اخبار

رادیوفردا: دور تازه مذاکرات سیاسی ایران و گروه ۵+۱ در شرایطی آغازگردیده که در نتیجه اجرای بخش اول توافق‌ها، هدف اعلام شده آمریکا مبنی بر تعلیق کلیه فعالیت‌های حساس اتمی ایران، بدون تحمیل کمترین هزینه، تامین شده است. انتظار آمریکا از ادامه مذاکرات در وین تضمین ادامه عقب‌گرد اتمی تهران طی شش ماه آینده و حفظ وضعیت روز در سه سال بعد از آن، بدون توسل به ظرفیت‌های نظامی است.

تعهد متقابل آمریکا در قبال عقب‌گرد اتمی ایران، من‌جمله تعطیلی غنی‌سازی اورانیوم با غلظت ۲۰ درصد در فردو، که زمان لازم برای دست یابی به بمب اتمی را به نصف تقلیل می‌داد، همچنین معلق ساختن نا محدود کار در بخشهای مربوط به نصب و راه‌اندازی کوره اتمی راکتور آب سنگین اراک، که راه دوم دست یافتن به بمب اتمی را مسدود می‌سازد، منحصر به صدور اجازه استفاده اقساطی ایران از ۴٫۲ میلیارد دلار دارایی‌های متعلق به خود است.

نهایی ساختن توافق موقت که جمهوری اسلامی از ابتدای ماه جاری مسیحی در حال اجرای آن است، خطر تبدیل شدن غیر قابل پیشگیری ایران به یک قدرت نظامی اتمی را از میان خواهد برد.

از زمان اجرایی شدن توافق ژنو، ایران نه تنها به انجام بازرسی‌های آژانس از مراکز اعلام شده اتمی خود در حد قبول داوطلبانه «پروتکل الحاقی» رضایت داده، که با تن دادن به توافق همکاری‌های هفت‌گانه اخیر با آژانس، بند موسوم به کد ۳٫۱ پروتکل را نیز عملا پذیرفته است.

قبول کد ۳٫۱ ایران را مکلف می‌سازد که بدون داشتن مهلت ۱۸۰ روزه پیش‌بینی شده در پیمان منع گسترش سلاح‌های اتمی، آژانس را از تمامی فعالیت‌های حساس اتمی آینده خود، پیش از داخل شدن آنها در مرحله اجرایی، با خبر سازد؛ ایران از سال ۲۰۰۷ اجرای این بند را معلق گذاشته بود.

عقب‌گرد پیروزمندانه

توافق اتمی سوم آذرماه ژنو دارای یک سند امضا شده کتبی و یک سند صوتی (توافق‌های اصولی و غیرمکتوب) است که در آن موضوع‌های قابل انتشار و غیرقابل انتشار قرار داده شده‌اند.

رهبران جمهوری اسلامی در سطوح بالا، بی‌تردید علاوه بر اسناد کتبی و امضا شده توافق موقت ژنو، سندهای صوتی مربوط به توافق‌های اصولی مذاکرات را نیز دریافت داشته و از جزییات آن مطلع شده‌اند.

وزارت خارجه جمهوری اسلامی بخش مکتوب و قابل انتشار توافق‌ها را در اختیار نمایندگان مجلس و سایر نهادهای حکومتی قرار داده است ولی رسانه‌های جمعی و مردم تاکنون از دسترسی مستقیم به این اسناد محروم مانده‌اند.

دشواری‌های تیم مذاکره کننده ایران برای توجیه داخلی امتیازهای واگذار شده اتمی به آمریکا و گروه ۵+۱، بخصوص بعد از طرح نقطه نظرهای مقامات آمریکایی و انتشار متن توافق از سوی منابع خبری اسراییلی، در حدی بود که عباس عراقچی معاون وزیر خارجه جمهوری اسلامی طی گفت‌وگویی با خبرگزاری فارس ضمن متهم کردن سایت خبری «دبکا فایل» به «نعل وارونه زدن» درخواست کرد که منتقدین توافق، به گفته‌های خودی‌ها بیشتر توجه کنند.

استلال تبلیغاتی مذاکره کنندگان اتمی جمهوری اسلامی در قبال توافق موقت، دست یافتن به «پیروزی» در مذاکرات و وادار ساختن آمریکا به «قبول حق ایران برای ادامه قانونی غنی‌سازی اورانیوم» بوده، حقی که نه در سند مکتوب و نه در توافق‌های غیر مکتوب (به قول مقامات آمریکا) به آن اشاره‌ای نشده است.

اگر چه به دلیل در دست نبودن اسناد مکتوب و غیرمکتوب مذاکرات منتهی به توافق ژنو، ترسیم تصویر کامل «عقب‌گرد پیروزمندانه» اتمی ایران آسان نیست، در عین حال مقایسه تعهدات با امتیازهای دریافتی از سوی ایران، ابعاد این «پیروزی» را که در تعریف آن منتقدین دولت از «معاهده (تحمیلی) ترکمانچای» استفاده کرده‌اند، تا حدود زیادی روشن ساخته است.

تاکتیک مشترک

در بهترین شرایط، توافق ژنو را می‌توان تن دادن ایران به یک عقب‌نشینی اجباری برای پرهیز از شکست کامل در مقابله با آمریکا و تحریم‌های یک جانبه تلقی کرد. ایران در تلاشی نه چندان موفق برای پیروزی جلوه دادن توافق موقت، خود را به ریسمان قبولاندن حق غنی‌سازی به آمریکا و امید برای نهایی کردن این حق آویخته است.

از این لحاظ مقامات جمهوری اسلامی و مذاکره کنندگان اتمی، دور تازه گفت‌وگوها را «بسیار دشوار» معرفی می‌کنند. در استفاده از این تعریف برای تبیین طبیعت مذاکرات نهایی اتمی، آمریکا و جامعه اروپا نیز روشی مشابه اتخاذ کرده و گفت‌وگوهای دوربعد را بسیار دشوار خوانده‌اند، حال آنکه طی مذاکرات موقت، همه ابعاد توافق نهایی اتمی مشخص و به ایران اعلام گردیده و نمایندگان تهران نیز رضایت اصولی خود را، به شرط کاهش تدریجی تحریم‌ها، نسبت به آن اعلام داشته‌اند.

