اخبار

رادیوزمانه: فاطمه اختصاری و مهدی موسوی، دو شاعر به همراه یک مستندساز که نامش فاش نشده به اتهام آنچه «فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق همکاری با خواننده مرتد خارج‌نشین» اعلام شده است، در دادگاه انقلاب محاکمه شدند.

امیر رئیسیان، وکیل متهمان این پرونده به خبرگزاری تسنیم گفت جلسه محاکمه این افراد، روز یکشنبه ۹ آذر برگزار شده است، اما چون وقت برای دفاع کافی نبود، جلسه رسیدگی به پرونده تجدید شد.

به‌گفته وی «حدود یک سال پیش اشعاری از سه شاعر که در کتاب‌هایشان هم منتشر شده بود در یکی از آلبوم‌های یک خواننده خارج‌نشین استفاده شد». اشاره رئیسیان به شاهین نجفی، خواننده است.

رئیسیان درباره مستندساز نیز گفت:‌ «البته این مستندساز برای ساخت این کلیپ به توافق محتوایی نرسید و در نهایت هم این کلیپ ساخته نشد.»

مهدی موسوی و فاطمه اختصاری آذرماه ۱۳۹۲ از سوی سازمان اطلاعات سپاه پاسداران ایران بازداشت شده بودند که ۲۴ دی همان سال با سپردن وثیقه از زندان آزاد شدند.

باشگاه خبرنگاران جوان سال گذشته با انتشار گزارشی، مهدی موسوی را به آشنایی و دوستی با شاهین نجفی، برگزاری مهمانی‌های مختلط و برگزاری جلسات ادبی در سطح شهر تهران و در برخی از شهرستان‌ها و «گسترش ابتذال» و «تبلیغات منفی علیه جمهوری اسلامی» متهم کرده بود.

این خبرگزاری، موسوی و اختصاری را به تشکیل حلقه‌ای در بین اهالی شعر در فضای مجازی متهم کرد که در آن «بی‌بند و باری جنسی و انحرافات اخلاقی» تبلیغ و «اشعار سیاسی در حمایت از فتنه ۸۸» تولید می‌شود.

مقامات حکومتی ایران از اعتراضات پس از انتخابات سال ۸۸ به عنوان «فتنه» نام می‌برند.

از مهدی موسوی به‌عنوان آورنده سبک «غزل پست‌مدرن» در ایران یاد می‌کنند. رادیو زمانه در سال ۱۳۸۹ به مناسبت انتشار مجموعه‌ای از اشعار مهدی موسوی با نام «پرنده نه کوچولو بود، نه پرنده» گفت‌و‌گویی با او انجام داد.

مهدی موسوی در این گفت‌و‌گو گفت: «شعر من به آته‌ایسم نمی‌انجامد بلکه راوی شعرهای من گاهی خدای مرسوم در جامعه را به نقد می‌کشد. هیچ ایدئولوژی یا تفکری قانعش نمی‌کند. اگر با بودنش مشکل دارد با نبودنش بیشتر به بن‌بست می‌رسد.»

غزل پست‌مدرن در ایران طرفداران زیادی دارد و اشعار مهدی موسوی و فاطمه اختصاری در شبکه‌های اجتماعی خوانندگان پرشماری یافته است.

آخرین مجموعه شعری که از فاطمه اختصاری مجوز نشر پیدا کرد، « یک بحث‌ فمینیستی قبل از پختن سیب‌زمینی‌ها» نام دارد. این کتاب از کتابفروشی‌ها و از نمایشگاه کتاب تهران جمع شد.

فاطمه اختصاری نیز در گفت‌و‌گو با رادیو زمانه گفته بود: «من در شعر‌هایم از اتفاق‌ها و اندیشه‌های شخصی‌ام الهام می‌گیرم اما شعر من دفتر خاطرات شخصی من نیست. با این‌حال انکار نمی‌کنم که فاطمه اختصاری در شعرهای من وجود دارد و نفس می‌کشد.»

انتشار مجموعه اشعار «ناگهان» (نشر شانی) و «بوق زدن برای گوسفند‌ها» (نشر جمهوری) از مهدی موسوی ممنوع شده است.

دویچه‌وله: محمدرضا شجریان در نامه‌ای از حسین علیزاده بابت نپذیرفتن نشان شوالیه تشکر کرد. وی این اقدام علیزاده را اعتراضی به بادمجان دور قابچین‌هایی دانسته که این نشان‌ها را پیشوند نام هنرمندان می‌کنند.

