اخبار

رادیوفردا: دولت اسرائیل روز سه‌شنبه سوم مهر به ارتش این کشور فرمان داد که علیه حضور نظامی ایران در سوریه اقدام کند.

همزمان نخست‌وزیر اسرائیل گفت، کشورش «متعهد به ادامه مبارزه با تثبیت حضور نظامی ایران در سوریه است و برای این هدف، هماهنگی با روسیه را بعد از ساقط شدن هواپیمای نظامی روسیه (در سوریه) دنبال می‌کند».

به گزارش خبرگزاری روسی ایتارتاس، کابینه امنیتی- سیاسی اسرائیل که در برگیرنده نخست‌وزیر و وزیران پست‌های حساس است، روز سه‌شنبه در یک نشست ویژه، ارتش این کشور را مختار کرد که ضمن تداوم هماهنگی با روسیه، اقدامات نظامی لازم را در رویارویی با ایران در سوریه ادامه دهد.

کابینه اسرائیل در بیانیه پایانی نشست خود، با روسیه به خاطر از دست دادن هواپیمای نظامی روسیه در سوریه «همدردی» نشان داد اما تاکید کرد که تامین امنیت اولویت اصلی اسرائیل است.

همزمان به گزارش خبرگزاری فرانسه، بنیامین نتانیاهو روز سه‌شنبه گفت که اسرائیل «در سه سال گذشته موفقیت‌های بزرگی در جلوگیری از تثبیت نظامی ایران در سوریه و انتقال جنگ‌افزارهای مرگبار از ایران برای حزب‌الله داشته و…این کار را با هماهنگی کامل با روسیه انجام دادیم».

وی این اظهارات را پیش از ترک اسرائیل برای حضور در هفتادوسومین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، و ساعتی پس از نشست ویژه کابینه امنیتی- سیاسی این کشور بیان کرد.

آقای نتانیاهو افزود: «بعد از رخداد فاجعه‌بار هواپیمای روس نیز دو بار با ولادیمیر پوتین صحبت کرده و تاثر خود و دولت را از سقوط هواپیمای آنها و کشته شدن خدمه نظامی‌شان بیان کردم».

نخست‌وزیر اسرائیل شامگاه دوشنبه در تماس تلفنی با رئیس‌جمهوری روسیه، مسکو را فرا خواند تا از تجهیز سوریه به سامانه‌های دفاعی اس- ۳۰۰ خودداری کند، و افزود: حتی در صورت تحویل این سامانه‌ها، عملیات اسرائیل در رویارویی با «تثبیت نظامی ایران در سوریه» ادامه خواهد یافت.

سرگئی شویگو، وزیر دفاع روسیه و دمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، روز دوشنبه از تحویل سامانه‌ اس ۳۰۰ به سوریه «در دو هفته آینده» خبر دادند.

به گفته دو مقام ارشد روس، مسکو برای دفاع از نظامیان روسیِ مستقر در سوریه، ارتش بشار اسد را تقویت می‌کند.

روسیه یک هفته بعد از ساقط شدن هواپیمای نظامی ایلوشین ۲۰ و کشته شدن ۱۵ خدمه پروازی آن در سوریه تصمیم به تجهیز سوریه به اس ۳۰۰ را اعلام کرد؛ روسیه پنج سال پیش بنا به تقاضای اسرائیل، از دادن این سامانه‌ها به سوریه خودداری کرد اما وزیر دفاع روسیه گفته «شرایط دیگر تغییر کرده است».

روسیه روز یکشنبه نتایج تحقیقات خود را در خصوص ساقط شدن ایلوشین اعلام کرد و اسرائیل را «کاملا مقصر» دانست؛ این تحقیقات مدعی است، یکی از چهار جنگنده اسرائیلی در جریان بمباران هدف‌هایی در سوریه در روز ۲۶ شهریور، پشت ایلوشین پرواز کرد و اصابت اشتباهی راکت از پدافند سوری، هواپیمای روس را ساقط کرد.

ارتش اسرائیل نتایج این تحقیقات را «قاطعانه» رد کرد. همزمان، جان بولتون، مشاور امنیت ملی کاخ سفید در یک نشست خبری در نیویورک، روسیه را به بازنگری در تصمیم تجهیز سوریه به سامانه‌های اس ۳۰۰ فرا خواند و گفت این اقدام به تشدید تنش در منطقه منجر می‌شود.

اسرائیل در یکسال‌ونیم اخیر بیش از ۲۰۰ بار به سوریه حمله کرده تا به زعم خود، «خطوط قرمز» امنیتی و نظامی را که تعیین کرده، به طرف‌های مقابل تحمیل کرده و منافع خود را تامین کند.

ایران که سال‌ها است تاکید دارد حضور نظامی‌اش در سوریه «مستشاری» و بر اساس توافق‌های تهران و دمشق است، هنوز به دستور تازه کابینه اسرائیل به ارتش این کشور در خصوص حملات بیشتر به «هدف‌های ایرانی در سوریه» واکنش نشان نداده است.

بر اساس گزارش خبرگزاری ایتارتاس، فرانسه و سایت رادیو فردا/ ف.ر/ ک.ر

بی‌بی‌سی: فرزانه بذرپور پژوهشگر در دانشگاه تروندهیم نروژ

فرزانه بذرپور؛ پژوهشگر در یادداشتی برای صفحه ناظران با نگاهی به تعرفه های بین المللی و موافقتنامه های خرید و فروش آب در آسیا، قیمت آب قابل مذاکره بین ایران و افغانستان را برآورد کرده و در یک ارزیابی اقتصادی بین خرید آب با گزینه های دیگر ایران برای تامین آب، هزینه و فایده ها را بررسی کرده است.

آیا قیمت گذاری آب راه حل مسئله هیرمند است؟ بسیاری از افغان ها باور دارند که آب هم مثل نفت ذی قیمت است ولی نمیدانند چقدر می ارزد. اختلافات آبی بر سر رودخانه ی هیرمند و تشنگی هامون، امروز در صدر موضوعات سیاست خارجی ایران و افغانستان است و به رغم جلسات متعدد و تفاهمنامه مشترک، همچنان آبی به سیستان نمیرسد.

