اخبار

کایلی مور-گیلبرت
رادیوزمانه: رضا خندان، همسر نسرین ستوده، زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین در صفحه فیس‌بوک خود خبر از سه بار اقدام به خودکشی کایلی مور-گیلبرت، شهروند استرالیایی-بریتانیایی و استاد مطالعات اسلام دانشگاه ملبورن محبوس در زندان اوین داده است.

به نوشته رضا خندان، دلیل این زندانی برای اقدام به خودکشی، فشارهای روانی حاصل از نگه‌داری طولانی مدت در سلول انفرادی بوده است.

کایلی مور-گیلبرت، از شهریور ماه سال ۱۳۹۷ به اتهام جاسوسی در ایران زندانی است.

روزنامه گاردین روز ۱۸ مارس ۲۰۲۰/ ۲۸ اسفند ماه، در گزارشی نوشت که علی‌رغم اعزام به مرخصی برخی از زندانیان سیاسی در ماه‌های پس از شیوع ویروس کرونا در ایران، مور-گیلبرت همچنان از استفاده از حق مرخصی خود محروم مانده است.

در این گزارش به قطع کامل ارتباط این زندانی با دنیای بیرون از زندان نیز اشاره شده است.

رضا خندان اما در صفحه فیس‌بوک خود با اشاره به شرایط نامناسب نگه‌داری از این زندانی سیاسی در زندان اوین نوشته است:

«[کایلی مور گیلبرت] از زمان بازداشت در شرایط وحشتناک و غیرقابل تحمل بازداشتگاه امنیتی به سر می‌برد و اجازه ارتباط با دیگر زندانیان را ندارد. امکان دریافت پول و خرید از فروشگاه زندان مانند سایر زندانیان از او سلب شده و از ارسال نامه‌ها و شکواییه‌های او جلوگیری می‌شود.»

به نوشته همسر نسرین ستوده، این زندانی سیاسی از دولت و سفارت استرالیا در ایران به دلیل بی‌توجهی به ادامه بازداشت و شرایط غیرقابل تحمل خود «به شدت خشمگین» است.

به گزارش آسوشیتدپرس، کایلی مور-گیلبرت اوایل دی‌ ماه ۱۳۹۸ با انتشار نامه‌ای از اسکات موریسون، نخست‌وزیر استرالیا خواسته بود تا تمامی اقدامات لازم را برای آزادی او از زندان اوین انجام دهد.

او در این نامه ضمن اعلام اعتصاب غذای اعتراضی خود در زندان نوشته:

«خواهش می‌کنم، تمنا می‌کنم هر کاری می‌توانید بکنید تا من را بیرون بیاورید. می‌دانم که مرد با ایمانی هستید، من و خانواده‌ام را در دعاهایتان به یاد داشته باشید.»

اسکات موریسون اما در واکنش به این نامه اعلام کرد که دولت فدرال همه توان خود را برای کمک به این شهروند استرالیایی-بریتانیایی انجام داده است.

کایلی مور-گیلبرت دانش‌آموخته دانشگاه کمبریج و استاد مطالعات اسلام در دانشگاه ملبورن است که در تابستان ۱۳۹۷ به دعوت دانشگاه الزهرا و دانشگاه ادیان و مذاهب قم برای شرکت در هفتمین کنفرانس «شیعه‌شناسی» به ایران سفر کرد.

این استاد دانشگاه اما پس از شرکت در این کنفرانس و هنگام بازگشت به کشورش در فرودگاه خمینی تهران از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شد.

مقامات سابق و فعلی استرالیا در طول دوران بازداشت او در ایران بارها اعلام کرده‌اند که آزادی او را از راه‌های دیپلماتیک پیگیری می‌کنند.

تسنیم: یک منبع آگاه امنیتی در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم با اشاره به بازداشت موقت سفیر انگلیس در حاشیه تجمع تعدادی افراد مقابل دانشگاه امیرکبیر، گفت: سفیر انگلیس بعد از حضور مقابل دانشگاه، مشغول تحریک و ساماندهی معترضان بود و بعد از آنکه نیروهای امنیتی به او مشکوک شدند وی را داخل یک مغازه بازداشت کردند.

وی اضافه کرد: سفیر انگلیس به‌دلیل حضور غیرقانونی و مغایر با عرف دیپلماتیک در حالت اقدام علیه امنیت کشور بود که مطابق قانون بازداشت شد و در اختیار وزارت امور خارجه قرار گرفت و وزارت امور خارجه نیز وی را آزاد کرد.