محمدرضا شجریان در نامه‌ای نسبت به تصمیم حسین علیزاده مبنی بر نپذیرفتن نشان شوالیه که چندی پیش قرار بود توسط سفارت فرانسه به او اهدا شود، واکنش نشان داد.

او درنامه‌اش با تبریک به علیزاده بابت نپذیرفتن این جایزه و احترام به دولت فرانسه تاکید دارد، “این نابجاگویی‌هاست که نشان‌ها و مدال‌ها را بی‌اعتبار می‌کند.”

محمدرضا شجریان در نامه‌ای که به علیزاده نوشته آورده است: «با خوشحالی به حسین علیزاده تبریک می‌گویم که ضمن سپاس و احترام به دولت فرانسه از دریافت نشان شوالیه به‌طور رسمی پوزش خواست. پوزش‌خواهی او از جنبه اعتراض به دولت فرانسه نبود، بلکه اعتراض به رفتار و گفتار کسانی از خودمان بود که از این نشان‌ها استفاده نابجا کردند و می‌کنند.»

شجریان ضمن توضیح این نکته که منظورش “شخصیت‌های دریافت‌کننده نشان و مدال” نیست نوشته است:«بادمجان دور قابچین‌هایی هستند که نام این نشان‌ها را پیشوند نام هنرمند مورد علاقه‌شان می‌کنند. نمونه دیگری هم اغلب سازمان‌های تبلیغاتی برای موفقیت در کسب درآمد بیشتر یک شرکت تولیدکننده و یا برگزار کننده کنسرت‌ها برای پر کردن سالن‌های کنسرت پیشوندهایی به نام هنرمند و یا گروه هنری اضافه می‌کنند که مفهوم آن هیچ مناسبتی با کاری که آن هنرمند یا گروه انجام می‌دهند ندارد و گاه خنده‌آور است.»

در پایان نامه شجریان آمده است: «حسین علیزاده پیشوند و پسوند نیاز ندارد، با سپاس از دولتمردان فرانسه که به نویسندگان، دانشمندان، هنرمندان و شخصیت‌های فرهنگی ادبی و هنری ایران توجه خاص دارند.»

محمدرضا شجریان خود در تیرماه امسال نشان شوالیه را دریافت کرد. روزنامه کیهان که به وسیله حسین شریعتمداری چهره شاخص بنیادگرایان مذهبی ایران و نماینده علی خامنه‌ای اداره می‌شود، شجریان را به خاطر دریافت این نشان به شدت مورد حمله قرارداد و از نشان شوالیه به‌عنوان “نشان وطن‌فروشی” نام برد. پیش از شجریان شهرام ناظری نیز این نشان را دریافت کرده بود.

“بزرگ شدن نشان شوالیه ناشی از سیاست‌های فرهنگی نادرست است”

حسین علیزاده، آهنگساز نامدار ایران هفته گذشته از پذیرفتن جایزه شوالیه فرهنگ فرانسه امتناع کرد. در هفته‌های اخیر بحث‌های متفاوتی در باره نوع برخورد با این جایزه در گرفته بود. علیزاده در نامه‌اش ضمن ادای احترام به سایر دریافت‌کنندگان این جایزه، مهم‌شدن این جایزه در ایران را ناشی از سیاست‌های فرهنگی نادرست حاکم دانست.

او در نامه‌ای سرگشاده در توضیح این اقدامش یادآور شده بود: «اقدام سفیر سیاسی و فرهنگی فرانسه، که هدیه ملت با فرهنگ فرانسه را به سینه هنرمندان بزرگ ما نصب می‌کند. شایسته ارج‌گذاری است و ما نیز ستایش می‌کنیم ستارگان پر افتخار تاریخ خود را.»

در عین حال او یادآور شده بود که پررنگ‌شدن نام این جایزه در فضای فرهنگی ایران در دو سه سال گذشته، “چراغی کوچک” است که “چون در فضای هنری ایران” نور کافی نیست به “خورشید” بدل شده است.

علیزاده در نامه خود تصریح کرده بود: «ضمن قدردانی از مسئولان کشور و سفارت فرانسه، به احترام مردم هنرپرور و هنردوست ایران، به نام حسین علیزاده قناعت کرده، تا آخر عمر به آن پیشوند یا پسوندی نخواهم افزود.»