مدیریت جامع منابع آب، یکی از راههای همگرایی و مشارکت پایدار اقتصادی در یک حوضه ی آبخیز را، قیمت گذاری آب تعریف می کند. تجربه های خرید و فروش آب در سطح بین الملل اگرچه انگشت شمار است اما می تواند ما را در یافتن قیمت پایه راهنمایی کند. گاهی در افکار عمومی افغانستان از ۱.۵ دلار در هر متر مکعب به عنوان تعرفه ی بین المللی آب یاد می شود، اما این قیمت گذاری در مورد آبهای افغانستان درست نیست.

یونسکو در سال ۱۹۸۵ هزینه های انتقال آبِ تصفیه شده با تانکر را بین ۱.۵ دلار تا ۳.۵۰ دلار براساس فاصله و حجم تانکر ارزش گذاری کرد. ترکیه درسالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ در قراردادهای جداگانه به قبرس شمالی و اسرائیل آب می فروخت. قیمت آب به اضافه ی هزینه ی انتقال با تانکر در بعد مسافت برای قبرس شمالی ۰.۷۹ دلار و برای اسرائیل ۰.۵۰ دلار در هر متر مکعب محاسبه و مذاکره شد. موسسه واشنگتن نیز سال ۲۰۰۳ در ارزیابی خود قیمت صادراتِ آب از ترکیه به کشورهای پیرامونی را ۰.۸۵ دلارتخمین زده است.

اما خرید آب هیرمند یا هریرود با الگوی ترکیه محاسبه نمی شود. الگوهای مناسب و کاربردی، قراردادهای بین مالزی و سنگاپور بر سر رودخانه های “تبرو اسکودای” و “جوهور” یا قراردادهای بین چین و هنگ کنگ و خرید آب رودخانه “جیانگ دانگ” می تواند باشد.
تجربه های خرید و فروش آب در شرق آسیا

سنگاپور از سال ۱۹۶۱ از مالزی آب می خرد. براساس این توافق، سنگاپور حق برداشت روزانه ۸۶ میلیون گالن آب معادل ۳۹۰ هزار متر مکعب از رودخانه “تبرواسکودای” را دارد. سنگاپور آب را به قیمت ۰.۵۰ دلار به ازای هر ۱۰۰۰ گالن پرداخت می کند. یعنی ۲۲ سنت در هر مترمکعب. دولت مالزی اگرچه در بازنگری های جدید همچنان به فروش آب ادامه داده است ولی اخیرا خواهان افزایش قیمت شده و ماهاتیر محمد، نخست وزیر مالزی، خردادماه، قیمت پایین صادرات آب را به ضرر منافع ملی کشورش دانسته است.

بیشتر بخوانید:

قیمت پیشنهادی مالزی ۶۰ سنت به ازای هر ۱۰۰۰ گالن است، یعنی ۲۷ سنت در هر مترمکعب. مالایی ها در مذاکرات به قرارداد چین با هنک کنگ استناد میکنند اما مقامات سنگاپور این مقایسه را غیرکاربردی می دانند زیرا چین علاوه بر تامین آب، هزینه های نگهداری و مخزن را پرداخته است. این درحالی ست که در موضوع سنگاپور-مالزی، سنگاپور علاوه بر هزینه ی تاسیسات و عملیات اجرایی، همه ی هزینه های نگهداری و تجهیزات را هم می پردازد. بنابراین قیمت تعیین شده در قرارداد سنگاپور- مالزی نمی تواند با قرارداد هنگ کنگ-چین یکسان در نظر گرفته شود.
شریان حیات هنک کنگ در دستان سرزمین مادری

هنک کنگ از سال ۱۹۶۵ حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد از نیاز آبی اش را از رودخانه شرقی یا “دانگ جیانگ” چین و از فاصله ی هشتاد کیلومتری تامین میکند. در اقدام جالبی برداشت آب از رودخانه، متناسب با وضعیت بارندگی به صورت ماهانه تنظیم شده تا از تهیه مازاد آب برای شهر در ماههای پربارش جلوگیری شود. حداکثر برداشت آب ۸۲۰ میلیون متر مکعب است و باوجود تمام مراقبتها و تنظیمات، سال گذشته این شهر ۲۵ میلیون متر مکعب هدررفت آب داشته است.

سال ۲۰۰۷ قیمت آب واراداتی ۴۲ سنت تعیین شده بود ولی در بازنگری سال ۲۰۱۶ ، رقم خرید آب به ۰.۸۶ دلار افزایش یافت. نیاز آبی هنک کنگ در سال گذشته ۹۸۷ میلیون متر مکعب بوده و با توجه به افزایش قیمت آب، دولت ترجیح داد نیاز اضافی آب را از طریق شیرین سازی تامین کند.

برخی منتقدان میگویند قدرت چانه زنی هنک کنگ در مذاکرات با چین، به دلیل وابستگی شدید آبی، بسیار ضعیف و شکننده است ولی مقامات هنک کنگ صراحتا می گویند انتظار برای خودکفایی در هنک کنگ، یک رویکرد غیرواقع بینانه است. هنک کنگ با ارزیابی هزینه- فایده گزینه های دیگر تامین آب، همچنان اولویت را به واردات آب از چین می دهد. قیمت شیرین سازی آب در هنک کنگ حداقل ۲ دلار است.
قیمت قابل مذاکره آب بین ایران و افغانستان چه می تواند باشد؟

