اخبار

دویچه‌وله: داریوش پیرنیاکان، رئیس و سخنگوی هیات مدیره خانه موسیقی به سخنان سید کاظم موسوی نماینده اردبیل شدیدا اعتراض کرد و گفت ورود سازها به‌خاطر تفنن نیست، موسیقی غذای روح است.

اعتراض‌ها به سخنان سید کاظم موسوی، نماینده اردبیل و سرعین و نایب رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس همچنان ادامه دارد. او در سخنانی جنجال‌برانگیز گفته بود: «آلات موسیقی که جزء کالای اساسی نیست که ما ورودش را الزامی بدانیم. عینک آفتابی و یا آلات موسیقی باشد یا نباشد هیچ تفاوتی در زندگی مردم ایجاد نمی‌کند.»

این نماینده مجلس همچنین در سخنانش گفته است: «اگر افرادی به دنبال آلات موسیقی یا امیال شخصی‌خودشان هستند، کشورهای دیگر هستند، می‌توانند از ایران بروند.»

سایت خانه موسیقی به نقل از داریوش پیرنیاکان در جواب این سخنان نوشته است:«ورود سازها به‌خاطر تفنن نیست، موسیقی غذای روح است و باید مردم آن را داشته باشند و تصمیم‌گیرنده آن شما نیستید.»

رئیس و سخنگوی هیات مدیره خانه موسیقی افزود: «در هلند در سوله‌هایی برای گاوها موسیقی پخش می‌کنند تا شیر آنها دو برابر شود. یاد شعر سعدی بزرگوار افتادم که می‌گوید: اشتر به شعر عرب در حالت است و طرب/ کژ طبع جانوری کزعشق بی خبری. هر کسی از راه برسد نمی‌تواند به این مردم بگوید از کشور بروید. مثل آن مجری که در تلویزیون گفته بود اگر کسی نمی‌خواهد از مملکت برود. »

پیر نیاکان در پایان سخنان‌اش خطاب به این نماینده مجلس گفته است:« باید به این آقای نماینده بگویم که سیاستمداران در هر جایگاهی که باشند مهمانان تاریخ‌اند و ما هنرمندان میزبانان تاریخیم. آنهایی که رفتنی هستند آقای نماینده شما هستید نه ما.»

سید کاظم موسوی در عکس‌العمل به اعتراضات مدعی شد که مصاحبه‌اش “تحریف” شده و “مظلوم” واقع شده است. متعاقب این سخنان او در جلسه علنی مجلس، فایل صوتی سخنان موسوی در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که نشان می‌دهد این ادعای او دروغ است.

همزمان سایت عصر ا یران به پایگاه رأی موسوی پرداخته و این سوال را مطرح کرده که او با این رأی اندکی که به پشتوانه آن وارد مجلس شده چگونه به خود اجازه می‌دهد که برای ۸۵ میلیون نفر جمعیت ایران تعیین تکلیف کند. به نوشته این سایت “مجموع آرای سید کاظم موسوی از اردبیلِ مرکز استان به اضافۀ نمین، نیر و سرعینِ زیبا و توریستی به ۶۰ هزار هم نمی‌رسد و دقیقاً ۵۹ هزار و ۵۱۶ رأی است. آن هم در انتخاباتی که به لطف نظارت شورای نگهبان رقبای اصلی پیشاپیش حذف و از گردونه خارج شده بودند. همین!”

ایرنا: مشهد – ایرنا- فرماندار قوچان اعلام کرد: با هماهنگی انجام‌گرفته بین مدیران اجرایی و متولیان فرهنگی،
کنسرت شهرام ناظری، هفته آینده در این شهرستان برگزار خواهد شد.