تقاضای رهبر ارکستری که از سوی علیزاده اجابت شد

یک هفته پیش از انتشار نامه علیزاده، علی رهبری، آهنگساز و رهبر ارکستر هم در نامه‌ای سرگشاده به او، خواسته بود جایزه شوالیه را نپذیرد.

رهبری در این نامه نوشته بود: «از آنجایی که سفارت فرانسه این نشان را به‌سرعت کم‌نظیری بین ایرانیان پخش می‌کند و احتمال این می‌رود که این نشان از بزرگی اسم حسین علیزاده به مرور زمان به مراتب کوچک‌تر جلوه کند٬ ایشان می‌توانند مانند ده‌ها شخصیت بزرگ فرانسوی از جمله بزرگ‌ترین آهنگساز فرانسوی قرن بیستم “موریس راول” یا دو نویسنده و فیلسوف بزرگ فرانسوی، “ژان پل سارتر” و “آلبرت کامو” (برنده جایزه نوبل) یا هنرپیشه معروف خانم “کاترین دونو” از دریافت این نشان صرف نظر کنند.»

نشان ملی لیاقت (Ordre national du Mérite) یا نشان شوالیه از جمله نشان‌ها و مدال‌هایی هستند که دولت فرانسه در مقاطع مختلف زمانی به اهالی فرهنگ و هنر یا فعالان سیاسی اهدا می‌‌کند. چهره‌های ورزشی و هنری مانند زین‌الدین زیدان، مارلنه دیتریش ،سلین دیون، خولیو ایگله‌سیاس و تئودوراکیس هم در گذشته این نشان را دریافت کرده‌اند.

بی‌بی‌سی: حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده ایرانی، نشان هنر و ادب شوالیه دولت فرانسه را نپذیرفت.

آقای علیزاده در نامه ای سرگشاده گفته است که به نام “حسین علیزاده” قناعت می کند و به آن پیشوند یا پسوندی نخواهد افزود.

نشان هنر و ادب شوالیه سالهاست از سوی وزارت فرهنگ فرانسه به هنرمندان اعطا می‌شود و تاکنون تعدادی از هنرمندان و نویسندگان ایرانی نیز این نشان را دریافت کرده اند.

در بخشی از نامه حسین علیزاده آمده است: “شاید اگر در دیار ما توجه و درک از هنر والای موسیقی همان‌طور که نزد مردم است، نزد مسئولان – که باید خدمتگزاران تاریخ و فرهنگ و هنر باشند- می‌بود، یک هدیه و عنوان غیر خودی این همه انعکاس نداشت. وقتی در فضای هنری نور کافی نباشد، چراغی کوچک خورشید می شود. اما من ضمن قدردانی از مسئولین کشور و سفارت فرانسه، به احترام مردم هنرپرور و هنردوست ایران، به نام حسین علیزاده قناعت کرده، تا آخر عمر به آن پیشوند یا پسوندی نخواهم افزود.”

حسین علیزاده از مطرح ترین چهره های موسیقی سنتی ایران است و طی بیش از سی سال فعالیت هنری، به عنوان الگویی برای آفرینش و اجرای موسیقی نوآورانه سنتی شناخته شده است.

ببینید: گفت‌وگوی بی بی سی فارسی با حسین علیزاده

حسین علیزاده در بخش دیگری از نامه خود نوشته است: “ضمن تبریک به تمام بزرگان ایران و جهان که نشان با ارزش شوالیه را دریافت کرده‌اند، خود را بی‌نیاز از دریافت هر نشانی دانسته، همچنان اندر خم کوی دوست و به شوق عشق تا آخر عمر خواهم ایستاد. با سپاس از تمام مردم هنردوست ایران و جهان.”

“نشان هنر و ادب” ازجمله جوایز جانبی “نشان ملی لیاقت” است که هر سال به نزدیک به ۳۰۰ نفر به ترتیب اهمیت در سه بخش فرمانده، افسر و شوالیه اهدا می‌شود.

پیشتر کسانی چون محمدرضا شجریان (خواننده)، شهرام ناظری (خواننده)، جلال ستاری (اسطوره شناس)، عباس کیارستمی (کارگردان سینما)، اصغر فرهادی ( کارگردان سینما)، لیلا حاتمی (بازیگر)، محمدعلی سپانلو (شاعر و نویسنده)، رضا سیدحسینی (مترجم)، و پری صابری (کاگردان تئاتر) این نشان را دریافت کرده بودند.

