اخبار

بی‌بی‌سی: رسانه‌های اسرائیلی می‌گویند فرانسوا اولاند در طول سفر آقای نتانیاهو نارضایتی خود را از حضور او بروز داده است

رسانه‌های اسرائیل گزارش داده‌اند که دولت فرانسه مخالف سفر بنیامین نیتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل به پاریس برای شرکت در راهپیمایی “اتحاد” در روز یکشنبه ۱۱ ژانویه بوده است.

روزنامه هاآرتص به نقل از منابع خود در دولت اسرائیل گزارش داده که فرانسوا اولاند، رئیس جمهور فرانسه در پیامی که برای آقای نتانیاهو فرستاده صراحتا از او خواسته که در راهپیمایی شرکت نکند.

پیش از آن شبکه دوی تلویزیون اسرائیل هم گزارش مشابهی را منتشر کرده بود.

به گزارش هاآرتص، ژاک اودیبر، مشاور امنیت ملی آقای اولاند با یوسی کوهن، همتای اسرائیلی‌اش تماس گرفته و گفته، خواسته آقای اولاند این است که تمرکز راهپیمایی روی اعلام همبستگی با فرانسه باشد و او می‌خواهد از هرگونه موضوع جنجالی دیگر مانند روابط یهودیان و مسلمانان یا تنش میان اسرائیل و فلسطینی‌ها اجتناب شود.

بنا بر این گزارش آقای اودیبر ابراز امیدواری کرده که آقای نتانیاهو دشواری‌های چنین سفری را درک کند و اعلام کند که به پاریس نخواهد آمد.

آن طور که شبکه دو تلویزیون اسرائیل گزارش داده آقای نتانیاهو در ابتدا خواسته فرانسه را پذیرفته و روز شنبه مسائل امنیتی را دلیل حضور نیافتن در راهپمایی پاریس عنوان کرده است.
بنا بر گزارش‌ها رئیس جمهور فرانسه در مراسم کنیسه بزرگ پاریس بعد از شروع سخنرانی آقای نتانیاهو محل را ترک کرده است

اما شنبه شب بعد از آن که وزرای خارجه و دارایی اسرائیل اعلام کردند که به پاریس می‌روند، آقای نتانیاهو هم نظرش را تغییر داده و دفتر نخست وزیری اسرائیل به کاخ الیزه اعلام کرده که او در راهپیمایی شرکت خواهد کرد.

دولت فرانسه هم در واکنش به اسرائیلی‌ها گفته که در این صورت محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی را هم به این مراسم دعوت خواهد کرد و علاوه بر آن دیداری دوجانبه میان آقای عباس و اولاند صورت خواهد گرفت.

هاآرتص هم گزارش داده که بعد از تغییر نظر آقای نتانیاهو، مشاور امنیت ملی فرانسه “با عصبانیت” به همتای اسرائیلی‌اش گفته که این تصمیم “تا زمانی که فرانسوا اولاند رئیس جمهور فرانسه و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل باشد، تاثیر مخربی روی روابط دو کشور خواهد داشت”.

هاآرتص می‌گوید نارضایتی آقای اولاند از حضور نتانیاهو، یکشنبه شب و در مراسمی که بعد از راهپیمایی در کنیسه بزرگ پاریس برگزار شده، مشهود بوده است.

بنا بر این گزارش آقای اولاند که در بیشتر مراسم حضور داشته و روی صندلی نشسته بوده، بلافاصله بعد از شروع سخنرانی آقای نتانیاهو از جایش بلند می‌شود و زودتر از موعد مراسم را ترک می‌کند.

هنوز واکنشی رسمی به گزارش رسانه‌های اسرائیلی درباره سفر آقای نتانیاهو به پاریس منتشر نشده است.

عصرایران: وزیر اطلاعات اسراییل گفت:می توان توافق را به تاخیر انداخت و با ایجاد فشار بیشتر به ایران ، این کشور را واداشت تا از مواضع کنونی خود در موضوع هسته ای عقب نشینی کند.
مقامات رژیم اسراییل در دو روز گذشته بر حملات لفظی و تهدیدهای خود در موضوع برنامه هسته ای ایران افزوده اند.

به گزارش عصر ایران پس از هشدار روز یکشنبه نتانیاهو درباره توافق هسته ای به گفته او “بد” قدرت های جهانی با ایران در موضوع هسته ای، دو وزیر کابینه او روز گذشته در مصاحبه با رادیو اسراییل با هشدار به کشورهای طرف مذاکره با ایران، آنها را از توافق هسته ای با ایران بازداشتند.

“یووال اشتینیتز” وزیر اطلاعات اسراییل روز گذشته در مصاحبه با رادیو اسراییل با هشدار به کشورهای گروه 1+5 گفت : این کشورها چه اصراری به توافق با ایران تا مهلت تعیین شده 24 نوامبر دارند.

او گفت: می توان توافق را به تاخیر انداخت و با ایجاد فشار بیشتر به ایران ، این کشور را واداشت تا از مواضع کنونی خود در موضوع هسته ای عقب نشینی کند.

اشتینیتز با اشاره به اینکه قدرت های جهانی تهدید برنامه هسته ای ایران را درک می کنند، اما افزود: برخی از قدرت ها احساس می کنند مشکلات مهم تر و فوری تری از جمله تهدید داعش وجود دارد و از این رو می خواهند برای حل بحران داعش به هر نحوی شده موضوع ایران را از روی میز بردارند تا موضوعات مهم تر از جمله داعش را حل و فصل کنند.

او مدعی شد: درست است که مساله دولت اسلامی (خلافت خود خوانده گروه تروریستی داعش) یک تهدید است اما تهدید اصلی همچنان از ناحیه خلافت قدیمی اسلامی (ایران) است.

آویگدور لیبرمن وزیر خارجه اسراییل نیز در مصاحبه ای مشابه با رادیو اسراییل ، ایران را به طور تلویحی به حمله یکجانبه اسراییل تهدید کرد.

لیبرمن با اشاره به اینکه اسراییل باید امنیت شهروندان خودرا تامین کند، گفت: اگر شما بخواهید شلیک کنید نباید بگویید می خواهیم شلیک کنیم، باید این کار را بکنید.

