اخبار

کلمه: چکیده :من از یک منبع موثقی پرسیدم که صحبت‌های اخیر آقای جهانگیری به چه علت بوده است، گفتند که در آخرین جلسه‌ی شورایعالی امنیت، مصوب شده است که رفع حصر انجام شود و آن را تمام کنند. این مصوبه تصویب و خدمت رهبری هم فرستاده شده…

«حسین کروبی» فرزند حجت الاسلام والمسلمین مهدی کروبی درباره‌ی گفته‌های اخیر جهانگیری، معاون اول رییس جمهور، مبنی بر تلاش برای در کنار هم قرار گرفتن شخصیت‌های برجسته‌ی نمادین و شکل‌گیری وحدت در کشور طی روزهای آتی، گفت: یک منبع موثق به من گفته است که رفع حصر در شورایعالی امنیت ملی تصویب شده است.

کروبی با اشاره به اینکه این جلسه به‌طور کلی راجع به برداشتن محدودیت‌ها و حصرها بوده است، به انصاف نیوز گفت: من از یک منبع موثقی پرسیدم که صحبت‌های اخیر آقای جهانگیری به چه علت بوده است، گفتند که در آخرین جلسه‌ی شورایعالی امنیت، مصوب شده است که رفع حصر انجام شود و آن را تمام کنند. این مصوبه تصویب و خدمت رهبری هم فرستاده شده است.

وی در آخر توضیح داد: درحال حاضر منتظر هستند که رهبری نظرشان را راجع به این مصوبه‌ی شورای امنیت بگویند؛ این‌طور که می‌گویند اگر رهبری تا ده روز نظرشان را اعلام نکنند، این مصوبه لازم‌الاجرا است.

