمدی در اختیار خودنویس قرار گرفته، به شرح زیر است:

پرزیدنت باراک اوباما، رئیس جمهوری محترم ایالات متحدهٔ آمریکا

ما بازماندگان و زندانیان سابق سیاسی ایران، که حکایت رنج و دردمان برای همیشه در تاریخ ثبت شده، ما هم‌بندان و هم‌رزمان «فرشته علیزاده»ها، «ندا آقا سلطان»ها، «فرزاد کمانگر»ها، «فیض مهدوی»ها، «اکبر محمدی»ها ، «سعید زینالی»ها ، «امیدرضا میر صیافی»ها، «امیر ساران»ها، «حجت زمانی»ها، «افشین اسانلو»ها، «کرمی خیر آبادی»ها، «رجبی»ها، «روح الامینی»ها، «سهراب اعرابی»ها، «اشکان سهرابی»ها، «تامی حامی‌فر»ها، «محمد مختاری»ها، «کیانوش آسا»ها و هزاران اعدامی و قتل و کشتارها که قربانی جهل و جنون جمهوری اسلامی ایران شده‌اند، مراتب نارضایتی‌ و اندوه فراوان خود را از استمرار سیاست مماشات دولت شما با نظامی که بزرگ‌ترین جنایات را بر ملت ایران روا داشته؛ به اطلاع شما و ثبت در تاریخ رسانده؛ یادآوری می‌کنیم نامه‌ای که این روزها به نام «زندانیان سیاسی سابق و فعلی‌» برای شما ارسال شده، و مورد تبلیغ قرار گرفته؛ صرف‌نظر از حقیقت یا عدم حقیقت امضاها، تلاشی برای آن است که استبداد، جان تازه‌ای بیابد.

این روزها گروهی ساده‌دل، سر کار آمدن جنایت‌کارانی بزرگ چون مصطفی پور محمدی را که تنها در سال ۱۳۶۷ احکام اعدام ۴هزار زندانی سیاسی را صادر کرده‌ند، با این فکراشتباه که او، و چون او، ناجی مردم ایران خواهند بود، جشن گرفته‌اند.

بسیاری از امضاکنندگان آن نامه که از شما خواسته‌اند با «قاتلین ملت ایران» مهربان باشید، از مقام‌ها و بلند پایه‌گان اصلاح‌طلب سابق نظام جمهوری اسلامی هستند، که از یک سو، فراموش کرده‌اند که خود به‌علت روح آزادی‌خواهی مورد خشم و غضب رهبری قرار گرفتند و به زندان افتاده‌اند و از سوی دیگر، به دلیل همین تحمل رنج در سالیان حبس‌شان از سوی فرقه رهبری، مورد احترام ما دیگر زندانیان سیاسی سابق هستند، چرا که ما خود به واقع از زندان کشیده‌های رنج‌دیده‌ای چون آنان هستیم و رنج آنان را نیز رنج خود می‌دانیم.

اگر چه به واقع باید اذعان نمود که آنان در محاسبات، فریب قواعد بازی سیاسی ولی‌ فقیه «اصلاح‌ناپذیر» را خورده و به میدان باز گشته‌اند تا بار دیگر به اشتباه، هم افکارعمومی غرب و آمریکا را به استمرار مماشات با استبداد حاکم بر ایران ترغیب نمایند و هم نظام ولی فقیه را چون زمان دولت اصلاحات از بحران مشروعیت برهانند و موجبات تثبیت و بقای عمر نظام او را فراهم سازند. با اینکه همگی به‌خوبی واقفند که مطابق قانون اساسی، رییس جمهوری در برابر رهبری، نه تنها «هیچ‌کاره» است، بلکه به واقع فرمان‌بر و خادمی برای رهبر بیش نیست.

کاش آن زندانیان ارجمند، به‌جای نامه‌ای سیاسی برای حفظ رژیم ولی فقیه به شما، از شما و دیگر رهبران سیاسی دنیا و دبیر کل سازمان ملل متعهد می‌خواستند که به جد بر رهبری ایران فشار وارد آورند تا احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر آن سازمان مجوز ورود به ایران را دریافت، و از اعدام همزمان با آغاز به کار ریاست جمهوری حسن روحانی که به خواست رهبری انجام می‌گیرد، گزارش تهیه کند وسپس به استحضار دنیا برساند!