لیبرمن افزود: مقامات اسراییل به اندازه کافی درباره تهدید ناشی از برنامه هسته ای ایران حرف زده اند، اما اکنون زمان عمل است نه حرف زدن.

رادیوفردا: آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران، روز پنجشنبه ۲۴ مهر در ديدار با دبيرکل جهاد اسلامی فلسطين، جنگ با اسرائيل را يک «جنگ سرنوشت‌ساز» خواند که «بايد تکليف را نهايی کند».

وی افزود: «جريان مقاومت بايد روز بروز بر آمادگی‌های خود بيفزايد و ذخاير قدرت را در داخل غزه افزايش دهد».

به گزارش خبرگزاری‌ها، علی خامنه‌ای افزود: «بايد کاری کرد که دشمن همان نگرانی‌هايی را که از ناحيه غزه دارد، از طرف ساحل غربی [کرانه باختری رود اردن] نيز احساس کند».

رهبر جمهوری اسلامی روز اول مرداد نيز خواستار «مقاومت قاطع و مسلحانه» در برابر اسرائيل تا پيش از نابودی آن شد و گفت که فلسطينی‌ها بايد کرانه باختری را مثل غزه، «مسلح» کنند.

سپاه پاسداران نيز پيشتر بر لزوم تسليح کرانه باختری و افزايش توان موشکی فلسطينی‌ها تاکيد کرده بود.

کرانه باختری رود اردن در اختيار تشکيلات خودگردان فلسطينی به رهبری محمود عباس است که از روند صلح با اسرائيل حمايت می‌کند. نوار غزه نيز در اختيار گروه رقيب آن، حماس است که چند سال است از سوی اسرائيل در حصر قرار گرفته و حماس راه مقابله با اين کشور را درگيری نظامی می‌داند.

رمضان عبدالله دبيرکل جهاد اسلامی فلسطين نيز گزارشی از جنگ ۵۱ روزه به رهبر جمهوری اسلامی ارائه داد و گفت: «اگر کمک‌های موثر و راهبردی ايران نبود، امکان مقاومت و پيروزی در غزه فراهم نمی‌شد».

گروه جهاد اسلامی فلسطين در ليست تروريستی بسياری از کشورها از جمله ايالات متحده قرار دارد.

آقای خامنه‌ای، جنگ ۵۱ روزه و «مقاومت منطقه‌ کوچک غزه با جمعيت و امکانات محدود در مقابل اسرائيل را، يک مسئله مهم و حيرت‌آور خواند».

نوار غزه در جنگ تابستان گذشته ميان ارتش اسرائيل و تشکل‌های مسلح فلسطينی با ويرانی گسترده‌ای روبرو شد. فلسطينی‌ها می‌گويند دستکم يکصد هزار فلسطينی خانه‌های خود را در حملات هوايی سنگین اسرائيل از دست داده‌اند.

موشک‌پرانی شبه‌نظاميان فلسطينی و حملات اسرائيل به نوار غزه، ۲۶ ماه اوت با بر جای گذاشتن بيش از ۲۱۰۰ قربانی فلسطينی به پايان رسيد. اکثر قربانيان فلسطينی غيرنظامی بودند.

در طرف اسرائيل ۷۳ نفر کشته شدند که ۶۷ نفر آنها نظامی بوده‌اند.

بی‌بی‌سی: بی بی سی شواهدی را به دست آورده که به نظر می رسد، سرقت اسرار نظامی اسراییل از دو شرکت دولتی این کشور را توسط هکرها تایید می کند.

این دو شرکت سیستم دفاعی گنبد آهنین را طراحی کرده اند.

این سرقت اطلاعات اولین بار روز دوشنبه، در وبلاگ مربوط به مسائل امنیتی برایان کربز منتشر شد.

دو شرکت اسراییلی نقض حریم امنیتی سیستم محرمانه خود را انکار می کنند.

با این همه گروهی که برای اولین بار این عملیات سرقت اطلاعات را ردیابی کرده است به بی بی سی اجازه دسترسی به یک گزارش امنیتی را داده که نشان می دهد صدها فایل و پرونده کپی شده اند.

این اسناد که در یک دوره یک ماهه سرقت شده اند با موشک های پیکان ۳، پهپادها یا هواپیماهای بدون سرنشین و راکت های بالستیک ارتباط دارند.

شرکت سایبر انجنیر سرویسز فعالیت هکر ها را در طول ۸ ماه بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ دنبال کرده است.

بر اساس گزارش این شرکت اطلاعاتی که هکرها سرقت کرده اند اینطور نشان می دهد که به دنبال جزییات امنیتی اطلاعاتی سپر گنبد آهنین بوده اند.

سپر گنبد آهنین سیستم دفاع ضد موشکی پیچیده ایست که می تواند راکت و توپ های شلیک شده را ردیابی و منهدم کند.

این تکنولوژی به دلیل جلوگیری از کشته شدن بسیاری از شهروندان اسراییلی در طول جنگ با شبه نظامیان از غزه اعتبار زیادی پیدا کرده است.

گزارش شرکت سایبر انجنیر سرویسز که در سال ۲۰۱۳ تهیه شده است در عین حال نشان می دهد سرقت اطلاعاتی با ابزار بسیار پیچیده ای انجام شده که با ابزارهای مورد استفاده هکرهای چینی در نفوذ به شرکت های صنایع دفاعی آمریکا مشابهت دارد.

دولت چین هرگونه دست داشتن در این حملات سایبری را انکار کرده است.

اما به گزارش شرکت سایبر انجنیرز می گوید ” اطلاعات جمع آوری شده نشان می دهد به احتمال بسیار قوی عاملان این حمله سایبر از چین هستند”

بر اساس این گزارش نتیجه فوق از راه نظارت بر شبکه های هک شده، و موقعیت آی پی یا نشانی اینترنتی که اطلاعات از آن استخراج شده به دست آمده است.
سرقت چندین گیگا بایت اطلاعات

آمریکا قصد دارد در تحقیقات مربوط به گنبد آهنین سرمایه‌گذاری کند

شرکت سایبر انجنیر سرویسز از مریلند فعالیت می کند و اطلاعات سرقت شده از دو پیمان کار اصلی دفاعی اسراییل را را ردیابی کرده است.

یک سخنگوی شرکت صنایع هوایی اسراییل ابتدا در گفتگو با برایان کربز تایید کرده بود که سرقت اطلاعاتی انجام شده و “مراتب به مقام های مسئول گزارش شده است”.

