اخبار

بندرعباس -ایرنا: مدیرکل امنیتی و انتظامی استانداری هرمزگان با اشاره به دستگیری 62 نفر در پارتی شبانه بندرعباس گفت : نیروی انتظامی با شبکه ها و مافیای ضد اخلاقی برخورد جدی دارد و اجازه نمی دهد امنیت اخلاقی جامعه با خطر روبرو شود.
[نیروی انتظامی اجازه نمی دهد امنیت اخلاقی جامعه با خطر روبرو شود]

عزیز الله کناری زاده پنجشنبه در گفت وگوبا ایرنا افزود: بطور معمول این افراد درتجمع های خود دختر ، پسر ، زن ومرد برخلاف عرف اخلاقی اقدام به کارهای ضد اخلاقی ازقبیل شرب خمر، مفاسد اخلاقی وجنسی می کنند ازاینرو عوامل انتظامی نسبت به قبل فعال تر و با این افراد برخورد می کند.
مدیرکل امنیتی و انتظامی استانداری هرمزگان هم دراین زمینه گفت: برخورد با افرادی که نظم وامنیت مردم را نشانه گرفته اند درسطح شهرها وروستاها بطور جدی دنبال می شود واین عده هم دریک پارتی شبانه دستگیر شده اند.
وی تصریح کرد: برخورد با این 62 نفر هم درهمین راستا بوده واین بخشی از فعالیت پلیس امنیت اخلاقی محسوب می شود که بطور مرتب از خانه ، ویلا ونقاط شهری و روستایی سرکشی کرده وبا این طیف برخورد می کنند.
وی با قدر دانی از همکاری مردم با پلیس ، یاد آور شد: مردم نسبت به این موضوع ها حساس هستند و اجازه نمی دهند برخی امینت اخلاقی جامعه را به خطر بیاندازند و با برنامه های شو پارتی به ارزش های نظام دهن کجی کنند وجوانان را به انحراف بکشانند.
یک منبع آگاه در نیروی انتظامی هرمزگان گفت که دستگیری 62 نفر زن و مرد در یک جشن مختلط شبانه بندرعباس توسط پلیس امنیت اخلاقی مربوط به جمعه شب گذشته بوده است.
وی که خواست نامش برده نشود پنجشنبه به خبرنگار ایرنا افزود : براساس دستور قضایی حکم دستگیری این افراد در یکی از باغهای شمال شهر بندرعباس صادر و این افراد تحویل مرجع قضایی شدند .
وی تصریح کرد: نیروی انتظامی با شبکه ها و مافیای ضد اخلاقی برخورد جدی دارد و اجازه نمی دهد این عده امنیت اخلاقی جامعه را به خطر بیاندازند.
در خبرها آمده بود62نفر شامل 39 زن و23مرد با پوشش نامناسب و نیمه عریان و درحال غیر طبیعی ( مستی ) درحال رقص و پایکوبی دریک جشن مختلط (پارت)در بندرعباس بودند که توسط ماموران انتظامی بازداشت شدند و درحین دستگیری این افراد مقداری مشروب الکلی هم کشف شده بود.

برچسب‌ها: اجتماعی, حقوق بشر, سرکوب, سیاسی

بی‌بی‌سی:
کنفرانس گوادلوپ همواره از معماهای بزرگ تاریخ انقلاب اسلامی ایران بوده است. بسیاری فکر می‌کنند در این نشست در جزیره گوادلوپ، در دریای کارائیب بود که جیمی کار‌تر و سایر رهبران غربی در دی‌ماه ۱۳۵۷ به این نتیجه رسیدند که کار شاه تمام است و باید از ایران خارج شود.

“روایت گوادلوپ”، که عمدتا بر اساس خاطرات شفاهی این رهبران و گمانه‌زنی‌های دیگران شکل گرفته است، بر اساس اسناد جدید دولت آمریکا دقیق به نظر نمی‌رسد.

به تازگی سندی محرمانه از گفت‌وگوهای گوادلوپ منتشر شده که نشان می‌دهد بحران ایران در حاشیه‌ این نشست مطرح بوده است. به علاوه، کارتر پیش از دیدار با همتایان اروپایی‌اش، در جلسه غیررسمی شورای امنیت ملی آمریکا در واشنگتن، به این نتیجه رسیده بود که شاه به آخر خط رسیده است.