ایران وایر: «تشكر وافر خود را به مناسبت اقدام فوري كه در تعقيب نامه‌ي شكوائيه‌ي اين‌جانب به سران سه قوه در بهمن‌ماه ۱۳۸۱ فرموديد، تقديم مي‌دارم.» این را عزت الله سحابی نوشت، ۲۳فروردین ۸۲، خطاب به مهدی کروبی، رئیس وقت مجلس. نامه اول به مهدی کروبی، محمد خاتمی و محمود هاشمی شاهرودی را عزت الله سحابی ۷بهمن ۸۱ نوشته بود، نامه ای پر از درد و رنج که تهش این جمله همه را در بهت فرو برد. او خواستار تعیین تکلیف وضعیت خودش شده بود: «بنده آماده‌ي رفتن به زندان به هر كجا و هر مدت مي‌باشم، وليكن چون قطع دارم، كه در زندان هم آقايان دست از سر من برنخواهند داشت، طالب مرگ و اعدام مي‌باشم. بنابراين خواهشم اين است كه اگر مرا فردي مضر به حال كشور و ملت و اسلام و انقلاب مي‌دانيد، با اعدام من خود و كشور را از شر بنده رها كنيد.» او در متن نامه هم این را تاکید کرده بود‌: « در هنگام بازجويي‌هاي 12 ماهه و 2000 صفحه‌اي بنده آرزوي اعدام را داشتم و لذا به بازجويان گفتم هرچه مي‌خواهيد بنويسيد و من هم مي‌نويسم و امضا مي‌كنم تا مگر با اعدامم از شرايط بازجويي بي‌نظير در تاريخ پنجاه ساله‌ي اخير رها شوم.» با انتشار این نامه، مهدی کروبی پیشقدم شد. ۱۳بهمن همان سال نامه نوشت به هاشمی شاهرودی و گفت کسی را مامور کند تا به موضوع رسیدگی شود. دفتر شاهرودی نامه را نپذیرفت، نامه علنی منتشر شد، شاهرودی هم علنی جواب داد و کنایه وار نوشت نامه را در مطبوعات خواندم و سحابی جای نامه علنی نوشتن، شکایت کند که رسیدگی شود. نامه سحابی عین شکایت بود، شاهرودی هم نهایت رسیدگی اش این بود که ماموری را فرستاد تا حرف های سحابی را بشنود. محمدعلی ابطحی، معاون پارلمانی محمد خاتمی هم گفت رئيس جمهور موضوع را پیگیری می کند ولی مشخص نشد که چه کرد، بعید است اقدامی هم کرده باشد وگرنه باید سحابی به او هم نامه می نوشت. عزت الله سحابی همان روزها با بی بی سی فارسی گفتگو کرد و توضیح داد هدف همه این پروژه، «سیاه کردن» او بوده، به نحوی که جرات نکند در جامعه سر بلند کند، برای انتخابات نامزد شود و یا از رهبری انتقاد کند. همین الگو در همه سال هایی که مهدی کروبی در حصر بوده نیز دنبال شده، از رهبری نقل شده که آنان باید توسط مردم محاکمه شوند و فرمانده سپاه گفته مردم آنها را محاکمه کرده و از چشم مردم افتاده اند. اما این پروژه، نمونه های دیگر هم داشته است.
یک دهه قبل از نامه سحابی اما یک نامه دیگر در تاریخ ایران ثبت شده است؛ در نامه علی اکبر سعیدی سیرجانی به علی خامنه ای. او هم چون شرحی دراز از ستم های رفته بر زندگی اش نوشت و افزود: « اگر در نوشته من خلاف شرع و قانونی است. چرا به محاکمه ام نمی کشید و راحتم نمی کنید.»
نامه به دست رهبر جمهوری اسلامی رسید و از طریق واسطه ای به سعیدی سیرجانی پاسخ داد و او نامه دیگری نوشت: «جناب آقای خامنه ای پیام عتاب آمیز جناب عالی را آقای [کیومرث] صابری برایم خواند، …. لحن توهین آمیز پیام که حتی قاصد را شرمنده کرده بود و از هر مسلمان با تقوایی بعید می نمود تا چه رسد به رهبر مسلمانان جهان. حیرتم از این است که جناب عالی به استناد کدامین سند و قرینه و امارت، مرا مرتد قلمداد کردید و نامعتقد به اسلام.» با این حال، سعیدی سیرجانی، دوباره بر خواسته اش پای فشرد: «من به آنچه در کتاب های توقیف و خمیر شده ام، نوشته ام، عمیقا اعتقاد دارم در هر محکمه ای حاضر به پاسخ گویی ام. اگر واقعا خلاف اسلام یا حکومت واقعی اسلامی است، چرا بدین شیوه های غیر اخلاقی با من رفتار می کنند. مگر مملکت قانون و محکمه ندارد؟ … آدمیزاده‌ام، آزاده‌ام و دلیلش همین نامه که در حکم فرمان آتش است و نوشیدن جام شوکران. بگذارید آیندگان بدانند که در سرزمین بلاخیز ایران هم بودند مردمی که دلیرانه از جان خود گذشتند و مردانه به استقبال مرگ رفتند.» سیرجانی در همان نامه پیش بینی کرد چون «مورد قهر آن مقام معظم قرار گرفته ام»، «به زودی امت همیشه در صحنه حزب الله حسابم را خواهند رسید» و چنین هم شد. سعیدی سیرجانی اسفند ۷۲ بازداشت شد، چند ماهی به در خانه های امن وزارت اطلاعات بود و به نوشته اکبر گنجی، در این خانه امن، «به وی یکی از خوراکی‌های مورد علاقه‌اش یعنی “ارده” داده شد و به دلیل آن ‌که این ماده غذایی باعث قبض شدن معده و یبوست می‌گردد، سعیدی سیرجانی از مراقبین و بازجویانش طلب داروی مسهل می‌کند. سعید امامی (اسلامی) [عامل اصلی قتل های زنجیره ای در سال ۷۷] توضیح داده بود که به جای شیاف مُلیّن به سعیدی سیرجانی، شیافی ساخته شده از پتاسیم داده شد.»
مرگ تحت کنترل هم یک علاقه دیگر هسته امنیتی جمهوری اسلامی بوده است. همان سان که بر آیت الله کاظم شریعتمداری، مرجع تقلید شیعه ساکن قم که با دستور خمینی به حصر رفت، گذشت. به روایت محسن کدیور، «بنابه نقل آیت‌الله [رضا] صدر، حتی یک مرتبه، آقای خمینی گفته بود: شریعتمداری باید در خانه‌اش محبوس باشد تا با مرضش بپوسد و بمیرد!». این منش توسط علی خامنه ای هم در قبال آیت الله آذری قمی پیگیری شد. محسن کدیور از محمد مومن، عضو شورای نگهبان نقل کرده است: «کمی قبل از فوت آیت‌الله آذری‌قمی [اواخر پائیز ۱۳۷۷] من به دیدار ‘آقا’ [آقای خامنه‌ای] رفتم و از ایشان درخواست کردم اگر اجازه بفرمایند حصر بیت آیت‌الله آذری برداشته شود تا بلکه ایشان بتواند برای درمان بیماری حادش روانه‌ی بیمارستان گردد که در غیر این صورت در مورد ایشان بیم جانی می‌رود. آقا در پاسخ خواسته‌ی من گفتند: به دَرَک!”» این شیوه قرار بوده که علیه مهدی کروبی اجرا شود. فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی دیروز به سحام نیوز گفته است: «ایشان [مهدی کروبی] بر این باور است که این روند و ادامه آن به معنای پایان دادن به عمر محصورین است.» و با همین درک است که او با اعتصاب غذایش می خواهد نقشه را بر هم زند، همانگونه که عزت الله سحابی با نامه سرگشاده اش در بهمن ۸۱ نقشه بازجویان را بهم ریخت. در آن ماجرا اما نقش مکمل را مهدی کروبی بازی کرد و بازی امنیتی ها را ناتمام گذاشت، محمد خاتمی که هیچ، آیا حسن روحانی می تواند همان نقشی که کروبی برای عزت الله سحابی بازی کرد را ایفا کند؟ کار مهمی نیست، می تواند یک نامه علنی معمولی به صادق لاریجانی بنویسد، برای ثبت در تاریخ!