این مقام امنیتی ابراز کرد: سفیر انگلیس بعد از آنکه در حال تحریک و تصویربرداری از معترضان با نیروهای امنیتی مواجه شد، ترس و نگرانی از لو رفتن و بازداشت در او کاملاً نمایان بود؛ ترس زیادی به او غالب شده بود اما نیروهای امنیتی بر اساس قانون وی را تنها بازداشت کرده تحویل وزارت امور خارجه دادند.

وی در پایان گفت: انگلیسی‌ها همواره، وحدت و همدلی ملت ایران را تهدیدی برای خود تلقی کرده‌اند لذا بعد از حضور میلیونی آحاد مردم در مراسم تشییع پیکر سردار سلیمانی در حال برنامه‌ریزی برای انتقام از مردم ایران هستند.

دویچه‌وله: آسیه س. همسر عبدالحمید س. که به اتهام جاسوسی برای ایران در زندان است، متهم به همکاری با شوهرش شده است. عبدالحمید متهم است که اطلاعات سری ارتش آلمان را به دستگاه‌های امنیتی جمهوری اسلامی ایران داده است.

دادستانی آلمان علیه همسر عضو سابق ارتش آلمان که برای ایران جاسوسی می‌کرد، طرح شکایت کرد. به گفته دادستانی آلمان در کالسروهه، آسیه س. شهروند افغان-آلمانی به اتهام “همدستی در خیانت به کشور” در دادگاه عالی شهر کوبلنز محاکمه می‌شود.

آسیه متهم است که از همسرش که برای سازمان‌های امنیتی ایران جاسوسی می‌کرده، حمایت کرده است. همسر آسیه، عبدالحمید س. پیشتر متهم شده بود که در مقام مشاور ارتش آلمان، اسرار دولتی را به جمهوری اسلامی ایران داده است.

عبدالحمید عضو “گردان نبرد الکترونیک” ارتش آلمان مستقر در استان راینلند-فالتس بوده و به دلیل نوع کارش در ارتش آلمان به اطلاعات مهمی از جمله استقرار نیروهای آلمانی در افغانستان و احتمالا در دیگر مناطق دارای اهمیت برای سرویس‌های امنیتی آلمان دسترسی داشته است.

او در ماه ژانویه دستگیر شد و از آن زمان در بازداشت موقت به سر می‌برد. دادگاه او قرار است در ژانویه سال آینده میلادی آغاز شود.

دویچه‌وله: حضور وزیر مشاور آلمان در جشن ۴۰ سالگی پیروزی انقلاب اسلامی در سفارت ایران، انتقادهای زیادی را متوجه این سیاستمدار و وزارت امورخارجه آلمان کرده است. آنن از این عمل خود دفاع کرده و سیاست آمریکا در قبال ایران را نقد می‌کند.

مساله در نگاه اول پیچیده نیست: نیلز آنن، سیاستمدار آلمانی از حزب سوسیال دموکرات‌های این کشور و وزیر مشاور در امور خارجی، به سفارت ایران در برلین دعوت می‌شود و با پذیرش دعوت، در مراسمی که در این سفارت برپا بوده، شرکت می‌کند. مساله وقتی پیچیده می‌شود که مناسبت این مراسم مشخص می‌شود: جشنی برای ‌چهلمین سال پیروزی انقلاب اسلامی.

بر سر این حضور بحث‌های فراوانی درگرفته است. مسلما سیاستمدار آلمانی حزب سوسیال دموکرات، موافق حکومتی نیست که ۴۰ سال است در ایران مسئول کشتار، شکنجه و اختناق است. اما منتقدان می‌پرسند، آیا او با حضورش خلاف این مساله را نشان نمی‌دهد‌؟ یا اصلا چرا وزیر مشاور در امور خارجی آلمان باید در چنین مراسمی حضور یابد؟

“از کاری که کرده‌ام اصلا پشیمان نیستم”

نیلز آنن در مصاحبه با دویچه وله اقدام خود را درست و قابل دفاع می‌داند. او در توضیح این اقدام می‌گوید: «ما با تهران در حال گفت‌وگو هستیم و این سیاست ماست.» او ضمن انتقاد ضمنی به رویکردها و فشارهای آمریکا، افزوده است: «ما زیر فشارها هم با ایران در مورد سیاست‌های منطقه‌ای‌اش و حمایتش از گروه‌های تروریستی که در جهت نابودی اسرائیل فعالیت می‌کنند گفت‌وگو می‌کنیم. ما نیاز داریم که مجاری گفت‌وگو با تهران را باز نگه داریم. استراتژی فشار حداکثری آمریکا (علیه ایران) برای من قانع‌کننده نیست و نیازی نمی‌بینم که از اقدام خود (شرکت در جشن سفارت) ابراز ندامت کنم.»

