اخبار

رادیوفرانسه: باب کروکر، سناتور جمهوری‌خواه آمریکا، در گفتگو با یک شبکه خبری گفته است: دونالد ترامپ در ماه مه خروج آمریکا از توافق جامع اتمی با ایران را اعلام خواهد کرد.

باب کروکر در مصاحبه با شبکه تلویزیونی آمریکایی سی بی اسف با بیان اینکه آینده توافق اتمی با ایران طی دو ماه آینده مشخص خواهد شد، در عین حال تاکید کرد که به نظر من رییس جمهوری آمریکا این توافق را تمدید نخواهد کرد.

بدنبال برقراری توافق جامع اتمی میان ایران و کشورهای قدرتمند جهان، رییس جمهوری آمریکا باید هر شش ماه یکبار موافقت خود را با تمدید این توافق اعلام نماید. اما دونالد ترامپ، بارها توافق اتمی با ایران را مورد انتقاد قرار داده و تهدید کرده است که از این توافق خارج خواهد شد.

این سناتور جمهوری‌خواه تصریح کرد: اگر همتایان اروپایی ما پیشنهادات دیگری ارائه نکنند، بدون شک رییس جمهوری از توافق اتمی خارج خواهد شد.

سناتور باب کروکر، با اشاره به رایزنی‌های رهبران اروپایی در قبال ادامه توافق جامع اتمی با ایران، تاکید کرد: در عین حال من بر این باور هستم که خروج آمریکا از توافق اتمی در راستای خواسته‌های شرکای اروپایی ما نباشد.

بدنبال تهدیدهای دونالد ترامپ مبنی بر خروج امریکا از توافق جامع اتمی با ایران، کشورهای آلمان، فرانسه و بریتانیا، سه کشور اروپایی امضاکننده توافق اتمی با ایران، به رییس‌جمهوری آمریکا پیشنهاد دادند تا در قبال وضع تحریم‌های جدید علیه ایران، آمریکا از این توافق خارج نشود.

الف: محمدعلی پورمختار که در مجلس نهم رئیس کمیسیون اصل 90 بود و در مجلس دهم با توصیه علی لاریجانی راهی کمیسیون حقوقی و قضایی شد ناگفته های زیادی از بررسی پرونده ها در کمیسیون اصل 90 داشت. او حتی از تهدیدهایی که شده بود سخن گفت و تعریف کرد که در جریان بررسی ها، برخی به او می گفتند مراقب باش زمانی با کامیون تصادف نکنی.

محمدعلی پورمختار در گفت‌وگو با خبرآنلاین از تهدیدها بر سر رسیدگی به پرونده‌های تخلف در کمیسیون اصل نوه روایت کرد. او همچنین علت مماشات با احمدی‌تژاد را تلاش نظام برای حفظ او معرفی کرد.

آنچه در ادامه می خوانید مشروح این گفت و گو است:

آقای پورمختار! شما در مجلس نهم که دور اول حضورتان در مجلس هم بود در راس یک کمیسیون حساس قرار گرفتید و به شدت هم عملکردتان حساسیت برانگیز بودید، کمیسیون اصل نود بخاطر ماهیت فعالیست کمیسیونی است که در هر صورت شما را در معرض یک سری فشارها و لابی های پشت پرده قرار می داد، حتی شما در این دوره هم گفتید که توصیه شده بودید برای حفظ جانتان دیگر به این کمیسیون نروید. شما باید خیلی خوب اینها را لمس کرده باشید. چقدر تحت فشار قرار می گرفتید یا پیشنهاد مالی یا سمت بالاتر به شما می دادند، درباره پرونده هایی که بسیاری شان با اسم چهره هایی از جمله رئیس جمهور سابق گره خورده بود؟

خوشبختانه هیچ گیری نداشتم و ندارم. چون خوشبختانه من این بداخلاقی ها را دیدم و می بینم و چه رقبای انتخاباتی و چه اشخاصی که باید پیگیری می کردیم در جهت مفاسدی که مرتکب شدند یا رفتارهای سیاسی غیرمنظم و خارج از سیاست های اصولی کشور و نظام داشتند، طبیعتا آنها هم برمی گردند به شما تنه می زنند و سعی می کنند شما را ساکت کنند یا از میدان به در ببرند، آن هم با رو کردن مثلا بعضی از رفتارهایی که غیرمنطقی بوده یا جامعه نمی پسندد یا خلاف بوده. خب من خوشبختانه در این حوزه خودداری و خویشتن داری کردم و گزکی در اختیار هیچ کس نیست که بخواهد چیزی را رو کند و الان هم همین است. گرچه در کمیسیون اصل نود نیستم ولی همان رفتارهای دوره گذشته را دارم، برهمین مبنا هیچ نگرانی ندارم، قاطعانه کار را دنبال می کنم و خیالم هم راحت است. در عین حال فشارها هم وجود دارد، آن دوره خیلی بیشتر بود، چون برآیند اقدامات کمیسیون هم به خود من برمی گشت، مضافا اینکه عمده کارهایی که در کمیسیون صورت می گرفت خودم پیشگام و پیگیر بودم، برهمین اساس تهدیدها، فشارهای مختلف، گزارش های نادرست علیه من به مراجع مختلف می دادند، امثال شورای نگهبان و مجلس و دستگاههای دیگر برای اینکه بتوانند ذهنیت منفی درست کنند.

مصداقی می گویید؟

نمی خواهم اسم ببرم.

مثلا در پرونده آقای احمدی نژاد چقدر تحت فشار بودید؟ چون پرونده در دوره شما به جایی رسید.

فی المجموع همه اینها بود و در بخش های مختلف هم مطرح و دنبال می شد و ادامه دار هم بود. مهمتر از همه اینها من که به هیچ وجه اهل ترس نیستم و این در وجود من است و فکر کنم ناشی از حضور من در سن 18سالگی در جبهه های جنگ است که از روزهای اول جنگ پیشگام بودم و تا آخرین روزها هم آنجا بودم و به همین مناسبت هیچوقت نترسیدم و همان هم روحیه این چنینی در این کسوت هم برای من ساخته. برای همین نگران نبودم که من را بزنند، بکشند، شهید کنند…

در این حد هم تهدید شده بودید؟

بالاخره خیلی ها به من غیرمستقیم می گفتند مواظب باش که در رفت و آمد یک باره یک کامیون از رویت رد نشود. چون من تا امروز هم، راننده نگرفتم و تنها رفتم و تنها آمدم و از این جهت هم نگران این موضوعات نیستم ولی رفتارهایی که وجود داشته و الان هم وجود دارد، موجب شده که نمایندگان هم یک مقدار نتوانند آزادانه وظیفه شان را انجام دهند، اینها یکی از دلایل کاهش کارایی مجلس به شمار می رود. غیر از آن بخشی که ممکن است نخواهند نظارت یا پیگیری و برخوردی کنند یا براساس رفاقت یا براساس نیاز، نه نیاز شخصی که نیاز منطقه.

متاسفانه مجموعه نمایندگان شهرستان ها دچار مصیبت و بلیه ای هستیم و آن اینکه باید در منطقه کار اجرایی کنیم از حل مشکلات شخصی تا مشکلات عمومی از آب و برق و گاز و آسفالت و بهسازی و ایجاد اشتغال و توقع اینکه کارخانه بسازیم یا پاساژ بسازیم و … فلذا مجبوریم با دستگاههای اجرایی تعامل داشته باشیم. این را به تجربه می گویم، الان هم شاهدش هستیم، هر جا که نقد، پیگیری، تحقیق و تفحص یا سوالی بوده از آن سو هم عکس العمل در محدودسازی این کار بوده. راه حل و راهکارش این است نمایندگان برای اینکه به وظایف اصلی و اصولی خودشان بپردازند و مخصوصا در حوزه نظارت که خیلی ضعیف الان عمل می کنند، این است که از قید و بندها خارج شوند و یک راهکار اصلی استانی شدن است. اگر استانی شود که امیدوارم ظرف یکی دو سال آیینده که انتخابات بعدی هست ما بتوانیم این کار را انجام بدهیم، بار عمده ای از این موضوع از دوش نمایندگان برداشته می شود،

مسوولان اجرایی خودشان باید پاسخ بدهند و پیگیر باشند و مجلس و نمایندگان بتوانند با تحقیق و پژوهش قوانین درست و کارآمدی را تصویب کنند و هم اینکه نظارت درستی داشته باشند که مشمول تحریم نشوند.