با این هم کمی بعد این شرکت گفت اطلاعات گزارش شده درباره نشت اطلاعات حساس غلط است و تنها “شبکه غیرنظامی و غیرمحرمانه” این شرکت هدف قرار گرفته است.

یک سخنگوی شرکت سیستم های دفاعی پیشرفته رافائل که شرکت دوم اسراییلی است گفته است “چنین حمله ای را به یاد نمی آورد”.

با این همه بر اساس گزارشی که بی بی سی به آن دسترسی پیدا کرده اطلاعات حساس هم از شرکت صنایع هوایی اسراییل و هم از شرکت رافائل سرقت شده و هکرها توانسته اند نرم افزارهای امنیتی این دو شرکت را غیرفعال کنند، اطلاعات شناسایی از جمله رمزهای عبور را به دست بیاورند.

در مجموع این گزارش می گوید چندین گیگابایت اطلاعات دزدیده شده که شامل برخی اسناد فنی مرتبط با نهاد دولتی ترافیک هوایی آمریکا نیز هست.
ارتباط با آمریکا

هم شرکت صنایع هوایی اسراییل و هم شرکت رافائل در طراحی سپر دفاعی گنبد آهنین مشارکت جدی داشته اند.

آمریکا که با این شرکت های اسراییلی برای تولید موشک پیکان سه همکاری می کند می خواهد در تولید نمونه های بعدی تکنولوژی سپر گنبد آهنین همکاری کند.

سرقت ای میل های مقام های اجرایی

گزارش سایبر انجنیر سرویسز در عین حال به نام یک شرکت سوم اسراییلی به نام الاسرا اشاره می کند که در آمریکا ریشه گرفته و حالا یکی از تامین کنندگان اصلی برای ارتش اسراییل است

الاسرا که در پروژه گنبد آهنین مشارکت ندارد به شکل جدی هدف حمله هکرها قرار گرفته و اطلاعات موجود در پوشه های مربوط به ویژگی های نظامی و هواپیماهای بدون سرنشین کاملا سرقت شده است. در عین حال ای میل های متعلق به مدیر اجرایی و مدیران ارشد این شرکت در کنار رمزهای عبور آنها دزدیده شده است.

الاسرا به درخواست بی بی سی برای اظهارنظر دراین خصوص پاسخ نداده است

امید شمس: سرانجام مجله ی “نیویورک”(1) به ما “اجازه” داد تا به کل ماجرا شک کنیم. پیش از این انتشار اسنادی مبنی بر اطلاع نهادهای امنیتی اسرائیل از مرگ سه نوجوان و پنهان کردن آن از افکار عمومی تردیدهای عمیقی را برانگیخته بود. این اسناد اما همچنان ناکافی به نظر میرسید. اما گزارش مجله ی “نیویورک” مبنی بر اذعان مقامات اسرائیلی به دست نداشتن “حماس” در ربودن نوجوانان اسرائیلی تعریف و توجیه جنگ کنونی را به کلی تغییر خواهد داد. به خصوص اینکه این گزارش به طرز معناداری همزمان با پیشنهاد آتش بس یک هفته ای آمریکا و رد آن از سوی اسرائیل منتشر شد. در هر حال انتشار این گزارش و بازتاب آن در رسانه های جهان می تواند پرسشی اساسی را برانگیزاند. پرسشی که در اذهان بسیاری باقی بود اما بیان کردن اش به سرعت پرسشگر را در صف طرفداران “تئوری توطئه” قرار میداد: انگیزه ی اصلی جنگ غزه چیست؟

حتی پیش از انتشار این گزارش، تحلیل های بسیاری این پرسش را به میان کشیده و پاسخ هایی را پیشنهاد داده بودند. برخی سرپوش گذاشتن به اختلافات سیاسی و نارضایتی عمومی در اسرائیل را انگیزه ی اصلی برشمرده اند. برخی دیگر آن را اقدامی برای جلوگیری از ائتلاف حماس و فتح دانسته اند. اما تمامی این تحلیل ها با اتهام “ضدیت با اسرائیل” یا “دفاع از حماس” به سادگی کنار گذاشته شدند. اکنون و با تکیه بر شواهد موجود، شاید بتوان انگیزه های جنگ غزه را به ویژه با توجه به زمان وقوع آن به گونه ای دقیق تر ترسیم نمود.

حقیقت این است که جنگ غزه، جز از منظر برانگیختن افکار عمومی بر علیه اسرائیل، از هر منظر دیگری تامین کننده ی منافع اسرائیل خواهد بود. آرام کردن نارضایتی های داخلی، برانگیختن احساسات افراطی که پیامد طبیعی وضعیت جنگی است و به طور خودکار در جهت حمایت از احزاب راستگرای اسرائیل کانالیزه خواهد شد، نابود کردن تجهیزات نظامی حماس، به خطر انداختن ائتلاف احزاب فلسطینی، معلق کردن طولانی مدت مذاکرات صلح، تحریک ایران به تهدید هرچه بیشتر اسرائیل و حمایت تسلیحاتی هر چه بیشتر از مقاومت فلسطین و در نتیجه صف آرایی ناگزیر در مقابل آمریکا (تهدید امروز فرمانده ی کل سپاه به نابودی اسرائیل ظرف 24 ساعت به خوبی نشانگر موفق بودن این تمهید است)، اینها همه جزو اهداف این جنگ خواهند بود. اما هنوز بخشی از نقشه ی راه از چشم ها پنهان مانده است.

هدف اصلی این جنگ و به ویژه وقوع آن در این برهه ی زمانی را باید در عراق و سوریه جستجو کرد. در پیشروی سریع داعش در این دو کشور و شمارش معکوس تجزیه ی عراق و سوریه است که میتوان معنای حقیقی عملیات “لبه ی محافظ” را درک کرد.