به نظر آنن مهم این است که دو طرف همواره در حال گفت‌وگو باقی بمانند، حتی در مراسمی مانند انچه در سفارت ایران در برلین برگزار شد: «ما به باز نگه داشتن کانال‌های گفت‌وگو با تهران نیاز داریم. من اصلا با استراتژی فشار حداکثری از سوی ایالات متحده موافق نیستم و به همین دلیل از کاری که کرده‌ام اصلا پشیمان نیستم.»

راینر برویل، سخنگوی وزارت امور خارجه آلمان، در پاسخ به سوال دویچه وله، حضور آنن در این مراسم را این‌گونه توجیه می‌کند: «شرکت کردن نمایندگانی از وزارت امورخارجه یا حتی دیگر وزارت‌خانه‌ها در مراسمی به مناسبت جشن‌های ملی کشورهای دیگر که آلمان با آنها روابط دیپلماتیک دارد، اقدامی است رایج.»

برویل با تاکید بر لزوم بازنگه‌داشتن راه‌های گفت‌وگو با ایران می‌گوید:« از این کانال‌ها می‌توانیم استفاده کنیم برای گفت‌وگو بر سر مسائلی چون نقش تنش‌آفرین ایران در منطقه یا برنامه موشکی این کشور.»

تأثیر منفی این دیدار بر روابط ترانس‌آتلانتیک

در موضوع ایران، آلمان و آمریکا مدت‌هاست که با هم اختلاف‌نظر دارند. هفته پیش بود که مایک پنس، معاون دونالد ترامپ در کنفرانس امنیتی مونیخ به روشنی بر این موضوع تاکید کرد که اختلاف بر سر برجام و تحریم‌ها، روابط ترانس‌آتلانتیک را مختل می‌کند.

این واقعیت را که حضور سیاستمدار آلمانی در این مراسم در این شرایط بر رابطه آلمان و آمریکا تأثیر منفی می‌گذارد، می‌توان در اظهارات ریچارد گرنل، سفیر آمریکا در آلمان در گفت‌وگو با شبکه خبری فاکس نیوز، دید. گرنل در این مصاحبه گفته است: «نیاز به برقراری دیالوگ را نباید با شرکت در مراسمی که در آن ۴۰ سال خشونت را به جشن می‌نشینند، درهم‌آمیخت.»

آنن نیز به موضوع روابط آلمان و آمریکا اشاره کرده و در مصاحبه‌اش با دویچه‌وله بر این نکته تاکید می‌کند: «ما در باره مواردی بحث می‌کنیم که در آن اتفاق نظر نداریم. این هیچ اشکالی ندارد. اما ما نباید فراموش کنیم که هر دو ما بر این نظریم که ایران سیاست خارجی‌اش را باید به طور اساسی تغییر دهد.»

“کج‌سلیقگی و فراموشی تاریخ”

بیژن جیرسرایی، سخنگوی روابط خارجی فراکسیون دموکرات‌های آزاد آلمان در مجلس این کشور، در مصاحبه با دویچه وله به این نکته اشاره می‌کند که اساسا مشکلی با این مساله که دولت آلمان با سفیر ایران در این کشور دیدار داشته باشد، ندارد.

جیرسرایی ادامه می‌دهد: « اما اینجا موضوع بر سر مراسمی، یا به عبارت دیگر “پارتی” به مناسبت چهلمین سال پیروزی انقلاب اسلامی است.» جیرسرایی این حرکت را “کج‌سلیقگی و “فراموشی تاریخ” می‌نامد.

او اضافه می‌کند: «کمی فاصله بد نبود. نیلز آنن به اندازه‌ کافی امکانات دیگر برای برقراری گفت‌وگو و دیالوگ با ایران را دارد.»

سخنگوی روابط خارجی فراکسیون دموکرات‌های آزاد آلمان ادامه می‌دهد: «نباید فراموش کنیم که در چنین مراسمی مرتبا شعارهای ضد آمریکایی و اسراییلی سر داده می‌شود.» جیرسرایی معتقد است حضور یک سیاستمدار آلمانی در چنین فضایی “پیامی ناخوشایند” خواهد فرستاد.