در نتیجه اطمینان خاطر از تحقق تمامی هدف‌های مورد نظر در دور اول مذاکرات، و وادار ساختن جمهوری اسلامی به قبول و اجرای «عقب‌نشینی پیروزمندانه» و در نتیجه تغییر اولویت‌های غرب است که هنگام آغاز دور تازه مذاکرات، وزیر خارجه آمریکا و سایر نمایندگان ارشد عضو گروه ۵+۱، هریک ماموریت سیاسی دیگری را تعقیب کرده و هیات درجه دوم و سومی به وین اعزام داشته‌اند، حال آنکه جواد ظریف همان تیمی را در وین با خود دارد که در ژنو همراه داشت.

حضور جواد ظریف در وین و در راس هیات نمایندگی جمهوری اسلامی، که نوعی بی‌اعتنایی به پروتکل‌های پذیرفته شده دیپلماتیک و ضرورت رعایت سطح نمایندگان طرف مذاکره در گفت‌وگوهای رسمی سیاسی به شمار می‌رود، ظاهرا تلاشی است برای دشوار نشان دادن و بزرگنمایی اهمیت دور بعدی مذاکرات اتمی؛ اقدامی که آمریکا نیز از مبادرت یک‌جانبه ایران به آن راضی به نظر می‌رسد.

برچسب‌ها: آمریکا, اتمی, سیاسی, مذاکره, هسته‌ای

خودنویس: کارمند ۵۸ ساله صنعت نفت هنگام بازدید روحانی از وزارت نفت خود را به آتش کشید. یک مقام ریاست جمهوری گفت که این خودسوزی «کاملا درون‌سازمانی» بود و به بازدید روحانی ربط نداشت.

در حالی که صبح روز دوشنبه ۲۸ بهمن، حسن روحانی رییس جمهوری اسلامی برای بازدید و سخن‌رانی در جمع کارکنان و مدیران ارشد وزارت نفت به محل ساختمان این وزارت‌خانه رفته بود، یکی از کارکنان ۵۸ ساله صنعت نفت جنوب کشور خود را مقابل ساختمان وزارت نفت به آتش کشید.

اندکی خبرگزاری ایلنا به نقل از «یک مقام آگاه در ریاست جمهوری» گفت: «خودسوزی این فرد ارتباطی با حضور رییس جمهور در وزارت نفت نداشته و زمانی اتفاق افتاده كه رییس جمهور محوطه وزارت نفت را ترک كرده بود و حتی به محل نهاد ریاست جمهوری نیز رسیده بود».

این «مقام آگاه در دفتر ریاست جمهوری» افزود: «در حالی كه این اتفاق كاملا “درون سازمانی” بوده، عده‌ای قصد دارند تا موضوع را با اغراض سیاسی خود به حضور رییس جمهور در وزارت نفت ارتباط دهند». وی درباره «درون سازمانی» بودن خودسوزی کارمند صنعت نفت به دلایل معیشتی توضیح نداد.

سپس اکبر نعمت اللهی سخن‌گوی وزارت نفت گفت که این خودسوزی پس از بازدید و خروج روحانی روی داده اما خبرگزاری فارس به نقل از شاهدان عینی نوشت که این حادثه بین ساعات ۹:۳۰ تا ۹:۴۵ اتفاق افتاد و روحانی از ساعت ۸:۱۵ تا ۱۰:۴۵ در وزارت نفت به سر می‌برد.

در خبری دیگر، گزارش شده که ساعت ۲۱ یک‌شنبه‌ شب، دو تن از کارگران یک شرکت توزیع‌کننده سوخت به علت انفجار در مخزن سوخت کارخانه کیان تایر کشته شدند.

«حسین عامری» رییس نهاد کارگری کیان‌تایر در این باره گفت: «در پی سرمای هوا و کمبود گاز، به این کارخانه دستور داده شده بود که به جای گاز مایع از مازوت استفاده شود».

وی افزود: «بنا به درخواست کارخانه، قرار بود ۵۰۰ هزار لیتر سوخت مازوت توسط وزارت نفت در پنج نوبت به کیان تایر داده شود اما در آخرین نوبت به دلیل وجود مشکلاتی در ترکیب سوخت، کارگران مجبور به تخلیه تمامی سوخت داخل مخزن شدند که در لحظات اولیه این عملیات، با وقوع انفجار دو کارگر کشته و یک کارگر دیگر مصدوم شد».

در ماه‌های گذشته بارها به دلیل مشکلات اقتصادی کارمندان و کارگران، تجمع‌های اعتراض برگزار شده که نمونه‌ای از آن، تجمع بازنشستگان پالایشگاه آبادان در پاییز گذشته بود. شرکت نفت اما همان زمان از پذیرش خواسته‌های این قشر سر باز زده بود.

برچسب‌ها: حسن روحانی, حقوق بشر, سیاسی, صنعت‌نفت, فقر

بی‌بی‌سی: روز جمعه ۲۵ بهمن، همزمان با ولنتاین (روز جهانی عشق)، گوگوش ویدئو کلیپ “بهشت” را “با آرزوی روزهایی سرشار از عشق به همه” به دوستداران خود تقدیم کرد.

انتشار این اثر، موجی از اظهار نظرها را در شبکه های اجتماعی در پی داشت.

همانطور که انتظار می رفت، بخشی از اظهارنظرها، توهین ها و حملات به شخص وی یا مضمون ترانه بود. دسته دوم اظهارنظرها، اما منتقدانی بودند که در منتها الیه طرف مقابل، اثر گوگوش را کلیشه ای یا بازتولید کننده همجنسگرا ستیزی و یا “نان به نرخ روز خوردن” دانسته بودند.

جامعه همجنسگرایان ایرانی و مدافعان حقوق همجنس‌گرایان نیز به استقبال این اثر رفتند؛ بسیاری از آنها، حس افتخار، قدرتمند شدن و صاحب صدا شدن را در اظهار نظرهای خود بیان کرده بودند.