در زمانی که پیشروی داعش در عراق و سوریه در مرکز اخبار جهان بود، یکباره آتش جنگ در غزه شعله ور شد. با گذشت تنها دو روز از آغاز درگیری ها در غزه، مساله ی داعش نه تنها به قعر فهرست اخبار سقوط کرد، بلکه توجه فعالان حقوق بشری و ضد جنگ در جهان را نیز ناگزیر به خود معطوف داشت. در میان اجساد کودکان فلسطینی، بمب ساعتی سهمگینی که در خاورمیانه کارگذاشته شده است، و نیز هشدارهای پیاپی عده ای از فعالان، از جمله نامه ی تایید نشده ای از ادوارد اسنودن درباره ی داعش به عنوان محصول مشترک موساد، سیا و ام آی 6 طی عملیاتی با نام “لانه ی زنبور سرخ”، به فراموشی سپرده شد(2).

برای کشف ارتباط میان جنگ غزه و نبرد داعش، حتی به تئوری های توطئه یا کمک گرفتن از اسناد ادوارد اسنودن هم نیازی نداریم. برای روشن شدن ماجرا کافی است به اظهارات چند مقام رسمی اسرائیل، و آمریکا و مقایسه ی واکنش های این مقامات با وضعیت های مشابهی در گذشته نگاهی بیاندازیم.

به گزارش اورشلیم پست به تاریخ 22 ژوئن امسال، بنیامین نتانیاهو در اولین اظهارنظر رسمی خود درباره ی پیشروی داعش در عراق و سوریه از ایالات متحده خواست تا در این قائله دخالت نکند و اجازه دهد تا هر دو طرف یکدیگر را تضعیف کنند. وی به طور مشخص از ایالات متحده خواست تا از حمله به مواضع داعش خودداری کند.

به گزارش الجزیره به تاریخ 29 ژوئن نتانیاهو در سخنرانی در دانشگاه تل آویو حمایت دولت اسرائیل از استقلال کردستان و آمادگی اسرائیل برای خرید نفت بیشتر از کردستان با همکاری ترکیه را اعلام میکند.

به گزارش کپیتول هیل به تاریخ 23 جولای درخواست های پیاپی از سوی مقامات عراق برای حمله ی هوایی به مواضع داعش نه از چند ماه پیش بلکه از سال 2013 آغاز شده بود. این گزارش یکی از موثق ترین اسناد مبنی بر بی میلی ایالات متحده برای ضربه زدن به داعش است:

گزارش هیل:

طی جلسه ی استماع گزارش درباره ی خلافت اسلامی عراق و شام، رئیس کمیسیون روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا، اد رویس اذعان کرد “وزارت خارجه از شش ماه پیش از برپایی کمپ های نظامی داعش در صحراهای عراق و آموزش نظامی نیروهایش مطلع بوده است.

با این حال آنچه دولت به ما نگفته بود این است که مقامات عراقی از ماه آگوست سال قبل تا کنون درخواست مکرر برای حملات هواپیماهای بدون سرنشین علیه مواضع داعش را به آمریکا اعلام کرده بودند. متاسفانه این درخواست های مکرر از سوی دولت رد شده است”. (3)

با آغاز درگیری ها در غزه مساله ی داعش به کلی به فراموشی سپرده شد درست همانطور که حضور داعش در عراق و تسخیر فلوجه در 4 ژانویه مساله ی سوریه را تحت الشعاع قرار داد. تا کنون هیچ پیشرفتی در عقب راندن نیروهای داعش صورت نپذیرفته است. پیشروی این نیرو به طور قطع ایران را با مشکلات عدیده در مرزهای غربی خود مواجه خواهد کرد. این درحالیست که ایران بنا به ملاحظات عدیده درگیر شدن به تنهایی و به طور مستقیم با نیروهای داعش را به صلاح نمی بیند.

تهدید داعش برای عراق، سوریه و ایران، مهمترین کشورهای حامی فلسطین و تهدیدکننده ی امنیت اسرائیل را به لحاظ سیاسی، امنیتی، اقتصادی و نظامی به شدت درگیر میکند. و اگر هدف نهایی پروژه ی “لانه ی زنبور سرخ”، یعنی جنگ داخلی، نزاع قومی و فرقه ای و در نهایت تجزیه ی بخشهایی از این سه کشور محقق شود، اسرائیل مهمترین دشمنان خود را از صحنه به در کرده است.

در این میان ماهیت و عملکرد داعش به عنوان نیرویی که خود را بخشی از حرکت جهاد اسلامی تعریف میکند بسیار جالب توجه است. از آغاز شکلگیری داعش تا کنون هیچ تهدید لفظی و عملی علیه اسرائیل از سوی این سازمان منتشر نشده است. بلکه به عکس برخی از چهره های شاخص داعش رسماً اعلام کرده اند که به اسرائیل حمله نخواهند کرد.

به گزارش بسیاری از منابع خبری از جمله کانال دو اسرائیل و سایت خبری اسرائیل نشنال نیوز به تاریخ 8 جولای ابومحمد العدنانی اعلام کرد که “مبارزه با مسلمانان کافرشده به مبارزه با اسرائیل اولویت دارد”.(4) اگر از منظر ایدئولوژی جهاد اسلامی به این سخنان نگاه کنیم خواهیم دید که داعش با نظام ارزشی جهاد اسلامی کوچکترین همخوانی ندارد. در طول تاریخ حرکت جهاد اسلامی مساله ی “فلسطین” مهمترین هدف اسلامگرایان بوده است. پیکارجویان اسلامگراحتی اگر به طور مستقیم وارد این مبارزه نشده باشند، لااقل به طور لفظی جنگ با اسرائیل را مهمترین هدف خود اعلام کرده اند.

درست دو روز بعد از این اعلامیه، اسرائیل عملیات “لبه محافظ” را به اجرا گذاشت و در آن سو داعش کوبانی را به محاصره درآورد. ایالات متحده که با قدرت گرفتن داعش در سوریه و در سایه ی تصویر رعب انگیز اسلامگرایان افراطی به راحتی از تهدیدهای نظامی خود در گذشته و حتی از ادامه ی فشار برحکومت سوریه شانه خالی کرد، با آغاز جنگ غزه و گردش توجهات به فلسطین به همان شیوه از مقابله با داعش در عراق نیز شانه خالی میکند.

این درحالی ست که در موارد مشابهی از خطر نفوذ اسلامگرایان در کشورهایی به مراتب کم اهمیت تر از عراق، آمریکا و جامعه ی بین المللی بی درنگ وارد عمل شدند. در اکتبر سال 2012 دولت مالی برای مبارزه با اسلامگرایان از جامعه ی بین المللی تقاضای کمک کرد. در ظرف کمتر از یک هفته شورای امنیت قطعنامه 2071 را مبنی بر کمک تسلیحاتی بین المللی به دولت مالی صادر کرد و در عرض دو ماه و با صدور قطعنامه ی 2085 نیروهای بین المللی متشکل از کماندوهای فرانسه و کمی بعد آمریکا وارد مالی شدند.

