اخبار

صدای آمریکا: انستیتوی مطالعات حقوق بشر دانشگاه کلمبیا در نیویورک، گزارشی منتشر کرده که تاکید دارد ترکیه علاوه بر داد و ستد، نقل و انتقال تجهیزات نظامی، کمک های پزشکی و پشتیبانی لجستیکی با گروه “دولت اسلامی” یا داعش، یکی از خریداران عمده نفت خام استخراج شده از مراکز نفتی تحت کنترل این گروه است.

فایننشال تایمز نیز در گزارشی درباره نحوه خرید و فروش نفت در مناطق تحت کنترل داعش نوشته، منطقه کزلداغ در جنوب ترکیه که هم مرز با سوریه است، یکی از گلوگاه های انتقال نفت خام از خاک سوریه به ترکیه بشمار می آید.

از دوماه پیش، با حضور نظامی روسیه درخاک سوریه و حمایت این کشور از ماندن بشار اسد در قدرت، فضای رقابت قدرت های منطقه افزایش یافته است.

ترکیه با دیدگاهی کاملا متضاد و با نقطه نظر سیاسی حذف اسد از سیستم سیاسی، رو در روی روسیه ایستاده است.

تقابل سیاسی – نظامی بین روسیه و ترکیه، گمانه زنی های همکاری ترکیه با داعش را قوت بخشیده است.

از پانزده ماه گذشته، جریانات مخالف حزب حاکم ترکیه چه در داخل و چه در خارج از این کشور، اسنادی را مبنی بر همکاری ترکیه با داعش منتشر کرده اند؛ اتهامی که مقامات سیاسی ترکیه همواره آن را رد کرده اند.

در جریان حمله جنگنده های اف۱۶ ترکیه به هواپیمای سوخوی ۲۴ روسیه در جنوب این کشور، روابط سیاسی دو کشور متشنج تر از گذشته شد تا جایی که از روز گذشته، رسانه ها در رابطه با انتشار اسناد همکاری ترکیه با داعش، بی محابا تر عمل می کنند.

به تازگی یک خبرگزاری روسی، با انتشار خبر دیدار بلال اردوغان پسر ارشد رییس جمهور ترکیه، با فرمانده نظامی داعش در منطقه حمص و بخش کردنشین در شمال سوریه، از همکاری وی در نقل و انتقالات نفت خام از خاک سوریه به ترکیه خبر داد.

ماه گذشته، دیوید کوهن، معاون وزارت خزانه داری آمریکا اعلام کرد که درآمد روزانه داعش از فروش نفت خام، بیش از یک میلیون دلار است این در حالی است که به گفته منابع محلی این رقم بیش از یک و نیم میلیون دلار است.

فایننشال تایمز در گزارشی با عنوان “سفر یک بشکه نفت”، معتقداست عمده نفت قاچاق از مناطق تحت کنترل داعش به خاک ترکیه منتقل می شود.

داعش بر اصلی ترین منطقه نفتی سوریه درشرق دیرالزور تسلط دارد و با تولید روزانه ۴۰ هزار بشکه نفت در روز، منابع مالی عمده خود را از این راه تامین می کند.

علاوه بر این، داعش با کنترل نفت چاه های منطقه العمر، به ازای فروش هر بشکه ۴۵ دلار، به منابع مالی خود می افزاید.

داعش با سیستم سازماندهی شده اقدام به فروش نفت می کند. خریداران اصلی نفت داعش، قاچاقچیانی هستند که پای میادین نفت، در انتظار پر کردن کامیون ها می مانند. آنها گاهی بیش از یک هفته در انتظارند.

عمده نفت خریداری شده به مناطق شمالی تحت کنترل نیروهای داعش به مرز ترکیه منتقل می شود. بخشی از آن نیز توسط گروه های مافیایی به مرز اردن فرستاده می شوند.

از بازارهای عمده دیگرفروش نفت استخراج شده در مناطق تحت کنترل داعش، منطقه قائم در عراق است که با کامیون به آنجا منتقل می شوند.

به گفته منابع محلی، قاچاقچیان نفت علاوه بر قیمت نفت خام، یک دهم قیمت نفت های خریداری شده را نیز به عنوان ذکات به داعش می پردازند. در صورت عدم پرداخت ذکات از سوی قاچاقچیان نفت، آنها موظف به پرداخت ۶۷ سنت مالیات، به ازای هر بشکه خواهند شد.

در روزهای گذشته، نیروی هوایی روسیه تصاویر انهدام کاروان نفت داعش را منتشر کرد.

با ادامه تنش ها بین دو قدرت حاضر در بحران سوریه، هواپیمای سوخوی ۲۴ روسیه در منطقه کزلداغ منطقه ختای مورد حمله هواپیماهای ترکیه قرار گرفت و سقوط کرد. منطقه ای که از آن به عنوان گلوگاه انتقال نفت داعش به ترکیه نام می برند.

اما اینجا این سوال مطرح است، آیا ترکیه به دلیل حفظ مسیر کاروان های انتقال نفت ارزان از مناطق تحت کنترل داعش به خاک این کشور، دست به ریسک رویارویی نظامی با روسیه زده است؟

لینک های مرتبط:
There is speculation Bilal Erdogan is directly involved in the black market oil business with Islamic State.
https://www.rt.com/business/323391-isis-oil-business-turkey-russia/
http://www.ibtimes.com/turkey-buying-oil-isis-after-downed-plane-putin-slams-islamic-states-black-market-2198214
http://www.ft.com/intl/cms/s/0/6c269c4e-5ace-11e4-b449-00144feab7de.html#axzz3saag75FQ

تسنیم: دختر رکن‌آبادی، شناسایی پیکر پدرش را که در فاجعه منا فوت شده بود، تأیید کرد.