دیگربان: محمدرضا باهنر٬ دبیرکل جامعه اسلامی مهندسین می‌گوید مسئله حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی بدین صورت حل شده که «باید» در حصر بمانند.

وی در پاسخ به سوالی درباره اظهارات علی مطهری مبنی بر اینکه امکان رفع حصر وجود دارد٬ گفته «فارسی می‌گویم از خود آقای مطهری سؤال کنید.»

باهنر درباره آینده وضعیت حصر رهبران جنبش سبز نیز افزوده «الان این مسئله حل شده است. باید در حصر باشند.»

این فعال سیاسی محافظه‌کار ادامه داده «برای سال ۸۸ برای آنها {موسوی و کروبی} بحث محاکمه نداریم، تصمیم‌گیری در این است و این طوری پیش می‌رود.»

وی درباره منع محمود احمدی‌نژاد از سوی علی خامنه‌ای برای شرکت در رقابت‌‌های انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ نیز گفته «اینکه آقای احمدی‌نژاد به خاطر عدم تکرار سال ۸۸ منع شده است این مسئله جزمی نیست…{در صورت حضور احمدی‌نژاد} رقابت خشنی می‌شد.»

باهنر اضافه کرده «اگر قرار باشد زمانی محاکمه یا دادگاهی {برای موسوی٬ کروبی و احمدی‌نژاد} صورت بگیرد٬ الان به نفع هیچ طرفی نیست. بنده معتقد هستم همان سران فتنه که الان در حصر هستند این بار با ملاطفت نظام هستند و اگر قرار باشد زمانی محاکمه صورت بگیرد حرف‌های ناگفتنی و حرف‌هایی که می‌شود گفت خیلی زیاد است.»

از علی خامنه‌ای به عنوان اصلی‌ترین مخالف رفع حصر میرحسین موسوی٬ مهدی کروبی و زهرا رهنورد نام برده می‌شود.

حسن روحانی نیز به رغم وعده‌های انتخاباتی خود مبنی بر رفع حصر این سه نفر٬ تاکنون موفق به تحقق این وعده نشده است.

سحام: اواسط خرداد ماه ۱۳۸۸، دو نامزد دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری با ارسال نامه ای به رهبر جمهوری اسلامی، از وی خواسته بودند تا به “نگرانی ها و دغدغه های جدی” آنان رسیدگی کند.
در این نامه که سحام آن را برای نخستین بار منتشر می کند، آقایان مهدی کروبی و میرحسین موسوی به اقدامات “ناصواب و غیرقانونی متولیان اجرایی و نظارتی” آن انتخابات اشاره کرده بودند و با آیت الله خامنه ای در سه بند، درخواست هایی را در جهت شفافیت روند انتخابات مطرح کرده بودند.
این سند تاکیدی است دوباره، بر آگاهی دو رهبر جنبش سبز از روند مهندسی شده آن انتخابات توسط جریان ها و نهادهای تمامیت خواه.
در این نامه، آقایان موسوی و کروبی در سه بند خواسته های خود را مطرح می کنند:
۱- “امکان حضور نمایندگان داوطلبان در شعب اخذ و شمارش آراء”
۲- “منع فعالیت، له یا علیه نامزدها توسط کلیه دستگاه های رسمی و دولتی کشور اعم از کشوری و لشکری”
۳- “تامین امنیت همه جلسات و نشست های انتخاباتی”

هر سه این خواسته های مطرح شده در پیش از برگزاری انتخابات، نه تنها از سوی مجریان و ناظرین انتخابات ۸۸ نادیده گرفته شد، بلکه با توجه به عدم تغییر این روند پس از ارسال این نامه به دفتر رهبری، می توان گفت که از سوی آیت الله خامنه ای نیز دستوری اجرایی برای اصلاح این رویه ناسالم، صادر نشده است.

این نامه اکنون پس از نزدیک به ۸ سال و در آستانه آغاز هفتمین سال حصر رهبران جنبش منتشر می شود. علی رغم ارایه این درخواست‌ها، انتخابات ۱۳۸۸ به شیوه ای کاملا مهندسی شده انجام شد.

به گزارش سحام، متن و تصویر این نامه به شرح زیر است:

مقام معظم رهبری،‌حضرت آیت الله خامنه ای
با سلام و احترام
همچنان که مستحضرید، ایران در آستانه رویدادی بزرگ و یکی از مهمترین تحولات تاثیر گذار بر مناسبات آینده کشور، یعنی برگزاری انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری است. حضرت‌عالی بیش از هر کس به شرایط حساس کشور در طلیعه این تحول بزرگ آگاهید و به خوبی به آثار مترتب به این انتخابات واقفید.
انتخابات پیش رو نه تنها از منظر تحقق حاکمیت ملبت و تجلی مردم سالاری دینی و یا تعیین سمت و سوی امور اجرایی کشور در چهارسال آتی و گزینش شیوه اداره امور در عرصه های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی مهم است، که از جهت ترسیم نوع نگاه جهانیان به این ملت و تعیین جایگاه بین المللی جمهوری اسلامی و حتی رفع تهدیدات خارجی واجد اهمیت مضاعف است.
با عطف توجه به این مولفه ها، چگونگی برگزاری انتخابات و بر انگیختن شهروندان به مشارکت هر چه بیشتر در آن که مستلزم اطمینان بخشیدن به مردم در خصوص سلامت انتخابات و تحقق خواست واقعی آنان است ضرورتی است و این وظیفه همه ارکان و قوای نظام اسلامی می باشد.
به رغم این ضرورت ها و تمهیدات و تلاش هایی که در این خصوص صورت گرفته است، متاسفانه برخی اقدامات ناصواب و غیر قانونی متولیان اجرایی و نظارتی، دغدغه ها و نگرانی هایی را موجب شده است. ارائه آمارهای متفاوت در خصوص تعداد واجدین شرایط شرکت در انتخابات، تغییرات گسترده صورت گرفته در ساختار و ترکیب اعضای ستاد انتخابات کشور، استفاده از امکانات عمومی در حمایت از نامزد خاص توسط مسئولان اجرایی، ترکیب یکنواخت اعضای هیات های اجرایی و نظارت از یک جریان سیاسی و عدم توجه به بی طرفی آنها و برخی اقدامات جهت دار دیگر از جمله نقض آشکار قانون توسط شورای نگهبان و وزارت کشور مبنی بر مخالفت با حضور نمایندگان نامزدها در هیات های اجرایی، نگرانی هایی را سبب گردیده است و تردیدهایی در خصوص صحت فرآیند صحت انتخابات و التزام کامل متولیان برگزاری آن به قانون به وجود آورده است.
طبیعی است در راستای رفع این نگرانی ها و یا حداقل، تقلیل آنها اقداماتی دنبال گردیده است؛ انعکاس سوء جریانات مذکور به مراجع مسئول مربوطه از جمله شورای نگهبان و وزارت کشور بطور حضوری یا کتبی با هدف عطف توجه آنها به موضوع و اصلاح فرآیند، التجاء به روسای محترم قوا و ریاست محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام، مراجع عظام تقلید و سایر بزرگان کشور جهت توصیه و تاکید ایشان بر لزوم التزام به قانون و بی طرفی مسئولین برگزاری انتخابات از جمله این اقدامات بوده است.
در همین چارچوب و به خاطر نگرانی ها و دغدغه های جدی تصمیم به ارسال این نامه گرفته شد و لذا با اعلام مراتب از حضرت‌عالی درخواست می نماید:

۱- نظر به نص صریح قانون حضور نمایندگان نامزدهای ریاست جمهوری در شعب اخذ رای مصوب ۱۳۷۹/۰۵/۳۰ مجلس شورای اسلامی و آیین نامه اجرایی مربوطه که صراحتا به امکان حضور نمایندگان نامزدهای ریاست جمهوری در هر یک از شعب اخذ رای، اماکن استقرار دستگاه های شمارش آراء و هیات‌های اجرایی(شهرستان‌ها-بخش‌ها) اشعار دارد، دستور فرمایید شورای نگهبان و وزارت کشور با تمکین به قانون و در اجرای مقررات مذکور، امکان حضور نمایندگان داوطلبان در محل های مقرر را فراهم آورند.

۲- در اجرای قانون انتخابات، موضوع ممنوعیت استفاده از وسایل و امکانات دستگاه های دولتی و منع فعالیت های تبلیغاتی، له یا علیه نامزدها با استفاده از هر وسیله ای که جنبه رسمی و دولتی دارد و همچنین فعالیت کارمندان در ساعات اداری، دستور فرمایید کلیه دستگاه های رسمی و دولتی کشور اعم از کشوری و لشکری با رعایت قانون از در اختیار گذاشتن وسایل و امکانات خود و فعالیت کارمندان در ساعات اداری و در راستای حمایت و فعالیت تبلیغی به نفع نامزد خاص، اجتناب نمایند.

۳- نظر به تشدید تحرکاتی که به طور سازمان یافته در صدد بر هم زدن جلسات و نشست های انتخاباتی بر آمده اند و با توجه به تبعات منفی این اقدامات نه تنها از جهت نقض قانون و حقوق قانونی مردم و داوطلبان، بلکه از آنجا که تداوم چنین اقداماتی با ایجاد شائبه های سوء به تقلیل اعتماد عمومی انجامیده و برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه را مخدوش می سازد، دستور فرمایید دستگاه های امنیتی و انتظامی با عطف توجه به این مهم اهتمام خود را معطوف به تامین امنیت همه جلسات و نشست های انتخاباتی کرده و مانع از بروز چنین بی نظمی هایی گردند.
امید است با تدبیر و دستوراتی که در این خصوص صادر می فرمایید، نگرانی های عمومی مرتفع گردد و با حضور پر شکوه مردم، برگ زرین دیگری از اوراق پر افتخار مشارکت مردم در عرصه تعیین سرنوشت، ورق خورده و با خلق حماسه ای دیگر، موجبات شکوه کشور و یاس دشمنان فراهم گردد.