یعنی شما امیدوار هستید که به سمت انتخابات استانی پیش برویم. برخی معتقدند بهترین حالت این است که ما به سمت یک مجلس راهبردی پیش برویم چرا که الان مجلس آنقدر درگیر مسائل منطقه ای است نمی تواند به مسائل کلان برسد. یعنی به جای استانی شدن، چیزی شبیه مجلس سنای پیش از انقلاب ایجاد کنیم؟

دیدگاههای مختلفی وجود دارد. این دیدگاه را هم در نماینده ها می بینیم ولی من اعتقاد دارم می توانیم بدون اینکه نیاز به اصلاح قانون اساسی داشته باشیم که بخواهیم مجلس دومی را تاسیس کنیم، از ظرفیت شوراها باید استفاده کنیم. ما می توانیم شوراهای استان ها و شهرستان ها را به مجالس محلی تبدیل کنیم. آنها اختیارات بیشتری داشته باشند کما اینکه در قانون اساسی چنین اختیاری داده شده که مصوبات شوراها، باید توسط استاندار و فرماندار و مدیران اجرا شود. این ظرفیت بالایی است ولی شوراها به لحاظ اینکه مسائل حاشیه ای در این 4دوره بر آنها عارض شده و ضعف رفتاری که داشتند و ضعف تصمیم گیری ها، یک مقدار کنار زده شده اند و این ناخواسته اتفاق افتاده. کسی هدف نداشته آنها را کنار بگذارد ولی رفتارهای خودشان باعث شده اعتماد نسبت به شوراها کاهش پیدا کند. اگر ما شوراها را تقویت کنیم و تبدیل به مجالس محلی و استانی شود و کار قانونگذاری هم داشته باشند، منتهی نه قانون گذاری مصطلح، بلکه برای حل مشکلات استان و شهرستان، می تواند جایگزین کارهای ما نماینده ها شود که الان گرفتار آن هستیم. این نزدیک ترین راه است.

آقای پورمختار! سال 88 که خیلی از اصولگراها پشت آقای احمدی نژاد بودند شما جایی گفته اید که به ایشان رای ندادید، این یعنی به آقای رضایی خیلی اعتقاد داشتید یا اعتقادی به احمدی نژاد نداشتید؟

من به لحاظ شناختی که از محسن رضایی داشتم ایشان را یک آدم استراتژیست و دارای تفکر می دانم و برهمان مبنا اعتقاد دارم که اگر ایشان رئیس جمهور می شد نه به لحاظ تعصب نظامی گری و پاسداری، بلکه به خاطر شخصیت خودش، با همین نگاه به ایشان رای دادم و روی همین اساس ولی خب دیدگاهی که وجود دارد و بعضا هم رسانه ها این را تشدید می کنند و گسترش می دهند که نظامی ها نباید رئیس جمهور شوند، من اعتقاد دارم که اگر یک نظامی رئیس جمهور شود حتما می تواند کشور را از مشکلات نجات بدهد.

یعنی باید منتظر باشیم یک نظامی رئیس جمهور شود؟

انشالله.

واقعا احمدی نژاد چقدر برای نظام هزینه ساز شد؟

هزینه های احمدی نژاد بیشتر از دو سال دوم دوره آخر ریاست جمهوری اش شروع شد.

البته این توجیه برخی اصولگراهاست چون خیلی ها می گویند احمدی نژاد در استانداری و شهرداری هم همین بوده؟

من خودم تا زمانی که ایشان شهردار شد، شناختی از او نداشتم. رفتارهایش در شهرداری به اینکه با مردم و کنار مردم باشد، به جای اینکه در صف اول نماز جمعه تهران بنشیند در میان مردم بود، روحیه اش این بود و باعث شد مردم به او گرایش پیدا کنند ولی از لحاظ سیاسی و رفتاری در همین دو سال آخر ایشان به انحراف رفت و خیلی از اصولگراهایی که از او حمایت کرده بودند جدا شدند. کسانی که در کنارش ماندند با این نگاه بود که ایشان را حفظ کنند. با بعضی که صحبت می کردم می گفتند ما باید کنارش باشیم اجازه ندهیم منحرفین ایشان را از راه به در ببرند و بیشتر خرابش کنند.

نتیجه ای هم داشت؟

نه. آنها نتوانستند این کار را بکنند و احمدی نژاد الان یک راه کاملا انحرافی را طی می کند.

اینکه شما می گویید نه دور اول و نه دور دوم به او رای ندادید یعنی مطابق صحبت آقای فیروزآبادی به باطنش پی برده بودید؟

نه.

آقای فیروزآبادی می گویند ما بعدها به باطن ایشان پی بردیم.

ایشان هم درست گفته. ما همیشه به ظاهر، رفتارها، صحبت ها، اعمال نگاه می کنیم. ما که از باطن کسی خبر نداریم و مسوول نیستیم، برهمین اساس ظاهر افراد ما را به این سمت می برد که حمایت کنیم یا نکنیم.نه ایشان بلکه هر رئیس جمهوری. آقای روحانی هم خارج از این بحث نیست. ما که از باطن ایشان خبر نداریم. کسی که به او رای داده که خبر ندارد. شما از باطن من خبر ندارید ولی همین رفتار و حرف و صحبت من نشان دهنده بخشی از آن مکنونات قلبی من است ولی یک وقتی ظاهرسازی ممکن است بکنم. من معتقدم احمدی نژاد ظاهرسازی نداشت بلکه در همین دو سال آخر توسط بعضی از عواملی که در کنارش بودند اغوا شد و ایشان را منحرف کردند.

یعنی بقایی و مشایی منحرفش کردند؟

من اسم نمی آورم.

خب چرا نظام با احمدی نژادی که منحرف شده مماشات می کند؟

خیلی ها این سوال را می پرسند اگر سوال هم نکنند من در سخنرانی ها به آن اشاره می کنم. دیدگاه نظام، مخصوصا شخص مقام معظم رهبری جذب حداکثری است. بارها و بارها این را اعلام کردند و حفظ افراد و شخصیت ها در دایره نظام است و جلوگیری از سر خوردن آنها به سمت دشمنان. پس برداشت خود من این است که وقتی مقام معظم رهبری ایشان را عضو مجمع تشخیص می کند، می خواهد او را حفظ کند. یعنی این یک پیام به خود او هم هست که تو عضو مجمع هستی و در این چارچوب باید رفتارهایت را تنظیم کنی. وقتی فعلا با او برخورد نمی شود باز هم برای حفظ او است، کمااینکه با خیلی ها هم همین رفتار صورت گرفته.

یعنی نظام از احمدی نژاد نمی ترسد؟

احمدی نژاد چیزی نیست که کسی بخواهد از او بترسد.

آقای پورمختار! یکشنبه سیاه هر چقدر هم بگوییم آقای لاریجانی توانست خوب آن جلسه مجلس اداره کند ولی در نهایت یکشنبه سیاه و یک اتفاق خیلی بد در نظام بود. احمدی نژاد می تواند چنین مانورهایی دوباره در نظام بدهد؟

ممکن است نسبت به بعضی از افراد اطلاعاتی داشته باشد ولی این اطلاعات شما مطمئن باشید اگر هم افشا شود تاثیری در اصل نظام ندارد. ممکن است نسبت به بعضی افراد ذهنیت هایی را به وجود بیاورد. منتهی اساس و پایه نظام ما رهبری و ولایتش است که دوست و دشمن از او تعریف می کنند که کاملا سالم، ساده زیست و بدون هیچگونه نکته منفی یا نقطه ضعفی است. مردم هم رهبری را قبول دارند و هر وقت تقاضایی از مردم کرده و خواسته ای داشته مردم پای کار آمدند. حالا مثلا از من چیزی بگوید یا از فلان مسوول بگوید، مردم او را طرد می کنند به این سمت نمی روند که اصل نظام را تغییر دهند.