بنا بر صورت‌جلسه نشست این شورا -در روز سوم ژانویه ۱۹۷۹ (۱۳ دی ۱۳۵۷)- کار‌تر چندان نگران از دست رفتن متحد استراتژیک خود نبوده است. او به مشاورانش می‌گوید که بعد از رفتن شاه مجلس ایران می‌تواند منشا ثبات در کشور باشد و یک ایران “حقیقتا غیرمتعهد” که به هیچ‌یک از بلوک‌های قدرت جهانی وابستگی نداشته باشد “نباید برای آمریکا ناکامی تلقی شود.”
ادامه متن پی دی اف

برچسب‌ها: آمریکا, انقلاب, تاریخی, سقوط, سیاسی, شاه

دویچه‌وله: در واکنش به شلاق‌زدن کارگران در تکاب، یک فعال صنفی خواستار دلجویی دولت و عذرخواهی قوه قضاییه از کارگران آق‌دره شد. نماینده میاندوآب و تکاب نیز گفته شلاق خوردن ۱۷ کارگر را در مجلس پیگیری خواهد کرد.

حسین حبیبی، دبیرکانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران روز پنجشنبه (۱۳ خرداد/ ۲ ژوئن) در نامه‌ای سرگشاده به علی ربیعی، خواستار دلجویی دولت و عذرخواهی قوه قضاییه از کارگران آق‌دره شد.

این فعال صنفی در نامه خود به وزیر کار نوشت: «از دولت می‌خواهیم ضمن دلجویی و عذرخواهی از کارگران معدن آق‌دره و سایر کارگران، به تکلیف و وظیفه‌ای که قانون اساسی بر عهده آنها گذاشته عمل کرده، امنیت شغلی و مالی کارگران را تامین کند.»

به گزارش “ایلنا” حسین حبیبی هم‌چنین از قوه قضاییه ایران خواست تا “ضمن عذرخواهی، برخورد و برکناری مسئولان قضایی مربوطه در استان آذربایجان غربی، بر زخم این کارگران مرهم گذاشته و جبران خسارت کند”.

۱۷ تن از کارگران اخراج‌شده معدن طلای آق‌دره در نزدیکی تکاب در استان آذربایجان غربی اواخر اردیبهشت در ملا عام شلاق زده شدند. جرم این کارگران شرکت در یک تجمع در مقابل کارخانه برای اعتراض به اخراج ۳۵۰ تن از همکارانشان از این معدن در سال ۱۳۹۳ بود.

بیشتر بخوانید: اجرای احکام شلاق و جریمه نقدی برای ۱۷ کارگر معدن طلای آق‌دره

حسین حبیبی در نامه خود به وزیر کار نوشته است: «کارگران به جای بهره بردن، شلاق می‌خورند، پنداری عصر برده‌داری است آن‌هم با حمایت قانون و خدا کند حمایت شرعی و دینی در میان نباشد که آن وقت بدبینی به دین خدا را باعث خواهد شد.»

به گفته این فعال صنفی: «ظلم به کارگران معدن آق‌دره مصداق مشت نمونه خروار است. کارگران در دیگر معادن، در شرکت‌های خودروسازی و صنعتی و خدماتی نیز مورد ظلم و ستم سرمایه‌داری هستند که اگر به آنها در حوزه روابط کار که شما متولی آن هستید توجه نشود مسئولیت بحران‌های اجتماعی و اقتصادی در حوزه کار و تولید متوجه شما خواهد بود.»

پیگیری در مجلس

جهانبخش محبی‌نیا، نماینده مردم میاندوآب، شاهین دژ و تکاب نیز روز پنجشنبه به خبرگزاری “ایسنا” گفت، شلاق خوردن ۱۷ کارگر معدن آق‌دره در مجلس پیگیری می‌شود.

محبی‌نیا شلاق‌زدن کارگران را “رفتار زشت” و “غیرقابل دفاع و توجیه” خواند و افزود: «تعجب می‌کنم که چرا دولت و یا دستگاه‌های نظارتی به صورت ویژه برای مشخص شدن ماجرا و مجازات عاملین وارد عمل نمی‌شوند»

بیشتر بخوانید: دفاع محسنی اژه‌ای از حکم شلاق برای دانشجویان

نماینده مردم میاندوآب، شاهین دژ و تکاب گفت: «من به عنوان نماینده مردم این منطقه عذرخواهی خود را از طرف مسببین این حرکت ناپسند، به این کارگران اعلام می‌کنم و قطعا با جدیت تمام پیگیر این پرونده خواهم شد.»

محبی‌نیا افزود: «استفاده از شلاق آن هم به شیوه‌ای که در ملاء عام باشد به دوران جاهلیت بر می‌گردد، شلاق‌هایی که در تاریخ همیشه بر بدن‌های افراد پاک خورده و موجب ظلم به مظلومان شده است و متأسفانه در روزهای گذشته شاهد این ظلم به تعدادی کارگر زحمتکش در آق دره تکاب بودیم.»