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، از ساعتی پیش برخی رسانه‌ها اعلام کردند که پیکر غضنفر رکن‌آبادی سفیر سابق ایران در لبنان که بعد از فاجعه منا مفقود شده بود، کشف شده است.

دختر رکن‌آبادی در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم، این موضوع را تأیید کرد.

وی همچنین درباره زمان انتقال اینکه پیکر مرحوم رکن‌آبادی فردا به ایران منتقل می‌شود گفت: هنوز زمان انتقال پیکر به ایران مشخص نشده است.

دویچه‌وله: سفر پوتین به تهران و ملاقات او با خامنه‌ای با حاشیه‌هایی همراه بود که کارشناسان ورسانه‌ها را به حیرت انداخت. موخین، نویسنده شرح حال زندگی پوتین از اهمیت رفتن مستقیم او از فرودگاه به بیت خامنه‌ای می‌گوید.

ولادیمیر پوتین، نخستین رئیس جمهور روسیه است که پس از سفر استالین، رهبرشوروی سابق در سال ۱۹۴۳ از ایران دیدن کرد. پوتین برای اولین بار ۸ سال پیش برای شرکت در نشست سران کشورهای حوزه‌ی دریای خزر به تهران سفر و با آیت‌الله علی خامنه‌ای ملاقات کرده بود. خامنه‌ای به پوتین گفت که “وجود روسیه مقتدر به نفع ایران است” و پوتین هم پاسخ داد “منافع ملت روسیه در وجود یک ایران قوی و مؤثر درعرصه بین المللی نهفته است”.

در ظرف ۸ سال گذشته تحولات زیادی بین دو کشور و به ویژه بین دو رهبر روی داد. پوتین، این بار وقتی روز دوشنبه (۲ آذر/ ۲۳ نوامبر) برای شرکت در نشست مجمع کشورهای صادر کننده گاز یا “اوپک گازی” وارد تهران شد، مستقیم از فرودگاه مهرآباد به دفتر رهبری رفت.

بیشتر بخوانید: پوتین در تهران به دنبال چیست؟

صحبت‌های او با رهبر ایران چنان مهم و گرم بود که دمیتری پسکوف، دبیر مطبوعاتی رئیس جمهور روسیه اعلام کرد که گفتگوی پوتین با آیت‌الله خامنه‌ای یک ساعت و نیم و بیش از مدت پیش‌بینی شده طول کشیده است. علی‌اکبر ولایتی مشاور رهبر ایران در امور بین‌الملل هم ملاقات پوتین را “کاری، خارج ازتشریفات” و “در تاریخ جمهوری اسلامی بی‌سابقه” توصیف کرد. ولایتی گفت: «اینکه آقای پوتین در این سفر اولویت‌بندی کرده و اولویت نخست خود را دیدار با مقام معظم رهبری گذاشت، حکایت از این دارد که وی کاملا حساب‌شده برنامه سفر را طراحی کرده و بدون هرگونه تشریفاتی مستقیم از فرودگاه به دفتر رهبری آمد و به حضور ایشان رسید و دو ساعت این گفت‌وگو به درازا کشید.»

رئیس‌جمهور روسیه ضمن نزدیک خواندن مواضع دو کشور در سوریه به خامنه‌ای گفت: «ما متعهدیم که برخلاف برخی‌ها به شرکایمان از پشت خنجر نزنیم و هیچ‌وقت در پشت پرده اقدامی بر ضد دوستانمان انجام ندهیم و اگر اختلافی هم داشته باشیم، با صحبت به تفاهم برسیم.»

هدایای پوتین؛ از شراب تا نسخه خطی قرآن

رئیس‌جمهور روسیه در پایان دیدارش با خامنه‌ای یک نسخه قدیمی از قرآن را به او هدیه کرد. به نظر آلکسی موخین مدیر “مرکز مطالعات سیاسی در مسکو” و مولف زندگینامه‌ی ولادیمیر پوتین، ملاقات پوتین و خامنه‌ای “ارزش سمبولیک” دارد و نشان می‌دهد که روسیه با یک “یار و شریک” منطقه‌ای سر و کار دارد که حتی بعد از توافق هسته‌ای با آمریکا هم ماهیت سیاست آن برای روسیه تغییری نکرده است.
پوتین یک نسخه قرآن خطی نفیس به خامنه‌ای هدیه داد

پوتین یک نسخه قرآن خطی نفیس به خامنه‌ای هدیه داد

آقای موخین که پوتین را به خوبی می‌شناسد و کتاب‌های “مستر پوتین کیست؟” و “اشتباهات پرزیدنت” را نوشته است، به دویچه وله می‌گوید: «پوتین، ایران، سوریه، فلسفه اسلامی و عمرخیام را دوست دارد. عمر خیام برای او کلید و راهگشای مشکلاتی‌ست که در خاورمیانه رخ می‌دهد. پوتین همیشه با توجه به علائق و به تناسب افرادی که دوست دارد هدیه میدهد، بنابراین نسخه خطی و قدیمی قرآن که به آیت‌الله خامنه‌ای هدیه کرد چیز غیرعادی نبود و دادن هدیه نفیس بخشی از سیاستش هست.»

گفتنی است پوتین چندی پیش هم یک شراب ۱۵۰ هزار دلاری ۲۴۰ ساله برای سیلویو برلوسکونی، نخست وزیر سابق ایتالیا باز کرد.