بی عملی معنادار آمریکا در مقابل پیشروی داعش، می تواند دلالیل بسیاری داشته باشد. مهمترین آنها می تواند در حاشیه قرار گرفتن القاعده و آمار روزافزون پیوستن نیروهای جهادی به داعش باشد. این موضوع از یک سو القاعده را به عنوان یک سازمان تروریستی حرفه ای با توان عملیاتی بالا در سطح بین المللی و متمرکز بر اهداف خارجی به شدت تضعیف خواهد کرد، و از سوی دیگر نیروهای جهادی را به سوی داعش سرازیر خواهد کرد که نیرویی “مستقر” در منطقه ی عراق و شام، توانا در نبردهای چریکی، متمرکز بر جنگ فرقه ای و فاقد توانایی بالا در تروریسم بین المللی است. از سوی دیگر حضور داعش در منطقه هم پیمانان آمریکا را بیش از پیش به کمک های تسلیحاتی و نظامی وابسته می کند و می تواند پای ایران را که تا کنون از حملات القاعده و دیگر نیروهای جهادی مصون مانده بود به جنگی فرقه ای باز کند و به این شیوه ایران را گرفتار بلایی کند که خود از پدیدآورندگان اصلی اش بوده است. و در نهایت چهره ی ترسناک یک سازمان اسلامگرای خون آشام کالبد رو به احتضار “جنگ علیه ترور” به رهبری آمریکا را جانی دوباره خواهد داد.

در این میان هیچ چیز به اندازه ی جنگ غزه به ادامه ی حضور داعش کمک نکرده است و از سوی دیگر هیچ هم پیمان استراتژیکی نمی توانست کاری را که داعش برای اسرائیل می کند، به این سرعت و با این قدرت انجام دهد.

یادداشت ها:
1- http://nymag.com/daily/intelligencer/2014/07/hamas-didnt-kidnap-the-israeli-teens-after-all.html
2- http://topconservativenews.com/2014/07/operation-hornets-nest-alleged-snowden-document-says-usukisrael-are-behind-isis/
3- http://thehill.com/policy/defense/213091-royce-us-ignored-calls-to-strike-isis-for-months
4- http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/182632#.U9aGlfmSw9A

فیسبوک: این مقاله گیدیون لوی روزنامه‌نگار اسرائیلی است که امروز ۲۰ جولای در هاآرتص منتشر شده است. دیدگاه یک اسرائیلی است در مورد شرط‌هایی که گفته می‌شود حماس برای آتش‌بس اعلام کرده است. این مقاله را سایرا رفیعی ترجمه کرده استاین مقاله گیدیون لوی روزنامه‌نگار اسرائیلی است که امروز ۲۰ جولای در هاآرتص منتشر شده است. دیدگاه یک اسرائیلی است در مورد شرط‌هایی که گفته می‌شود حماس برای آتش‌بس اعلام کرده است. این مقاله را سایرا رفیعی ترجمه کرده است

ما هر آن‌چه را که می‌شد در مورد حماس گفت گفته‌ایم: بنیادگراست، غیردموکراتیک است، خشن است، اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد، غیرنظامیان را هدف قرار می‌دهد، تسلیحاتش را در مدرسه‌ها و بیمارستان‌ها مخفی می‌کند، در محافظت از مردم غزه نمی‌کوشد؛ ما همه این حرف‌ها را زده‌ایم و درست هم گفته‌ایم. اکنون باید لحظه‌ای درنگ کنیم و به حماس گوش بدهیم. حتی می‌توانیم خود را جای آن بگذاریم، شاید حتی بتوانیم شهامت و استقامت حماس، این دشمن خونی‌مان را در وضعیت‌های طاقت‌فرسا بستاییم.

اما اسرائیل ترجیح می‌دهد که گوش‌هایش را بگیرد و تقاضاهای طرف مقابل را نشنود. حتی زمانی‌که آن‌ تقاضاها برحق‌اند و سازگار با منافع بلندمدت اسرائیل. اسرائیل ترجیح می‌دهد با بی‌رحمی به حماس حمله کند، بی‌هیچ هدفی مگر انتقام. این‌بار مقصود کاملاً روشن است: اسرائیل می‌گوید نمی‌خواهد حماس را از صحنه گیتی محو کند – حتی اسرائیل هم می‌فهمد که در این صورت سومالی دیگری در انتظارش نشسته است – اما اسرائیل هنوز نمی‌خواهد به تقاضاهای حماس گوش دهد. آیا همه آن‌ها »حیوانند«؟ فرض کنیم هستند. اما آن‌ها آن‌جا باقی خواهند ماند و اسرائیل نیز این را می‌داند، پس چرا گوش نمی‌دهد؟

هفته گذشته ۱۰ شرط منسوب به حماس و جهاد اسلامی برای ایجاد آتش‌بسی ده ساله منتشر شد. می‌توان شک کرد که این‌ها واقعا تقاضاهای این دو سازمان باشند، اما آن‌ها می‌توانند مبنایی منصفانه برای توافق به شمار روند. حتی یک شرط بی‌پایه در میان آن‌ها وجود ندارد.

حماس و جهاد اسلامی خواهان آزادی برای غزه هستند. آیا تقاضایی منصفانه‌تر و معقول‌تر وجود دارد؟ جز پذیرش این شرط هیچ راهی برای پایان بخشیدن به دور باطل کشتار وجود ندارد؛ کشتاری که هم‌اکنون جریان دارد و چند ماه دیگر هم دوباره از سر گرفته خواهد شد. هیچ عملیات نظامی زمینی، هوایی یا دریایی مساله‌ای را حل نخواهد کرد. فقط تغییر نگرشی بنیادین درباره غزه می‌تواند چیزی را تضمین کند که همگان در پی‌اش هستند: آرامش.