واکنش‌های دیگر

چند روز پس از شلاق‌زدن کارگران معدن آق‌دره در ملا عام، در حادثه دیگری در قزوین، ۳۵ دانشجو به دلیل حضور در جشن فارغ‌التحصلی شلاق زده شدند. این دو حادثه علاوه بر ایران در خارج از کشور نیز با واکنش‌هایی روبرو شد.

“کانون نویسندگان ایران” روز چهارشنبه (۱۲ خرداد/ اول ژوئن) در واکنش به شلاق‌زدن کارگران و دانشجویان نوشت: «شلاق‌هایی که برتنِ کارگرانِ بیکارِ تکاب، مردان و زنانِ مشهد و جوانانِ قزوین فرودآمده، وجدان عمومی جامعه را زخمی و حرمت و کرامت انسانی را لگدمال کرده است.»

کانون نویسندگان می‌گوید: «در شرایطی که در گوشه‌ای از این سرزمین گرفتار، کسانی یک شبه به ثروت‌های بادآورده و نجومی رسیده‌اند… در گوشه دیگری از آن صاحبان سرمایه و حامیان آنان… کارگرانی را که درتلاش تامین نانِ شبِ زن و فرزند خویش به کارفرما اعتراض کرده‌اند، به شلاق می‌بندند.»

در پایان اطلاعیه این تشکل صنفی آمده است: «کانون نویسندگان اجرای احکام ظالمانه‌ی شلاق را که بازمانده‌ی زشت عهد برده‌داری و نمونه‌ی بارزِ شکنجه در ملاء عام در لباس قانون است، محکوم می‌کند و خواهانِ الغای آن است.»

بیشتر بخوانید: واکنش دولت به شلاق خوردن کارگران؛ یک مقام مسئول اخراج شد

در روزهای گذشته هم‌چنین کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل نیز به شلاق‌زدن کارگران و دانشجویان اعتراض کرد. سخنگوی کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل گفت «حکم شلاق مجازاتی ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز و معادل با شکنجه است که کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل بارها خواهان الغای آن شده‌اند.»

خانم “بربل کوفلر” مسئول امور حقوق بشر در دولت آلمان نیز از شلاق زدن ۳۵ دانشجو در قزوین به شدت انتقاد کرد و آن را رفتاری “غیرانسانی و ظالمانه” از سوی دستگاه قضایی ایران خواند.

او گفت، به دلیل سرعت عمل قوه قضاییه در محاکمه و مجازات این ۳۵ جوان، تردید جدی وجود دارد که قانون و حقوق اساسی این جوانان در این محاکمه رعایت شده باشد.

برچسب‌ها: حقوق بشر, سرکوب, سیاسی, شلاق, قوه قضاییه, کارگری

رادیوفردا: خبرگزاری جمهوری اسلامی، ایرنا گزارش داده است که عده‌ای در روز جمعه به دنبال ایجاد اختلال در سخنرانی حسن خمینی، نوه بنیان گذار جمهوری اسلامی در مراسم سالگرد درگذشت آیت‌الله خمینی بودند.

این خبرگزاری نوشته است که این عده با ایجاد همهمه و سر و صدا و تکان دادن چفیه تلاش کردند در سخنرانی حسن خمینی اختلال ایجاد کنند. باوجود این اقدامات، حسن خمینی سخنرانی خود را در مراسم درگذشت آیت‌الله خمینی انجام داد.

در سال های گذشته نیز سخنرانی حسن خمینی در مراسم سالگرد درگذشت پدربزرگش با اختلال‌هایی روبرو شده بود. از جمله در سال ۱۳۸۹ شعارهای حاضران مانع از انجام سخنرانی او شد.

برچسب‌ها: درگیری جناحی, سیاسی

بی‌بی‌سی: حسن روحانی، رییس جمهوری ایران در یک سخنرانی گفته است فاصله‌ای میان دولت و رهبر ایران وجود ندارد.

او شب گذشته، سیزدهم خرداد، در مراسم بیست و هفتمین سالگرد درگذشت بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران تاکید کرده است: “آنانی که آرزو دارند فاصله ما با یکدیگر و قوا با رهبری را مشاهده کنند، این آرزو را با خود به گور خواهند برد.”

پیشتر معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر آقای روحانی رسانه‌های به گفته او “معاند” را به “خبرسازی و جعل خبر” با نیت ایجاد “تقابل” میان دولت و رهبر متهم کرده بود.