به گزارش ایرنا علیرضا قامتی، دوشنبه در نشستی خبری با اصحاب رسانه با اشاره برگزار نشدن کنسرت این استاد آواز ایران در این شهرستان در هفته گذشته گفت: هیچ کنسرتی در قوچان لغو نشده و هیچ‌یک از مدیران ارشد شهرستان چه در حوزه فرهنگی و چه در حوزه امنیتی با اجرای موسیقی سنتی در این شهرستان مخالفتی نداشته و ندارند.
وی تصریح کرد: براساس قانون موافقت اولیه برای برگزاری کنسرت هفته گذشته صادر شده بود اما بروز برخی اختلافات و مشکلات بین مجموعه‌های مختلف اعم از برنامه ریزان کنسرت و سایر متولیان، موجب عدم اجرای کنسرت در آن تاریخ شد.
قامتی با تأکید اینکه در دولت تدبیر و امید آموخته‌ایم با تدبیر مشکلات را حل کرده و به مسائل دامن نزنیم، افزود : این کنسرت، اجرای سنتی، بومی و محلی موسیقی با اشعار شاعران بزرگ فارسی است که برای همه مجموعه‌ها احیای این سنت‌ها مهم است.
وی ادامه داد: دغدغه‌هایی در خصوص مکان برگزاری این برنامه از طرف برخی مسئولان مطرح بود که طبیعی است به این دغدغه‌ها باید توجه کرد.
فرماندار قوچان با اشاره به اینکه بررسی‌ها برای مکان اجرای این کنسرت انجام می‌گیرد، افزود: در صورت امکان برای هنرمندان و متولیان برنامه، حتی آمادگی اجرای این کنسرت در فضای باز را داریم و هیچ‌گونه نگرانی در زمینه توان مجموعه‌های امنیتی، قضایی و اجرایی شهرستان نداریم .
قامتی تأکید کرد: شهرستان قوچان دارای فرهنگی غنی است و مسئولان شهرستان علاقه‌مند به نشاط اجتماعی مردم هستند.
وی خاطرنشان کرد: برخی افراد بی‌میل نیستند که به هر بهانه ای فضا را آلوده کنند اما ما در خدمت همه مجموعه‌ها هستیم و این کنسرت به بهترین وجه در قوچان برگزار خواهد شد.
کنسرت موسیقی سنتی شهرام و حافظ ناظری، جمعه گذشته به دستور دادستان قوچان، به علت آنچه که نامناسب بودن مکان برگزاری آن اعلام شده بود، لغو شد.
شهرستان 180 هزار نفری قوچان در 137 کیلومتری مشهد قرار دارد.
کانال تلگرام ایرنا خراسان رضوی به نشانی telegram.me/irnamashhad برای دسترسی و دریافت سریع و فوری به اخبار منتخب در همه حوزه‌های خبری و تصویری فعال است.
خبرنگار : حبیبه احسنی ** انتشار دهنده: علی اصغر ایزدی
7501/5132
انتهای پیام /*

مجمع دیوانگان

بی‌بی‌سی:
Image copyright ILNA ملانی آوانسیان، نوازنده ویلن سل در گروه بنیامین بهادری، خواننده ایرانی،با وجود طی شدن مراحل اداری معمول، اجازه اجرا به همراه سایر اعضای گروه را پیدا نکرد.

کنسرت “پریزاد” دو نوبت در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران اجرا شد و در هر دو نوبت صندلی این نوازنده خالی ماند.

Image copyright ILNA Image caption استیو آوانسیان، نوازنده درامز در کنار بنیامین بهادری و خواهرش ملانیسلیم احمدی، مدیر برنامه‌های آقای بهادری به خبرگزاری کار ایران، ایلنا گفت: ” تمام مراحل معمول اداری برای حضور ملانی آوانسیان در شب میلاد حضرت عیسی طی شده بود… ولی تنها دقایقی پیش از این کنسرت متاسفانه از حضور ایشان روی استیج ممانعت به عمل آمد و ما هم به احترام این هنرمند و مردمی که در سالن منتظر اجرای ایشان بودند و تبعیت از قانون، صندلی خالی و ساز ایشان را به صورت نمادین روی صحنه قرار دادیم.”

Image copyright ILNA Image caption ملانی آوانسیان نوازنده ویلن سلبه گزارش خبرگزاری فارس، آقای بهادری دلیل عدم حضور نوازنده ویلن سل گروه را یک “خاله زنک” دانست و گفت: “اعتقاد دارم اکثر مدیرانى که در جریان حضور ملانى آوانسیان به عنوان نوازنده بودند با حضور ایشان مخالفتى نداشتند چون شخصاً با چند نفر حرف زدم و دیدم هر کدام تا جایى کمک کردند و ما امیدوار بودیم. ولى متأسفانه خاله زنک کوچکى که جدیداً ادعاهاى بزرگى دارد کار را خراب کرد که البته به زودى دستش رو خواهد شد.”

بیشتر بخوانید: حذف و اخراج زنان خواننده و نوازنده از کنسرت-ها در ایران؛ تشدید محدودیت

Image copyright ILNA

ایران وایر: حسین زمان یکی از خوانندگانی است که طعم سانسور و حذف از موسیقی را با روح و جانش چشیده است.

در اواسط دهه هفتاد با خواندن چند آهنگ پاپ خیلی زود به شهرت رسید اما الان چهارده سال است که نه رنگ صحنه را دیده، نه توانسته مجوز انتشار آلبوم بگیرد و نه حتی آثار قبلی‌اش اجازه پخش از تلویزیون و رادیو دارند.