مردم می گویند شورای نگهبان در تایید صلاحیت او اشتباه کرده….

شورای نگهبان حکم به ظاهر کرده. رفتارهای ایشان در 6سال اول تحسین برانگیز بود. تقابل با دشمنان، مقاومت، روحیه خدمت، روحیه جهادی، حضور در استان ها، وزرایش را دیوانه کرده بود. بعضی ها با آن که دعوت شده بودند برای دور دوم نیامدند چون می گفتند ما نمی توانیم پا به پای ایشان کار کنیم. 4ساعت بیشترنمی خوابید، بارها و بارها به خاطر خستگی زیر سرم رفت تا حدی که خود مقام معظم رهبری به او تذکر می داد که بیشتر مراقبت کن. آن احمدی نژاد مورد تایید شورای نگهبان در 88 هم بود ولی احمدی نژاد به اعتقاد من از سال 90 منحرف شد.

خب این انحراف یک باره که به وجود نمی آید؟

چرا نیاید؟ اعتقاد کسی را کسی بدزدد، بعد بگوید من 24 میلیون رای دارم، با امام زمان ارتباط دارم و وقتی با امام زمان ارتباط دارم چه نیازی به ولایت فقیه و روحانیت دارم؟

توهم نماینده امام زمان بودن را بعضی از روحانیت اصولگرا در ایشان ایجاد کردند.

من بعید می دانم و نشنیدم که کسی چنین چیزی گفته باشد.

از تریبون نماز جمعه گفتند اطاعت از احمدی نژاد اطاعت از خداست.

درباره آقای هاشمی می گفتند.

آن که شعار مردم بود.

آنجا هم از تریبون نماز جمعه گفتند.

اینکه شما می گویید اغوا شد، شاید واقعا اینطور نبوده و آنقدر حامیانش او را بالا بردند که به آن درجه از خودشیفتگی و توهم سیاسی رسید.

همین شد دیگر. بالاخره یک تعدادی دور و اطراف آدم هستند که مدام در آتش این جهنمی که در درون انسان است که خودشیفتگی و نفس است می دمند. لذا انسان خودش باید هشیار باشد که ببیند واقعیت چیست.

پرونده های احمدی نژاد در اصل 90 چطور شروع شد و به کجا رسید؟

قبل از اینکه به این بپردازم مقایسه ای با بعضی دیگر بکنم، برادر آقای احمدی نژاد که فوت کردند رئیس بازرسی اش بود و بعدا از او جدا شد. روابط خانوادگی و برادری اش را به هم زد. شما برو در زندگیش ببین چه دارد؟ در این دو سال آخر زندگی اش داخل خانه افتاده بود و هیچ کس هم سراغش را نمی گرفت.

چه زمانی کمیسیون اصل 90 به پرونده های احمدی نژاد ورود کرد؟ شما خودتان پیشقدم بودید؟

بله.

یک سری پرونده های بقایی بود و یک سری هم برای خود احمدی نژاد.

اینها سه مورد بود.

از چه زمانی فکر کردید باید کمیسیون اصل 90 روی یک سری از رفتارهای احمدی نژاد و اطرافیانش زوم کنید؟

همان دو سال آخر گزارشاتی از بعضی از تخلفات می آمد. نه تخلفات خودش بلکه کسانی که دور و برش بودند و بر همان مبنا اینها را پیگیری می کردیم و به سازمان بازرسی ارجاع می دادیم، بخش هایی که تکمیل می شد به قوه قضاییه می فرستادیم. درباره خود ایشان هم این سه پرونده ای که مفتوح شد و به قوه قضاییه فرستادیم در همین دو سال آخر مسوولیت ایشان بود.

هنوز به سرانجامی هم نرسیده؟

نمی دانم چه شده. چند جلسه غیرعلنی هم در قوه قضاییه تشکیل شد ولی ایشان نیامد. گرچه نمایندگانی از مجلس شرکت می کردند ولی ما از سرانجامش خبر نداریم.

*در آن پرونده ها تحت فشار نبودید؟

می دانستند که من گوش به حرف کسی نمی دهم.

*مثلا آن زمانی که گفتند آقای رحیمی بین نماینده ها سکه یا کارت هدیه پخش کرد، چقدر به خاطر این موضوع پرونده ای از احمدی نژاد در کمیسیون اصل 90 بود؟ به خودتان درباره این قضیه پیشنهادی شد؟

نه در این قضایا هیچ پیشنهادی نبود که بخواهند و ما پیگیری نکنیم.

اخیرا آقای کدخدایی از واژه مهندسی انتخابات استفاده کردند و کنایه زدند که احمدی نژاد دنبال مهندسی انتخابات بوده است و …

مهندسی انتخابات این است که شما صفر تا صد کار را طرح و برنامه داشته باشی، قدم به قدم و مرحله به مرحله؛ بگویی این آقا باید نماینده مجلس یا رئیس جمهور شود. در صورتی که چنین چیزی نبود. اگر احمدی نژاد گفته شما زود تایید کنید که مهندسی انتخابات نیست.

احمدی نژاد معتقد است شورای نگهبان مهندسی انتخابات می کند. اگر در سال 88 دو نفر چنین حرفی زدند الان احمدی نژاد هم همان حرف ها را می گوید.

آنها گفتند در انتخابات تقلب شده و البته اعتراض به حقی هم درباره دخالت بعضی از اعضای شورای نگهبان و سخنرانی برای احمدی نژاد داشتند. از جمله آقای الهام که در مصلی برای احمدی نژاد سخنرانی کرد. این یک تخلف آشکار بود و نباید این کار را می کرد. چون بالاخره شورای نگهبان در مقام و مسوولیت قضاوت است لذا کسی که طرفدار باشد معلوم است که هر مساله ای که پیش بیاید نمی تواند خیلی قضاوت بی طرف داشته باشد بنابراین من اعتقاد ندارم که مهندسی می کند که چه کسی رای می آورد یا نمی آورد. روی همین مبنا اگر امروز احمدی نژاد می گوید که مهندسی شده که من نیایم این خیلی روشن است و نیاز به مهندسی ندارد. ایشان از حرف رهبری خارج شد. رهبری گفتند شرکت نکن، بعد نامه نوشت که من شرکت نمی کنم و بعد گفت نظر من امروز عوض شده، خب معلوم بود شورای نگهبان باید او را رد می کرد. اگر ایشان گوش می کرد در دوره بعد می توانست شرکت کند. مثل دیگری که اگر آن رفتارها را نمی کرد چه بسا الان رئیس جمهور بود به جای در حصر بودن.

احمدی نژاد به حصر نمی رسد؟

امام همیشه یک جمله می فرمود که ما با کسی عقد اخوت نبستیم. لذا کسی فکر نکند که رئیس جمهور بوده یا نزدیک رهبری بوده پس هر کاری می تواند انجام بدهد. احمدی نژاد هم باید به هوش باشد و توجه داشته باشد که این رفتارها نه مورد پسند و رضایت مقام معظم رهبری است و نه مردم رضایت دارند. البته یک تعدادی او را تشویق می کنند و دورش کف می زنند و االله اکبر می گویند. اینها همان چهل، پنجاه نفری هستند که هستند. ایشان باید توبه کند.

در برخی جلسات مجمع آقای احمدی نژاد غیبت داشتند الان یک احتمالی وجود دارد که می خواهند او را کنار بگذارند.

احمدی نژاد که می رود یا نمی رود بالاخره همینطوری است. روی همین اساس در دوره قبل زمان مرحوم آقای هاشمی چون با ایشان زاویه جدی داشت خیلی کم شرکت می کرد. اگر هم می آمد ساکت یک گوشه می نشست و حرفی هم نمی زد. الان شرایط فرق می کند و بیشتر شرکت می کند.

یعنی الان احساس نزدیکی به آیت الله هاشمی شاهرودی دارد؟

تقریبا. برای اینکه اعضای حقیقی مجمع را خود مقام معظم رهبری تعیین می کند پس کسی نمی تواند بگوید چه کسی صلاحیت دارد یا چه کسی باید کنار برود. اگر یک زمانی مصلحت ایجاب بکند و بحث توجه به عدم عقد اخوت حتما موجب این خواهد شد که یک تصمیم از سوی مقام معظم رهبری گرفته شود.