موخین در توضیح “رفتن مستقیم و غیر متعارف پوتین از فرودگاه مهرآباد به دفتر رهبری” می‌گوید: «رئیس جمهور روسیه بدون در نظر گرفتن تشریفات سراغ کسی رفت که قدرت واقعی مملکت را در دست دارد و این حرکت او معنای سیاسی خاصی دارد. وی زیرکانه به آنچه که بین شرقی‌ها رایج هست عمل کرد و سراغ رهبر ایران رفت که در آن سرزمین قدرتمند و تعیین‌کننده است و این عمل او نشان می‌دهد که وی شناخت خوبی از ایران دارد.»

بیشتر بخوانید: دومین دیدار ولادیمیر پوتین با رهبر جمهوری اسلامی
آلکسی موخین نویسنده زندگینامه پوتین از علاقه او به عمر خیام می‌گوید

آلکسی موخین نویسنده زندگینامه پوتین از علاقه او به عمر خیام می‌گوید

موخین در ادامه تاکید می‌کند: «رئیس جمهور روسیه به خوبی آگاه هست که بدون خامنه‌ای مناسبات دو کشور هیچوقت رشد نخواهد کرد. اکنون صحبت بر سر سوریه هست و بحران در این کشور جنگ‌زده هر دو کشور را به هم نزدیک‌تر کرده است. بدون حمایت و پشتیبانی ایران سیاست‌های روسیه در منطقه و سوریه قابل اجرا و کارساز نیست. اگر حمایت‌های ایران نباشد تاثیرگذاری روسیه در منطقه و سوریه بسیار ضعیف خواهد شد. به همین خاطر من فکر می‌کنم این روابط بیشتر عمل‌گرایانه است.»

کارشناسان روسیه نتایج دیدار “خارج از عرف پوتین و خامنه‌ای” را پربار می‌دانند و تاکید می‌کنند که در هیچ زمانی دو کشور تا این حد به همدیگر نزدیک نبوده‌اند.

پوتین یک ساعت دیرتر به نشست اوپک گازی رسید

سومین اجلاس سران گازی هم به دلیل دیر کردن رئیس جمهور روسیه، با یک ساعت تاخیر آغاز به کار کرد. پوتین که در آغاز سخنرانی خود گوشی ترجمه همزمان را در گوش داشت نسبت به ترجمه نشدن صحبت‌های خود ابراز تعجب کرد و با حل این مشکل سخنانش را از سر گرفت.

توجه روزنامه‌های روسیه بیشتر به صحبت‌های پوتین با خامنه‌ای بود تا سخنرانی وی در نشست اوپک گازی تهران. ریانووستی، خبرگزاری روسی بلافاصله بعد از دیدار پوتین و خامنه‌ا‌ی از قول رئیس جمهور روسیه خبر داد که “از حریم هوایی دریای خزر برای هدف قرار دادن داعش استفاده خواهد کرد.” خبرگزاری اسپوتنیک حتی از “آغاز روند تحویل موشکهای اس-۳۰۰” به ایران نوشت.

روزنامه های ایران نیز پس از سخنان مثبت خامنه‌ای درباره پوتین از “فصل جدید روابط راهبردی” ایران با روسیه و از اینکه “اس ۳۰۰ در راه ایران است” خبر دادند.

آلکسی موخین مولف “زندگینامه‌ی ولادیمیر پوتین” هم در پایان صحبت‌های خود با دویچه وله نتیجه می‌گیرد که روسیه و ایران به رغم نزدیکی و علائق پوتین و خامنه‌ای یار یکدیگرند ولی هنوز متحد نشده‌اند.

بی‌بی‌سی: تصور می شود حسنا آیه بولحسن خود را به هنگام حمله پلیس به در محله “سنت دِنی” منفجر کرده است

از حسنا آیه بوالحسن به عنوان زنی نام برده می‌شود که در حمله به آپارتمانی در محله سنت دِنی کشته شد. عبدالحمید اباعود، طراح اصلی حملات پاریس هم در این حمله کشته شد. بازرسان بر این باورند که او جلیقه انتحاری پوشیده بود. تام باریج، خبرنگار بی‌بی‌سی با افرادی دیدار داشته که او را می‌شناختند.

بر اساس گزارش‌ها مادر حسنا آیه بوالحسن در یک بلوک بزرگ چند آپارتمانی در محله اولنه سو بوآ در حومه پاریس زندگی می‌کرده است.

عصر روز پنجشنبه ماموران پلیس نقاب دار که به شدت مسلح بودند در آن جا حضور داشتند.

ما با دو زن دیدار داشتیم که او را می‌شناختند.

خمیسه، که با او به مدرسه می‌رفته، می‌گوید حسنایی که او می‌شناخته “زندگی را دوست داشت”، اما همکلاسی سابق خود را فردی “آسیب پذیر” و “تاثیر پذیر” توصیف می‌کند.

او می‌گوید: “من فکر نمی‌کنم او قصد داشت بمب گذار انتحاری شود. من فکر نمی‌کنم او این کار را برنامه ریزی کرده بود، این کاری است که در آخرین لحظه صورت گرفته، او تحت تاثیر قرار گرفته بود.”

خمیسه: “من فکر نمی کنم (حسنا آیه بولحسن) قصد داشت بمب گذار انتحاری شود. او تحت تاثیر قرار گرفته بود. او آسیب پذیر بود…”

او از گزارش‌ها درباره این که حسنا آیه بوالحسن در فیسبوک نوشته بود می‌خواهد به سوریه سفر کند، آگاه بود.