حسین زمان یکی از خوانندگانی است که طعم سانسور و حذف از موسیقی را با روح و جانش چشیده است. او به دلیل مواضع سیاسی‌اش از عرصه موسیقی رسمی حذف شده و سال‌هاست که ممنوع الکار است: « ممنوعیت‌های موسیقی در ایران به دلیل تندروی‌های مذهبی و تفکرات تند دینی از اول انقلاب وجود داشته منتها این اواخر شدت گرفته به دلیل این که مخالفت‌های سیاسی هم به آن اضافه شده است.»‌

دلیل ممنوعیت کاری حسین زمان سیاست بوده است: « تفکرات و اعتقادات من به مسائل سیاسی و اجتماعی که حاکمیت مخالفش بوده، من به هرحال به عنوان یک هنرمند وظیفه خودم را فقط خواندن نمی‌دانستم و همیشه باورم این بود که یک هنرمند باید روشنگری کند و دردهای جامعه را بشناسد و نسبت به مسائل و مشکلات جامعه به مردم آگاهی دهد و من به این وظیفه هم عمل می‌کردم. اگر ناهنجاری در جامعه می‌دیدم، ساکت نمی‌شدم، در مصاحبه‌هایی که با مطبوعات انجام می‌دادم به همه این‌ها با صراحت اشاره می‌کردم و انتقاد هم می‌کردم، آقایان نمی‌توانستند زبان ننقد را تحمل کنند.»

پخش آثار حسین زمان اول از صداو سیما ممنوع می‌شود: «من فعالیت هنری‌ام را به طورررسمی از سال 75 شروع کردم و فقط پنج سال توانستم کار کنم. از سال 80 به این طرف اول از صداوسیما کارهایم ممنوع الپخش شد. آقای لاریجانی آن زمان نامه رسمی به تمام شبکه‌ها نوشت که کارهای فلانی را نباید به هیچ عنوان پخش کنید و آن ممنوعیت ادامه دارد.»

دلیل ممنوعیت او دفاع از دولت اصلاحات بوده است: «یکی از دلایلی که باعث شده بود مخالفت با من شروع شود. دفاع من از اصلاحات بود. من در میتینگ‌های آقای خاتمی شرکت می‌کردم و برای ایشان تبلیغ می‌کردم.»

او بعد از این محدودیت اما اجازه انتشار آلبوم و برگزاری کنسرت را داشته، تا این که حق انتشار آلبوم و برگزاری کنسرت هم از او گرفته می‌شود: «حدود چهارده سال پیش به وزارت ارشاد مراجعه کردم و آن‌ها به طور رسمی گفتند ما نمی‌توانیم به شما مجوز فعالیت روی استیج بدهیم بعد انتشار آلبوم هم به آن اضافه شد و از هر دوی این کارها ممنوع شدم.»

او دنبال چرایی‌اش هم رفته اما تنها یک پاسخ دریافت کرده، پاسخی که با گذشت این همه سال تغییر نکرده: «وقتی ازشان پرسیدم چرا؟ جوابی که وزارت ارشاد از چهارده سال پیش تا همین الان به من داده این بود که از بالا به ما دستور دادند به شما مجوز ندهیم. آن‌ها هیچ وقت به این سوال من که بالا چه کسی است که من حداقل به او مراجعه کنم و حق‌ام را مطالبه کنم، پاسخ روشنی نمی‌دهند.»

سال گذشته وقتی حسین نوش آبادی؛ سخنگوی وزارت ارشاد در نشست خبری‌اش عنوان کرد که در داخل کشور خواننده ممنوع‌الکار نداریم، حسین زمان در نامه‌ای به علی جنتی؛ وزیر وقت ارشاد وضعیت خودش را شرح داد و نوشت: « آقای وزیر! دروغ است؛ همکاران تان به من گفته‌اند اجازه کار ندارم، بهتر است وزارت ارشاد بجای دروغ و سفسطه و زدن حرف‌های چند پهلو با شجاعت و به‌پاس احترام به مردم اعلام کند. در این زمینه و برخی زمینه‌های دیگر از خود اختیاری ندارد و از جای دیگر دستور می‌گیرد، به این ترتیب مردم بیشتر باورتان خواهند کرد. »

به گفته حسین زمان محدودیت‌های او در عرصه موسیقی از اواخر دوره اصلاحات شروع شده است، در دوره احمدی‌نژاد ادامه پیدا کرده و در دوره روحانی هم بیشتر از ده بار به ارشاد مراجعه کرده اما جواب درستی نگرفته است.