واکنش معاون ارتباطات دفتر آقای روحانی به خبری بود که بر اساس آن گفته شده بود آیت‌الله علی خامنه‌ای دستور داده “تغییراتی” در دولت ایجاد شود از جمله آن که برادر رییس جمهور از دولت “کنار گذاشته شود.”

بیشتر بخوانید: ۱۱ اختلاف علنی رهبر و رییس‌جمهور ایران

حسن روحانی در سخنرانی شب گذشته خود در مقبره بنیانگذار جمهوری اسلامی با تشریح چگونگی انتخاب رهبر وقت ایران، یادآور شد که آیت‌الله علی خامنه‌ای در زمان رسیدن به رهبری شرط مرجعیت نداشته است و با نظر آیت‌الله خمینی این شرط حذف شده است.

او توضیح داد: “امام مسیر بازنگری قانون اساسی را هموار کرد. چه کسی می‌توانست شرط مرجعیت را از رهبری بردارد؟ امام گفت مرجعیت لازم نیست و اگر مجتهدی از سوی نمایندگان ملت مورد تایید قرار بگیرد، او فقیه خواهد بود.”

در قانون اساسی ایران در زمان درگذشت آیت‌الله خمینی تصریح شده بود که رهبر کشور باید از میان مراجع تقلید شیعه انتخاب شود.

بیشتر بخوانید: ولایت منهای فقاهت؟

رییس‌جمهوری ایران در سخنان خود از انتخاب مجلس خبرگان وقت حمایت کرده و آیت‌الله خامنه‌ای را “سالم‌ترین، آگاه‌ترین و با لیاقت‌ترین فرد” برای رسیدن به رهبری توصیف کرده است.

در مراسم شب گذشته به گزارش ایرنا عده‌ای سعی کردند سخنرانی حسن خمینی، حامی سیاسی رییس‌جمهوری ایران را بر هم بزنند. بیشتر اینجا بخواند.

برچسب‌ها: حسن روحانی, درگیری جناحی, سیاسی, سیدعلی خامنه‌ای, ملای حیله‌گر

من و تو: بنا به درخواست امام جمعه مشهد احمد علم الهدی، علی عباسی مدیر عامل باشگاه سیاه جامگان ابومسلم نام این باشگاه را به « مشهدالرضا» تغییر می دهد.

علی عباسی که دو روز پیش طی حکمی از سوی محمدرضا عباسی (مالک و رییس هیئت مدیره باشگاه ابومسلم) به سمت مدیرعامل سیاه جامگان منصوب شد شب گذشته در دیدار با امام جمعه مشهد به او گفته: «تذکر شما برای تغییر نام این باشگاه که حاصل دغدغه علما و متدینین بوده در حال انجام است و به زودی نام باشگاه به “مشهدالرضا” تغییر پیدا می کند.»

پیش از این احمد علم الهدی در مورد نام این باشگاه گفته بود: «ابومسلم مایه ننگ اسلام است، چرا این باشگاه قدیمی را به نام سرسخت ترین دشمن امام رضا کردید.»

برچسب‌ها: ابومسلم, اسلام و مسلمین, سیاسی, مذهب, ملای حیله‌گر, ورزش

بی‌بی‌سی: در یکی از اسناد سازمان سیا حکایت شده که نیم قرن پیش یکی از علمای قم که در شمال تهران در حبس خانگی بوده، به دور از چشمان تیزبین ساواک، با دولت آمریکا تماس می‌گیرد.

آیت‌الله دربند از مراجع بزرگ آن زمان ایران نبود ولی شدیدتر از همه آنها “انقلاب سفید” شاه را می کوبید؛ برنامه اصلاحات اقتصادی – اجتماعی بحث برانگیزی که به زن ایرانی حق رأی داد و زمین‌های بسیاری از فئودال‌ها را بین رعیت‌ها تقسیم کرد.
متن پی دی اف

برچسب‌ها: آمریکا, روح الله خمینی, سیاسی, شارلاتانیزم, عوامفریبی, ملای حیله‌گر

رادیوفردا: حواشی اولین نشست مطبوعاتی فیلم اصغر فرهادی در ایران همچنان خبرساز است و حتی در چند رسانه خارجی نیز بازتاب داشته؛ از تاتوی فمینیستی ترانه علیدوستی گرفته تا تقدیم جایزه شهاب حسینی به امام زمان.

هنوز چند ساعت از انتشار عکس‌های نشست خبری فیلم «فروشنده» در تهران نگذشته بود که عکسی از ترانه علیدوستی که روی دست چپ او یک طرح تاتو/خالکوبی با سمبلی فمینیستی دیده می‌شد، در شبکه‌های مجازی و به خصوص در تلگرام توسط کاربران به اشتراک گذاشته شد.