در این مقاله کوتاه سعی خواهم کرد پس از بیان مختصر دو نظر اول، تحلیل خود را درباره اینکه چرا “بهشت”، کاری ساختارشکنانه، تاثیرگذار و مفید برای جامعه ایرانی و نیز همجنس‌خواهان ایرانی است بیان کنم.
از فاسد تا اطلاعاتی

بلافاصله پس از انتشار نماهنگ، حملات در دنیای مجازی به گوگوش آغاز شد. عده ای با فحاشی به خواننده و جایگاه او این کار را از منظر اخلاقی، انحراف نامیده و ابراز تاسف و تنفر کرده اند.

برخی او را “فاحشه” یا “اطلاعاتی” نامیدند و از “فساد اخلاق” او گفتند. این گروه، طیف گسترده ای از برخی از وب سایتهای ارزشی تا افراد عادی که با طرح این موضوع مشکل جدی دارند و آن را بر نمی تابند در برمی گرفت.

در طیف عناصر منفرد که برای گوگوش ابراز تاسف و تنفر کرده اند با کلمات و عبارات بسیار تحقیر آمیز علیه همجنس‌گرایان روبرو می شویم.

واژه هایی که برای همه کسانی که درباره این موضوع در طی این سال ها حرف زده اند، واژه هایی آشنا هستند که بار دیگر تکراری تلخ می یابند.

این حملات، یکی از عواقب خطر کردن و حضور در قلمروهای ممنوعه و صحبت کردن از تابوهایی است که در جامعه مذهب زده و سنتی ما همچنان جزو خط قرمزهای اجتماعی محسوب می شوند.
اولترا روشنفکری همجنس‌گرا گریز؟

گروه بزرگی از منتقدان، عمدتا از منظر روشنفکری، با اشاره به دو عبارت “منم میدونم این احساس نباید باشه اما هست” و ” ته این راه روشن نیست منم مثل تو می دونم” آن را بازتولید کلیشه های جنسیتی موجود دانسته اند.

نقد این گروه این است که ترانه، با گنجاندن این دو عبارت، در واقع عشق و هستی همجنس‌خواهانه را یک “نباید” و انتهای آن را “تاریکی” دانسته و به ضد هدفی که ادعا می کند بدل شده است.

به نظر می رسد این عده یا گرفتار شعارند و یا از این حس تجربه شده که زندگی های بسیاری را تباه کرده بسیار دور هستند، و یا در بهترین حالت، از یک ترانه انتظار پاسخ به همه معضلات را دارند.

اگر به این ترانه به عنوان بیان حس‌های واقعی از زبان دو نفر که درگیر عشقی ممنوعه هستند نگاه کنیم، این تردید و باید و نباید، پرسشی روزمره است.

پرسشی که گاه با اشک و اندوه و گسست های به اصطلاح “منطقی” همراه است؛ با تن دادن به ازدواج هایی ناخواسته و یا با تنفر از خود و نفی و انکار احساسات.

تحقیقاتی که شش رنگ (شبکه لزبین ها و ترنس جندرهای ایرانی) در مورد زیست همجنس‌گرایانه و عمل های تغییر جنسیت در ایران انجام داده، نشان می دهد که چگونه جامعه، خانواده و نهادهای گوناگون دولتی به طور مداوم همجنسگرایان و ترنس‌جندرها را به عنوان “منحرف” یا “بیمار” دسته بندی کرده و مورد بازخواست قرار می دهند.

چالشی که در بسیاری از موارد به زیر سوال بردن هویت جنسی و تنفر از خود، بدن و یا گرایش جنسی را در پی دارد. کسی که این تجربه را می شناسد، می داند که در این ترانه، از یک عشق و “تلخی” و ممنوعیت واگویی آن می شنویم.

همانطور که گفته شد، گروه دیگری از منتقدان نیز گوگوش را “نان به نرخ روز خور” خوانده یا مواضع سیاسی او را نقد کرده اند.

کیست که نداند هر چقدر میزان تاثیر گذاری و شناخته شدن افراد بیشتر باشد و “صاحب صدا” باشند، می توانند بیشتر سرمایه نمادین خود را در خدمت شکستن ساختارهای کهنه و تنگ به کار گیرند.

از این منظر است که باید از کسانی که کار با ارزش گوگوش را “نان به نرخ روز خوردن” قلمداد می کنند، پرسید: آیا به راستی سخن از عشق همجنس‌خواهانه ، این روزها “نانی” دارد؟ من به عنوان فعال حقوق همجنس‌گرایان و محقق این حوزه می دانم که سختی های این راه کدام است.

داستانهای زیاد ثبت نشده ای وجود دارد از طرد و حذف و نگاه هایی که دل آدم را به درد می آورند ولی نمی توانی ثابت کنی که نشات گرفته از “هموفوبیا” ی موجود است، در دل هر یک از ما وجود دارد.

داستانهایی که نشان می دهد چگونه هویت جنسیتی و گرایش جنسی و یا حتی ظاهر غیر کلیشه ای یک فرد می تواند زندگی، مناسبات و روابط اجتماعی، خانوادگی و حرفه ای او را تحت الشعاع قرار دهد و دچار زلزله ای سهمگین کند.

حملات در دنیای مجازی بلافاصله پس از انتشار این ترانه نیز مثال خوبی برای هزینه هایی است که حرف زدن از این تابوی فرهنگی-اجتماعی حتی برای شخصی در جایگاه گوگوش دارد.

وجه مشترک همه این نقدها، چه آنها که گوگوش را نان به نرخ روز خور خوانده اند و چه آنها که او را بازتولید کننده ارزش های موجود می دانند، تلاش برای بی اعتبار کردن و یا در حاشیه قرار دادن موضوع این ویدئو کلیپ و دفاع آشکارش از همجنس‌گرایان است.

اینها شک ما را بر می انگیزد که آیا همجنس‌گراستیزی پنهانی تحت لوای گفتارهای اولترا-روشنفکرانه وجود دارد؟

چرا که از سوی این بخش از منتقدان، تاکنون هیچگاه به بسیاری از آثار هنری هترونورماتیو (هنجارانگاری دگرجنس‌گرایی)، نقدهای اینچنینی ابراز نشده بود.
چرا “بهشت”، مهم است؟

این اولین بار است که هنرمندی در جایگاه گوگوش و میزان شهرت و اعتبار هنری او دست به چنین تابوشکنی می زند.