“ما واقعا به گفته‌های او باور نمی‌کردیم. ما فکر کردیم که سخنان او معنی ندارد.”

ما پرسیدیم او مذهبی بود؟ خمیسه می‌گوید: “او شاید شست وشوی مغزی شده بود یا تحت تاثیر قرار گرفته بود. او فردی ضعیف بود. آنها در لحظه مناسب نزدش آمدند. آنها فرد مناسبی را پیدا کردند.”

با توجه به شیوه بی رحمانه و بی امان خشونت هفته پیش در پاریس، اینکه چنین حرف‌هایی و قربانی دانستن حسنا آیه بوالحسن با واکنشی خشم آلود رو به رو شود قابل درک است.
Image copyright EPA
Image caption حسنا در یک آپارتمان در سنت دِنی همراه با عبدالحمید اباعود، طراح اصلی حملات پاریس کشته شد، که تصور می شود پسر خاله او باشد

با این حال، یک زن دیگر هم که به گفته خودش حسنا آیه بوالحسن را “خیلی خوب” می‌شناخت گفت نمی‌تواند باور کند “که او یک تروریست بود.”

این زن، که نمی‌خواست نامش را بگوید سخنان خمیسه را درباره این که حسنا آیه بوالحسن زمانی تحت مراقبت از طرف سازمان‌های خدمات اجتماعی بوده، تایید کرد.

به گفته پدر، مادر، خواهر و برادر حسنا آیه ابوالحسن او را ترک کرده بودند. او گفت: “مشکلاتی در خانواده وجود داشت.”

این زن گفت گاهی اوقات مادر حسنا آیه بوالحسن از فرزندان او مراقبت می‌کرده است.

او افروزد: “حسنا دوران کودکی غم انگیزی داشت. اما من هرگز فکر نمی‌کردم که این دختر چنین کاری را انجام می‌دهد. او همیشه خندان و بسیار مودب بود.”
‘دختر خوش گذران’

زمانی که ما با زنان صحبت می‌کردیم ، جمعیتی از نوجوانان و مردان جوان، که به وضوح دیده می‌شد کاری ندارند، نزدیک ما می‌چرخیدند.

برخی از آنها با تمسخر به نیروهای مسلح پلیس که از منطقه دور می‌شدند فریاد می‌زدند.

یک مامور پلیس از پنجره به آنها با دو انگشت علامت پیروزی را نشان داد.

محله اولنه سو بوآ، در حومه شمال شرقی پایتخت فرانسه، مشکلات عمیق اجتماعی دارد.
Image copyright AP
Image caption اولنه سو بوآ، در حومه شمال شرقی پایتخت فرانسه در سال 2005 در جریان آشوب های پاریس شاهد خشونت بود

اینجا در سال ۲۰۰۵ در جریان آشوب‌های پاریس صحنه خشونت بود.

گفته می‌شود مادر حسنا در اولنه سو بوآ، شمال شرق پاریس زندگی می کرده است.

گزارش های دیگر در روزنامه‌های بریتانیایی از حسنا آیه بوالحسن تصویر یک دختر خوش گذران را ارائه داده‌اند.

خمیسه که با حسنا کلاس رقص می‌رفته، می‌گوید او نمرات خوبی داشت.

او می‌گوید: “من فکر نمی‌کنم او در حالت نرمال بود. من فکر می‌کنم به او مواد مخدر داده‌اند. او موادی گرفته است. در حالت طبیعی نبوده، در غیر این صورت چنین کار نمی‌کرد.”

دویچه‌وله: به گفته مرتضی آقا تهرانی، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی، سفیر سابق ایران در لبنان که در حادثه منا مفقود شده بود، زنده است. او مدعی است مقامات سعودی غضنفر رکن‌آبادی را به اسرائیل تحویل داده‌اند.
غضنفر رکن‌آبادی، سفیر سابق ایران در بیروت

غضنفر رکن‌آبادی، سفیر سابق ایران در بیروت

غضنفر رکن‌آبادی، سفیر سابق جمهوری اسلامی ایران در بیروت که در میان حجاج ناپدیدشده در حادثه اخیر منا بود، به گفته مقامات ایرانی احتمالا زنده است. چند تن از مقامات دولتی ایران در اظهارنظرهای جداگانه این فرضیه را مطرح کرده‌اند که رکن‌آبادی زنده است و احتمالا به اسرائیل تحویل داده شده است.

در جدیدترین اظهارنظر، مرتضی آقاتهرانی، نماینده مجلس شورای اسلامی روز ۲۳ آبان در سخنرانی در قم اعلام کرد: «امروز خبردار شدیم که رکن‌آبادی زنده و در اختیار رژیم صهیونیستی قرار گرفته است.» این سخنان احتمالا اشاره به مقاله‌ای دارد که روزنامه اسرائیلی یدیعوت آحارونوت مدتی پیش منتشر کرد و در آن نوشت: «یک گنج گران‌بهای ایرانی در اختیار اسرائیل قرار گرفته است.»

آقا تهرانی همچنین مدعی شد که ایران از طریق عمان پیامی به مقامات سعودی فرستاده و تاکید کرده که “رکن آبادی را زنده می‌خواهیم”.

وبسایت روزنامه “الشرق الاوسط” نیز در گزارشی که روز ۲۴ آبان منتشر شد، از قول رسانه‌های ایرانی نوشت که غضنفر رکن آبادی، دیپلمات و سفیر سابق ایران در لبنان همچنان زنده است و عربستان پس از فاجعه منا وی را به اسرائیل تحویل داده است.