براساس الگوی آسیای شرقی، می توان قیمتی بین ۰.۲۵ تا ۰.۵۰ دلار را به عنوان بهای تقریبی قابل مذاکره به بحث گذاشت. با توجه به اینکه ایران خود هزینه تاسیسات و نگهداری را متقبل می شود توافق بر سر قیمتی بالاتر از ۰.۵۰ دلار بسیار بعید به نظر می رسد. از آنجا که قرارداد ۱۳۵۱ هیرمند، ورود ۸۲۰ میلیون متر مکعب آب را تضمین میکند و دو کشور همواره خود را متعهد به اجرای کامل قرارداد هیرمند اعلام کردند، مذاکرات درباره خرید آب شامل نیاز اضافی آب منطقه است. اگر نیاز آبی منطقه سیستان را یک میلیارد و چهارصد میلیون متر مکعب در نظر بگیریم، خرید سالانه ۶۰۰ میلیون متر مکعب می تواند موضوع مذاکرات باشد. اگر حداکثر قیمت یعنی ۵۰ سنت را برای هر متر مکعب فرض کنیم، افغانستان سالانه ۳۰۰ میلیون دلار عایدی از فروش آب به ایران خواهد داشت. با فرض قیمت گذاری آب همچنین میتوان از طریق تهاتر انرژی مبادلات آبی-نفتی داشت.
حق نشر عکس Mehr
Image caption سیستان و بلوچستان در بحرانی انسانی و زیست محیطی رو به نابودی است. خشکیدگی شریان هیرمند نه تنها امنیت آب بلکه معیشت، سلامت و حیات استان را دستخوش نگرانی کرده است
آیا خرید آب برای ایران صرفه اقتصادی دارد؟

سیستان و بلوچستان در بحرانی انسانی و زیست محیطی رو به نابودی است. خشکیدگی شریان هیرمند نه تنها امنیت آب بلکه معیشت، سلامت و حیات استان را دستخوش نگرانی کرده است. در چنین شرایطی که تهیه آب اولویت نخست است، دو گزینه پیش روی سیاستمداران است: ۱) شیرین سازی آب و انتقال از دریای عمان به سیستان و خراسان، ۲) استخراج آب ژرف.

مجلس ایران ماه گذشته کلیات طرح انتقال آب از دریای عمان به سیستان را به رغمِ ابهامات کارشناسی تصویب کرد. جزئیات روشنی درباره هزینه تمام شده شیرین سازی و انتقال آب دریا توسط مقامات ایرانی منتشر نشده است. اما در این یادداشت سعی شده با مقایسه الگوهای اجرا شده و انجام فرضیاتی، قیمت تمام شده آب در هر مترمکعب را برآورد کرد.

هزینه های شیرین سازی شامل هزینه های تکنولوژی و دستگاه های شیرین سازی به علاوه هزینه انرژی، نگهداری، هزینه های توزیع و اثرات جانبی محیط زیستی ست. عمان در سال ۲۰۱۴ با بهره مندی از پیشرفت های تکنولوژیک و قیمت پایین تر انرژی، توانست هزینه شیرین سازی آب و انتقال آن تا مسیر ۱۰۰ کیلومتری را به ۰.۶۰$ در هر مترمکعب کاهش دهد.

در ایران پیش بینی میشود که هزینه شیرین سازی هر مترمکعب آب به ازای هر ۱۰۰ کیلومتر انتقال آب معادل ۵۰۰۰ تومان می باشد که با دلار ۴۲۰۰ میشود ۱.۱۹ دلار .

فاصله تقریبی زاهدان با دریای عمان بیش از ۴۵۰ کیلومتر است، زابل که در شمال زاهدان است با این شهر حدود ۲۰۰ کیلومتر فاصله دارد. هزینه انتقال آب جدا از شیرین سازی هزینه قابل توجه ای ست چراکه بنابر میزان اختلاف سطح، انرژی بیشتری برای پمپاژ آب مورد نیاز است. مثلا در منطقه سیستان گفته میشود هزینه شیرین سازی و انتقال ۷ هزار تومان در هر مترمکعب است. یعنی ۱.۶۶ دلار.

این قیمت در خراسان جنوبی ۹ هزار تومان (۲.۱۴$ ) و در مشهد ۱۲ هزار تومان (۲.۸۵$) برآورد شده است.

ایران اعلام کرده که ۱.۵ میلیارد دلار در پروژه های انتقال آب از دریای عمان به مناطق خشک جنوب و مرکز کشور هزینه خواهد کرد. در پروژه انتقال آب دریای عمان به استان کرمان سرمایه گذاری به مبلغ ۸۰۰ میلیون دلار انجام شده و از سال ۹۲ تا کنون در دست اجراست. به گفته مسئولان پروژه، فاز صفر پروژه شیرین سازی با حجم سرمایه گذاری ۲ میلیارد و ۷۵۰ میلیون تومان برای ۶۰۰ هزار مترمکعب در نظر گرفته شده است. خط انتقالی در حدود ۷۰۰ کیلومتر و پمپاژ حداقل سه هزار متر برای عبور از ارتفاعات زاگرس نیاز دارد.

در استان کرمان گفته شده هزینه ی تمام شده شیرین سازی در هر متر مکعب معادل ۱۹۵۰۰ تومان در دستور کار قرار گرفته است. اگر ۱۹۵۰۰ تومان را با دلار ۴۲۰۰ دولتی محاسبه کنیم یعنی قیمت هر مترمکعب آب شیرین سازی و انتقال آن تا مسافت ۷۰۰ کیلومتری معادل ۴.۶۴ دلار خواهد بود. این قیمت گران فقط در مصرف صنعتی قابل توجیه است.

مسئولان گفته اند در حال حاضر نیاز آبی سیستان برای مصرف شرب ۷۵ میلیون متر مکعب و به همین میزان برای خراسان جنوبی و نیاز آبی خراسان رضوی بالغ بر ۱۱۵ میلیون مترمکعب است.