الان مجلس طرح اعاده اموال مسوولین بعد از 40 سال را مطرح می کند. شما خودتان حاضر هستید این کار را انجام دهید؟

بله.

خب همین الان لیست اموالتان را به ما بگویید.

بنا باشد بدهم می دهم هیچ مشکلی ندارم.

چقدر این امکان هست که برای مسوولان 40 سال اموال را بررسی کنند و مثلا یک مقداری را پس بگیرند؟

بالاخره این در طرح هست اینکه چقدر اجرایش ممکن باشد یا نباشد اما و اگر وجود دارد ولی من اعتقاد دارم این بیشتر به سال های اخیر می تواند برگردد نه 40 سال پیش. اینکه سی سال یا 25 سال پیش یک نفر وزیر یا نماینده بوده و بعد رفته پی کار اقتصادی…

عصر ایران: مازیار آقازاده – رییس جمهوری آمریکا دیروز با یک وزیر خارجه “سرمایه دار و اقتصادی” وداع کرد و یک وزیر خارجه ” خشن ” را به جای او گمارد. هر دو وزیر امور خارجه کابینه ترامپ در یک مساله اشتراک دارند که هر دو فاقد تجربه کار دیپلماتیک هستند اما تفاوت آنها در این است که دستکم فردی مثل “رکس تیلرسون” به واسطه سال‌ها فعالیت اقتصادی در عرصه بین‌المللی – به عنوان مدیر عامل کمپانی نفتی اکسون موبیل – تا حدودی مشق سیاست بین‌المللی کرده بود اما “مایک پمپئو” که قرار است جای او را بگیرد حتی تجربه چنین مشقی را نیز نداشته و چند دوره در کنگره و یک دوره یک ساله در سمت ریاست بزرگ‌ترین دستگاه اطلاعاتی آمریکا بوده است.

دونالد ترامپ دیروز افتخار نخستین وزیر امور خارجه برکنار شده از طریق پیام‌رسان “توییتر” را نصیب “رکس تیلرسون” وزیر امور خارجه کابینه خود کرد و این گونه به نظر می‌رسد تلافی همه اختلافات، حرف و حدیث‌ها و حواشی 14 ماه گذشته بین خود و رییس کمپانی نفتی” اکسون موبیل”را تلافی کرد.

تیلرسون به شکلی مفتضحانه از کار برکنار شد؛ تحقیری که باعث شد او دیروز به هنگام نطق کوتاهش در جمع خبرنگاران در واشنگتن نتواند آن را از واکنش‌های عصبی و چهره برافروخته خود پنهان کند.

حالا آمریکا خود را آماده آن می کند که در اقدامی کم‌سابقه و یا شاید بی‌سابقه یک سیاستمدار تندرو جنگ‌طلب فاقد سابقه کار دیپلماتیک سکان هدایت بزرگ‌ترین و مشغول ترین دستگاه دیپلماسی جهان را به دست گیرد.

“مایک پمپئو” نماینده سابق کنگره و رییس سیا در یک سال گذشته، از مدیریت مهم‌ترین دستگاه اطلاعاتی آمریکا به مدیریت بزرگ ترین دستگاه دیپلماسی جهان خواهد رسید.

مایک پمپئو

پیام انتصاب

دیدگاه‌ها و نظرات تندروانه پمپئو درباره مسایل مختلف و به ویژه درباره ضرورت “برخورد جدی و خشن با جمهوری اسلامی ایران ” بر کسی پوشیده نیست.

او قرار است مسئول دستگاه دیپلماسی آمریکا باشد در حالی که در گذشته کمتر علاقه‌ای به آزمودن مسیرهای دیپلماتیک داشته و غالبا طرفدار ایده‌های برخورد و “بزن بزن” بوده است.

پمپئو در یکی دو سال گذشته درباره ایران دو کار کم سابقه انجام داده : نخست آنکه در بحبوحه انتخابات مجلس دهم در ایران به همراه جمعی از نمایندگان کنگره با نگارش نامه ای سرگشاده ضمن ابرام بر این مساله که انتخابات در ایران غیر دموکراتیک و غیرآزاد است خواستار سفر به ایران و نظارت بر روند انجام انتخابات در این کشور شده است.

اقدام نادر دیگر او درباره ایران نگارش نامه چند ماه پیش او خطاب به “قاسم سلیمانی” فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران بوده است؛ نامه ای که ظاهرا بدون جواب مانده و حتی پمپئو خود اعتراف کرده از اینکه نامه‌اش احتمالا از سوی سلیمانی حتی باز هم نشده ناراحت نیست و او خواسته موضع آمریکا را درباره حضور ایران در عراق و سوریه به طور شفاف و بی‌واسطه به اطلاع مقامات ایران برساند.

پمپئو حتی مجاری رسمی انتقال پیام را هم کناری گذاشته و به جای ارسال نامه به مسئولان سیاسی ایران ترجیح داده یک ژنرال پرنفوذ ایرانی را مخاطب نامه قرار دهد و این گونه این پیام را نیز مخابره کند که همه کاره سیاست های منطقه ای ایران نه افرادی مثل ظریف یا روحانی بلکه نظامیانی مثل قاسم سلیمانی هستند.

این دیدگاه پمپئو و افرادی مانند او البته از دیدگاه کلی آنها درباره کشورهایی مثل ایران نشات می گیرد که معتقدند مسئولانی که با رای مردم روی کار میایند تعیین کننده نیستند.

پس از اقرار پمپئو به نگارش این نامه بسیاری از کارکنان سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) به این اقدام او انتقاد کرده و این کار رییس سیا را بی سابقه دانسته اند.

پمپئو پیش از رسیدن به منصب ریاست سیا در دوران مذاکرات هسته ای با ایران نیز یکی از مخالفان سرسخت دیپلماسی با ایران و مدافع ایده حمله به تاسیسات هسته‌ای به ایران بوده است.

او بارها در اظهارنظرها و سخنرانی‌های مختلف خود رویکرد دیپلماسی در قبال ایران را زیر سوال برده و خواستار لغو برجام و شدت عمل در قبال جمهوری اسلامی ایران با عنوان” بر هم زدن توافقی افتضاح با بزرگ ترین کشور حامی تروریسم” شده است.

حالا قرار است چنین شخصیتی در بحبوحه دو انتخاب بسیار مهم برای دستگاه دیپلماسی آمریکا سکان هدایت آن را بر عهده بگیرد.

یکی از این انتخاب‌ها درباره کره شمالی و مذاکرات احتمالی در پیش رو بین رهبران ارشد دو کشور است که هنوز مکان و زمان دقیق آن معلوم نشده است.

دولت کره شمالی اخیرا با عقب نشینی در مواضع سابق خود اعلام کرده در صورت دریافت تضمین امنیتی حاضر است با عالی‌ترین مقام آمریکا بر سر میز مذاکره نشسته و درباره خلع سلاح هسته ای مذاکره کند. قرار اولیه این است که رهبران دو کشور در ماه می -2 ماه دیگر- به صورت مستقیم مذاکره کنند.

شاید ترامپ و بسیاری از دولتمردان و طرفداران او این تغییر نگرش دولت پیونگ یانگ را به حساب خود گذاشته و مدعی شوند فشارها و تهدیدهای فزاینده ایالات متحده آمریکا در قبال کره شمالی در 14 ماه گذشته در نهایت منجر به عقب‌نشینی این کشور از موضع سابق خود شده است و بر همین منوال بر این گزینه پای فشارند که اقدام مشابه علیه جمهوری اسلامی ایران نیز جواب خواهد داد. آنها ممکن است در این اندیشه باشند که با حل شدن مساله کره شمالی فضایی به غایت عالی برای زیر سوال بردن “دیپلماسی چند جانبه بین المللی منجر به برجام” فراهم می‌شود و زمینه برای برخوردهای خشن‌تر با جمهوری اسلامی ایران بهتر از هر زمان دیگری در گذشته فراهم می‌شود.

جمهوری اسلامی ایران و “برجام” دومین انتخاب مهم دولت آمریکا در 2 ماه آینده است.