هم‌چنان که در زمان ریاست جمهوری دولت اصلاحات خاتمی با اراده و خواست رهبری، اعدام و سنگسار صورت می‌گرفت، اما نه تنها رییس دولت اصلاحات کاری ساخته نبود، که برای حفظ قدرت و موقعیت خویش از مردمی که به او اعتماد کرده بودند طلب کمک نکرد؛ مردمی که به او رای داده بودند. او متاسفانه درمواقع نیاز، حتی به شیوه صحیح مسالمت آمیز و دموکراتیک، از مردم کمک نخواست، چرا که تا به‌زعم خویش، رهبری به واقع ضد مردمی را نیازارد ورهبر جمهوری اسلامی،به تقابل با او بر نیاید.

آنچه برای ما زندانیان سابق امضا کننده این نامه «حقوق بشری» در دوره حسن روحانی عیان است، تحقق چیزی بنام تکرار «دور تسلسل باطل» خواهد بود و بس. چرا که آزموده را نه یک بار، بلکه چندین بار آزمودن آن‌هم با وجود شخص بی‌ظرفیت و بیماری چون خامنه‌ای که به‌عنوان رهبری در راس نظام می‌باشد، خطاست.

آقای رئیس جمهوری

دولت آمریکا در حالی‌ به تبادل پیام‌های دوستی‌ با رئیس جمهور جدید نظام مشغول است که نگاهی‌ به پرونده وزرای پیشنهادی ایشان نشان خبر از شدت یافتن نقض شدید حقوق بشر در دوران زمام‌داری ایشان می‌دهد. مجبور به یادآوری نمونه‌ای از نگاه ضّد بشری حاکم بر کابینه پرزیدنت حسن روحانی هستیم:

وزیر دادگستری ایشان که نماد دیدگاه دولت در برابر مقوله «عدالت» است، کسی است که بیشترین بی‌ عدالتی‌ها را در حق ما و هموطنان ما روا داشته. بر اساس گزارش سازمان دیده‌بان حقوق بشر که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، پورمحمدی به دلیل عضویت در هیات ۳ نفره اعدام سراسری ۳۸۰۰ زندانی سیاسی موسوم به «هیست مرگ»، به جنایت علیه بشریت متهم شده است.(وی در آن زمان سمت معاونت وزارت اطلاعات را بر عهده داشت)

همچنین وی متهم به مشارکت در قتل روشنفکران و روزنامه‌نگاران منتقد حکومت ایران موسوم به قتل‌های زنجیره‌ای بوده است. در گزارش سازمان دیده‌بان حقوق بشر، تمام این قبیل اقدامات فراقانونی و با برنامه‌ریزی برشمرده شده است.

آقای رئیس جمهوری

شاید تحلیل شما در توجیه روی‌کرد سازش با دولت جدید در ایران این باشد که در انتخابات اخیر ۱۸ میلیون ایرانی به حسن روحانی رای داده‌اند و ایشان منتخب ملت است؛ در پاسخ به این شائبه می‌توانید با مراجعه به شیوه رای‌گیری در جمهوری اسلامی به راحتی‌ دریابید که شرایط اقتصادی، روانی‌ و امنیتی در ایران بگونه‌ای‌ای است که ملت علاوه بر اینکه از بیم مشکلات ناشی‌ از عدم شرکت در انتخابات از قبیل اخراج از کار و تحصیل، به‌طور بی‌ سابقه‌ای در تنگنای اقتصادی و سیاسی اسیر بوده و مجبور هستند بین بد وبدتر، بد را برگزینند.

بی‌ گمان ادامه لابی‌ گری و مماشات با چنین باندی که آمر و عامل قتل، کشتار، و آوارگی صدها هزار ایرانی بوده‌اند؛ اشتباه فاحشی است که می‌تواند در فردای آزادی ایران به روابط دوستانه ملت‌های ایران و آمریکا لطمات جبران ناپذیری وارد آورد.

فلذا امضا کنندگان نامه حاضر که مشتی از خروار و زندانیان سیاسی و حقوق بشری ستم‌کشیده و در تبعید می‌باشند، شما ودولت شما را به قطع لابی‌گری و سازش با رژیم جنایتکار تهران فرا خوانده، مصرانه تقاضای برچیدن کانون‌ها و لابی‌های سنتی‌ جمهوری اسلامی در ایالات متحدهٔ را داریم.

یقین داشته باشید هم‌وطنان رنجدیده ما در داخل با نگرانی‌ و حساسیت موضوع مذاکره احتمالی آمریکا با جنایت‌کاران حاکم بر ایران را پیگیری می‌کنند.