اگر برای تامین آب مورد نیاز اقدام به خرید آب از افغانستان با قیمت حداکثری ۵۰ سنت کنیم. برای تامین ۲۶۵ میلیون متر مکعب حداکثر ۱۳۲ میلیون دلار به افغاستان خواهیم پرداخت. این هزینه را مقایسه کنید با هزینه میلیارد دلاری پروژه های شیرین سازی و انتقال آب یا استخراج آب ژرف در کشور، فارغ از مدت زمان طولانی اجرای این پروژه ها، قیمت نهایی نیز صرفه ی اقتصادی برای ایران ندارد.
قیمت آب ژرف در مقایسه با خرید آب

برای استخراج آب های ژرف، ایران ۲۵۰ میلیون دلار از روسیه قرض گرفته است. فارغ از اینکه آب های ژرف، آبهای فسیلی و تجدیدناپذیر هستند و استخراج آنها میتواند اثرات جبران ناپذیری بر محیط زیست وارد کند. کارشناسان قیمت استخراج هر مترمکعب آب ژرف را ۲۰ هزار تومان تخمین زده اند که با دلار ۴۲۰۰ میشود به عبارتی ۴.۷۶ دلار. رضا مکنون، معاون مرکز مطالعات علم و فناوری و عضو هیات علمی دانشگاه امیرکبیر چنین برآوردی را کرده و معتقد است این هزینه کلان انجام می شود بی اینکه مطمئن باشیم چقدر آب به دست خواهیم آورد. مسئولین پروژه استخراج آب ژرف اما استدلال میکنند استخراج آب ژرف به مراتب ارزان تر از شیرین سازی آب دریای عمان برای فواصل طولانی مثلا طبس است.

مدیریت جامع منابع آب به ما میگوید باید آلترناتیوهای متنوع تولید و تامین آب را در نظر گرفت و براساس برآورد هزینه-فایده اقتصادی و اجتماعی به مورد اجرا گذاشت. مسلما شیرین سازی آب دریا برای جزایر ساحل جنوب و چابهار بهترین گزینه ست درحالیکه برای نیاز آشامیدنی شهرهای زابل یا زاهدان، خرید آب شاید به صرفه تر می نماید. استخراج آب های ژرف همواره میتواند به عنوان گزینه در دسترس باشد ولی با توجه به تغییر اقلیم معلوم نیست در آینده افغانستان همچنان فروشنده آب بماند.

خرید آب از افغانستان امکان نظارت بهتر و جدی تر بر اجرای کامل معاهده هیرمند را فراهم می کند. ضمن اینکه رفاه و توسعه افغانستان به امنیت و ثبات بیشتر این کشور می انجامد که وضعیت مطلوب ایران نیز محسوب میشود.

هر چه هست، تخمین قیمت ها و گزاره های مطرح شده در این نوشتار، دقیق و بر پایه مطالعات میدانی نیست اما می تواند محلی برای بحث و آغازی برای رویکرد اقتصادی به موضوع آب و تعیین قیمتهای منصفانه و به صرفه دو کشور ایران و افغانستان باشد.

رادیوفردا: به گزارش خبرنگار رادیو فردا در عراق، مقر حزب دموکرات کردستان، که مصطفی مولودی هدایت آن را برعهده دارد، در شهر کویسنجق اقلیم کردستان عراق بامداد شنبه بمباران شده است.

این بمباران هنگام برگزاری جلسه کمیته مرکزی این حزب اپوزیسیون جمهوری اسلامی صورت گرفت. گزارش‌های اولیه از زخمی شدن شماری از رهبران حزب حکایت دارد.

بنا به گزارش خبرنگار رادیو فردا، مصطفی مولودی، دبیرکل فعلی، و خالد عزیزی، دبیرکل سابق حزب دمکرات کردستان، از جمله زخمی‌های این حمله هستند.

خبرگزاری کردی رووداو این انفجارها را بر اثر حمله هوایی جمهوری اسلامی ایران می‌داند و ویدئوهایی نیز در این رابطه منتشر کرده است:

Dîmenên topbarana Îranê ya li ser baregehên HDKê yên li Koyeya Başûrê Kurdistanê wiha hatin tomarkirin#Îran #HDK #Koye pic.twitter.com/CE4qZrHfxF

— Rûdaw Kurdî (@RudawKurdi) September 8, 2018

دویچه‌وله: سوریه می‌گوید اسرائیل بار دیگر به این کشور حمله کرده است. دیده‌بان حقوق بشر سوریه می‌گوید مواضع ایران هداف قرار گرفته است. مقام‌های اسرائیلی می‌گویند بیش از ۲۰۰ حمله علیه اهداف ایرانی در سوریه انجام شده است.

خبرگزاری دولتی “سانا” سوریه به نقل از محافل نظامی این کشور گزارش کرد که جنگنده‌های ارتش اسرائیل روز سه‌شنبه ۱۳ شهریور (چهار سپتامبر) به مواضع نظامی در شمال غرب سوریه حمله کرده‌اند. این مواضع در استان‌های طرطوس و حما بوده‌اند. به گزارش سانا، پدافند هوایی سوریه تعدادی از موشک‌ها را منهدم کرده است. یک سخنگوی ارتش اسرائیل نخواست درباره این گزارش اظهار نظر کند.

“دیده‌بان حقوق بشر سوریه” مستقر در لندن از وقوع چندین انفجار در اطراف شهر بندری طرطوس در ساحل مدیترانه خبر داده است. بر این اساس، مناطقی هدف قرار گرفته‌اند که نیروهای ایرانی در آن مستقر بوده‌اند. بر این اساس، در حملات یادشده دست‌کم ۳ تن کشته و ۲۳ نفر دیگر مجروح شده‌اند؛ این افراد عمدتا از اعضای ارتش سوریه بوده‌اند.

این نهاد می‌افزاید که در حملات سه‌شنبه برای نخستین بار شهر بندری بانیاس هم هدف قرار گرفته و دو موشک به منطقه‌ای در حدود یک کیلومتری یک پالایشگاه نفت اصابت کرده است.

“دیده‌بان حقوق بشر سوریه” اخبار خود را از منابع محلی دریافت می‌کند. راستی‌آزمایی اخبار این منابع برای خبرگزاری‌های بین‌المللی مستقل همیشه ممکن نیست.

در یک گزارش تلویزیون سوریه اعلام شد که در شهر مصیاف در استان حما یک نفر کشته و در شهر بانیاس در استان طرطوس هشت تن زخمی شده‌اند.

مناطقی که در حما هدف قرار گفته‌اند، در ۱۰۰ کیلومتری جنوب ادلب هستند. ارتش سوریه به پشتیبانی روسیه و ایران خود را برای حمله به ادلب آغاز می‌کند. ادلب آخرین منطقه وسیع در سوریه است که کنترل آن همچنان در دست مخالفان بشار اسد است.