برخی از کاربران این شبکه، با انتشار عکس‌های دیگری از این بازیگر، عکس منتشر شده با تاتو را ساختگی و فتوشاپ دانستند، اما وجود تصویری در خبرگزاری ایلنا، تاییدی بر واقعی بودن آن بود.

هنوز ۲۴ ساعت از مناقشات مجازی مخالفان و موافقان تصویر تاتوی ترانه علیدوستی در اینترنت نگذشته بود که این بازیگر با انتشار چند پست در صفحه توئیترش، هم اصل ماجرا را تایید کرد و هم اینکه به ارائه توضیحاتی در این مورد پرداخت.

خانم علیدوستی با نوشتن این جمله که «بله، من یک فمینیست هستم»، پستی را که حدود یکسال پیش درباره «فمینیسم» در صفحه اینستاگرامش منتشر کرده بود، بازنشر کرد.

در ابتدای این متن با اشاره به اینکه «برای مخالفت با واژه‌ فمینیسم، بهتر است ابتدا معنی دقیق آن را بدانیم»، در تعریف «فمنیست» از قول کتاب «همه باید فمینیست باشیم، نوشته‌ چیماناندا انگوزی آدیچی» نوشته شده است: «شخصی که به برابری اجتماعی، سیاسی و اقتصادی هر دو جنس معتقد است».

ترانه علیدوستی در ادامه نوشته است: «اگر سوءتفاهم یا واهمه‌ای از این کلمه دارید به جای اتکا به روایت رسانه‌هایی که عمری است اخبارمان را تحریف و روند رسیدن اطلاعات به ما را مهندسی می‌کنند، از گوگل استفاده کنید؛ خودتان تحقیق کنید و اگر فمینیسم همان فرقه‌ عقده‌گشایانه‌ی مردستیز و خانمان برانداری بود که در گوش ما خواندند، باز آن را پس بزنید».

این بازیگر در ادامه با اشاره به اینکه «مبارزه با سکسیسم فقط در جهت زنان نیست»، آورده که «مبارزه با نقش‌هایی است که جای اینکه خود انتخاب‌شان کنیم جامعه و فرهنگ از پیش آن را به ما تحمیل کنند؛ فقط چون زن یا مرد هستیم».

به نوشته این بازیگر سینما، «برچسب‌هایی روی زنان و مردان هست که الزاما واقعیت ندارند؛ نیازی نیست ما این چرخه بیمار را بازتولید کنیم».

بازیگر فیلم «فروشنده» در ادامه نحوه مبارزه خود و همسرش با «سکسیسم» را این گونه توضیح داده است: «من و همسرم هر دو شاغلیم، هر دو درآمدمان را برای زندگی‌مان خرج می‌کنیم، هر دو در بزرگ کردن فرزندمان نقش برابر داریم، و هر دو بخشی از نظافت خانه را هم به عهده می‌گیریم».

خانم علیدوستی در پایان این پست اینستاگرامی نوشته است: «به این دلایل من خودم را قطعا فمینیست می‌دانم، فمینیسم معرف اتحاد و انصاف است. من فمینیستم و کاش شما هم فمینیست باشید، یا بشوید».

تاتوی دست ترانه علیدوستی که حتی در روزنامه آمریکایی «نیویورک تایمز» و خبرگزاری فرانسه هم ماجرایش بازتاب داشته، سمبلی است که از آن به نام «The woman power / قدرت زنان» نام برده می‌شود.

اما ماجراهای حاشیه‌ای نشست مطبوعاتی فیلم «فروشنده» به داستان ترانه علیدوستی و تاتوی فمینیستی‌اش ختم نشد.

در پایان مراسم برگزار شده، شهاب حسینی طی صحبتی با اشاره به اینکه جایزه‌اش را در نیمه شعبان، روز تولد امام دوازدهم شیعیان دریافت کرده است، گفت که آن‌را به «امام زمان» تقدیم می‌کند.

این تقدیم جایزه، در شبکه‌های اجتماعی و برخی سایت‌ها بازتاب‌هایی داشت و برخی کاربران این نکته را یادآوری کرده بودند که شهاب حسینی پیشتر و در جشنواره کن جایزه‌اش را به «مردم ایران» تقدیم کرده بود.

مسئله تقدیم جایزه بازیگری جشنواره کن به «امام زمان» حتی در خبرگزاری فرانسه و روزنامه فرانسوی «فیگارو» هم بازتاب داشت و در آنها به این خبر اشاره شده بود.