با این حال در چند سال گذشته او تک آهنگ‌هایی خوانده و روی سایت خودش در فضای مجازی منتشر کرده: « این کار را کردم فقط برای این‌که اجازهد ندهم صدایم را خفه کنند.» البته انتشار این آهنگ‌ها بدون واکنش نبوده است: «همان اوایل که اقدام به انتشارشان کردم، تلفنی با من تماس گرفتند، نگفتند از کجا تماس می‌گیرند فقط گفتند: برای چی این‌ها را منتشر کردی؟ گفتم: من برای انتشار کارهایم در فضای مجازی نیازی به گرفتن مجوز ندارم برای این که من نمی‌خواهم داخل کشور این‌ها را منتشر کنم. این‌ها را در سایتم می‌گذارم. خیلی هم عصبانی شدند یادم می‌آید به من گفتند هرچه زودتر این کارها را جمع کن. در جواب گفتم: این کار را نمی‌کنم و آن‌ها پاسخ دادند: اگر جمع نکنی ما تو رو جمع می‌کنیم. گفتم: به هرحال قدرت دست شماست هرکاری دوست دارید بکنید. البته اتفاقی نیفتاد اما به هر حال شرایط برای من سخت بوده انتشار این‌ها در فضای مجازی بدون امکان تبلیغ و روی استیج رفتن بسیار سخت است.»

او با اشاره به این که مهمترین قسمت درآمد هنرمندان موسیقی از برگزاری کنسرت است می‌گوید: « انتشار آلبوم داخل ایران تیراژش اینقدر پائین است که شاید یک دهم هزینه‌هایش را هم نتواند تامین کند. همه هنرمندان موسیقی ما از اجرای زنده درآمدشان تامین می‌شود و من مجبور شدم در این چند سال اخیر فقط برای این که در این عرصه بمانم و اجازه ندهم که صدایم را خفه کنند از هزینه شخصی خودم با قرض و وام و کمک دوستان، چهار پنج کار آماده کردم و در فضای مجازی منتشر کردم.»

او در بعضی از این تک‌اهنگ‌ها هم او به وضعیت اجتماعی و سیاسی ایران اشاره می‌کند مثل تک آهنگ «زندونی» که درباره وضعیت زندانیان سیاسی سال 88 است. در انتخابات بحث‌برانگیز 88 حسین زمان از طرفداران میر حسین موسوی بوده و فشارها و محدودیت‌ها روی او بعد از 88 بیشتر شده است: « محدودیت‌ها از قبل وجود داشت اما فشارهای دیگر هم بعد از 88 وارد شد. من حدود پانزده سال است که در جزیره کیش ساکن شده‌ام چون تهران هم خودم و هم خانواده‌ام اذیت می‌شدیم وقتی آمدم کیش چند سالی از فشارهایی که در تهران به من وارد می‌شد راحت بودم اما بعد از 88 حتی در دو نوبت می‌خواستند من را از جزیره کیش هم بیرون کنند. حراست سازمان منطقه آزاد کیش من را خواستند و به صراحت گفتند اراده سازمان در این است که شما در جزیره نباشید. بیست و پنج خرداد سال 88 من و همسرم در جزیره کیش توی ماشین داشتیم تردد می‌کردیم که ما را گرفتند. بیست و چهار ساعت من را بازداشت کردند دادگاه بردند و شبانه محاکمه‌ام کردند، وقتی می‌پرسیدم به چه دلیل من را بازداشت کردید. می‌گفتند: تنها عنصر نامطلوب در جزیره شما هستید. ما به شما شک داشتیم و آوردیمتان ببینیم که درصدد ایجاد بلوا و شورش نباشید.»

زمان در رشته مهندسی الکتریک و مخابرات تحصیل کرده و سال‌ها به عنوان استاد دانشگاه درس داده. او در کیش هم از اعضای هیات علمی پردیس بین الملل دانشگاه شریف کیش بوده است اما حالا او از تدریس هم محروم شده: «من از سال 65 به صورت حق التدریس و قراردادی در مراکز آموزش عالی کشور تدریس می‌کردم. جاهای زیادی درس دادم، آخرین جا پردیس بین الملل دانشگاه شریف در کیش بوده که حدود ده سال عضو هیئت علمی این مجموعه بودم و تدریس می‌کردم اما از اواخر دوره اقای احمدی‌نژاد مدیریت مجموعه عوض شد و من را از مجموعه جدا کردند و عذرم را خواستند. از آن زمان تا الان دیگر، من بعد از بیست و هفت هشت سال تدریس امکان تدریس هم ندارم.»