در هفته‌های اخیر نیز در چند مراسم خصوصی در خانه سفیر فرانسه در تهران، کامبیز درم‌بخش (کارتونیست)، داریوش مهرجویی (فیلمساز)، محمود دولت‌آبادی (نویسنده) و لی‌لی گلستان (مترجم و نگارخانه‌دار) این نشان را دریافت کردند.

درباره حسین علیزاده بیشتر بخوانید:

بداهه در طغیان ریتم، گفت‌وگو با حسین علیزاده

نوآوران سنتی: حسین علیزاده

تقاطع: حمیدرضا نعیمی و حمیدرضا آذرنگ، دو نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر ایران در تازه‌ترین برنامه‌ی زنده‌ی “مجله تئاتر” که چهارشنبه‌شب‌ها از شبکه‌ی چهار تلویزیون دولتی ایران پخش می‌شود، انتقادهای شدیدی را نسبت به وضعیت این هنر در ایران و به ویژه سانسور شدید دولتی در حوزه‌ی ادبیات و نمایش ابراز کردند.

در بخشی از این برنامه، آقای آذرنگ با اشاره به ممیزی نمایش‌ها بر اساس سلیقه‌ی افراد ناآشنا به این حوزه می‌گوید: «من برای چه باید هشت‌ماه یا چهارماه وقت بگذارم اثری را بنویسم که یک نفر بیاید با سلیقه‌ی خودش [به آن مجوز ندهد] و بعد انگ‌هایی به آدم می‌زنند که با سه‌تاش می‌توانی زندگی‌ات را از دست بدهی. می‌گویی تسلیم.»

حمیدرضا نعیمی نیز با بیان این‌که بی‌توجهی به هنر و تئاتر از زمان دولت احمدی‌نژاد آغاز شد، از ساخت مسجد در پارکینگ “تئاتر شهر” در زمان شهرداری احمدی‌نژاد به عنوان نقطه‌ی آغاز “عناد” او با تئاتر یاد کرد و گفت زمانی که بلندگوهای این مسجد شروع به کار کند، “تئاتر شهر” تعطیل خواهد شد و هیچ‌کس حاضر نخواهد بود در آن نمایشی را روی صحنه ببرد.

او هم‌چنین با اشاره به ناآشنایی وزرای ارشاد دولت احمدی‌نژاد با تئاتر یادآوری کرد که وزیر دوم او (محمد حسینی) اسم “شکسپیر” نمایشنامه‌نویس مشهور انگلیسی را نیز نمی‌توانست درست تلفظ کند.

به گفته‌ی وی، «احمدی‌نژاد آن‌قدر که نگران بیماری “چاوز” (رییس جمهوری پیشین ونزوئلا) بود نگران وضعیت هنر و فرهنگ کشور خودش نبود».

آقای نعیمی درباره‌ی برنامه‌ی دولت روحانی برای تئاتر نیز با تاکید بر این‌که این دولت هنوز دارد تاوان دوران احمدی‌نژاد را می‌دهد افزود: «درد من این است که آقای جنتی، وزیر ارشاد دولت روحانی نیز هیچ برنامه‌ای برای بهبود این وضعیت ندارد.»

وی اضافه کرد: «آقای روحانی هم‌ یا خدمت‌گذار مملکت است و یا آقای این مملکت. اگر “آقا” هستند که ما هیچ حرفی با وی نداریم ولی اگر خدمت‌گذار هستند، به عنوان شهروندی که مالیات می‌دهد، می‌خواهم ببینم برابری دستمزد ساعتی من به عنوان یک هنرمند و مدرس تئاتر در این مملکت چقدر است؟»

این نمایشنامه‌نویس از اعضای مجلس شورای اسلامی نیز می‌پرسد که آیا می‌دانند که در ایران هنرمندانی هستند که درآمد ماهانه‌شان به ۵۰۰ هزار تومان هم نمی‌رسد و از حداقل درآمد یک کارگر نیز کمتر است.

او می‌گوید ما در مملکتی زندگی می‌کنیم که “درام‌نویس” به “سیاه‌نمایی” و “ریختن آب به آسیاب دشمن” متهم و به این خاطر دادگاهی می‌شود.