فهرست تقاضاها را بخوانید و صادقانه قضاوت کنید که آیا یک تقاضای غیرمنصفانه در آن وجود دارد یا نه: عقب‌نشینی نیروهای دفاعی اسرائیل و رخصت دادن به کشاورزان برای کشت زمین‌هایشان تا محدوده خط حائل، آزادی همه زندانیانی که در جریان مبادله گیلعاد شلیط آزاد شده بودند و مجدداً دستگیر شده‌اند، پایان محاصره و باز شدن گذرگاه‌ها، باز شدن بندر و فرودگاهی تحت مدیریت سازمان ملل، گسترش محدوده ماهی‌گیری، نظارت بین‌المللی بر گذرگاه رفح، تعهد اسرائیل به آتش‌بسی ده ساله و عدم پرواز هواپیماهای اسرائیلی در محدوده هوایی غزه، اجازه دادن به ساکنان غزه برای دیدار از اورشلیم و نماز خواندن در مسجدالاقصی، تعهد اسرائیل به عدم دخالت در سیاست داخلی فلسطینیان از جمله تشکیل حکومت واحد، و باز کردن بخش صنعتی غزه.

این شروط مدنی هستند، اما راه رسیدن به آن‌ها نظامی، خشن و جنایت‌کارانه است. اما حقیقت (تلخ) آن است که زمانی که غزه راکتی به اسرائیل شلیک نمی‌کند کسی به آن اهمیتی نمی‌دهد. به سرنوشت رهبری فلسطینی نگاه کنید که از خشونت خسته شده بود. اسرائیل هر چه در چنته داشت کرد که محمود عباس را نابود کند. نتیجه اسف‌انگیز چه بود؟ فقط زور راه می‌گشاید.

جنگ جاری انتخابی بود، انتخابی که ما کردیم. درست است که پس از آنکه حماس راکت‌پراکنی را شروع کرد اسرائیل می‌بایست پاسخ می‌داد. اما برخلاف پروپاگاندایی که اسرائیل می‌خواهد به فروشش برساند، راکت‌ها بی‌جهت از آسمان نباریدند. چند ماه به عقب برویم: بی‌نتیجه ماندن مذاکرات که مقصر آن اسرائیل بود، جنگ علیه حماس پس از قتل سه نوجوان در کرانه باختری، که هنوز در مورد آنکه حماس در آن دست داشته تردید وجود دارد، نیز دستگیری نسنجیده پانصد نفر از اعضای حماس، ممانعت از پرداخت حقوق کارگران حماس که در غزه کار می‌کنند، و مخالفت اسرائیل با تشکیل حکومت واحد که می‌توانست این سازمان را وارد عرصه سیاست کند. هر کس که فکر می‌کند می‌شد حماس در برابر همه این‌ها سر تسلیم فرود آورد دچار کبر و نخوت و نابینایی است.

میزان خونی که در غزه – و به میزان کمتری در اسرائیل – در حال ریخته شدن است خوف‌ناک است. این خون بیهوده ریخته می‌شود. حماس را اسرائیل زمین‌گیر کرده و مصر تحقیرش کرده است. تنها بخت برای راه حلی واقعی درست خلاف کاری است که اسرائیل می‌کند. بندری در غزه برای صدور توت‌فرنگی‌های بی‌نظیرش؟ چه ارتدادی از نظر اسرائیلی‌ها! بار دیگر ارجحیت با [ریختن] خون فلسطینی‌هاست تا [صدور] توت‌فرنگی‌هایشان.

پیوند به مقاله اصلی در هاآرتص

رادیوفرانسه: با وجود کاهش تحریم‌های اقتصادی غربی‌ها علیه ایران، جک لو- رئیس خزانه داری ایالات متحده، گفته است که اقتصاد این کشور در حالت بدی قرار دارد.

جک لو*، که برای شرکت در یک اجلاس گروه توسعۀ اقتصادی مشترک ایالات متحده و اسرائیل به اسرائیل رفته است، طی این اجلاس گفته است که ایران هنوز هم از نظر اقتصادی در مضیقه قرار دارد و به همین دلیل حاضر شده است وارد مذاکرات اتمی شود.

او با تأکید روی این که تحریم های اقتصادی ادامه دارد، تصریح کرده است که با وجود کاهش تحریم ها، در طی شش ماه گذشته ایران مقادیر زیادی از درآمد نفتی خود را از دست داده است. او همچنان روی ماهیت موقتی کاهش تحریم ها تأکید کرده و گفته است که این فشار به ما اجازه میدهد تا با ایران به یک قراردادی برسیم که برای جامعۀ جهانی، صلح طلبانه بودن برنامۀ هسته ای ایران را تضمین کند.

طی این اجلاس، نخست وزیر اسرائیل- بنیامین نتانیاهو، با کاهش تحریم‌های غربی ها در مورد ایران ابراز مخالفت کرده و گفت که ایران میخواهد زمان کمایی کند تا برنامه‌های نظامی اتمی خود را ادامه بدهد.

Jack Lew *

رادیوفردا: بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، روز یکشنبه، بار دیگر با پافشاری بر خطر فعالیت های هسته ای ایران گفت : «ایران خواهان نابودی اسرائیل است».

به گزارش خبرگزاری فرانسه، آقای نتانیاهو که در مراسم سالانه گرامیداشت قربانیان هولوکاست صحبت می‌کرد گفت: «ایران در حال غنی‌سازی اورانیوم در انبارهای زیرزمینی است؛ آب سنگین تولید می‌کند و درحال بدست آوردن موشک‌های قاره پیمای قادر به حمل کلاهک هسته ای است.» وی افزود: «این همه، خطری است که دنیا را تهدید می‌کند.»

نخست‌وزیر اسرائیل از قدرت‌های جهانی خواست تا «به خاطر آنچه که پرهیز از مقابله با تهران خواند، به هر بهایی تسلیم نشوند»

بی‌بی‌سی: عملیات چند روز پیش کماندوهای نیروی دریایی اسرائیل علیه یک محموله تسلیحاتی عازم غزه که اسرائیل ارسال آن را به نیروی قدس سپاه پاسداران ایران نسبت می‌دهد، بحث برانگیز شده است.

از یک سو، مقام‌های ایرانی از جمله محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه، این خبر را نمونه دیگری از «دروغ پردازی‌های تکراری» اسرائیل توصیف کرده‌اند. از سوی دیگر، اسرائیل می‌گوید توانسته که به جهانیان نشان دهد که رئیس جمهوری “میانه روی” ایران، در سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی چیزی را عوض نکرده است.