او حالا به یک شرکت اینترنتی درجزیره کیش مشاوره می‌دهد و دانشجوی دکترای آی تی است: «هنوز درس می‌خوانم در یکی از دانشگاه‌های خارج از کشور ثبت‌نام کرده‌ام و در رشته ای تی درس می‌خوانم. چون تخصص‌ام در زمینه مخابرات و الکترنیک است، به یک شرکت در همین زمینه مشاوره می‌دهم در حقیقت کار خاصی انجام نمی‌دهم، یعنی جای دیگری شاغل نیستم. من از دو منبع درامد داشتم، یکی تدریس در دانشگاه بود و دیگری فعالیت‌های هنری که هر دو را قطع کردند.»

بی‌بی‌سی: آقای فخرالدینی یک بار دیگر در سال ۱۳۸۸ پس از یازده سال مدیریت و رهبری ارکستر ملی ایران کناره‌گیری کرده بود

فرهاد فخرالدینی، مدیر هنری و رهبر ارکستر ملی ایران، اعلام کرد به دلیل آنکه مسئولان بنیاد رودکی مشکلات این ارکستر را پیگیری نمی‌کنند، از رهبری آن کناره‌گیری کرده است.

آقای فخرالدینی در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر گفت: “نمی‌دانم این همه مشکل که ارکستر ملی با آن مواجه است چه معنی دارد. اصلاً از نظر آقایان (بنیاد رودکی) ارکستر خوب چه معنی دارد که این‌گونه با آن بدرفتاری و نامهربانی می‌کنند.”

او گفت: “کار را به سمتی هدایت کردند که من دیگر میل ندارم در این مجموعه حضور داشته باشم.”

آقای فخرالدینی یک بار دیگر در سال ۱۳۸۸، پس از یازده سال از مدیریت و رهبری ارکستر ملی ایران کناره‌گیری کرده بود.

در اردیبهشت امسال علی رهبری، رهبر ارکستر سمفونیک تهران، که آن هم زیر نظر بنیاد رودکی اداره می‌شود، به دلیل اختلاف با این بنیاد کناره گیری کرد.

آقای رهبری به بی‌بی‌سی فارسی گفت که مشکل دو ارکستر سمفونیک و ملی تا زمانی که زیر نظر “شورای هنری ارکسترها” اداره شود، حل نخواهد شد.

به اعتقاد آقای رهبری، شورای هنری ارکسترها، که بنیاد رودکی آن را تشکیل داده، صلاحیت تصمیم‌گیری و نظارت بر ارکسترهای سمفونیک و ملی را ندارد و دخالت این شورا مانع از موفقیت این ارکسترها شده‌است.

بنابر اساس‌نامه شورای هنری ارکسترها به ریاست محمد سریر، این شورا اختیار بررسی، تصویب و نظارت بر حسن اجرای کلیه فعالیت‌ها و برنامه های سالانه ارکستر، انتخاب نوازندگان، رهبران، سولیست‌ها و خوانندگان، تعیین حقوق و مزایای اعضای ارکستر و همچنین تهیه و تدوین شاخص های کمی و کیفی، انتخاب و ارزیابی رهبران و سولیست‌های مهمان را بر عهده دارد.

آخرین اجرای ارکستر ملی در ایران به کنسرت جشنواره موسیقی فجر در زمستان سال گذشته بازمی‌گردد و یک بار نیز پس از نوروز ۱۳۹۵ در چین برنامه اجرا کرده بود.

ارکستر ملی ایران در سال ۱۳۷۷ به رهبری فرهاد فخرالدینی و با مشارکت وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی راه اندازی شد.

پس از آنکه در سال ۱۳۸۸ این ارکستر به بنیاد رودکی واگذار شد، آقای فخرالدینی پس از یازده سال از سمت خود استعفا کرد.

پس از گذشت شانزده ماه بلاتکلیفی در سال ۱۳۸۹ بار دیگر ارکستر ملی به سرپرستی بردیا کیارس احیا شد.

در پاییز ۱۳۹۱ گزارش شد که این ارکستر منحل شده است.

مشکلات ارکستر ملی و ارکستر سمفونیک تهران، در اواخر دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد و در پی ابراز نگرانی ناظران از فعال نبودن آنها خبرساز شد؛ هر چند مقامات وقت وزارت ارشاد تعطیل کردن آنها را تکذیب کردند و گفتند که صرفا در نظر دارند اقداماتی را برای سازماندهی اداری‌شان انجام بدهند.

احیای ارکستر ملی ایران از وعده های انتخاباتی حسن روحانی، رئیس جمهور فعلی ایران بود که در جریان تبلیغات یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری مطرح شد.