بی‌بی‌سی: دیروز پیکر مرتضی پاشایی، پس از تشییع در خیابانهای تهران در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

اجتماع هواداران این خواننده جوان موسیقی پاپ در خیابانهای تهران و شهرهای دیگر ایران واقعه ای کم نظیر بود. به گزارش خبرگزاری رویترز در تهران در پنج سال اخیر خیابانهای پایتخت ایران هیچوقت شاهد چنین جمعیتی نبوده، جمعیت آنقدر زیاد بود که مراسم تدفین چند ساعت به تعویق افتاد.

مرتضی پاشایی سی سال بیشتر نداشت و یکسال پس از ابتلا به بیماری سرطان در گذشت. بسیاری از جوانان ترانه های او را می شناختند و در دو سه روز گذشته، در بسیاری از تجمع های خودجوش همصدا با یکدیگر آنها را خواندند.

این تجمع های خودجوش و بدون برنامه حتی عده ای از کسانی را که تصور میکردند نبض جامعه ایران را دست دارند، متعجب ساخت.

نازنین جاوید، مجری برنامه چشم‌انداز بامدادی رادیو فارسی بی‌بی‌سی، در میزگردی با شرکت حسین قاضیان، جامعه شناس و پژوهشگر علوم اجتماعی در واشنگتن، ولیلی نکونظر، روزنامه نگار و کارشناس مطالعات فرهنگی در بلژیک ابتدا از خانم نکونظر پرسید که آیا او هم از واکنش هواداران مرتضی پاشایی در خیابانهای ایران متعجب شده بود؟

این گفتگو روز دوشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۳ (۱۷ نوامبر ۲۰۱۴) از رادیو بی‌بی‌سی پخش شد.

برای دریافت دیگر برنامه‌های شنیداری بی‌بی‌سی فارسی به صفحه رادیو مراجعه کنید.

رادیوفردا: در پی مرگ مرتضی پاشایی، خواننده پاپ، خبرگزاری دولتی ایرنا از برگزاری تجمع‌هایی چند هزار نفره از طرفداران او در اکثر شهرهای بزرگ ایران خبر داده و نوشت که به دنبال «درگیری‌های پراکنده» جوانان حاضر در یکی از این تجمع‌ها در شهر مشهد با پلیس، تعدادی از این جوانان دستگیر شده‌اند.

مرتضی پاشایی، خواننده محبوب و جوان ایرانی،‌ روز جمعه، ۲۳ آبان‌ماه، در بیمارستان «بهمن» در شهر تهران در ۳۰ سالگی درگذشت. او مدت‌ها از بیماری سرطان رنج می‌برد.

بر اساس گزارش‌ها، هزاران نفر از طرفداران این خواننده و آهنگساز جمعه شب در تجمع‌هایی در چندین شهر دست به خواندن دسته‌جمعی ترانه‌های این خواننده و روشن کردن شمع به یاد وی زده‌اند.

همزمان با انتشار اخبار تجمع‌ در شهرهای ایران، خبرگزاری مهر بیانیه‌ای را به نقل از مدیر برنامه‌ها و خانواده مرتضی پاشایی منتشر کرده است که در آن تاکید شده که این خواننده جوان «عاشق اهل بیت و اسلام و معنویت» بوده و خانواده وی نیز افرادی «در خط انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی و از مریدان اهل بیت» هستند.

به گزارش این خبرگزاری، پدر مرتضی پاشایی نیز گفت: «ما از این که برخی افراد از ابراز احساسات مردم سوء‌استفاده کرده و برخی اجتماعات را به حاشیه کشانده‌اند بسیار متاسفیم و می‌دانیم که طرفداران واقعی پسرم خواستار ایجاد هیچ نوع حاشیه‌ای نیستند.»

به گزارش خبرگزاری ایرنا، در شهر مشهد «چند هزار نفر» از طرفداران مرتضی پاشایی، جمعه شب در خیابان هاشمیه این شهر گردهم آمدند و ساعاتی با در دست داشتن شمع، ترانه‌های وی را دسته‌جمعی خواندند.

این خبرگزاری با اشاره به حضور ماموران نیروی انتظامی در محل برگزاری و به نقل از شاهدان عینی خبر داد که در پی چند «درگیری پراکنده» میان تعدادی از جوانان حاضر در خیابان هاشمیه با ماموران پلیس «چند نفر» دستگیر شده‌اند.