منابع خبری به نقل از شاهدان عینی نوشته‌اند که جنگنده‌های اسرائیلی برای ورود به سوریه از آسمان لبنان استفاده کرده‌اند.

اسرائیل به صورت رسمی درباره حملات یادشده اظهار نظر نکرده است.

بیش از ۲۰۰ حمله هوایی به اهداف ایرانی در سوریه در یک سال و نیم گذشته

این نخستین بار نیست که خبر حمله ارتش اسرائیل به مواضع نیروهای ایرانی در سوریه منتشر می‌شود. اسرائیل بارها اعلام کرده که از تثبیت حضور نظامی ایران در سوریه به هر وسیله‌ای جلوگیری می‌کند.

حال منابع خبری این کشور به نقل از مقام‌های دولتی اسرائیل می‌گویند که در طول یک سال و نیم گذشته بیش از ۲۰۰ حمله هوایی به اهداف ایرانی در سوریه صورت گرفته است.

این نخستین بار است که درباره چنین حملاتی آماری رسمی منتشر می‌شود.

روزنامه‌های اسرائیل دیروز، سه‌شنبه نوشتند که وزارت دفاع این کشور در گزارشی فاش کرده که ارتش اسرائیل در یک سال و نیم گذشته بیش از ۲۰۰ حمله هوایی علیه اهداف ایران در سوریه انجام داده و بیش از ۸۰۰ راکت و خمپاره به سوریه شلیک کرده است.

بر این اساس، این حملات با هدف جلوگیری از تثبیت حضور نظامی ایران در سوریه صورت گرفته و موجب شده که ایران چندین پایگاه خود در سوریه را تخلیه کند.

ایران همواره تأکید کرده که در سوریه نیروی رزمی ندارد و حضور نیروهای آن در سوریه “مستشاری” است.

رسانه‌ها همچنین به نقل از اسرائیل کاتز، وزیر اطلاعات اسرائیل، و یک سخنگوی ارتش اسرائیل تأیید کردند که اسرائیل در کمتر از دو سال گذشته بیش از ۲۰۰ عملیات نظامی در خاک سوریه انجام داده است.

ایران تا کنون به این گزارش واکنشی نشان نداده است.

وزیر دفاع اسرائیل اخیرا هشدار داده بود که ارتش این کشور ممکن است مواضع نظامی جمهوری اسلامی در عراق را هدف قرار دهد. آویگدور لیبرمن تصریح کرده بود که اسرائیل تحرکات ایران در خاک عراق و سوریه را به دقت دنبال می‌کند.

ارونیوز: لبنان در مقطع حساس کنونی گویی بر لبه پرتگاه ایستاده است. آثار پانزده سال جنگ داخلی در همه جای کشور مشهود است و سایه جنگ پیوسته توافق‌‌ سیاسیِ شکننده تازه را تهدید می‌کند. پیچیدگی سیاست لبنان آن را به یک پازل شبیه می‌کند و بسیاری باور دارند که سعد حریری کسی است که می‌تواند قطعات این پازل را کنار هم بگذارد.

خبرنگار یورونیوز با سعد حریری گفتگویی ویژه داشته و از وی درباره مسائل گوناگون سیاست لبنان و از جمله استعفای جنجال برانگیزش در تلویزیون عربستان سعودی، باورش به نقش مخرب ایران در لبنان و امید وی به تشکیل دولت تازه پرسیده است.

به تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید

یورونیوز: آقای حریری ممنون که گفتگو با یورونیوز را پذیرفتید. امسال برای لبنان سال مهمی است. انتخابات مجلس بعد از حدود یک دهه برگزار شد اما با گذشت بیش از سه ماه هنوز موفق به تشکیل دولت نشده‌اید، چرا این کار تا این حد دشوار است؟ آیا این امر به این معنا نیست که اداره این کشور واقعا برای شما ناممکن است؟

حریری: «من فکر می‌کنم به تشکیل دولت خواهیم رسید. مردم ما باید درک کنند که این دولتی است که بناست ۴ سال دوام بیاورد،‌ همانطور که شما گفتید این دولتی است که پس از ده سال دوری از انتخابات شکل می‌گیرد. بنابراین مجلس جدید اعضای تازه دارد و ابعاد احزاب سیاسی هم تغییر کرده است. بنابراین چالش تشکیل دولت اتحاد ملی کمی دشوارتر است. چون احزاب بسیار متفاوتی داریم که باید رضایت آنها را به دست آورد و باید دید کدام حزب سیاسی در کدام قسمت چه مطالباتی دارد. تنها دلیل دشوار بودن کار همین است.»

یورونیوز : اداره کشوری نظیر لبنان کار آسانی نیست،‌ شما تاریخ پیچیده‌ای دارید. میان ادیان مختلف توافق‌نامه‌های پیچده‌ای برای تقسیم قوا وجود داشته و اکنون هم جنگ پیرامون شما را گرفته است. بسیاری می‌گویند شما فردی هستید که قطعات مختلف را برای تکمیل این پازل در اختیار دارد. چرا چنین است؟ به نظر خودتان چرا شما فرد مناسب برای هدایت لبنان هستید؟

حریری: «فکر می‌کنم به این دلیل است که من پیش از آنکه به خودم فکر کنم به لبنان فکر می‌کنم. فکر می‌کنم به کسی نیاز داریم که بتواند با همه، یعنی با همه احزاب سیاسی که در دولت جا می‌دهیم صحبت کند. اگر می‌خواهید یک دولت توافقی داشته باشید همه باید کمی با دیگران سازش کنند و من گهگاه مایلم کمی بیش از معمول هم سازش کنم چرا که باور دارم کشورم مهمتر از حزب سیاسی من و دیگران است.»