در این گزارش همچنین نوشته شده است: «غضنفر رکن آبادی شخصیتی انقلابی است که اسرائیلی‌ها به خاطر حضورش در لبنان به عنوان سفیر ایران در بیروت وی را به خوبی می شناسند؛ وی نوامبر سال ۲۰۱۳ هدف حمله جماعت عبدالله عزام به سرکردگی تروریست سعودی “ماجد الماجد” قرار گرفت؛ عربستان به طور محرمانه ماجد الماجد را در بیمارستانی در بیروت کشت و جسدش را به ریاض منتقل کرد.»

در حادثه‌ی منا در روز دوم مهر ۱۳۹۴، به گزارش منابع ایرانی، بیش از ۴۶۴ زائر ایرانی جان خود را از دست دادند؛ ۳۶ زائر ایرانی همچنان “مفقودالاثر” هستند و ٢٩ جسد را نیز مقامات عربستانی دفن کرده‌اند.

بلافاصله پس از حادثه منا اعلام شد که شماری از کارمندان وزارت خارجه جمهوری اسلامی، از جمله غضنفر رکن‌آبادی هم برای شرکت در مراسم حج امسال وارد عربستان شده بودند. نام رکن‌آبادی که ۶ سال سفیر جمهوری اسلامی در لبنان بود، در میان مفقودان حادثه باقی ماند.

فرضیه زنده بودن رکن‌آبادی ابتدا ۲۸ مهرماه و از سوی رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی مطرح شد. علاءالدین بروجردی در این باره گفت: «بعد از فاجعه منا رکن آبادی زنده در یکی از آمبولانس‌های سعودی دیده شده است.»

اشاره بروجردی احتمالا به سخنان حسن قشقاوی، معاون کنسولی، پارلمانی و امور ایرانیان وزرات امور خارجه و همچنین حسین امیرعبداللهیان، معاون عربی و آفریقای وزیر امور خارجه است که پیش از این تاکید کرده بودند “شاهدان غضنفر رکن آبادی را زنده و در سلامت سوار بر یک آمبولانس مشاهده کرده‌اند”.

بروجردی در ادامه سخنانش تصریح کرد: «اگر دولت عربستان نتواند فرضیه شهادت غضنفر رکن آبادی را اثبات کند، فرضیه ربایش سفیر سابق جمهوری اسلامی ایران به عنوان فرضیه امنیتی قابل پیگیری است.»

علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی نیز چند روز پس از این اظهارنظرها، در ۸ آبان از “پیدا شدن ردی از رکن‌آبادی” خبر داده و البته اعلام کرده بود که مقامات سعودی این موضوع را رد می‌کنند.

این موضوع زمانی مطرح شد که عربستان سعودی اعلام کرد اصلا شخصی با این مشخصات وارد عربستان نشده است. مقامات ایران سپس تصویر گذرنامه رکن‌آبادی را منتشر کردند و تلویزیون ایران نیز فیلمی را پخش کرد که رکن آبادی را در میان جمع زیادی از حجاج ایرانی در صحرای عرفه در حال سخنرانی نشان می‌داد.

سفیر ایران در عربستان: هیچ یک از فرضیه‌ها در مورد رکن‌آبادی صحت ندارند

هم‌زمان با سخنان آقا تهرانی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در عربستان ضمن رد تمامی فرضیه‌های مطرح شده در مورد سفیر سابق ایران در لبنان تاکید کرد که هیچ یک از فرضیه‌هایی که تا کنون در مورد رکن‌آبادی مطرح شده، صحت ندارد و فعلا نمی‌توان در مورد زنده بودن یا جان باختن او نظر داد.

حسین صادقی در گفت‌وگو با وبسایت “جماران” گفت: «ما تلاش می‌کنیم که در آینده بسیار نزدیک بتوانیم وضعیت سفیر سابق کشورمان در لبنان را مشخص کنیم.»

سفیر ایران در عربستان سعودی ضمن اظهار امیدواری برای زنده بودن این دیپلمات، افزود: «نمی‌توانیم قطعی روی چیزی انگشت گذاشته و یا بگوییم نشانه‌هایی وجود دارد که ممکن است اتفاقی افتاده باشد.»

این در حالی است که خواهر غضنفر رکن آبادی، در گفت‌وگو با “شبکه اطلاع رسانی راه دانا” اظهار داشته است: «کار تعیین هویت دفن شدگان در عربستان به پایان رسیده است و نتایج نهایی آزمایش‌های DNA نشان داد که برادر من جزء دفن شدگان در عربستان نبوده است.»

او تصریح کرده است که تا کنون خبر قطعی در مورد برادرش به آنها داده نشده اما با پایان گرفتن کار تعیین هویت دفن شدگان، امید برای زنده بودن او افزایش یافته است.

خانم رکن آبادی درباره فرضیه “ربوده شدن برادرش به دست اسرائیل” گفته است: «با توجه به اینکه اسرائیل به دنبال ایشان بود احتمال می‌دهیم که وی در این حادثه توسط سرویس‌های اطلاعاتی آنها ربوده شده باشد.»

پس از این اخبار ضد و نقیض، علاءالدین بروجردی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس اعلام کرد که در جلسه روز دوشنبه (۱۶ نوامبر/ ۲۵ آبان) این کمیسیون، وضعیت مفقودان حادثه منا با حضور مسئولان ذیربط پیگیری خواهد شد.

بروجردی تصریح کرد که در این جلسه وضعیت غضنفر رکن آبادی “به طور ویژه” پیگیری خواهد شد.