در این میان، بسیاری از طرفداران تعاملات تهران و واشنگتن هم بر این باورند که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر راستگرای اسرائیل، با به راه انداختن جنجالی جدید، در پی جوسازی و خنثی کردن تلاش‌های دولت حسن روحانی برای حل و فصل مناقشه اتمی و بهبود روابط تهران با غرب است.

در این ماجرا اما آنچه که شاید چندان مورد توجه قرار نگرفته باشد، نقش پشت پرده کاخ سفید و نهادهای نظامی و اطلاعاتی آمریکا در عملیات است که ارتش اسرائیل بر آن نام “افشاگری کامل” نهاده است.

چراغ سبز آمریکا

سوزان رایس، مشاور امنیت ملی اوباما از عملیات رصد و توقیف کشتی عازم سودان کاملا آگاه بوده

جن ساکی، سخنگوی وزارت امور خارجه، تائید کرده است که دولت باراک اوباما از‌‌‌ همان ابتدا، از حرکت کشتی “کلوس-سی” آگاه بوده است، تا حدی که سوزان رایس، مشاور امنیت ملی باراک اوباما، درباره محموله کشتی و عملیات احتمالی با همتای اسرائیلی‌اش گفتگو کرده بود.

ارتش اسرائیل می‌گوید که کشتی مذکور، حامل راکت‌های ام-۳۰۲ (ساخت سوریه)، از بندر عباس عازم بندر سودان، مرکز ایالت دریای سرخ سودان بود که در آب‌های آزاد و به فاصله ۱۶۰ کیلومتری این بندر ره گیری و توقیف شد.

سخنگوی وزارت امور خارجه می‌گوید: “ایالات متحده و اسرائیل از طریق کانال‌های اطلاعاتی و نظامی و نیز مشاوران امنیت ملی درباره این موضوع تماس‌های مستمر داشته‌اند… مدت کوتاهی پس از آگاه شدن از حرکت قریب الوقوع کشتی، کاخ سفید از وزارت دفاع خواست که آن را زیر نظر بگیرد و گزینه‌های عملیاتی مختلفی را آماده کند تا اگر لازم شد اقدام یک جانبه احتمالی انجام شود.”

او می‌افزاید: “ما از نظر اطلاعاتی و نظامی هماهنگی نزدیکی با مقام‌های اسرائیلی داشتیم. اسرائیل در ‌‌‌‌نهایت تصمیم گرفت که در این مورد ابتکار عمل را به دست بگیرد.”

این اظهارات نشان می‌دهد که آمریکا به جای دخالت مستقیم در مرحله ره گیری و توقیف، چراغ سبز این کار را به متحد استراتژیک خود نشان داده است.

یوسی ملمن، روزنامه نگار و کار‌شناس امنیتی اسرائیلی، تبادل اطلاعاتی گسترده با آمریکا در چنین مواردی را امری عادی می‌داند.

او به بی‌بی سی فارسی می‌گوید: “آمریکا در اقیانوس هند، خلیج فارس و دریای سرخ، نسبت به اسرائیل اطلاعاتی بهتری دارد. ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا و ناوهای هواپیمابرش در خلیج فارس مستقرند. همچنین ماهواره‌های جاسوسی آمریکا از ماهواره‌های ما بیشتر و کارآمد‌تر هستند. بنابراین همکاری با آمریکا در چنین مواردی طبیعی است.”

ملاحظات سیاسی یا امنیتی؟

نتانیاهو از واشنگتن به کالیفرنیا رفته بود که خبر توقیف کشتی اعلام شد

خبر توقیف کشتی “کلوس-سی” این هفته در حالی اعلام شد که بنیامین نتانیاهو نطقش در نشست سالانه بزرگ‌ترین گروه لابی طرفدار اسرائیل – کمیته روابط عمومی آمریکا-اسرائیل (آیپک) – را تمام کرده و از واشنگتن عازم ایالت کالیفرنیا شده بود.

به همین خاطر، برخی گمانه زنی کرده‌اند که اقدام ارتش اسرائیل می‌تواند بخشی از یک کارزار تبلیغاتی گسترده‌تر برای اثبات ادعاهای بنیامین نتانیاهو علیه ایران است.

یوسی ملمن می‌گوید اسرائیل تلاش می‌کند که به دولت آمریکا و افکار عمومی ثابت کند سیاست‌های ایران با وجود تاکید دولت حسن روحانی بر اعتدال و میانه روی، تغییر نکرده است، با این حال او در این مورد خاص بعید می‌داند که ره گیری محموله تسلیحاتی نسبت داده شده به ایران، فقط بر اساس ملاحظات رسانه‌ای یا سیاسی انجام شده باشد.

او می‌گوید: “من مطمئنم که اگر این عملیات ۲۴ ساعت زود‌تر و پیش از نطق نتانیاهو در نشست آیپک تمام شده بود، او بیشتر خوشحال‌ می‌شد چرا که می‌توانست خبر آن را در جلسه آیپک اعلام کند. اما یک چنین عملیاتی بر اساس ملاحظات اطلاعاتی انجام می‌شود.”

این در حالی است که تا لحظه نگارش این مطلب، کشتی توقیف شده هنوز به بندر ایلات در جنوب اسرائیل هم نرسیده است.

تل اشنانیدر، روزنامه نگار و وبلاگ نویس اسرائیلی، می‌گوید این ماجرا در اسرائیل پوشش خبری شگفت انگیزی داشته و هنوز در صدر اخبار است.

خانم اشنایدر به بی‌بی سی فارسی می‌گوید: “مقامات نظامی نشست‌های خبری متعددی برگزار کردند. در اسرائیل، ره گیری کشتی حامل موشک یک عملیات بزرگ ارزیابی می‌شود.”

انتظار می‌رود که اسرائیل تا هفته آینده راکت‌هایی که می‌گوید ساخت سوریه هستند و توسط ایران به مقصد نهایی غزه فرستاده شده بودند را در برابر دوربین‌های رسانه‌های جهانی به نمایش بگذارد، هرچند بعید است که این کار بر خط مشی کاخ سفید در قبال ایران تاثیری بگذارد، به خصوص در این مقطع که توجه افکار عمومی و رسانه ها در آمریکا عمدتا بر بحران اوکراین متمرکز است.