فعالان حقوق بشری هم از این دیدار انتقاد می‌کنند. کریستیان تسیمرمان، ناشر مجله Spotlight Menschenrechte(نورافکن حقوق بشر) در حاشیه تظاهرات نیروهای اپوزیسیون در جریان کنفرانس ورشو، در مصاحبه با دویچه وله گفت:« دولت آلمان تصمیم خودش را گرفته که کماکان با دستان به خون آغشته‌ نمایندگان رژیم در ایران، دست دهد.»

میزان دوری و نزدیکی برلین با تهران به طور دقیق و مرتب از سوی واشنگتن کنترل می‌شود. رژیم جمهوری اسلامی تحت فشار روزافزون از سوی ایالات متحده است؛ هم اقتصادی و هم سیاسی. ایران می‌خواهد تا در این موقعیت دفاعی بتواند مانور دهد و بنابراین طبیعی است که به خصوص از سوی اروپا انتظار حمایت داشته باشد.

صدای آمریکا: یک مقام نظامی ایالات متحده می گوید که آمریکا انتظار دارد دیگر کشورها منطبق بر قوانین بین المللی در آب های آزاد رفتار کنند.

جریل دورسی، دستیار رئیس امور اطلاعات نیروی دریایی آمریکا، در پاسخ به صدای آمریکا درباره خبر اعزام احتمالی ناو گروه جمهوری اسلامی در آب های اقیانوس اطلس، گفت: «نیروی دریایی ایالات متحده به حضور خود در تمامی نقاط جهان ادامه می دهد. این حضور در آبراه ها، عاملی بازدارنده برای هرگونه تخاصم است و همچنین بر ترویج صلح و ثبات منطقه ای موثر است.»

وی افزود: «این کار ما منطبق با قوانین و گمرک بین المللی است و انتظار داریم تمامی دیگر نهادهای مرتبط با دریانوردی هم با حفظ امنیت خود و به شکل حرفه ای و مطابق با قوانین بین المللی و گمرک، رفتار کنند.»

جیم فلیپس تحلیلگر بنیاد هریتیج روز جمعه در گفتگوی اختصاصی با صدای آمریکا به تلاش ایران برای اعزام ناوگروه به اقیانوس اطلس اشاره کرد و گفت به نظر می رسد جمهوری اسلامی بیشتر به دنبال نمایش است.

روز جمعه ۱۴ دی دریادار تورج حسنی مقدم، جانشین فرمانده نیروی دریایی ارتش اعلام کرد که به زودی یک ناو گروه ارتش جمهوری اسلامی وارد اقیانوس اطلس خواهد شد.

این دومین بار است که جمهوری اسلامی خبر از حضور ناوهای خود در اقیانوس اطلس می‌دهد.

پیش از این، یک مقام وزارت دفاع آمریکا که نخواست نامش فاش شود، به رویترز گفته بود که نسبت به ادعای نزدیک شدن کشتی‌های ایران به مرزهای آبی آمریکا تردید دارد.

بی‌بی‌سی: واکنش ها به اظهارات روز سه شنبه سناتور جمهوری خواه، لیندزی گراهام، درباره داشتن تبار ایرانی ادامه دارد.

او در یکی از برنامه های شبکه “فاکس نیوز” به نام “فاکس و دوستان” درحالی که با حالتی شوخ طبعانه می خندید گفته بود که “اسفناک” خواهد بود اگر آزمایش های دی ان ای نشان دهد اصل و نسب او ایرانی است.

آن حرف سناتور اهل کارولینای جنوبی با واکنش های گسترده ای روبرو شده است.

از جمله جمال عبدی رئیس شورای ملی ایرانیان آمریکا این اظهارات را “زننده” خواند.

او روز سه شنبه در بیانیه ای نوشت: “اگر از تبار ایرانی وحشت دارید و فکر می کنید همه ایرانی ها دروغگو هستند، تعصب شما درمانی ندارد و شایستگی خدمت در سنای آمریکا را ندارید، چون رای شما بر ده ها میلیون ایرانی و میلیون ها ایرانی الاصل مهاجر دیگر تاثیر می گذارد.”

سناتور گراهام بعدا به شبکه فاکس گفت که آن سخن کنایه ای طنزآمیز به “آیت الله” بود، نه مردم ایران و تاکید کرد که برای مردم این کشور احترام کامل قائل است و آنها را مردمی “شجاع” و “با فرهنگ” می داند.