از زمان روی کار آمدن ترامپ و مشخص شدن ترکیب کابینه او این مساله مشخص بود که نگاه و روش‌های دولت ترامپ در قبال جمهوری اسلامی ایران تفاوتی 180 درجه با نگاه و روش های دولت اوباما خواهد داشت و این چنین نیز شد.

حالا با راه‌یابی پمپئو به وزارت امور خارجه، وزیری در جایگاه اجرای منویات و تصمیمات دولت ترامپ در قبال ایران خواهد نشست که خود او از دوآتشه ترین مخالفان نظام جمهوری اسلامی و خواهان در پیش گرفتن رویکرد تغییر رژیم در قبال ایران است.

شاید عده‌ای بر این باور باشند که این تغییر مساله تازه ای نیست و ایالات متحده آمریکا در طی نزدیک به 4 دهه گذشته همواره کوشیده جمهوری اسلامی ایران را تحت فشار قرار داده و هرجا مجالی یافته ضربه زده و در واقع به دنبال سیاست سرنگونی جمهوری اسلامی بوده است؛ اما به گمان راقم این سطور تفاوت این دولت با دولت‌های پیشین آمریکا در طی 4 دهه گذشته در این است:

اولا شخص اول این دولت به رغم همه روسای سابق ایالات متحده آمریکا فردی غیر قابل پیش بینی و بدون استراتژی مشخص در سیاست خارجی است و بر این منوال اتخاذ هر تصمیم و در پیش گرفتن هر اقدامی از این دولت دور از انتظار نیست.

ثانیا این دولت رسما و علنا ابایی از اقرار به مساله تغییر رژیم در ایران نداشته و ندارد و شاید این سیاست از این پس به طور رسمی تدوین شده و مورد اجرا قرار گیرد وبدون اینکه در دالان‌ها و جلسات خصوصی مقامات اطلاعاتی و نظامی و.. بر سر آن بحث شود در جلسات رسمی دیپلماتیک و در نشست‌های خبری و رسانه‌ای مورد بحث قرار گیرد.

به نظر می‌رسد روابط جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا در آستانه ورود به پرتنش‌ترین دوران خود در 4 دهه گذشته است و چنین به نظر می‌رسد صبر طرف آمریکایی با تجربه عملکردهای 4 دهه گذشته در قبال ایران به سر رسیده و در صورت تایید سنا شخصی سکان هدایت دستگاه دیپلماسی را بر عهده خواهد گرفت که زبان دیپلماتیک را دستکم در قبال ایران نمی‌پسندد و مدافع ایده برخورد‌های سخت و حتی جنگ است.

توانا: پیکر «طالب بسطامی» هشت روز پس از بازداشت، به خانواده‌اش تحویل داده شد.

اداره اطلاعات ایلام روز یکشنبه ششم اسفند به خانواده «طالب بسطامی» گفته است که فرزند آن‌ها در زندان جان باخته است و از آن‌ها خواست تا پیکر او را تحویل بگیرند.

بنا به خبرها طالب بسطامی اواخر بهمن‌ماه به اتهام «ارتباط با گروههای مخالف کرد» بازداشت شده بود. در گواهی فوت او، «ترومای مغزی» (ضربه‌ای که به جمجمه و مغز آسیب می‌زند) دلیل فوت‌اش ذکر شده است.

آقای بساطی مشغول تحصیل در رشته پزشکی در دانشگاه ایلام بود.

اخیرا چند زندانی دیگر در بازداشت‌گاه‌های ایران کشته شده‌اند که اطلاع دقیقی از چگونگی مرگ آن‌ها در دست نیست. سینا قنبری و وحید حیدری در جریان تظاهرات سراسری دی‌ماه ۹۶ بازداشت شدند و در زندان جان باختند. مسئولان جمهوری اسلامی، مرگ آنان را بر اثر خودکشی اعلام کردند.

کاووس سید امامی، زندانی دیگری است که در بازداشت جان سپرده است. مسئولان، مرگ او را نیز ناشی از خودکشی اعلام کرده بودند.

عصرایران: جعفری دولت‌آبادی در سی‌امین جلسه شورای معاونان دادسرای تهران از صدور کیفرخواست علیه علی‌اکبر حیدری‌فرد قاضی پرونده کهریزک با شش عنوان اتهامی خبر داد.

دادستان تهران از صدور کیفرخواست علیه قاضی پرونده کهریزک خبر داد و گفت: هم‌اکنون وی در زندان به سر می‌برد.

به گزارش ایسنا جعفری دولت‌آبادی در سی‌امین جلسه شورای معاونان دادسرای تهران از صدور کیفرخواست علیه علی‌اکبر حیدری‌فرد قاضی پرونده کهریزک با شش عنوان اتهامی خبر داد و با اشاره به این که این دومین پرونده مفتوح برای نامبرده است، افزود: کیفرخواستی که در پرونده اول وی صادر شده بود، منتهی به صدر حکم محکومیت گردیده است و هم‌اکنون وی در زندان به سر می‌برد.

وی در خصوص پرونده سردار رویانیان با سه عنوان اتهامی، با اذعان به طولانی شدن زمان رسیگی به این پرونده، این اطاله را ناشی از ضرورت حسابرسی و کارشناسی اقدامات مالی در پرونده اعلام نمود. وی هم‌چنین از صدور 12 فقره کیفرخواست در پرونده‌های متهمان ارزی اخیر خبر داد.

پلیس با اقدامات ساختارشکنانه مقابله نماید

دادستان تهران با اشاره به تجمع روز پنجشنبه (17 /12 /1396) عده‌ای از زنان مقابل وزارت کار به مناسبت روز جهانی زن که با دادن شعارهای ساختارشکنانه و بعضاً کشف حجاب همراه بود، در بیان اقدامات پلیس و دادسرای تهران در این راستا اظهار داشت: پلیس با اخذ دستور قضایی تعدادی از تجمع‌کنندگان را دستگیر کرد که تعدادی از آنان آزاد و برخی از آن‌ها نیز بازداشت شدند که تحت تعقیب قضایی قرار خواهند گرفت؛ چرا که تشکیل تجمعات در معابر باید با اخذ مجوز قبلی و نباید با اقدامات ساختارشکنانه توأم باشد و پلیس مکلف است با اقدامات ساختارشکنانه مقابله نماید.

وی ضمن تکذیب تحقیق از افراد کم سن و سال در پرونده جشن شهرداری تهران افزود: از برخی اعضای شورای شهر تهران انتظار می‌رود به جای حمایت از اقدامات ساختارشکنانه در این مراسم، بر عملکرد شهردار تهران بیشتر نظارت نمایند.

انتقاد از اظهارات نماینده مجلس

وی با انتقاد از اظهارات اخیر یک نماینده مجلس شورای اسلامی در خصوص فوت یکی از اغتشاشگران خیابان پاسداران، ضمن رد این ادعا، اظهار داشت: این نماینده مجلس اعتراض کرده که چرا برخی افراد در زندان فوت می‌کنند! از این حرف تعجب می‌کنم؛ چرا که تاکنون صرفاً سه نفر شامل سینا قنبری، کاووس سیدامامی و یک نفر در بازداشتگاه پلیس اراک فوت نموده‌اند که مسؤولان در هر سه مورد توضیح کافی داده‌اند.

دادستان تهران اظهار این نماینده را مربوط به فردی به نام راجی که در حادثه خیابان پاسداران فوت کرده دانست و اظهار داشت: این که راجی در زندان یا حین بازجویی کشته شده کذب است. نامبرده روز اول حادثه یعنی اول اسفند 1396 در بیمارستان فوت گردید و دادستانی در جلسه شورای امنیت کشور (1 /12 /1396) در این زمینه اطلاع‌رسانی نموده است.