مهدی کروبی – میرحسین موسوی
۱۰ / ۳ / ۱۳۸۸

سحام نیوز: خانواده مهدی کروبی در نامه ای، به اظهارات اخیر محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام واکنش نشان داد.

به گزارش سحام، محسن رضایی در سالگرد تجمع حکومتی ۹ دی در اظهاراتی درباره حوادث سال ۸۸ و اعتراض آقایان کروبی و موسوی به مهندسی انتخابات، گفته است:‌”خود من تلاش بسیار زیادی کردم و حتی از آبرویم خرج کردم و با این دو نفر {رهبران جنبش سبز} صحبت کردم و از آنها خواستم به شورای نگهبان مراجعه کنند ولی بعد از چند ساعت دیگر جواب من را ندادند.” محسن رضایی در ادامه اظهارات خود گفته که “محاکمه این دو نفر باید به صورتی انجام شود که در تاریخ باقی بماند.”

در پی این اظهارات، خانواده مهدی کروبی نامه ای را برای انتشار در اختیار سحام قرار دادند که متن آن بدین شرح است:

الملک یبقی مع‌الکفر ولا یبقی مع‌الظلم
مردم شریف و بزرگ ایران

شش سال از حبس و حصر خودسرانه سه عزیز محصورمان می گذرد. در این شش سال مدعیان دروغین حکومت علوی، یکطرفه اهانت ها و فرافکنی های بی شرمانه ای علیه عزیزان دربندمان از رسانه ملّی، خطبه های نماز جمعه و دیگر تربیون های حاکمیت بدون به رسمیت شناختن قدرت دفاع و سخن گفتن برای آنان یا خانواده و یا یارانشان مطرح ساختند. حضرات در این سال ها گناهی را با گناه دیگری می‌شویند و دروغی را با دروغ دیگر تکمیل می‌کنند زیرا ظاهرا بر این باورند که هدف وسیله را توجیه می‌کند- تنها نکته ای که اندیشه ماکیاولی آموخته‌اند.
در این گذر فرومایگانی نظیر جناب محسن رضایی پرده وقاحت را از دیگر رقبای سنتّی خود نظیر آقایان احمد جنتی، علم الهدی و صدیقی ربوده و مجدداً زبان بر اهانت گشوده است. او پیشتر بی شرمانه (در بهمن ۱۳۸۹ و سپس در ۲۴ اسفند ۱۳۹۱) آقایان کروبی و موسوی را “عمله آمریکا” خوانده بود و اخیراً هم سخن از محاکمه تاریخی این دو عزیز به نحوی که در تاریخ ماندگار شود، کرده است. این روزها بارها در مقابل پرسشی قرار گرفته ایم که چرا او و امثال او اینگونه کرامت انسانی خود را از اوج عزّت به حضیض ذلّت می رسانند و از قلّه رفیع منزلت و کرامت بـه دره پـسـتـی و رذیـلت مـی افتند؟
در پاسخ به این پرسش باید بگوییم جناب رضایی فرمانده سپاه در دوران جنگ از مریدان پروپاقرص مهندس موسوی نخست وزیر آن دوران واز مخالفین رئیس جمهور وقت بود. او در آن ایام نامه نگاری هایی صریحی با آقای خامنه ای رییس جمهور وقت پیرامون ضرورت تداوم کار نخست وزیر دارد و در این گذر با رایزنی با امام شرط توفیق در جبهه ها را منوط به حضور ایشان در این پست می داند.
جناب رضایی و تیم همراهش در سپاه در اواخر خرداد و تیرماه ۱۳۶۷ که رئیس جمهور برای حفظ روحیه رزمندگان به مناطق جنگی در جنوب کشور رفته بود اوج بی توجهی و بی اعتنایی را نسبت به این مقام مرتکب می شود ، غافل از آنکه چرخ روزگار در خرداد ۱۳۶۸ آنچنان می چرخد که چند دهه بعد او برای جبران آن بی اعتنایی به حراج کرامت و شأن انسانی اش بپردازد. وقتی جناب فیروزآبادی بدون سبقه نظامی ارشدترین مقام نظامی کشور شد او بخت خود را در خروج از سپاه جستجو کرد. رضایی اندکی پس از دوم خرداد لباس نظامی را کنار گذاشت و رسماً وارد سیاست شد اما عدم توفیق اش در جلب نظر مردم در انتخابات های مختلف مانند مجلس ششم و ریاست جمهوری نهم و دهم و یازدهم موجب شد تا پس از دو دهه دوباره لباس نظامی با امیدهای تازه بر تن کند چراکه از قدیم گفته اند “آرزو بر جوانان عیب نیست”.
اگر توهین و گزافه گویی به بزرگوران در حصر گره ای از گره کور جناب سردار باز کند و او همچون احمدی نژاد یک شبه شاهین طلایی بر شانه هایش بنشیند یا از این گذر به ولایت ری برسد ما را ملالی نیست، اما می دانیم که حاکمیت سقف اعتمادش به او بیش از دبیری مجمع نیست. محسن رضایی باید به این حقیقت پی ببرد که به اندازه شهرام غیب پرور دیروز، غلامحسین غیب پرور امروز هم نیست که بر فرماندهی نهادی همچون بسیج گمارده شود.
اللّهمّ أحسن عاقبتنا فی الامور کلّها و أجرنا من خزی الدّنیا و عذاب الآخره؛ (خدایا در همه کارها عاقبت ما را بخیر کن و ما را از خوارى دنیا و عذاب آخرت نگهدار).