فیلم سینمایی «فروشنده» تاکنون تنها در جشنواره کن نمایش داشته و در ایران هنوز اکران نشده است؛ با وجود این، حواشی فراوانی در اطراف آن شکل گرفته است. از ماجرای سرمایه‌گذاری قطری‌ها در فیلم، اتهام سیاه‌نمایی و انتقاد برخی جریان‌های داخلی از موفقیت فیلم در کن تا حاشیه‌های شکل گرفته پیرامون بازیگران آن.

برچسب‌ها: تاتو, ترانه علیدوستی, زن, سیاسی, سینما, فمینیست, هنر

بی‌بی‌سی: علی خمینی، نوه آیت‌الله روح‌الله خمینی از اعدام‌های دهه ۱۳۶۰ در ایران دفاع کرده است.

آقای خمینی سه‌شنبه شب در مراسمی در مدرسه فیضیه قم با مقایسه انقلاب ایران و انقلاب‌های اخیر در کشورهای عربی گفته است دلیل سرنوشت متفاوت جمهوری اسلامی نسبت به دیگر حکومت‌های روی کارآمده پس از انقلاب‌ها “مدیریت” آیت‌الله خمینی بوده است.

به گزارش فارس علی خمینی گفته است: “این طور نبود که وضعیت ایران در زمان تحقق انقلاب اسلامی، بهتر از کشورهای منطقه بود، چرا که در غرب، جنوب، شرق و حتی شمال کشور غائله هایی داشتیم و این مدیریت امام خمینی بود که آن غائله‌ها را مدیریت کرد و کشور رفته رفته به آرامش رسید.”

او در ادامه گفته است: “امروز یک عده‌ای برای منافقین دل می‌سوزانند که چرا اعدام کردید؟ آنها کسانی بودند که در مقابل حکومت ایستادند و جنایاتی کردند که داعش آنها را نمی کرد. آنان رئیس جمهور، نخست وزیر و بسیاری از بزرگان کشور را ترور کردند.”

در ادبیات رسمی جمهوری اسلامی”منافقین” اصطلاحی است که برای اشاره به اعضای سازمان مجاهدین خلق به کار می‌رود.

علی خمینی گفته است اگر رهبر پیشین ایران “در مقابل این جنایات نرمش از خود نشان می‌داد که کشور پس از ۳۰ سال هم رنگ آرامش به خود نمی‌دید.”

بیش از ۱۵ هزار نفر از مخالفان جمهوری اسلامی، عمدتا از هواداران گروه‌های چپگرا و مجاهدین خلق، در دهه شصت اعدام شدند. چند هزار نفر از آنان افرادی بودند که حکم حبس خود را می‌گذراندند اما در سال ۱۳۶۷ به دستور آیت‌الله خمینی به طور دسته‌جمعی اعدام و دفن شدند.

برچسب‌ها: جنایات رژیم, سیاسی, ملای حیله‌گر

بی‌بی‌سی: بابک مینا پژوهشگر فلسفه
پس از ماه‌ها کشمکش و مجادله بر سر انتخابات مجلس شورا و خبرنگان، احمد جنتی و علی لاریجانی به ریاست دو جلس خبرگان و شورا رسیدند. نیروهای دموکراسی‌خواه پس از یک نبرد درونی فرساینده، خسته و وامانده به کناری افتاده‌اند و پرواز دوباره ستارگان اصول‌گرا را بر آسمان دو مجلس نظاره می‌کنند. فارغ از نتایج انتخابات، گویی ما وارد عصری تازه شده‌ایم: نبرد اصلی اینک نه میان دموکراسی‌خواهان و حکومت، که میان خود دموکراسی‌خواهان است. گویی بخش‌های تندروی حکومت شاد و خندان در ساحلی امن لمیده‌اند و آتش‌‌اندازی درونی دموکراسی‌خواهان را تماشا می‌کنند. چه شده است؟ ما کجا ایستاده‌ایم؟ چگونه به اینجا رسیدیم؟
ما تاکنون سه عهد با اصلاح‌طلبان بسته‌ایم: عهد اول در سال ۷۶، که فرجام خوشی نداشت و وعده و وعید‌ها به جایی نرسید. عهد دوم در سال ۸۴ بود که با شکست کاندیدای اصلاح‌طلب عهد نو مرده به دنیا آمد. عهد سوم سال ۸۸ بود: پیش و به خصوص پس از انتخابات.
سیاست: عهدی سکولار