گوگوش که خود به عنوان یک زن و یک هنرمند سالها به حاشیه رانده شده بود، امروز حنجره اش فریادگر حس به حاشیه رانده شدگان می شود.

او در این کلیپ، شرم را به چالش می گیرد و آشکارسازی می کند. او به همراه کارگردان و ترانه سرا از شعار به دور هستند؛ حس این شعر، واقعیت تلخ زندگی همه همجنس‌گرایانی است که سالها با خود و جامعه اطرافشان درگیر بوده اند.

ترانه بهشت، انسانی است و با دنیای “بافتن و یافتن” واژه بیگانه است، بی پرده ترس و تعلقات محدود کننده را به یادمان می آورد، شادی های یک زن همجنس‌خواه را نشان میدهد، رقص در چمن و دنبال راهی ” واسه کندن از این برزخ” گشتن، و وا گویی ترسی دائمی، ترس از رانده شدن دوباره از بهشت.

این ترانه و ویدئو کلیپ گوگوش ساختار شکنانه است، چرا که از ساختارهای دگرجنس‌گرایانه ترانه های عاشقانه تاکنونی و یا ترانه های عاشقانه عرفانی غیر جنسی، خارج می شود و بیان عشقی ممنوعه می شود.

ترانه به روشنی از تردیدها و بن بست های عشقی می گوید که زیر بار رنج و ممنوعیتی صدها ساله کمر خم کرده است.

گوگوش با این ترانه خود بر روی صحنه ای که ناظر و در عین حال بیانگر یک عشق همجنس‌خواهانه است، دوستداران خود را به چالش با واقعیتی موجود فرا می خواند. چالشی که ضرورتا طرفداران بیشتری برای وی رقم نخواهد زد.

برای انتشار این ویدئو کلیپ، لازم نیست خواننده، خود چنین عشقی را تجربه کرده باشد یا نه.

مهم این است که او با بیان این “حق آزادی عشق برای همه” فرهنگ تفاهم و پذیرش “دیگری” را گسترش می دهد.

جامعه ما که سالیان سال از سیاست طرد و حذف، آسیب های جدی خورده، بیش از هر زمان نیازمند تولیدات هنری، علمی، فلسفی و گفتمانی است که به فرهنگ “مدارا” و در عین حال “مقاومت” در مقابل بی عدالتی توجه نشان دهد و بر آن تاکید کند. در این ویدئو کلیپ ما با چنین نگاهی روبه رو می شویم.

این ترانه در عین اینکه ساختار شکنانه است باید به ترانه ای معمولی و عادی بدل شود. بیان عشق و زیست همجنس‌خواهانه باید جای شایسته خود را در هنر و ادبیات آنقدر باز کند تا “عادی” شود، با این ترانه گوگوش این روند آغازی قدرتمند یافته است.

در این “عادی سازی” است که هموفوبیا یا همجنس‌گرا ستیزی به چالش کشیده می شود و عشق به همجنس جزئی از تصویر زندگی انسانی می شود، با همه ضعف ها و قوت های یک رابطه انسانی.

این ترانه، امتیاز ویژه ای به عشق همجنس‌خواهانه نمی دهد اما امتیازهای تاکنونی” عشق دگرجنس‌گرایانه” را به عنوان تنها راه ابراز عشق و تنها مدل عاشق بودن، از آن باز پس می گیرد.

در این بازپس گرفتن امتیازات است که “ما” دیده می شویم بدون اینکه در “حاشیه” باشیم. این ویدئو کلیپ باید برای هنرمندان و اهل سیاست، راهگشای طرح عریان این موضوعات باشد.

روایت زندگی همجنس‌خواهان و به ویژه زنان لزبین نباید روایت هایی “نهان” باقی بمانند، جامعه ما باید گوشش را برای شنیدن این روایات در قالب شعر، داستان، نقاشی، ترانه، فیلم و … بیش از پیش باز کند.

این اقدام گوگوش نشانه ای ست برای اینکه “انکار” ما دیگر ممکن نیست. و گوگوش این موضوع را صریح و بی پرده در مقابل چشمان جامعه ای نا آگاه و اسیر تابوها و خرافات می گذارد.

بحث های شبکه های اجتماعی طی تنها بیست و چهار ساعت پس از علنی شدن این کلیپ در صفحه فیسبوک گوگوش با بیش از نزدیک به دو میلیون کاربر، و پخش آن در رسانه های پر بیننده، جامعه ای را مورد خطاب قرار می دهد که دسترسی به آن برای مدافعان حقوق همجنس‌گرایان دشوار و حتی ناممکن بود.

بحث ها درباره این ویدئو کلیپ، همچنین می تواند به عنوان یک رخداد در روند ساختن فرهنگی انسانی به کار آید.

بسیاری پس از تماشای این ویدئو کلیپ برای اولین بار می فهمند تنها نیستند و عشقشان نه “گناه آلود” که واقعیتی زمینی است که می توانند در یک سالن کنسرت یا در خیابان و مترو آن را زندگی کنند.

برچسب‌ها: حقوق بشر, سیاسی, گوگوش, همجنسگرایان

دویچه‌وله: روابط عمومی سپاه پاسداران وابستگی شبکه تلویزیونی تازه‌تاسیس “عصر” به خود را تکذیب کرد. با این همه در توضیحات ارائه شده مشخص است که تولید برنامه‌های این شبکه توسط نهادهای زیرمجموعه سپاه انجام می‌شود.

شبکه تلویزیونی “عصر” که خبر راه‌اندازی آن از چند ماه پیش منتشر شد سرانجام کار خود را آغاز کرد. در رسانه‌های داخلی این فرستنده رادیو تلویزیونی وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی معرفی شده است.

روابط عمومی سپاه، یک‌شنبه ۲۷ بهمن در واکنش به گزارش‌هایی که از آغاز فعالیت “نخستین تلویزیون خصوصی” خبرداده‌اند مدعی شد: «سپاه پاسداران هیچگاه درصدد راه‌اندازی رادیو- تلویزیون خصوصی نبوده و شبکه “عصر” نیز از شبکه‌های سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است.»

خبرگزاری فارس، وابسته به نیروهای امنیتی و نظامی، شهریور ماه سال جاری از راه‌اندازی شبکه‌ای به نام “عصر” یا “کوثر” خبرداده بود که قرار بوده از ابتدای مهرماه به موضوع‌هایی نظیر “دفاع مقدس، اندیشه‌های اسلامی و گفتمان انقلاب اسلامی” بپردازد.