وی با اعلام این‌که «تا ده روز پس از فوت راجی، هویت متوفی مشخص نبود و سرپرست دادسرای جنایی پس از مشخص شدن هویت متوفی، طی تماس تلفنی با همسر وی در این خصوص اطلاع‌رسانی نمود»، افزود: در اوایل اسفندماه به معاون اول قوه قضاییه هم اطلاع‌رسانی شد که یک نفر در درگیری‌ها فوت شده است که در اظهارات سخنگوی قوه قضاییه انعکاس یافته است (6 /12 /1396)؛ اما به رغم این همه شواهد بر این که فوت نامبرده در بیمارستان بوده، این نماینده با اظهار این که محمد راجی که یکی از افراد بازداشت شده بود و خبر فوتش از زندان می‌رسد، اذهان عمومی را مشوش می‌نماید؛ این در حالی است که فرد متوفی اساساً تحویل زندان نشده بود و نام وی در فهرست مکتوب دستگیرشدگان که شب اول برای اینجانب ارسال گردید، درج نشده بود.

وی با توصیه به نمایندگان و مسوولان اجرایی دائر بر این‌که پیش از هر اظهاری موضوع را بررسی کنند تا مصداق کذب و خلاف واقع نباشد، افزود: رعایت این مهم به ویژه در مواردی مانند موضوع فوت فرد اخیرالذکر که تضعیف مسوولان قضایی و انتظامی را در پی دارد، ضروری است.

صدور ده فقره حکم متهمان آشوب‌های دی‌ماه

جعفری دولت‌آبادی در خصوص پرونده متهمان حوادث دی‌ماه، با اشاره به صدور 150 فقره کیفرخواست، از صدور ده فقره حکم محکومیت از سوی شعب دادگاه انقلاب اسلامی تهران خبر داد و در خصوص میزان مجازات‌های مورد حکم و وضعیت دیگر متهمان آشوب‌ها اظهار داشت: مدت حبس‌های تعیین شده یک تا پنج سال است و سایر پرونده‌ها در محاکم انقلاب اسلامی یا محاکم عمومی تهران تحت رسیدگی است.

صدور 33 فقره کیفرخواست در پرونده حقوق‌های نجومی

وی از صدور 10 فقره دادنامه بر اساس کیفرخواست‌های صادره از سوی دادسرای کارکنان دولت در پرونده حقوق‌های نجومی خبر داد و با اشاره به تعداد کیفرخواست‌های صادره در این موضوع شامل 33 فقره، افزود: احکام صادره از سوی محاکم کیفری تهران در پرونده حقوق‌های نجومی اکثراً متضمن مجازات حبس و رد مال بوده و بعضاً جزای نقدی مقرر شده است.

محکومیت یک جاسوس و محکومیت یک کارگزار سابق دولتی

وی در خصوص محکومیت یک جاسوس سرویس اطلاعاتی انگلستان به شش سال حبس، اظهار داشت: این فرد که دارای تابعیت ایرانی – انگلیسی است، پرونده مفتوح دیگری مرتبط با یکی از بانک‌های خصوصی دارد که در جریان رسیدگی است.

دادستان تهران هم‌چنین از محکومیت یکی از مسوولان سابق وزارت جهاد کشاورزی به هشت سال حبس و انفصال دائم از خدمات دولتی خبر داد.

وی اعلام کرد: تحقیقات در پرونده مهدی جهانگیری ادامه دارد و نامبرده هفته گذشته با تودیع وثیقه آزاد شده است.

برخورد با ناامنی و ایجاد مزاحمت برای مردم در چهارشنبه آخر سال

وی از سرپرستان نواحی دادسرای تهران خواست روز سه‌شنبه هفته جاری، در برگزاری کشیک فعال در دادسرا نظارت نمایند و افزود: با توجه به آشوب‌های اخیر، در تمام نواحی عمومی دادسرا تعدادی از قضات در وقت کشیک حضور داشته باشند. وی خاطرنشان کرد: در این روز با هرگونه ناامنی در معابر و ایجاد مزاحمت برای مردم برخورد خواهد شد.

ارزیابی سال 1396 به عنوان سالی پر حادثه

جعفری دولت‌آبادی سال 1396 را از نظر مسائل اقتصادی اجتماعی و اعتراضات، سالی سخت و پر حادثه ارزیابی نمود و با اشاره به برگزاری تجمعات اعتراضی در کشور، اظهار داشت: مشکلات مرتبط با بانک‌ها، موسسات پولی و اعتباری، مشکلات صندوق‌های بازنشستگی، آشوب‌های دی‌ماه و بهمن‌ماه، موجب گردید سال جاری پرفراز و نشیب باشد.

وی افزود: در سال 1396 در حوزه اجتماعی مسائلی چون کشف حجاب و برخی اقدامات ساختارشکنانه رخ داد که پس از پیروزی انقلاب اسلامی سابقه نداشته است. هم‌چنین در سال 1396 با حوادث تلخی مانند حادثه غرق شدن کشتی سانچی و سقوط هواپیمای مسافربری تهران – یاسوج و بلایای طبیعی مثل زلزله غرب کشور مواجه بودیم.

وی تجربه دادستانی تهران در برخورد با مشکلات سال 1396 را موفق ارزیابی نمود و از جمله علل این موفقیت را هماهنگی میان دادسرا، پلیس و دستگاه‌های اجرایی دانست و به عنوان مثال به عملکرد پلیس و دادسرا در آشوب‌های دو ماه اخیر اشاره کرد و اظهار داشت: پلیس در آشوب‌های دی‌ماه ظرف دو تا سه روز بر اوضاع مسلط شد و آشوب خیابان پاسداران نیز ظرف چند ساعت توسط پلیس مهار شد.

سرمایه‌گذاری دشمن در حوزه‌های اقتصادی و اجتماعی

دادستان تهران با اشاره به افزایش سرمایه‌گذاری دشمن در حوزه‌های اجتماعی و اقتصادی، افزود: دشمن فهمیده است که جمهوری اسلامی ایران در حوزه دفاعی قوی و مقاوم است و لذا در پی بحرانی جلوه دادن اوضاع اجتماعی و اقتصادی کشور است و سرپرستان دادسراها باید در این زمینه هوشیار باشند.

وی توجه دشمن به حوزه اجتماعی و از جمله عفاف و حجاب را با هدف خاموش کردن نور اسلام در ایران ارزیابی نمود و با اشاره به آیه 8 از سوره صف که می‌فرماید: «یریدون لیطفئوا نورالله بافواههم والله متم نوره و لو کره الکافرون» اظهار داشت: دشمنان انقلاب اسلامی به خیال خود می‌خواهند نور اسلام را در ایران خاموش کنند، اما هرگز موفق نخواهند شد.

لزوم ارتباط متقابل میان مسوولان، ناجا و دادستانی تهران

وی از معاونان دادسرا خواست با تشکیل جلسات متقابل میان فرماندهان پلیس و قضات در نواحی، مشکلات کنونی را برطرف کنند؛ و افزود: در آموزش و دادن تعلیمات لازم به ضابطین اقدام نمایید، به نحو منظم و نوبه‌ای از مراکز انتظامی و بازداشتگاه‌ها بازدید کنید، در اجرای طرح‌های انتظامی از پلیس بخواهید با اطلاع قبلی اقدام نموده و در برخی طرح‌ها نیز حضور یابید تا نحوه عملکرد و اقدامات پلیس در اجرای طرح‌ها را شاهد باشید؛ زیرا اجرای مناسب و هماهنگ این طرح‌ها می‌تواند در مهار جرم و بالا بردن هزینه آن تاثیرگذار باشد.

جعفری دولت‌آبادی سرپرستان نواحی را از ارسال اصل پرونده‌ها به دوایر آگاهی پلیس تهران به منظور انجام تحقیقات و اجرای دستورات قضایی منع نمود و در خصوص نحوه صدور دستورات قضایی اظهار داشت: با توجه به ضرورت دسترسی قاضی به پرونده و پیگیری خانواده زندانی در مواردی چون تودیع وثیقه، از ارسال اصل پرونده به دوایر آگاهی خودداری شود و در صورت نیاز به ارسال، صرفاً بدل مفید مشتمل بر اوراق ضروری ارسال شود.

وی از معاونان خود خواست ضمن نظارت بر بازداشتگاه‌های پلیس، مراقبت نمایند که متهمان فراتر از موعد قانونی در بازداشتگاه‌ها باقی نمانند.