فرارو: مسئول روابط عمومی کل سپاه، شایعه سازی برخی رسانه‌های اسراییلی در انتشار خبر شهادت سردار سلیمانی را تکذیب کرد.

سردار شریف در گفت‌وگو با ایسنا، در واکنش به انتشار خبر شهادت سردار سلیمانی ازسوی رسانه‌های صهیونیستی، خاطر نشان کرد: معمولا اسراییلی‌ها آرزوها و آرمان‌های خود را به عنوان خبر تنظیم و از طریق رسانه‌های خود در فضاهای مجازی منتشر می‌کنند که خبر جعلی شهادت سردار سلیمانی نیز از این جنس است.

به گفته‌ی مسئول روابط عمومی کل سپاه، سردار سلیمانی بر خلاف تمام فضاسازی‌های رسانه‌ای صهیونیست‌ها در سلامت به سر می‌برد.

رادیوفردا: پوشش زنده: گزارش ها حاکی است که در تیراندازی و انفجارها در پاریس دست کم ۱۵۳ نفر کشته شده اند. رییس جمهوری فرانسه در این کشور وضعیت اضطراری اعلام کرده است. در همین حال گزارش ها حاکی است، ۱۱۸ نفر در یک سالن کنسرت کشته شده اند.

بی‌بی‌سی: رسانه‌های ترکیه گزارش داده‌اند که نیروهای امنیتی این کشور در عملیاتی علیه مظنونانی که قصد پیوستن به داعش را داشته‌اند، ۳۸ شهروند خارجی از جمله سه ایرانی و دو افغان را بازداشت کرده است.

به گزارش سایت روزنامه حریت در این عملیات که در استان آدانا در جنوب ترکیه انجام شد ۱۴ شهروند آذربایجان، ۷ تبعه اندونزی، پنج عراقی، پنج نفر از قرقیزستان و دو تاجیک هم دستگیر شده‌اند.

گزارش‌ها حاکی است که ۱۵ کودک و ۱۰ زن در میان دستگیرشدگان هستند.

گفته می‌شود افراد بازداشت‌شده به آدانا رفته بودند تا به صورت گروهی به گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) در سوریه بپیوندند.

دولت ترکیه بعد از انفجارهای مرگبار آنکارا و در آستانه برگزاری اجلاس گروه ۲۰ در آنتالیا، عملیات علیه مظنونان داعش را در داخل خاک این کشور تشدید کرده است.

اجلاس گروه ۲۰ حدود یک هفته دیگر با حضور رهبران این گروه از جمله روسای جمهوری آمریکا و روسیه برگزار می‌شود.

سه روز پیش (جمعه ۶ نوامبر) پلیس ترکیه ۲۰ نفر را به ظن ارتباط با داعش در آنتالیا و حومه آن دستگیر کرد.

گزارش‌ها حاکی است که در عملیات امروز دو شهروند ترکیه هم به ظن کمک به دیگر مظنونان برای سفر به سوریه دستگیر شده‌اند.

رادیوزمانه پرستو فروهر :

عکس، حیاط خانه‌ی داریوش و پروانه فروهر را نشان می‌دهد در شب یکم آذر سال ۱۳۷۷. سیاه و سفید است و به مکانِ واقعه از بالا نگاه می‌کند. زاویه‌ی دید دوربین را که پی بگیری به ایوان خانه می‌رسی، کنار پله‌های مشرف به حیاط. عکاس اینجا ایستاده بوده است. شب است. بیست و سه نفر در عکس دیده می‌شوند، یک زن و بیست‌ودو مرد پیر و جوان. حاضران به دو گروه تقسیم شده‌اند، آنها که نظاره می‌کنند و آنها که در حال انجام کاری هستند. نمی‌دانم این کار را چه می‌توان نامید.

چیزی حمل می‌شود.

چهار مرد گوشه‌های پتویی را گرفته‌اند و می‌برند. یکی از آنها اونیفرم به تن دارد. مرد دیگری که نقش مدیر را به خود گرفته، جلودار آنها شده است. انحنای پتو می‌گوید آن چیزی که برده می‌شود، جسم نرمی دارد. پارچه‌ی سفیدی از میان پتو بیرون زده که یک لکه‌ی تیره روی آن است. آنچه درون پتو حمل می‌شود و سنگینی آن شانه‌ی مردان را خم کرده است، از چشم دوربین مخفی مانده است. حرکت‌ها و حالت‌های این مردان، که گوشه‌های پتو را گرفته‌اند و پشتشان به ماست، تنها گویای وضعیتی عادی به هنگام حمل کردن چیزی ست. آنچه حمل می‌کنند انگار برایشان بی‌تفاوت است، می‌تواند هر چیزی باشد. چیزی را می‌برند که باید از آنجا خارج شود.

نمی‌دانم درون آن پتو جسد مادرم را می‌برند یا جسد پدرم را.

من آن شب آنجا نبودم. اما بارها از بستگان و دوستانی که آنجا بودند، پرسیده‌ام که چه دیده‌اند. روایت‌هایشان، تکه‌پاره‌هایی از یادها، لبریز از غم و بهت، یقینی ندارد. واقعیت را از کنارهم‌گذاشتن‌شان نمی‌توان بازیافت. کسانی می‌گویند آن شب به هنگام بیرون بردن جسدها، آنها را روی هم «انداختند». مادرم را از طبقه‌ی بالا، همانجا که او را کشته بودند، پایین آوردند تا سرسرای ورودی خانه، که در شیشه‌ای آن به ایوان باز می‌شود. روی جسد پوشیده بوده است. پدرم را از روی آن صندلی که قاتلانش رو به قبله چرخانده بودند، پایین آوردند. روی زمین سرسرا که گذاشتندش، خون از زخم‌هایش بیرون زد و روی کاشی‌ها ریخت. می‌گویند همانجا او را روی مادرم گذاشتند و رویشان پارچه کشیدند و بیرون بردند. می‌گویند پای برهنه‌ای از پارچه‌ها بیرون زده بود. کسان دیگری اما می‌گویند اول یکی را بردند و بعد دیگری را.