يورونيوز: شما سال گذشته استعفای خودتان را به شکل تلویزیونی از عربستان سعودی اعلام کردید. فکر می‌کنم نه تنها این واقعیت که شما استعفا دادید بلکه شیوه انجام این کار هم شوکه کننده بود،‌ هم برای حامیان شما و هم برای تمام دنیا. چه اتفاقی افتاد،‌ چرا به این شکل عمل کردید؟

حریری: «می‌خواستم به نظام خودمان شوک وارد کنم. چون باورم این بود که دولت به مسیری افتاده که افراد دارند جهت‌گیری می‌کنند و دیگر نمی‌توانستند کشور را اداره کنند. علاوه براین، می‌دانید که با چالش‌هایی که در منطقه داریم لبنان باید بتواند در وضعیتی باقی‌ بماند که در آن موضع‌گیری نکند. استعفای من اساسا یک شوک مثبت بود برای هشدار دادن به مردم که می‌گفت گوش کنید راهِ پیشرفتن این نیست، راهِ پیشرفتن این نیست که لبنان را بی‌طرف کنیم. بلکه آن است که (مسیر) کشور را از مناقشه‌‌های داخلی بین اعراب جدا کنیم.»

یورونیوز: اما مسأله بیش از ارسال یک پیام قوی بود، مسأله، شیوه بیان شما و جایی بود که از آنجا صحبت کردید. می‌توانید درباره رابطه‌تان با عربستان سعودی بگویید؟

حریری: «رابطه من با عربستان سعودی عالی است؛ این هم به نفع لبنان و هم به نفع عربستان سعودی است. باید درک کنیم که امروز خلیج (فارس) امروز هم،‌ با تمامی آنچه در یمن روی می‌دهد در شرایط دشواری است. برای همین ما در لبنان باید به منافع ملی‌مان چشم بدوزیم. منظورم این است که درگیر شدن در یمن یا درگیر کردن خودمان در سوریه فقط برای لبنان مشکل و دردسر به بار می‌آورد. متوجهم که برخی احزاب سیاسی در لبنان دیدگاه متفاوتی در این باره دارند و همین مسأله بود که داشت کشور را فدا، البته نه فدا، بلکه فلج می‌کرد،‌ یعنی وقتی اختلافات سیاسی‌ ما مهمتر از منافع کشور بشود، چنین وضعی پیش ‌می‌آید.»

بیشتر بخوانید:بر سعد حریری در عربستان چه گذشت؟

مطالب یورونیوز را در واتس‌اپ دریافت کنید

یورونیوز: شما از بازگرداندن تمرکز و توجه به سوی خودِ لبنان سخن می‌گویید. لبنان به چه نیاز دارد. تمرکز شما بر روی چه چیزی خواهد بود؟

حریری: «اصلاحات. ما به اصلاحات نیاز داریم. باید بر اقتصاد تمرکز کنیم. مشکل پناهجویان را داریم. با یک و نیم میلیون پناهجو روبرو هستیم. این مسأله‌ای است که باید آن را یکصدا در لبنان تغییر دهیم. البته پیشگامی‌هایی مانند اقدامات روسیه از این سو و آن سو در کار بوده است و ما باید با روس‌ها در این زمینه کار کنیم تا اقدامات آنها عملی بشود. برای نمونه می‌دانید که ما مایلیم پناهجویان به شکل داوطلبانه (به سرزمین‌شان) برگردند و باید تضمین کرد که رژیم (سوریه) اقدامی علیه این پناهجویان نکند. این مسأله‌ای است که جامعه ما هر روز از آن رنج می‌برد. و اگر بر روی استراتژی برون‌رفت از این شرایط کار نکنیم فقط لبنان و منافع ملی لبنانی‌ها را ناکام گذاشته‌ایم.»

یورونیوز: به موضوع استعفای شما در سال گذشته بر می‌گردم. شما برای نابسامانی و ویرانی لبنان، ایران را سرزنش کردید و گفتید حزب ‌الله در این کشور بازوی ایران است و شما گفتید قدرت سلاح‌های این کشور لبنان را در «عمل انجام شده» قرار داده است. حالا حزب ‌الله و متحدانش اکثریت مجلس را در اختیار دارند، این به چه معنا است؟

حریری: «آنها (حزب الله) اکثریت مجلس را در اختیار ندارند. این درکی است که مردم یا گزارش‌های برخی رسانه‌ها در جامعه بین‌الملل رواج داده، حزب‌ الله فقط بین ۳۰ تا ۴۰ عضو در مجلس دارد. امروز مجلس به سه یا چهار بخش عمده تقسیم می‌شود، کسانی در جناح‌های راست و چپ و میانه قرار دارند و افرادی‌ هم هستند که به جناح راست یا چپ نزدیک اند. وقتی من استعفا کردم درباره تمام اینها صحبت کردم و گفتم من امروز اعتقاد دارم که ما تفاوت‌های سیاسی داریم، حزب الله این را می‌داند و من نیز می‌دانم. آنها هرگز سیاست من در قبال (منطقه) خلیج (فارس) را نمی‌پذیرند و من هم هرگز سیاست‌ آنها را درباره ایران و دیگر مسائل نمی‌پذیرم. اما به این معنا نیست که باید کارکرد کشور را متوقف کنیم. تلاش دارم به این برسم. البته ما همیشه این تفاوت‌ها را خواهیم داشت و همیشه بر سر آنها بحث و جدل خواهیم کرد. اما ما چه می‌کنیم؟ آیا بر این مسأله تمرکز می‌کنیم؟ تمرکز من بر این است که بگویم این مسائل را روی میز مذاکره بگذاریم و با آرامش درباره آنها گفتگو کنیم و ببینیم راه حل‌ها کدام اند و چطور باید این مسائل را حل کنیم. آنچه ما را دور هم نگاه می‌دارد بسیار بیشتر از چیزهایی است که ما را از هم جدا می‌کند. منظورم این است که ما می‌توانیم کارهای بسیاری برای این کشور بکنیم. مثلا در زمینه اقتصاد همه مایل اند با فساد مبارزه کنند،‌ همه به انجام اصلاحات تمایل دارند.

یورونیوز: به نظر می‌رسد تمامی نیروهای مخالف دولت در سوریه به نوعی تسلیم شده‌اند و اکنون در ادلب شاهد برنامه دولت برای اجرای حملات عظیم ارتش هستیم که می‌تواند به معنای پایان جنگ در سوریه باشد. این امر برای لبنان چه معنایی دارد؟

حریری: «فکر می‌کنم روسیه در این بین تکلیف را روشن کرده است، سوریه در کنترل روسیه است بنابراین ما با روس‌ها طرف خواهیم بود.»