او گفت: “اگر مرا بشناسید می دانید که هیچ کس به اندازه من در مقابل ستمگران از مردم ایران دفاع نمی کند.”

شبکه خبری “سی ان ان” گزارش می دهد که بعضی از چهره های ممتاز صنایع به خصوص در عالم فناوری اطلاعات به این سخنان تاخته اند.

امید کردستانی، رئیس اجرایی توئیتر که در ایران متولد شده، نوشت که سناتور گراهام “باید عذرخواهی کند.” او در توئیتی از این سناتور خواست “لطفا از این پس در حفظ بهترین ارزش های کشور بزرگ ما (آمریکا) و نهادهای آن بکوشید.”

هادی پرتوی مدیر عامل موسسه غیرانتفاعی “Code.org” و برادرش علی از بنیانگذاران این موسسه هم آن اظهارات را اهانت آمیز دانستند. این موسسه به معرفی برنامه های علوم کامپیوتری در مدارس کمک می کند.

سی ان ان می نویسد که این دو برادر که در تهران متولد و در سن ۱۱ سالگی به آمریکا مهاجرت کردند در دوران اولیه کاری شرکت های مهم فناوری از جمله فیسبوک، اوبر و دراپباکس در آنها سرمایه گذاری کرده بودند.

هادی پرتوی به سی ان ان گفت او در طول سکونت در آمریکا از اظهارات نژادپرستانه ای مثل شوخی ها در مورد “لزوم بمباران ایران” یا “به کشورت برگرد” بی نصیب نبوده اما افزود: “به نظر من مشکل واقعی وقتی است که رهبران کشور یعنی کسانی که قرار است سرمشق دیگران باشند، نه فقط این رفتارها را توجیه بلکه خود آن را شروع می کنند.”

او گفت: “بیشتر آمریکایی ها نمی دانند که شرکت هایی مثل ای بی یا دراپباکس را ایرانی ها تاسیس کرده اند.”

رادیوفرانسه: بنا بر یک گزارش اختصاصی خبرگزاری رویترز، دولت فرانسه به همۀ دیپلمات‌ها و نمایندگانش توصیه کرده که به دلیل سخت‌گیری‌های مقامات ایرانی و به دلایل امنیتی به ایران سفر نکنند. این توصیه مستقیماً با پروندۀ سوءقصد علیه سازمان مجاهدین خلق ارتباط دارد.

در ماه تیر/ژوئیۀ گذشته، با بازداشت یک زوج ایرانی تبار در شهر بروکسل، اعلام شد که سوءقصدی علیه میتینگ سازمان مجاهدین خلق در حومۀ پاریس (ویلپَنت) خنثی شده است. سپس یک دیپلمات ایرانی هم در ارتباط با همین پرونده در آلمان بازداشت شد. تهران تمامی این ماجرا را توطئه و دروغ دانست.

اینک در بخشنامۀ وزارت امور خارجۀ فرانسه مورخ ٢٠ اوت – ٢٩ مرداد – که در اختیار خبرگزاری رویترز قرار گرفته، آمده است: “در شرایطی که متأثر از پیامدهای پروندۀ ویلپَنت است، رفتار مقامات ایرانی حاکی از سخت شدن موضع آنان در قبال کشور ما (فرانسه) و برخی از طرف‌های ماست”.

رویترز حدس می‌زند که این پیام وزارت خارجه به دیگر سازمان‌های دولتی فرانسه منتقل شده باشد. در متن بخشنامه  آمده است: “با توجه به خطرهای امنیتی، چنان که قبلاً هم در مواردی پیش آمده بود، از همۀ مأموران وزارتخانه، خواه متعلق به ادارۀ مرکزی، خواه ادارات متبوعه خواسته شده که تا اطلاع بعدی سفر خود به ایران را، از جمله برای گردش یا آموزش زبان، به تعویق بیندازند – مگر این که حکم به مأموریت داشته باشند”.

رویترز می‌نویسد که وزارت امور خارجۀ فرانسه در مورد انتشار این خبر واکنشی نداشته و به پرسش‌های خبرگزاری در بارۀ احتمال بازگرداندن خانواده‌های نمایندگان سیاسی چیزی نگفته است. سفارت فرانسه در تهران نیز نخواسته در این مورد به رویترز توضیحی بدهد.

با توجه به این که فرانسه تاکنون یکی از مدافعان اصلی برجام بوده، سرد شدن روابط پاریس – تهران می‌تواند پیامدهای سیاسی مهمی داشته باشد.