سرانجام رایزنی‌های سپاه

سایت خبری “آینده آنلاین” دوم آذرماه بدون نام بردن از سپاه از راه‌اندازی یک شبکه جدید توسط “یکی از نهادها” گزارش داد و نوشت: «برخی مسئولان فرهنگی این نهاد که منتقد برنامه‌های صدا و سیما هستند و آنها را به حد کافی انقلابی نمی‌دانستند، از مدت‌ها قبل رایزنی‌های گسترده‌ای را برای راه‌اندازی شبکه‌ای جدید آغاز کرده بودند.»

مطابق این گزارش، پس از مقاومت سازمان صدا و سیما که مایل به از دست دادن موقعیت انحصاری خود نیست “این گروه پیشنهاد می‌کنند شبکه مذکور به اسم سازمان صدا و سیما راه‌اندازی شود، اما تولید محتوا و مدیریت آن بر عهده خودشان باشد.”

رمضان شریف، مسئول روابط عمومی کل سپاه پاسداران در بیانیه‌ای که ۲۷ بهمن منتشر شد ادعا کرد که شبکه “عصر” مانند شبکه‌های دیگر “رسانه ملی” فعالیت می‌کند و “سازمان مردم‌نهاد اوج” تنها در تأمین و تولید بخشی از نیازمندی‌ها به این شبکه کمک می‌کند.

رمضان شریف حمایت از سازمان‌های مردم‌نهاد را “از وظایف ذاتی سپاه” عنوان کرده و می‌افزاید که این نهاد در همین چارچوب از برخی فعالیت‌های “سازمان فرهنگی و هنری و رسانه‌ای اوج” پشتیبانی می‌کند.

سازمانی برای “ایجاد موج تبلیغاتی”

“سازمان اوج” که شریف آن را تشکلی “مردم‌نهاد” معرفی می‌کند به “قرارگاه شهید باقری” وابسته است. این تشکیلات تابستان سال ۹۰ شکل گرفت و هدف آن با انتقادهای سپاه نسبت به فعالیت صدا و سیما، آنگونه که سایت “آینده آنلاین” نقل کرده، کاملا شبیه است.

پایگاه اینترنتی قرارگاه یادشده درباره علت شکل‌گیری سازمان اوج می‌نویسد: «دستگاه‌های دولتی برآمده از انقلاب اسلامی و فعال در زمینه‌ی رسانه علی‌رغم گسترش کیفی قابل توجه نسبت به مقطع تأسیس، در استفاده از بخش عظیمی از ظرفیت رسانه‌ای و تبلیغاتی نظام ناتوان بوده‌اند.»

در ادامه این معرفی‌نامه آمده است: «قسمت عمده‌ای از این مشکل، از عدم انسجام یا کمبود مدیران و تولیدکنندگان کارآمد و دغدغه‌مند نشأت می‌گیرد. سازمان هنری – رسانه‌ای اوج در تابستان ۱۳۹۰ و در پی احساس چنین مشکلی فعالیتش را آغاز نمود.»

سازمان اوج “تولید محصولات گرافیکی برای فضاسازی و ایجاد موج‌های تبلیغاتی” را از دیگر فعالیت‌های خود مطرح می‌کند که نمونه‌ی آن بنرهای جنجال برانگیز “صداقت آمریکایی” در مخالفت با مذاکرات هسته‌ای ژنو است.

شبکه تلویزیونی سازمان “مردم‌نهاد”

بیلبوردهای موسوم به “صداقت آمریکایی” به بهانه ۱۳ آبان، سالروز اشغال سفارت آمریکا در تهران تهیه شده اما پخش وسیع آن با آغاز مذاکرات هسته‌ای در ژنو همزمان بود.

نصب این بیلبوردها که ظاهرا بدون مجوز و با پشتیبانی نیروی انتظامی انجام شد به بحث‌های فراوانی دامن زد و موضوع به مجلس و شورای شهر تهران نیز کشید. جمع‌آوری این بنرهای تبلیغاتی نیز با اعتراض‌هایی از سوی برخی اصولگرایان روبرو شد.

سایت شبکه ایران، ارگان رسانه‌ای دولت، در گزارشی که روز دوم آبان منتشر کرد، نوشت که موسسه رسانه‌ای – هنری “اوج” که این بیلبوردها را تهیه کرده قرار است شبکه ۲۲ صدا و سیما را با موضوع “دفاع مقدس” مدیریت کند.

موسسه “اوج” یک سال پیش از آغاز به‌کار تلویزیون “عصر” در پایگاه اینترنتی “قرارگاه شهید باقری” نوشت که این مجموعه “توانسته است در طول فعالیت خود برنامه‌های متنوع تلویزیونی در قالب فیلم داستانی، مستند، مسابقه‌ی تلویزیونی، سرود و نماهنگ و… را تولید نماید که ان‌شاءالله در آینده به تدریج از تلویزیون پخش خواهند شد.”

از سوی دیگر پذیرفتن ادعای روابط عمومی سپاه در “مردم‌نهاد” بودن سازمانی که دست‌کم بخشی از مدیریت شبکه “عصر” را در اختیار گرفته دشوار می‌نماید.

در ایران فرستنده‌های رادیویی و تلویزیونی در انحصار سازمان صدا و سیما است که رئیس آن را رهبر جمهوری اسلامی منصوب می‌کند و حتا دولت اجازه داشتن یک شبکه مستقل را ندارد.

برچسب‌ها: آزادی بیان, تلویزیون, سانسور, سپاه, سیاسی

بی‌بی‌سی: عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور ایران با اشاره به پیگیری‌های انجام شده در خصوص ربوده شدن پنج سرباز ایرای توسط جیش العدل اعلام کرد: “نیروهای ایرانی جهت مذاکره به پاکستان می‌روند و همچنین اگر پاکستان اقدامی انجام ندهد، ایران حق خود می‌داند که در این زمینه مداخله کند.”