یورونیوز: و رابطه‌تان با روسیه ؟

حریری: «بسیار خوب و بی‌نقص است. من با روسیه و رئيس‌جمهور پوتین رابطه بسیار خوبی دارم و احترام بسیاری برای او قائل هستم. معتقدم پوتین کسی است که می‌توانیم با او کار کنیم.»

یورونیوز: «پس فکر نمی‌کنید که باید با بشار اسد طرف شوید؟»

حریری: «ترجیح می‌دهم با رئیس‌جمهور پوتین طرف باشم.»

یورونیوز: یکی دیگر از رهبران جهان که به نظر می‌رسد با او به خوبی کنار می‌آیید، دونالد ترامپ، رئيس جمهوری ایالات متحده است. رهبری او در منطقه را تحسین کرده‌اید. آیا رفتار وی در خاورمیانه خوب است؟

حریری: «فکر می‌کنم رئیس‌جمهور ترامپ کسی است که در مواضعش بسیار شفاف است. چیزی را که می‌گوید انجام می‌دهد. مشکل ما در گذشته این بود که نمی‌دانستیم سیاست‌های او کدام است. اما امروز دست‌کم می‌دانم سیاست او چیست و چطور می‌شود در حول و حوش این سیاست کار کرد. دست‌کم کسی هست که می‌توان با او صحبت کرد. می‌توانیم با او درباره وضعیتمان گفتگو کنیم. من معتقدم با اوضاعی که سوریه دارد به نظر می‌رسد جنگ درحال پایان است. اما واقعا جامعه بین‌الملل وظیفه دارد برای مردم سوریه کاری بکند و می‌دانید که رهبری جامعه بین‌الملل در حال حاضر با ایالات متحده و اروپا است و سیاست‌های گذشته جامعه بین‌الملل ناکام ماند. در حالیکه فکر می‌کنم تا سال ۲۰۱۵ نه داعش در کار بود و نه جبهه نصرت و نه هیچ کس دیگر. فقط مردمی در سوریه بودند که علیه دولت خود قیام کرده بودند و به خاطر چندشاخگی میان مردم و سرکوب دولت و استفاده از انواع سلاح‌ها و گازها بود که داعش و تمام دیوانگان اینچنینی پیدا شدند و انقلاب سوریه را ویران کردند. این گروه‌ها حالا دارند به سزای خود می‌رسند.»

رادیوفردا: خبرگزاری رویترز در گزارشی اختصاصی که روز جمعه، نهم شهریورماه، منتشر شد از انتقال موشک‌های بالیستیک جمهوری اسلامی به عراق و تلاش برای تولید این نوع موشک در خاک این کشور خبر داد.

رویترز به نقل از منابع غربی گفت که «به نظر می‌رسد ایران در حال تبدیل عراق به پایگاه موشکی خود است».

این منابع همچنین گفته‌اند که انتقال این موشک‌ها که «شمار آنها به ده‌ها موشک می‌رسد» پیامی به آمریکا و اسرائیل، به ویژه پس از حملات هوایی علیه نیروهای ایرانی در سوریه ارزیابی می‌شود.

این خبرگزاری همچنین به نقل از منابعی ایرانی و عراقی گزارش داده که مقام‌های جمهوری اسلامی از حدود یک سال و نیم پیش به این تصمیم رسیدند که موشک‌های خود را در عراق استفاده کنند، اما فعالیت عملی آنها و «ارسال لانچرها به خاک عراق» در چند ماه اخیر صورت گرفته است.

گزارش رویترز محل تأسیسات موشکی را که ایران قرار است در عراق احداث کند یا گسترش دهد، در زعفرانیه واقع در شرق بغداد، جرف‌ صخر واقع در شمال کربلا، و محلی در اقلیم کردستان ذکر کرده است.

هر سه محل یادشده در کنترل شبه‌نظامیان شیعی قرار دارد و به نوشته رویترز، نیروهای عراقی آموزش‌های موشکی لازم را در ایران دیده‌اند.

خبرگزاری رویترز به نقل از منابعی در «ایران و غرب و عراق»، موشک‌های ایرانی زلزال، فاتح ۱۱۰ و ذوالفقار را از جمله موشک‌هایی معرفی کرد که به عراق منتقل شده‌اند.

این خبرگزاری با اشاره به برد این موشک‌ها، که بین ۲۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتر است، گفته است که در صورت شلیک این موشک‌ها از جنوب یا غرب عراق، پایتخت‌های اسرائیل و عربستان سعودی در تیررس سپاه قدس خواهند بود.

آمریکا سپاه قدس، شاخه برون‌مرزی سپاه پاسداران، را در فهرست گروه‌های حامی تروریسم قرار داده و قاسم سلیمانی، فرمانده این نیرو، نیز مشمول تحریم‌های وزارت خزانه‌داری ایالات متحده است.

در گزارش رویترز اشاره می‌شود که قاسم سلیمانی شخصا نظارت بر برنامه انتقال این موشک‌ها را بر عهده داشته است.

هیچ یک از مقام‌های رسمی آمریکا، ایران و عراق حاضر به مصاحبه با رویترز و اظهار نظر در این باره نشده‌اند. با این حال یک مقام آمریکایی که خواست نامش فاش نشود به رویترز گفت که ایران در ماه‌های اخیر مقادیری موشک به عراق منتقل کرده اما او نمی‌تواند تایید کند که این موشک‌ها در وضعیت شلیک قرار گرفته باشند.

اسرائیل و عربستان سعودی نیز هنوز به این گزارش واکنشی نشان نداده‌اند.

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، ۱۸ اردیبهشت با تأکید بر اینکه توافق هسته‌ای با ایران به بهبود صلح جهانی منجر نشد و جمهوری اسلامی پس از آن نیز به «فعالیت‌های موشکی و اقدامات بی‌ثبات‌کننده‌اش در منطقه» ادامه داد، خروج واشینگتن از برجام را اعلام کرد.