بی‌بی‌سی: به گزارش وبسایت سحام نیوز، متعلق به حزب اعتماد ملی، هفت ماه پس از انتشار نامه مهدی کروبی خطاب به حسن روحانی، رئیس جمهوری، محمد حسین کروبی به دادگاه انقلاب احضار و به اقدام علیه امنیت ملی متهم شده است.

این وبسایت به نقل از محمد حسین کروبی گزارش کرده است که یک ماه پیش، “براساس شکایت اطلاعات سپاه در ارتباط با انتشار این نامه، همراه با فرزندم به شعبه ٢ دادسرای انقتلاب احضار و پس از چهار جلسه بازجویی، روز سه‌شنبه “اتهام اقدام علیه امنیت ملی به من اعلام و تفهیم اتهام شدم.”

فرزند مهدی کروبی گفته است که برای این اتهام، قرار یک میلیارد ریال صادر شده است. وی افزوده است که “من به همراه وکیلم دکتر جلیلیان در دادسرا حاضر شدم و ضمن رد اتهام اقدام علیه امنیت ملی، اظهار کردم که آقای [مهدی] کروبی تا به حال ده‌ها نامه و بیانیه نوشته و مسئولیت آنها را هم خود برعهده گرفته است و در حال حاضر هم به دلیل حصر غیرقانونی و خارج از ضوابط قضایی که برایشان به وجود آمده، درخواست محاکمه علنی کرده است.”

وی افزوده است: “کجای این کار اقدام علیه امنیت ملی است آن هم به فرزند آقای کروبی که مدعی هستند انتشار نامه توسط من بوده است.”

براساس این گزارش، پرونده محمد حسین کروبی “و چهره‌های شناخته شده اصلاح طلب در شعبه ٢ بازپرسی دادسرای شهید مقدس به ریاست حجت الاسلام ثاراللهی در حال پیگیری است.”

سحام نیوز افزوده است که طی روزهای آینده گزارشی را “از پروژه سپاه پاسداران برای رد صلاحیت حسن روحانی و بازداشت چهره های شناخته شده اصلاح طلب منتشر خواهد کرد.”

مهدی کروبی در نامه سرگشاده خود خطاب به حسن روحانی، با اظهار این نظر که رفع حصر خود را در اختیار رئیس جمهوری نمی‌داند، خواستار برگزاری محاکمه علنی خود شد تا در جریان محاکمه “ادله خود مبنی بر تقلب انتخابات ریاست جمهوری ٨٤، مهندسی انتخابات ریاست جمهوری ٨٨ و آنچه بر فرزندان این کشور در بازداشتگاه ‌ای قانونی و غیرقاننی گذشت را به اطلاع عموم برسانم.”

مهدی کروبی، رئیس پیشین بنیاد شهید و رئیس پیشین مجلس، از نامزدهای تایید صلاحیت شده انتخابات ریاست جمهوری سال‌های ١٣٨٤و ١٣٨٨ بود. در هر دو انتخابات، محمود احمدی نژاد به عنوان برنده انتخابات معرفی شد.

پس از انتخابات سال ١٣٨٤، آقای کروبی از مداخلاتی در جریان انتخابات از جمله توسط یکی از فرزندان آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، سخن گفت و در جریان مبارزات انتخاباتی سال ١٣٨٨ وعده داد که مراقب خواهد بود تا چنین مداخلاتی تکرار نشود.

پس از اعلام پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات سال ١٣٨٨، با وجود تایید سریع نتیجه انتخابات توسط آیت‌الله خامنه‌ای وحمایت او از آقای احمدی نژاد، میرحسین موسوی و مهدی کروبی، دو نامزد این انتخابات، نتیجه را مخدوش دانستند. اعتراض عمومی به نتیجه انتخابات به برگزاری تظاهرات و تجمع‌های گسترده در تهران منجر شد که چند ماه ادامه داشت. در جریان این حرکت اعتراضی، شماری از تظاهرکنندگان توسط ماموران دولتی کشته و تعدادی از تظاهرکنندگان و همچنین حامیان دو نامزد بازداشت و برخی از آنان محاکمه و به حبس محکوم شدند.