جاناتان شانزر، کار‌شناس سیاسی و از مدیران بنیاد دفاع از دموکراسی در واشنگتن، می‌گوید: “این ماجرا تعاملات جاری با ایران را به چالش نخواهد کشید. دولت باراک اوباما پرونده هسته‌ای ایران را از ابعاد دیگر سیاست خارجی تهران که واشنگتن عمدتا از آن ناخشنود است، جدا کرده است.”

عصرایران: در ادامه این مطلب آمده است: در سال 2008 واشنگتن محموله‌های سیستم‌های کنترلی را که از طریق این شرکت از خارج وارد شده بود، هدف قرار داد.

یک روزنامه‌ لبنانی با انتشار مطلبی به چگونگی دست داشتن واشنگتن و تل‌آویو در حمله ویروس استاکس‌نت به تاسیسات هسته‌یی نطنز پرده برداشت.

به گزارش ایسنا، روزنامه‌ السفیر در مطلبی با عنوان “فرضیه جدید درباره ویروس استاکس‌نت: چگونه این ویروس به نطنز رسید؟” آورده است: ویروس استاکس‌نت که در سال 2010 برنامه‌ها‌ی اطلاعاتی تهران را هدف قرار داده بود، به معمایی شگفت‌انگیز تبدیل شده است این که چگونه این ویروس توانسته است تنها به بیش از 30 هزار سیستم کامپیوتری در ایران نفوذ کند و مشخصا این که چگونه توانسته است به تاسیسات هسته‌یی نطنز راه پیدا کند.

در این مطلب آمده است: صرف نظر از این که بررسی موثق و با دلیل و مدرک این مساله سه‌شنبه در کنفرانس امنیتی در سان فرانسیسکو مورد بررسی قرار خواهد گرفت، نتایجی حاصل شده مبنی بر این که کلید این معما در روند واردات سیستم‌های کنترلی است که ادعا شده از سوی شرکت ایرانی “NEDA” صورت می‌گیرد چرا که این شرکت مسوول نظارت بر سیستم‌های کنترل کامپیوترها در تاسیسات نطنز است. البته این اولین‌بار است که نام یک شرکت به این مساله ارتباط پیدا می‌کند.

السفیر در ادامه می‌افزاید: البته در این میان نقش واشنگتن و تل‌آویو در تولید این ویروس که به نزدیک به هزار دستگاه سانترفیوژ آسیب وارد کرد، بر کسی پوشیده نیست اما چگونه این ویروس (به نطنز) رسید؟ باید گفت که بر اساس گزارش موسسه تخصصی امور امنیت اطلاعات آمریکا “Critical Intelligence ” و هم‌چنین اسناد به دست آمده از وزارت امور خارجه این کشور و دیگر گزارشات، واشنگتن توانسته است فعالیت‌های شرکت “NEDA ” را رصد کند.

به نوشته السفیر، شان مک‌براید، رییس بخش تحلیل‌های این موسسه که خود مسوولیت تهیه این گزارش را برعهده داشته است، گفت که اسناد نشان می‌دهد واشنگتن تلاش‌های این شرکت (NEDA) را برای خرید دستگاه‌ها رصد می‌کرد. واشنگتن این شرکت را یکی از شرکت‌های خبره و توانمند در برنامه‌های اطلاعاتی وابسته به شرکت آلمانی زیمنس می‌دانست و این در حالی بود که غلامرضا جلالی، رییس سازمان پدافند غیرعامل ایران در آن زمان شرکت آلمانی زیمنس را به کمک به واشنگتن و تل‌آویو در انجام این حمله اینترنتی به تاسیسات هسته‌یی ایران متهم کرد و آن را مسوول حمله ویروس استاکس‌نت به سیستم‌های کنترلی دانست که در راه‌اندازی سیستم‌های پیچیده معروف به “اسکادا” مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در ادامه این مطلب آمده است: در سال 2008 واشنگتن محموله‌های سیستم‌های کنترلی را که از طریق این شرکت از خارج وارد شده بود، هدف قرار داد.

مک براید در گفت‌وگو با روزنامه‌ی کریستین ساینس‌مانیتور آمریکا نیز گفت که همه مدارک نشان می‌دهد واشنگتن از طریق شرکت “NEDA” سیستم‌های کنترلی ساخت شرکت زیمنس را که در نطنز مورد استفاده قرار می‌گرفت، هدف قرار داد چرا که این شرکت کلیه اطلاعات لازم را در خصوص ساختار سیستم‌های کامپیوتری نطنز، سرعت مناسب راه‌اندازی سانترفیوژها و این که چه زمانی به کار می‌افتند و خاموش می‌شوند، در اختیار داشت. این شرکت هم‌چنین تمامی اطلاعات ضروری را که واشنگتن برای برنامه‌ی ویروسی‌اش به آن نیاز داشت و این که چگونه به تاسیسات نطنز برساند، در اختیار داشت.

او در ادامه افزود که در سال 2008 محموله سیستم‌های کنترلی به ایران (برای مدتی) متوقف شد و بعد از قرار داده شدن این ویروس به همراه سایر ویروس‌ها، این محموله به مسیرش ادامه داد.

به نوشته السفیر، البته این سخنان مک براید با آن چه که درخصوص کمک گرفتن از یک جاسوس برای استفاده از یو. اس. پی جهت انتقال ویروس به این شبکه استفاده شده، تناقض دارد هم‌چنین گفته شده که مهندسان این شرکت بدون هیچ قصد و غرضی دستگاه‌های آلوده به این ویروس را وارد کردند و به این ترتیب استاکس نت موجب آسیب رساندن به تاسیسات هسته‌یی نطنز شد.

السفیر افزود: اسنادی که مک براید از آن استفاده کرد، نشان می‌دهد یکی از مهندسان ایرانی سیستم‌های کنترلی به نام بهروز در کنفرانسی که از سوی شرکت زیمنس برگزار شده بود، شرکت کرد و برای تعیین ویروس جدید ناشناخته‌ای که به تمام تجهیزات این شرکت آسیب رسانده بود، درخواست کمک کرد.

در ادامه این مطلب آمده است: بسیاری از کارشناسان امنیت اطلاعات فرضیه‌ها و نظریات مک براید را منطقی می‌دانند.