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، آقای فضلی امروز دوشنبه ۲۸ بهمن‌ماه با تاکید بر اینکه از پاکستان خواسته شده تا با این مسئله برخورد کند، گفت: “در غیر این صورت به ایران اجازه بدهد تا به عمق مرزهای پاکستان و افغانستان نیروهای ایران نفوذ کند چرا که با شرایط به وجود آمده ایران آمادگی و توان ایجاد فضای امنیتی جدید را برای منطقه خود دارد.”

پنج سرباز ایرانی، ۱۷ بهمن‌ماه در منطقه جکیگور سیستان و بلوچستان توسط گروه جیش العدل ربوده شدند.

شبکه العربیه روز گذشته ۲۷ بهمن ماه فیلمی تازه از کلیک پنج سرباز ایرانی که توسط گروه جیش العدل گروگان گرفته شده‌اند، پخش کرده است.

یکی از سربازان در این فیلم کوتاه می‌گوید که آنها همگی در سلامت به سر می‌برند. او از مقام‌های حکومتی می‌خواهد که با پذیرفتن تقاضای جیش‌العدل زمینه آزادی آنان را فراهم کنند.

اسماعیل احمدی مقدم، فرمانده نیروی انتظامی ایران نیز امروز در حاشیه همایش ملی خدمات سربازی در خصوص ربوده شدن این سربازان گفت: “قطعا و بلاشک کشور پاکستان در جریان این حادثه مسئول است، البته در گذشته اقدامات مثبتی از سوی این کشور در برخورد با متخلفان انجام شده است.”

آقای احمدی مقدم در خصوص بکارگیری سربازارن در سیستان و بلوچستان نیز گفت که این استان پهناوری است و مرزهای زیادی دارد و با توجه به جمعیت کم این استان، “مجبوریم برای تامین سرباز از استان‌های همجوار کمک بگیریم.”

در همین حال کمپینی نیز برای کلیک حمایت از سربازان ربوده شده به زبان‌های مختلف در صفحات شبکه‌های اجتماعی به راه افتاده است.

بیش از ۴۴ هزار کاربر اینترنت در نامه‌ای‌ خطاب به بان‌کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، ممنون حسین، رئیس جمهور پاکستان و پیتر مارور، رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و از آنها خواسته‌اند برای سلامت و آزادی این سربازان و بازگشت آنها تلاش کنند.

گروه جیش‌العدل که خود را مدافع منافع مسلمانان سنی منطقه معرفی می‌کند، پیش از این هم مسئولیت چند حمله مسلحانه در مناطق مرزی استان سیستان و بلوچستان را بر عهده گرفته بود.

برچسب‌ها: پاکستان, تروریزم, سربازان ایرانی, سیاسی, گروگان

رادیوفردا: آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، روز دوشنبه، ۲۸ بهمن، بار دیگر بر خوشبین نبودن نسبت به مذاکره هسته‌ای میان ایران و شش قدرت جهانی تاکید کرد ولی گفت که با این مذاکرات مخالفتی ندارد.

اظهارات بلندپایه‌ترین مقام جمهوری اسلامی ایران در جمع گروهی از مردم آذربایجان و در آستانه مذاکرات سرنوشت ساز ایران و گروه پنج به علاوه یک در وین بیان می‌شود؛ مذاکراتی که قرار است راه حلی جامع و پایدار برای برنامه جنجال برانگیز هسته‌ای ایران پیدا کند.

به گزارش سایت رسمی آیت الله خامنه‌ای، وی در سخنان روز دوشنبه خود گفت: «بعضی از مسئولین آن دولت [دولت قبلی] و این دولت فکر می‌کنند اگر در موضوع هسته‌ای مذاکره کنند مسئله حل می‌شود، در سخنرانی اول سال هم گفتم که من به مذاکره خوشبین نیستم و به جایی نمی‌رسد ولی مخالفتی هم ندارم».

رهبر جمهوری اسلامی ایران بار دیگر به آمریکا و سیاست‌های دولت حسن روحانی برای کاهش تنش با این کشور حمله کرد و گفت: «یک عده سعی نکنند چهره آمریکا را بزک کنند و آن را به عنوان یک دولت علاقه‌مند و انسان دوست معرفی کنند. اگر هم سعی کنند، بی‌فایده است».

آیت‌الله خامنه‌ای مسئله هسته‌ای را «بهانه» دانسته و مدعی شده که اگر این مسئله هم حل شود کشورهای غربی، «یک مسئله دیگر را پیش می‌کشند».

وی با بیان اینکه «کاری که وزارت خارجه شروع کرده ادامه پیدا خواهد کرد» افزوده است: «ایران نقض آنچه عهد کرده را نخواهد کرد اما الان هم می‌گویم فایده‌ای ندارد و به جایی نخواهد رسید، البته مسئولین تلاش خود را بکنند».

رهبر جمهوری اسلامی، دولت جدید که شش ماه از عمر آن می‌گذرد را به «استقامت» و ایستادگی روی آنچه «آرمان‌های انقلاب» خوانده است فراخواند و با اشاره به راهپیمایی سالگرد انقلاب در ۲۲ بهمن امسال، گفته که «پیام ۲۲ بهمن امسال را باید از شعارهای مردم گرفت. این راهپیمایی دو پیام داشت؛ پیام استقامت و پیام وحدت. استقامت یعنی مردم روی آرمان‌های انقلاب ایستادگی دارند».

آیت‌الله خامنه‌ای می‌گوید که «پیام سلبی انقلاب این است که ما تسلیم زورگویی نظام سلطه نمی‌شویم».

رهبر جمهوری اسلامی در آستانه تمام مذاکرات حساس هسته‌ای ایران با شش قدرت جهانی همواره انتقادهای تندی از طرف‌های مذاکره کننده با تهران مطرح کرده است.

وی روز ۱۱ آبان امسال و همزمان با دور اول مذاکرات ژنو گفت: «از مذاکراتى هم که امروز در جریان است، ما ضررى نخواهیم کرد. البتّه بنده همچنان که گفتم خوشبین نیستم؛ من فکر نمی‌کنم از این مذاکرات آن نتیجه‌اى را که ملت ایران انتظار دارد، به‌دست بیاید، لکن تجربه‌اى است و پشتوانه تجربى ملت ایران را افزایش خواهد داد و تقویت خواهد کرد».