با بیشترین و بهترین احترام

امضای ۵۵ نفر از زندانیان سیاسی در تبعید به ترتیب حروف الفبا

هومن آرمندی- بابک اجلالی – افشین اعرابی – بهنام امینی (مهیستان بختیاری ) – مهدی اختری – جمشید امینی – رضا (سیروس ) اشرفپور – محسن باپیری – بهروز جاوید تهرانی – بهزاد جان پناه – فرزاد جان پناه – پارسا جعفری – آرمان چاروستایی – فرزاد حمیدی – بابک حشمت ساران – هوشنگ خسرو تاج – جلال رودگر – میثم رودکی – درویش رنجبر – ایمان رضایی – سعید رضایی – محمد زمانی – علی سرمدی – مهدی ساکی – مهرداد سید عسگری – فتاح سبحانی – مرتضا شهبازی – حمید علیزاده – سید مصطفا علوی – ماشاء الله عباس زاده – عیسا علیپور – رضا قبادی – حامد کاوسی – یاسر کریمی – هوشنگ قاسمی – صبا لطفی – اکبر لکستانی – کاسپین ما کان – مهرداد لهراسبی – رضا مبین – افشین مهاجری نژاد – مهرداد ماجدی – اباذر مهرانی – کامران ملک موتی – امیر حسین موحدی – امین موحدی – مجید میرزایی – منوچهر محمدی – رضا محمدی – حامد مرادی – امید نبوی – فرزاد نیکزاد – بهنام وفا سرشت – انصافعلی هدایت – یاور یزدان پناه

امین موحدی: باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا ،در پاسخ به نامه جمعی‌ از زندانیان سیاسی فعلی و سابق با انتشار نامه‌ای از ابراز احساسات آنان نسبت به جمهوری اسلامی قدردانی‌ کردند.متن پاسخ معظم له بدین شرح است

!آقایان و خانمهای فعلی‌ و خواهران و براداران سابق

نامه سراسر از مهر و محبت شما را خواندم، اما در این نامه بیش از آنچه که به حقیر اظهار محبت داشته باشید به جمهوری اسلامی و سید علی‌ خامنه‌ای اظهار ارادت کرده ا ید که این کمی‌ تا قسمتی‌ جای تعجب داشت و دارد
می‌پرسید کجا به جمهوری اسلامی اظهار لطف فرموده اید؟ عرض کنم خدمت با سعادتتان تقاضای شما از من مبني بر رفع تحريم جمهوري اسلامي، اظهار لطف در حق هیچ بنی‌ بشری نیست جز سید علی‌ خامنه ای، من نمیدانم شما چگونه آدمهاي سیاسی هستید که تقاضای بخشش و دادن فرصت به کسی‌ را می‌کنید که به گفته خودتان، شما را تبدیل به زندانی سیاسی از نوع سابق و فعلی نموده است؟

با این وجود من حاضر هستم در صورت یافتن پاسخی برای چند سوال کلیدی در رابطه بانحوه نگارش و انتشار و امضاهای نامه، نه تنها به تقاضای شما مبنی بر رفع تحریم جمهوری اسلامی لبیک بگویم بلکه به دین مقدس اسلام نیز مشرّف شده و از مشرکین و شیاطین به خصوص شیطان بزرگ، آمریکا اعلام برائت بنمایم.

:اما سوالات اساسی‌ از این قرارند

۱-ابتدا باید امضاهای زده شده به تایید اداره تشخیص هویت کاخ سفید برسد و معلوم شود این امضاها حقیقی‌ هستنديا نه؟ چرا که حقیر در بین امضا کنندگان اسامی را دیدم که مدتها ست در بند‌های انفرادی به سر میبرند !حال چگونه توانسته اند به ما نامه نوشته و زیر آنرا امضا نمایند بر ما پوشیده هست. البته به اف بی‌ آی و سی‌ آی‌ای، دستور صادر کردیم در این رابطه تحقیق کنند که نتیجه تحقیقات به شرح زیر تقدیم میشود .

هر دو اداره فوق الذکر پاسخ داده اند این قضیه فقط در صورتی‌ قابل تحقق است که زندانیان محبوس فعلی در بند‌های انفرادی یا موفق شده اند با حفر تونل خود را برای ساعاتی‌ به اولین کافی‌ نت رسانیده و پس از نوشتن نامه و هماهنگی با زندانیان سابق خارج از زندان (که اکثریت‌شان در خارج کشور ساکن هستند) زیر نامه را امضا و دوباره از راه همان تونل به داخل زندان برگشته باشند! و یا اینکه ببخشید … راه دیگری اصلا وجود ندارد .

حال با فرض موفقیت زندانیان در حفر تونل و خروج از زندان و حتا رسیدن به کافی‌ نت، این سوال پیش میاید که آنها اصلا چگونه توانسته اند نامه به این بلندی، برای من بنویسند چرا که با سرعت لاک پشتی‌ اینترنت در ایران سالها وقت برای نوشتن و ارسال چنین نامه بلندی لازم می‌باشد !