بستگان و دوستانی که آن شب آنجا بوده‌اند، چه آن‌ها که پشت در بسته‌ی خانه مانده بودند و چه آنها که برای مدت کوتاهی اجازه‌ی ایستادن در حیاط را یافتند، می‌گویند همهمه‌ای به پا بوده است از فریاد اعتراض سوگواران و پرخاش‌ مأموران. در این عکس اما هیچ اعتراضی نیست، هیچ دهانی به فریادی گشوده نیست. همه انگار ساکت مانده‌اند، الا آن مأمور که به جلوداری حمل‌کنندگان می‌رود و چهره‌اش پیداست. انگار او چیزی به دستور می‌گوید. دیگران اما تماشاچی صحنه شده‌اند. اینجا و آنجا رو به صحنه‌های کاری که در شرف انجام است ایستاده‌اند و نظاره می‌کنند. انگار پایان واقعه را به انتظار مانده‌اند.

وقتی به این عکس نگاه می‌کنم تمام آن فریادها و اعتراض‌ها که در طی این سال‌ها در ذهن می‌شنیدم، که خشمگین و دردمند جسد پدرومادرم را از آن خانه بدرقه می‌کردند، خاموش می‌شوند.

عکس اما همیشه یک واقعیت انتخاب‌شده را بازنمایی می‌کند. انتخاب یک زاویه و یک لحظه است از میان درهم‌تنیدگی‌ها و همزمانی‌های یک واقعه. هر بازنمایی از واقعیت در بطن خود به معنای حذف بخش‌هایی از آن واقعیت است. و من از خود می‌پرسم این عکس از واقعیت آن شب چه چیز را بازمی‌نماید، و چه چیز را نمی‌نماید و چرا؟ این عکس چه انتخابی از واقعیت را سندیت می‌بخشد؟ از واقعیت آن شب چه برداشتی ایجاد می‌کند؟

این عکس هیچ نشانه‌ای برای دریافت آنچه درون پتو حمل می‌شود، نمی‌دهد. به بی‌حرمتی به انسانی که جسدش را آنگونه درون پتو می‌برند که انگار تلنبار ماده‌ی له‌شده است، بی‌اعتنا می‌ماند. هیچ نشانه‌ای در عکس به هویت مردگان اشاره ندارد، به آن التهاب و اعتراض گسترده‌ی افکار عمومی که قتل آنها سبب شد. هیچ نشانه‌ای در این عکس به پس‌زمینه‌ی سیاسی آن واقعه و قتل‌‌های سازمان‌یافته و حکومتی دگراندیشان اشاره ندارد.

تمامی عکس‌هایی که آن شب در خانه‌ی داریوش و پروانه فروهر گرفته شده‌اند، از همان ابتدا محرمانه و ممنوعه اعلام شدند. حتی عکس‌هایی که اداره‌ی آگاهی در ثبت جنایت گرفته بود، با وجود تمامی اعتراض‌ها، از پرونده‌ی رسیدگی حذف شد. حالا اما این یک عکس سیاه و سفید را در کتاب پربرگ و سنگین‌وزنی چاپ کرده‌اند، در یک «مجموعه‌ی بااهمیت»، در میان انبوه درهمی از تصویرهای جورواجور از مناسبت‌های حکومتی با حضور فلان مقام‌های عالی‌رتبه تا سیل و آتش‌سوزی و جنگ و جشن و فوتبال؛ روزشمار سی سال جمهوری اسلامی که در ملغمه‌ای از عکس‌های خبری بازنمایی شده است. این عکس هم که تا پیش از آن پای هیچ خبر و در هیچ نشریه‌ای منتشر نشده بود، در صفحه‌ی هزاروپانزدهم کتاب آمده است. زیرش نوشته است: «قتل مشکوک داریوش فروهر وزیر کار دولت موقت و همسرش در منزل» در ترجمه‌ی انگلیسی به جای دولت موقت گذاشته‌اند «سابق». در فهرست تاریخ عکس‌ها هم به جای یکم آذر نوشته‌اند یک آبان.

در این زیرنویس هم باید دنبال آن چیزی گشت که ناگفته مانده است. اینجا پروانه فروهر در واژه‌ی «همسر» خلاصه شده و هویت سیاسی و جایگاه اجتماعی او ناگفته مانده است. پیکار سیاسی پنجاه‌ساله‌ی داریوش فروهر به دوران چندماهه‌ی وزیری او خلاصه شده است. واژه‌های کلیدی مخالف حکومت، مبارز سیاسی و دگراندیش در بیان هویت کشته‌شدگان ناگفته مانده است. قتل مشکوک جایگزین قتل سیاسی شده است، علی‌رغم این حقیقت مستند که قتل‌‌ها با انگیزه‌ی سیاسی و به دست مأموران وزارت اطلاعات و با دستور سازمانی وزیر انجام گرفته‌اند.