شالوده سیاست عهد است. در عصر مدرن سیاست عهدی سکولار است میان حکومت و شهروندان، میان نخبگان و شهروندان، و میان خود نخبگان و شهروندان. عهد سیاسی در گفتار و عمل شکل می‌یابد: شما می‌بایست در حوزه عمومی طرحی سیاسی را پیشنهاد کنید و بر مبنای آن حمایت و اعتماد شهروندان را جلب کنید، سپس با عملی سیاسی طرح‌تان را پیش ببرید. دیگران هم می‌توانند بر اساس گفتار و عمل شما، شما را قضاوت کنند. این خلاصه‌ سیاست مدرن است. اگر این عهد سست شود، رشته اعتماد میان نخبگان و شهروندان، همچنین میان خود نخبگان و شهروندان گسسته می‌شود و سوءظن و تردید جای اعتماد را می‌گیرد. این دقیقا وضعیت سیاسی ما ایرانیان است. در چنین وضعیتی اتفاقا از آنجا که عهد سیاسی میان حکومت و شهروندان سست و بی‌بنیاد است دموکراسی‌خواهان باید بیشتر بکوشند تا عهدی نو ببندند و اعتماد را میان همگان گسترش دهند. مهمترین وسیله مبارزه با حکومتی خودکامه، طرح عهدی نو و شجاعت دفاع از امکان دوباره اعتماد همگانی است، چرا که استبداد چیزی جز شکستن عهد سیاسی و گسترش سوءظن نیست و تنها از این طریق می‌تواند ترس را بر جامعه حاکم کند. اعتماد یعنی شکستن ترس و شناسایی دوباره دیگری.

عهد سیاسی تجدیدشونده است. هر دوره‌ای به عهدی جدید نیاز دارد. پویایی سیاست دموکراتیک در همین تجدید عهد‌های دوباره است. جالب است که کلمه عهد در زبان فارسی دو معنی دارد: یکی به معنای پیمان و میثاق و دیگری به معنای زمانه و عصر. بنابراین می‌توانیم بگوییم در سیاست مدرن هر عهدی عهدی نو می‌طلبد.

ما تاکنون سه عهد با اصلاح‌طلبان بسته‌ایم: عهد اول در سال ۷۶، که فرجام خوشی نداشت و وعده و وعید‌ها به جایی نرسید. عهد دوم در سال ۸۴ بود که با شکست کاندیدای اصلاح‌طلب عهد نو مرده به دنیا آمد. عهد سوم سال ۸۸ بود: پیش و به خصوص پس از انتخابات. ائتلاف ۸۸ شکست خورد و اهدافی که موتلفان را گرد آنها جمع کرده بود فروریخت. سال ۹۲ هم اکثریت اصلاح‌طلبان و هم بخشی از مردم به حسن روحانی رای دادند. چنین پیدا بود که عصری جدید آغاز شده است. اما متاسفانه عهد عصر جدید هرگز برای همگان توضیح داده نشد، ما نمی‌دانیم در وضعیت جدید سیاسی بر اساس چه اهدافی باید گرد اصلاح‌طلبان و متحدان آنان جمع بشویم. هر گروه سیاسی که می‌خواهد طرحی جدید درافکند باید این طرح را به طرق مختلف برای مردم توضیح دهد و این فرصت را به شهروندان بدهد که این طرح را بحث بگذارند و آن را قضاوت کنند. متاسفانه اطلاح‌طلبان نه در داخل و نه در خارج (که فضای آزادتری دارند.) چنین نمی‌کنند.
پرسش: اصول مشترک ما، عهد قدیم ما، «دموکراسی و حقوق بشر» بود. تاکتیک اصلاح طلبان اما در انتخابات مجلس خبرگان رای به دشمنان دموکراسی و معروف ترین چهره‌های ناقض حقوق بشر بود
تجدید نظر در اصول یا در تاکتیک؟
اصلاح‌طلبان به ما می‌گویند اصول ما همان است، عهد ما همان عهد قدیم است، تنها تاکتیک‌ها تغییر کرده است. پرسش: اصول مشترک ما، عهد قدیم ما، «دموکراسی و حقوق بشر» بود. تاکتیک شما اما در انتخابات مجلس خبرگان رای به دشمنان دموکراسی و معروف ترین چهره‌های ناقض حقوق بشر بود. این چه وسیله‌ای است که نه تنها هیچ تناسبی با هدفش ندارد که با آن در تضاد مطلق است؟ این چه تاکتیکی است که نه تنها ما را به اصول نزدیک نمی‌کند که درست در جهت خلاف آن اصول حرکت می‌کند؟ درست است، تاکتیک می‌تواند در سیاست تغییر کند اما نه تا جایی که دیگر مطلقا بر ضد اصول باشد.