۲- در بین اسامی امضا کننده بسیاری از مقامات لشکری و کشوری سابق جمهوری اسلامی دیده میشود لذا می‌بایست به جای نوشتن “نامه جمعي از زندانی سیاسی فعلی‌ و سابق به باراک اوباما” در تیتر نامه نوشته میشد .نامه جمعی‌ از مقامات لشکری و کشوری سابق و زندانیان سیاسی فعلی‌ به باراک اوباما که حقیر باشم

۳-شگفت انگیز‌ترین نام امضا کننده، دختر رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام است که در اين رابطه بايد عرض کنم اولا برای مابسیار مهم است که بدانیم ایشان این نامه را با هماهنگی‌ پدرشان نوشته و امضا فرموده اند یا خودسرانه اقدام به این کار کرده اند؟ دختر کو ندارد نشان از پدر، تو بیگانه خوانش نخوانش دختر. ثانيا بالاخره ما تکلیف خودمان را با این خانواده محترم نفهمیدیم که آیا اینها مخالف نظام هستند؟ موافق نظام هستند؟ زندانی سیاسی هستند یا …آقا به خدا گیج شديم یکی‌ به دادمان برسد.

۴- آنگونه که از امضاهای دیگر بر میاید تعدادی دیگر از امضا کنندگان پیش از این در نامه‌های خصوصی خود به ما، از ما از ما خواسته اند که نه تنها تحریم‌ها را شدت ببخشیم بلکه تاکید کرده اند می‌باید به ایران حمله نظامی هم بشود، حال ناگهان طي یک نامه علنی به ما، از ما میخواهند که تحریم را بشکنیم! جل الخالق آدم به اين دورويي در عمرم نديده بودم !

در پایان ضمن تشکر از اظهار لطف شما آقایان و خانمهای فعلی‌ و برادارن و خواهران سابق اعم از مقامات لشکری و کشوری و…نسبت به جمهوری اسلامی و سید علی‌ خامنه ای! در صورت یافتن پاسخ حتا یکی‌ از سوالات بالا نه تنها دستور لغو تحریم‌ها را صادر خواهم کرد بلکه في الفور، دو سه‌ فروند موشک قاره پیمای مجهز به کلاهک هسته‌ای، به عنوان هدیه تقديم سید علی‌ خامنه‌ای خواهم نمود تا هرگونه که به صلاح جهان اسلام ميدانند از آنها استفاده فرمایند.

با احترام: باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا
——————-
کپی اصل نامه به باراک اوباما را از این لینک بخوانید و حرص بخورید

بی‌بی‌سی: رئیس جمهوری آمریکا نتیجه انتخابات اخیر ایران را نشانه تمایل مردم این کشور به تغییر در سیاست‌های جمهوری اسلامی توصیف کرده است.

باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده، در مصاحبه‌ای با چارلی رز از شبکه پی‌بی‌اس آمریکا که بامداد سه شنبه، ٢٨ خرداد (١٨ ژوئن) در دسترس قرار گرفت، در پاسخ به سئوالی در مورد انتخابات ایران گفت: “فکر می‌کنم نتیجه انتخابات نشان می‌دهد که مردم ایران مایل به حرکت در جهتی متفاوت هستند.”

از آقای اوباما سئوال شده بود که در مورد این انتخابات، که با شرکت ٧٥ درصد رای دهندگان و پیروزی “میانه‌روها” به نتیجه رسید، چه نظری دارد و این انتخابات را نشانگر چه فرصت‌هایی می داند؟

رئیس جمهوری آمریکا افزود: “اگر این انتخابات را با خشونت و سرکوبی که در جریان انتخابات ریاست جمهوری قبلی ایران روی داد مقایسه کنید، آشکارا شاهد فضایی مثبت‌تر در آن کشور هستید.”

به گفته آقای اوباما “در این رای‌گیری، مردم ایران این توصیه تندروها و روحانیون را رد کردند که می‌گفتند در مورد هیچ چیز، هیچگاه و هیچ وقت نباید مصالحه شود.”

باراک اوباما همچنین گفت که در داخل ایران “عطشی برای تعامل مثبت‌تری با جامعه جهانی وجود دارد.”