دویچه‌وله: از آزادی ۱۰ نفر از کسانی که در ارتباط با روز جهانی زن در تهران دستگیر شده بودند، سخن می‌رود. این در حالی است که هنوز ده‌ها نفر دیگر در بازداشت به‌سر می‌برند. این دستگیری‌ها بازتابی وسیع در شبکه‌های اجتماعی داشته است.

آمار دقیق کسانی که روز ۸ مارس (۱۷ اسفند) در ارتباط با روز جهانی زن و “فراخوان تجمع ۸ مارس” در برابر وزارت کار دستگیر شده‌اند، منتشر نشده است.

گزارش‌های منتشر شده از سوی فعالان حقوق زنان، تعداد کسانی که در همان لحظات نخست تجمع زنان در برابر وزارت کار بازداشت شده‌اند، را ۸۰ نفر اعلام کرده است.

خبر دستگیری زنان در برابر وزارت کار بازتابی وسیع در شبکه‌های اجتماعی داشته است. بر اساس آخرین اخباری که در شبکه‌ها پیرامون دستگیری این زنان منتشر شده، حدود ۱۰ نفر از آنان پنجشنبه شب آزاد شده‌اند. به این ترتیب، حدود ۷۰ نفر دیگر هنوز در بازداشت به‌سر می‌برند.

بازتاب خبر در شبکه‌های اجتماعی

در ارتباط با تجمع زنان در برابر وزارت کار و اعتراض به وضعیت اشتغال زنان در ایران، هشتگ‌هایی نیز در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است.

بیشتر بخوانید: پلیس اجازه برگزاری تجمع هشت مارس زنان در تهران را نداد

افزون بر آن، کانال “فراخوان تجمع ۸ مارس” در شبکه تلگرام نیز اخباری پیرامون این اعتراضات و دستگیری‌ها منتشر کرده است.

گفته می‌شود نام تعدادی از بازداشت شدگان همراه با عکس‌هایی از حضور خانواده‌ها و دوستان افراد بازداشت‌شده نیز بر روی همین شبکه منتشر شده است.

از آن گذشته، موضوع فضای امنیتی تهران در پنجشنبه شب نیز از جمله مسائلی بوده است که مورد توجه کاربران شبکه‌های اجتماعی قرار داشته است.

در رابطه با دستگیری فعالان زن، فرزانه ابراهیم‌زاده، خبرنگار آزاد روز جمعه ۱۸ اسفند (۹ مارس) در حساب توییتری خود نوشته است: «دوستانمان را به دادسری ارشاد منتقل کردند و همچنان منتظر آزادیشون هستیم.»

رادیوفردا: بنابر گزارش‌ها از تهران، نیروی انتظامی روز پنج‌شنبه ۱۷ اسفند مانع از برگزاری تجمع شماری از زنان در برابر ساختمان وزارت کار شده است.

همزمان روزنامه شرق چاپ تهران در حساب توییتری خود از بازداشت دو روزنامه‌نگار خود، علی سالم و سودابه رخش، خبر داد.

علی سالم، روزنامه‌نگار گروه اندیشه و سودابه رخش، روزنامه‌نگار گروه بین‌الملل و تحریریه روزنامه شرق امروز در مقابل ساختمان وزارت کار بازداشت شده‌اند

— روزنامه شرق (@SharghDaily) March 8, 2018

آن طور که اتحادیه آزاد کارگران ایران و شماری از کاربران توییتر گزارش کرده‌اند، آقای سالم هنگام بازداشت «به شدت مورد ضرب و شتم» قرار گرفته است.

براساس گزارشهای رسیده از تهران بازداشت شدگان تجمع امروز مقابل وزارت کار به پلیس امنیت ۱۳۷ نصر انتقال داده شدند.
اسامی بازداشت شدگان تاکنون عبارت است از بنفشه جمالی، زهره اسدپور، مهرداد فلاحی، پرستو الهیاری، آزاده بهکیش، آذر گیلانی، پیمان چهرازی، علی سالم و بهار اصلانی.

— NIKI MAHJOUB (@nikimahjoub) March 8, 2018

گزارش‌هایی نیز در شبکه‌های اجتماعی درباره خشونت مأموران علیه تجمع‌کنندگان و همچنین توقیف شماری از زنان منتشرشده است.

از چند روز پیش فراخوانی در شبکه‌های اجتماعی برای تجمع در برابر ساختمان وزارت کار در تهران همزمان با هشتم مارس، روز جهانی زنان، منتشر شده بود.

از صبح پنج‌شنبه شماری از کاربران شبکه توییتر از «فضای امنیتی» در اطراف وزارت کار خبر داده بودند.

​

به نظر می رسد که جمعی از زنانی که براب #تجمع جلوی #وزارت_كار رفتند دستگیر شدند و به احتمالا جای امن وزارت کشور برده شدند هنوز نمی دانیم چند نفر دستگیر شدند و چه کسانی اما هرکسی هست خواهران ما هستند که برای اعتراض مسالمت امیز به تبعیض جمع شدند

— Farzane Ebrahimzade (@febrahimzade) March 8, 2018

در تمام كوچه ها و روي پل هاي عابر پياده نيروها مستقر هستند #وزارت_كار #٨مارس #فمينيستم pic.twitter.com/VgFjdN7sbr

— Mahdieh Golru (@m_golru) March 8, 2018

آخرین تجمع خیابانی در ایران به مناسبت هشتم مارس، روز جهانی زنان، سال ۱۳۸۵ در برابر مجلس شورای اسلامی در میدان بهارستان برگزار شد که با خشونت نیروهای امنیتی روبه‌رو شد.

افزون بر این، در پی رویدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸، تجمعات و گردهمایی پراکنده فعالان زن نیز با ممنوعیت جدی‌تری روبه‌رو شد.

فایل صوتی
در فراخوانی که از چند روز پیش در شبکه‌های اجتماعی برای تجمع روز پنج‌شنبه منتشر شده بود از جمله به «قوانین نابرابر در ازدواج، طلاق، ارث و… که از زنان، شهروندانی درجه دو ساخته‌ است» اشاره شده بود.

کاربران فارسی‌زبان همچنین از روز سه‌شنبه، ۱۵ اسفند، با هشتگ «برابر با من» به شرح موقعیت‌هایی پرداختند که بیانگر تفاوت‌هایی عمده بین زن و مرد در جامعه ایران است.

از سوی دیگر هشتم مارس امسال در حالی فرا می‌رسد که اعتراض‌های علنی شماری از زنان در شهرهای مختلف ایران به حجاب اجباری ادامه دارد.

شماری از معترضان به حجاب اجباری در ایران، که به «دختران خیابان انقلاب» معروف شده‌اند، بازداشت شده‌اند.

بر پایه خبری که روز چهارشنبه، ۱۶ اسفند، منتشر شد عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران، از حکم ۲۴ ماه حبس تعزیری٬ به اتهام «تشویق مردم به فساد از طریق کشف حجاب» برای یکی از بازداشت‌شدگان خبر داد و گفت با «ساختارشکنی» در حوزه حجاب، به صورت جدی برخورد خواهد شد.

بی‌بی‌سی: خانواده سیدامامی از صفحه اینستاگرام رامین سیدامامی

رامین و مهران سیدامامی که پدرشان کاووس سیدامامی اخیرا در زندان درگذشت پس از ترک ایران می گویند ماموران مانع خروج مادرشان از ایران شده اند. این رویداد با ابراز خشم وزیر خارجه کانادا روبرو شده است.

رامین سیدامامی این خبر را در گفتگو با بی بی سی تایید کرده است. آنها راهی ونکوور کانادا بودند.

مهران سیدامامی هم در تماسی تلفنی به خبرنگار نیویورک تایمز گفته است: “آنها یک بار خانواده ما را تکه پاره کردند حالا دوباره دارند ما را دو پاره می کنند.”

کریستیا فریلند وزیر خارجه کانادا در توییتی نوشت: “برای من مایه انزجار است که مریم ممبینی، همسر کاووس سیدامامی، اجازه خروج از ایران را نیافته. ما می خواهیم که او به عنوان یک کانادایی آزادی بازگشت به کشورش را داشته باشد.”