بنابراین ادعای ثابت ماندن اصول و تغییر در تاکتیک سخنی لغو و بیهوده است. اصلاح‌طلبان می‌توانستند با شرکتی حداقلی در انتخابات مجلس شورا و تنها با هدف حمایت از «حکم‌رانی خوب» تعهد خود را به اصول دموکراسی‌خواهی نشان دهند. اما آنان در انتخاباتی شرکت کردند (مجلس خبرگان) که نتیجه‌اش کاملا از قبل مهندسی شده بود و همه می‌دانستند که آنها بختی ندارند.

باید پذیرفت که اصلاح‌طلبان در اصول تجدید نظر کرده‌اند. وگرنه ما در تاکتیک اختلاف چندانی نداشتیم: بیشتر دموکراسی‌خواهان ایرانی طرفدار مبارزه مسالمت‌آمیز هستند و فی‌نفسه مخالف شرکت در انتخابات نیستند، به شرطی که این شرکت تا حدی تامین‌کننده خواست‌های دموکراسی‌خواهانه باشد یا دستکم بر ضد این خواست‌ها نباشد. متاسفانه باید گفت اطلاح‌طلبان در بخشی از «اصول» خود تجدید نظر کرده‌اند: دموکراسی برای آنها دیگر در اولویت نیست. آنان که از فردای پس از جمهوری اسلامی سخت در هراس هستند، ترجیح می‌دهند با اولیگارشی حاکم کنار بیایند تا اینکه در یک دموکراسی تمام‌عیار در شرایطی برابر با دیگران رقابت کنند. دموکراسی‌خواهی برای آنها حداکثر به امیدی دور و مبهم مثل آرزوی خوشبختی برای همه بدل شده است، و دیگر هدفی سیاسی که باید آن را با جدیت و شجاعت پی گرفت نیست. قطعا همه اصلاح‌طلبان مشمول این سخن نمی‌شوند اما فعلا سکان‌داران اصلی در میان آنها اینگونه می‌اندیشند و عمل می‌کنند.

اصلاح‌طلبان دچار ریاکاری دوسویه‌اند: از طرفی می‌کوشند وفاداری خود را به بخش مسلط حکومت ثابت کنند و از طرفی دیگر می‌کوشند به دموکراسی‌خواهان بیرون از حکومت و رای‌دهندگان بگویند طالب دموکراسی و حقوق بشر هستند

ریاکاری دوسویه
اصلاح‌طلبان دچار ریاکاری دوسویه‌اند: از طرفی می‌کوشند وفاداری خود را به بخش مسلط حکومت ثابت کنند و از طرفی دیگر می‌کوشند به دموکراسی‌خواهان بیرون از حکومت و رای‌دهندگان بگویند طالب دموکراسی و حقوق بشر هستند. نه اعتماد گروه اول را می‌توانند کاملا جلب کنند و نه اعتماد گروه دوم را. این ریاکاری ریشه‌ای ساختاری دارد، منظور این نیست که تک تک اصلاح‌طلبان به لحاظ شخصیتی ریاکار هستند یا نیستند، منظور اشاره به جای‌گیری آنان میان دو گروه و بازی دوگانه ناشیانه آنها است. بخش مسلط حکومت از نیت حقیقی اصلاح‌طلبان آگاه است. بسیاری از اصلاح‌طلبان به ولایت فقیه و بسیاری دیگر از اصول ایدئولوژی رسمی جمهوری اسلامی اعتقاد ندارند. تظاهر تاکتیکی فایده‌ای ندارد. از طرفی دیگر در برابرِ دموکراسی‌خواهانِ خارج از حکومت نیز ادعا می‌کنند به دموکراسی، ارزش‌های لیبرال و حتی حکومت سکولار اعتقاد دارند. در اینجا هم چنانکه رفت، تردید‌های جدی وجود دارد. ریاکاری ساختاری و بندبازی مدام این خطر را دارد که شما به تدریج در دام بی‌اصولی و هیچ‌انگاری بیفتید و از هر ریسمان آویخته بیاویزید. در درازمدت چنین وضعیتی یک گروه سیاسی را به نابودی می‌کشاند. حفظ اصول و پافشاری بر مرزها فریضه‌ای اخلاقی نیست، الزامی «سیاسی» ست برای حفظ انسجام و بنیان یک گروه و مسلک سیاسی. اگر این بنیان از دست برود، کسب قدرت و حتی پی‌گیری منافع کوتاه‌مدت نیز ناممکن می‌شود. اصلاح‌طلبان باید بر این ریاکاری فائق بیایند و مجددا عهدی نو با دموکراسی‌خواهان ببندند.

برچسب‌ها: اصلاح‌طلبان, انتخاباتی, ریاکاری, سیاسی, شارلاتانیزم, عوامفریبی