بر اساس این گزارش، همچنین در شهر قم تعدادی از طرفداران مرتضی پاشایی با حدود صد خودرو و با پخش ترانه‌های وی مسیر شهرک پردیسان تا بوستان علوی در این شهر را پیموده و سپس در این مکان با خرما و چای از حاضران پذیرایی کرده‌اند.

این خبرگزاری همچنین نوشت که در پایان این تجمع برخی از جوانان اقدام به «کف زدن و هورا کشیدن» کردند.

خبرگزاری ایرنا همچنین از برگزاری تجمع در شهرهای شیراز، اصفهان، همدان، کرمانشاه، قزوین، اهواز، زنجان، یزد و سمنان خبر داد.

بر اساس گزارش این خبرگزاری، در تمامی این شهرها، ترافیک سنگینی در خیابان‌های اطراف محل برگزاری این تجمع‌ها ایجاد شده است.

به گفته این خبرگزاری، این تجمع‌ها بر اساس دعوت‌ها و تبلیغاتی شکل گرفته که در فضای مجازی منتشر شده بود.

دیگر خبرگزاری‌های ایران نیز تصاویری از تجمع علاقه‌مندان به مرتضی پاشایی در تهران و کرج منتشر کرده‌اند.

در همین حال چند وب‌سایت خبری در ایران برگزاری تجمع‌های متعدد و پرجمعیت پس از مرگ این خواننده جوان را غافلگیرکننده و معنادار توصیف کرده‌اند. برگزاری این تجمع‌ها در شبکه‌های اجتماعی نیز بازتاب گسترده‌ای داشته است.

از جمله سایت عصر ایران روز شنبه، ۲۴ آبان، در یادداشتی توجه گسترده مردم و جوانان به یک خواننده پاپ رابسیار «معنی‌دار» خوانده و نوشت که این توجه و اقبال نشان می‌دهد که «به‌رغم تمام هیاهوهای تبلیغاتی و برنامه‌های رسمی» زیر پوست جامعه اتفاقات مستقلی در جریان است که در نگاه اول دیده نمی‌شود، ولی این ندیدن دلیل بر نبودن نیست.

مراسم تشییع پیکر مرتضی پاشایی روز یک‌شنبه، ۲۵ آبان‌ماه، از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه‌ هنرمندان بهشت زهرای تهران برگزار خواهد شد.

رادیوفرانسه: در گفتگوئی با شهاب عموپور سینماگر مقیم فرانسه وی از درگیری های شتاب گرفته میان ارشاد و افراطیون مجلس خبر می دهد که نقش بازدارنده پر اهمیتی در خنثی کردن سیاست های جدید این وزارت خانه در باز گشائی فضای سینمائی کشور ایفا می کنند.

سخنگوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی امروز خبر داد که فیلم جنجال بر انگیز عصبانی نیستم از لیست انتظار فیلم های در آستانه اکران خارج شد، چرا که “رضایت شخص وزیر جلب نشده است”.

به گزارش خبرگزاری ها علی جنتی وزیر ارشاد روز هفدهم آبان (شنبه هشت نوامبر) در حالی که طبق قراردادهای ثبت شده شورای صنفی نمایش قرار بود فیلم مذبور فردا چهارشنبه 21 آبان بروی پرده سینما ها بیاید ، ناگهان تغییر عقیده داد و گفت که این فیلم اکران نخواهد شد.

او اعتراف کرد که اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس در باره فیلم عصبانی نیستم انتقاداتی دارند و اشکالاتی را به ان مطرح می کنند. او اضافه کرد که به آنها قول داده شده است که این اشکالات بر طرف شوند.

وزیر ارشاد در پاسخ به خبرگزاری ایسنا گفت که نشنیده است که فیلم چهارشنبه (فردا) اکران خواهد شد. او سپس توضیح داد که قرار شده است آخرین اصلاحات اعمال شود و بعد من فیلم را ببینم که ایا اصلاحات کافی است یا نه و آیا “اشکالات مورد نظر آقایان” در آن حل شده است یا خیر. او اضافه کرد که اگر فیلم با اصلاحات لازم آماده شود اکران خواهد شد.
باید یاد آوری کرد که طی دو هفته گذشته وزیر ارشاد تاکید داشت که این فیلم دیگر منعی برای اکران ندارد. با این حال بنظر می رسد

تهدیدهائی که در مورد استیضاح احتمالی او در مجلس ، از این سو و آن سو مطرح می شوند وی را مجبور کرده است که “اشکالات مورد نظر آقایان” را مورد توجه قرار دهد.