آقای روحانی گفته بود: “از اینکه ارکستر سمفونیک و ارکستر ملی به تعطیلی کشیده شده است، بسیار متاسفم و حتما این دولت در همین ماه‌های آینده آنها را احیا خواهد کرد.”

صدای امید: مشاور رییس‌جمهور با انتقاد از ممنوعیت برگزاری کنسرت در مشهد گفت:‌ جهت‌گیری کشور مبتنی بر قانون و حرکت بر مبنای سیاست عالی نظام است و هر حرکتی، خارج از آن باید تبدیل به قانون شود.

سیدرضا صالحی‌امیری (مشاور رییس جمهور) در گفت‌و‌گو ایلنا، در واکنش به ممنوعیت برگزاری کنسرت در مشهد و همچنین اظهارات وزیر ارشاد در این باره، گفت: وزیر ارشاد شخصیت آشنا به مبانی علمی و فقهی هستند و آن چیزی که از جانب ایشان مطرح شد، برداشت اشتباه رسانه‌ها بوده است. ایشان تاکید بر اجرای قانون داشتند.

مشاور رییس جمهور با تاکید بر اینکه در خصوص ممنوعیت برگزاری کنسرت در مشهد باید بحث ویژه‌ای دنبال شود، اظهار داشت:‌ تصمیم قطعی در این رابطه را شخص رییس جمهور گرفتند که در صحبت‌های دو روز ایشان مطرح شد و آن این بود که در یک کشور باید یک نظام، یک قانون و یک سیستم داشته باشیم.

صالحی امیری با بیان این مطلب که کسی نباید در هر گوشه از کشور برای خودش قانون محلی وضع کند، تصریح کرد: جهت‌گیری کشور مبتنی بر قانون و حرکت بر مبنای سیاست عالی نظام است و هر حرکتی، خارج از آن باید تبدیل به قانون شود.

وی درباره اینکه وزیر ارشاد گفته است به نظر آیت الله علم‌الهدی در ارتباط با ممنوعیت برگزاری کنسرت احترام می‌گذاریم و کنسرتی برگزار نمی‌شود؟ خاطرنشان‌کرد: اساسا عقب‌نشینی از سوی وزیر ارشاد صورت نگرفته و این برداشت و تفسیر رسانه‌ها از صحبت‌های وی بوده است.

روز گذشته صالحی امیری در جلسه شورای اداری شهرستان تهران در ارتباط با ممنوعیت برگزاری کنسرت‌ها، خطاب به مخالفان برگزاری کنسرت‌ها گفته بود‌؛ اگر به جوان‌ها نشاط ندهیم؛ نتیجه‌اش اعتیاد، طلاق، خشونت و فرار در جامعه می‌شود و چه کسی پاسخگوی این مسائل خواهد بود؟

پویش: آیا آقایان اساسا رادیو تلویزیون گوش می‌کنند؟! آیا این ترانه‌هایی که پخش می‌شود مورد تأییدشان است؟ این‌ قطعات حلالند و فقط کنسرتی که در آن فرهنگ ایرانی و شعر حافظ و مولانا رواج داده شود، حرام است؟!
مدیرعامل خانه موسیقی از ارسال نامه ای به رهبری خبر داد.

به گزارش روزنامه شرق، مدیرعامل خانه موسیقی گفت: “در نامه‌ای به مقام معظم رهبری به‌عنوان عالی‌ترین مقام کشور درخواستمان را مطرح کردیم، برای اینکه الان متأسفانه این مسئله درواقع دعوایی بین قوا شده و طبیعی است که مقام معظم رهبری به دلیل اینکه فرمایششان فصل‌الخطاب است باید به این مسئله رسیدگی کنند و امیدوارم این مسئله ختم به خیر شود و دیگر شاهد این مسائل تلخ نباشیم».

حمیدرضا نوربخش مدیرعامل خانه موسیقی عصر ۳۰ مرداد در نشست ماهانه خانه موسیقی درباره لغو کنسرت‌ها در خراسان گفت: “موسیقی‌دانان بزرگی در خطه خراسان داریم و داشتیم. مگر می‌شود برای این خطه این‌طور تعیین‌تکلیف کرد؟”

وی افزود:”انتظار داریم وزیر محترم ارشاد و شخص آقای رئیس‌جمهور هم پای این قضیه بایستند. تا الان هم مواضع خوبی داشته‌اند و امیدوارم در مورد شهر مشهد هم همان اصرار صورت بگیرد. زیرا به نظر من وجهی ندارد که بگوییم از مشهد می‌گذریم و در شهر‌های دیگر باید موسیقی باشد”.