به نظر می‌رسد که به رغم دفاع اخیر امانوئل ماکرون از برجام، اعتماد تهران نسبت به پاریس رفته رفته کاهش یافته باشد. روز گذشته آیت‌الله لاریجانی رئیس قوۀ قضاییه کشورهای غربی را متهم کرد که از سازمان مجاهدین حمایت می‌کنند. او گفت “دوگانگی رفتار این کشور‌ها قابل هضم نیست”.

دیروز حسن روحانی در گفتگویی تلفنی با امانوئل ماکرون از او خواست که در دفاع از برجام فعال‌تر باشد. خبرگزاری‌های ایرانی می‌نویسند که حسن روحانی به این مناسبت هشدار داده است که “ایران خواهان حفظ برجام است اما در عین حال اگر در زمینه تضمین کانال‌های مالی و پولی، نفت، بیمه و حمل و نقل، آیندۀ برنامۀ اجرایی اروپا روشن نباشد، اقدامات دیگری را خواهد داشت”.

دویچه‌وله: روزنامه‌های انگلیسی‌زبان اسرائیل به نقل از روزنامه عربی “ایلاف” خبر مذاکره‌ی مخفیانه جمهوری اسلامی و دولت نتانیاهو با میانجی‌گری اردن و روسیه را منتشر کردند. سخنگوی وزارت خارجه ایران این خبر را تکذیب کرد.

روز دوشنبه (۲۸ مه / ۷ خرداد) روزنامه‌ی “ایلاف” که از رسانه‌های نزدیک به حکومت عربستان سعودی به‌شمار می‌رود و در لندن منتشر می‌شود، گزارش داد که مقامات جمهوری اسلامی و اسرائیل در دیدار مخفیانه‌ای در اردن در رابطه با عدم شرکت نیروهای ایرانی در درگیری‌های جنوب غرب سوریه مذاکره کرده‌اند.

“ایلاف” به نقل از یک “منبع آگاه” که گفته شده در دیدار مخفیانه شرکت داشته، نوشته است که هیات ایرانی شامل مقامات امنیتی و مجتبی فردوسی‌پور، سفیر جمهوری اسلامی در اردن بوده و سرپرست هیات اسرائیلی را معاون سازمان سازمان اطلاعات و وظایف ویژه اسرائیل (موساد) به‌عهده داشته است.

بر اساس گزارش روزنامه‌‌ی عربی‌زبان، دو گروه در اتاق‌های جداگانه‌ی هتلی در امان به وسیله‌ی یک رابط اردنی با یکدیگر پیام ردوبدل کرده‌‌اند.

در این گزارش آمده است که موضوع اصلی مذاکره، درگیری‌ها در جنوب غربی سوریه بوده و طرف‌های مذاکره در رابطه با عدم شرکت نیروهای ایرانی، حزب‌الله لبنان و گروه‌های شبه‌نظامی شیعه در درگیری‌ها میان نیروهای دولتی سوریه و شورشیان در جنوب غربی سوریه به توافق رسیده‌اند.

روزنامه عربی‌زبان نوشت که این مذاکره زیر نظر روسیه صورت گرفته است .

انتشار گسترده خبر و تکذیب آن از جانب ایران

روزنامه‌های انگلیسی‌زبان اسرائیل به‌سرعت این خبر را که هنوز از هیچ طرف تکذیب یا تصدیق نشده بود منتشر کردند.

ساعاتی بعد بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت امور خارجه‌ی ایران اعلام کرد که این دیدار صورت نگرفته و گزارش روزنامه‌ها “کذب و خبرسازی” است.

قاسمی تاکید کرد که جمهوری اسلامی اسرائیل را به‌رسمیت نمی‌شناسد «وهدف چنین دروغ‌پراکنی‌هایی کاملا واضح و آشکار است.»

به گفته‌ی قاسمی، هدف از انتشار این خبر، انحراف افکار عمومی جهانیان از “جنایات اخیر” اسرائیل است و «جای هیچگونه تعجبی ندارد.»

دویچه‌وله: ایران و روسیه قرارداد نفتی برای توسعه میدان‌های “آبان” و “پایدار غرب” را امضا کردند. در این قرارداد سهم روسیه ۸۰ درصد و سهم ایران ۲۰ درصد است. وزیر نفت می‌گوید: «همه ریسک‌های امضای قراردادهای جدید نفتی را می‌پذیرم.»