رئیس جمهوری آمریکا در این مصاحبه در مورد حسن روحانی، برنده انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری ایران نیز اظهار نظر کرد. وی گفت: “در مورد آقای روحانی که این انتخابات را برده است، فکر می کنم که تمایل خود را به تغییراتی در نگرش ایران نسبت به بسیاری از مسایل بین‌المللی نشان داده است.”
حسن روحانی

اوباما معتقد است روحانی تمایل خود را به تغییر در نگرش ایران نسبت به مسایل بین‌المللی نشان داده است

وی در عین حال هشدار داد که “با اینهمه، باید بدانیم که تحت نظام حکومتی آنان، بسیاری از تصمیم‌ها را رهبر ارشد [جمهوری اسلامی] می‌گیرد.”

رئیس جمهوری آمریکا گفت که به همین دلیل، لازم است روند نحولات در ایران را زیر نظر داشت و دید که شرایط طی چند هفته یا چند ماه یا چند سال آینده چگونه شکل می‌گیرد.

با اینهمه، باراک اوباما اظهار داشت که “فکر می‌کنم که یک احتمال قوی وجود دارد که ایرانیان تصمیم بگیرند تا پیشنهاد ما برای تعاملی اساسی و با محتوا را بپذیرند.”
انتظار از ایران

رئیس جمهوری آمریکا در توضیح دیدگاه دولت خود نسبت به سیاست‌های جمهوری اسلامی گفت: “نکته اصلی ما این بوده که به جامعه جهانی نشان دهید که به معاهدات و تعهدات بین‌المللی خود عمل می‌کنید و در پی تولید تسلیحات هسته ای نیستید.”

به گفته آقای اوباما، بر این اساس “حیطه وسیعی از اقدامات برای عادی سازی روابط ایران با جهان وجود دارد اما ما هنوز نمی‌دانیم که آیا آنان مایل به پذیرش این پیشنهاد هستند یا نه.” وی اظهار داشت که در تمام دوره اول ریاست جمهوری خود که ثابت کرده بود آماده گفتگو با ایران است، چنین تمایلی از سوی ایرانیان مشاهده نشد. دوره اول ریاست جمهوری آقای اوباما در سال ٢٠٠٩ آغاز شد و او دوره دوم را از اوایل سال جاری میلادی آغاز کرد.

مصاحبه‌کننده در سئوال دیگری پرسید: “آیا شما آمادگی دارید که یکی از مقامات دولت آمریکا فورا با آنان گفتگو کند یا اینکه چنین گفتگوهایی منوط به برآورده شدن شروط دیگری است؟”
آیت الله خامنه ای

اوباما: تحت نظام حکومتی آنان، بسیاری از تصمیم‌ها را رهبر ارشد [جمهوری اسلامی] می گیرد

رئیس جمهوری آمریکا پاسخ داد که “نه، نظر کلی من این است که ما آماده گفتگو هستیم، اما از مجرای گروه ١+٥ و مجاری دوجانبه بالقوه.”

در مورد نتیجه مورد انتظار از چنین گفتگوهایی، وی گفت: “ما آگاهی داریم که نمی‌توان به عنوان پیش شرط مذاکره، خواستار شد تمامی مشکلات پیشاپیش حل و فصل شود، اما باید این واقعیت نیز مورد شناسایی قرار گیرد که تحریم‌هایی که به اجرا گذاشته ایم، که سنگین تحریم‌هایی هستند که تا کنون در مورد ایران اجرا کرده‌ایم، بدون گام هایی قابل توجه در قانع کردن جامعه جهانی در این مورد که ایران در صدد دستیابی به تسلیحات اتمی نیست نمی‌تواند لغو شود.”

رئیس جمهوری آمریکا در ادامه گفت که “تا جایی که مبنای گفتگو درک شده باشد، فکر نمی‌کنم مانعی برای اقدام وجود داشته باشد.”

بخش‌های دیگر این مصاحبه به انعکاس دیدگاه‌های رئیس جمهوری آمریکا در زمینه مسایل دیگر از جمله بحران سیاسی سوریه اختصاص داشت.

آقای اوباما که در حال حاضر برای شرکت در اجلاس سران گروه هشت قدرت اقتصادی جهان در ایرلند شمالی به سر می برد، پیشتر در اولین واکنش عمومی به نتیجه انتخابات اخیر ایران، نسبت به انتخاب حسن روحانی ابراز “خوشبینی محتاطانه” کرد و گفت با اتمام انتخابات “شاید بتوان گفتگوهایی را در پیش گرفت که حل بحران هسته‌ای ایران را ممکن کند.”

رئیس جمهوری روسیه نیز که در کنفرانس خبری مشترک با رئیس جمهوری آمریکا سخن می‌گفت، ابراز امیدواری کرد که انتخابات اخیر، فرصت تازه ای را برای حل بحران هسته‌ای ایران فراهم کند.