آقای کروبی همچنین پیگیر اتهام بدرفتاری از جمله تجاوز جنسی به بازداشت شدگان اعتراضات انتخاباتی به ویژه کسانی بود که در بازداشتگاه کهریزک زندانی شده بودند.

در اوایل اسفندماه سال ١٣٨٩، میرحسین موسوی و همسرش، زهرا رهنورد، و مهدی کروبی و همسرش فاطمه کروبی، در حصر خانگی قرار گرفتند که خانم کروبی بعدا از حصر آزاد شد. هواداران آقایان موسوی و کروبی، خواستار روشن شدن مبنای قانونی حصر و مرجع تصمیم گیرنده در این زمینه بوده‌اند.

بی‌بی‌سی: هفتاد چهره دانشگاهی ساکن آمریکا و کانادا در نامه‌ای خطاب به حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، از او خواسته‌اند که سکوت خود را درباره حصر خانگی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد بشکند.

این نامه که در هفتمین سالگرد اعتراضات به انتخابات سال ۱۳۸۸ منتشر شده، خواهان “توجه فوری” حسن روحانی به تداوم حصر خانگی رهبران جنبش سبز شده‌اند و گفته‌اند که با توجه به سن این سه نفر درخواست رسیدگی به وضعیت آنها درخواستی “انسانی و اخلاقی” است.

امضاکنندگان نامه با یادآوری شعارهای انتخاباتی آقای روحانی، خطاب به او گفته‌اند که در هیچ نظام قانونی، از جمله قوانین اسلامی، مجازات افراد بدون رسیدگی دادگاه مجاز نیست.

یکی از وعده‌های انتخاباتی حسن روحانی رفع حصر و آزادی زندانیان سیاسی بود، با این حال پس از سه سال زمامداری آقای روحانی تغییری در وضعیت آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد ایجاد نشده است و مقام‌های دولتی می‌گویند اختیار رفع حصر با آنها نیست.

اساتید دانشگاهی که به آقای روحانی نامه نوشته‌اند، گفته‌اند که هرچند شکستن بازداشت خانگی رهبران جنبش سبز در محدوده اختیارات قوه مجریه نیست، اما آقای روحانی با “سکوت درباره این بی عدالتی بزرگ” آنان را ناگزیر از نوشتن این نامه و اعتراض به این سکوت کرده است.

نویسندگان نامه، که در میان آنها چهره‌های سرشناسی چون نوام چامسکی، یرواند آبراهامیان، ژانت آفاری، کاوه احسانی و نیره توحیدی حضور دارند، به آقای روحانی گفته‌اند تا موقعی که زمینه برای حل مسئله حصر فراهم نشود، جامعه بین المللی نمی‌پذیرد که دولت آقای روحانی توان انجام اصلاحات موثر در ایران را داشته باشد.

میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد در پی انتشار فراخوانی برای تظاهرات اعتراضی ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ تحت بازداشت خانگی قرار گرفتند.

رادیوفردا: مهدی کروبی، از رهبران جنبش سبز، در نامه‌ای به رئیس جمهوری ایران که روز شنبه منتشر شد با تاکید بر این که رفع حصر را «در اختیار» او نمی‌داند، خواست که حسن روحانی «از حاکمیت مستبد» بخواهد که او را در «دادگاه علنی» محاکمه کند تا مشخص شود که «نانجیب» کیست.

مقصود مهدی کروبی در این نامه از عبارت «نانجیب» اشاره به یک سخنرانی رهبر جمهوری اسلامی است که اخیرا معترضان به نتیجه انتخابات سال ۸۸ و مشخصا رهبران جنبش سبز را «نانجیب» خواند.

آقای کروبی در این نامه نوشت که با برگزاری دادگاه علنی مشخص خواهد شد که «کدام یک از طرفین دعوا و نزاع» در انتخابات سال ۸۸ «نجیب» و کدام یک «نانجیب» بوده است.

آقای کروبی در این نامه که روز شنبه، ۲۱ فروردین، در وب‌سایت سحام‌نیوز منتشر شد همچنین خطاب به حسن روحانی گفته است که نه از رئیس جمهوری ایران انتظار آزادی از زندان خانگی را دارد و نه این کار را در حوزه اختیارات آقای روحانی می‌داند.

رفع حصر رهبران جنبش سبز یعنی مهدی کروبی و میرحسین موسوی که به اتفاق همسرش زهرا رهنورد در منزلش محبوس است از مهم‌ترین وعده‌های انتخاباتی حسن روحانی بود که پس از دو سال و نیم از زمان انتخاب او هنوز برآورده نشده است.

مهدی کروبی در نامه تازه خود همچنین آیت‌الله خامنه‌ای را «حاکمیت مستبد» توصیف کرده و از آقای روحانی تقاضا کرده است که از رهبر جمهوری اسلامی بخواهد تا «دادگاه علنی» او را «ولو با ترکیب مورد نظر ارباب قدرت» برگزار کند.