وی در سخنرانی روز اول فروردین ماه امسال در شهر مشهد نیز گفته بود: «مسئولین بلندپایه و مسئولین میانی آمریکا بار‌ها و بار‌ها می‌گویند بیایید در کنار گفت‌وگوهای پنج به علاوه یک که درباره مسائل هسته‌ای بحث می‌کنند، آمریکا و جمهوری اسلامی دو به دو، درباره مسئله هسته‌ای ایران بحث کنند. من به این گفت‌وگو‌ها خوشبین نیستم. چرا؟ چون تجربه‌های گذشته‌ ما نشان می‌دهد که گفت‌وگو در منطق حضرات آمریکایی به این معنی نیست که بنشینیم تا به یک راه حل منطقی دست پیدا کنیم».

کشورهای غربی در ده سال گذشته ایران را متهم کرده‌اند که در پوشش فعالیت هسته‌ای خود به دنبال ساخت سلاح اتمی است ولی ایران این مسئله را رد کرده است. در واکنش به فعالیت‌های هسته‌ای ایران، تحریم‌های شدیدی از سوی اتحادیه اروپا و آمریکا بر ضد تهران وضع شده که اقتصاد ایران را دچار مشکلات فراوانی کرده است.

با روی کار آمدن دولت حسن روحانی در ۲۴ خرداد امسال، نمایندگان ایران و پنج به علاوه یک، دو دور مذاکرات هسته‌ای در ژنو سوئیس انجام دادند که سرانجام در روز سوم آذر، ۲۴ نوامبر، به یک توافق موقت شش ماهه برای حل و فصل اختلاف میان طرفین و فراهم کردن زمینه برای گفت‌وگوی نهایی دست یافتند.

مذاکرات برای دست یافتن به راه حل جامع درباره برنامه هسته‌ای ایران و تبدیل توافق موقت به یک پیمان دائم قرار است از روز سه شنبه، ۲۹ بهمن، در وین آغاز شود.

برچسب‌ها: اتمی, سیاسی, سیدعلی خامنه‌ای, مذاکرات, ملای حیله‌گر, هسته‌ای

برچسب‌ها: آزادی بیان, اسلام و مسلمین, حقوق بشر, سانسور, سرکوب, سیاسی, مذهب, ملای حیله‌گر, هنر

بی‌بی‌سی: محمد مرسی، رئیس جمهور پیشین مصر که سال گذشته در پی تظاهرات گسترده مخالفانش، در کودتای ارتش از قدرت برکنار شد، به اتهام همکاری با سپاه پاسداران ایران مجددا تحت محاکمه قرار می گیرد.

آقای مرسی تنها رئیس جمهوری بود که در انتخابات آزاد در مصر به قدرت رسیده است. او اینک به “جاسوسی” و “توطئه برای تروریسم” متهم شده است.

دادستانی او را به اتفاق ٣۵ نفر دیگر به همکاری با جنبش فلسطینی حماس، گروه لبنانی حزب الله و سپاه پاسداران ایران برای انجام حملات تروریستی در مصر متهم کرده است.

در صورت ثابت شدن این اتهامات در دادگاه، آقای مرسی ممکن است به اعدام محکوم شود.

دادستانی تا کنون چهار سری اتهام و کیفرخواست علیه آقای مرسی تهیه و تنظیم کرده است.

کیفرخواست اول در خصوص فرار او از زندان در سال ٢٠١١، همزمان با اعتراضات ‘بهار عربی’ در مصر بوده است؛ کیفرخواست دوم در خصوص “تحریک به کشتار معترضان” در دوره ریاست جمهوری اوست و کیفرخواست سوم در باره “توهین به مقامات قضایی” است.

پس از کودتای ارتش مصر علیه آقای مرسی در ژوئیه ٢٠١٣، سازمان اخوان المسلمین و دیگر احزاب مخالف دولت فعلی مصر سرکوب شده اند.

صدها نفر نیز در درگیری های خیابانی میان طرفداران آقای مرسی و نیروهای امنیتی کشته شده اند.

طرفداران آقای مرسی می گویند که او و دیگر رهبران اخوان المسلمین قربانی انگیزه های سیاسی حکومت جدید هستند که پس از کودتای سال گذشته به قدرت رسید.

آقای مرسی پیشتر در دادگاه گفته است که دادگاه رسیدگی کننده به اتهامات علیه خود را مشروع نمی داند و اصرار ورزیده که رئیس جمهور مشروع مصر است.

برچسب‌ها: ایران, تروریزم, خاورمیانه, سپاه, سیاسی, محمد مرسی

رادیو فردا: – ایلیا جزایری
بمب‌گذاری و تظاهرات، روزنامه عراقی «الصباح الجديد» را که اقدام به انتشار کاريکاتوری از آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، کرده بود، مجبور به تعطيلی کرد. در اين میان، شوراهای روزنامه‌نگاری، مقام‌های عراقی را به عدم حمايت از تحريريه و روزنامه‌نگاران اين نشریه متهم کرده است.

ماجرا از آنجا آغاز شد که روزنامه «الصباح الجديد» حدود دو هفته پيش در يکی از شماره‌های خود، کاريکاتوری از آيت‌الله علی خامنه‌ای منتشر کرد.

در اعتراض به انتشار اين کاريکاتور، روز دوشنبه، ۲۱ بهمن ده‌ها نفر در ميدان فردوس بغداد پايتخت عراق دست به تظاهرات زدند. برخی منابع از جمله سايت «ايلاف» تظاهرکنندگان را وابسته به گروه «عصائب اهل الحق»، نزديک به جمهوری اسلامی ايران معرفی می‌کنند.

تظاهرکنندگان به آنچه تعرض به «چهره‌ها و مراجع دينی» ناميده‌اند، اعتراض کردند. آن‌ها همچنين پلاکاردهايی در محکوميت «جسارت» به آيت‌الله خامنه‌ای، حمل می‌کردند. تظاهرکنندگان تاکيد کردند که مراجع دينی «خط قرمز» هستند که اجازه تعرض به آن‌ها داده نمی‌شود.