ایران روز پنجشنبه (۲۳ اسفند/۱۵ مارس) با شرکت “زاروبژنفت” روسیه قراردادی نفتی برای توسعه میدان‌های “آبان” و “پایدار غرب” امضا کرد. هدف ایران از امضای قرارداد با روسیه “بهبود بازیافت، افزایش تولید و بهره‌برداری میادین نفتی آبان و پایدار غرب” اعلام شده است.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

این قرارداد بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت‌های “زاروبژنفت” روسیه و “انرژی دانا”، شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی ایرانی، بسته شد. در این قرارداد سهم شرکت روسی زاروپژنفت ۸۰ درصد و سهم شرکت ملی نفت ایران و انرژی دانا ۲۰ درصد تعیین شده است.

بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت ایران، در مراسم امضای قرارداد شرکت داشت. او ضمن استقبال از امضای این قرارداد گفت: «همه ریسک‌های امضای قراردادهای جدید نفتی را می‌پذیرم.»

وزیر نفت همچنین گفت: «اگر این قرارداد اجرا نشود در طول ۱۰ سال ۲۸ میلیون ]بشکه[ از این دو میدان برداشت خواهد شد اما اگر اجرایی شود ۶۵ میلیون به برداشت از این میدان اضافه می‌شود و تولید از آن به ۱۰۵ میلیون بشکه می‌رسد. ۶۵ میلیون ]برداشت[ اضافه چهار میلیارد دلار سود برای کشور به همراه دارد.»

زنگنه همچنین خبر داد که مذاکرات با دیگر شرکت‌های روسی از جمله گازپروم نفت و تات‌نفت هم ادامه دارد.

دلیل کم بودن سهم ایران چه می‌تواند باشد؟

وزیر نفت ایران در صحبت‌های خود درباره کم بودن سهم ایران و برگزاری مناقصه میادین نفتی صحبتی نکرد.
دالغا خاتین اوغلو کارشناس نشریه تخصصی نچرال گس وورلد در لندن

دالغا خاتین اوغلو کارشناس نشریه تخصصی “نچرال گس وورلد” در لندن

دالغا خاتین‌اوغلو، کارشناس نشریه تخصصی “نچرال گس وورلد” در لندن، در مصاحبه با دویچه‌وله درباره کم بودن سهم ایران توضیح می‌دهد که ایران سرمایه‌های لازم را برای توسعه میادین نفتی خود ندارد و چشم به سرمایه‌های خارجی دوخته است. به گفته این کارشناس ایران، در پروژه “پارس جنوبی” هم سهم ایران کم‌تر از ۲۰ درصد است.

خاتین‌اوغلو تاکید می‌کند: «در دو سال گذشته کل سرمایه‌گذاری‌های خارجی در ایران که اغلب هم از چین بوده حدود یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار بوده است. وزیر نفت ایران در مجلس اعلام کرد که در کل ۹ ماه گذشته سال جاری (۱۳۹۶) تنها یک و نیم میلیارد دلار سرمایه‌گذاری خارجی انجام گرفت و این چیزی حدود ۱۰ درصد از آن مقداری است که ایران برنامه‌ریزی کرده بود.

بین ایران و شرکت‌های خارجی تا کنون در مجموع ۳۵ تفاهم‌نامه در حوزه انرژی امضا شده که بیش‌تر آنها به قرارداد تبدیل نشده است. در میان شرکت‌های غربی به ویژه از شرکت “توتال” و شرکت “توباتک” اسپانیا نام برده می‌شود. اما چرا شرکت‌های غربی در حوزه نفت و گاز ایران فعالانه مشارکت نمی‌کنند و روسیه در این ارتباط پیش‌قدم شده است؟

در پاسخ به این پرسش دویچه‌وله هم دالغا خاتین‌اوغلو می‌گوید که شرکت‌های غربی بیش‌تر بخاطر ترس از تحریم‌ها و بازگشت تحریم‌ها نمی‌خواهند وارد ایران بشوند. در خصوص روسیه یا شرکت‌های روسی ولی وضعیت فرق می‌کند چونکه بیش‌تر این شرکت‌ها تحریم هستند یا روسای آنها در فهرست تحریم شد‌گان قرار دارند و از لبه تیغ تحریم‌ها گذشته‌اند.

قراردادهای بدون مناقصه

وضعیت حوزه‌های نفتی و گازی ایران به رغم لغو تحریم‌ها بهبود نیافته است. قراردادهای امضا شده بین ایران در پارس جنوبی و فاز ۱۱ هم بدون مناقصه‌ واگذار شده‌‌اند.