چرایی انتشار این عکس و زیرنویس در یک «کتاب مرجع» را باید در ناگفته‌ها و تحریف‌ها پی گرفت. اینجا «تاریخ» ابتری بازنمایی شده، که واقعه را از حقیقت آن تهی کرده و روایتی سطحی و پوشالی به خورد جامعه می‌دهد. روایتی که نه حساسیتی برمی‌انگیزد، نه حس مسئولیتی در پی خود ایجاد می‌کند. تنها حس کنجکاوی بی‌مایه‌ای را ارضاء می‌کند که به خرده‌دانسته‌های سطحی دلخوش می‌شود و آرام می‌گیرد و رام می‌شود. چنین روایت‌هایی عمق تاریخ را نفی می‌کنند تا آن را به انباشتی از حوادث خلاصه کنند، عادی‌سازی کنند، و معضل مسئولیت و پاسخگویی را ناگفته بگذارند. اینجا به روایتی سندیت داده شده است که قدرت حاکم را از پاسخگویی بری می‌کند.

و این نمونه‌ای‌ست از چگونگی بازنمایی دگراندیشان و تاریخ ایستادگی‌ و پیکار آنان، که مدتی‌ست از سوی بافت قدرت و کارگزاران خرد و درشت آنها باب شده است. اگر امروز محدوده‌ی محرمانه‌ها و ممنوعه‌ها را اندکی گشوده‌اند این به معنای گشایش فضا برای حقیقت و آزادی نیست. اینجا هم باید ناگفته‌ها را پی گرفت تا دریافت که آنچه زیر نام گشایش عرضه می‌شود بیشتر از جنس رنگ‌ولعاب است یا واقعیت.

***

امسال هم به تهران بازخواهم گشت تا در سالروز قتل سیاسی داریوش و پروانه فروهر خانه‌ و قتلگاه آنان را به روی مردم بگشایم. باشد تا کشتگان راه آزادی را بزرگ داریم و بر حق خود بر حافظه و روشنگری بایستیم و بر ضرورت دادخواهی پافشاری کنیم.

یاد آنان زنده باد که در راه آزادی ایران جان باختند.

گرامی باد یاد قربانیان قتل‌های سیاسی پاییز ۷۷؛ پیروز دوانی، حمید حاجی‌زاده، کارون حاجی‌زاده، مجید شریف، پروانه فروهر، داریوش فروهر، محمد مختاری، محمدجعفر پوینده.

رادیوفردا: گزارش‌ها حاکی است که چهار  نظامی دیگر ایرانی در سوریه کشته شده‌اند و مراسم تشییع سه تن از آنها روز چهارشنبه ۱۳ آبان در شهر کاشان برگزار شده است.

به گزارش خبرگزاری «میزان»، وابسته به قوه قضاییه، محسن فانوسی عصر روز سه شنبه در سوریه کشته شده است. طیق این گزارش وی از گروه مهندسی تیپ ۴۳ ملایر بود.

خبرگزاری ایرنا نیز گزارش داده است که مراسم تشییع نصرالله محمدی، اسحاق مرادی و قربانعلی احمدی، از کشته شدگان در سوریه، در شهر کاشان در روز چهارشنبه ۱۳ آبان برگزار شده است.

خبرگزاری دولتی ایرنا، اشاره‌ای به واحدهای نظامی این سه تن یا زمان کشته شدن آنها نکرده و تنها از آنها به عنوان «مدافع حرم» یاد کرده است.

​​در حالی اجساد این سه ایرانی در کاشان تشییع شده‌اند که روز گذشته نیز خبر کشته شدن دو فرمانده سپاه در سوریه منتشر شد.

به گزارش رسانه‌های ایران، عزت‌الله سلیمانی، سرهنگ سپاه از شهر کرد و علی حسینی عالمی، از «فرماندهان لشکر فاطمیون»، در درگیری‌های اخیر در سوریه کشته شده‌اند.

پیش‌تر رسانه‌های غربی گزارش داده بودند که دست کم دو هزار نیروی ایرانی در کنار نیروهای ارتش سوریه و حزب الله لبنان و با پشتیبانی هوایی روسیه در عملیات تازه در اطراف حلب شرکت دارند. اما ایران پیشتر حضور نیروهای خود را در درگیری رد کرده و گفته بود، این نیرو‌ها نقش مستشاری دارند.

اما حسین سلامی، جانشین فرمانده کل سپاه دوشنبه چهارم آبان ماه در خصوص افزایش تلفات نیروهای ایرانی در سوریه گفت: افزایش تعدادکشته‌های «مدافع حرم به دلیل این است که از چند ماه قبل که نظام سوریه به کمک ما بازسازی ارتش را در دستور کار قرار داد و درخواست کمک مستشاری عمیق‌تر از ایران کرد، طبیعتاً نیازمند توسعه آموزش‌ها بود. سطح حضور ما از لحاظ کمی و کیفی افزایش یافت.»

با آغاز عملیات تازه نیروهای دولتی سوریه با همراهی حزب الله لبنان و نیروهای ایران، تا کنون تعدادی از فرماندهان سپاه در سوریه کشته شده‌اند از جمله حسین همدانی، یکی از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، که خبر کشته شدن وی ۱۷ مهرماه سال جاری منتشر شد.

در همین حال، با تشدید درگیری‌ها در سوریه گزارش‌های متعددی از کشته شدن تعدادی از اتباع افغان ساکن ایران در این درگیری‌ها منتشر شده است.

بر اساس گزارش‌ها، «لشکر فاطمیون» واحد متشکل از افراد نظامی افغان است که هم اکنون در سوریه برای دفاع از حکومت بشار اسد می‌جنگند.