بمب‌گذاری روبروی روزنامه

در راستای حملاتی که عليه روزنامه «الصباح الجديد» صورت گرفت، سه بمب، اين روزنامه را هدف قرار داد. يک بمب دوشنبه شب در آستانه در ورودی روزنامه در منطقه الوزيريه در مرکز بغداد منفجر شد. دو بمب ديگر نيز که روبروی در روزنامه کار گذاشته شده بود، توسط نيروهای امنيتی خنثی شد.

اسماعيل زاير، سردبير «الصباح الجديد» در اين باره به خبرگزاری دولتی عراق گفت: «سه بمب روبروی در ورودی ساختمان روزنامه کار گذاشته شد که يکی از آن‌ها منفجر شد که منجر به شکستن شيشه‌ها و نمای بيرونی ساختمان شد. کار‌شناسان مواد منفجره هم دو بمب ديگر را خنثی کردند.»

او همچنين از تهدید کارکنان روزنامه خبر داد و گفت: «پيش از اين طرف‌های نا‌شناسی ما را تهديد کرده بودند. آن‌ها می‌گويند که کاريکاتوريست و ديگر کارکنان روزنامه را مورد حمله قرار خواهند داد.»

زاير درباره کاريکاتور منتشره افزود: «کاريکاتور در ويژه‌نامه‌ای درباره انقلاب ايران چاپ شده که اتفاقا تصوير مثبتی درباره رهبر جمهوری اسلامی آقای خامنه‌ای ارائه داده است.»

سردبير روزنامه «الصباح الجديد» ادامه داد: «ما قصد اهانت به رهبر جمهوری اسلامی را نداشتيم، اما يکی از پناهندگان عراقی در سوئد ماجرا را جعل کرد و تصويری غير واقعی از آنچه ما منتشر کرديم ارائه داد به گونه‌ای که گويا ما به چهره‌های انقلاب ايران و به ويژه آقای خامنه‌ای اهانت کرده‌ايم.»

زاير همچنين در مصاحبه با شبکه «السومريه نيوز» سفارت ايران در بغداد و يکی از شخصيت‌های عراقی را متهم به بسيج کردن گروه‌هايی برای حمله به روزنامه «الصباح الجديد» ‌ کرد.

تهدید «تندرو‌ها»

تحريريه روزنامه الصباح جدید در بیانیه‌ای، افراد و گروه‌هايی را که «تندرو» ناميد، متهم به تهديد کادر خود کرده است. این روزنامه همچنين از انتشار این کاريکاتور، پوزش خواست.

در اين بيانيه آمده است: «الصباح الجديد همواره کاريکاتورهايی از شخصيت‌های سياسی و دينی عراقی و غير عراقی در ويژه‌نامه‌ای که هر هفته منتشر می‌کند، چاپ کرده است.»

اين بيانیه افزوده است: «الصباح الجديد در معرض اتهام‌های غير صحيح و تهديد از سوی برخی گروه‌های تندروی دينی به خاطر انتشار کاريکاتور رهبر انقلاب ايران آقای علی خامنه‌ای قرار گرفته است. آنچه که کشيده شده يک پرتره فنی است نه کاريکاتور، آن هم در يک پرونده بزرگی که در سی و پنجمين سالگرد انقلاب ايران منتشر شده است.»

بنا بر اين بيانيه، روزنامه و کادر آن، در معرض حملات تندی در شبکه‌های اجتماعی از سوی هواداران ايران و احزاب شيعه عراقی قرار می‌گيرد که آنها را تهديد به انتقام‌جویی به خاطر آنچه «اهانت به رهبر ايران» نامیده‌اند، می‌کنند.

اين بيانيه ادامه داده است: «زهير الاعرجی نماينده پارلمان عراق از ائتلاف دولت قانون به رهبری نوری مالکی نخست وزير در يک نطق تلويزيونی تهديد به محاکمه روزنامه کرده است؛ اقدامی که در صورت حصول، بايد از سوی سفارت ايران صورت می‌گرفت نه نماينده عراقی.»

در پايان اين بيانيه آمده است: «با وجود اطمينان از این که آنچه منتشر کرديم هيچ اهانتی به آقای خامنه‌ای که جايگاه انسانی و دينی بزرگش را مورد احترام قرار می‌دهيم در بر نداشت، تحريريه روزنامه اقدام به تماس به سفارت ايران گرفت تا موضوع را برای مقام‌های ايرانی تشريح کرده و سوء تفاهم را رفع کند.»

با وجود پوزش خواهی تحريريه و همچنين توضيح و پوزش خواهی سردبير روزنامه «الصباح الجديد» ‌ در يادداشتی که در سايت روزنامه منتشر کرد، اما همچنان کارکنارن اين روزنامه موفق به حضور در محل کار خود نشدند. آن‌ها نهادهای امنيتی را به شانه خالی کردن از حمايت خود متهم می‌کنند.

روزنامه «الصباح الجديد» قبلا کاريکاتور آيت الله علی سيستانی از مراجع شيعه در نجف را هم در صفحات خود چاپ کرده بود، اما آن اقدام منجر به اعتراضی نشد.

سفارتخانه ايران در بغداد، تاکنون هيچ واکنشی رسمی به اين ماجرا نداشته است.

برچسب‌ها: آزادی بیان, حقوق بشر, سانسور, سیاسی, سیدعلی خامنه‌ای, عراق, کاریکاتور, ملای حیله‌گر

توانا: یک شکارچی کرد در اقدامی نمادین تفنگ خود را شکست تا دیگر جان حیوانی را نگیرد.

به گزارش انجمن سبز چیا، «احمد عزیزی» اهل روستای «دروکی» شهرستان مریوان

اعلام کرد که از شکارچی بودنش پشیمان است و درحضور همه اهالی روستا، تفنگش را با سنگ شکست.

او معتقد است: «انسانی که حیوانات را می‌کشد، بخشی از انسان بودنش را از دست می‌دهد.»

وی از شکارچیان خواست نگاه متفاوتی به شکار داشته و وجدان و کرامت انسانی را در خود بیدار کنند.

در پایان این مراسم از طرف انجمن چیپا هدیه‌ای به ایشان اهدا شد.

شکستن تفنگ شاید روزی جایگزین فرهنگ سنتی شکار در کشور شود اگر همه شکارچیان همانند کاک احمد تفنگ‌هایشان را بشکنند.

برچسب‌ها: اجتماعی, شکار, محیط زیست