به گزارش ایسنا در نامه ای که توسط محمد رضا فرجی مدیر کل سینمای حرفه ای به “شورای صنفی اکران” فرستاده شده است، وی به اعلام نظر “کمیسیون های محترم فرهنگی و اصل نود مجلس شورای اسلامی” اشاره می کند که گویا خواستار انجام اصلاحات جدیدی شده اند.

در یکی دو ماه گذشته کسانی از نمایندگان مجلس، نویسندگان نشریات افراطی محافظه کار و حتی رئیس سازمان بسیج هنرمندان در موارد متعددی به احتمال اکران این فیلم اعتراض کرده و خواهان ممنوعیت اکران آن شده اند.

حسین قنادیان رئیس سازمان بسیج هنرمندان اساساً نگران رویدادها و رویکرد های حوزه معاونت هنری ارشاد است و مدعی است که این بخش را باید با دقت بیشتری رصد کرد. او حتی ادعا می کند که برخی از “محافل خاص هنری فتنه گران” از رویکرد وزارت ارشاد دچار “ذوق زدگی” شده اند. او می پرسد “چه اتفاقی افتاده است که ضد انقلاب طمع بسیاری در این وزارت ارشاد و فضای کنونی اش پیدا کرده است؟”

حمید رسائی نایب رئیس کمیسون اصل نود مجلس هم روز 14 مهر ماه در مصاحبه با رجانیوز مدعی شد که موضوع اصلی کمیسیون اصل نود رسیدگی به طرز کار ارشاد در اعطای مجوز به فیلم هاست.

باید یادآوری کرد که این فیلم در سی و دومین جشنواره فیلم فجر با وجود این که نامزد دریافت برخی جوایز شده بود اما در لحظات اخر اعلام شد که کارگردانش تصمیم گرفته است که از بخش مسابقه ای کنار رود. گفته می شود که اعلام این خبر پس از تهدیدید ها و حتی لشگر کشی بسیجیان برای بر هم زدن مراسم پایانی فستیوال انجام گرفت.

“عصبانی نیستم” داستان یک دانشجوی”ستاره دار” اخراجی است که برای فراهم آوردن حداقل شرایط زندگی تمرین می کند که “عصبانی” نباشد و دختر مورد علاقه اش “ستاره” را از دست ندهد.

در گفتگوئی با شهاب عموپور سینماگر مقیم فرانسه وی از درگیری های شتاب گرفته میان ارشاد و افراطیون مجلس خبر می دهد که نقش بازدارنده پر اهمیتی در خنثی کردن سیاست های جدید این وزارت خانه در باز گشائی فضای سینمائی کشور ایفا می کنند.

به‌روایت شهاب عموپور در کمیسیون دوازده نفره فرهنگی مجلس که نقشی تصمیم ساز و اندیشه ساز دارد و امر نظارت بر فعالیت های وزارت ارشاد برعهده آنست، شخصی حضور دارد که خودش اذعان می کند به این که در زمان انقلاب در فلان شهرستان سینما آتش می زده است. به‌عقیده شهاب عموپور کاری که در سی واندی سال پیش بدون وجهه قانونی انجام میگرفت الان همان آدم در مجلس اهرم قانونی را در اختیار دارد و بعنوان نماینده مردم آنچه را که سالیان سال در فکر خود پرورانده است اینک با پوشش قانونی به مرحله عمل در می آورد.

عموپور عقیده دارد که در دوران دولت قبلی نیاز کمتری به اعمال فشار نیروهای افراطی بود. چرا که در سازمان سینمائی سابق یک اداره ارزشیابی وجود داشت که فیلم ها را یا بشدت سانسور میکرد و یا اصلاً اجازه پخش نمی داد. تازه بخشی از سینماهای کشور هم در دست حوزه هنری بود که این نهاد هم برای خودش به داروغه ای تبدیل شده بود که خیلی از فیلم های مجوز گرفته را هم در سینماهای خودش نمایش نمی داد.

به این گفتگو گوش کنید.