دالغا خاتین‌اوغلو، کارشناس نشریه تخصصی “نچرال گس وورلد” در لندن، خاطرنشان می‌کند که جمهوری اسلامی ایران پس از توافق برجام و لغو تحریم‌ها انتظار داشت برای هر پروژه ۱۰ تا ۱۵ شرکت در حوزه رقابت بکنند و پیشنهاد بدهند. اما در رابطه با پروژه‌هایی که ایران پیشنهاد داده فقط چند شرکت اعلام آمادگی کردند و اصولا مناقصه‌ای وجود ندارد.

این کارشناس در توضیحات خود همچنین خاطرنشان می‌کند که رقابتی وجود نداشته که ایران بخواهد مناقصه‌ای را برگزار بکند. همچنین در حوزه‌های نفتی آبان و پایدار غرب هم به جز شرکت روسی زاروبژنفت هیچ شرکتی برای مشارکت در توسعه نفتی اظهار تمایل نکرده است.

رادیوفردا: مقام‌های قضائی آرژانتین می‌گویند روند دادگاهی رئیس‌جمهوری پیشین آن کشور به اتهام «تبانی با ایران» در پیوند با جریان بمب‌گذاری سال ۱۹۹۴ در کانون یهودیان بوئنوس‌آیرس، آغاز می‌شود.

یک قاضی آرژانتینی، ۱۴ اسفند ماه، اعلام کرد کریستینا کیرشنر فرناندز و ۱۱ تن از مقام‌های ارشد دولت او، در دادگاه همگانی محاکمه خواهند شد.

خانم فرناندز که بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۵ رئیس‌جمهوری آرژانتین بود، متهم است برای «مخفی نگه داشتن» رابطه ایران با جریان بمب‌گذاری در سال ۱۹۹۴ در کانون یهودیان بوئنوس آیرس، موسوم به آمیا، با جمهوری اسلامی تبانی کرده‌است.

کریستینا کیرشنر فرناندز این اتهامات را «حرف پوچ» توصیف و رد کرده‌است. جمهوری اسلامی ایران دست‌داشتن در جریان بمب‌گذاری که به کشته‌شدن ۸۵ نفر انجامید را رد کرده‌است.

قاضی کلادیو بونادیو اکنون حکم پایان مراحل بررسی پرونده را صادر کرده‌است که در نتیجه به‌معنی آغاز روند دادگاه خواهد بود. هنوز تاریخ دقیقی برای نخستین جلسه دادگاه تعیین نشده‌است.

قاضی بونادیو در پایان سال گذشته میلادی خواستار آن شد که مصونیت قضائی خانم کیرشنر فرناندز برچیده شود. او در حال حاضر سناتور است. با این وجود قانون‌گذاران، این درخواست قاضی را اجابت نکرده‌اند. در نتیجه بازداشت فرناندز از نظر قانونی ممکن نیست، اما محاکمه او در دادگاه نیازی به رفع مصونیت ندارد. چهار تن از متهمان دیگر بازداشت شده‌اند.

روند رسیدگی به جریان بمب‌گذاری در کانون یهودیان به بیش از دو دهه پیش باز می‌گردد. در همان زمان گروه حزب‌الله لبنان متهم به این عملیات مرگبار شد. تهران حامی اصلی این گروه است.

پلیس بین‌الملل در پیوند با این پرونده و اتهام‌های واردشده برای اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس جمهوری وقت، علی فلاحیان، وزیر اطلاعات وقت، علی‌اکبر ولایتی، وزیر خارجه وقت و محسن رضایی، فرمانده وقت سپاه پاسداران حکم جلب صادر کرده‌است.

در سال ۲۰۱۵ میلادی، جسد دادستان پرونده، آلبرتو نیسمان، پیدا شد. در دی ماه گذشته یک قاضی فدرال آرژانتین اعلام کرد نیسمان «به قتل رسیده است» و خودکشی نکرده‌است؛ آن‌طور که پیشتر اعلام شده بود.

دادستان نیسمان در روزهای قبل از کشته شدن، خانم کیرشنر فرناندز را به تبانی با جمهوری اسلامی ایران برای سرپوش نهادن بر پرونده تحقیق در مورد انفجار سال ۱۹۹۴ متهم کرده بود.
با استفاده از اسوشیتدپرس، خبرگزاری فرانسه و رادیو فردا|ت.ت