آقای کروبی وعده داده است که در صورت برگزاری این دادگاه، به همراه وکلایش، دلایل خود را درباره «تقلب» در انتخابات ریاست جمهوری ۸۴ و «مهندسی انتخابات» ریاست جمهوری سال ۸۸ اعلام کند.

وی در این نامه همچنین نوشته است که در این دادگاه، اتفاقاتی را شرح خواهد داد که برای بازداشت‌شدگان اعتراضات سال ۸۸ «در بازداشتگاه‌های قانونی و غیر قانونی» افتاد.

به گفته آقای کروبی، «خروجی این دادگاه مشخص خواهد کرد که برگشته از انقلاب و نانجیب و ادامه‌دهنده راه انقلاب و نجیب کدام یک از طرفین دعوا و نزاع انتخابات ۸۸» هستند.

وی در نامه می‌گوید که حکم صادره از این دادگاه را «با جان و دل» خواهد پذیرفت و «بدون در نظر گرفتن حق تجدید نظر از آن استقبال» خواهد کرد.

به نظر می‌رسد این سخنان آقای کروبی واکنشی به گفته‌های آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، باشد که سال گذشته در دیدار با اعضای مجلس خبرگان رهبری، رفتار کسانی را که در روز هفتم اسفندماه ۹۴ انتخاب نشدند «نجیبانه» و رفتار معترضان به نتیجه انتخابات سال ۸۸ را «نانجیبانه» خواند.

آقای کروبی در این نامه نوشت: «طنز ماجرا آنجاست که آنانی که سرمایه‌های مادی و معنوی کشور را به پای کذابی گذاشتند و نتیجه بصیرت‌شان این روزها بر همه روشن شده بابصیرت و نجیب شدند؛ و آنانی که هشدار دادند و این روزها را پیش‌بینی کردند و در چند سال گذشته برای تلاش اصلاح‌گرایانه‌شان متحمل حبس و حصر غیرقانونی شدند، نانجیب نام گرفتند.»

این رهبر جنبش سبز در نامه خود تاکید کرده است که «باید در مقابل اندیشه‌ای که با انحصار قدرت غیرپاسخگو به دنبال حاکمیت تک‌صدایی است ایستاد».

وی در این نامه نوشته است که «تردید نکنیم که تعلل و کوتاهی امروز نخبگان، رقم‌زننده هزینه‌های سنگین کشور و مردم در آینده خواهد بود».

گفته‌های آقای کروبی می‌تواند اشاره به حمایت صریح آیت‌الله خامنه‌ای و نزدیکان او از محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهوری سابق ایران، باشد.

پیش از این اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام ایران، نیز از حمایت روحانیت از آقای احمدی‌نژاد انتقاد کرده بود.

آقای کروبی در این نامه همچنین از این که مردم در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ و انتخابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رهبری در سال ۹۴ به گفته او «جواب قاطعی به تمامیت‌خواهان دادند و برخی از نورچشمی‌های حاکمیت را از صحنه خارج کردند» ابراز خوشحالی کرده است.

در انتخابات هفتم اسفند ۹۴ محمدتقی مصباح یزدی و محمد یزدی، رئیس مجلس خبرگان رهبری، نتوانستند از استان تهران به مجلس خبرگان رهبری راه یابند و احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان، نیز در این انتخابات شانزدهم شد.

در واکنش به این اتفاق، رهبر جمهوری اسلامی نبودن محمدتقی مصباح یزدی و محمد یزدی در پنجمین دوره مجلس خبرگان رهبری را یک «خسارت» برای این مجلس توصیف کرد.

آقای کروبی در این نامه همچنین «محروم» شدن مینو خالقی، منتخب سوم اصفهان، از راهیابی به مجلس و «بررسی مجدد صلاحیت» منتخبان مجلس را «بدعتی خطرناک» خوانده که دولت و مجلس نباید به آن «تن دهند».

در جدیدترین اظهار نظر درباره وضعیت آرای خانم خالقی، حسینعلی امیری، قائم‌مقام وزارت کشور ایران، گفته است که «با فرض اصرار» شورای نگهبان برای ابطال آرای این منتخب اصفهان، او دیگر نمی‌تواند وارد مجلس شود.

مهدی کروبی در این نامه همچنین با اشاره به اتفاقات رخ داده برای او پس از اعتراض‌ها به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ نوشت: «اگر در رژیم فاسد گذشته از شعبان جعفری در ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ و ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ استفاده گردید، در این حاکمیت هر روز در سرتاسر کشور از این دست اوباش‌ها برای حمله به بیوت مراجع تقلید، رجال منتقد مذهبی و سیاسی، سفارتخانه‌ها، مراکز علمی و هنری به نام ارزش‌ها استفاده می‌گردد.»

میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی، معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸، از بهمن ۸۹ بدون برگزاری دادگاه در حبس خانگی به سر می‌برند.

مهدی کروبی پس از سه سال «حبس» در «خانه امن» وزارت اطلاعات، از بهمن‌ماه سال ۹۲ به منزل خود در جماران منتقل شده ولی همچنان در حصر به سر می‌برد.