کشورهای اروپایی نیز گفته‌اند با اینکه به تداوم برجام پایبند می‌مانند اما درباره دو موضوع فعالیت‌های موشکی ایران و اقداماتش در منطقه «نگرانی‌های مشترکی با آمریکا دارند».

گزارش اختصاصی رویترز یک روز پس از آن منتشر می‌شود که وزیر خارجه فرانسه روز پنج‌شنبه اظهار داشت ایران نمی‌تواند از مذاکره بر سر نگرانی‌هایی مانند آینده توافق هسته‌ای، برنامه موشکی بالیستیک خود و همچنین نقشش در ثبات خاورمیانه اجتناب کند.

منابع: خبرگزاری رویترز، رادیوفردا/ ج/ ف. دو.

رادیوفرانسه: پس از اعلام توافق جدید میان دولت سوریه با تهران، اسرائیل بار دیگر تهدید کرد که مراکز نظامی ایران در سوریه را هدف حمله قرار می‌دهد.

“يسرائيل كاتس”، وزیر اطلاعات اسرائیل روز چهارشنبه ۷ شهریور/ ٢٩ اوت به رادیو دولتی این کشور گفت: «توافق صورت‌گرفته میان بشار اسد و ایران یک آزمایش برای اسرائیل است: واکنش ما روشن و واضح است. ما به ایران اجازه نمی‌دهیم که از نظر نظامی در سوریه مستقر شود».
این عضو کابینه امنیتی اسرائیل که بنیامین نتانیاهو ریاست آن را بر عهده دارد، اضافه کرد: «ما با تمام توان خود علیه همه اهداف ایران که اسرائیل را تهدید‌ کنند، واکنش نشان می‌دهیم. اگر نیروی هوایی ارتش سوریه علیه ما اقدام کند، هزینه این اقدام خود را خواهد پرداخت».

این اظهارات وزیر اطلاعات اسرائیل در حالی است که وابسته نظامی ایران در دمشق، روز سه‌شنبه ‌‌٢٨ اوت اعلام کرد که به دنبال توافق صورت گرفته در سفر وزیر دفاع ایران به دمشق، مشاوران نظامی ایران در سوریه باقی خواهند ماند.

ایران هرگونه مداخله نظامی در سوریه را رد می‌کند و مدعی است که حضور نظامیان ایران در سوریه جنبه مشورتی دارد. این در حالی است که هر از چند گاهی اجساد نظامیان ایرانی که در جنگ سوریه کشته می‌شود، به ایران منتقل می‌شود.
ایران علاوه بر حمایت نظامی، از نظر سیاسی و به ویژه اقتصادی نیز رژیم بشار اسد را تقویت می‌کند.

اسرائیل که حکومت ایران را مهم‌ترین دشمن خود در جهان می‌داند، اعلام کرده که قصد ندارد در جنگ سوریه مداخله کند، اما اسرائیل تاکنون بارها اهدافی را در سوریه بمباران کرده است.

با این حال طی هفته‌های اخیر ارتش سوریه به مواضع شورشیان سوری در نزدیکی بلندی‌های جولان حمله کرد و مواضعی را در درعا و قنیطره به تصرف خود در آورد.

منبع تویتر شهرام رفیع زاده
اینایی که حرفای ⁧#صفروف⁩ و حقوق ناشی از قراردادهای تاریخی را تکذیب می‌کنن این مقاله محسن امین‌زاده معاون وزارت خارجه دولت خاتمی در ⁧#اعتماد۱۰دی۱۳۸۶⁩ تایید می‌کنه که مقام‌های جمهوری اسلامی بعد از فروپاشی شوروی این خطای بزرگ را مرتکب شدن و شتابزده از حق ایران گذشتن

رادیوفردا: خبرگزاری روسی تاس به نقل از نماینده ویژه ولادیمیر پوتین در امور سوریه خبر داد که نیروهای تحت امر جمهوری اسلامی ده‌ها کیلومتر از بلندی‌های جولان در این کشور فاصله گرفته‌اند.

خبرگزاری رویترز روز چهارشنبه، دهم مردادماه، به نقل از این خبرگزاری گفت که نیروهای ایرانی و حزب‌الله لبنان ۸۵ کیلومتر از بلندی‌های جولان، مرز سوریه و اسرائیل، فاصله گرفته‌اند.

این خبر کمتر از یک ماه پس از آن منتشر می‌شود که نخست وزیر اسرائیل خبر داد که در دیدار با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، پیامی روشن به او داده است.

«پیام روشن» آقای نتانیاهو این بود که کشورش مخالف هرگونه حضور ایران در سوریه است.

یک هفته بعد خبرگزاری رویترز به نقل از یک مقام اسرائیلی گزارش داد که بنیامین نتانیاهو با پیشنهاد روسیه درباره ادامه حضور نیروهای ایرانی در سوریه، حتی در یکصد کیلومتری مرز جولان، مخالفت کرده است.

حال آلکساندر لاورنتیف، نماینده ویژه آقای پوتین در امور سوریه، به خبرگزاری تاس گفته است که «ایرانی‌ها عقب‌نشینی کردند و نیروهای شیعه دیگر آنجا نیستند».

به گفته آقای لاورنتیف، «ممکن است» هنوز «مستشاران» ایرانی در میان نیروهای سوری نزدیک به جولان باشند، اما دیگر از «واحدهای سنگین زرهی که می‌توانند تهدیدی برای اسرائیل باشند» تا فاصله ۸۵ کیلومتری خبری نیست.

ایران همچنان تأکید دارد که بنا به دعوت دولت قانونی بشار اسد در سوریه حضور «مستشاری» دارد.

با وجود این علی‌اکبر ولایتی، مشاور رهبر ایران در امور بین‌الملل، هفته گذشته گفته بود که ایران، در صورت درخواست سوریه، «فوراً» این کشور را ترک خواهد کرد.

نیروهای ارتش بشار اسد با کمک چشمگیر روسیه و ایران و حزب‌الله توانسته‌اند در چند ماه گذشته مناطق وسیعی از جنوب غربی سوریه را از نیروهای شورشی مخالف حکومت این کشور بازپس بگیرند.

منبع: خبرگزاری رویترز، رادیوفردا/ ف. دو./ پ. پ.