مدیرعامل خانه موسیقی همچنین تأکید کرد: «امیدواریم این مشکلات از سر راه جامعه فرهنگی کنار بروند البته ما داریم در خانه موسیقی پیگیری می‌کنیم”.

این در حالی است که فرزاد طالبی، مدیرکل دفتر موسیقی وزارت ارشاد، از پاسخ به این پرسش که با توجه به اظهارنظر ائمه شش شهر دیگر در راستای ممانعت از برگزاری کنسرت‌، موضع وزارت ارشاد چیست، سر باز زد.

اما حسام‌الدین سراج، خواننده که خود تجربه لغو کنسرت را در سال‌های فعالیتش داشته، در این‌باره گفت: «بر آستانه میخانه‌ گر سری بینی/ مزن به پای که معلوم نیست نیت او». قضاوت درباره آدم‌ها و نیتشان مذموم است چون بسیاری افراد هستند که در پیشگاه خداوند مقام بالایی دارند، ولی دیگران مطلع نیستند. برای اطلاع، برخی موسیقی‌دانان قدیم و جدید در زمینه موسیقی مقامی و سنتی با وضو ساز به دست می‌گرفتند. متأسفانه در زمینه موسیقی، اجماعی بین علمای دینی وجود ندارد. بعضی فقها آن را حلال می‌دانند و بعضی حرام. بحثی که اخیرا حول موضوع جلوگیری از برگزاری کنسرت‌ها در گرفته، چند سؤال را برایم ایجاد می‌کند.؛ یکی اینکه آیا در کشور ما متولیان فرهنگ و هنر ائمه جمعه هستند؟ یا وزارت ارشاد؟ این سؤال مهمی است و سؤال بعدی این است که از بدو انقلاب تاکنون، نشان‌ندادن ساز در صداوسیما و طرد موزیسین‌ها به انحا مختلف چه ماحصلی داشته؟ با این عمل، به پیشرفت فرهنگی رسیدیم یا فضایی مغشوش در فرهنگ و هنر کشور ایجاد کردیم؟

آیا آقایان اساسا رادیو تلویزیون گوش می‌کنند؟! آیا این ترانه‌هایی که پخش می‌شود مورد تأییدشان است؟ این‌ قطعات حلالند و فقط کنسرتی که در آن فرهنگ ایرانی و شعر حافظ و مولانا رواج داده شود، حرام است؟! اگر یک‌بار مشکل موسیقی را حل کنند بهتر از آن است که دائما آن را دفع کنند. در این سال‌ها موسیقی بیشتر برای مناسبت‌‌ها استفاده شده و درواقع به سود مناسبات مصادره شده است و کسانی هم که می‌خواهند از موسیقی استفاده خاص کنند همین راه را در پیش می‌گیرند و برای تأیید اثر خود پوششی برای آن درست می‌کنند. به‌هرحال اگر موسیقی جزء نیازهای فرهنگی ماست و قاعدتا با اشعار بزرگان عرفان مشرق‌زمین مثل مولانا، سعدی، حافظ، بیدل و صائب درمی‌آمیزد، بی‌شک مورد تأیید دینی که ما می‌شناسیم هم هست.

موسیقی حقیقی و متعالی در راستای آموزه‌ها و معرفت اسلام است و بهتر این است که با نگرش معرفتی با آن مواجه شوند. اغتشاش امروز فضای موسیقی حاصل قضاوت‌های سوء سال‌های پیشین است». درحالی‌که وزیر ارشاد نیز در روزهای گذشته از حرف‌های امام‌جمعه مشهد تبعیت کرده، روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله دیروز خود با تیتر «دولت رودربایستی» به نقد او پرداخت: «خبر عقب‌نشینی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در برابر خواست امام‌جمعه مشهد در مورد برگزارنشدن کنسرت در این شهر با اینکه هفته گذشته در رسانه‌ها منتشر شد، هنوز در قالب اظهارنظر، اعتراض و درخواست‌های جدید ادامه دارد.