خانواده سیدامامی گفته اند که ضبط پاسپورت خانم سیدامامی یک تاکتیک فشار است تا فرزندانش در کانادا سکوت اختیار کنند.

خبر درگذشت کاووس سید امامی، فعال محیط زیست و استاد دانشگاه در روز ۲۱ بهمن، دو هفته بعد از بازداشت او به خانواده‌اش اعلام شد.

مقام‌های قضایی ایران می‌گویند که آقای سیدامامی، در زندان خودکشی کرده و او را متهم می‌کنند که بخشی از یک شبکه جاسوسی برای دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل بوده است. اما این ادعا با تردید گسترده از جمله از طرف خانواده اش روبرو شده است.

مریم ممبینی که اکنون مقام ها مانع خروج او شده اند روز ۲۱ بهمن برای سه ساعت تحت بازجویی قرار گرفته بود که پیش از اعلام خبر مرگ همسرش به او بود.

خانواده آقای سیدامامی می گویند که مقام ها از خانم ممبینی تعهد کتبی گرفته‌ بودند با رسانه‌ها صحبت نکند وگرنه خود او را هم بازداشت خواهند کرد.

نامه رامین سیدامامی: در ارعاب دایم

رامین سید امامی که به عنوان خواننده با نام “کینگ رام” فعالیت می کند در نامه ای گفته است که آنها از زمان اعلام خبر فوت پدرشان تحت فشار زیاد و در “ارعاب دایمی بوده اند.”

او این نامه را پیش از ممانعت از خروج مادرشان نوشته بود اما آن را پس از سوار شدن به هواپیما در تهران برای رسانه ها فرستاد چون گفت می خواهد “جهان از وضع آنها آگاه باشد.”

او نوشت: “پس از آزارها و تهدیدهای دایم خانواده ما تصمیم گرفته است برای امنیت خود ایران را ترک کند و به ونکوور برود تا یک زندگی آرام را از نو شروع کند.”

رامین سیدامامی گفت که هرچند آنها با دست خالی ایران را ترک می کنند چون “ماموران به خانه ما یورش آوردند و کلیه وسایل ارزشمند ما (از جمله مهم ترین آنها یعنی سند خانه ما) را برده اند، اما دیگر نمی توانیم این ارعاب دایمی را تحمل کنیم.”

به گفته او مریم سیدامامی در این فاصله مکررا دچار حملات عصبی شد و بارها به بیمارستان منتقل شد.

او افزود: “من و برادرم هرجا می رویم ما را دنبال می کنند و زیر نظر دارند. مقام ها از طریق وکلا این پیام را رسانده اند که “یا خفه شوید یا کاری می کنیم خفه شوید” و ماموران دولتی سر راه ما قرار گرفتند و گفتند که زیر نظر هستیم. ما در حال حاضر در چنین شرایطی به سر می بریم.”

آقای سیدامامی ابراز امیدواری کرد که توجه و حضور دولت کانادا حامل این پیام باشد که این نوع “تعرض” به شهروندان کانادا در داخل و خارج تحمل نخواهد شد.

فرزند کاووس سیدامامی می‌گوید با دیدن فیلم لحظات آخر زندگی پدرش نمی‌توان درباره چگونگی مرگ او نتیجه قطعی گرفت

او نوشت که پدرش “برای خدمت و عشق ورزیدن به دیگران زنده بود” و اولویت او اکنون “زنده نگه داشتن میراث پدرش است”.

او در اشاره به پرونده زهرا کاظمی نوشت: “۱۵ سال طول کشید تا ایران به طور نیمه رسمی اذعان کند که زهرا کاظمی عکاس ایرانی کانادایی که در سال ۲۰۰۳ در زندان اوین درگذشت جاسوس نبود و آنها مقصر بودند. ما باید اطمینان حاصل کنیم که دیگر هرگز چنین اتفاقی (هرچند غیرممکن به نظر می رسد) برای کسی نخواهد افتاد؛ از طریق افزایش آگاهی درباره بی عدالتی ها در ایران و فشار بر دولت ایران برای سر خم نکردن جلوی سپاه پاسداران و شبه نظامیان آنها که ورای قانون عمل می کنند.”

او همچنین گفت فکر می کند تنها دلیل دستگیر نشدن باقی آنها “این است که صدایمان را بلند کردیم و ساکت نماندیم.”

در پی واکنش های گسترده به مرگ کاووس سیدامامی، عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران، او را متهم کرد با «افسر اطلاعاتی آمریکا در ایران» در ارتباط بوده است. غلامحسین محسنی اژه‌ای، سخنگوی قوه قضاییه ایران، هم گفت “دشمن” می‌خواهد با پرداختن به این موضوع “التهاب‌آفرینی” کند.

اما غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی، نماینده مجلس در انتقاد از دستگاه قضایی گفت اگر آقای سیدامامی “جاسوس کد دار موساد و سیا بود، چرا از جانش محافظت نکردید؟”

مهر: رئیس مرکز آمار ایران گفت: در حال حاضر مجموعه بیکاران مطلق کشور ۳ میلیون و ۲۲۶ هزار نفر است، ضمن اینکه در نه ماهه ابتدای سال جاری، تعداد شاغلان ۳.۶ درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل افزایش داشت.

به گزارش خبرنگار مهر، امیدعلی پارسا در نشست خبری امروز خود با خبرنگاران در تشریح آمارهای اشتغال و بیکاری با تاکید بر ضرورت تعمیق اعتماد نسبت به نظام آماری کشور گفت: مقایسه آمار متوسط نه ماهه امسال با سال گذشته، حکایت از افزایش نرخ مشارکت به میزان یک درصد و کاهش نرخ بیکاری به میزان ۰.۳ درصد دارد؛ ضمن اینکه ۸۳۶ هزار نفر به طور خالص، به جمعیت فعال بازار کار کشور اضافه شده است.

وی افزود: مجموعه بیکاران مطلق کشور، اکنون ۳ میلیون و ۲۲۶ هزار نفر است؛ ضمن اینکه شاغلان در بخش کشاورزی ۹۲ هزار نفر، صنعت ساخت ۲۳۵ هزار نفر، ساختمان ۶۳ هزار نفر و خدمات ۴۲۸ هزار نفر افزایش یافته اند، ضمن اینکه مقایسه این اعداد با سال‌ گذشته و حتی قبل از پیروزی انقلاب، می گوید که روند اشتغال در نه ماهه امسال وضعیت بهتری نسبت به سال قبل داشته است؛ ولی با وضعیت مطلوب فاصله داریم.

به گفته پارسا، سالانه شاغلان دو درصد افزایش یافته اند که این روند تا سال ۷۵ ادامه داشته است، اما تا سال ۹۵ این رشد ۲.۵ درصد بوده و در سال ۹۵ مشخصا رشد تعداد شاغلان ۲.۸ درصد بوده است؛ ضمن اینکه مقایسه نه ماهه سال جاری با سال قبل حکایت از افزایش ۳.۶ درصدی تعداد شاغلان کشور دارد؛ اگرچه نیاز کشور سالانه ۴ درصد افزایش تعداد شاغلان است.

وی اظهار داشت: بازار کار موضوع ساده‌ای نیست و انواع و اقسام اشتغال در آن به چشم می‌خورد که شامل بی‌مزد، با مزد، مشاغل روستایی، کارگران ساختمانی و مواردی از این دست است؛ بنابراین باید دید که چطور می‌توان این آمار را تحلیل کرد که بتوان آمار دقیقی ارایه کرد.

پارسا ادامه داد: طرح آمارگیری باید در تناظر کامل با حساب‌های ملی باشد و هر آنچه که ارزش کالا و خدمات در GDP مشاهده می‌شود، همان هم باید در آمار اشتغال و بیکاری لحاظ شود. اعلام آمار اشتغال و بیکاری کار بسیار سختی است.

وی افزود: در دنیا فرآیند کار بسیار پیچیده است؛ کار سفارشی هم در این زمینه نمی توان انجام داد، بنابراین 60 هزار پرسشنامه در هر فصل، تعداد کمی نداریم. چیزی به اسم سفارش برای آمارسازی یا «دستور از بالا» نداریم.