این گستردگی بازتاب‌ها و واکنش‌ها به معنی اهمیت موضوع نیست بلکه به این دلیل است که همه احساس می‌کنند در ضوابط مدیریتی کشور جابه‌جایی‌هایی صورت گرفته و اداره امور به‌جای آنکه براساس معیارهای شرعی و قانونی صورت بگیرد، تابع سلایق و تعارفات شده است؛ وضعیتی که اگر ادامه یابد، کشور را از مدار ضابطه‌مندی خارج می‌کند و به نوعی هرج‌ومرج می‌کشاند». از سوی دیگر محسن غرویان، از استادان حوزه علمیه، در مورد لغو کنسرت در شهر مشهد گفت: «این سخنان مبنای فقهی ندارد. نمی‌شود گفت دودوتا در مشهد می‌شود چهارتا، در شیراز می‌شود پنج‌تا. اگر کنسرت و موسیقی از نظر شرعی و فقهی مجاز است، در هر شهری حلال است. حلال و حرام خدا که استانی نیست». بااین‌اوصاف باید منتظر ماند و دید نهایتا کلاف سردرگم ممانعت از برگزاری کنسرت‌ها به دست نهادی باز می‌شود یا این قفل نیز همچنان بی‌کلید خواهد ماند؟

رادیوفردا: حسین علیزاده موسیقیدان برجسته ایرانی می‌گوید: هیچ مقامی اجازه ندارد به هنرمندان موسیقی ایران توهین کند اما مسئله این است که اگر کسی جواب این توهین‌ها را بدهد جایش گوشه زندان است.

به گزارش خبرگزاری ایسنا، آقای علیزاده روز سه‌شنبه اول دی‌ماه در نشست خبری گروه «هم آوایان» در تالار وحدت تهران افزود: «اگر قانون بگوید هیچ موسیقیدانی نباید از خانه‌اش بیرون بیاید، حرفی نیست؛ اما حالا درباره موسیقی که یک عنصر فرهنگی است و در جهان تاریخچه دیرینه دارد، ‌به‌ راحتی تصمیم گرفته می‌شود».

این هنرمند موسیقی شهریور پارسال نیز با ابراز نارضایتی از وضعیت صدور مجوز برنامه‌های موسیقی گفته بود که مفهوم واژه ارشاد از نظر او چیزی جز «ممیزی» نیست.

وی تاکید کرده بود: «بخش زیادی از انرژی و نیروی ما برای بودن موسیقی صرف می‌‎شود که این جنگ سال‎هاست ادامه دارد. مفهوم واژه ارشاد از نظر من چیزی جز ممیزی نیست. هنرمند باید خودش مردم را ارشاد کند و نیازی به اداره ارشاد ندارد».

آقای علیزاده در سخنان روز سه‌شنبه‌اش درباره اجرای تور جدید کنسرت خود در شهرهای کوچک گفت: «فکر کردم، تصمیمی که مبنی بر اجرای کنسرت در شهرستان‌های کوچک گرفتیم، چقدر جالب بود. البته خیلی‌ها هم تعجب کردند که با وجود مشکلات، ما این کار را انجام می‌دهیم. مشکلاتی که کلید آقای روحانی هم نتوانست آن‌ها را حل کند».

وی افزود: «خیلی وقت‌ها در جراید می‌بینم و می‌خوانم، افرادی هستند که در گوشه و کنار این مملکت، پرچم موسیقی را برافراشته‌اند و ما باید قدر آن‌ها را بدانیم».

این سخنان آقای علیزاده در حالی بیان شد که پیشتر احمد خاتمی امام جمعه تهران در نماز جمعه روز بیستم آذر ماه گفته بود: «هر جریانی که بخواهد دینداری مردم را کم کند مانند برگزاری کنسرت‌های موسیقی، جریان نفوذ است، نباید بیت‌المال خرج کنسرت‌های غفلت‌آور از خدا شود».

امام جمعه تهران صریحا مخالفت خود را با برگزاری کنسرت‌ها در کشور اعلام کرده و گفته بود نباید از بودجه بیت المال صرف برگزاری کنسرت‌ها شود.

هشتم آذرماه، اجرای کنسرت ارکستر سمفونیک به رهبری علی رهبری از سوی مقاماتی که نام آن‌ها برده نشده است به دلیل حضور زنان در اجرای این ارکستر لغو شده بود.

پس از روی کار آمدن دولت حسن روحانی، لغو کنسرت‌های موسیقی بار‌ها خبرساز شده‌ است و در همین حال پیروز ارجمند، مدیرکل پیشین دفتر موسیقی، ۱۳ تیر ماه امسال و یک روز پیش از استعفای خود خبر داده بود که در سال گذشته ۲۱ کنسرت لغو شده‌ است.

سال گذشته هم از نوازندگی زنان در گروه موسیقی «عرفان» در کنسرتی در اصفهان جلوگیری شد که این امر به لغو کنسرت انجامید.

همچنین برخی از کنسرت‌ها به‌دلیل آنچه «عدم رعایت طرح تفکیک جنسیتی» خوانده شده، لغو شدند.